Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie rynków instrumentów finansowych uchylająca dyrektywę 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(wersja przekształcona) /* KOM/2011/0656 wersja ostateczna - 2011/0298 (COD) */
UZASADNIENIE
1.
Kontekst wniosku
Dyrektywa w sprawie rynków instrumentów
finansowych (MiFID), obowiązująca od listopada 2007 r., jest
głównym filarem integracji rynku finansowego UE. Dyrektywa ta,
przyjęta zgodnie z „procedurą Lamfalussy’ego”[1],
składa się z dyrektywy ramowej (dyrektywa 2004/39/WE)[2], dyrektywy wykonawczej (dyrektywa 2006/73/WE)[3] oraz rozporządzenia wykonawczego
(rozporządzenie nr 1287/2006)[4].
Dyrektywa MiFID ustanawia ramy regulacyjne dotyczące świadczenia
usług inwestycyjnych w zakresie instrumentów finansowych (takich jak
usługi maklerskie, doradztwo, operacje dealerskie, zarządzanie
portfelem, gwarantowanie emisji itp.) przez banki i firmy inwestycyjne oraz
prowadzenia rynków regulowanych przez podmioty zarządzające rynkiem.
Określa ona także uprawnienia i obowiązki właściwych
organów krajowych w odniesieniu do tych rodzajów działalności. Nadrzędnym celem jest wzmacnianie
integracji, konkurencyjności oraz efektywności rynków finansowych UE.
Konkretnie rzecz ujmując, dyrektywa zniosła możliwość
formułowania przez państwa członkowskie wymogu, aby cały
obrót instrumentami finansowymi odbywał się na tradycyjnych
giełdach, oraz umożliwiła ogólnoeuropejską konkurencję
między tymi giełdami i alternatywnymi systemami obrotu. Ponadto
dała ona bankom i firmom inwestycyjnym rozszerzony „paszport”
umożliwiający świadczenie usług inwestycyjnych na obszarze
całej UE pod warunkiem spełnienia wymogów zarówno organizacyjnych,
jak i sprawozdawczych oraz przestrzegania kompleksowych przepisów mających
na celu zapewnienie ochrony inwestorów. Efektem 3,5-letniego okresu obowiązywania
dyrektywy jest wzmożona konkurencja między systemami obrotu
instrumentami finansowymi, jak również, z punktu widzenia inwestorów,
większy wybór usługodawców i dostępnych instrumentów
finansowych, przy czym postępy te zostały spotęgowane
dzięki postępowi technicznemu. Ogólnie rzecz biorąc,
zmalały koszty transakcyjne, a zwiększył się stopień
integracji[5]. Pojawiły się jednak pewne problemy.
Po pierwsze, silniejsza konkurencja na rynku przyniosła nowe wyzwania.
Korzyści wynikające z nasilonej konkurencji nie stały się
udziałem wszystkich uczestników rynku w równym stopniu i nie zawsze
były odczuwane przez inwestorów końcowych, tak detalicznych, jak i
hurtowych. Rozproszenie rynku wywołane konkurencją spowodowało
również większą złożoność otoczenia obrotu,
zwłaszcza w zakresie gromadzenia danych na temat obrotu. Po drugie, rozwój
rynku oraz technologii wyprzedził różne przepisy zawarte w MiFID.
Istnieje ryzyko osłabienia wspólnego zainteresowania systemów obrotu i
firm inwestycyjnych istnieniem przejrzystych i równych reguł gry. Po
trzecie, kryzys finansowy obnażył słabości regulacji w
zakresie instrumentów innych niż akcje, będących przedmiotem obrotu
przede wszystkim wśród profesjonalnych inwestorów. Nie mają już
zastosowania wcześniejsze założenia mówiące o tym, że
efektywnemu funkcjonowaniu rynku w większym stopniu sprzyja minimalny
stopień przejrzystości, nadzoru i ochrony inwestorów w związku z
takim obrotem. I wreszcie, gwałtowny rozwój innowacji oraz rosnąca
złożoność instrumentów finansowych wskazują na
dużą wagę istnienia aktualnego, wysokiego poziomu ochrony
inwestorów. Kompleksowe przepisy dyrektywy MiFID, których słuszność
została w dużym stopniu potwierdzona w okresie kryzysu finansowego,
wymagają ukierunkowanych, lecz ambitnych udoskonaleń. Przegląd dyrektywy MiFID stanowi
więc integralny element reform mających na celu stworzenie
bezpieczniejszego, lepiej działającego, bardziej przejrzystego i
odpowiedzialnego systemu finansowego sprzyjającego całej gospodarce i
całemu społeczeństwu w okresie po kryzysie finansowym, jak
również zapewnienie bardziej zintegrowanego, efektywnego i konkurencyjnego
rynku finansowego UE[6].
Jest to także podstawowy sposób realizacji zobowiązania przyjętego
przez państwa grupy G-20[7]
do zajęcia się słabiej uregulowanymi i mniej przejrzystymi
elementami systemu finansowego oraz do doskonalenia organizacji,
przejrzystości i nadzoru różnych segmentów rynku, szczególnie w
przypadku instrumentów będących przede wszystkim przedmiotem obrotu
na rynku pozagiełdowym[8],
w uzupełnieniu wniosku ustawodawczego w sprawie instrumentów pochodnych
będących przedmiotem obrotu na rynku pozagiełdowym, partnerów
centralnych i repozytoriów transakcji[9]. Konieczne są także ukierunkowane
udoskonalenia dla poprawy nadzoru i przejrzystości rynków towarowych
instrumentów pochodnych, aby zapewnić ich funkcję w zakresie
zabezpieczania (hedging) i ustalania poziomu cen równowagi na podstawie
czynników podaży i popytu, jak również – w świetle zmian
struktury rynków i technologii – aby zapewnić uczciwą
konkurencję i sprawne funkcjonowanie rynków. Ponadto konieczne są
określone zmiany ram ochrony inwestorów, przy uwzględnieniu
zmieniających się praktyk postępowania oraz dla wzmacniania
zaufania inwestorów. I wreszcie, zgodnie z zaleceniami grupy de
Larosière’a oraz konkluzjami Rady ECOFIN[10], UE zobowiązała się do
zminimalizowania, gdzie jest to stosowne, uznaniowości dostępnej
państwom członkowskim w ramach dyrektyw UE w sprawie usług
finansowych. Jest to wspólny wątek dla wszystkich obszarów objętych
przeglądem dyrektywy MiFID, który przyczyni się do ustanowienia
jednolitego zbioru przepisów dla rynków finansowych UE, pomoże w dalszym
ciągu rozwijać równe reguły gry dla państw
członkowskich i uczestników rynku, pozwoli udoskonalić nadzór i
egzekwowanie przepisów, zmniejszyć koszty dla uczestników rynku i
poprawić warunki dostępu oraz wzmocnić globalną
konkurencyjność branży finansowej UE. W efekcie wniosek w sprawie zmiany dyrektywy
MiFID został podzielony na dwie części. Rozporządzenie
określa wymogi w zakresie podawania do publicznej wiadomości danych
dotyczących przejrzystości obrotu oraz ujawniania danych
transakcyjnych właściwym organom, usuwając bariery
utrudniające niedyskryminacyjny dostęp do systemów rozliczeń,
regulując obowiązkowy obrót instrumentami pochodnymi w systemach
zorganizowanych, szczególne działania nadzorcze w zakresie instrumentów
finansowych oraz pozycji w instrumentach pochodnych, jak również
świadczenie usług przez firmy z państw trzecich
nieposiadające oddziału. Dyrektywa zmienia szczególne wymogi
dotyczące świadczenia usług inwestycyjnych, zakresu
wyłączeń z obecnej dyrektywy, wymogów organizacyjnych oraz
wymogów dotyczących prowadzenia działalności dla firm inwestycyjnych,
wymogów organizacyjnych dla systemów obrotu, zezwoleń oraz
bieżących obowiązków mających zastosowanie do dostawców
usług w zakresie danych, jak również zmienia przepisy dotyczące
uprawnień dostępnych właściwym organom, sankcji oraz
przepisy mające zastosowanie do firm mających siedzibę w
państwach trzecich, prowadzących działalność za
pośrednictwem oddziału.
2.
Wyniki konsultacji z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków
Inicjatywa jest wynikiem szeroko zakrojonego i
ciągłego dialogu oraz konsultacji ze wszystkimi głównymi
zainteresowanymi stronami, w tym z organami regulacyjnymi w zakresie papierów
wartościowych, z różnymi uczestnikami rynku, w tym emitentami i
inwestorami detalicznymi. Uwzględnia ona poglądy wyrażone w
trakcie konsultacji społecznych w okresie od 8 grudnia 2010 r. do 2 lutego
2011 r.[11],
wysłuchania publicznego z udziałem dużej liczby uczestników w
dniach 20-21 września 2010 r.[12],
a także opinie zebrane w trakcie licznych spotkań z szerokim gronem
zainteresowanych grup w okresie od grudnia 2009 r. Wreszcie, wniosek
uwzględnia obserwacje i analizy zawarte w dokumentach i poradach
technicznych opublikowanych przez Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad
Rynkiem Papierów Wartościowych (CESR), obecnie działający jako
Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
(EUNGiPW)[13]. Ponadto zatrudniono zewnętrznych
konsultantów, którym zlecono wykonanie dwóch prac studialnych[14] w celu
przygotowania przeglądu MiFID. Pierwsza z nich, zlecona firmie
PriceWaterhouseCoopers dnia 10 lutego 2010 r., a otrzymana dnia 13 lipca 2010
r., koncentrowała się na zagadnieniu gromadzenia danych o
działalności rynkowej oraz innych zagadnieniach dotyczących
MiFID. Druga praca, zlecona Europe Economics dnia 21 lipca 2010 r. i otrzymana
dnia 23 maja 2011 r., koncentrowała się na analizie kosztów i
korzyści dla różnych wariantów polityki rozważanych w
kontekście przeglądu dyrektywy MiFID. Zgodnie ze swoją polityką w zakresie
lepszych uregulowań prawnych Komisja przeprowadziła ocenę
skutków wariantów polityki. Warianty polityki oceniono pod kątem
różnych kryteriów, takich jak: przejrzystość funkcjonowania
rynku dla organów regulacyjnych i uczestników rynku, ochrona inwestorów i
zaufanie inwestorów, równe reguły gry dla systemów działających
na rynku i systemów obrotu w UE oraz oszczędność, tzn. w jakim
zakresie przy każdym wariancie możliwe jest osiągnięcie
postawionych celów oraz ułatwień w działaniu rynków papierów
wartościowych w sposób oszczędny i efektywny. Ogólnie rzecz biorąc, szacuje się,
że przegląd MiFID pociągnie za sobą jednorazowe koszty
przestrzegania przepisów w kwocie od 512 do 732 milionów EUR oraz koszty
bieżące wynoszące od 312 do 586 milionów EUR. Są to
jednorazowe i bieżące skutki w postaci kosztów wynoszące
odpowiednio 0,10 % do 0,15 % oraz 0,06 % do 0,12 % całkowitych kosztów
operacyjnych w sektorze bankowym UE. Są to wielkości znacznie
niższe niż koszty powstałe w momencie wprowadzenia MiFID.
Jednorazowe skutki w postaci kosztów wprowadzenia MiFID oszacowano na 0,56 %
(banki detaliczne i oszczędnościowe) oraz 0,68 % (banki inwestycyjne)
całkowitych kosztów operacyjnych, natomiast bieżące koszty
przestrzegania przepisów oszacowano na 0,11 % (banki detaliczne i
oszczędnościowe) do 0,17 % (banki inwestycyjne) całkowitych
kosztów operacyjnych.
3.
Aspekty prawne wniosku
3.1.
Podstawa prawna
Wniosek opiera
się na art. 53 ust. 1 TFUE. Proponowana dyrektywa miałaby
zastąpić dyrektywę 2004/39/WE w odniesieniu do harmonizacji
przepisów krajowych dotyczących zezwoleń na świadczenie
usług inwestycyjnych i prowadzenie działalności inwestycyjnej
przez firmy inwestycyjne, nabywania znacznych pakietów akcji, korzystania ze
swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług,
uprawnień organów nadzoru państwa członkowskiego pochodzenia i
przyjmującego państwa członkowskiego w tym zakresie, także
zezwoleń i warunków prowadzenia działalności przez rynki
regulowane i podmioty udostępniające dane rynkowe. Głównym celem
i przedmiotem niniejszego wniosku jest harmonizacja krajowych przepisów
regulujących dostęp do działalności firm inwestycyjnych,
rynków regulowanych i dostawców usług w zakresie danych,
określających warunki ładu korporacyjnego tych podmiotów oraz
ramy nadzoru nad tymi podmiotami. W związku z tym podstawę wniosku
stanowi art. 53 ust. 1 TFUE. Niniejszy wniosek
stanowi uzupełnienie proponowanego rozporządzenia [MiFIR]
ustanawiającego jednolite i stosowane bezpośrednio wymogi
niezbędne dla sprawnego funkcjonowania rynku instrumentów finansowych, na
przykład w obszarach ogłaszania danych handlowych, zgłaszania
transakcji właściwym organom oraz szczególnych uprawnień
przysługujących właściwym organom oraz EUNGiPW.
3.2.
Pomocniczość i proporcjonalność
Zgodnie z zasadą pomocniczości (art.
5 ust. 3 TFUE), działania na szczeblu UE należy podejmować
wyłącznie wtedy, gdy państwa członkowskie samodzielnie nie
mogą w dostatecznym stopniu osiągnąć przewidzianych celów,
a tym samym cele te mogą być w większym stopniu
osiągnięte przez UE ze względu na skalę lub efekty
proponowanych działań. Większość zagadnień
objętych zmienioną wersją przepisów zostało już
uwzględnionych w obecnych ramach prawnych MiFID. Ponadto rynki finansowe
mają w swojej istocie, i w coraz większym stopniu, charakter
transgraniczny. Warunki, na których firmy i podmioty mogą w tym
kontekście konkurować – pod względem zasad przejrzystości
przed- i potransakcyjnej, ochrony inwestorów lub oceny i kontroli ryzyka przez
uczestników rynku – muszą być wspólne dla różnych krajów i
stanowią już zasadniczy trzon MiFID. Obecnie konieczne są
działania na szczeblu europejskim dla dokonania aktualizacji i modyfikacji
ram regulacyjnych ustanowionych w MiFID, aby uwzględnić zmiany na
rynkach finansowych od wdrożenia MiFID. Osiągnięta już
dzięki dyrektywie poprawa w zakresie integracji i efektywności rynków
i usług finansowych w Europie zostałaby tym samym zwiększona
dzięki odpowiednim korektom zapewniającym osiągnięcie celów
solidnych ram regulacyjnych dla jednolitego rynku. Ze względu na tę
integrację odrębne interwencje krajowe byłyby znacznie mniej
efektywne i skutkowałyby rozproszeniem rynków, prowadząc do
arbitrażu regulacyjnego i zakłóceń konkurencji. Na przykład
różne poziomy przejrzystości rynku lub ochrony inwestorów w
państwach członkowskich prowadziłyby do rozproszenia rynków,
osłabienia płynności i efektywności, a także do
szkodliwego arbitrażu regulacyjnego. Europejski Urząd Nadzoru Giełd i
Papierów Wartościowych (EUNGiPW) powinien również odgrywać
kluczową rolę we wdrażaniu nowych ogólnounijnych ram prawnych.
Należy przyznać EUNGiPW stosowne uprawnienia niezbędne dla
poprawy funkcjonowania jednolitego rynku w zakresie rynków papierów
wartościowych. Wniosek w pełni uwzględnia
zasadę proporcjonalności, zgodnie z którą działanie UE
powinno być odpowiednie dla osiągnięcia wyznaczonych celów i nie
powinno wykraczać poza to, co jest konieczne do ich osiągnięcia.
Wniosek jest zgodny z tą zasadą, uwzględniając
właściwą równowagę między interesem publicznym a
opłacalnością proponowanego środka. Wymogi nakładane
na różne strony zostały starannie zróżnicowane. W
szczególności, przy opracowywaniu tych wymogów kierowano się
centralną potrzebą zapewnienia równowagi między ochroną
inwestorów, efektywnością rynków i kosztami dla branży.
3.3.
Zgodność z art. 290 i 291 TFUE
W dniu 23 września 2009 r. Komisja
przyjęła wnioski dotyczące rozporządzeń
ustanawiających Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB), Europejski
Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
(EUNUiPPE) i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
(EUNGiPW). W tym względzie Komisja pragnie przypomnieć
oświadczenia dotyczące art. 290 i 291 TFUE sformułowane w ramach
procesu przyjmowania rozporządzeń ustanawiających europejskie
urzędy nadzoru, o następującej treści: „Jeżeli chodzi
o proces przyjmowania standardów regulacyjnych, Komisja podkreśla
szczególny charakter sektora usług finansowych, wynikający ze
struktury Lamfalussy’ego i wyraźnie stwierdzony w deklaracji nr 39 do
TFUE. Komisja ma jednak poważne wątpliwości co do tego, czy
ograniczenie jej roli w przyjmowaniu aktów delegowanych i środków
wykonawczych jest zgodne z art. 290 i 291 TFUE”.
3.4.
Szczegółowe omówienie wniosku
3.4.1.
Uwagi ogólne – równe reguły gry
Zasadniczym celem niniejszego wniosku jest
zapewnienie realizacji całego zorganizowanego obrotu w ramach regulowanych
systemów obrotu: rynków regulowanych, wielostronnych platform obrotu (MTF) oraz
zorganizowanych platform obrotu (OTF). Do wszystkich tych systemów
będą stosowane identyczne wymogi w zakresie przejrzystości
przed- i potransakcyjnej. Analogicznie, wymogi w zakresie aspektów organizacyjnych
i nadzoru rynku mające zastosowanie do wszystkich trzech systemów są
niemal identyczne. Zapewni to równe reguły gry tam, gdzie prowadzona jest
działalność podobna pod względem funkcjonalnym,
związana z kojarzeniem deklaracji gotowości do zawarcia transakcji,
składanych przez strony trzecie. Co istotne, wymogi w zakresie
przejrzystości zostaną zróżnicowane dla różnych typów
instrumentów, w szczególności dla akcji, obligacji i instrumentów
pochodnych, a także dla różnych rodzajów obrotu, w szczególności
systemów sesyjnych prowadzonych w oparciu o arkusze zleceń i systemów
kierowanych kwotowaniami cen. We wszystkich trzech systemach podmiot
prowadzący platformę jest neutralny. Rynki regulowane oraz
wielostronne platformy obrotu (MTF) charakteryzuje realizacja transakcji na
zasadach niemających charakteru uznaniowego. Oznacza to, że
transakcje są na nich realizowane zgodnie z przyjętym wcześniej
regulaminem. Podmioty takie konkurują także pod względem oferowania
dostępu szerokiej bazie uczestników pod warunkiem spełnienia
przejrzystego zbioru kryteriów. Z kolei podmiot prowadzący OTF dysponuje
pewnym stopniem uznaniowości co do sposobu realizacji transakcji. Tym
samym podmiot taki podlega wymogom w zakresie ochrony inwestorów, prowadzenia
działalności oraz zapewniania jak najlepszej realizacji w stosunku do
klientów korzystających z danej platformy. Tak więc o ile zasady
dostępu i metody realizacji transakcji przez OTF muszą być
przejrzyste i jasne, pozwalają one podmiotowi prowadzącemu OTF na
świadczenie klientom usług, które są jakościowo, jeśli
nie funkcjonalnie, odmienne od usług świadczonych przez rynki
regulowane i MTF na rzecz ich członków i uczestników. Aby jednak
zapewnić neutralność podmiotu prowadzącego OTF w
odniesieniu do zawieranych transakcji, jak i zapewnić, aby obowiązki
wobec klientów kojarzonych w ten sposób nie były zagrożone ze
względu na możliwość osiągnięcia zysku ich
kosztem, należy zakazać podmiotom prowadzącym OTF prowadzenia
obrotu w oparciu o swój własny kapitał. Wreszcie, obrót zorganizowany może
również odbywać się w drodze zawierania transakcji
wewnętrznych. Podmiot systematycznie internalizujący transakcje
może realizować transakcje klienta w oparciu o własny
kapitał. Taki podmiot nie może jednak kojarzyć deklaracji gotowości
do zawarcia transakcji kupna lub sprzedaży, składanych przez strony
trzecie, w sposób funkcjonalnie taki sam jak rynek regulowany, MTF lub OTF, a
tym samym nie jest systemem obrotu. Zastosowanie miałyby zasady najlepszej
realizacji oraz inne zasady prowadzenia działalności gospodarczej, a
klient wiedziałby dokładnie, kiedy prowadzi obrót z firmą
inwestycyjną, a kiedy ze stronami trzecimi. Do podmiotów systematycznie
internalizujących transakcje stosują się konkretne wymogi w
zakresie przejrzystości przedtransakcyjnej i dostępu. Również i
w tym przypadku wymogi w zakresie przejrzystości zostaną
zróżnicowane dla różnych typów instrumentów, w szczególności
akcji, obligacji oraz instrumentów pochodnych i będą stosowane
poniżej określonych progów. Tym samym transakcje zawierane na
własny rachunek przez firmy inwestycyjne z klientami, w tym z innymi
firmami inwestycyjnymi, są traktowane jako obrót pozagiełdowy.
Działalność handlowa na rynku pozagiełdowym, która nie spełnia
kryteriów definicji działalności podmiotu systematycznie
internalizującego transakcje, która to definicja ma zostać ujęta
szerzej w drodze zmian do przepisów wdrażających, będzie
musiała mieć charakter niesystematyczny i nieregularny.
3.4.2.
Rozszerzenie przepisów MiFID na analogiczne
produkty i usługi (art. 1, 3, 4)
W kontekście prac dotyczących
detalicznych produktów inwestycyjnych w pakietach[15] Komisja
zobowiązała się do zapewnienia spójnego podejścia
regulacyjnego, w oparciu o przepisy MiFID, w zakresie dystrybucji wśród
inwestorów detalicznych różnych produktów finansowych, które
zaspokajają podobne potrzeby tych inwestorów i stawiają podobne
wyzwania pod względem ochrony ich interesów. Wyłoniły się
również wątpliwości dotyczące możliwości
stosowania MiFID w sytuacjach, gdy firmy inwestycyjne lub instytucje kredytowe
emitują i sprzedają swoje własne papiery wartościowe. O ile
stosowanie MiFID jest jednoznaczne w przypadkach, gdy jako część
sprzedaży świadczona jest usługa doradztwa inwestycyjnego,
konieczne jest osiągnięcie większej jasności w przypadku
usług niepołączonych z doradztwem, kiedy można byłoby
zakładać, że firma inwestycyjna lub bank nie świadczą
usługi objętej zakresem MiFID. Wreszcie, w obliczu
doświadczeń wyniesionych w trakcie kryzysu finansowego,
złożoności rynków finansowych i produktów finansowych oraz
konieczności zagwarantowania inwestorom podobnego poziomu ochrony
niezależnie od siedziby lub charakteru usługodawcy, nie można
już dłużej tolerować rozbieżności między
przepisami państw członkowskich mającymi zastosowanie do
wyłączonych z zakresu MiFID podmiotów działających w skali
lokalnej i oferujących ograniczony wachlarz usług inwestycyjnych. Wnioski rozszerzają zatem zakres
obowiązywania wymogów MiFID – w szczególności przepisów
dotyczących warunków prowadzenia działalności oraz
postępowania w przypadku konfliktu interesów – na połączoną
z doradztwem i niepołączoną z doradztwem sprzedaż lokat
strukturyzowanych przez instytucje kredytowe, określają, że
przepisy MiFID mają również zastosowanie do firm inwestycyjnych i
instytucji kredytowych sprzedających swoje własne papiery
wartościowe bez świadczenia doradztwa, jak również
zobowiązują państwa członkowskie do stosowania w przepisach
krajowych mających zastosowanie do podmiotów działających na
skalę lokalną wymogów w zakresie udzielania zezwolenia i prowadzenia
działalności analogicznych do wymogów określonych w MiFID.
3.4.3.
Zmiana wyłączeń z zakresu stosowania
MiFID (art. 2)
W dyrektywie MiFID realizowanie transakcji na
instrumentach finansowych na własny rachunek zaliczono do usług inwestycyjnych
i rodzajów działalności inwestycyjnej, które wymagają uzyskania
zezwolenia. Wprowadzono jednak trzy główne wyłączenia
obejmujące osoby, które zawierają transakcje na własny rachunek
bądź to wyłącznie, bądź to w ramach
działalności dodatkowej względem innej prowadzonej
działalności niefinansowej, bądź też w ramach
niefinansowej działalności związanej z handlem towarami. Zgodnie
ze zobowiązaniami podjętymi przez grupę G-20 należy
zapewnić właściwe objęcie przepisami MiFID firm
świadczących usługi inwestycyjne na rzecz klientów oraz
prowadzących działalność inwestycyjną na zasadach
profesjonalnych. We wnioskach bardziej jednoznacznie ograniczono zatem
wyłączenia do tych rodzajów działalności, które nie
mają kluczowego znaczenia dla MiFID i obejmują zasadniczo
działalność o charakterze handlowym i transakcje na własny
rachunek, lub które nie stanowią transakcji wysokich
częstotliwości.
3.4.4.
Dostosowania ram struktury rynku (art. 18, 19, 20, 32,
33, 34, 53, 54)
Rozwój rynków od czasu przyjęcia MiFID
postawił częściowo pod znakiem zapytania obecne ramy regulacyjne
mające zastosowanie do różnych rodzajów systemów obrotu, które w
zamierzeniu miały wspierać uczciwą konkurencję, równe
reguły gry oraz przejrzyste i wydajne rynki. Funkcja i projekt tych ram
regulacyjnych, przystosowanych głównie do obrotu instrumentami
udziałowymi, potrzeba zwiększenia przejrzystości i
odporności na rynkach instrumentów nieudziałowych, jak również
fakt, że nie wszystkie formy zorganizowanego obrotu, które pojawiły
się w ostatnich latach, należycie odpowiadają definicjom i
wymogom podziału przewidzianego w MiFID (rynki regulowane, wielostronne
platformy obrotu oraz podmioty systematycznie internalizujące transakcje)
– wszystkie to wskazuje, że konieczne jest doprecyzowanie obowiązujących
ram prawnych. We wniosku wprowadzono nową kategorię „zorganizowanych
platform obrotu”, która nie odpowiada żadnej z dotychczasowych kategorii,
określając przy tym surowe wymogi organizacyjne oraz identyczne
zasady w zakresie przejrzystości; jednocześnie zaktualizowano
główne wymogi w odniesieniu do wszystkich systemów obrotu celem
uwzględnienia zaostrzonej konkurencji oraz rosnącego obrotu
transgranicznego wskutek postępu technicznego oraz wejścia w
życie MiFID.
3.4.5.
Ulepszenia w zakresie ładu korporacyjnego
(art. 9 i 48)
MiFID nakłada wymóg, by osoby faktycznie
kierujące działalnością firmy inwestycyjnej cieszyły
się należycie nieposzlakowaną opinią i posiadały
wystarczające doświadczenie, tak aby zapewnić należyte i
ostrożne zarządzanie firmą. Zgodnie z pracami Komisji w zakresie
ładu korporacyjnego w sektorze finansowym[16] proponuje się zaostrzenie tych
przepisów w odniesieniu do profilu, roli i odpowiedzialności zarówno
dyrektorów wykonawczych, jak i niewykonawczych oraz zapewnienia równowagi
składu organów zarządzających. W szczególności wniosek ma
na celu zagwarantowanie, że członkowie organu
zarządzającego posiadają wystarczającą wiedzę i
umiejętności oraz rozumieją ryzyko wiążące
się z działalnością firmy, co ma zapewnić
zarządzanie firmą w należyty i ostrożny sposób, który
sprzyja integralności rynku i interesom jej klientów
3.4.6.
Rozszerzone wymogi organizacyjne
służące zabezpieczeniu wydajnego funkcjonowania oraz
integralności rynków (art. 16 i 51)
Postęp techniczny obserwowany w
dziedzinie obrotu instrumentami finansowymi otwiera nowe możliwości,
ale stwarza również nowe wyzwania. Wprawdzie jego skutki uznaje się
zasadniczo za korzystne dla płynności i wydajności rynków,
wskazuje się jednak jednocześnie na konieczność
wprowadzenia szczególnych środków regulacyjnych i nadzorczych
umożliwiających odpowiednie uwzględnienie potencjalnych
zagrożeń dla właściwego funkcjonowania rynków
wynikających z mechanizmów transakcji opartych na algorytmach
komputerowych oraz z transakcji realizowanych z wysoką częstotliwością.
Wnioski mają na celu objęcie zakresem MiFID wszystkich podmiotów
zaangażowanych w mechanizmy zawierania transakcji z wysoką
częstotliwością, przy jednoczesnym nałożeniu wymogu
stosowania odpowiednich zabezpieczeń organizacyjnych na te podmioty, jak również
na podmioty oferujące dostęp do rynku dla innych tego rodzaju
podmiotów, oraz zobowiązaniu systemów obrotu do wprowadzenia stosownych
systemów kontroli ryzyka celem uniknięcia nieuporządkowanego obrotu i
zapewnienia odporności wykorzystywanych platform. Wnioski mają
się również przyczynić do objęcia powyższych rodzajów
działalności nadzorem i monitorowaniem przez właściwe
organy.
3.4.7.
Rozszerzenie ram ochrony inwestorów (art. 13, 24, 25,
27, 29, załącznik I – sekcja A)
Powszechnie uważa się, że MiFID
przyczyniła się do zwiększenia poziomu ochrony zarówno klientów
detalicznych, jak i profesjonalnych inwestorów. Doświadczenie pokazuje
jednak, że wprowadzenie zmian w wielu obszarach pozwoliłoby
ograniczyć liczbę sytuacji, w których największe jest niebezpieczeństwo
działania ze szkodą dla inwestorów. We wnioskach zaostrzono w
szczególności ramy prawne dotyczące świadczenia usług
doradztwa inwestycyjnego i zarządzania portfelem oraz ograniczono
możliwości akceptowania przez firmy inwestycyjne zachęt
(korzyści) od osób trzecich, jak również doprecyzowano warunki i
ustalenia, zgodnie z którymi inwestorzy mogą swobodnie realizować na
rynku transakcje na określonych, nieskomplikowanych instrumentach przy
minimalnych obowiązkach lub minimalnym poziomie ochrony po stronie firmy
inwestycyjnej, z której usług korzystają. Ponadto wprowadzono zasady
ramowe dotyczące praktyk sprzedaży wiązanej celem
zagwarantowania, że inwestorzy są w takich przypadkach
właściwie informowani, a same praktyki należycie
uwzględniają ich interesy. We wniosku zaostrzono wymogi
dotyczące wykorzystywania funduszy lub instrumentów należących
do klientów przez firmy inwestycyjne oraz ich agentów, jak również
zaklasyfikowano jako usługę inwestycyjną zabezpieczanie
instrumentów finansowych na rachunek klientów. Wniosek powinien przyczynić
się do lepszego informowania klientów o usługach świadczonych na
ich rzecz oraz o realizacji składanych przez nich zleceń.
3.4.8.
Ulepszone środki ochrony w przypadku
świadczenia usług inwestycyjnych na rzecz klientów branżowych
(art. 30, załącznik II)
Stosowane w ramach MiFID rozróżnienie na
klientów indywidualnych, klientów branżowych oraz uprawnionych
kontrahentów zapewnia odpowiedni i zadowalający stopień
elastyczności i powinno zatem zostać w dużej mierze zachowane.
Wymowne przykłady dotyczące transakcji na złożonych
instrumentach dokonywanych przez władze lokalne i gminne pokazały
jednak, że ich klasyfikacja na potrzeby ram prawnych określonych
przez MiFID jest nieodpowiednia. Ponadto wiele szczegółowych wymogów
dotyczących prowadzenia działalności nie ma wprawdzie znaczenia
dla stosunków między uprawnionymi kontrahentami w ramach ich licznych
codziennych transakcji, jednakże nadrzędna, ogólna zasada uczciwego,
sprawiedliwego i profesjonalnego postępowania oraz obowiązek
zachowania rzetelności, jasności oraz niewprowadzania w
błąd powinny mieć zastosowanie niezależnie od kategorii, do
której należy klient. Proponuje się również, by uprawnieni
kontrahenci uzyskiwali lepsze informacje i lepszą dokumentację
dotyczące świadczonych usług.
3.4.9.
Nowe wymogi dotyczące systemów obrotu (art. 27,
59 i 60)
Ocena „możliwie najlepszej realizacji” w
ramach aktualnej MiFID zależy od dostępności danych przed- i
potransakcyjnych. Istotne mogą być jednak również inne
informacje, takie jak liczba zleceń wycofanych przed realizacją lub
szybkość realizacji zleceń. Wniosek wprowadza w związku z
tym wymóg publikowania przez systemy obrotu rocznych danych dotyczących
jakości realizacji. Po drugie, towarowe instrumenty pochodne
będące przedmiotem obrotu w systemach obrotu są często
przedmiotem szerokiego zainteresowania ze strony użytkowników i inwestorów
i mogą często służyć za punkty odniesienia dla
ustalania cen, które mogą mieć wpływ na przykład na
detaliczne ceny energii i produktów żywnościowych. Dlatego też
proponuje się, by wszystkie systemy obrotu, na których prowadzony jest
obrót towarowymi instrumentami pochodnymi, przyjęły odpowiednie
limity lub alternatywne ustalenia zapewniające właściwe
funkcjonowanie rynku oraz warunki rozliczeń dla fizycznie dostarczanych
towarów, jak również udostępniały systematyczne, ustandaryzowane
informacje o odpowiednim stopniu szczegółowości na temat pozycji
poszczególnych kategorii finansowych i handlowych uczestników rynku zarówno właściwym
organom (w tym informacje dotyczące kategorii oraz
tożsamości klientów końcowych), jak i uczestnikom rynku (w tym
tylko zagregowane pozycje poszczególnych kategorii klientów końcowych).
Limity, które mają zostać przyjęte przez te systemy obrotu,
mogą zostać ujednolicone przez Komisję w drodze aktów
delegowanych, przy czym zarówno te limity, jak i wszelkie alternatywne
ustalenia nie ograniczają możliwości nałożenia przez
właściwe organy oraz EUNGiPW, na mocy niniejszej dyrektywy oraz MiFIR,
dodatkowych środków, jeżeli zostanie to uznane za konieczne.
3.4.10.
Ulepszony system dla rynków
służących MŚP (art. 35)
W uzupełnieniu różnych,
podjętych w ostatnim czasie inicjatyw unijnych mających na celu pomoc
MŚP w uzyskaniu dostępu do finansowania proponuje się stworzenie
nowej podkategorii rynków, określanych jako „rynki na rzecz wzrostu
MŚP”. Podmiot prowadzący tego rodzaju rynek (który zazwyczaj jest
prowadzony jako wielostronna platforma obrotu) może ubiegać się
o zarejestrowanie wielostronnej platformy obrotu również jako rynek na
rzecz wzrostu MŚP, jeżeli spełnia określone warunki.
Rejestracja takich rynków powinna przyczynić się do zwiększenia
ich widoczności i profilu, a także do wypracowania z czasem wspólnych
ogólnoeuropejskich standardów regulacyjnych dla tej kategorii rynków, które
byłyby przystosowane do potrzeb emitentów i inwestorów
działających na tych rynkach, przy jednoczesnym utrzymaniu
istniejących, wysokich standardów ochrony inwestorów.
3.4.11.
Przepisy dotyczące podmiotów z państw
trzecich (art. 41–50)
Proponowana dyrektywa ustanawia zharmonizowane
ramy prawne w zakresie przyznawania dostępu do rynków w UE firmom i
operatorom rynku z siedzibą w państwie trzecim, co służy
przezwyciężeniu obecnego rozdrobnienia na krajowe systemy
dostępu dla podmiotów z państw trzecich oraz zapewnieniu równych
warunków gry dla wszystkich podmiotów działających w branży
usług finansowych na terytorium UE. We wniosku ustanowiono system oparty
na uprzedniej ocenie przez Komisję równoważności systemów
prawnych obowiązujących w państwach trzecich. Firmy z państw
trzecich, w odniesieniu do których przyjęta została decyzja
dotycząca równoważności, mogłyby ubiegać się o
zezwolenie na świadczenie usług w Unii. Świadczenie usług
na rzecz klientów indywidualnych wymagałoby utworzenia oddziału –
firma z państwa trzeciego powinna uzyskać zezwolenie w państwie
członkowskim, w którym utworzyła oddział, który z kolei
podlegałby wymogom unijnym w niektórych obszarach (takich jak: wymogi
organizacyjne, zasady prowadzenia działalności, konflikt interesów,
wymogi w zakresie przejrzystości i inne). Świadczenie usług na
rzecz uprawnionych kontrahentów nie wymagałoby utworzenia oddziału –
firma z państwa trzeciego mogłaby prowadzić tę
działalność pod warunkiem zarejestrowania się w EUNGiPW,
podlegając jednocześnie nadzorowi w kraju swojej siedziby. Konieczne
byłoby zawarcie odpowiednich umów o współpracy organów nadzoru w
państwach trzecich z właściwymi organami krajowymi i z EUNGiPW.
3.4.12.
Zwiększony zakres i większa
efektywność konsolidacji danych (art. 61–68)
Obszar danych rynkowych pod względem
jakości, formatu, kosztu i możliwości ich konsolidacji ma
kluczowe znaczenie dla zachowania naczelnej zasady MiFID w zakresie
przejrzystości, konkurencji i ochrony inwestorów. W tym obszarze
proponowane przepisy rozporządzenia i dyrektywy przynoszą szereg
zasadniczych zmian. Przepisy te umożliwią polepszenie
jakości i spójności danych dzięki nałożeniu na
wszystkie firmy wymogu ogłaszania swoich sprawozdań z transakcji za
pośrednictwem zatwierdzonych podmiotów publikujących (APA). W
przepisach określono procedury zatwierdzania APA przez właściwe
organy oraz wymogi organizacyjne obowiązujące APA. Proponowane przepisy umożliwią
rozwiązanie jednego z głównych problemów, jaki narodził się
w wyniku wdrożenia MiFID, a który stanowi rozproszenie danych. Dla
inwestorów istotne jest to, by dane rynkowe były wiarygodne,
udostępniane szybko/terminowo i po rozsądnej cenie, ale równie
kluczowa jest kwestia, by dane rynkowe były konsolidowane w sposób
umożliwiający skuteczne porównywanie cen i transakcji na poszczególnych
platformach obrotu. Ponieważ wdrożenie MiFID przyczyniło
się do wzrostu liczby rynków, konsolidacja danych stała się
trudniejsza. Proponowane przepisy określają warunki dla dostawców
informacji skonsolidowanych, ustanawiając wymogi organizacyjne, które
dostawcy ci będą musieli spełnić, aby prowadzić
odpowiednie systemy.
3.4.13.
Rozszerzone uprawnienia właściwych
organów w odniesieniu do pozycji w instrumentach pochodnych (art. 61, 72, 83)
Ponieważ w ciągu ostatnich lat
doszło do znacznego wzrostu rynków instrumentów pochodnych, proponowane
przepisy służą przezwyciężeniu obecnego rozdrobnienia
uprawnień organów regulacyjnych w zakresie monitorowania i nadzorowania
odpowiednich pozycji. W interesie prawidłowego funkcjonowania lub
integralności rynków organom tym zostaną przyznane wyraźne
uprawnienia do żądania od każdej osoby informacji na temat
posiadanych przez nią pozycji w danych instrumentach pochodnych, jak
również pozycji w uprawnieniach do emisji. Organy nadzoru miałyby
możliwość podejmowania interwencji w dowolnym momencie w trakcie
obowiązywania kontraktu terminowego oraz podejmowania działań
służących ograniczeniu odpowiednich pozycji. Wzmocnienie
uprawnień w zakresie zarządzania pozycjami byłoby uzupełnione
możliwością ograniczania tych pozycji w sposób
niedyskryminacyjny i na zasadzie ex-ante. Wszystkie podejmowane działania
mają być zgłaszane EUNGiPW.
3.4.14.
Skuteczne sankcje (art. 73–78)
Państwa członkowskie powinny
zapewnić możliwość stosowania odpowiednich środków
administracyjnych i sankcji administracyjnych w przypadku naruszenia przepisów
MiFID. W tym celu dyrektywa nakłada na nie wymóg zapewnienia
zgodności z przedstawionymi poniżej zasadami minimalnymi. Po pierwsze, środki administracyjne i
sankcje administracyjne powinny być stosowane w odniesieniu do tych osób
fizycznych lub prawnych oraz firm inwestycyjnych, które są odpowiedzialne
za dane naruszenie. Po drugie, w przypadkach naruszenia przepisów
niniejszej dyrektywy oraz rozporządzenia właściwe organy powinny
mieć do dyspozycji minimalny zbiór sankcji administracyjnych i
środków administracyjnych. Obejmuje on cofnięcie zezwolenia,
publikację informacji o nałożonych sankcjach, odwołanie
(członków) zarządu, administracyjne sankcje finansowe. Po trzecie, maksymalna wysokość
administracyjnych sankcji finansowych określona w prawie krajowym powinna
przekraczać wartość korzyści odniesionych w wyniku
naruszenia przepisów (jeżeli możliwe jest jej ustalenie) oraz w
żadnym przypadku nie powinna być niższa niż
wysokość określona w dyrektywie. Po czwarte, kryteria brane pod uwagę
przez właściwe organy przy określaniu rodzaju i wysokości
sankcji, które mają być nałożone w konkretnym przypadku,
powinny obejmować co najmniej kryteria określone w dyrektywie (np.
korzyści odniesione z naruszenia przepisów lub straty poniesione przez
osoby trzecie, gotowość do współpracy okazywana przez osobę
odpowiedzialną za naruszenie itp.). Po piąte, informacje o zastosowanych
sankcjach i środkach powinny być publikowane zgodnie z wymogami
dyrektywy. Należy również ustanowić
właściwe mechanizmy sprzyjające zgłaszaniu naruszeń
wewnątrz firm inwestycyjnych. We wniosku nie przewidziano sankcji
prawnokarnych.
3.4.15.
Uprawnienia do emisji (art. załącznik I,
sekcja C)
W przeciwieństwie do obrotu instrumentami
pochodnymi, rynki wtórne kasowe unijnych uprawnień do emisji (EUA) są
w dużym stopniu nieuregulowane. Na rynkach kasowych miały miejsce
przypadki nadużyć, które mogły podważyć zaufanie do
systemu handlu emisjami (ETS), ustanowionego dyrektywą w sprawie ETS UE[17].
Równolegle ze środkami w ramach dyrektywy w sprawie ETS UE
zmierzającymi do wzmocnienia systemu rejestrów EUA oraz warunków
otwierania rachunku w celu dokonywania obrotu EUA, wniosek spowodowałby
poddanie całego rynku EUA regulacjom dotyczącym rynków finansowych.
Zarówno rynek kasowy, jak i rynek instrumentów pochodnych podlegałyby
jednemu organowi nadzoru. Zastosowanie miałaby dyrektywa MiFID oraz
dyrektywa 2003/6/WE w sprawie nadużyć na rynku, co kompleksowo
podniosłoby bezpieczeństwo rynku bez ingerowania w jego cel, którym
pozostaje ograniczenie emisji. Ponadto zapewniłoby to spójność z
przepisami mającymi już zastosowanie do instrumentów pochodnych na
bazie EUA oraz skutkowałoby zwiększeniem bezpieczeństwa,
gdyż banki i firmy inwestycyjne, podmioty zobowiązane do monitorowania
działalności handlowej pod kątem oszustw, nadużyć lub
prania pieniędzy, przyjęłyby na siebie większą
rolę w zakresie weryfikacji potencjalnych podmiotów dokonujących
obrotu na rynku kasowym.
4.
Wpływ na budżet
Konkretny wpływ wniosku na budżet
dotyczy zadania powierzonego EUNGiPW, co określono w ocenie skutków
finansowych regulacji towarzyszącej niniejszemu wnioskowi. W ocenie
skutków finansowych regulacji towarzyszącej niniejszemu wnioskowi oceniono
również konkretny wpływ na budżet Komisji. Wniosek ma wpływ na budżet
Wspólnoty. ê2004/39/WE ð nowy 2011/0298 (COD) Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie rynków instrumentów finansowych
uchylająca dyrektywę 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(wersja przekształcona)
(Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ð o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej ï ustanawiający Wspólnotę Europejską,
a w szczególności jego art. 53 ust.
147 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji[18], ð po przekazaniu właściwego
aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, ï uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[19], uwzględniając opinię
Europejskiego Banku Centralnego[20], ð po konsultacji z Europejskim
Inspektorem Ochrony Danych, ï stanowiąc zgodnie ze ð zwykłą ï procedurą ð ustawodawczą ï określoną w art. 251 Traktatu[21], a także mając na uwadze, co
następuje: ò nowy (1)
Dyrektywa 2004/39/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków
instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i
93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz
uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG[22] została kilkakrotnie znacząco
zmieniona. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla
zachowania przejrzystości, dyrektywa ta powinna zostać
przekształcona. ê 2004/39/WE motyw
1 (dostosowany) (2) Dyrektywa
Rady 93/22/EWG z dnia 10 maja 1993 r. w sprawie usług
inwestycyjnych w zakresie papierów wartościowych[23]
zmierzała do ustanowienia warunków, na których uprawnione Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjne i banki mogą świadczyć usługi specjalne
lub otwierać oddziały w innych pPaństwach
cCzłonkowskich,
w oparciu o zezwolenie i nadzór kraju rodzimego. W związku z tym
dyrektywa ta miała na celu ujednolicenie wstępnych warunków wydawania
zezwoleń oraz warunków prowadzenia działalności przez Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjne, w tym zasad świadczenia usług. Przewidywała
również ujednolicenie niektórych zasad regulujących funkcjonowanie
rynków regulowanych. ê 2004/39/WE motyw
2 (dostosowany) (3) W
ostatnich latach na rynkach finansowych uaktywniła się znaczna liczba
inwestorów, którzy są adresatami coraz bardziej kompleksowych usług
i instrumentów o szerokim zakresie. W świetle tych
osiągnięć, Ö unijne Õ wspólnotowe
ramy prawne powinny obejmować pełny zakres działań
kierowanych do inwestorów. W związku z tym konieczne jest zapewnienie
poziomu ujednolicenia niezbędnego do zaoferowania inwestorom wyższego
poziomu ochrony oraz umożliwienie przedsiębiorstwom inwestycyjnym
świadczenia usług w całej Ö Unii Õ Wspólnocie,
będącej rynkiem jednolitym, w oparciu o nadzór Ö państwa
pochodzenia Õkraju rodzimego.
W świetle powyższego, dyrektywę 93/22/EWG zastąpiononależy
zastąpić nową dyrektywą 2004/39/WE. ò nowy (4) Kryzys finansowy ujawnił
słabości w funkcjonowaniu i przejrzystości rynków finansowych. Rozwój
rynków finansowych uwypuklił potrzebę wzmocnienia ram
regulujących rynki instrumentów finansowych w celu zwiększenia
poziomu przejrzystości, zapewnienia lepszej ochrony inwestorów,
podniesienia poziomu zaufania, ograniczenia obszarów nieregulowanych oraz
zapewnienia przyznania organom nadzoru odpowiednich uprawnień do wykonywania
ich zadań. ò nowy (5) Wśród organów regulacyjnych na poziomie
międzynarodowym istnieje zgoda, co do tego, że słabości
systemu ładu korporacyjnego w szeregu instytucji finansowych, w tym brak w
ich strukturach skutecznych mechanizmów kontroli, przyczyniły się do
powstania kryzysu finansowego. Podejmowanie nadmiernego ryzyka bez zachowania
należytej ostrożności może prowadzić do upadku
poszczególnych instytucji finansowych oraz powstania problemów systemowych w
państwach członkowskich oraz na całym świecie. Niewłaściwe
postępowanie firm świadczących usługi na rzecz klientów
może powodować straty na szkodę inwestorów oraz prowadzić
do utraty ich zaufania. W celu wyeliminowania potencjalnie szkodliwych skutków
tych słabości w systemach ładu korporacyjnego przepisy
niniejszej dyrektywy powinny uzupełniać bardziej szczegółowe
zasady i normy minimalne. Te zasady i normy powinny uwzględniać
charakter, wielkość i złożoność firm
inwestycyjnych. ò nowy (6) Grupa wysokiego szczebla ds. nadzoru
finansowego w Unii Europejskiej wystąpiła do Unii Europejskiej o
opracowanie bardziej zharmonizowanego zbioru regulacji finansowych. W
kontekście przyszłego kształtu europejskiego systemu nadzoru
Rada Europejska, na swoim posiedzeniu w dniach 18–19 czerwca 2009 r.,
podkreśliła również konieczność ustanowienia
jednolitego zbioru przepisów UE mającego zastosowanie do wszystkich
instytucji finansowych działających na jednolitym rynku. ò nowy (7) W związku z powyższym dyrektywa 2004/39/WE
została obecnie częściowo przekształcona w niniejszą
dyrektywę, a częściowo zastąpiona rozporządzeniem (UE)
nr …/… (MiFIR). Oba instrumenty prawne powinny łącznie
stanowić ramy prawne regulujące wymogi mające zastosowanie do
firm inwestycyjnych, rynków regulowanych, dostawców usług w zakresie
udostępniania informacji oraz firm z państw trzecich
świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzące
działalność inwestycyjną w Unii. Niniejszą dyrektywą
należy zatem interpretować w związku z wspomnianym rozporządzeniem.
W dyrektywie należy uwzględnić przepisy regulujące
zezwolenia na prowadzenie działalności, nabywanie znacznych pakietów
akcji, korzystanie ze swobody przedsiębiorczości oraz swobody
świadczenia usług, warunki działalności firm inwestycyjnych
w celu zapewnienia ochrony inwestorów, uprawnienia organów nadzoru państwa
członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa
członkowskiego oraz system sankcji. Ponieważ głównym celem i
przedmiotem niniejszego wniosku jest harmonizacja krajowych przepisów dotyczących
wspomnianych obszarów, podstawą wniosku powinien być art. 53 ust. 1 TFUE.
Właściwe jest przyjęcie wspomnianych regulacji w formie
dyrektywy, tak aby umożliwić wdrożenie przepisów w obszarach
objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, a w razie potrzeby
dostosowanie ich do istniejącej specyfiki danego rynku lub systemu
prawnego w poszczególnych państwach członkowskich. ê 2004/39/WE motyw
3 (3) Z
uwagi na rosnącą zależność inwestorów od
indywidualnych rekomendacji, za właściwe uznaje się włączenie świadczenia usług
doradztwa inwestycyjnego do usług inwestycyjnych wymagających
zezwolenia. ê 2004/39/WE motyw
4 (8)(4) Za właściwe uznaje się
ujęcie w wykazie instrumentów finansowych niektórych towarowych
instrumentów pochodnych i innych, które zostały ustanowione
i znajdują się w obrocie, jednocześnie podnosząc
kwestie ustawodawcze porównywalne do tradycyjnych instrumentów finansowych. ò nowy (9) Na wtórnym kasowym rynku uprawnień do
emisji wystąpił szereg praktyk mających znamiona oszustwa, które
mogą podważać zaufanie do systemów handlu uprawnieniami do
emisji ustanowionych dyrektywą 2003/87/WE, w związku z czym
podejmowane są działania w celu wzmocnienia sytemu rejestrów
uprawnień do emisji oraz zaostrzenia warunków otwierania rachunków na
potrzeby obrotu uprawnieniami do emisji. W celu wzmocnienia integralności
i zagwarantowania skutecznego funkcjonowania tych rynków, w tym zapewnienia
kompleksowego nadzoru nad działalnością handlową,
właściwe jest uzupełnienie środków podejmowanych na
podstawie dyrektywy 2003/87/WE poprzez pełne włączenie
uprawnień do emisji w zakres stosowania niniejszej dyrektywy oraz
rozporządzenia ----/-- [rozporządzenie w sprawie nadużyć na
rynku] poprzez zaklasyfikowanie ich do kategorii instrumentów finansowych. ê 2004/39/WE motyw
7 (dostosowany) (10)(7) Celem niniejszej dyrektywy jest objęcie nią
przedsiębiorstw, których głównym celem lub zakresem prowadzonej
działalności gospodarczej jest świadczenie profesjonalnych
usług inwestycyjnych i/lub prowadzenie
działalności inwestycyjnej. Dlatego też jej zakres powinien
obejmować osoby prowadzące różne rodzaje działalności
zawodowej. ê 2004/39/WE motyw
5 (11) Konieczne jest ustanowienie kompleksowego
reżimu regulacyjnego rządzącego realizacją transakcji na
instrumentach finansowych, bez względu na metody handlowe stosowane do
zawierania tych transakcji, tak aby zapewnić wysoką jakość
realizacji transakcji inwestorskich i podtrzymać
integralność oraz ogólną efektywność systemu
finansowego. Należy przewidzieć spójne i dostosowane do ryzyka
ramy regulujące główne rozwiązania dotyczące realizacji
zlecenia, obowiązujące obecnie na europejskim rynku finansowym. Konieczne
jest uznanie pojawienia się na rynkach regulowanych nowej generacji
zorganizowanych systemów obrotu, które powinny podlegać zobowiązaniom
utworzonym w celu utrzymania efektywnych i prawidłowo
funkcjonujących rynków finansowych. W celu ustanowienia proporcjonalnych ram
regulacyjnych należy wprowadzić przepis dotyczący
włączenia nowej usługi inwestycyjnej, która polega na
prowadzeniu platform obrotu (MTF). ê 2004/39/WE motyw
6 (12)(6) Należy
wprowadzić i dostosować
definicje rynku regulowanego i MTF, tak aby odzwierciedlały one fakt,
iż charakteryzują się one tą samą funkcją
zorganizowania obrotu. Z definicji należy wyłączyć systemy
dwustronne, jeżeli przedsiębiorstwo inwestycyjne wchodzi w transakcje na własny
rachunek, a nie jako wolny od ryzyka kontrahent pośredniczący
między kupującym a sprzedającym. Określenie „system”
obejmuje wszystkie rynki utworzone w oparciu o zestaw reguł
i platformy obrotu, jak i te, które funkcjonują
wyłącznie w oparciu o zestaw reguł. Rynki regulowane
i MTF nie są zobowiązane do prowadzenia „technicznego” kojarzenia zleceń. Rynek utworzony
wyłącznie w oparciu o zestaw reguł rządzących
aspektami dotyczącymi członkowstwa, wprowadzania instrumentów do
obrotu, obrotu między członkami, sprawozdawczości oraz,
w miarę potrzeb, przejrzystości transakcji to, w rozumieniu
niniejszej dyrektywy, rynek regulowany lub MTF, a transakcje zawierane na
podstawie tych zasad uznaje się za zawarte w oparciu o systemy rynku
regulowanego lub MTF. Określenie „transakcje kupna i sprzedaży”
należy interpretować w szerokim zakresie, obejmującym zamówienia, notowania, jak
i wskazania transakcji. Wymóg, aby transakcje ujmować w systemie
za pomocą pozbawionych uprawnień uznaniowych reguł ustalonych
przez operatora systemu oznacza, że należy je gromadzić
w oparciu o zasady systemu lub za pomocą protokołów systemu,
albo wewnętrznych procedur wykonawczych (w tym procedur
włączonych do oprogramowania komputerowego). Określenie
„reguły pozbawione uprawnień uznaniowych” oznacza,
że reguły te nie pozostawiają przedsiębiorstwu
inwestycyjnmu prowadząjmu MTF możliwości indywidualnego
uznawania sposobu wzajemnych powiązań między transakcjami.
Definicje wymagają, aby transakcje gromadzić w sposób
skutkujący podpisaniem kontraktu, co oznacza, że realizacja zlecenia
następuje na podstawie reguł systemu lub za pomocą protokołów systemu, albo wewnętrznych
procedur wykonawczych. ò nowy (12) Wszystkie systemu obrotu, a mianowicie rynki
regulowane, MTF i OTF, powinny określić przejrzyste zasady
regulujące dostęp do danego systemu lub platformy. Rynki regulowane i
MTF powinny nadal podlegać bardzo podobnym wymogom określającym
podmioty, które mogą być do nich dopuszczone jako członkowie lub
uczestnicy, OTF powinny natomiast móc określać i ograniczać dostęp
w zależności m.in. od roli i obowiązków, jakie ci operatorzy
mają w stosunku do swoich klientów. ò nowy (13) Firmę inwestycyjną
realizującą zlecenia klientów w oparciu o własny kapitał
należy uznać za podmiot systematycznie internalizujący
transakcje, chyba że transakcje realizowane są poza rynkami
regulowanymi, MTF i OTF okazjonalnie, doraźnie i nieregularnie. Podmioty
systematycznie internalizujące transakcje należy zdefiniować
jako firmy inwestycyjne, które w sposób zorganizowany, częsty
i systematyczny, na własny rachunek realizują zlecenia klientów
poza rynkiem regulowanym, MTF lub OTF. W celu zapewnienia obiektywnego i
skutecznego stosowania do firm inwestycyjnych powyższej definicji wszelkie
dwustronne transakcje przeprowadzane z klientami powinny być istotne, a
kryteria jakościowe stosowane w celu identyfikacji firm inwestycyjnych
zobowiązanych do rejestracji jako podmiot systematycznie
internalizujące transakcje, które to kryteria określono w art. 21
rozporządzenia Komisji nr 1287/2006 wdrażającego dyrektywę
2004/39/WE, należy uzupełnić kryteriami ilościowymi. Chociaż
zorganizowaną platformą obrotu jest każdy system lub platforma,
w których dochodzi do interakcji między zleceniami kupna i sprzedaży
wielu osób trzecich, to podmiotowi systematycznie internalizującemu
transakcje nie należy jednak zezwalać na zestawianie zleceń
kupna i sprzedaży osób trzecich. ê 2004/39/WE motyw
8 (dostosowany) ð nowy 14)8) ð Zakresem niniejszej dyrektywy nie
obejmuje się ï osób zarządzających aktywami własnymi oraz
przedsiębiorstw, które nie świadczą usług inwestycyjnych i/lub
nie prowadzą działalności inwestycyjnej, innej niż na
własny rachunek, chyba że osoby te są animatorami rynku ð , członkami lub uczestnikami rynku
regulowanego lub MTF lub też wykonują zlecenia klientów w drodze
zawierania transakcji ï lub
realizują transakcje na własny rachunek poza rynkiem regulowanym
lub MTF w sposób zorganizowany, częsty i systematyczny, zapewniając
system dostępny dla stron trzecich w celu ich zaangażowania w
transakcje. ðNa zasadzie wyjątku zakresem stosowania
niniejszej dyrektywy nie obejmuje się osób zawierających na
własny rachunek transakcje, których przedmiotem są instrumenty
finansowe, jako członkowie lub uczestnicy rynku regulowanego lub MTF, w
tym jako animatorzy rynku w odniesieniu do pochodnych instrumentów towarowych,
uprawnień do emisji lub dotyczących ich instrumentów pochodnych, w
ramach działalności dodatkowej w stosunku do ich głównego rodzaju
działalności, która w ujęciu grupowym nie stanowi
świadczenia usług inwestycyjnych w rozumieniu niniejszej dyrektywy,
ani usług bankowych w rozumieniu dyrektywy 2006/48/WE. W aktach
delegowanych należy sprecyzować kryteria techniczne pozwalające
określić przypadki, w których działalność ma charakter
dodatkowy w stosunku do głównego rodzaju działalności.
Działalność polegająca na zawieraniu transakcji na
własny rachunek w drodze wykonywania zleceń klientów powinna
obejmować działalność firm realizujących zlecenia
różnych klientów poprzez zestawianie ich jako zleceniodawcy (transakcje
„back to back”), które należy uznać za działające w
charakterze zleceniodawców i które powinny podlegać przepisom niniejszej
dyrektywy obejmującym zarówno realizację zleceń na rachunek
klientów, jak i zawieranie transakcji na własny rachunek. Zawierania
transakcji na własny rachunek w drodze realizacji zleceń klientów nie
stanowi realizacja zleceń, których przedmiotem są instrumenty
finansowe, w ramach działalności dodatkowej pomiędzy dwoma
osobami, których głównym rodzajem działalności, w ujęciu
grupowym, nie jest ani świadczenie usług inwestycyjnych w rozumieniu
niniejszej dyrektywy, ani usług bankowych w rozumieniu dyrektywy 2006/48/WE. ï ê 2004/39/WE motyw
9 (15)(9) Odniesienia dokonane w tekście do osób
należy interpretować jako obejmujące osoby fizyczne
i prawne. ê 2004/39/WE motyw
10 (dostosowany) (16)(10) Należy wyłączyć Ö zakłady
ubezpieczeń i reasekuracji Õ przedsiębiorstwa
ubezpieczeniowe lub asekuracyjne, których
działalność podlega odnośnemu monitorowaniu ze strony
właściwych władz nadzorujących w oparciu o zasadę
ostrożności oraz które podlegają dyrektywie
Rady 64/225/EWG z dnia 25 lutego 1964 r.
w sprawie zniesienia ograniczeń swobody
przedsiębiorczości i świadczenia usług
w dziedzinie reasekuracji i retrocesji[24],
pierwszej dyrektywie Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r.
w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych
i administracyjnych odnoszących się do podejmowania
i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń
bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie[25]
i dyrektywie Rady 2002/83/WE z dnia 5 listopada 2002 r.
dotyczącej ubezpieczeń na życie[26]
Ö dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE
z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie
podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i
reasekuracyjnej (Wypłacalność II)[27] Õ. ê 2004/39/WE motyw
11 (17)(11) Niniejszą dyrektywą nie
powinny być objęte osoby, które nie świadczą usług na
rzecz osób trzecich, lecz których działalność polega na
świadczeniu usług inwestycyjnych wyłącznie dla ich
przedsiębiorstw dominujących, podmiotów zależnych bądź
też podmiotów zależnych tych przedsiębiorstw dominujących. ê 2004/39/WE motyw
12 (18)(12) Z zakresu wykonywania niniejszej
dyrektywy należy również wyłączyć osoby, które
w toku działalności zawodowej świadczą
wyłącznie okazjonalne usługi inwestycyjne, pod warunkiem że
działalność ta jest regulowana, a odnośne reguły nie
zabraniają okazjonalnego świadczenia usług inwestycyjnych. ê 2004/39/WE motyw
13 (19)(13) Niniejszą dyrektywą nie
powinny być objęte osoby, które świadczą usługi
inwestycyjne polegające wyłącznie na administrowaniu programami
pracowniczych udziałów kapitałowych, a zatem nie świadczą
usług inwestycyjnych na rzecz osób trzecich. ê 2004/39/WE motyw
14 (20)(14) Niezbędne jest
wyłączenie z zakresu wykonywania niniejszej dyrektywy banków centralnych
i innych organów pełniących podobne funkcje, jak również
organów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym
lub które uczestniczą w takim zarządzaniu, w tym
lokując środki pochodzące z tego długu;
w szczególności wyłączenie takie nie obejmuje podmiotów,
które są częściowo lub całkowicie własnością
państwa, a których rola ma charakter handlowy lub wiąże się
z nabywaniem pakietów akcji. ò nowy (21) W celu doprecyzowania systemu
wyłączeń obowiązujących w stosunku do Europejskiego
Systemu Banków Centralnych, innych organów krajowych wykonujących podobne
funkcje oraz organów biorących udział, na zasadzie interwencji, w
zarządzaniu długiem publicznym należy ograniczyć takie
wyłączenia do organów i instytucji wykonujących swoje funkcje
zgodnie z prawem jednego państwa członkowskiego lub zgodnie z
przepisami unijnego prawa oraz do organów międzynarodowych, których
członkami są jedno państwo członkowskie lub większa
ich liczba. ê 2004/39/WE motyw
15 (dostosowany) (22)(15) Niezbędne jest
wyłączenie z zakresu wykonywania niniejszej dyrektywy
przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania bez względu na to, czy ich
działalność jest koordynowana na poziomie wspólnotowym Ö unijnym Õ, oraz depozytariuszy
lub osób zarządzających takimi przedsiębiorstwami, gdyż
podlegają one szczególnym zasadom bezpośrednio dostosowanym do
prowadzonej przez nie działalności. ê 2004/39/WE motyw
16 (23)(16) W celu skorzystania z
wyłączeń od niniejszej dyrektywy osoba zainteresowana powinna
w sposób ciągły wypełniać warunki ustanowione dla
takich wyłączeń. W szczególności, jeżeli osoba
świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność
inwestycyjną i jest wyłączona z niniejszej dyrektywy,
ponieważ z punktu widzenia koncernu takie usługi lub
działalność mają charakter dodatkowy względem
głównego zakresu działalności gospodarczej, osoba taka nie
podlega wyłączeniu dotyczącemu usług dodatkowych,
jeżeli wygasa dodatkowy charakter świadczenia takich usług lub
prowadzenia takiej działalności. ê 2004/39/WE motyw
17 (dostosowany) (24)(17) W celu ochrony inwestorów
i stabilności systemu finansowego osoby, które świadczą
usługi inwestycyjne i/lub
prowadzą działalność inwestycyjną objętą
niniejszą dyrektywą muszą uzyskać zezwolenie w swoich rodzimych
pPaństwach cCzłonkowskich
pochodzenia . ê 2004/39/WE motyw
18 (dostosowany) (25)(18) Na podstawie niniejszej dyrektywy,
instytucje kredytowe uprawnione na mocy dyrektywy 2000/12/WE
Ö 2006/48/WE Õ Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. Ö 14 czerwca 2006
r. Õ odnoszącej
się do podejmowania i prowadzenia działalności przez
instytucje kredytowe Ö (wersja przekształcona) Õ Ö [28] Õ nie muszą
posiadać odrębnego zezwolenia dla potrzeb świadczenia usług
inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej. Jeżeli
instytucja kredytowa podejmuje decyzję o świadczeniu usług inwestycyjnych
lub prowadzeniu działalności inwestycyjnej, przed przyznaniem
zezwolenia, właściwe władze powinny zweryfikować, czy
spełnia ona odnośne przepisy niniejszej dyrektywy. ò nowy (26) Lokaty strukturyzowane pojawiły się
na rynku jako forma produktu inwestycyjnego, przy czym nie są jednak
objęte żadnymi przepisami dotyczącymi ochrony inwestorów na
poziomie Unii, gdy tymczasem inne strukturyzowane produkty inwestycyjne są
objęte takimi przepisami. Należy zatem podwyższyć poziom
zaufania inwestorów i w większym stopniu ujednolicić sposób, w jaki w
świetle przepisów regulacyjnych traktowana jest dystrybucja różnych
detalicznych produktów inwestycyjnych w pakietach w celu zapewnienia
należytego poziomu ochrony inwestorów w całej Unii. Z tego też
powodu należy włączyć w zakres stosowania niniejszej
dyrektywy lokaty strukturyzowane. W tym względzie należy
sprecyzować, że ponieważ lokaty strukturyzowane stanowią
pewną formę produktu inwestycyjnego, nie obejmują one lokat
powiązanych wyłącznie ze stopami procentowymi, takimi jak
Euribor lub Libor, niezależnie od tego, czy stopy procentowe są z
góry określone, czy też są stałe lub zmienne. ò nowy (27) W celu wzmocnienia ochrony inwestorów w Unii
właściwym jest ograniczenie warunków, na jakich państwa
członkowskie mogą wyłączyć z zakresu stosowania
niniejszej dyrektywy osoby świadczące usługi inwestycyjne na
rzecz klientów, którzy w rezultacie nie byliby chronieni na mocy niniejszej
dyrektywy. W szczególności należy zobowiązać państwa
członkowskie do stosowania do tych osób wymogów przynajmniej
równorzędnych wymogom określonym w niniejszej dyrektywie,
zwłaszcza w fazie udzielania zezwolenia, przy ocenie ich reputacji oraz
doświadczenia oraz stosowności każdego udziałowca, podczas
weryfikacji warunków udzielania wstępnego zezwolenia oraz prowadzenia
bieżącego nadzoru, jak również wykonania zobowiązań
biznesowych. ê 2004/39/WE motyw
19 (dostosowany) (28)(19) Na podstawie niniejszej dyrektywy,
w przypadkach gdy Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
świadczy jedną lub większą liczbę usług
inwestycyjnych nieobjętych zezwoleniem, lub prowadzi jedną lub
większą liczbę rodzajów nieregularnej działalności
inwestycyjnej, nie wymaga dodatkowego zezwolenia. ê 2004/39/WE motyw
20 (dostosowany) (29)(20) Do celów niniejszej dyrektywy
działalność polegająca na przyjmowaniu lub przekazywaniu
zleceń obejmuje również kojarzenie dwóch lub więcej inwestorów, które doprowadza
Ö prowadzące Õ do zawarcia
transakcji między tymi inwestorami. ò nowy (30) Firmy inwestycyjne i instytucje kredytowe
prowadzące dystrybucję wyemitowanych przez siebie instrumentów
finansowych powinny podlegać przepisom niniejszej dyrektywy, w przypadkach
gdy świadczą doradztwo inwestycyjne swoim klientom. W celu
wyeliminowania niepewności oraz wzmocnienia ochrony inwestorów należy
zapewnić stosowanie niniejszej dyrektyw, w przypadku dystrybucji przez
firmy inwestycyjne i instytucje kredytowe na rynku pierwotnym wyemitowanych
przez siebie instrumentów finansowych bez świadczenia jakiegokolwiek
doradztwa inwestycyjnego. W tym celu należy rozszerzyć definicję
usługi polegającej na realizacji zleceń w imieniu klientów. ê 2004/39/WE motyw
21(dostosowany) (21) W
kontekście nadchodzącej rewizji ram adekwatności
kapitałowej w Basel II, Państwa Członkowskie uznają
konieczność ponownego przeanalizowania, czy przedsiębiorstwa
inwestycyjne, które realizują zlecenia klientów, jako zleceniodawcy należy uznać za
działające w charakterze zleceniodawców, a zatem – czy
podlegają one dodatkowym wymogom odnoszącym się do kapitału
ustawowego. ê 2004/39/WE motyw
22 (dostosowany) (31)(22) Zasady wzajemnego uznawania
i nadzoru ze strony rodzimego pPaństwa
cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ wymagają, aby
właściwe władze pPaństw
cCzłonkowskich
nie przyznawały bądź cofały zezwolenie w przypadku,
gdy czynniki takie jak treść programów działań,
rozkład geograficzny lub rodzaje obecnie prowadzonej
działalności jednoznacznie wskazują na to, że Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
wybrałao
system prawny danego pPaństwa
cCzłonkowskiego
w celu uniknięcia bardziej restrykcyjnych norm obowiązujących
w innym pPaństwie
cCzłonkowskim,
na którego terytorium Ö firma Õ przedsiębiorstwo
tato
zamierza prowadzić lub prowadzi większą część
swojej działalności. Ö Firma Õ Przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
będącae
osobą prawną musi uzyskać zezwolenie w pPaństwie cCzłonkowskim,
w którym ma onaono
swoją siedzibę statutową. Ponadto pPaństwa cCzłonkowskie
muszą wymagać, aby siedziba zarządu Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo
zawsze znajdowała się w jej rodzimym pPaństwie cCzłonkowskim Ö pochodzenia Õ i faktycznie
tam działała. ò nowy (32) W dyrektywie 2007/44/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. zmieniającej dyrektywę
Rady 92/49/EWG oraz dyrektywy 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE i 2006/48/WE w
zakresie zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny
ostrożnościowej przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów
w podmiotach sektora finansowego[29]
ustanowiono szczegółowe kryteria oceny ostrożnościowej
planowanych transakcji nabycia udziałów w firmie inwestycyjnej oraz
procedurę stosowania tych kryteriów. W celu zapewnienia pewności,
jasności i przewidywalności prawa w odniesieniu do procesu oceny oraz
jego wyników należy potwierdzić kryteria oraz proces oceny
ostrożnościowej określone w dyrektywie 2007/44/WE. W
szczególności właściwe organy powinny dokonywać oceny
odpowiedniości potencjalnego nabywcy oraz stabilności planowanej
transakcji nabycia pod względem finansowym w oparciu o wszystkie
następujące kryteria: reputację potencjalnego nabywcy; reputację
i doświadczenie wszystkich osób, które będą kierowały
działalnością firmy inwestycyjnej; kondycję finansową
potencjalnego nabywcy; fakt, czy firma inwestycyjna będzie w stanie
wypełnić wymogi ostrożnościowe wynikające z niniejszej
dyrektywy oraz innych dyrektyw, a zwłaszcza dyrektywy 2002/87/WE[30] i
dyrektywy 2006/49/WE[31];
czy istnieją uzasadnione powody, aby podejrzewać, iż
w związku z planowanym nabyciem dokonano lub usiłowano
dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu
w rozumieniu art. 1 dyrektywy 2005/60/WE[32] lub czy proponowane nabycie może
zwiększyć takie ryzyko. ê 2004/39/WE motyw
23 (dostosowany) (33)(23) Dowolnąa
Ö firmę Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnąe
uprawnionąe
w swoim rodzimym
pPaństwie cCzłonkowskim Ö pochodzenia Õ należy
uprawnić do świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia
działalności inwestycyjnej w całej Wspólnocie Ö Unii Õ , bez
konieczności dążenia do uzyskania odrębnego zezwolenia od
właściwych władz pPaństwa
cCzłonkowskiego,
w którym Ö firma Õ taprzedsiębiorstwo to
zamierza świadczyć takie usługi lub prowadzić taką
działalność. ê 2004/39/WE motyw
24 (dostosowany) (34)(24) Ponieważ niektóre Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjne są wyłączone z niektórych obowiązków
nałożonych na mocy dyrektywy Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r.
Ö 2006/49/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. Õ w sprawie
adekwatności kapitałowej Ö firm Õ przedsiębiorstw
inwestycyjnych i instytucji kredytowych, Ö (wersja
przekształcona) Õ Ö [33] Õ należy je
zobowiązać do utrzymania minimalnej kwoty kapitału lub
ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej w zakresie wykonywania
zawodu, lub połączenia obu. Dostosowania kwot ubezpieczenia tego
rodzaju powinny uwzględniać dostosowania wprowadzone do ram dyrektywy
2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r.
w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego[34]. Ten
szczególny rodzaj traktowania dla potrzeb adekwatności kapitałowej
należy stosować bez uszczerbku dla jakichkolwiek decyzji
dotyczących należytego traktowania tych Ö firm Õ przedsiębiorstw
według przyszłych zmian w prawodawstwie wspólnotowym Ö unijnym Õ w sprawie
adekwatności kapitałowej. ê 2004/39/WE motyw
25 (dostosowany) (35)(25) Ponieważ zakres
rozporządzenia ostrożnościowego należy ograniczyć do
podmiotów, które, na mocy prowadzenia ksiąg transakcyjnych
dotyczących działalności branżowej, dla pozostałych podmiotów gospodarczych rynku
stanowią źródło ryzyka kontrahenta Ö dla
pozostałych podmiotów gospodarczych rynku Õ, Ö z zakresu stosowania niniejszej
dyrektywy Õ należy
wyłączyć podmiotyów,
które na własny rachunek dokonują transakcji w zakresie
instrumentów finansowych, w tym towarowych instrumentów pochodnych
objętych niniejszą dyrektywą, a także tetych, które
świadczą grupowe usługi inwestycyjne w towarowych instrumentach
pochodnych na rzecz klientów głównego zakresu działalności
w formie działalności dodatkowej, pod warunkiem że w rozumieniu
niniejszej dyrektywy, ten główny zakres
działalności nie obejmuje świadczenia usług inwestycyjnych Ö w rozumieniu
niniejszej dyrektywy Õ należy
wyłączyć z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy. ê 2004/39/WE motyw
26 (dostosowany) (36)(26) Dla potrzeb ochrony praw
własności inwestora oraz podobnych praw odnoszących się do
papierów wartościowych, a także w odniesieniu do funduszy
powierzonych Ö firmie Õ przedsiębiorstwu,
w szczególności prawa te należy odróżnić od praw Ö firmy Õ przedsiębiorstwa.
Jednakże zasada ta nie powinna powstrzymywać Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
od prowadzenia działalności pod własną nazwą, ale
w imieniu inwestora, jeżeli jest to wymagane ze względu na
charakter transakcji i umowy zawartej z inwestorem, na przykład
w odniesieniu do zastawu papierów wartościowych. ê 2004/39/WE motyw
27 (dostosowany) ð nowy (37)(27) Jeżeli
zgodnie z ustawodawstwem wspólnotowym, w szczególności dyrektywą
2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących
zabezpieczeń finansowych[35] dla potrzeb zabezpieczenia, albo innego rodzaju
pokrycia obecnych lub przyszłych, rzeczywistych lub warunkowych, czy
też przewidywanych zobowiązań, klient przenosi na
przedsiębiorstwo inwestycyjne pełne prawo własności do
instrumentów finansowych lub funduszy, nie należy ich uznawać za
należące do klienta.ðWymogi w zakresie ochrony aktywów klientów
stanowią narzędzie o decydującym znaczeniu
służące ochronie klientów przy świadczeniu usługi i
prowadzeniu działalności. Wymogi te mogą zostać
wyłączone, w przypadku przeniesienia pełnego prawa
własności środków i instrumentów finansowych na firmę
inwestycyjną w celu zabezpieczenia wszystkich obecnych lub
przyszłych, rzeczywistych lub warunkowych lub potencjalnych
zobowiązań. Ta szeroko zdefiniowana możliwość
może stanowić źródło niepewności i zagrażać
skuteczności wymogów w zakresie zabezpieczania aktywów klientów. Dlatego
też należy ograniczyć możliwość – przynajmniej w
odniesieniu do aktywów klientów detalicznych – zawierania przez firmy
inwestycyjne uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych
polegających na przeniesieniu tytułu, określonych w dyrektywie
2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie
uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych[36], do
celów zabezpieczenia lub pokrywania w inny sposób swoich
zobowiązań. ï ê 2004/39/WE motyw
28 (28) W odniesieniu do przedsiębiorstw
inwestycyjnych uprawnionych w państwach trzecich należy nadal
stosować procedury wydawania zezwoleń dla oddziału takich
przedsiębiorstw obowiązujące na terytorium Wspólnoty. Zgodnie z
art. 49 akapit drugi Traktatu, filie te
nie korzystają ze swobody świadczenia usług ani też ze
swobody przedsiębiorczości w Państwach
Członkowskich innych niż te, w których je ustanowiono. W
świetle przypadków, w których Wspólnota nie jest związana
żadnymi zobowiązaniami dwustronnymi ani wielostronnymi, za
właściwe uznaje się zapewnienie procedury gwarantującej,
że wspólnotowe przedsiębiorstwa
inwestycyjne są w taki sam sposób traktowane w danych
państwach trzecich. ò nowy (38) Konieczne jest wzmocnienie roli organów
zarządzających firm inwestycyjnych w zapewnianiu należytego i
ostrożnego zarządzania tymi firmami, promowaniu integralności
rynku oraz interesów inwestorów. Organ zarządzający firmy
inwestycyjnej powinien w każdym czasie poświęcać
wystarczająco dużo czasu oraz posiadać odpowiednią
wiedzę, umiejętności i doświadczenie, aby być w stanie
zrozumieć istotę działalności firmy inwestycyjnej oraz
główne ryzyka, na które jest narażona. W celu uniknięcia
powielania cudzych idei i ułatwienia krytycznego spojrzenia skład
zarządów instytucji kredytowych powinien być odpowiednio
zróżnicowany pod względem wieku, płci, pochodzenia
geograficznego, wykształcenia oraz doświadczenia zawodowego
członków, aby zapewnić szerokie spektrum poglądów i
doświadczeń. Szczególne znaczenie dla zapewnienia należytego
odzwierciedlenia demograficznej rzeczywistości ma równowaga płci. ò nowy (39) W celu sprawowania skutecznego nadzoru i
kontroli nad działalnością firm inwestycyjnych organ
zarządzający powinien ponosić odpowiedzialność za
ogólną strategię firmy inwestycyjnej, uwzględniającą
charakter jej działalności i jej profil ryzyka. Organ
zarządzający powinien ponosić wyraźną
odpowiedzialność w całym cyklu koniunkturalnym firmy
inwestycyjnej za identyfikację i określenie strategicznych celów
firmy, zatwierdzanie jej wewnętrznej organizacji, w tym kryteriów wyboru i
szkolenia pracowników, określanie ogólnych zasad regulujących
świadczenie usług i prowadzenie działalności, w tym
polityki wynagradzania pracowników działu sprzedaży oraz
zatwierdzanie nowych produktów do dystrybucji na rzecz klientów. Okresowe
monitorowanie i ocena celów strategicznych firm inwestycyjnych, ich
wewnętrznej organizacji oraz ich zasad świadczenia usług i
prowadzenia działalności powinny zapewnić tym firmom
ciągłą zdolność do prowadzenia należytego i
ostrożnego zarządzania w interesie integralności rynków oraz
ochrony inwestorów. ê 2004/39/WE motyw
29 (dostosowany) (40)(29) Rozszerzający się zakres
działalności, którą Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjne prowadzą równocześnie, zwiększa
możliwość wystąpienia sprzeczności interesów
między poszczególnymi zakresami działalności, a interesami
klientów. Dlatego też konieczne jest ustanowienie reguł
zapewniających, że takie sprzeczności nie wpływają
szkodliwie na interesy klientów tych Ö firm Õ przedsiębiorstw
inwestycyjnych. ò nowy (41) Państwa członkowskie powinny
zapewnić poszanowanie prawa do ochrony danych osobowych zgodnie z
dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24
października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie
przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych oraz
dyrektywą 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002
r. dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony
prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa
o prywatności i łączności elektronicznej)[37], które
regulują przetwarzanie danych osobowych prowadzone przy stosowaniu
niniejszej dyrektywy. Przetwarzanie danych osobowych przez EUNGiPW przy
stosowaniu niniejszej dyrektywy podlega przepisom rozporządzenia (UE) nr
45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie
osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez
instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[38]. ò nowy (42) W dyrektywie Komisji 2006/73/WE z dnia 10
sierpnia 2006 r. wprowadzającej środki wykonawcze do dyrektywy
2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów
organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez
przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na
potrzeby tejże dyrektywy[39]
zezwolono państwom członkowskim na nakładanie – w
kontekście wymogów organizacyjnych dla firmy inwestycyjnych –
obowiązku rejestrowania rozmów telefonicznych lub korespondencji
elektronicznej dotyczących zleceń klientów. Rejestrowanie rozmów
telefonicznych lub korespondencji elektronicznej dotyczących zleceń
klientów jest zgodne z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i jest
uzasadnione w celu wzmocnienia poziomu ochrony inwestorów, zwiększenie
skuteczności nadzoru rynku oraz zwiększenia pewności prawa w
interesie firm inwestycyjnych i ich klientów. Znaczenie takich rejestrów
wspomniano również w opinii technicznej przekazanej Komisji Europejskiej
przez Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów
Wartościowych w dniu 29 lipca 2010 r. Z tego też względu
należy ustanowić w niniejszej dyrektywie zasady ogólnego systemu
rejestracji rozmów telefonicznych lub korespondencji elektronicznej
dotyczących zleceń klientów. ò nowy (43) Państwa członkowskie
zapewniają prawo do ochrony danych osobowych zgodnie z dyrektywą
95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października
1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania
danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych oraz
dyrektywą 2002/58/WE. Zakresem tej ochroną należy zwłaszcza
objąć nagrania rozmów telefonicznych oraz zarejestrowaną
korespondencję elektroniczną zgodnie z wymogiem określonym w
art. 13. ò nowy (44) W ostatniej dekadzie nastąpił
gwałtowny rozwój technologii transakcyjnej, która jest obecnie w szerokim
zakresie wykorzystywana przez uczestników rynku. Wielu uczestników rynku
korzysta obecnie z algorytmicznych mechanizmów transakcyjnych, w przypadku
których algorytm komputerowy automatycznie określa aspekty zlecenia przy
minimalnym lub zerowym udziale człowieka. Szczególną podgrupę
algorytmicznych mechanizmów transakcyjnych stanowią transakcje wykonywane
z wysoką częstotliwością, w których system transakcyjny
błyskawicznie analizuje dane lub sygnały pochodzące z rynku, a
następnie w krótkim czasie wysyła lub aktualizuje dużą
liczbę zleceń w odpowiedzi na wyniki tej analizy. Mechanizm
zawierania transakcji z wysoką częstotliwością jest zazwyczaj
stosowany przez uczestników rynku, którzy zawierają transakcje z
wykorzystaniem swojego własnego kapitału, i sam w sobie nie jest
strategią, lecz raczej stanowi wykorzystanie zaawansowanej technologii w
celu realizacji bardziej tradycyjnej strategii handlowej, takich jak
organizowanie obrotu lub arbitraż. ò nowy (45) Zgodnie z konkluzjami Rady z czerwca 2009 r.
dotyczącymi wzmocnienia nadzoru finansowego w Unii oraz w celu
przyczynienia się do stworzenia jednolitego zbioru przepisów dla unijnych
rynków finansowych, dalszego tworzenia równych warunków działania dla
państw członkowskich i uczestników rynku, zwiększenia poziomu
ochrony inwestorów oraz zwiększenia skuteczności nadzoru i
egzekwowania przepisów Unia zobowiązała się do zminimalizowania
w stosownych przypadkach uznaniowości państw członkowskich przy
stosowaniu unijnych przepisów dotyczących usług finansowych. Oprócz
wprowadzenia w niniejszej dyrektywie wspólnego systemu rejestrowania rozmów
telefonicznych lub korespondencji elektronicznej dotyczących zleceń
klientów, należy również ograniczyć w pewnych przypadkach
możliwość delegowania przez właściwe organy zadań
z zakresu nadzoru, ograniczyć uznaniowość w stosowaniu wymogów
mających zastosowanie do przedstawicieli zależnych oraz do
sprawozdań przekazywanych przez oddziały. ò nowy (46) Wykorzystanie technologii transakcyjnej
przyczyniło się również do wzrostu szybkości, wolumenu i
złożoności transakcji zawieranych przez inwestorów. Technologia
ta dała również uczestnikom rynku możliwość
zapewnienia swoim klientom łatwiejszego bezpośredniego dostępu
do rynków poprzez wykorzystanie ich platform obrotu, poprzez bezpośredni
dostęp elektroniczny, czy też sponsorowany lub bezpośredni
dostęp do rynku. Technologia transakcyjna przyniosła korzyści
rynkowi i uczestnikom głównie w postaci szerszego udziału w rynkach,
zwiększonej płynności, węższych spreadów, ograniczenia
krótkoterminowej zmienności oraz narzędzi umożliwiających
lepszą realizację zleceń na rzecz klientów. Ta technologia
transakcyjna jest jednak również źródłem szeregu potencjalnych
zagrożeń, takich jak zwiększone ryzyko przeciążenia
systemów wykorzystywanych przez platformy obrotu z powodu dużego wolumenu
zleceń, ryzyka związanego ze stosowaniem algorytmicznych mechanizmów
transakcyjnych, które generują dublujące się lub
błędne zlecenia lub nieprawidłowo funkcjonują z innych
względów, potencjalnie przyczyniając się do powstania
zakłóceń na rynku. Ponadto istnieje ryzyko zbyt silnej reakcji
transakcyjnych systemów algorytmicznych na zdarzenia zaistniałe na innych
rynkach, co może pogłębić zmienność w przypadku
uprzednio istniejącego problemu na rynku. W końcu, transakcje
algorytmiczne lub transakcje o wysokiej częstotliwości mogą
być podatne na pewne formy zachowań o charakterze nadużyć,
w przypadku ich niewłaściwego wykorzystania. ò nowy (47) Te potencjalne zagrożenia
wynikające z rosnącego wykorzystania technologii można najskuteczniej
ograniczyć poprzez zastosowanie mechanizmów kontroli szczególnego ryzyka
wobec firm, które zawierają transakcję z wykorzystaniem algorytmów
lub transakcję o wysokiej częstotliwości, w połączeniu
z innych środkami ukierunkowanymi na operatorów systemów obrotu, do
których dostęp mają wspomniane firmy. Należy zapewnić
posiadanie przez wszystkie firmy zawierające transakcje o wysokiej
częstotliwości zezwolenia, w przypadku gdy są one
bezpośrednim członkiem danego systemu obrotu. Takie działania
powinny zapewnić podleganie przez te firmy wymogom organizacyjnym
wynikającym z niniejszej dyrektywy oraz należytemu nadzorowi. ò nowy (48) Zarówno firmy, jaki i systemy obrotu powinny
zapewniać istnienie skutecznych środków mających na celu
zagwarantowanie, że mechanizmy zautomatyzowanego obrotu nie będą
przyczyniać się do powstawania zakłóceń na rynku oraz nie
będą mogły być wykorzystywane do popełniania
nadużyć. Systemy obrotu powinny również zapewniać
odporność i odpowiednie testowanie swoich systemów transakcyjnych,
aby zapewnić obsługę rosnącej liczby składanych zleceń
oraz niepodatność swoich systemów na napięcia rynkowe, a
także zapewnić istnienie automatycznych mechanizmów
pozwalających na czasowe wstrzymanie obrotu w przypadku wystąpienia
nagłych nieoczekiwanych ruchów cenowych. ò nowy (49) Oprócz środków dotyczących
algorytmicznych mechanizmów transakcyjnych oraz transakcji o wysokiej
częstotliwości, należy wprowadzić mechanizmy kontroli
obejmujące firmy inwestycyjne zapewniające klientom bezpośredni
elektroniczny dostęp do rynków, jako że obrót elektroniczny może
być prowadzony za pośrednictwem firmy zapewniającej
elektroniczny dostęp do rynków oraz generującej wiele podobnych
ryzyk. Należy również dopilnować, aby firmy zapewniające
bezpośredni elektroniczny dostęp zapewniały posiadanie przez
osoby korzystające z tej usługi odpowiednich kwalifikacji oraz
stosowały w stosunku mechanizmy kontroli ryzyka związanego z
korzystaniem z tej usługi. W aktach delegowanych należy
sprecyzować szczegółowe wymogi organizacyjne dotyczące tych
nowych form obrotu. Takie rozwiązanie powinno zapewnić
możliwość zmiany tych wymogów w razie konieczności, tak aby
uwzględnić dalsze innowacje i zmiany w tym obszarze. ò nowy (50) W UE funkcjonuje obecnie wiele systemów
obrotu, przy czym w ramach niektórych z tych systemów prowadzony jest obrót
tymi samymi instrumentami. W celu wyeliminowania potencjalnych
zagrożeń dla interesów inwestorów konieczne jest sformalizowanie i
dalsze zharmonizowanie procesów dotyczących konsekwencji decyzji
podjętych przez jeden system obrotu o zawieszeniu obrotu danym
instrumentem finansowym lub wycofaniu tego instrumentu z obrotu dla obrotu
prowadzonego w pozostałych systemach. Przez wzgląd na
pewność prawa oraz w celu zapewnienia właściwego
postępowania w przypadku sprzeczności interesów przy podejmowaniu
decyzji o zawieszeniu obrotu instrumentami lub o wycofaniu ich z obrotu
należy zapewnić takie rozwiązania, by w przypadku wstrzymania
obrotu na jednym rynku regulowanym lub MTF z powodu nieujawnienia informacji na
temat emitenta lub instrumentu finansowego, pozostałe systemu i platformy
obrotu podjęły taką samą decyzję, chyba że
prowadzenie dalszego obrotu uzasadniają wyjątkowe okoliczności. Ponadto
należy sformalizować i usprawnić wymianę informacji oraz
współpracę między systemami obrotu w przypadku wystąpienia
wyjątkowych okoliczności w stosunku do danego instrumentu, który jest
przedmiotem obrotu w różnych systemach. ò nowy (51) Wzrasta liczba inwestorów aktywnie
uczestniczących w transakcjach na rynkach finansowych, którym oferowane
są coraz to bardziej złożone kompleksowe pakiety usług i
instrumentów, w związku z czym konieczne jest wprowadzenie pewnego stopnia
harmonizacji w celu zapewnienia inwestorom wysokiego poziomu ochrony w całej
Unii. W czasie, gdy przyjmowano dyrektywę 2004/39/WE, inwestorzy coraz
bardziej polegali na osobistych rekomendacjach, co spowodowało
konieczność uznania świadczenia doradztwa inwestycyjnego za
usługę inwestycyjną podlegającą zezwoleniu oraz
szczególnym obowiązkom w zakresie prowadzenia działalności. Stałe
znaczenie rekomendacji osobistych dla klientów oraz rosnąca
złożoność usług i instrumentów rodzą
konieczność zaostrzenia obowiązków w zakresie prowadzenia
działalności w celu podniesienia poziomu ochrony inwestorów. ò nowy (52) W celu zapewnienia inwestorom wszelkich
istotnych informacji należy zobowiązać firmy inwestycyjne
świadczące doradztwo inwestycyjne do wyjaśnienia, na jakiej
podstawie udzielają swoich porad, a zwłaszcza udostępnienia
informacji na temat gamy produktów, które uwzględniają przy wydawaniu
rekomendacji osobistych swoim klientom, czy świadczą doradztwo
inwestycyjne w sposób niezależny oraz czy udostępniają klientom
bieżącą ocenę stosowności instrumentów finansowych,
które im zarekomendowały. Należy również zobowiązać
firmy inwestycyjne do podawania ich klientom uzasadnienia udzielonych porad. W
celu dalszego sprecyzowania ram regulacyjnych w zakresie świadczenia
doradztwa inwestycyjnego, przy jednoczesnym pozostawieniu wyboru firmom
inwestycyjnym i klientom, należy ustanowić warunki świadczenia
tej usługi, w przypadkach gdy firmy informują klientów, że
usługa jest świadczona w sposób niezależny. W celu
zwiększenia poziomu ochrony inwestorów oraz zapewnienia klientom jeszcze
większej jasności co do usługi, którą otrzymują,
należy w większym stopniu ograniczyć możliwość
przyjmowania lub otrzymywania przez firmy zachęt od osób trzecich, a
zwłaszcza od emitentów lub dostawców produktów, w przypadku świadczenia
usługi doradztwa inwestycyjnego w sposób niezależny oraz usługi
zarządzania portfelem. W takich przypadkach należy dopuścić
możliwość przyjmowania wyłącznie ograniczonych
korzyści o charakterze niepieniężnym, takich jak szkolenia na
temat cech produktów, pod warunkiem że nie wywierają one
niekorzystnego wpływu na możliwość działania firm
inwestycyjnych w najlepszym interesie swoich klientów, co dokładniej
wyjaśniono w dyrektywie 2006/73/WE. ò nowy (53) Firmom inwestycyjnym zezwala się na
świadczenie usług inwestycyjnych, które polegają wyłącznie
na realizacji lub przyjmowaniu i przekazywaniu zleceń klientów, bez
konieczności uzyskiwania informacji na temat stanu wiedzy i
doświadczenia klienta w celu oceny stosowności danej usługi lub
instrumentu dla klienta. Ponieważ usługi te wiążą
się z istotnym osłabieniem ochrony klientów, należy
poprawić warunki ich świadczenia. Należy zatem w
szczególności wyłączyć możliwość
świadczenia tych usług w związku z usługą dodatkowa
polegającą na udzielaniu kredytów lub pożyczek inwestorom w celu
umożliwienia im przeprowadzenia transakcji, w którą zaangażowana
jest firma inwestycyjna, ponieważ taki układ zwiększa poziom
złożoności transakcji i jeszcze bardziej utrudnia zrozumienie
związanego z nią ryzyka. Należy również lepiej
określić kryteria wyboru instrumentów finansowych, których powinny
dotyczyć te usługi, w celu wyłączenia instrumentów
finansowych, w tym zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe
(UCITS), które w swojej strukturze zawierają instrument pochodny lub które
charakteryzują się strukturą, która utrudnia klientowi
zrozumienie związanego z nimi ryzyka. ò nowy (54) Praktyki sprzedaży wiązanej
stanowią powszechną strategię stosowana przez dostawców
detalicznych usług finansowych w całej Unii. Mogą one
zapewniać korzyści klientom biznesowym, mogą również jednak
stanowić praktyki, które nie uwzględniają należycie
interesów klienta. Na przykład pewne formy praktyk sprzedaży
wiązanej, a mianowicie praktyki, w ramach których dwie usługi
finansowe lub większa ich liczba są sprzedawane razem w pakiecie i
przynajmniej jedna z tych usług nie jest dostępna osobno, mogą
zakłócać konkurencję oraz niekorzystnie wypływać na
mobilność klientów oraz ich zdolność do dokonywania świadomych
wyborów. Przykładem praktyk wiązanych może być konieczność
otwarcia rachunku bieżącego w przypadku świadczenia usługi
inwestycyjnej na rzecz klienta. Chociaż praktyki sprzedaży
wiązanej, w ramach których dwie usługi finansowe lub większa ich
liczba są sprzedawane razem w pakiecie, lecz każdą z tych
usług można nabyć oddzielnie, mogą zakłócać
konkurencję oraz negatywnie wpływać na mobilność
klientów i ich zdolność do dokonywania świadomych wyborów, to
przynajmniej pozostawiają one jednak klientom możliwość
wyboru, a zatem mogą stanowić mniejsze ryzyko nieprzestrzegania przez
firmy inwestycyjne swoich obowiązków wynikających z niniejszej
dyrektywy. Stosowanie takich praktyk powinno podlegać uważnej ocenie
w celu promowania konkurencyjności i zapewnienia konsumentom
możliwości wyboru. ê 2004/39/WE motyw
30 (dostosowany) (55)(30) Usługę uznaje się za
świadczoną z inicjatywy klienta, o ile klient nie żąda jej
świadczenia w odpowiedzi na zindywidualizowane informacje otrzymane
od lub w imieniu Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
i przekazane danemu klientowi, a zawierające ofertę, albo
mające na celu wywarcie wpływu na klienta w odniesieniu do
danego instrumentu finansowego czy transakcji. Usługę uznaje się
za świadczoną z inicjatywy klienta bez względu na to, czy klient
żąda jej w oparciu o jakiekolwiek informacje zawierające
ofertę instrumentów finansowych sporządzoną za pomocą
dowolnych środków przekazu, oraz ogólną w swojej treści
i skierowaną do ogółu albo większej grupy, czy kategorii
klientów lub potencjalnych klientów. ê 2004/39/WE motyw
31 ð nowy (56)(31) Jednym z celów niniejszej dyrektywy
jest ochrona inwestorów. Środki ochrony inwestorów należy
dostosować do szczegółowej charakterystyki każdej z kategorii
inwestorów (detaliczni, branżowi, oraz kontrahenci). ðNiemniej jednak w celu zwiększenia
skuteczności ram regulacyjnych dotyczących świadczenia
usług niezależnie od kategorii klientów, na rzecz których są one
świadczone, należy wyjaśnić, że w stosunkach z
każdym klientem zastosowanie mają zasady uczciwego, sprawiedliwego i
profesjonalnego postępowania oraz obowiązek zachowania
rzetelności, jasności oraz nie wprowadzania w błąd. ï ê 2004/39/WE motyw
32 (dostosowany) (57)(32) Na mocy odstępstwa od zasady wydawania
zezwolenia przez państwo Ö pochodzenia Õ kraj rodzimy,
nadzoru i stosowania zobowiązań w odniesieniu do
funkcjonowania oddziału, za właściwe uznaje się, aby
właściwe władze
Ö organy Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ przyjęły
na siebie odpowiedzialność za stosowanie niektórych
zobowiązań określonych w niniejszej dyrektywie, a
dotyczących działalności gospodarczej prowadzonej przez
oddział na terytorium, na którym się ona znajduje, z uwagi na fakt,
iż władze te znajdują się najbliżej oddziału
i są lepiej umiejscowione w odniesieniu do wykrywania
i interweniowania rządzących sprawie naruszeń reguł
rządzących funkcjonowaniem oddziału. ê 2004/39/WE motyw
33 (dostosowany) (58)(33) Konieczne jest nałożenie
skutecznego zobowiązania „możliwie najlepszej realizacji” w celu
zapewnienia, że Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjne realizują zlecenia klienta na warunkach najbardziej
korzystnych dla klienta. Zobowiązanie to należy stosować do Ö firm Õ przedsiębiorstw,
które mają wobec klienta zobowiązania umowne lub agencyjne. ò nowy (59) W celu zaostrzenia warunków, na jakich firmy
inwestycyjne wypełniają swój obowiązek realizacji zleceń na
najbardziej korzystnych warunkach dla swoich klientów zgodnie z niniejszą
dyrektywą, należy zobowiązać systemy realizacji zleceń
do publicznego udostępniania danych na temat jakości procesu realizacji
transakcji w każdym systemie. ò nowy (60) Udostępniane przez firmy inwestycyjne
klientom informacje dotyczące stosowanych przez nie zasad realizacji
zleceń często mają charakter szablonowy i standardowy oraz nie
pozwalają klientom zrozumieć sposobu realizacji zlecenia oraz
zweryfikować wypełnienia przez firmy ich zobowiązania do
realizacji zleceń na warunkach najbardziej korzystnych dla ich klientów. W
celu zwiększenia poziomu ochrony inwestorów należy określić
zasady dotyczące przekazywanych przez firmy inwestycyjne swoim klientom
informacji dotyczących zasad realizacji zleceń oraz
zobowiązać firmy do podawania co roku do publicznej wiadomości –
dla każdej kategorii instrumentów finansowych – listy pięciu
najlepszych systemów realizacji zleceń, w których realizowały
zlecenia klientów w poprzednim roku. ê 2004/39/WE motyw
34 (34) Uczciwa
konkurencja wymaga, aby podmioty gospodarcze i inwestorzy byli
w stanie porównać notowania cen,
które podmioty gospodarcze (np. rynki regulowane, MTF
i pośrednicy) są zobowiązane podawać do publicznej
wiadomości. W związku z tym zaleca się, aby Państwa
Członkowskie usunęły wszelkie przeszkody, które mogą
uniemożliwiać uzgadnianie odnośnych informacji i ich
publikację na szczeblu europejskim. ê 2004/39/WE motyw
35 (dostosowany) (61)(35) Z chwilą ustanawiania
powiązań handlowych z klientem, Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
może zwrócić się do klienta lub potencjalnego klienta o
wyrażenie zgody na Ö zasady
realizacji zleceń Õ realizację polityki,
a także możliwość, że jego zlecenie może
zostać zrealizowane poza rynkiem regulowanym, lub MTF Ö , OTF lub
podmiotem systematycznie internalizującym transakcje Õ . ê 2004/39/WE motyw
36 (dostosowany) (62)(36) Osób, które świadczą
usługi inwestycyjne w imieniu więcej niż jednejgo Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo,
nie należy uznawać za przedstawicieli Ö zależnych Õ, ale za Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjne, jeżeli wchodzą w zakres definicji przewidzianej
w niniejszej dyrektywie, z wyjątkiem niektórych osób, które mogą
zostać wyłączone. ê 2004/39/WE motyw
37 (dostosowany) (63)(37) Niniejszą dyrektywę
należy stosować bez uszczerbku dla prawa przedstawicieli Ö zależnych Õ do prowadzenia
działalności objętej innymi dyrektywami oraz
działalności dodatkowej w odniesieniu do usług finansowych
lub produktów nieobjętych niniejszą dyrektywą, w tym
w imieniu podmiotów wchodzących w skład jednego koncernu
finansowego. ê 2004/39/WE motyw
38 (dostosowany) (64)(38) Niniejszą dyrektywą nie
obejmuje się warunków prowadzenia działalności poza
siedzibą Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo
(sprzedaż bezpośrednia). ê 2004/39/WE motyw
39 (dostosowany) (65)(39) Właściwe władze
Ö organy Õ pPaństw cCzłonkowskich
nie powinny rejestrować lub powinny wstrzymać rejestrację,
jeżeli obecnie prowadzona działalność jasno wskazuje,
że przedstawiciel Ö zależny Õ wybrał system
prawny danego pPaństwa
cCzłonkowskiego
w celu uniknięcia bardziej restrykcyjnych norm
obowiązujących w innym pPaństwie
cCzłonkowskim,
na którego terytorium dany podmiot zamierza prowadzić, lub prowadzi
swoją działalność w większym zakresie. ê 2004/39/WE motyw
40 (66)(40) Do celów niniejszej dyrektywy
uprawnionych kontrahentów należy uznać za działających
w charakterze klientów. ê 2004/39/WE motyw
41 (41) Do
celów zapewnienia, że kodeks prowadzenia działalności
gospodarczej (w tym zasady
w sprawie możliwie najlepszej realizacji oraz przetwarzania
zleceń klientów) wykonuje się w odniesieniu do tych inwestorów,
którzy najbardziej potrzebują takiej ochrony, oraz w celu
odzwierciedlenia należytych praktyk handlowych w całej Wspólnocie,
za właściwe uznaje się wyjaśnienie, że można odstąpić od zasad świadczenia
usług w przypadku transakcji prowadzonych przez lub między
uprawnionymi kontrahentami. ò nowy (67) Kryzys finansowy ujawnił
ograniczoną zdolność klientów niedetalicznych do rozpoznawania
ryzyka związanego z ich inwestycjami. Chociaż należy
potwierdzić konieczność egzekwowania wobec inwestorów, którzy
najbardziej potrzebują ochrony, zasad prowadzenia działalności,
to zasadna jest lepsza kalibracja wymogów mających zastosowanie do różnych
kategorii klientów. W tym celu należy objąć niektórymi wymogami
informacyjnymi i sprawozdawczymi stosunki z uprawnionymi kontrahentami. W
szczególności odnośne wymogi powinny dotyczyć zabezpieczenia
instrumentów finansowych i środków pieniężnych klientów oraz
obowiązków informacyjnych i sprawozdawczych w przypadku bardziej
złożonych instrumentów finansowych i transakcji. W celu lepszego
określenia klasyfikacji gmin i organów samorządowych należy
wyraźnie wyłączyć te podmioty z wykazu uprawnionych
kontrahentów i wykazu klientów, których uznaje się za inwestorów
profesjonalnych, nadal umożliwiając jednak tym klientom
występowanie o traktowanie ich jako inwestorów profesjonalnych na ich
prośbę. ê 2004/39/WE motyw
42 (dostosowany) (68)(42) W odniesieniu do transakcji zawieranych
między uprawnionymi kontrahentami, zobowiązanie do ujawniania
klientowi zleceń limitowanych Ö z limitem
ceny Õ należy
stosować wyłącznie wtedy, gdy kontrahent przesyła do
przedsiębiorstwa inwestycyjnego zlecenia limitowane w celu ich
realizacji. ê 2004/39/WE motyw
43 (69)(43) Zgodnie z dyrektywą 95/46/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r.
w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych
osobowych i swobodnego przepływu tych danych pPaństwa cCzłonkowskie
chronią prawo do prywatności osób prywatnych odnoszące się
do przetwarzania danych osobowych[40]. ê 2004/39/WE motyw
44 (44) Aby
osiągnąć dwutorowy cel ochrony inwestorów i zapewnić
należyte funkcjonowanie rynków
papierów wartościowych, konieczne jest osiągnięcie
przejrzystości transakcji oraz stosowanie reguł ustanowionych do tego
celu w odniesieniu do przedsiębiorstw inwestycyjnych
działających na rynku. Aby w dowolnym momencie
umożliwić inwestorom lub podmiotom
gospodarczym dokonanie oceny warunków transakcji na branych pod uwagę
akcjach, a następnie zweryfikowanie warunków, na których je zawarto,
należy ustalić wspólne reguły podawania do publicznej
wiadomości danych szczegółowych dotyczących zawierania
transakcji na akcjach oraz ujawniania bieżących możliwości
obrotu akcjami. Reguły te są konieczne dla potrzeb zapewnienia
skutecznej integracji rynków kapitałowych Państwa Członkowskiego
i wspierania efektywności całego procesu ustalania notowań cen instrumentów kapitałowych oraz
wspomożenia skutecznego wykonywania zobowiązania do „możliwe
najlepszej realizacji”. Zagadnienia te wymagają reżimu ogólnej
przejrzystości mającego zastosowanie do wszystkich transakcji na
akcjach, bez względu na to, czy przedsiębiorstwo inwestycyjne
realizuje je na zasadach dwustronnych, czy przez rynki regulowane lub MTF.
Zobowiązanie ciążące na przedsiębiorstwach
inwestycyjnych na mocy niniejszej dyrektywy do ogłaszania przetargów i przedstawiania
ceny ofertowej, a także realizowania
zleceń po cenie ofertowej nie zwalnia przedsiębiorstw inwestycyjnych
ze zobowiązania do kierowania zlecenia do innego podmiotu
realizującego, jeżeli przyjęcie zlecenia może
uniemożliwić przedsiębiorstwu wypełnienie zobowiązania
do „możliwie najlepszej realizacji”. ê 2004/39/WE motyw
45 (45) Państwa
Członkowskie powinny mieć możliwość stosowania
transakcyjnych zobowiązań
sprawozdawczych ustalonych w niniejszej dyrektywie, do instrumentów
finansowych, których nie dopuszczono do obrotu na rynku regulowanym. ê 2004/39/WE motyw
46 (46) Państwo
Członkowskie może podjąć decyzję o stosowaniu wymogów
przejrzystości ustanowionych
w niniejszej dyrektywie, a dotyczących instrumentów finansowych
innych niż akcje przed i po ich wprowadzeniu do obrotu. W takim
przypadku wymogi te mają zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw
inwestycyjnych, dla których dane Państwo Członkowskie jest rodzimym
Państwem Członkowskim ze względu na prowadzenie przez nie
działalności na terytorium danego
Państwa Członkowskiego oraz do tych, które prowadzą
działalność transgraniczną w oparciu o swobodę
świadczenia usług. Wymogi te stosuje się również do
działalności prowadzonej na terytorium tego Państwa
Członkowskiego przez filie przedsiębiorstwa inwestycyjnego
uprawnionego w innym Państwie Członkowskim, ustanowione na
terytorium danego Państwa Członkowskiego. ê 2004/39/WE motyw
47 (dostosowany) (70)(47) Ö Firmom Õ Przedsiębiorstwom
inwestycyjnym należy zapewnić równorzędne możliwości
kojarzenia lub dostępu do rynków regulowanych w całej Wspólnocie
Ö Unii Õ . Bez
względu na sposób, w jaki obecnie organizuje się transakcje
w pPaństwach
cCzłonkowskich,
za istotne uznaje się zniesienie ograniczeń prawnych
i technicznych w sprawie dostępu do rynków regulowanych. ê 2004/39/WE motyw
48 (dostosowany) (71)(48) Aby ułatwić finalizowanie
transakcji transgranicznych, za właściwe uznaje się zapewnienie Ö firmom Õ przedsiębiorstwom
inwestycyjnym dostępu do systemów rozrachunków i rozliczeń
w całej Wspólnocie
Ö Unii Õ , bez względu
na fakt, czy transakcje zawarto za pośrednictwem rynków regulowanych
w danym pPaństwie
cCzłonkowskim.
Ö Firmy Õ Przedsiębiorstwa
inwestycyjne, które wyrażają wolę bezpośredniego
uczestniczenia w systemach rozliczeniowych innego pPaństwa cCzłonkowskiego,
powinny wypełniać odnośne wymogi wykonawcze i handlowe
dotyczące posiadania akcji, a także środki
ostrożnościowe mające na celu utrzymanie należytego
i ostrożnego funkcjonowania rynków finansowych. ò nowy (72) Świadczenie usług przez firmy z
państw trzecich na terytorium Unii podlega krajowym systemom prawnym i wymogom.
Systemy te są w dużym stopniu zróżnicowane, a firmy, które
uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności w oparciu o te
systemy, nie mogą korzystać ze swobody świadczenia usług
oraz prawa prowadzenia działalności w państwach
członkowskich innych niż państwo, w którym posiadają
siedzibę. Należy wprowadzić wspólne ramy prawne na poziomie
Unii. System ten powinien harmonizować istniejące rozdrobnione ramy,
zapewniać pewność i jednolite traktowanie firm z państw
trzecich podejmujących działalność w Unii, zapewniać
przeprowadzanie przez Komisję oceny równoważności w odniesieniu
do ram regulacyjnych i ram nadzoru państw trzecich oraz gwarantować
porównywalny poziom ochrony inwestorów w UE, korzystających z usług
świadczonych przez firmy z państw trzecich. ò nowy (73) Świadczenie usług na rzecz klientów
detalicznych powinno w każdym przypadku możliwe wyłącznie
po utworzeniu oddziału na terytorium Unii. Utworzenie oddziału musi
być uzależnione od uzyskania zezwolenia i podlegać nadzorowi w Unii.
Należy wprowadzić odpowiednie uzgodnienia w zakresie współpracy
między zainteresowanym właściwym organem a właściwym
organem w państwie trzecim. Oddział powinien posiadać do swojej
swobodnej dyspozycji kapitał założycielski w wystarczającej
wysokości. Z chwilą uzyskania zezwolenia oddział powinien
podlegać nadzorowi w państwie członkowskim, w którym posiada
siedzibę. Firma z państwa trzeciego powinna móc świadczyć
usługi w innych państwach członkowskich za pośrednictwem
oddziału posiadającego zezwolenie i podlegającego nadzorowi, pod
warunkiem dopełnienia procedury notyfikacyjnej. Świadczenie
usług bez ustanawiania oddziału należy ograniczyć do
uprawnionych kontrahentów. Firma ta powinna podlegać rejestracji przez
EUNGiPW oraz nadzorowi w danym państwie trzecim. Należy
wprowadzić odpowiednie uzgodnienia w zakresie współpracy między
EUNGiPW a właściwymi organami w państwie trzecim. ò nowy (74) Przepis niniejszej dyrektywy regulujący
świadczenie usług przez firmy z państw trzecich na terytorium
Unii nie powinien wpływać na możliwość korzystania
przez osoby mające swoją siedzibę w Unii, z ich własnej
inicjatywy, z usług inwestycyjnych świadczonych przez firmy z
państw trzecich. W przypadku świadczenia przez firmę z
państwa trzeciego usług w odpowiedzi na własną
inicjatywę osoby mającej swoją siedzibę w Unii usług
tych nie należy uznawać za usługi świadczone na terytorium
Unii. W przypadku gdy firma z państwa trzeciego prowadzi akwizycję
wśród klientów lub potencjalnych klientów w Unii lub promuje lub reklamuje
usługi inwestycyjne lub działalność inwestycyjną w
powiązaniu z usługami dodatkowymi w Unii, działalność
tego rodzaju nie powinna być uznawana za usługę świadczoną
z własnej inicjatywy klienta. ê 2004/39/WE motyw
49 (dostosowany) ð nowy (75)(49) Zezwolenia na prowadzenie
działalności na rynku regulowanym należy rozszerzyć na
wszystkie rodzaje działalności bezpośrednio związanej ze
składaniem, przetwarzaniem, realizacją, potwierdzaniem oraz sprawozdawczością
dotyczącą zleceń z punktu, w którym takie zlecenia
wpłynęły na rynek regulowany do punktu, w którym są
one przekazywane do dalszego ich sfinalizowania, a także na
działalność dotyczącą wprowadzania instrumentów
finansowych do obrotu. Powinny one obejmować również transakcje
zawarte za pośrednictwem podmiotów powołanych do tego celu przez
rynek regulowany, objętych odpowiednimi systemami rynku regulowanego oraz
wypełniających reguły rządzące tymi systemami. Nie
wszystkie transakcje zawarte przez akcjonariuszy lub animatorów rynku
regulowanego, czy
MTF ð lub OTF ï należy uznawać za zawarte w ramach systemów rynku
regulowanego, czy
MTF ð lub OTF ï. Dla potrzeb zdefiniowania Ö podmiotu
systematycznie internalizującego transakcje Õ prowadzącego
regularną działalność giełdową w oparciu o
ustalone zasady, które akcjonariusze lub podmioty gospodarcze
rynku regulowanego zawierają na zasadzie dwustronności, a które nie
wypełniają wszystkich zobowiązań ustanowionych na podstawie
niniejszej dyrektywy dla rynku regulowanego,
czy
MTF ð lub OTF ï należy uznać za transakcje zawierane poza rynkiem
regulowanym, czy
MTF ð lub OTF ï. W takim przypadku zobowiązanie Ö firm Õ przedsiębiorstw
inwestycyjnych do podawania do publicznej wiadomości notowań cen
stosuje się wtedy, gdy wypełnione są warunki ustanowione na mocy
niniejszej dyrektywy. ò nowy (76) Świadczenie usług polegających
na udostępnianiu podstawowych danych rynkowych, które mają zasadnicze
znaczenie dla użytkowników, umożliwiając im uzyskanie
pożądanego obrazu działalności handlowej na unijnych
rynkach oraz dla właściwych organów, zapewniając im dostęp
do dokładnych i kompleksowych informacji na temat istotnych transakcji,
powinno podlegać zezwoleniu i regulacji w celu zapewnienia wymaganego
poziomu jakości. ò nowy (77) Wprowadzenie zatwierdzonych podmiotów
publikujących (APA) powinno przyczynić się do poprawy
przejrzystości informacji na temat transakcji publikowanych w
kontekście obrotu poza rynkiem regulowanym oraz w znacznym stopniu
przyczynić się do zapewnienia publikacji tych danych w sposób
ułatwiający ich konsolidację z danymi publikowanymi przez
systemy obrotu. ò nowy (78) Wprowadzenie komercyjnego rozwiązania w
zakresie systemu publikacji skonsolidowanych informacji na temat instrumentów
kapitałowych powinno przyczynić się do stworzenia bardziej
zintegrowanego europejskiego rynku oraz zapewnić uczestnikom rynku
łatwiejszy dostęp do skonsolidowanych informacji na temat
dostępnych danych dotyczących przejrzystości transakcji. Planowane
rozwiązanie przewiduje udzielanie zezwolenia dostawcom pracującym w
oparciu o uprzednio zdefiniowane i nadzorowane parametry, którzy będą
ze sobą konkurować w celu wypracowania wysoce zaawansowanych
technicznie i innowacyjnych rozwiązań jak najlepiej
służących interesom rynku. ê 2004/39/WE motyw
50 (50) Podmioty
prowadzące regularną
działalność giełdową w oparciu o ustalone zasady mogą
podjąć decyzję o udostępnieniu notowań cen
wyłącznie klientom detalicznym, klientom branżowym lub obu tym
grupom. Nie wolno im dyskryminować klientów należących do danej
grupy. ê 2004/39/WE motyw
51 (51) Artykuł 27
nie zobowiązuje podmiotów prowadzących działalność
giełdową w oparciu o ustalone
zasady podawania do publicznej wiadomości notowań cen
dotyczących transakcji przekraczających wielkość rynku. ê 2004/39/WE motyw
52 (52) Jeżeli
przedsiębiorstwo inwestycyjne jest podmiotem prowadzącym
regularną działalność giełdową w oparciu o
ustalone zasady, zarówno w zakresie akcji, jak i innych instrumentów
finansowych, bez uszczerbku dla akapitu 46, zobowiązanie do podawania do publicznej wiadomości
notowań cen należy stosować wyłącznie
w odniesieniu do akcji. ê 2004/39/WE motyw
53 (53) Celem
niniejszej dyrektywy nie jest wymaganie stosowania reguł
przejrzystości dotyczących instrumentów finansowych przed ich wprowadzeniem do obrotu
w odniesieniu do transakcji zawieranych w oparciu o pozagiełdowe
instrumenty pochodne (OTC), których właściwości
wykazują, iż transakcje te mają charakter ad hoc
i nieregularny oraz zawiera się je z kontrahentami hurtowymi, a ponadto stanowią one część
powiązań handlowych charakteryzujących się transakcjami
przekraczającymi wielkość rynku, zawieranymi poza systemami
zazwyczaj stosowanymi przez dane przedsiębiorstwo do prowadzenia
działalności w charakterze podmiotu prowadzącego
regularną działalność giełdową w oparciu o
ustalone zasady. ê 2004/39/WE motyw
54 (54) Wielkość
rynku dla dowolnego rodzaju akcji nie powinna być znacząco odmienna
od pakietu akcji danego rodzaju. ê 2004/39/WE motyw
55 (dostosowany) (79)(55) W rewizji dyrektywy 93/6/EWG
Ö 2006/49/EC Õ należy
ustalić minimalne wymogi kapitałowe, które rynek regulowany winien
wypełnić w celu uzyskania zezwolenia, a czyniąc to
należy uwzględnić szczególny charakter ryzyka związanego z
tymi rynkami. ê 2004/39/WE motyw
56 (80)(56) Podmioty gospodarcze rynku regulowanego
powinny być również w stanie prowadzić MTF zgodnie z
odpowiednimi przepisami niniejszej dyrektywy. ê 2004/39/WE motyw
57 (81)(57) Przepisy niniejszej dyrektywy
dotyczące wprowadzania instrumentów do obrotu na podstawie reguł
ustalonych przez rynek regulowany, powinny pozostawać bez uszczerbku dla
dyrektywy 2001/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 maja 2001 r.
w sprawie dopuszczenia papierów wartościowych do publicznych
notowań cen oraz zakresu informacji dotyczących papierów
wartościowych podlegających obowiązkowi publikacji[41]. Rynkowi
regulowanemu nie należy uniemożliwiać stosowania wymogów
bardziej restrykcyjnych niż nałożone na mocy niniejszej
dyrektywy, w odniesieniu do emitentów papierów wartościowych lub
instrumentów przeznaczonych do dopuszczenia do obrotu. ê 2004/39/WE motyw
58 (dostosowany) (82)(58) Państwa cCzłonkowskie
powinny być w stanie powołać władze Ö organy Õ właściwe
do wykonywania szeroko pojętych zobowiązań ustanowionych
w niniejszej dyrektywie. Władze Ö Organy Õ te powinny być władzami
Ö organami Õpublicznymi,
zapewniającymi niezależność od podmiotów aktywnych
gospodarczo i unikanie sprzeczności interesów. Zgodnie z prawem
krajowym, pPaństwa
cCzłonkowskie
powinny zapewnić należyte finansowanie tych władz Ö właściwych
organów Õ. Powołanie władz
Ö organów Õ publicznych nie
powinno wyłączać powierzania obowiązków w ramach
kompetencji właściwych władz Ö organów Õ. ò nowy (83) Szefowie państw i rządów na szczycie
grupy G20 w Pittsburgu w dniu 25 września 2009 r. zgodzili się
usprawnić regulację i funkcjonowanie oraz zwiększyć
przejrzystość rynków finansowych i towarowych w celu wyeliminowania
nadmiernej zmienności cen towarów. W komunikacie Komisji z dnia 28 października
2009 r. „Poprawa funkcjonowania łańcucha dostaw żywności w
Europie” oraz z dnia 2 lutego 2011 r. „Stawianie czoła wyzwaniom
związanym z rynkami towarowymi i surowcami” przedstawiono środki,
które należy podjąć w kontekście przeglądu dyrektywy 2004/39/WE. ò nowy (84) Uprawnienia przyznane właściwym
organom należy uzupełnić o wyraźne prawo do żądania
od każdej osoby informacji na temat wielkości i celu pozycji w
instrumentach pochodnych związanych z towarami oraz prawo do
żądania od takiej osoby podjęcia kroków mających na celu
ograniczenie wielkości pozycji w instrumentach pochodnych. ò nowy (85) Właściwym organom należy
przyznać wyraźne uprawnienia do ograniczania możliwości
zawierania przez dowolną osobę lub kategorię osób transakcji,
których przedmiotem są instrumenty pochodne związane z towarami. Stosowanie
ograniczenia powinno być możliwe zarówno w przypadku indywidualnych
transakcji, jak i pozycji kumulowanych przez dłuższy okres czasu. W
szczególności w tym drugim przypadku właściwy organ powinien
zadbać o to, by ograniczenia tych pozycji nie miały charakteru
dyskryminacyjnego, były wyraźnie sformułowane, należycie
uwzględniały specyfikę danego rynku oraz były konieczne w
celu zagwarantowania integralności i uporządkowanego funkcjonowania
rynku. ò nowy (86) We wszystkich systemach obrotu
oferujących możliwość zawierania transakcji, których
przedmiotem są pochodne instrumenty towarowe, powinny istnieć
odpowiednie ograniczenia lub stosowne alternatywne mechanizmy mające na
celu wspieranie płynności, zapobieganie nadużyciom na rynku oraz
zapewnianie uporządkowanych warunków ustalania cen i rozliczania
transakcji. EUNGiPW powinien prowadzić i publikować wykaz
zawierający krótką charakterystykę wszystkich takich
obowiązujących środków. Te ograniczenia lub mechanizmy powinny
być stosowane w spójny sposób oraz powinny uwzględniać
specyfikę danego rynku. Należy wyraźnie określić do
kogo te limity lub mechanizmy mają zastosowanie oraz ewentualne zwolnienia
z ich stosowania, a także stosowne progi ilościowe stanowiące
przedmiotowe limity lub – w momencie ich przekroczenia – powodujące
konieczność wypełnienia innych obowiązków. Komisja powinna
posiadać uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, w tym mających
na celu uniknięcie rozbieżnych skutków wprowadzenia limitów lub
mechanizmów mających zastosowanie do porównywalnych instrumentów
pochodnych będących przedmiotem obrotu w różnych systemach
obrotu. ò nowy (87) Systemy, w których prowadzony jest obrót
najpłynniejszymi pochodnymi instrumentami towarowymi, powinny
publikować zbiorcze tygodniowe zestawienie utrzymywanych pozycji
według różnych poszczególnych uczestników rynku, w tym klientów tych
uczestników niezawierających transakcji na własny rachunek.
Kompleksowe i szczegółowe zestawienie według rodzaju i
tożsamości uczestników rynku powinno być udostępniane
właściwemu organowi na jego żądanie. ò nowy (88) Uwzględniając komunikat ministrów
finansów państw z grupy G20 oraz prezesów banków centralnych z dnia 15
kwietnia 2011 r. w sprawie zapewnienia objęcia uczestników rynków
pochodnych instrumentów towarowych stosowną regulacją i nadzorem,
należy zmodyfikować wyłączenia z zakresu stosowania dyrektywy
2004/39/WE, którym podlegają różni uczestnicy aktywni na rynkach
pochodnych instrumentów towarowych w celu dalszego utrzymania zwolnienia w
stosunku do działalności prowadzonej przez firmy, które nie
wchodzą w skład grupy finansowej, polegającej na zabezpieczaniu
ryzyka związanego z produkcją oraz innych rodzajów ryzyka oraz na
świadczeniu – w ramach działalności dodatkowej – na rzecz
klientów korzystających z usług stanowiących główny rodzaj
działalności danej firmy usług inwestycyjnych dotyczących
pochodnych instrumentów towarowych lub egzotycznych instrumentów pochodnych, a
włączenia w zakres stosowania niniejszej dyrektywy firm
specjalizujących się w obrocie towarami i pochodnymi instrumentami
towarowymi. ò nowy (89) Pożądane jest ułatwienie
dostępu do kapitału mniejszym i średnim przedsiębiorstwom oraz
ułatwienie dalszego rozwoju specjalistycznych rynków, które stawiają
sobie za cel zaspokojenie potrzeb mniejszych i średnich emitentów. Te
rynki, które zwykle funkcjonują na podstawie niniejszej dyrektywy w formie
MTF, są powszechnie znane jako rynki MŚP, rynki na rzecz wzrostu lub
rynki młodych spółek. Utworzenie w kategorii MTF nowej podkategorii
rynku na rzecz wzrostu MŚP oraz rejestracja tych rynków powinna
zwiększyć ich widoczność i znaczenie oraz pomóc w opracowaniu
wspólnych ogólnoeuropejskich standardów regulacyjnych dla tych rynków. ò nowy (90) Wymogi mające zastosowanie do tej nowej
kategorii rynków muszą zapewniać wystarczającą
elastyczność, aby umożliwić uwzględnienie obecnej
palety skutecznych modeli rynkowych istniejących w Europie. Wymogi te
powinny również przyczynić się do uzyskania właściwej
równowagi, zapewniając wysoki poziom ochrony inwestorów, który jest
niezbędny, aby wzbudzić zaufanie inwestorów do emitentów na tych
rynkach, przy jednoczesnym ograniczeniu niepotrzebnych obciążeń
administracyjnych nakładanych na emitentów na tych rynkach. Proponuje
się bardziej szczegółowe określenie w aktach delegowanych lub
standardach technicznych wymogów dotyczących rynku MŚP, w tym m.in.
sprecyzowanie kryteriów dopuszczania do obrotu na tych rynkach. ò nowy (91) Jako że ważne jest, aby
przyjęte rozwiązania nie wywierały negatywnego wpływu na istniejące
udanie funkcjonujące rynki, należy pozostawić operatorom rynków
ukierunkowanych na małych i średnich emitentów
możliwość wyboru dalszego prowadzenia takiego rynku zgodnie z
wymogami wynikającymi z niniejszej dyrektywy bez ubiegania się o jego
rejestrację jako rynku na rzecz wzrostu MŚP. ê 2004/39/WE motyw
59 (92)(59) Wszelkie informacje poufne, jakie
otrzymuje punkt kontaktowy jednego pPaństwa
cCzłonkowskiego
za pośrednictwem punktu kontaktowego innego pPaństwa cCzłonkowskiego,
należy uznać za informacje o charakterze wyłącznie
krajowym. ê 2004/39/WE motyw
60 (dostosowany) (93)(60) Za konieczne uznaje się
rozszerzenie zbliżania uprawnień przysługujących
właściwym Ö organom Õ władzom
w taki sposób, aby utorować drogę do równorzędnego ich
stosowania na zintegrowanych rynkach finansowych. Skuteczność nadzoru
powinny zapewniać wspólne uprawnienia minimalne poparte należytymi
zasobami. ò nowy (94) Zważywszy na znaczny wpływ oraz
udział w rynku różnych MTF, należy zapewnić ustanowienie
odpowiednich mechanizmów współpracy między właściwym
organem dla MTF oraz właściwym organem w jurysdykcji, w której MTF
świadczy usługi. Aby uprzedzić wszelkie tego rodzaju zmiany,
które mogą nastąpić w przyszłości, wymóg ten
należy rozszerzyć na OTF. ò nowy (95) W celu zapewnienia przestrzegania przez firmy
inwestycyjne i rynki regulowane, osoby, które faktycznie kontrolują ich
działalność oraz udziałowców firm inwestycyjnych i
członków zarządu rynków regulowanych obowiązków
wynikających z niniejszej dyrektywy oraz rozporządzenia [do
wstawienia przez OP] oraz w celu zagwarantowania im podobnego traktowania w
całej Unii państwa członkowskie powinny zostać
zobowiązane do ustanowienia sankcji i środków administracyjnych,
które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Z tego też
względu sankcje i środki administracyjne określone przez
państwa członkowskie powinny spełniać pewne konieczne
wymogi dotyczące adresatów sankcji i środków, kryteriów, które
należy uwzględnić przy ich nakładaniu, publikacji,
podstawowych uprawnień do nakładania sankcji oraz wysokości
administracyjnych sankcji finansowych. ò nowy (96) W szczególności właściwym
organom należy przyznać uprawnienia do nakładania sankcji
finansowych, które są odpowiednio wysokie, aby zniwelować ewentualne
oczekiwane korzyści oraz aby pełniły one funkcję
odstraszającą nawet dla dużych instytucji i ich kierownictwa. ò nowy (97) W celu zapewnienia spójnego stosowania
sankcji we wszystkich państwach członkowskich, przy ustalaniu rodzaju
sankcji lub środków administracyjnych oraz wysokości
administracyjnych sankcji finansowych państwa członkowskie powinny
zapewniać uwzględnianie przez właściwe organy wszystkich
istotnych okoliczności. ò nowy (98) W celu zapewnienia odstraszającego
efektu sankcji w stosunku do ogółu społeczeństwa informacja o
nałożeniu sankcji powinna w normalnych okolicznościach
podlegać publikacji, z wyjątkiem pewnych ściśle
określonych przypadków. ò nowy (99) W celu wykrywania potencjalnych naruszeń
właściwe organy powinny dysponować niezbędnymi
uprawnieniami dochodzeniowymi oraz powinny ustanowić skuteczne mechanizmy
zachęcające do zgłaszania potencjalnych lub faktycznych
naruszeń. Mechanizmy te powinny funkcjonować bez uszczerbku dla
stosownych środków ochronnych przysługujących oskarżonym. Należy
ustanowić odpowiednie procedury gwarantujące osobie, wobec której
zgłoszono zarzuty, prawo do obrony oraz przedstawienia wyjaśnień
przed wydaniem ostatecznej decyzji w jej sprawie, a także prawo do
odwołania się do sądu od decyzji, która jej dotyczy. ò nowy (100) Niniejsza dyrektywa powinna
odwoływać się zarówno do sankcji, jak i środków administracyjnych
w celu uwzględnienia wszystkich, podejmowanych w następstwie
popełnienia naruszenia działań, które mają na celu
zapobieganie dalszym naruszeniom, bez względu na fakt, czy w świetle
prawa krajowego dane działanie kwalifikuje się jako sankcja, czy
też jako środek. ò nowy (101) Niniejsza dyrektywa powinna
obowiązywać, nie naruszając żadnych przepisów prawa państw
członkowskich dotyczących sankcji karnych. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy (102)(61) Dla potrzeb ochrony klientów oraz bez
uszczerbku dla prawa konsumentów do wnoszenia skarg przed Trybunał, za
właściwe uznaje się, aby pPaństwa
cCzłonkowskie zapewniałyzachęcały
Ö ustanawianie Õ instytucjie prywatnyche lub publicznyche ustanowione
do rozstrzygania sporów poza organami sądowniczymi do nawiązania
współpracy w zakresie rozstrzygania sporów transgranicznych
uwzględniając zalecenie Komisji 98/257/WE z dnia 30 marca 1998 r.
w sprawie zasad mających zastosowanie do organów odpowiedzialnych za
rozstrzyganie skarg konsumentów poza organami sądowniczymi[42] ð oraz zalecenie Komisji 2001/310/WE w
sprawie zasad mających zastosowanie do pozasądowych organów, zaangażowanych
w ugodowe rozwiązywanie sporów konsumenckich ï . Podczas wykonywania przepisów w sprawie skarg i procedury
zadośćuczynienia w odniesieniu do sporów rozstrzyganych poza
organami sądowniczymi, pPaństwa
cCzłonkowskie
należy zachęcać do wykorzystywania obowiązujących
mechanizmów współpracy transgranicznej, tzn. Sieci Składania
Zażaleń na Usługi Finansowe (FIN-Net). ê 2004/39/WE motyw
62 (dostosowany) ð nowy (103)(62) Wszelkiego rodzaju wymiana lub
przekazywanie informacji między właściwymi Ö organami Õ władzami,
innymi władzami,
organami Ö ,
instytucjami Õ lub osobami odbywa
się zgodnie z zasadami dotyczącymi przekazywania państwom
trzecim danych osobowych ustanowionymi w dyrektywie 95/46/WE ð Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania
danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych[43]. Wymiana danych osobowych przez EUNGiPW z
państwami trzecimi lub przekazywanie tych danych przez EUNGiPW
państwom trzecim powinny przebiegać zgodnie z przepisami
dotyczącymi przekazywania danych osobowych ustanowionymi w
rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 ï. ê 2004/39/WE motyw
63 (dostosowany) (104)(63) Za właściwe uznaje się Ö wzmocnienie Õ wprowadzenie
przepisów w sprawie wymiany informacji między właściwymi Ö organami Õ władzami
krajowymi oraz wzmocnieniea
zobowiązania do udzielania pomocy i współpracy Ö między
nimi Õ, które powinny
świadczyć sobie wzajemnie. Z uwagi na
rozwijająca się działalność transgraniczną,
właściwe Ö organy Õ władze
powinny przekazywać sobie wzajemnie wszelkie informacje istotne dla
wykonywania ich uprawnień w taki sposób, aby zapewnić skuteczne
stosowanie niniejszej dyrektywy, w tym w okolicznościach, gdy Ö organy Õ władze
dwóch lub większej liczby pPaństw
cCzłonkowskich
mają do czynienia Ö z naruszeniem w
tym zakresie Õ lub
podejrzewają Ö jego Õ wystąpienie naruszeń w tym
zakresie. Podczas wymiany informacji konieczne jest
zachowanie tajemnicy zawodowej w celu zapewnienia należytego
przekazywania tych informacji oraz ochrony indywidualnych praw. ê 2004/39/WE motyw
64 (64) Podczas posiedzenia w dniu 17 lipca
2000 r. Rada ustanowiła Komitet Mędrców ds. Regulacji Europejskiego Rynku Papierów
Wartościowych. W swoim sprawozdaniu końcowym Komitet Mędrców
zaproponował wprowadzenie nowych technik legislacyjnych opartych na
podejściu czteropoziomowym, a mianowicie: zasady ramowe, środki
wykonawcze, współpraca i stosowanie. Poziom pierwszy, dyrektywa,
powinien ograniczać się do szerokich zasad „ramowych”, natomiast
poziom drugi powinien zawierać środki wykonawcze o charakterze
technicznym, przyjmowane przez Komisję
przy wsparciu komitetu. ê 2004/39/WE motyw
65 (65) Rezolucja przyjęta na posiedzeniu Rady
Europejskiej w Sztokholmie w dniu 23 marca 2001 r.
zatwierdziła sprawozdanie końcowe Komitetu Mędrców
i proponowane podejście czteropoziomowe w celu nadania
większej przejrzystości i skuteczności procesowi wykonawczemu, dotyczącemu
ustawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie papierów wartościowych. ê 2004/39/WE motyw
66 (66) Zgodnie z rezolucją przyjętą na
posiedzeniu Rady Europejskiej w Sztokholmie, poziom drugi: środki wykonawcze, należy stosować
częściej w celu zapewnienia, że przepisy o charakterze
technicznym są aktualne względem osiągnięć
w dziedzinie rynku i nadzoru, należy również ustalić
terminy ostateczne dla wszystkich etapów prac poziomu drugiego. ê 2004/39/WE motyw
67 (67) Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia
5 lutego 2002 r. w sprawie wprowadzania w życie
ustawodawstwa w dziedzinie usług finansowych także
przyjęła sprawozdanie Komitetu Mędrców, na podstawie
uroczystego oświadczenia Komisji przed Parlamentem złożonego
tego samego dnia, oraz listu z dnia 2 października 2001 r.
skierowanego przez Komisarza ds. Rynku Wewnętrznego do
przewodniczącego Komisji ds.
Gospodarczych i Pieniężnych Parlamentu, w celu
zabezpieczenia roli Parlamentu Europejskiego w tym procesie. ê 2004/39/WE motyw
68 (68) Środki niezbędne do wykonania niniejszej
dyrektywy przyjmuje się zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia
28 czerwca 1999 r. ustanawiającą procedury wykonywania uprawnień wykonawczych
przyznanych Komisji[44]. ê 2006/31/WE art.
1 ust. 1 (105)(69) Parlament Europejski powinien
dysponować trzymiesięcznym terminem od pierwszego przekazania
projektu zmian i środków wykonawczych w celu ich rozpatrzenia
i wydania opinii. Jednakże w pilnych i odpowiednio
uzasadnionych przypadkach powinno być możliwe skrócenie tego terminu.
Jeżeli w tym terminie Parlament Europejski przyjmie rezolucję,
Komisja powinna ponownie rozpatrzyć projekt zmian lub środków. ê 2004/39/WE motyw
70 (70) Uwzględniając
dalsze osiągnięcia w dziedzinie rynków finansowych, Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie sprawozdania w sprawie wykonywania przepisów
dotyczących ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej z
tytułu wykonywania zawodu, zakresu reguł przejrzystości
i możliwego wydania zezwolenia pośrednikom wyspecjalizowanym
zajmującym się towarowymi instrumentami pochodnymi, takim jak przedsiębiorstwa
inwestycyjne. ò nowy (106) W celu osiągnięcia celów
określonych w niniejszej dyrektywie Komisji należy przyznać
prawo przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w zakresie szczegółów
wyłączeń, sprecyzowania definicji, kryteriów oceny transakcji
nabycia planowanych przez firmę inwestycyjną, wymogów organizacyjnych
wobec firm inwestycyjnych, procesu zarządzanie sprzecznością
interesów, obowiązków w zakresie prowadzenia działalności przy
świadczeniu usług inwestycyjnych, wykonywania zleceń na
warunkach najkorzystniejszych dla klienta, obsługi zleceń klientów,
transakcji z uprawnionymi kontrahentami, rynków na rzecz wzrostu MŚP,
warunków oceny kapitału założycielskiego firm z państw
trzecich, środków w zakresie odporności systemów, automatycznych
mechanizmów zawieszania obrotu oraz obrotu elektronicznego, dopuszczania
instrumentów finansowych do obrotu, zawieszania obrotu instrumentami
finansowymi i wycofywania instrumentów finansowych z obrotu, progów, których
przekroczenie powoduje konieczność zgłaszania pozycji utrzymywanych
przez uczestników rynku należących do poszczególnych kategorii, a
także współpracy między właściwymi organami. Szczególnie
ważne jest, by w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła
stosowne konsultacje, w tym z ekspertami. Podczas przygotowywania i opracowywania
aktów delegowanych Komisja powinna zadbać o równoczesne, terminowe i
właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie. ò nowy (107) W celu zapewnienia jednolitych warunków
wykonania niniejszej dyrektywy Komisji należy przyznać uprawnienia
wykonawcze. Uprawnienia te dotyczą przyjmowania decyzji dotyczących
równoważności ram prawnych i ram nadzoru państwa trzeciego w
odniesieniu do świadczenia usług przez firmy z państw trzecich
oraz przekazywania EUNGiPW sprawozdań dotyczących pozycji według
poszczególnych kategorii uczestników rynku oraz powinny być wykonywane
zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011
z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące
trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień
wykonawczych przez Komisję[45]. ò nowy (108) Standardy techniczne dotyczące
usług finansowych powinny zapewniać spójna harmonizację oraz
należytą ochronę depozytariuszy, inwestorów i konsumentów w
całej Unii. Zważywszy że EUNGiPW jest organem dysponujący
wysoko specjalistyczną wiedzą, skutecznym i właściwym
rozwiązaniem jest powierzenie EUNGiPW zadania opracowania projektu regulacyjnych
i wykonawczych standardów technicznych, które nie przewidują
alternatywnych wariantów polityki, celem ich przedłożenia Komisji. ò nowy (109) Komisja powinna przyjąć projekty
regulacyjnych standardów technicznych opracowanych przez EUNGiPW zgodnie z art.
7 w odniesieniu do procedur udzielania zezwoleń firmom inwestycyjnymi oraz
odrzucania wniosków tych firm o udzielenie zezwolenia, art. 9 i 48 w
odniesieniu do wymogów dla organów zarządzających, art. 12 w
odniesieniu do nabycia znacznego pakietu akcji, art. 27 w odniesieniu do obowiązku
wykonywania zleceń na warunkach najkorzystniejszych dla klientów, art. 34
i 54 w odniesieniu do współpracy i wymiany informacji, art. 36 w
odniesieniu do swobody świadczenia usług inwestycyjnych i prowadzenia
działalności inwestycyjnej, art. 37 w odniesieniu do ustanawiania
oddziału, art. 44 w odniesieniu do świadczenia usług przez firmy
z państw trzecich, art. 63 w odniesieniu do procedur udzielania zezwolenia
dostawcom usług w zakresie udostępniania informacji i odrzucania ich
wniosków o udzielenie zezwolenia, art. 66 i 67 w odniesieniu do wymogów
organizacyjnych dla zatwierdzonych podmiotów publikujących i operatorów
systemów publikacji informacji skonsolidowanych oraz art. 84 w odniesieniu do
współpracy między właściwymi organami. Komisja powinna przyjąć
te projekty regulacyjnych standardów technicznych w drodze aktów delegowanych
zgodnie z art. 290 TFUE oraz zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr
1093/2010. ò nowy (110) Komisja powinna być uprawniona do
przyjmowania wykonawczych standardów technicznych w drodze aktów wykonawczych
zgodnie z art. 291 TFUE oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr
1095/2010. EUNGiPW należy powierzyć zadanie opracowania projektów
wykonawczych standardów technicznych celem ich przedłożenia Komisji w
związku z art. 7 w odniesieniu do procedur udzielania firmom inwestycyjnym
zezwolenia oraz odrzucania ich wniosków o udzielenie zezwolenia, art. 12 w
odniesieniu do nabycia znacznego pakietu akcji, art. 18 w odniesieniu do
procesu obrotu w zakresie finalizacji transakcji na MTF i OTF, art. 32, 33 i 53
w odniesieniu do zawieszania instrumentów i wycofywania ich z obrotu, art. 36 w
odniesieniu do swobody świadczenia usług inwestycyjnych i prowadzenia
działalności inwestycyjnej, art. 37 w odniesieniu do ustanawiania
oddziału, art. 44 w odniesieniu do świadczenia usług przez firmy
z państw trzecich, art. 60 w odniesieniu do sprawozdawczości w
sprawie pozycji według kategorii uczestników rynku, art. 78 w odniesieniu
do przekazywania EUNGiPW informacji, art. 83 w odniesieniu do obowiązku
współpracy, art. 84 w odniesieniu do współpracy między
właściwymi organami, art. 85 w odniesieniu do wymiany informacji i
art. 88 w odniesieniu do konsultacji przed udzieleniem zezwolenia. ò nowy (111) Komisja powinna przedłożyć
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające ocenę
funkcjonowania zorganizowanych platform obrotu, funkcjonowania systemu rynków
na rzecz wzrostu MŚP, wpływu wymogów w zakresie zautomatyzowanego
obrotu i transakcji wysokich częstotliwości, doświadczeń
związanych z funkcjonowaniem mechanizmu zakazywania pewnych produktów lub
praktyk oraz wpływu środków dotyczących rynków pochodnych
instrumentów towarowych. ê 2004/39/WE (dostosowany) (112)(71) Cel utworzenia zintegrowanego rynku
finansowego, na którym inwestorzy są skutecznie chronieni, oraz
zabezpieczenie efektywności i integralności całego rynku
wymaga ustanowienia wspólnych wymagań wykonawczych odnoszących
się do Ö firm Õ przedsiębiorstw
inwestycyjnych uprawnionych we Wspólnocie
Ö Unii Õ oraz
rządzących funkcjonowaniem rynków regulowanych i innych systemów
obrotu, tak, aby skrywanie i zakłócanie na jednym z rynków nie
wywierało szkodliwego wpływu na należyte funkcjonowanie
europejskiego systemu finansowego, jako
całości. Ponieważ cel ten można w lepszym stopniu
osiągnąć na szczeblu wspólnotowym Ö unijnym Õ , Wspólnota
Ö Unia Õ może
przyjmować środki zgodne z zasadą pomocniczości
określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą
proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule, niniejsza
dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia
tego celu, ò nowy (113) Ustanowienie systemu publikacji informacji skonsolidowanych
dla instrumentów innych niż kapitałowe uważane jest za
trudniejsze do wykonania niż stworzenie takiego systemu dla instrumentów
kapitałowych, dlatego też potencjalni operatorzy tych systemów
powinni być w stanie zdobyć doświadczenie z prowadzeniem tego
drugiego systemu, zanim przystąpią do budowy systemu publikacji
informacji skonsolidowanych dla instrumentów innych niż kapitałowe. W
celu ułatwienia należytego ustanowienia systemów publikacji informacji
skonsolidowanych dla instrumentów innych niż kapitałowe należy
więc zapewnić przedłużony termin stosowania krajowych
środków transponujących stosowne przepisy. ò nowy (114) Niniejsza dyrektywa nie narusza praw
podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii
Europejskiej, a zwłaszcza w zakresie prawa do ochrony danych osobowych,
swobody prowadzenia działalności, prawa do ochrony konsumentów, prawa
do skutecznego środka odwoławczego i rzetelnego procesu, prawa do
niebycia sądzonym lub podlegania karze dwukrotnie za to samo
przestępstwo, oraz musi być wdrażana zgodnie z tymi prawami i
zasadami. ê 2004/39/WE (dostosowany) PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ
DYREKTYWĘ: TYTUŁ I ZAKRES OBOWIĄZYWANIA I DEFINICJE Artykuł 1 Zakres 1. Niniejszą
dyrektywę stosuje się do Ö firm Õ przedsiębiorstw
inwestycyjnych, i rynków
regulowanych Ö , dostawców
usług w zakresie udostępniania informacji oraz firm z państw
trzecich świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzących
działalność inwestycyjną w Unii Õ. ò nowy 2. W niniejszej
dyrektywie ustanawia się wymogi dotyczące: a) zezwoleń na
prowadzenie działalności przez firmy inwestycyjne oraz warunków
prowadzenia działalności przez te firmy; b) świadczenia
usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej
przez firmy z państw trzecich poprzez ustanowienie oddziału; c) wydawania
zezwoleń dla rynków regulowanych oraz prowadzenia tych rynków; d) wydawania
zezwoleń dla dostawców usług w zakresie udostępniania informacji
oraz prowadzenia działalności w tym zakresie oraz e) nadzoru
sprawowanego przez właściwe organy, współpracy między
właściwymi organami oraz egzekwowania przez nie przepisów. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy 32.Do instytucji
kredytowych uprawnionych na podstawie dyrektywy 2000/12/WE
Ö 2006/48/WE Õ , jeżeli
świadczą one jedną lub większą liczbę usług
inwestycyjnych i/lub prowadzą
działalność inwestycyjną ð oraz prowadzą sprzedaż lub
świadczą doradztwo na rzecz klientów w odniesieniu do depozytów
innych niż depozyty, których stopa zwrotu ustalana jest w oparciu o
stopę procentową ï stosuje się postanowienia podane poniżej: –
artykuł 2 ust.2, ð art. 9 ust. 6, ï art. 1411,
16, 1713
i 1814, –
rozdział II tytułu II, z
wyłączeniem art. 23 ust. 2 Ö art. 29 ust. 2 Õ akapit drugi, –
rozdział III tytułu II z
wyłączeniem art. 3631
ust. 2 do art. 31 Ö , 3 i Õ ust.
4 i art. 3732
ust. 2 do art. 32 Ö, 3, 4, 5, Õ ust.
6, art.
32 ust. 98 i art.
32 ust. 109, –
artykuł 6948–8053, Ö i art. Õ 8457, 8961 i 9062, oraz –
artykuł 71 ust. 1. Artykuł 2 Wyłączenia 1. Niniejsza dyrektywa
nie ma zastosowania do: a)
zakładów ubezpieczeń w rozumieniu art. 1 dyrektywy 73/239/EWG
lub przedsiębiorstw prowadzących działalność
reasekuracyjną i retrocesyjną, określonych
w dyrektywie 64/225/EWG
Ö 2009/138/WE Õ ; b) osób, które
świadczą usługi inwestycyjne wyłącznie na rzecz swoich
przedsiębiorstw dominujących, ich podmiotów zależnych lub innych
podmiotów zależnych tych przedsiębiorstw dominujących; c) osób
świadczących usługi inwestycyjne, jeżeli taka usługa
jest świadczona okazjonalnie w trakcie wykonywania
działalności zawodowej, a działalność ta jest
regulowana przez przepisy ustawowe i wykonawcze bądź kodeks
etyki zawodowej, które nie wykluczają świadczenia tej usługi; d) osób, które
nie świadczą żadnych usług inwestycyjnych lub nie
prowadzą działalności innej niż zawieranie transakcji na
własne konto, chyba że: (i) są to animatorzy rynku ð (ii) są członkiem lub
uczestnikiem rynku regulowanego lub MTF ï lub (iii) realizują transakcje na własny
rachunek ð w drodze realizacji zleceń
klientów ï poza
rynkiem regulowanym lub MTF w sposób zorganizowany, częsty i
systematyczny, zapewniając system dostępny stronom trzecim w celu
zaangażowania ich w te transakcje; ð To wyłączenie nie ma
zastosowania do osób zwolnionych na podstawie art. 2 ust. 1 lit. i), które
zawierają na własny rachunek transakcje, których przedmiotem są
instrumenty finansowe, jako członkowie lub uczestnicy rynku regulowanego
lub MTF, w tym w charakterze animatorów rynku w stosunku do pochodnych
instrumentów towarowych, uprawnień do emisji lub związanych z nimi
instrumentów pochodnych; ï e) osób, które
świadczą usługi inwestycyjne polegające wyłącznie
na administrowaniu programami pracowniczych udziałów kapitałowych; f) osób, które
świadczą usługi inwestycyjne dotyczące
wyłącznie zarówno administrowania programami pracowniczych
udziałów kapitałowych, jak i świadczenia
usług inwestycyjnych wyłącznie na rzecz swoich
przedsiębiorstw dominujących, ich podmiotów zależnych lub innych
podmiotów zależnych tych przedsiębiorstw dominujących; g)
członków Europejskiego Systemu Baków Centralnych i innych organów
krajowych pełniących podobne funkcje ð w Unii, ï , oraz
innych podmiotów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem
publicznym lub które uczestniczą w takim zarządzaniu ð w Unii oraz międzynarodowych
organów, do których należy jedno państwo członkowskie lub
większa ich liczba ï ; h)
przedsiębiorstw Ö zbiorowego Õ wspólnego
inwestowania i funduszy emerytalnych, bez względu na to, czy ich
działalność jest koordynowana na poziomie wspólnotowym Ö unijnym Õ , oraz
depozytariuszy lub osób zarządzających takimi
przedsiębiorstwami; i) osób ð , które: ï ð - realizują ï realizujących
transakcje na instrumentach finansowych na własny rachunek, ð z wyłączeniem osób, które
realizują transakcje na własny rachunek w drodze realizacji
zleceń klientów, ï lub ð - świadczą ï świadczących
usługi inwestycyjne ð , inne niż realizacja transakcji
na własny rachunek, wyłącznie na rzecz swoich
przedsiębiorstw dominujących, swoich przedsiębiorstw
zależnych lub na rzecz innych przedsiębiorstw zależnych swoich
przedsiębiorstw dominujących lub ï ð - świadczą usługi
inwestycyjne inne niż realizacja transakcji na własny rachunek, ï w zakresie towarowych pochodnych instrumentów towarowych pochodnych
lub kontrakty na
towarowe instrumentówy
pochodnyche
ujętyche
w sekcji C 10
załącznikua
I sekcja C 10 ð lub uprawnień do emisji lub
związanych z nimi instrumentów pochodnych ï, na rzecz klientów głównego zakresu ich działalności, pod warunkiem
że ð , we wszystkich przypadkach, ï z punktu widzenia koncernu jest to działalność
dodatkowa względem głównego zakresu ich działalności oraz
że główny zakres działalności nie polega na
świadczeniu usług inwestycyjnych w rozumieniu niniejszej
dyrektywy, czy usług bankowych określonych na mocy dyrektywy 2000/12/WE
Ö 2006/48/WE Õ ; j) osób
świadczących usługi doradztwa inwestycyjnego w toku
prowadzenia innego rodzaju działalności zawodowej nie objętej
niniejszą dyrektywą, pod warunkiem że świadczenie takiego
doradztwa nie podlega specjalnemu wynagrodzeniu; k) osób, których
główny zakres działalności polega na zawieraniu transakcji na
towarowych instrumentach pochodnych na własny rachunek. Wyjątek ten
nie ma zastosowania, jeżeli osoby, które na własny rachunek
realizują transakcje towarami i/lub towarowymi instrumentami pochodnymi,
stanowią część głównego zakresu działalności
koncernu polegającej na świadczeniu innego rodzaju usług
inwestycyjnych w rozumieniu niniejszej dyrektywy lub usług bankowych
na podstawie dyrektywy 2000/12/WE; k)l) Ö firm Õ przedsiębiorstw,
które świadczą usługi inwestycyjne i/lub
prowadzą działalność inwestycyjną polegającą
wyłącznie na zawieraniu na własny rachunek na rynkach transakcji
typu futures lub premiowych, albo innego rodzaju pochodnych, i na rynkach
środków pieniężnych, wyłącznie w celu
zabezpieczenia rynków pochodnych instrumentów finansowych, lub które
realizują transakcje na rachunek innych podmiotów gospodarczych tych
rynków lub ustalają ich ceny, oraz zapewnianych przez podmioty
rozliczeniowe tego rynku, jeżeli odpowiedzialność za zapewnienie
wykonania kontraktów, do których przedsiębiorstwa te przystąpiły
wzięły na siebie podmioty rozliczeniowe tych rynków; l)m) stowarzyszeń ustanowionych przez duńskie i fińskie
fundusze emerytalne wyłącznie do celu zarządzania aktywami
funduszy emerytalnych będących członkami tych stowarzyszeń; m)n) „agenti di cambio”, których działalności i funkcje
podlegają art. 201 włoskiej ustawy dekretowej nr 58 z dnia 24 lutego
1998 r. ð n) operatorów systemów
przesyłowych zdefiniowanych w art. 2 ust. 4 dyrektywy 2009/72/WE lub art.
2 ust. 4 dyrektywy 2009/73/WE, w przypadku wykonywania swoich zadań na
podstawie tych dyrektyw lub rozporządzenia (WE) 714/2009 lub
rozporządzenia (WE) 715/2009, lub kodeksów sieci, bądź też
wytycznych przyjętych na podstawie tych rozporządzeń. ï 2. Prawa powierzone na
mocy niniejszej dyrektywy nie obejmują świadczenia usług
w charakterze kontrahenta w transakcjach zawieranych przez instytucje
publiczne zajmujące się zarządzanie długiem publicznym lub
członków Europejskiego Systemu Banków Centralnych wykonujących swoje
zadania zgodnie z postanowieniami Traktatu i Statutu Europejskiego Systemu
Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, lub
pełniących podobne funkcje na podstawie przepisów krajowych. 3. ð Zgodnie z art. 94 Komisja jest
uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących
środków ï Aby
uwzględnić osiągnięcia na rynkach finansowych
i zapewnić jednolite stosowanie niniejszej dyrektywy,
w odniesieniu do wyłączeń podanych w lit. c),
Ö i Õ i) oraz
k), Komisja może ustalić kryteria ustalania w celu Ö sprecyzowania Õ tego, kiedy,
czy
z punktu widzenia koncernu działalność można uznać za
dodatkową względem głównego zakresu działalności, a
także ustaleania,
w jakich przypadkach działalność prowadzona jest
okazjonalnie. ò nowy Kryteria
pozwalające ustalić, kiedy działalność ma charakter
dodatkowy w stosunku do głównego zakresu działalności,
uwzględniają przynajmniej poniższe kwestie: - to, w jakim
zakresie możliwy jest obiektywny pomiar wpływu tej
działalności na ograniczanie ryzyka bezpośrednio związanego
z działalnością handlową lub działalnością
samofinansującą. - kapitał
zaangażowany w prowadzenie tej działalności. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 3 Wyłączenia opcyjne 1. Państwa cCzłonkowskie
mogą podjąć decyzję, aby nie stosować niniejszej
dyrektywy do osób, dla których są one rodzimym pPaństwem cCzłonkowskim Ö pochodzenia Õ i którym: –
nie wolno przechowywać środków
finansowych lub papierów wartościowych klientów i z tego powodu nie
mogą one w żadnym momencie być zadłużone wobec
swoich klientów, oraz –
nie wolno świadczyć usług
inwestycyjnych, z wyjątkiem ð świadczenia doradztwa
inwestycyjnego, obejmującego ï przyjmowaniea
i przekazywaniea
zleceń na zbywalne papiery wartościowe i jednostki uczestnictwa
w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania ð lub nieobejmującego przyjmowania i
przekazywania takich zleceń ï oraz którym nie wolno świadczyć
usług doradztwa inwestycyjnego w odniesieniu do takich
instrumentów finansowych, oraz –
w toku świadczenia tych usług, wolno
przekazywać zlecenia wyłącznie do: (i) Ö firm Õ przedsiębiorstw
inwestycyjnych uprawnionych zgodnie z niniejszą dyrektywą; (ii) instytucji kredytowych
uprawnionych zgodnie z dyrektywą 2000/12/WE Ö 2006/48/WE Õ ; (iii) oddziałuów Ö firm Õ przedsiębiorstw
inwestycyjnych lub instytucji kredytowych uprawnionych w państwie
trzecim, które podlegają i wypełniają zasady
ostrożnościowe uznane przez właściwe Ö organy Õ władze
za przynajmniej równie wymagające, jak zasady ustanowione
w niniejszej dyrektywie, w dyrektywie 2000/12/EWG
Ö 2006/48/WE Õ lub
w dyrektywie 93/6/EWG
Ö 2006/49/WE Õ ; (iv)
przedsiębiorstw Ö zbiorowego Õ wspólnego
inwestowania uprawnionych na podstawie prawa pPaństwa
cCzłonkowskiego
do sprzedaży jednostek uczestnictwa obywatelom i personelowi
kierowniczemu tych przedsiębiorstw; (v) Ö firm Õ przedsiębiorstw
inwestycyjnych o ustalonym kapitale określonym w art. 15
ust. 4 drugiej dyrektywy Rady 77/91/EWG z dnia 13 grudnia 1976 r.
w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane
w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu
art. 58 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich
równoważności, dla ochrony interesów zarówno wspólników, jak
i osób trzecich w zakresie tworzenia spółki akcyjnej, jak
również utrzymania i zmian kapitału[46], których
papiery wartościowe są notowane lub włączane do transakcji
na rynku regulowanym w pPaństwie
cCzłonkowskim, pod warunkiem że działalność
tych osób ð została zatwierdzona i ï jest regulowana na szczeblu krajowym. ð W ramach krajowych systemów osoby te
należy objąć wymogami, które są przynajmniej
równorzędne następującym wymogom wynikającym z niniejszej
dyrektywy: ï ð (i) warunków i procedur wydawania
zezwoleń i bieżącego nadzoru, ustanowionych w art. 5 ust. 1 i 3,
art. 7, 8, 9, 10, 21 i 22; ï ð (ii) obowiązków w zakresie
prowadzenia działalności określonych w art. 24 ust. 1, 2, 3, 5,
art. 25 ust. 1, 4 i 5 oraz stosownych środków wykonawczych
określonych w dyrektywie 2006/73/WE. ï ð Państwa członkowskie
wprowadzają wymóg, zgodnie z którym osoby wykluczone z zakresu stosowania
niniejszej dyrektywy na podstawie ust. 1 muszą być objęte
systemem rekompensat dla inwestorów zgodnie z dyrektywą 97/9/WE lub
systemem zapewniającym równorzędną ochronę swoim
klientom. ï ê 2004/39/WE (dostosowany) 2. Osoby wykluczone z
zakresu stosowania niniejszej dyrektywy zgodnie z ust. 1 nie mogą
korzystać ze swobody świadczenia usług i/lub prowadzenia
działalności ani Ö ustanawiać
oddziału Õ zgodnie,
odpowiednio, z art. 36 i 3731
i 32
ustanawiać
oddziału. ò nowy 3. Państwa członkowskie informują
Komisję Europejską oraz EUNGiPW o ewentualnym skorzystaniu z
możliwości zastosowania wyłączenia przewidzianego w
niniejszym artykule oraz gwarantują, że każde zezwolenie wydane
zgodnie z ust. 1 zawierać będzie wzmiankę o tym, że wydano
jest na podstawie niniejszego artykułu. 4. Państwa członkowskie informują
EUNGiPW o przepisach krajowego prawa, które są równorzędne wymogom
niniejszej dyrektywy wymienionym w ust. 1. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2008/10/WE art. 1 ust. 2 ð nowy Artykuł 4 Definicje ð 1. Do celów niniejszej dyrektywy do
niniejszej dyrektywy stosuje się definicje zawarte w art. 2
rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR]. ï 21. Do celów niniejszej dyrektywy Sstosuje
się ð również ï poniższe definicje: 1)„przedsiębiorstwo
inwestycyjne” oznacza każdą osobę prawną, której regularna
działalność zawodowa lub gospodarcza polega na świadczeniu
jednej lub większej liczby usług inwestycyjnych na rzecz osób trzecich i/lub prowadzeniu jednego, lub większej
liczby zakresów działalności inwestycyjnej; Państwa
Członkowskie mogą ująć w definicjach
przedsiębiorstwa inwestycyjne, które nie są osobami prawnymi, pod
warunkiem że: a) ich
status prawny zapewnia poziom ochrony interesów osób trzecich
równorzędny do takiego, który zapewniany jest przez osoby prawne oraz b)
podlegają równorzędnemu nadzorowi ostrożnościowemu,
odpowiedniemu do ich formy prawnej. Jednakże
w przypadku gdy takie osoby fizyczne świadczą usługi obejmujące
przechowywanie funduszy lub zbywalnych papierów wartościowych osób
trzecich, do celów niniejszej dyrektywy mogą one być traktowane jako
przedsiębiorstwa inwestycyjne tylko wtedy, gdy, z zastrzeżeniem
wymagań nałożonych przez niniejszą dyrektywę oraz przez dyrektywę 93/6/EWG, spełniają podane warunki: a)
zabezpieczają prawa własności osób trzecich względem
należących do nich instrumentów i funduszy, zwłaszcza na
wypadek niewypłacalności przedsiębiorstwa lub jego
właścicieli, zajęcia jego majątku, potrącenia lub
innych działań podjętych przez wierzycieli przedsiębiorstwa
lub wierzycieli właścicieli przedsiębiorstwa; b)
przedsiębiorstwo inwestycyjne musi podlegać regułom mającym
na celu monitorowanie wypłacalności przedsiębiorstwa oraz jego
właścicieli; c)
roczne sprawozdania finansowe przedsiębiorstwa muszą być poddane
audytowi przez jedną lub więcej osób uprawnionych na mocy prawa
krajowego do kontrolowania sprawozdań finansowych; d)
w przypadku gdy przedsiębiorstwo ma tylko jednego
właściciela, musi zapewnić ochronę inwestorów na
wypadek zaprzestania przez przedsiębiorstwo działalności po jego
śmierci, utraty przez właściciela zdolności do
czynności prawnych lub na wypadek innych zdarzeń o takim charakterze. 12)„usługi i działalność inwestycyjna” oznaczają
usługi lub działalność wymienioną w sekcji A
załącznika I odnoszące się do wszelkiego rodzaju
instrumentów wymienionych w sekcji C załącznika I; Komisja è1 --- ç ð przyjmuje w drodze aktów delegowanych zgodnie
z art. 94 środki określające ï : –
kontrakty na instrumenty pochodne
wymienione w sekcji C 7 załącznika I o
właściwościach odmiennych od innych pochodnych instrumentów
finansowych uwzględniając, między innymi, czy są one
rozliczane przez uznane izby rozrachunkowe Ö rozliczeniowe Õ czy Ö też Õ podlegają wezwaniu do zapłaty
w spekulacyjnej transakcji różnicowej Ö regularnym
wezwaniom do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego Õ ; –
kontrakty na instrumenty pochodne
wymienione w sekcji C 10 załącznika I o
właściwościach odmiennych od innych pochodnych instrumentów
finansowych, uwzględniając między innymi, czy podlegają one
obrotowi na rynku regulowanym lub MTF, są rozliczane przez uznane izby rozrachunkowe
Ö rozliczeniowe Õ albo czy
podlegają wezwaniu
do zapłaty w spekulacyjnej transakcji różnicowejÖ regularnym
wezwaniom do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego Õ; 23)„usługa dodatkowa” oznacza każdą usługę
wymienioną w sekcji B załącznika I; 34)„doradztwo inwestycyjne” oznacza świadczenie na rzecz klienta
usług osobistego polecenia, czy to na jego prośbę, czy z
inicjatywy Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo
w odniesieniu do jednej lub większej liczby transakcji
dotyczących instrumentów finansowych; 45)„realizacja
zleceń w imieniu klientów” oznacza działanie prowadzące do
zawarcia w imieniu klientów umowy kupna lub sprzedaży jednego lub
większej liczby instrumentów finansowych ð . Realizacja zleceń obejmuje
zawieranie umów sprzedaży instrumentów finansowych wyemitowanych przez
instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną w momencie ich
emisji ï; 56)„transakcje na własny rachunek” oznaczają obrót
kapitałem własnym skutkujący zawarciem transakcji
dotyczącej jednego lub większej liczby instrumentów finansowych; 7)„podmiot
giełdowy prowadzący regularną działalność
w oparciu o ustalone zasady” oznacza
przedsiębiorstwo inwestycyjne, które w sposób zorganizowany,
częsty i systematyczny, na własny rachunek realizuje zlecenia
klientów poza rynkiem regulowanym czy MTF; 68)„animator rynku” oznacza osobę, która systematycznie działa Ö na Õ z dala od
rynkachów
finansowych, wykazując wolę prowadzenia na własny rachunek
transakcji kupna i sprzedaży instrumentów finansowych, w oparciu
o kapitał własny wyceniony według ustalanych przez Ö siebie Õ podmiot
cen; 79)„zarządzanie portfelem” oznacza zarządzanie portfelami
zgodnie z mandatem udzielonym przez klientów w oparciu o zasadę
uznania klienta, gdzie pakiety te obejmują jeden lub większą
liczbę instrumentów finansowych; 810)„klient” oznacza każdą osobę fizyczną lub
prawną, na której rzecz Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
świadczy usługi inwestycyjne i/lub dodatkowe; 911)„klient branżowy” oznacza klienta wypełniającego
kryteria ustanowione w załączniku II; 102)„klient detaliczny” oznacza klienta, który nie jest klientem
branżowym; 13)„ podmiot
gospodarczy” osobę lub osoby, które zarządzają i/lub
prowadzą działalność rynku regulowanego. Podmiotem
gospodarczym może być rynek regulowany; 14)„rynek regulowany”
oznacza wielostronny system realizowany
i/lub zarządzany przez podmiot gospodarczy, który kojarzy lub ułatwia
kojarzenie wielu transakcji kupna i sprzedaży instrumentów
finansowych – w systemie i zgodnie z regułami innymi niż uznaniowe
– w sposób skutkujący zawarciem kontraktu dotyczącego
instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu na podstawie reguł i/lub
systemów oraz które są uprawnione i funkcjonują w sposób
systematyczny, zgodnie z przepisami tytułu III; 15)„wielostronne platformy
obrotu (MTF)” oznaczają wielostronny
system, obsługiwany przez przedsiębiorstwo inwestycyjne lub podmiot
gospodarczy, który kojarzy transakcje strony trzeciej w dziedzinie kupna
i sprzedaży instrumentów finansowych – w systemie i zgodnie
z regułami innymi niż uznaniowe – w sposób skutkujący
zawarciem kontraktu zgodnie z przepisami tytułu II; ò nowy 11) „rynek na rzecz wzrostu MŚP” oznacza
MTF, która została zarejestrowana jako rynek na rzecz wzrostu MŚP
zgodnie z art. 35; 12) „małe i średnie
przedsiębiorstwo” oznacza, do celów niniejszej dyrektywy,
przedsiębiorstwo o średniej rynkowej kapitalizacji mniejszej niż
100 000 000 EUR na podstawie notowań z końca roku w trzech ostatnich
latach kalendarzowych; ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy 1316)„zlecenie Ö z limitem
ceny Õ limitowane”
oznacza zlecenie kupna lub sprzedaży instrumentów finansowych według
określonego limitu cenowego lub po
Ö korzystniejszej Õ cenie wyższej
i o ustalonej wielkości; 1417)„instrumenty finansowe” oznaczają
instrumenty określone w sekcji C załącznika I; 2118)„zbywalne papiery wartościowe”
oznaczają te rodzaje papierów wartościowych, które podlegają
negocjowaniu na rynku kapitałowym, z wyjątkiem instrumentów płatniczych, takich jak: a)
akcje w spółkach oraz innego rodzaju papiery wartościowe
ekwiwalentne do akcji w spółkach, spółkach osobowych lub innych
podmiotach, a także wpływy gotówkowe depozytariuszy
w odniesieniu do akcji; b)
akcji i innych form zadłużenia w papierach
wartościowych, w tym wpływy gotówkowe depozytariuszy
w odniesieniu do takich papierów wartościowych; c)
dowolnego rodzaju inne papiery wartościowe dające prawo nabywania lub
zbywania, takie jak zbywalne papiery wartościowe albo powodujące rozliczanie
środków pieniężnych przez odniesienie do zbywalnych papierów
wartościowych, dewiz, stóp procentowych lub stóp zwrotu, towarów, albo
innego rodzaju indeksów lub aktywów; 1519)„instrumenty rynku pieniężnego” oznaczają te rodzaje
instrumentów, które są zazwyczaj przedmiotem obrotu na rynku
pieniężnym, takie jak bony skarbowe, świadectwa depozytowe
i komercyjne papiery wartościowe, z wyłączeniem
instrumentów płatniczych; 1620)„rodzime
pPaństwo cCzłonkowskie Ö pochodzenia Õ ” oznacza: a) a) w przypadku Ö firm Õ przedsiębiorstw inwestycyjnych: (i) jeżeli Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
jest osobą fizyczną, pPaństwo
cCzłonkowskie,
w którym mieści się siedziba zarządu; (ii) jeżeli Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
jest osobą prawną, pPaństwo
cCzłonkowskie,
w którym mieści się siedziba Ö statutowa Õ zarządu; (iii) jeżeli na mocy prawa krajowego Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
nie ma siedziby statutowej, pPaństwo
cCzłonkowskie,
w którym mieści się siedziba zarządu; b) b) w przypadku rynku regulowanego, pPaństwo cCzłonkowskie,
w którym zarejestrowany jest rynek regulowany, lub, jeżeli na
podstawie ustawodawstwa tego pPaństwa
cCzłonkowskiego
nie ma siedziby statutowej, pPaństwo
cCzłonkowskie,
w którym mieści się siedziba zarządu rynku regulowanego; 1721)„przyjmujące pPaństwo
cCzłonkowskie”
oznacza pPaństwo
cCzłonkowskie
inne niż rodzime
pPaństwo cCzłonkowskie Ö pochodzenia Õ, w którym Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
posiada oddział lub świadczy usługi i/lub
prowadzi działalność, lub pPaństwo
cCzłonkowskie,
w którym rynek regulowany zapewnia należyte uzgodnienia
ułatwiające dostęp do prowadzenia obrotu nimi w ramach tego
systemu oraz przez akcjonariuszy lub udziałowców w tym pPaństwie cCzłonkowskim; 1822)„właściwye
Ö organ Õ władze”
oznacza Ö organ Õ władze
powołanye
przez każde pPaństwo
cCzłonkowskie
zgodnie z art. 48, chyba że w
niniejszej dyrektywie ustalono inaczej; 1923)„instytucje kredytowe” oznaczają instytucje kredytowe
określone na podstawie dyrektywy Ö 2006/48/WE Õ 2000/12/WE; 2024)„spółka zarządzająca przedsiębiorstwa zbiorowego
inwestowania w zbywalne papiery wartościowe” oznacza spółkę
zarządzającą określoną w dyrektywie Rady
85/611/EWG
Ö 2009/65/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. Õ z
dnia 20 grudnia 1985 r.
w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych
i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw
zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) Ö [47] Õ ; 2125)„przedstawiciel Ö zależny Õ” oznacza osobę
fizyczną lub prawną, która na podstawie pełnej
i nieodwołalnej odpowiedzialności wyłącznie jednejgo Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo,
w którejgo
imieniu działa, promuje usługi inwestycyjne i/lub
dodatkowe w odniesieniu do klientów lub klientów potencjalnych, otrzymuje
i przekazuje wskazania
Ö dyspozycje Õ lub zlecenia
klientów w odniesieniu do usług inwestycyjnych lub instrumentów
finansowych, umieszcza instrumenty finansowe i/lub
świadczy na rzecz klienta lub potencjalnego klienta usługi doradztwa
inwestycyjnego w odniesieniu do tych instrumentów finansowych lub usług; 2226)„oddział” oznacza miejsce prowadzenia działalności,
które stanowi część Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo,
nie posiada osobowości prawnej i świadczy usługi
inwestycyjne, na które udzielono zezwolenia Ö firmie Õ przedsiębiorstwu
inwestycyjnejmu;
wszystkie miejsca prowadzenia działalności ustanowione w tym
samym pPaństwie
cCzłonkowskim
przez danąe
Ö firmę Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnąe
mające zarząd w innym pPaństwie
cCzłonkowskim
będą traktowane jako jedna oddział; ê 2007/44/WE art.
3 ust. 1 (dostosowany) 2327)„znaczny pakiet akcji” oznacza każdy posiadany bezpośrednio
lub pośrednio pakiet akcji lub udział w Ö firmie Õ przedsiębiorstwie
inwestycyjnejym,
stanowiący 10 % lub więcej kapitału bądź praw
głosu określonych w art. 9 i 10 dyrektywy 2004/109/WE,
uwzględniając warunki dotyczące ich agregacji, przewidziane
w art. 12 ust. 4 i ust. 5, bądź też taki, który
umożliwia wywieranie znaczącego wpływu na zarządzanie danąym Ö firmą Õ przedsiębiorstwem
inwestycyjnąym; ê 2004/39/WE (dostosowany) 2428)„przedsiębiorstwo dominujące” oznacza przedsiębiorstwo
dominujące określone w art. 1 i 2 siódmej dyrektywie
Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. w sprawie
skonsolidowanych sprawozdań finansowych[48]; 2529)„przedsiębiorstwo zależne” oznacza przedsiębiorstwo
zależne określone w art. 1 i 2 dyrektywy 83/349/EWG,
w tym każde przedsiębiorstwo zależne finalnego
przedsiębiorstwa dominującego; 30)„kontrola”
oznacza kontrolę zdefiniowaną w art. 1 dyrektywy 83/349/EWG. 2631)„bliskie powiązania” oznaczają sytuację, w której
dwie lub więcej osób fizycznych lub prawnych jest ze sobą
powiązanych: a) „udziałem”, który oznacza posiadany
bezpośrednio lub za pomocą stosunku kontroli udział dający
prawo do ponad 20 % praw do głosowania lub kapitału
przedsiębiorstwa; b) „kontrolą”, która oznacza związek
zachodzący między przedsiębiorstwem dominującym i jego
przedsiębiorstwem zależnym we wszystkich przypadkach określonych
w art. 1 ust. 1 i 2 dyrektywy 83/349/EWG bądź
też podobny związek między jakąkolwiek osobą
fizyczną lub prawną i podmiotem gospodarczym; wszelkie
przedsiębiorstwa zależne danego przedsiębiorstwa będą
również uważane za podmioty zależne przedsiębiorstwa
dominującego najwyższego szczebla;. c) sSytuacja,
w której dwie
lub więcej osób fizycznych lub prawnych sąjest Ö one Õ trwale związaneych z jedną
i tą samą osobą przez stosunek kontroli również uważa
się za bliskie powiązanie tych osób;. ò nowy 27) „organ zarządzający” oznacza organ
zarządzający firmy pełniący funkcje nadzorcze i
zarządcze, który posiada najwyższe uprawnienia decyzyjne oraz jest uprawniony
do formułowania strategii firmy, jej celów oraz ogólnego kierunku
działalności. Organ zarządzający obejmuje osoby, które
faktycznie kierują działalnością firmy; 28) „organ zarządzający
pełniący funkcję nadzorczą” oznacza organ
zarządzający pełniący swoją funkcję
nadzorczą polegającą na nadzorowaniu i monitorowaniu procesu
podejmowania decyzji przez kierownictwo; 29) „kadra kierownicza wyższego szczebla”
oznacza osoby, które sprawują funkcje wykonawcze w firmie oraz są
odpowiedzialne za bieżące zarządzanie firmę, w tym za
realizację polityki w zakresie dystrybucji przez firmę i jej
pracowników usług i produktów na rzecz klientów; 30) „handel algorytmiczny” oznacza obrót
instrumentami finansowymi, w którym algorytm komputerowy automatycznie ustala
indywidualne parametry zleceń, takie jak warunki uruchomienia zlecenia,
moment jego realizacji, cenę lub ilość instrumentów
będących przedmiotem zlecenia lub sposób zarządzania zleceniem
po jego złożeniu, przy ograniczonym lub zerowym udziale
człowieka. Definicja ta nie obejmuje jakichkolwiek systemów
wykorzystywanych wyłącznie do celu przekierowywania zleceń z
jednego systemu obrotu do innego lub do celu potwierdzania zleceń; 31) „bezpośredni dostęp elektroniczny”
w odniesieniu do systemu obrotu oznacza mechanizm, w ramach którego
członek lub uczestnik systemu obrotu zezwala danej osobie na korzystnie ze
swojego kodu transakcyjnego, dzięki czemu osoba ta może
przekazywać drogą elektroniczną zlecenia dotyczące
instrumentu finansowego bezpośrednio do systemu obrotu. Definicja ta
obejmuje ten mechanizm, bez względu na to czy polega on również na
wykorzystywaniu przez daną osobę infrastruktury członka lub
uczestnika lub dowolnego systemu przyłączeniowego udostępnionego
przez członka lub uczestnika do przekazywania zleceń; 32) „rozporządzenie w sprawie
nadużyć na rynku” oznacza rozporządzenie (WE) nr …/… Parlamentu
Europejskiego i Rady w sprawie wykorzystywania informacji
wewnętrznych i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku); 33) „praktyka sprzedaży wiązanej”
oznacza oferowanie usług inwestycyjnej wraz z inną usługą
lub produktem w ramach pakietu lub jako warunek tej samej umowy lub pakietu. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2008/10/WE art. 1 ust. 2 lit. b) ð nowy 32. ð Zgodnie z art. 94 Komisja jest
uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących środków
służących ï W celu
uwzględnienia osiągnięć na rynkach finansowych oraz by
zapewnić jednolite stosowanie przepisów niniejszej dyrektywy, Komisja
è1 --- ç może
wyjaśnić ð określeniu pewnych technicznych
elementów ï definicjie
ustanowionyche
w ust. 1 tego
Ö niniejszego Õ artykułu Ö w celu
dostosowania ich do zmian na rynku Õ . ê 2008/10/WE
art. 1 ust. 2 lit. b) Środki, o
których mowa w niniejszym artykule, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie,
przyjmuje się zgodnie z procedurą
regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art.
64 ust. 2. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy TYTUŁ II ZEZWOLENIE I WARUNKI DZIAŁALNOŚCI Ö FIRM Õ PRZEDSIĘBIORSTW
INWESTYCYJNYCH ROZDZIAŁ I WARUNKI I PROCEDURY WYDAWANIA ZEZWOLEŃ Artykuł 5 Wymogi w zakresie udzielania
zezwoleń 1. Każde pPaństwo cCzłonkowskie
wymaga, aby świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie
działalności inwestycyjnej w formie regularnej
działalności zawodowej podlegało wymogowi uzyskania
wcześniejszego zezwolenia, zgodnie z przepisami niniejszego
rozdziału. Zgodnie
z art. 69,
Zzezwolenia takiego
udzielają właściwye Ö organ Õ władze
rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ Ö wyznaczony
zgodnie z art. 48 Õ. 2. Na mocy
odstępstwa od ust. 1, pPaństwa cCzłonkowskie
umożliwiają Ö operatorom Õ animatorom
rynku prowadzenie MTF ð lub OTF ï pod warunkiem uprzedniego weryfikowania ich zgodności z
przepisami tego rozdziału, z
wyłączeniem art. 11
i 15. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 1 (dostosowany) 3. Państwa
członkowskie rejestrują wszystkie Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjne. Rejestr jest ogólnie dostępny i zawiera informacje
w sprawie usług lub działalności, do których
świadczenia i prowadzenia Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
jest uprawnionae.
Rejestry te uaktualnia się na bieżąco. O każdym
udzielonym zezwoleniu powiadamiany jest Europejski Urząd Nadzoru
(Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych)
(zwany dalej „EUNGiPW”)
ustanowiony
rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010[49]. EUNGiPW ustanawia wykaz wszystkich Ö firm Õ przedsiębiorstw
inwestycyjnych w Unii. Wykaz ten zawiera informacje na temat usług
lub działalności, do których świadczenia i prowadzenia Ö każda Õ przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae jest uprawnionae, i jest on
na bieżąco uaktualniany. EUNGiPW publikuje ten wykaz na swojej
stronie internetowej i aktualizuje go. Jeżeli właściwy organ
cofnął zezwolenie zgodnie z art. 8 lit. b)–d),
informacja o tym fakcie jest zamieszczana w wykazie na okres
pięciu lat. ê 2004/39/WE (dostosowany) 4. Każde Ppaństwo cCzłonkowskie
wymaga, aby: –
każdae
Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae,
którae
jest osobą prawną, posiadałao
swoją siedzibę zarządu w tym samym pPaństwie cCzłonkowskim,
co jejjego
siedziba statutowa, –
każdae
Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae,
którae
nie jest osobą prawną, lub każdae
Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae,
którae
jest osobą prawną, ale na podstawie prawa krajowego nie posiada
siedziby statutowej, posiadałao
swoją siedzibę zarządu w pPaństwie
cCzłonkowskim,
w którym rzeczywiście prowadzi swoją działalność. 5. W przypadku
przedsiębiorstw inwestycyjnych, które świadczą
wyłącznie usługi doradztwa inwestycyjnego lub usługi
otrzymywania i przekazywania zleceń zgodnie z warunkami ustanowionymi
w art. 3, Państwa
Członkowskie mogą zezwolić właściwym władzom
na powierzenie im zadań administracyjnych, przygotowawczych lub
dodatkowych dotyczących wydawania zezwoleń, zgodnie z warunkami
ustanowionymi w art. 48 ust. 2. Artykuł 6 Zakres udzielonego zezwolenia 1. Rodzime
Państwo cCzłonkowskie
Ö pochodzenia Õ zapewnia
Ö dba o to Õ, żeby zezwolenie określało
usługi inwestycyjne lub działalność inwestycyjną, do
których świadczenia lub prowadzenia Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
jest uprawnionae.
Zezwolenie może obejmować jedną lub większą
liczbę usług dodatkowych wymienionych w sekcji B
załącznika I. W żadnym przypadku zezwolenia nie można
udzielić wyłącznie na świadczenie usług dodatkowych. 2. Ö Firma Õ Przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
dążącae
do uzyskania zezwolenia w celu rozszerzenia prowadzonej przez siebie
działalności na dodatkowe usługi inwestycyjne lub
działalność, albo usługi dodatkowe nieprzewidziane z
chwilą wydawania pierwszego zezwolenia, składa wniosek o rozszerzenie
zakresu zezwolenia. 3. Zezwolenie jest
ważne w całej Wspólnocie Ö Unii Õ
i umożliwia Ö firmie Õ przedsiębiorstwu
inwestycyjnejmu
świadczenie usług lub prowadzenie działalności, na
którą zezwolono w całej Wspólnocie Ö Unii Õ, albo
za pośrednictwem oddziału, lub
korzystając ze swobody świadczenia usług. Artykuł 7 Procedury udzielania zezwoleń
i odrzucania wniosków o udzielenie zezwolenia 1. Właściwye Ö organ Õ władze
nie wydajeą
zezwolenia, chyba że i do czasu gdy nie zostanie muim udowodnione,
że wnioskodawca wypełnia wszystkie wymogi nałożone na
podstawie przepisów przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą. 2. Ö Firma Õ Przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
dostarcza wszelkich wymaganych informacji, w tym dotyczących programu
działalności, między innymi przewidywanych rodzajów
działalności i struktury organizacyjnej, niezbędnych do
umożliwienia właściwemuym
Ö organowi Õ władzom
upewnienie się, że z chwilą wydania pierwszego zezwolenia Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
ustanowiłao
wszystkie niezbędne uzgodnienia w celu wypełnienia zobowiązań
określonych na podstawie przepisów tego rozdziału. 3. Wnioskodawca jest
powiadamiany w terminie sześciu miesięcy od złożenia
kompletnego wniosku o tym, czy zezwolenie zostało wydane. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 2 (dostosowany) ð nowy 4. W celu zapewnienia spójności harmonizacji
niniejszego artykułu oraz art. 9
ust. 2–4, art. 10 ust. 1 i 2, EUNGiPW może opracowywać
ð opracowuje ï projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
uściślenia: a) informacji, jakie należy
przekazać właściwemu organowi na mocy art. 7 ust. 2,
w tym programu działania; ð b) zadań komitetów ds. nominacji
wymaganych na podstawie art. 9 ust. 2 ï c)b) wymogów, jakie
mają zastosowanie do zarządzania Ö firmą Õ przedsiębiorstwem
inwestycyjnąym
zgodnie z art. 9 ust. 84,
oraz informacji dotyczących powiadomienia zgodnie z art. 9
ust. 52; d)c) wymogów
mających zastosowanie do akcjonariuszy i wspólników
posiadających znaczne pakiety akcji, jak również przeszkód, które
mogą uniemożliwiać właściwemu organowi skuteczne
wykonywanie funkcji nadzorczych zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2. ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z Ö procedurą
określoną w Õ art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Ö 5. Õ W celu zapewnienia
jednolitych warunków stosowania art. 7 ust. 2 i art. 9 ust. 2,
EUNGiPW może opracowywać
ð opracowuje ï projekty wykonawczych standardów technicznych w celu
określenia standardowych formularzy, szablonów i procedur
dotyczących powiadomień lub przekazywania informacji przewidzianych
w tych
art.ykułach
Ö 7 ust. 2 i art.
9 ust. 5 Õ . ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim
Ö pierwszym Õ , zgodnie z
art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 8 Cofnięcie zezwolenia Właściwye Ö organ Õ władze
możegą
cofnąć zezwolenie wydane Ö firmie Õ przedsiębiorstwu
inwestycyjnejmu,
jeżeli Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae: a) nie wykorzystauje zezwolenia
w terminie 12 miesięcy, wyraźnie zrzeknie
się wypowiada
zezwoleniae
lub nie świadczy żadnych usług inwestycyjnych, ani nie prowadzi
działalności inwestycyjnej w terminie poprzedzających
sześciu miesięcy, chyba że w takich przypadkach dane pPaństwo cCzłonkowskie
przewidziało możliwość wygaśnięcia zezwolenia; b) uzyskała zezwolenie,
składając fałszywe oświadczenia lub w jakikolwiek inny
sposób sprzeczny z prawem; c) nie wypełnia już warunków, na podstawie
których podstawie wydano
zezwolenie, takich jak zgodność z warunkami wymienionymi
w dyrektywie 93/6/EWG
Ö 2006/49/WE Õ ; d) poważnie i systematycznie
narusza przepisy przyjęte zgodnie z niniejszą dyrektywą,
rządzące warunkami działalności Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo; e) zalicza się do przypadków,
w których prawo krajowe, w odniesieniu do spraw wykraczających
poza zakres zastosowania niniejszej dyrektywy, przewiduje cofnięcie
zezwolenia. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 3 EUNGiPW powiadamiany jest o każdym
przypadku cofnięcia zezwolenia. ê 2004/39/WE Artykuł 9 Organ
zarządzającyOsoby efektywnie
prowadzące działalność 1. Państwa Członkowskie
wymagają, aby osoby efektywnie prowadzące działalność
przedsiębiorstwa inwestycyjnego cieszyły się
nieposzlakowaną opinią i posiadały doświadczenie
wystarczające do zapewnienia należytego i ostrożnego
zarządzania przedsiębiorstwem
inwestycyjnym. Jeżeli
animator rynku dążący do uzyskania zezwolenia na prowadzenie MTF
oraz jeśli osoby efektywnie prowadzące działalność
w zakresie MTF są tymi samymi osobami, które efektywnie prowadzą
działalność w ramach rynku regulowanego, uznaje się
je za wypełniające wymogi ustanowione w akapicie pierwszym. ò nowy 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby wszyscy członkowie organu
zarządzającego firmy inwestycyjnej w każdym czasie cieszyli
się należycie nieposzlakowaną opinią, posiadali wystarczającą
wiedzę, umiejętności i doświadczenie oraz
poświęcali wystarczająco dużo czasu na wykonywanie swoich
obowiązków. Państwa członkowskie zapewniają w
szczególności wypełnianie przez członków organu
zarządzającego następujących wymogów: a) członkowie
organu zarządzającego poświęcają wystarczająco
dużo czasu na sprawowanie swoich funkcji w firmie inwestycyjnej. Nie sprawują
jednocześnie więcej niż jednej z następujących
kombinacji funkcji: (i) jednej funkcji
dyrektora wykonawczego z dwoma funkcjami dyrektora niewykonawczego (ii) czterech funkcji
dyrektora niewykonawczego. Funkcje dyrektora
wykonawczego lub niewykonawczego sprawowane w ramach tej samej grupy uznaje
się za jedną funkcję dyrektorską. Właściwe
organy mogą zezwolić członkowi organu zarządzającego
firmy inwestycyjnej na łącznie większej liczby funkcji
dyrektorskich niż dopuszczają to przepisy poprzedniego akapitu,
uwzględniając indywidualne okoliczności oraz charakter,
skalę i złożoność działalności firmy
inwestycyjnej. b) organ zarządzający posiada
wystarczający zasób zbiorowej wiedzy, umiejętności i
doświadczenia pozwalający mu zrozumieć istotę
działalności firmy inwestycyjnej, a zwłaszcza główne ryzyko
z nią związane. c) każdy
członek organu zarządzającego postępuje w sposób uczciwy i
rzetelny, zachowując przy tym niezależny osąd, aby móc
skutecznie oceniać i kwestionować decyzje kadry kierowniczej
wyższego szczebla. Państwa
członkowskie nakładają na firmy inwestycyjne obowiązek
przeznaczania odpowiednich zasobów na potrzeby wprowadzenia do pracy oraz
szkolenia członków organu zarządzającego. Jeżeli operator
rynku ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie MTF lub
OTF i osoby faktycznie kierujące działalnością MTF lub OTF
są tożsame z członkami organu zarządzającego rynku regulowanego,
uznaje się, że osoby te wypełniają wymogi ustanowione
w akapicie pierwszym. 2. Państwa
członkowskie nakładają na firmy inwestycyjne obowiązek – w
przypadku gdy jest to właściwe i proporcjonalne w kontekście
charakteru, skali i złożoności prowadzonej przez nie
działalności – powołania komitatu ds. nominacji w celu oceny
spełnienia wymogów określonych w ust. 1 oraz wydawania, w razie
konieczności, zaleceń w oparciu o wyniki tej oceny. W skład
komitetu ds. nominacji wchodzą członkowie organu
zarządzającego, którzy nie pełnią żadnych funkcji
wykonawczych w danej instytucji. W przypadku gdy w świetle krajowego prawa
organ zarządzający nie posiada żadnych kompetencji przy
wyznaczaniu swoich członków przepisów niniejszego ustępu nie stosuje
się. 3. Państwa członkowskie
nakładają na firmy inwestycyjne wymóg uwzględniania
różnorodności jako jednego z kryteriów wyboru członków organu
zarządzającego. W szczególności, biorąc pod uwagę
wielkość swojego organu zarządzającego, firmy inwestycyjne
wprowadzają politykę promującą różnorodność
w organie zarządzającym pod względem płci, wieku,
wykształcenia, doświadczenia zawodowego i pochodzenia geograficznego. 4. EUNGiPW
opracowuje projekty standardów regulacyjnych w celu sprecyzowania
następujących kwestii: a) pojęcia
obowiązku poświęcania przez członka organu
zarządzającego wystarczająco dużo czasu na wykonywanie
swoich funkcji w odniesieniu do indywidualnych okoliczności oraz
charakteru, skali i złożoności działalności firmy
inwestycyjnej, które właściwe organy muszą uwzględnić
przy wydawaniu członkowi organu zarządzającego zezwolenia na
łącznie większej liczby funkcji dyrektorskich niż jest to
dopuszczalne na podstawie przepisów określonych w ust. 1 lit. a); b) pojęcia
wystarczającego zasobu zbiorowej wiedzy, umiejętności i
doświadczania organu zarządzającego, o którym mowa w ust. 1 lit.
b); c) pojęcia
uczciwości, rzetelności i niezależnego osądu członka
organu zarządzającego, o których mowa w ust. 1 lit. b); d) pojęcia
odpowiednich zasobów ludzkich i finansowych przeznaczonych na potrzeby
wprowadzenia do pracy i szkolenia członków organu
zarządzającego; e) pojęcia
różnorodności, którą należy uwzględnić przy
wyborze członków organu zarządzającego. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych,
o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [31 grudnia
2014 r.] ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy 52. Państwa cCzłonkowskie
wymagają od Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo
powiadamiania właściwegoych
Ö organu Õ władz
ð o wszystkich członkach swojego
organu zarządzającego ï oraz o wszelkich zmianach w jego składzie zarządzaniu
oraz przekazywania wszelkich informacji niezbędnych do dokonania oceny,
czy ð firma spełnia wymogi
określone w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu ï nowy personel powołany do zarządzania przedsiębiorstwem cieszy się
nieposzlakowaną opinią i posiada odpowiednie doświadczenie. ò nowy 6.
Państwa członkowskie wymagają od organu zarządzającego
firmy inwestycyjnej zapewnienia zarządzania firmą w należyty i
ostrożny sposób oraz w sposób, który sprzyja integralności rynku i
interesom jej klientów. W tym celu organ zarządzający: a) określa,
zatwierdza i nadzoruje cele strategiczne firmy, b) określa,
zatwierdza i nadzoruje organizację firmy, w tym umiejętności,
wiedzę ogólną i specjalistyczną wymaganą od personelu,
zasoby, procedury oraz mechanizmy świadczenia usług i prowadzenia
działalności przez firmę, z uwzględnieniem charakteru,
skali i złożoności jej działalności oraz wszystkich
wymogów, które firma musi spełniać, c) określa,
zatwierdza i nadzoruję politykę w zakresie usług,
działalności, produktów i operacji oferowanych lub prowadzonych przez
firmę, z uwzględnieniem poziomu tolerancji firmy na ryzyko oraz
charakterystyki i potrzeb klientów, na rzecz których będą one
oferowane lub prowadzone, w tym przeprowadza w stosownych przypadkach
odpowiednie testy warunków skrajnych; d) zapewnia
skuteczny nadzór nad kadrą kierowniczą wyższego szczebla. Organ
zarządzający monitoruje i okresowo ocenia skuteczność
organizacji firmy inwestycyjnej oraz adekwatność zasad
świadczenia usług na rzecz klientów oraz podejmuje stosowne kroki w
celu wyeliminowania wszelkich uchybień. Członkom organu
zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą
zapewnia się odpowiedni dostęp do informacji i dokumentów
niezbędnych w celu sprawowania nadzoru nad procesem podejmowania decyzji
przez kadrę kierowniczą i monitorowania tego procesu. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy 73. Właściwye
Ö organ Õ władze
odmawiają zezwolenia, jeżeli nie jestsą pewnye, czy osoby Ö faktycznie
kierujące Õ efektywnie
prowadzące działalnościąć
Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo
cieszą się nieposzlakowaną opinią i posiadają
odpowiednie doświadczenie lub jeżeli występuje obiektywne
i wyraźne uzasadnienie domniemania, że zmiany proponowane w odniesieniu do
zarządu przedsiębiorstwa Ö organ
zarządzający firmy może Õ stwarzaćją
zagrożenie dla jejjego
Ö skutecznego Õ , należytego
i ostrożnego zarządzania ð oraz należytego uwzględnienia
interesów jej klientów i kwestii integralności rynku ï. 84. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby zarządzaniem Ö firmami Õ przedsiębiorstwami
inwestycyjnymi zajmowały się przynajmniej dwie osoby
wypełniające wymogi ustanowione w ust. 1. W drodze odstępstwa od akapitu
pierwszego, pPaństwa
cCzłonkowskie
mogą wydawać zezwolenia Ö firmom Õ przedsiębiorstwom
inwestycyjnym, które są osobami fizycznymi, lub Ö firmom Õ przedsiębiorstwom
inwestycyjnym, które są osobami prawnymi zarządzanymi przez
jedną osobę fizyczną, zgodnie z regułami statutowymi
i prawami
krajowymi Ö przepisami
krajowego prawa Õ. Niemniej jednak pPaństwa cCzłonkowskie
wymagają, aby: (i) ustanowić alternatywne uzgodnienia
Ö rozwiązania Õ, które zapewniają
należyte i ostrożne zarządzaniem takimi przedsiębiorstwami Ö firmami Õ inwestycyjnymi.
ð oraz odpowiednie uwzględnienie
interesów klientów oraz kwestii integralności rynku; ï (ii) ð zainteresowane osoby fizyczne
cieszyły się należycie nieposzlakowaną opinią,
posiadały wystarczającą wiedzę, umiejętności i
doświadczenie oraz poświęcały wystarczająco dużo
czasu na wykonywanie swoich obowiązków. ï Artykuł 10 Akcjonariusze i wspólnicy
Ö udziałowcy Õ posiadający
znaczne pakiety akcji 1. Właściwe Ö organy Õ władze
nie wydają zezwolenia na świadczenie usług inwestycyjnych lub
prowadzenie działalności inwestycyjnej do chwili, gdy nie
zostaną powiadomione o tożsamości akcjonariuszy lub podmiotów gospodarczych
Ö udziałowców Õ , bezpośrednich
lub pośrednich, będących osobami fizycznymi lub prawnymi,
posiadającymi znaczne pakiety akcji, i nie otrzymają danych na
temat wartości takich pakietów akcji. Właściwe Ö organy Õ władze
odmawiają wydania zezwolenia, jeśli, mając na uwadze
potrzebę zapewnienia należytego i ostrożnego
zarządzania Ö firmą Õ przedsiębiorstwem
inwestycyjnąym,
nie są przekonane co do kwalifikacji wyżej wspomnianych akcjonariuszy
lub udziałowców. W przypadku bliskich powiązań
między Ö firmą Õ przedsiębiorstwem
inwestycyjnąym
i inną osobą prawną lub fizyczną, właściwe Ö organy Õ władze
wydają zezwolenie tylko wówczas, gdy powiązania te nie stanowią
przeszkody w skutecznym wykonywaniu funkcji nadzorczych
właściwych Ö organów Õ władz. 2. Właściwe Ö organy Õ władze
odmawiają wydania zezwolenia również wtedy, gdy skuteczne wykonywanie
funkcji nadzoru nie jest możliwe z powodu przepisów ustawowych,
wykonawczych lub administracyjnych państwa trzeciego mających
zastosowanie do jednej lub więcej osób fizycznych lub prawnych, z którymi Ö firma Õ przedsiębiorstwo
posiada bliskie powiązania, bądź też z powodu
trudności w stosowaniu takich przepisów. ò nowy 3. Państwa członkowskie wymagają,
aby – w sytuacji gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że
wpływ wywierany przez osoby określone w ust. 1 akapit pierwszy
przyniesie uszczerbek należytemu i ostrożnemu zarządzaniu
firmą inwestycyjną – właściwy organ podejmował
stosowne środki w celu doprowadzenia do zakończenia tej
sytuacji. Środki te
mogą obejmować wnioski o wydanie nakazów sądowych lub
nałożenie sankcji wobec osób na stanowiskach kierowniczych
i odpowiedzialnych za zarządzanie lub zawieszenie wykonywania praw
głosu przysługujących z akcji posiadanych przez danych
akcjonariuszy lub udziałowców. ê 2007/44/WE art.
3 ust. 2 (dostosowany) Ö Artykuł 11 Õ ÖPowiadomienie o
planowanych nabyciach Õ 13. Państwa członkowskie wymagają, by każda osoba
fizyczna lub prawna,
bądź kilka takich osób działających w porozumieniu
(zwana (zwane) dalej „potencjalnym nabywcą”), która postanowiła
(które postanowiły) nabyć, bezpośrednio lub pośrednio,
znaczny pakiet akcji w Ö firmie Õ przedsiębiorstwie
inwestycyjnejym
lub zwiększyć, bezpośrednio lub pośrednio, taki posiadany
znaczny pakiet akcji w Ö firmie Õ przedsiębiorstwie
inwestycyjnejym,
w wyniku czego proporcja
Ö udział Õ posiadanych praw
głosu lub posiadanego kapitału osiągnie bądź
przekroczy 20 %, 30 % lub 50 % albo Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
stanie się przedsiębiorstwem zależnym takiej osoby (takich
osób), (co zwane jest dalej „planowanym nabyciem”), uprzednio
poinformowała (poinformowały) na piśmie właściwy organ
dla Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo,
w którym zamierza ona (zamierzają one) nabyć lub
zwiększyć znaczny pakiet akcji, o wielkości tego pakietu
oraz przekazała (przekazały) istotne informacje, o których mowa
w art. 13 ust. 410b
ust. 4. Państwa członkowskie wymagają,
by każda osoba fizyczna lub prawna, która postanowiła zbyć,
bezpośrednio lub pośrednio, znaczny pakiet akcji w Ö firmie Õ przedsiębiorstwie
inwestycyjnejym,
uprzednio pisemnie powiadomiła właściwe organy, informując
je o wielkości tego pakietu. Osoba taka powiadamia również
właściwe organy o podjęciu decyzji o zmniejszeniu
posiadanego znacznego pakietu akcji w taki sposób, że udział
praw głosu lub posiadanego przez nią kapitału spadnie wówczas
poniżej 20 %, 30 % bądź 50 % lub Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
przestanie być jej przedsiębiorstwem zależnym. Państwa członkowskie nie muszą
stosować progu 30 %, jeżeli w związku z art. 9
ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/109/WE stosują próg
w wysokości jednej trzeciej. Decydując, czy kryteria dotyczące
znacznego pakietu akcji, o którym mowa w Ö art. 10 oraz
w Õ niniejszym artykule,
są spełnione, państwa członkowskie nie biorą pod
uwagę praw głosu ani akcji, które przedsiębiorstwa inwestycyjne
lub instytucje kredytowe mogą posiadać w wyniku gwarantowania emisji
instrumentów finansowych i/lub subemisji
instrumentów finansowych z gwarancją przejęcia emisji
uwzględnionych w punkcie 6 sekcji
A załącznika I do niniejszej dyrektywy, pod warunkiem
że prawa nie są wykonywane ani używane w inny sposób
w celu ingerencji w zarządzanie przez emitenta oraz że
prawa głosu lub akcje zostaną zbyte w ciągu roku od daty
nabycia. 24. Właściwe organy współpracują ze sobą
w zakresie pełnej konsultacji podczas dokonywania oceny nabycia
zgodnie z art. 13 ust. 110b
ust. 1
(zwanej dalej „oceną”), jeśli potencjalny nabywca jest: a) instytucją kredytową,
zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji lub Ö firmą Õ przedsiębiorstwem
inwestycyjnąym
bądź „spółką
zarządzającą UCITS”,
posiadającą (posiadającym) zezwolenie na prowadzenie
działalności w innym państwie członkowskim lub
w sektorze innym niż sektor, w którym ma nastąpić
nabycie; b) przedsiębiorstwem dominującym
instytucji kredytowej, zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji
lub Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjnejgo
bądź spółki zarządzającej UCITS, posiadającej
(posiadającego) zezwolenie na prowadzenie działalności
w innym państwie członkowskim lub w sektorze innym niż
sektor, w którym ma nastąpić transakcja nabycia; lub c) osobą fizyczną lub prawną
kontrolującą instytucję kredytową, zakład
ubezpieczeń, zakład reasekuracji lub Ö firmę Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnąe
bądź spółkę zarządzającą UCITS,
posiadającą (posiadające) zezwolenie na prowadzenie
działalności w innym państwie członkowskim lub
w sektorze innym niż sektor, w którym ma nastąpić
transakcja nabycia. Właściwe organy bez nieuzasadnionej
zwłoki dostarczają sobie nawzajem wszelkich informacji
niezbędnych lub istotnych dla oceny. W tym zakresie
właściwe Ö organy Õ władze
przekazują sobie na żądanie wszelkie wymagane informacje,
a także przekazują istotne informacje z własnej
inicjatywy. Decyzja właściwego organu, który wydał zezwolenie Ö firmie Õ przedsiębiorstwu
inwestycyjnejmu,
którejgo
akcje mają zostać nabyte, zawiera wszelkie opinie lub
zastrzeżenia wyrażone przez właściwy organ odpowiedzialny
za nadzór nad potencjalnym nabywcą. ê 2004/39/WE (dostosowany) 35. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby, jeżeli Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
posiada wiedzę na temat nabywania lub zbywania pakietów kapitału
akcyjnego, które powoduje, że pakiety akcji przekraczają lub
kształtują się poniżej wartości progów wskazanych
w ust. 13
akapit pierwszy, takaie
Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
wypełniłao
obowiązek bezzwłocznego powiadomienia właściwych Ö organów Õ władz. Przynajmniej raz w roku Ö firmy Õ przedsiębiorstwa
inwestycyjne przekazują właściwym Ö organom Õ władzom
nazwiska akcjonariuszy i udziałowców posiadających znaczne
pakiety akcji i wielkość tych pakietów akcji wykazane np.
w informacjach otrzymywanych na corocznym walnym zgromadzeniu
akcjonariuszy lub w wyniku przestrzegania przepisów wykonawczych
stosowanych w odniesieniu do spółek notowanych na giełdzie. 46. Państwa
członkowskie wymagają, aby – w sytuacji gdy istnieje dużo
prawodopodobieństwo, że wpływ wywierany przez osoby
określone w ust. 1 akapit
pierwszy przyniesie uszczerbek należytemu i ostrożnemu
zarządzaniu firmą inwestycyjną – właściwy organ
podejmował stosowne środki w celu doprowadzenia do
zakończenia tej sytuacji. Do środków takich mogą należeć
np. nakazy sądowe i/lub nałożenie sankcji wobec osób na
stanowiskach kierowniczych i odpowiedzialnych za zarządzanie lub
zawieszenie wykonywania praw do głosowania akcji objętych przez
danych akcjonariuszy lub udziałowców. Podobne środki Ö Państwa
członkowskie wymagają, aby właściwe organy podejmowały
podobne środki do tych, o których mowa w art. 10 ust. 3, Õ podejmuje się
w odniesieniu do osób, które nie wypełniły zobowiązania
wcześniejszego powiadomienia odnoszącego się do nabywania lub
podwyższania znacznego pakietu akcji. Jeżeli pakiet akcji jest
nabywany pomimo sprzeciwu właściwych władz, bez względu na
wszelkie inne przyjęte sankcje, pPaństwa
cCzłonkowskie
przewidują zawieszenie wykonania odnośnych praw do głosowania,
unieważnienie oddanych głosów lub możliwość ich
anulowania. ê 2007/44/WE art.
3 ust. 3 (dostosowany) Artykuł 1210a Okres oceny 1. Właściwe
organy na piśmie potwierdzają potencjalnemu nabywcy odbiór
powiadomienia wymaganego zgodnie z art. 11 ust. 13 akapit pierwszy
niezwłocznie po otrzymaniu tego powiadomienia, jak również od
możliwego późniejszego otrzymania informacji określonych
w ust. 2 niniejszego artykułu, a w żadnym razie nie
później niż w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania go. Właściwe organy mają
maksymalnie sześćdziesiąt dni roboczych od dnia pisemnego
potwierdzenia odbioru powiadomienia i wszystkich dokumentów, których
załączenie do powiadomienia jest wymagane przez państwo
członkowskie na podstawie wykazu określonego w art. 1310b ust. 4
(zwanych dalej „okresem oceny”) na przeprowadzenie oceny. Właściwe organy powiadamiają
potencjalnego nabywcę o terminie, w którym upływa okres
oceny, w chwili potwierdzenia odbioru. 2. Podczas okresu oceny
i nie później niż pięćdziesiątego roboczego dnia
okresu oceny właściwe organy mogą w razie konieczności
zwrócić się o dalsze informacje potrzebne do ukończenia
oceny. Prośbę tę przekazuje się na piśmie
z wyszczególnieniem dodatkowych niezbędnych informacji. Bieg okresu oceny zostaje wstrzymany na czas
od dnia przekazania prośby o informacje przez właściwy
organ do dnia otrzymania odpowiedzi od potencjalnego nabywcy. Czas wstrzymania
nie może przekroczyć dwudziestu dni roboczych. Jakiekolwiek kolejne
prośby o uzupełnienie lub wyjaśnienie informacji są
przekazywane przez właściwy organ według uznania, jednak nie
mogą powodować wstrzymania biegu okresu oceny. 3. Właściwe
organy mogą przedłużyć czas wstrzymania, o którym mowa
w ust. 2 akapit drugi, do trzydziestu dni roboczych Ö , jeżeli potencjalny
nabywca Õ Ö jest jedną
z następujących osób Õ : a) Öosobą
fizyczną lub prawną Õ jeśli,
Ö której
siedziba Õ potencjalnego nabywcy
znajduje się poza Wspólnotą Ö Unią Õ lub jeśli kontrolę
regulacyjną nad potencjalnym nabywcą sprawuje organ
któray
podlega regulacji spoza Wspólnoty
Ö Unią Õ ; lub b) jeżeli potencjalny nabywca jest
osobą fizyczną lub prawną i nie podlega nadzorowi zgodnie
z niniejszą dyrektywą, dyrektywą 85/611/EWG, dyrektywą 92/49/EWG[50],
dyrektywą 2002/83/WE,
Ö dyrektywą 2009/65/WE Õ ,dyrektywą
2005/68/WE[51]
Ö dyrektywą 2009/138/WE Õ lub dyrektywą 2006/48/WE[52]. 4. Jeśli po
zakończeniu oceny właściwy organ postanowi wyrazić sprzeciw
wobec planowanego nabycia, informuje o tym potencjalnego nabywcę na
piśmie w ciągu dwóch dni roboczych, ale przed upływem
okresu oceny, podając powody takiej decyzji. Zgodnie z prawym
krajowym odpowiednie uzasadnienie takiej decyzji może zostać
upublicznione na żądanie potencjalnego nabywcy. Nie uniemożliwia
to państwu członkowskiemu, aby zezwoliło właściwemu
organowi na jego ujawnienie bez żądania potencjalnego nabywcy. 5. Jeśli przed
upływem okresu oceny właściwy organ nie wyrazi na piśmie
sprzeciwu wobec planowanego nabycia, uznaje się, że planowane nabycie
zostało zatwierdzone. 6. Właściwy
organ może ustalić maksymalny termin na sfinalizowanie planowanego
nabycia i przedłużyć go w odpowiednich przypadkach. 7. Państwa
członkowskie nie mogą ustanowić bardziej restrykcyjnych wymogów
w odniesieniu do powiadomienia właściwych organów
i zatwierdzenia przez nie bezpośredniego lub pośredniego nabycia
praw głosu lub kapitału niż wymogi określone
w niniejszej dyrektywie. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 4 (dostosowany) 8. W celu zapewnienia spójności harmonizacji
niniejszego artykułu EUNGiPW
opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych, aby sporządzić
wyczerpujący wykaz informacji, o których mowa w ust. 4
i które potencjalni nabywcy muszą umieścić w swoich
powiadomieniach, bez uszczerbku dla ust. 2. EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja jest uprawniona do przyjmowania
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z Ö procedurą
określoną w Õ art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. W celu zapewnienia jednolitych warunków
stosowania art. 10, 10a i 10b EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych, aby
ustanowić standardowe formularze, szablony i procedury dla procesu
konsultacji między odpowiednimi właściwymi organami,
o którym mowa w art. 1110
ust. 24. EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty wykonawczych
standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja jest uprawniona do przyjmowania
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
czwartym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2007/44/WE art.
3 ust. 3 (dostosowany) ð nowy Artykuł 1310b Ocena 1. W ramach oceny
powiadomienia przewidzianego w art. 1110
ust. 13
oraz informacji, o których mowa w art. 1210a ust. 2,
właściwy organ, dla zapewnienia należytego
i ostrożnego zarządzania Ö firmą Õ przedsiębiorstwem
inwestycyjnąym,
którego akcje mają zostać nabyte, oraz mając na względzie
prawdopodobny wpływ potencjalnego nabywcy na przedsiębiorstwo Ö firmę Õ inwestycyjnąe, ocenia
potencjalnego nabywcę oraz bezpieczeństwo finansowe planowanego
nabycia na podstawie wszystkich poniższych kryteriów: a) reputacja potencjalnego nabywcy; b) reputacja i doświadczenie wszelkich
osób, które będą kierować działalnością przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo w wyniku
planowanego nabycia; c) dobra kondycja finansowa potencjalnego
nabywcy, w szczególności w odniesieniu do rodzaju
działalności prowadzonej i planowanej przez przedsiębiorstwo
Ö firmę Õ inwestycyjnąe, którejgo akcje mają
zostać nabyte; d) Ö kwestii
tego, Õ czy przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae będzie
w stanie spełnić, jak również spełniać
w przyszłości, wymogi oceny ostrożnościowej
wynikające z niniejszej dyrektywy, a w odpowiednich
przypadkach również z innych dyrektyw, zwłaszcza dyrektywy 2002/87/WE
i 2006/49/WE, a także, czy struktura grupy, której będzie
częścią, umożliwia sprawowanie skutecznego nadzoru,
skuteczną wymianę informacji między właściwymi
organami oraz podział odpowiedzialności pomiędzy
właściwymi organami; e) Ö kwestii
tego, Õ czy istnieją
uzasadnione powody, aby podejrzewać, iż w związku
z planowanym nabyciem dokonano lub usiłowano dokonać prania
pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu art.1 dyrektywy 2005/60/WE
lub czy proponowane nabycie może zwiększyć takie ryzyko. W celu uwzględnienia
przyszłych zmian i zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej
dyrektywy Komisja ð Zgodnie z art. 94 Komisja jest
uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do ï może przyjąć środkówi wykonawcze
służącyche
dostosowaniu kryteriów oceny określonych w pierwszym akapicie
niniejszego ustępu, działając zgodnie
z procedurą, o które mowa w art. 64 ust. 2. 2. Właściwy
organ może wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia jedynie
wówczas, gdy na podstawie kryteriów określonych w ust. 1
istnieją ku temu uzasadnione powody lub jeżeli informacje dostarczone
przez potencjalnego nabywcę są niekompletne. 3. Państwa
członkowskie nie narzucają żadnych wstępnych warunków
dotyczących wielkości pakietów, jakie muszą być nabywane, ani
nie umożliwiają swoim właściwym organom oceny planowanego
nabycia pod kątem potrzeb ekonomicznych rynku. 4. Państwa
członkowskie publicznie udostępniają wykaz informacji, które
są niezbędne do przeprowadzenia oceny oraz muszą być
przekazane właściwym organom w chwili powiadomienia,
o którym mowa w art. 1110
ust. 13.
Zakres wymaganych informacji musi być proporcjonalny i dostosowany do
charakteru potencjalnego nabywcy i planowanego nabycia. Państwa
członkowskie nie wymagają informacji, które nie są istotne dla
przeprowadzenia oceny ostrożnościowej. 5. Bez uszczerbku dla
art. 1210a
ust. 1, 2 i 3, w przypadku gdy właściwy organ otrzyma
powiadomienia o dwóch lub więcej propozycjach nabycia lub
zwiększenia znacznych pakietów akcji w tejtym samejym Ö firmie Õ przedsiębiorstwie
inwestycyjnejym,
traktuje on potencjalnych nabywców w sposób równy. ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 1411 Udział w uprawnionym
systemie rekompensat dla inwestorów Właściwye Ö organ Õ władze
weryfikujeą,
czy z chwilą wydawania zezwolenia podmiot dążący do
uzyskania zezwolenia, działający jako Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae,
spełnia zobowiązania ustanowione na podstawie dyrektywy 97/9/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r.
w sprawie systemu rekompensat dla inwestorów[53]. Artykuł 1512 Subwencjonowanie kapitału
założycielskiego Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że właściwe Ö organy Õ władze
nie wydają zezwolenia, chyba że Ö jeżeli Õ zgodnie z wymogami
dyrektywy 93/6/EWG
Ö 2006/49/WE Õ,
Ö firma Õ przedsiębiorstwo
inwestycyjnae
Ö nie Õ posiada
wystarczającegoy
kapitału
założycielskiego
uwzględniającegoy
charakter danej usługi lub działalności inwestycyjnej. W wyniku rewizji dyrektywy
93/6/EWG, przedsiębiorstwa inwestycyjne przewidziane w art. 67
podlegają wymogom kapitałowym ustanowionym
w tym artykule. Artykuł 1613 Wymogi organizacyjne 1. Rodzime
Państwo cCzłonkowskie
Ö pochodzenia Õ wymaga od Ö firm Õ przedsiębiorstw
inwestycyjnych wypełniania wymogów organizacyjnych wymienionych w ust. 2–8
oraz Ö w art. 17 Õ . 2. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae ustanawia
należytą politykę i procedury odpowiednie do zapewnienia
zgodności działalności przedsiębiorstwa Ö firmy Õ i jejgo personelu
kierowniczego, pracowników oraz przedstawicieli Ö zależnych Õ ze
zobowiązaniami ustanowionymi na podstawie przepisów niniejszej dyrektywy,
a także odpowiednimi regułami rządzącymi transakcjami
osobistymi takich osób. 3. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae zachowuje
i wprowadza skuteczne uzgodnienia organizacyjne i administracyjne dla
potrzeb podjęcia wszelkich istotnych kroków mających na celu
zapobieżenie wystąpieniu sprzeczności interesów,
określonych w art. 2318
i szkodliwego ich wpływu na interesy klientów przedsiębiorstwa Ö firmy Õ . 4. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae podejmuje
właściwe kroki mające na celu zapewnienie
ciągłości i prawidłowości świadczenia
usług i prowadzenia działalności inwestycyjnej. W
związku z tym przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae wprowadza
należyte i proporcjonalne systemy, zasoby i procedury. 5. Polegając na
stronie trzeciej w sprawie pełnienia funkcji wykonawczych, które
mają podstawowe znaczenie dla ciągłego
i zadowalającego świadczenia klientom usług oraz
prowadzenia działalności inwestycyjnej w sposób ciągły
i zadowalający, przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae zapewnia, że
podejmowanieuje
wszelkiche
właściwyche
krokówi
mającyche
na celu uniknięcie dodatkowego ryzyka. Pełnienie istotnych funkcji wykonawczych
Ö operacyjnych Õ przez podmioty
zewnętrzne nie może być wykonywane w sposób materialnie
naruszający jakość kontroli wewnętrznej oraz zdolności
podmiotu nadzorującego do monitorowania zgodności
działalności przedsiębiorstwa Ö firmy Õ ze wszystkimi
zobowiązaniami. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae wprowadza jednolite
Ö posiada
odpowiednie Õ procedury
administracyjne i rachunkowe, mechanizmy kontroli wewnętrznej,
skuteczne procedury oceny ryzyka i skuteczne uzgodnienia kontroli
i gwarancji dotyczące systemów przetwarzania informacji. ê 2004/39/WE (dostosowany) 6. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae ustala Ö zapewnia Õ prowadzenie
rejestrów wszystkich usług i transakcji zawieranych przez tęo przedsiębiorstwo
Ö firmę Õ
umożliwiające właściwemuym
władzom
Ö organowi Õ należyte
monitorowanie zgodności z wymogami ustanowionymi na podstawie niniejszej
dyrektywy, w szczególności gwarantujące, że przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae
wypełniłao
wszystkie zobowiązania w odniesieniu do klientów lub potencjalnych
klientów. ò nowy 7. Rejestry
obejmują ewidencję rozmów telefonicznych lub korespondencji
elektronicznej dotyczących przynajmniej transakcji przeprowadzonych w
ramach realizacji transakcji na własny rachunek oraz zleceń klientów
w przypadku świadczenia usług w zakresie przyjmowania i
przesyłania zleceń oraz ich realizacji w imieniu klientów. Ewidencje rozmów
telefonicznych lub korespondencji elektronicznej zarejestrowanych zgodnie z
akapitem pierwszym udostępniana jest klientom, których dotyczy, na ich
żądanie oraz przechowywana jest przez okres trzech lat. ê 2004/39/WE (dostosowany) 8. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae, utrzymującae instrumenty
finansowe należące do klientów, wprowadza należyte wymogi
gwarantujące prawa własności klientów, w szczególności
w przypadku niewypłacalności przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjnejgo oraz
mające na celu zapobieżenie wykorzystywaniu instrumentów
należących do klientów na własny rachunek, z wyjątkiem wyraźnej
zgodny klienta na powyższe. 9. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae utrzymującae fundusze
należące do klientów wprowadza odpowiednie uzgodnienia mające na
celu zagwarantowanie praw klientów oraz, z wyjątkiem przypadku instytucji
kredytowych, mające na celu zapobieżenie wykorzystywaniu funduszy
klientów na własny rachunek. ò nowy 10. Firma
inwestycyjna nie może zawierać z klientami detalicznymi
uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych polegających
na przeniesieniu tytułu w celu zabezpieczenia lub pokrycia obecnych lub
przyszłych, rzeczywistych lub warunkowych czy też potencjalnych
zobowiązań klientów. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2008/10/WE art. 1 ust. 3 lit. a) è2 2008/10/WE art. 1 ust. 3 lit.
b) ð nowy 11. W przypadku
oddziału przedsiębiorstw
Ö firm Õ inwestycyjnych,
właściwye
władze
Ö organ Õ pPaństwa cCzłonkowskiego,
w którym znajduje się oddział, bez uszczerbku dla
możliwości właściwegoych
władz
Ö organu Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo uzyskiwania
dostępu do tych zapisów, wprowadzają Ö egzekwuje Õ zobowiązanie
ustanowione w ust. 6 Ö i 7 Õ w odniesieniu
do transakcji zawieranych przez oddział. 12. Dla potrzeb uwzględnienia
osiągnięć technicznych na rynkach finansowych oraz
zapewnienia jednolitego stosowania ust. 2–9 Komisja ð Zgodnie z art. 94 Komisja jest
uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do środków
służących ï przyjmujeè1 --- ç środki wykonawcze, które
określeniuają
konkretnyche
wymogówi
organizacyjnyche
określonych w ust. 2–9 nakładanyche
na przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne ð oraz na oddziały firm z
państw trzecich, którym udzielono zezwolenia zgodnie z art. 43, ï świadczące różnego rodzaju usługi inwestycyjne i/lub
prowadzące działalność inwestycyjną oraz
świadczące usługi dodatkowe, lub połączenie
powyższych. è2 Środki te, mające na celu zmianę
elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej
nowych elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ç ò nowy Artykuł 17 Handel
algorytmiczny 1. Firma
inwestycyjna prowadząca handel algorytmiczny posiada skuteczne systemy i mechanizmy
kontroli ryzyka, aby zapewnić odporność i
wystarczającą wydajność swoich systemów transakcyjnych oraz
zagwarantować, że podlegają one stosownym progom i limitom
transakcyjnym oraz uniemożliwiają wysyłanie błędnych
zleceń, a także aby nie dopuścić do sytuacji, w której
sposób funkcjonowania systemu mógłby doprowadzić lub przyczynić
się do powstania zaburzeń rynkowych. Taka firma posiada również skuteczne
systemy i mechanizmy kontroli ryzyka, aby uniemożliwić wykorzystanie
systemów transakcyjnych do celów sprzecznych z rozporządzeniem (UE) nr
[MAR] lub regulaminem systemu obrotu, do którego jest podłączona.
Firma ta musi posiadać skuteczne rozwiązania w zakresie
ciągłości działania, aby sprostać wszelkim
nieprzewidzianym awariom swoich systemów transakcyjnych oraz zapewnia
kompleksowe testowanie i właściwe monitorowanie swoich systemów, tak
aby zagwarantować, że spełniają one wymagania
określone w niniejszym ustępie. 2. Firma
inwestycyjna prowadząca handel algorytmiczny przynajmniej raz w roku
przekazuje właściwemu organowi w swoim państwie pochodzenia opis
charakteru swoich strategii handlu algorytmicznego, szczegółowe informacje
na temat parametrów lub limitów transakcyjnych, którym podlega system,
kluczowych mechanizmów kontroli przestrzegania przepisów i kontroli ryzyka,
które posiada w celu zapewnienia spełnienia warunków określonych w
ust. 1, oraz szczegółowe informacje na temat procesu testowania swoich
systemów. Właściwy organ może w dowolnym czasie
zażądać od firmy inwestycyjnej dalszych informacji na temat jej
handlu algorytmicznego oraz systemów wykorzystywanych w tym celu. 3. Strategia w
zakresie handlu algorytmicznego stale funkcjonuje w godzinach, w których
prowadzony jest obrót w systemie obrotu, do którego wysyła zlecenia lub za
pośrednictwem którego realizuje transakcje. Parametry obrotu lub limity
strategii handlu algorytmicznego gwarantują, że strategia prowadzi do
publikacji wiążących notowań po konkurencyjnych cenach,
skutkując zapewnieniem w każdym czasie regularnej i
bieżącej płynności w tych systemach obrotu, bez
względu na istniejące warunki rynkowe. 4. Firma
inwestycyjna, która zapewnia bezpośredni dostęp elektroniczny do systemu
obrotu, posiada skuteczne systemy i mechanizmy kontroli zapewniające
należytą ocenę i weryfikację stosowności osób
korzystających z tej usługi oraz zapewnia takie rozwiązania,
które uniemożliwiają osobom korzystającym z tej usługi
przekraczanie stosownych z góry określonych progów transakcyjnych i
kredytowych, a także zapewnia należyte monitorowanie transakcji
zawieranych przez osoby korzystające z tej usługi oraz stosowne
mechanizmy kontroli ryzyka uniemożliwiające zawieranie transakcji,
które mogą stanowić źródło ryzyka dla samej firmy
inwestycyjnej lub które mogą prowadzić lub przyczyniać się
do powstania zaburzeń rynkowych lub które są sprzeczne z
rozporządzeniem (UE) nr [MAR] lub regulaminem systemu obrotu. Firma
inwestycyjna zapewnia zawarcie wiążącej pisemnej umowy
między firmą a daną osobą, regulującej podstawowe
prawa i obowiązki wynikające ze świadczenia wspomnianej
usługi oraz gwarantuje, że na podstawie rzeczonej umowy firma
pozostaje odpowiedzialna za zapewnienie zgodności transakcji zawieranych
przy użyciu tej usługi z wymogami niniejszej dyrektywy,
rozporządzeniem (UE) nr [MAR] oraz regulaminem systemu obrotu. 5. Firma
inwestycyjna działająca w charakterze ogólnego uczestnika
rozliczającego na rzecz innych osób posiada skuteczne systemy i mechanizmy
kontroli w celu zapewnienia stosowania usług rozliczeniowych na rzecz
odpowiednich osób spełniających wyraźnie określone kryteria
oraz objęcia tych osób odpowiednimi wymogami w celu ograniczenia ryzyka
dla firmy i rynku. Firma inwestycyjna zapewnia istnienie
wiążącej pisemnej umowy między firmą a daną
osobą regulującej podstawowe prawa i obowiązki wynikające
ze świadczenia wspomnianej usługi. 6. Zgodnie z art. 94
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do
środków mających na celu sprecyzowanie szczegółowych wymogów
organizacyjnych określonych w ust. 1–5, którym powinny podlegać firmy
inwestycyjne świadczące różne usługi inwestycyjne lub
prowadzące różną działalność inwestycyjną
oraz świadczących usługi dodatkowe, lub ich kombinację. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 1814 Obrót i finalizowanie transakcji Ö na Õ MTF ð i OTF ï 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
lub podmioty
gospodarcze Ö operatorzy
rynku Õ prowadzącye MTF ð lub OTF ï, oprócz wypełnienia wymogów ustanowionych w art. 1613, ustanowiliły przejrzyste i inne niż
uznaniowe reguły i procedury uczciwego
i prawidłowego obrotu oraz obiektywne kryteria skutecznego
realizowania zleceń. ð Firmy i operatorzy posiadają
mechanizmy zapewniające należyte zarządzanie techniczną
eksploatacją danej platformy, w tym ustanawiają skuteczne
systemy awaryjne umożliwiające radzenie sobie z ryzykiem
zakłócenia funkcjonowania systemów ï 2. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
lub podmioty
gospodarcze Ö operatorzy
rynku Õ prowadzącye MTF ð lub OTF ï ustanowiliły
przejrzyste reguły dotyczące kryteriów ustalania instrumentów
finansowych, które można wprowadzać do obrotu na podstawie Ö w ramach Õ tych Ö ich Õ systemów. W miarę potrzeb, pPaństwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne lub podmioty gospodarcze
Ö operatorzy
rynku Õ prowadzącye MTF ð lub OTF ï zapewniliły
lub upewniliły
się, że posiadają dostęp do odpowiednich, jawnych
informacji umożliwiających użytkownikom formułowanie opinii
inwestycyjnych, uwzględniając zarówno charakter użytkowników,
jak i rodzaje instrumentów wprowadzanych do obrotu. 3. Państwa
Członkowskie zapewniają, że art. 19, 21 i 22 nie
mają zastosowania do transakcji zawieranych na podstawie reguł
rządzących MTF między akcjonariuszami lub udziałowcami
w odniesieniu do wykorzystywania MTF. Jednakże akcjonariusze lub
udziałowcy MTF wypełniają zobowiązania przewidziane
w art. 19, 21 i 22 odnoszące się do ich klientów
wtedy, gdy, działając w imieniu klientów, realizują
zlecenia przez system MTF. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
lub podmioty
gospodarcze Ö operatorzy
rynku Õ prowadzącye MTF ð lub OTF ï ustanowiliły,
ð publikowali ï i utrzymywaliały
przejrzyste reguły, oparte na obiektywnych kryteriach, rządzące
dostępem do ich tego
udogodnienia
Ö platformy Õ . Reguły te wypełniają warunki
ustanowione w art. 42 ust. 3. 4. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
lub podmioty
gospodarcze Ö operatorzy
rynku Õ prowadzącye MTF ð lub OTF ï w sposób niebudzący wątpliwości powiadamialiły
użytkowników o odpowiednich zobowiązaniach dotyczących
rozliczania transakcji zawieranych w ramach tej tego udogodnienia
Ö platformy Õ. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
lub podmioty
gospodarcze Ö operatorzy
rynku Õ prowadzącye MTF ð lub OTF ï wprowadziliły
niezbędne uzgodnienia
Ö mechanizmy Õ mające na celu
ułatwienie skutecznego rozliczania transakcji zawartych na podstawie
Ö w ramach Õ systemów MTF ð lub OTF ï. 5. Jeżeli zbywalne
papiery wartościowe dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym
podlegają obrotowi także w ramach MTF ð lub OTF ï bez zgody emitenta, emitent nie podlega zobowiązaniom
dotyczącym wstępnego, dalszego lub ad hoc Ö doraźnego Õ ujawnienia
informacji finansowych w odniesieniu tego tej MTF ð lub OTF ï. 6. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae lub podmiot gospodarczy
Ö operator
rynku Õ prowadzący MTF ð lub OTF ï bezzwłocznie wypełnialiły
wskazania
Ö polecenia Õ otrzymane od
właściwegoych
władz
Ö organu Õ na podstawie
art. 7250
ust. 1 dotyczące zawieszenia lub wycofania instrumentu finansowego z
obrotu. ò nowy 8. Państwa
członkowskie wymagają, aby firmy inwestycyjne i operatorzy rynku
prowadzący MTF lub OTF przekazywali właściwemu organowi
szczegółowy opis funkcjonowania MTF lub OTF Każde zezwolenie na prowadzenie
działalności jako MTF lub OTF zgłaszane jest EUNGiPW. EUNGiPW
ustanawia wykaz wszystkich MTF i OTF w Unii. Wykaz ten zawiera informacje
dotyczące usług świadczonych przez MTF lub OTF, a także
niepowtarzalny kod identyfikujący MTF i OTF wykorzystywany na potrzeby
sprawozdań zgodnie z art. 23 oraz art. 5 i 9 rozporządzenia (UE) nr
…/… [MiFIR]. Rejestry te uaktualnia się na bieżąco. EUNGiPW
publikuje ten wykaz na swojej stronie internetowej i aktualizuje go. 9. EUNGiPW
opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia
treści i formatu opisu i powiadomienia, o których mowa w ust. 8. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [31 grudnia
2016 r.]. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których
mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia
(UE) nr 1095/2010. Artykuł 19 Szczególne
wymogi dotyczące MTF 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby firmy inwestycyjne lub operatorzy rynku
prowadzący MTF, oprócz konieczności spełnienia wymogów
określonych w art. 16 i 18, ustanawiali nieuznaniowe zasady realizacji
zleceń w systemie. 2. Państwa
członkowskie wymagają, aby zasady, o których mowa w art. 18 ust. 4,
regulujące dostęp do MTF, były zgodne z warunkami ustanowionymi
w art. 55 ust. 3. 3. Państwa
członkowskie wymagają, aby firmy inwestycyjne lub operatorzy rynku
prowadzący MTF dysponowali mechanizmami umożliwiającymi
jednoznaczną identyfikację potencjalnych niekorzystnych skutków,
jakie dla funkcjonowania MTF lub dla jej uczestników może mieć
konflikt interesów między interesem MTF, jej właścicielami lub
jej operatorem, a koniecznością zapewnienia należytego
funkcjonowania MTF, oraz mechanizmami umożliwiającymi
zarządzanie tymi potencjalnymi niekorzystnymi skutkami. 4. Państwa
członkowskie wymagają, aby MTF posiadała skuteczne systemy,
procedury i mechanizmy umożliwiające wypełnienie warunków
określonych w art. 51. 5. Państwa członkowskie
zapewniają niestosowanie przepisów art. 24, 25, 27 i 28 do transakcji
zawieranych na podstawie zasad regulujących MTF między jej
członkami lub uczestnikami lub między MTF a jej członkami lub
uczestnikami w odniesieniu do korzystania z MTF. Członkowie lub
uczestnicy MTF wypełniają jednak obowiązki przewidziane w art. 24,
25, 27 i 28 w odniesieniu do swoich klientów, wtedy gdy
działając w imieniu swoich klientów, realizują zlecenia
klientów za pośrednictwem systemów danej MTF. Artykuł 20 Szczególne
wymogi dotyczące OTF 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby firmy inwestycyjne i operatorzy rynku
prowadzący OTF ustanawiały mechanizmy uniemożliwiające
realizację zleceń klientów na OTF w oparciu o kapitał
własny firmy inwestycyjnej lub operatora rynku prowadzących daną
OTF. Firma inwestycyjna nie może działać w charakterze podmiotu
systematycznie internalizującego transakcje na OTF, które prowadzi. OTF
nie może być połączona z inną OTF w sposób
umożliwiający interakcję między zleceniami na różnych
OTF. 2. Wniosek o wydanie
zezwolenia na prowadzenie działalności jako OTF musi zawierać
szczegółowe wyjaśnienie powodów, dla których system swoim
kształtem nie odpowiada rynkowi regulowanemu, MTF lub podmiotowi
systematycznie internalizującemu transakcje i nie może być
eksploatowany jako rynek regulowany, MTF lub podmiot systematycznie
internalizujący transakcje. 3. Państwa
członkowskie zapewniają stosowanie art. 24, 25, 27 i 28 do transakcji
zawieranych na OTF. 4. Państwa
członkowskie zapewniają funkcjonowanie w ramach OTF skutecznych systemów,
procedur i mechanizmów umożliwiających spełnienie warunków
określonych w art. 51, w przypadku gdy OTF dopuszczają lub
umożliwiają stosowanie handlu algorytmicznego za pośrednictwem
ich systemów. ê 2004/39/WE Artykuł 15 Powiązania z
państwami trzecimi ê 2010/78/UE
art. 6 ust. 5 lit. a) 1. Państwa
członkowskie powiadamiają Komisję i EUNGiPW
o wszelkich ogólnych przeszkodach napotykanych przez
przedsiębiorstwa inwestycyjne tych państw przy podejmowaniu
działalności lub świadczeniu usług inwestycyjnych lub
prowadzeniu działalności
inwestycyjnej w jakimkolwiek państwie trzecim. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 5 lit. b) 2. W przypadku gdy
na podstawie informacji otrzymywanych zgodnie z ust. 1 Komisja
dochodzi do wniosku, że państwo trzecie nie zapewnia unijnym
przedsiębiorstwom inwestycyjnym skutecznego dostępu do rynku,
porównywalnego z dostępem przyznanym przez Unię
przedsiębiorstwom inwestycyjnym z tego państwa trzeciego,
Komisja przedkłada Radzie, z uwzględnieniem wytycznych EUNGiPW,
wnioski o stosowny mandat do
podjęcia negocjacji celem uzyskania porównywalnych możliwości
konkurowania unijnych przedsiębiorstw inwestycyjnych. Rada stanowi
większością kwalifikowaną. Parlament
Europejski jest niezwłocznie i w pełni informowany na
wszystkich etapach procedury zgodnie z art. 217 Traktatu
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). EUNGiPW wspiera
Komisję na potrzeby niniejszego artykułu. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 4 3. W przypadku gdy
na podstawie sprawozdań określonych w ust. 1,
bądź na podstawie innych informacji, Komisja stwierdzi, że
wspólnotowe przedsiębiorstwa inwestycyjne w państwie trzecim nie
są poddawane traktowaniu narodowemu zapewniającemu im te same
możliwości konkurowania, które są dostępne dla krajowych przedsiębiorstw inwestycyjnych, a
nie są spełnione warunki faktycznego dostępu do rynku, Komisja
może rozpocząć negocjacje zmierzające do zaradzenia tej
sytuacji. W
okolicznościach określonych w akapicie pierwszym, Komisja
może w dowolnym czasie postanowić - niezależnie od
inicjowania negocjacjiè1 w trybie
określonym w art. 64 ust. 2 - ç że właściwe władze Państw
Członkowskich muszą ograniczyć lub zawiesić decyzje
dotyczące aktualnie rozpatrywanych lub przyszłych wniosków o
uzyskanie zezwolenia bądź nabycie pakietów akcji przez
bezpośrednie lub pośrednie przedsiębiorstwa dominujące
podlegające ustawodawstwu danego państwa trzeciego. Takie
ograniczenia lub zawieszenia nie mogą być stosowane do tworzenia
przedsiębiorstw zależnych przez
przedsiębiorstwa inwestycyjne posiadające odpowiednie zezwolenie we
Wspólnocie, lub przez ich przedsiębiorstwa zależne, ani też nie
mogą być stosowane do nabywania pakietów akcji we wspólnotowych przedsiębiorstwach
inwestycyjnych przez takie przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstwa
zależne. Czas trwania tych środków nie może przekraczać
trzech miesięcy. Przed upływem
terminu trzech miesięcy określonego w akapicie drugim oraz
w świetle wyników negocjacji, è1 zgodnie z
procedurą określoną w art. 64 ust. 2, ç Komisja może podjąć decyzję o
rozszerzeniu tych środków. 4. W każdym
przypadku gdy Komisja uzna, iż występuje jedna z sytuacji opisanych
w ust. 2 i 3, Państwa Członkowskie
przedkładają na jej wniosek informacje: a) o wszelkich
wnioskach o wydanie zezwolenia złożonych przez dane
przedsiębiorstwo będące bezpośrednio lub pośrednio
przedsiębiorstwem zależnym przedsiębiorstwa dominującego,
podlegającego ustawodawstwu danego państwa trzeciego; b) o wszelkich
informacjach otrzymanych zgodnie z art. 10
ust. 3, że takie przedsiębiorstwo dominujące wyraża
zamiar nabycia pakietu akcji we wspólnotowym przedsiębiorstwie
inwestycyjnym, który to pakiet akcji sprawia, iż przedsiębiorstwo to
staje się jego przedsiębiorstwem zależnym. Ten obowiązek
dostarczania informacji wygasa, gdy tylko zostanie osiągnięte
porozumienie z państwem trzecim lub gdy wygasa zakres stosowania
środków określonych w ust. 3 akapit drugi i trzeci. 5. Środki
podejmowane na podstawie tego artykułu wypełniają zobowiązania
wspólnotowe nałożone na podstawie
umów międzynarodowych, dwustronnych i wielostronnych,
rządzących podejmowaniem i prowadzeniem działalności
przedsiębiorstw inwestycyjnych. ROZDZIAŁ II WARUNKI DZIAŁALNOŚCI PRZEDSIĘBIORSTW Ö FIRM Õ
INWESTYCYJNYCH Sekcja 1 Przepisy ogólne Artykuł 2116 Regularna rewizja warunków
dotyczących wydawania pierwszego zezwolenia 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae uprawnione na
ich terytorium w każdym momencie wypełniałao warunki
dotyczące wydawania pierwszego zezwolenia ustanowione w rozdziale I
tego tytułu. 2. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby właściwe władze Ö organy Õ ustanowiły
odpowiednie metody monitorowania, czy przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjne
wypełniają zobowiązania nałożone na podstawie
ust. 1. Wymagają, aby przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjne
powiadamiały właściwe władze Ö organy Õ o wszelkich
istotnych zmianach w warunkach pierwszego zezwolenia. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 6 EUNGiPW może opracowywać wytyczne
w zakresie metod monitorowania, o których mowa w niniejszym
ustępie. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 5 lit. a) ð nowy 3. W przypadku
przedsiębiorstw inwestycyjnych, które świadczą
wyłącznie usługi doradztwa inwestycyjnego, Państwa
Członkowskie mogą zezwolić właściwym władzom
na wykonywanie zadań administracyjnych, przygotowawczych lub dodatkowych
dotyczących rewizji warunków wydania pierwszego zezwolenia, zgodnie z
warunkami ustanowionymi w art. 48 ust. 2. Artykuł 2217 Zobowiązania ogólne
w odniesieniu do ciągłego nadzoru 1. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że właściwe władze Ö organy Õ monitorują
działalność przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych
w celu dokonania oceny zgodności ich działalności z
warunkami prowadzenia działalności przewidzianymi w niniejszej
dyrektywie. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że wprowadzono właściwe środki
umożliwiające właściwym władzom Ö organom Õ uzyskanie informacji
niezbędnych do dokonania oceny zgodności przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych z
tymi zobowiązaniami. 2. W przypadku przedsiębiorstw inwestycyjnych,
które świadczą wyłącznie usługi doradztwa
inwestycyjnego, Państwa Członkowskie mogą zezwolić
właściwym władzom na wykonanie zadań administracyjnych,
przygotowawczych i dodatkowych dotyczących regularnego monitorowania
wymogów wykonawczych, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 48 ust. 2. Artykuł 2318 Sprzeczność interesów 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
podjęły wszelkie, właściwe Ö stosowne Õ kroki w celu
ustalenia sprzeczności interesów występujących między nimi,
w tym między personelem kierowniczym, pracownikami
i przedstawicielami Ö zależnymi Õ lub dowolną
osobą bezpośrednio lub pośrednio z nimi powiązaną
stosunkiem kontroli, a ich klientami lub między klientami, Ö które to
sprzeczności interesów wynikają Õ występujących
w toku świadczenia wszelkiego rodzaju usług inwestycyjnych
i dodatkowych, lub połączenia obydwu rodzajów usług. 2. Jeżeli
uzgodnienia organizacyjne lub administracyjne wprowadzone przez przedsiębiorstwo
Ö firmę Õ inwestycyjnąe zgodnie z
art. 1613
ust. 3 w celu zarządzania sprzecznością interesów nie
są wystarczające, by z należytą pewnością
zagwarantować, iż ryzyko naruszenia interesów klienta nie
występuje, przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae w sposób
niebudzący wątpliwości ujawnia klientowi ogólny charakter i/lub
źródło sprzeczności interesów przed zawarciem transakcji
w jego imieniu. 3. W celu uwzględnienia
osiągnięć technicznych na rynkach finansowych oraz zapewnienia
jednolitego stosowania ust. 1
i 2, Komisja przyjmuje è1 --- ç ð Zgodnie z art. 94 Komisja jest
uprawniona do przyjmowania w drodze aktów delegowanych ï środkówi
wykonawcze
dotyczącew zakresie: a) ustalenia kroków, których podjęcia
można oczekiwać od przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych
w celu ustalenia, zapobieżenia, zarządzania i/lub
ujawnienia sprzeczności interesów występujących w toku
świadczenia różnorodnych usług inwestycyjnych i dodatkowych,
lub ich połączenia; b) ustanowienia należytych kryteriów
ustalania rodzajów sprzeczności interesów, których występowanie
może spowodować szkody względem interesów klientów lub
potencjalnych klientów przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjnejgo. ê 2008/10/WE
art. 1 ust. 5 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych
elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Sekcja 2 Przepisy zapewniające ochronę inwestora Artykuł 2419 Zobowiązania dotyczące prowadzenia
działalności w przypadku świadczenia usług
inwestycyjnych na rzecz klientów Ö Zasady
ogólne oraz informacje udzielane klientom Õ 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przy świadczeniu na rzecz klientów usług
inwestycyjnych i/lub,
w miarę potrzeb, usług dodatkowych, przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae
działałao
uczciwie, sprawiedliwie
Ö rzetelnie Õ
i profesjonalnie, zgodnie z najlepiej pojętymi interesami klientów
oraz wypełniając, w szczególności, zasady wymienione
w ust. 2–8 Ö niniejszym
artykule i w art. 25 Õ . 2. Wszelkie informacje,
w tym publikacje handlowe, kierowane przez przedsiębiorstwo Ö firmę Õ inwestycyjnąe do klientów lub
potencjalnych klientów powinny być rzetelne, niebudzące
wątpliwości i niewprowadzające w błąd. Publikacje
handlowe należy w sposób niebudzący wątpliwości
oznaczyć, jako publikacje handlowe. 3. Klientom lub
potencjalnym klientom należy dostarczyć kompleksowych Ö stosownych Õ informacji
dotyczących: –
przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjnejgo oraz usług
przez niąe
świadczonych; ð w przypadku świadczenia
usługi doradztwa inwestycyjnego informacje muszę określać,
czy porada jest świadczona niezależnie oraz czy opiera się na
szerokiej czy też na bardziej ograniczonej analizie rynku, a także
wskazywać, czy firma inwestycyjna będzie udostępniać
klientowi bieżącą ocenę odpowiedniości instrumentów
finansowych zarekomendowanych klientom, ï –
instrumentów finansowych oraz proponowanych
strategii inwestycyjnych; powinny one obejmować stosowne wytyczne oraz
ostrzeżenia o ryzyku związanym z inwestycjami w takie
instrumenty lub odnoszącym się do poszczególnych strategii
inwestycyjnych, –
podmiotów Ö systemów Õ realizacjiujących zleceńnia, oraz –
kosztów i odnośnych opłat., ÖInformacje, o których
mowa w akapicie pierwszym powinny być przekazywane w zrozumiałej
postaci w taki sposób Õ, aby klienci lub
potencjalni klienci mogli zrozumieć charakter oraz ryzyko związane z
usługą inwestycyjną oraz określonym rodzajem oferowanego
instrumentu finansowego, a co za tym idzie, mogli podjąć świadome
decyzje inwestycyjne. Informacje te należy Ö można Õ przekazywać
w ujednoliconym formacie. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy 49. W przypadkach gdy usługę inwestycyjną oferuje się
jako część produktu finansowego, który podlega już innym
przepisom prawodawstwa wspólnotowego ð unijnego ï lub wspólnym europejskim normom dotyczącym instytucji kredytowych
i kredytów konsumenckich w odniesieniu do oceny ryzyka klientów i/lub
wymogówom powiadamiania
Ö informacyjnych Õ , usługa ta nie
podlega dodatkowo zobowiązaniom wymienionym w tym artykule ð ust. 2 i 3 ï. ò nowy 5. W przypadku
poinformowania klientów przez firmę inwestycyjną o tym, że
usługa doradztwa inwestycyjnego świadczona jest niezależnie,
firma ta: (i) dokonuje oceny
wystarczająco dużej liczby instrumentów finansowych dostępnych
na rynku. Instrumenty finansowe powinny być zróżnicowane pod
względem rodzaju i emitentów lub dostawców produktów, przy czym nie
powinny być ograniczone do instrumentów finansowych emitowanych lub
dostarczanych przez podmioty blisko powiązane z firmą
inwestycyjną; (ii) nie może
przyjmować ani pobierać wynagrodzenia, prowizji ani żadnych
korzyści pieniężnych wypłacanych lub przekazywanych przez
jakąkolwiek osobę trzecią lub osobę
działającą w imieniu osoby trzeciej w związku ze
świadczeniem tej usługi na rzecz klientów. ò nowy 6. W przypadku
świadczenia usług w zakresie zarządzania portfelem firma
inwestycyjna nie może przyjmować ani pobierać wynagrodzenia,
prowizji ani żadnych korzyści pieniężnych wypłacanych
lub przekazywanych przez jakąkolwiek osobę trzecią lub
osobę działającą w imieniu osoby trzeciej w związku ze
świadczeniem tej usługi na rzecz klientów. 7. W przypadku gdy
usługa inwestycyjna jest oferowana wraz z inną usługą lub
produktem w ramach pakietu lub jako warunek tej samej umowy lub pakietu, firma
inwestycyjna informuje klienta o tym, czy możliwy jest osobny zakup
poszczególnych elementów, oraz udostępnia osobne zestawienie kosztów i
opłat dla każdego z tych elementów. EUNGiPW opracowuje
do dnia [] oraz okresowo aktualizuje wytyczne w zakresie oceny praktyk
sprzedaży wiązanych i nadzoru nad nimi, wskazujące w
szczególności sytuacje, w których praktyki sprzedaży wiązanej
są niezgodne z wymogiem określonym w ust. 1. ò nowy 8. Zgodnie z art. 94 Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych dotyczących środków mających na
celu zapewnienie przestrzegania przez firmy inwestycyjne zasad określonych
w niniejszym artykule przy świadczeniu usług inwestycyjnych lub
dodatkowych na rzecz swoich klientów. W tych aktach delegowanych
uwzględnia się: a) charakter
oferowanych lub świadczonych na rzecz klienta lub potencjalnego klienta
usług z uwzględnieniem rodzaju, celu, wielkości
i częstotliwości transakcji; b) charakter
oferowanych lub rozważanych produktów, w tym różne rodzaje
instrumentów finansowych i lokat, o których mowa w art. 1 ust. 2; c) detaliczny lub
branżowy charakter klienta lub potencjalnych klientów lub, w przypadku
ust. 3, ich klasyfikację jako uprawnionych kontrahentów. ê 2004/39/WE (dostosowany) Ö Artykuł 25 Õ ÖOcena odpowiedniości
i stosowności instrumentów oraz sprawozdawczość wobec klientów Õ 14. Świadcząc usługi doradztwa inwestycyjnego lub
zarządzania Ö portfelem Õ pakietem akcji,
przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae uzyskuje
niezbędne informacje dotyczące wiedzy i doświadczenia
klientów lub potencjalnych klientów w dziedzinie inwestycji odpowiedniej
do określonego rodzaju produktu czy usługi, jego sytuacji finansowej
oraz celów inwestycyjnych, tak aby przedsiębiorstwo Ö firma Õ mogłao polecić
klientowi lub potencjalnemu klientowi odpowiednie dla niego usługi
inwestycyjne i instrumenty finansowe. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy 25. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają ,
że Ö dopilnowują,
aby Õprzedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
świadczące usługi inwestycyjne, inne niż określone
w ust. 14,
zwróciły się do klienta lub potencjalnego klienta z prośbą
o przekazanie informacji dotyczących jego wiedzy i doświadczenia
w dziedzinie inwestycji, odpowiedniej do określonego rodzaju
oferowanego lub wymaganego produktu lub usługi, tak aby przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae mogłao dokonać
oceny, czy przewidziana usługa inwestycyjna lub produkt są
odpowiednie dla klienta. W przypadku gdy w oparciu o informacje
otrzymane na podstawie poprzedzającego ustępu przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae uważa,
że produkt lub usługa nie są odpowiednie dla klienta lub
potencjalnego klienta, przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae ostrzega o
powyższym klienta lub potencjalnego klienta. Ostrzeżenie to należy
Ö można Õ przekazywać
w ujednoliconym formacie. W przypadkach gdy kliencit lub potencjalniy kliencit podejmuje decyzje o
nieprzekazywaniu
nie przekażą informacji
określonych na podstawie akapitu pierwszego lub jeżeli przedstawiąa
niewystarczające informacje dotyczące ich
jego
wiedzy i doświadczenia, przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjne
ostrzega ich klienta
lub potencjalnego klienta, że taka decyzja uniemożliwia przedsiębiorstwu
Ö nie jest ona w
stanie Õ ustalićenie, czy
przewidziana usługa lub produkt są dla nich niego odpowiednie.
Ostrzeżenie to należy
Ö można Õ przekazywać
w ujednoliconym formacie. 3. Państwa cCzłonkowskie
umożliwiają przedsiębiorstwom Ö firmom Õ inwestycyjnym
świadczącym usługi dotyczące wyłącznie realizacji
i/lub
otrzymywania i przekazywania zleceń klientów, jednocześnie
świadczącym bądź nieświadczącym usług
dodatkowych ð , z wyłączeniem usług
dodatkowych określonych w załączniku 1 sekcja B pkt 1 ï, świadczenie tych usług inwestycyjnych bez potrzeby
uzyskania informacji lub dokonywania uzgodnień przewidzianych
w ust. 25,
jeżeli wypełnione są wszystkie podane poniżej warunki: ê 2010/78/UE art.
6 ust. 7 (dostosowany) ð nowy a)- usługi,
o których mowa we wprowadzeniu, dotyczą ð dowolnego z poniższych
instrumentów finansowych: ï i) akcji dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub równorzędnym
rynku państwa trzeciego, ð lub na MTF, w przypadku gdy są to
akcje przedsiębiorstw, z wyłączeniem akcji przedsiębiorstw
zbiorowego inwestowania niebędących UCITS oraz akcji, które
zawierają wbudowany instrument pochodny; ï (ii) ð obligacji lub innych form
sekurytyzowanego długu, dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub
równorzędnym rynku państwa trzeciego lub na MTF, z
wyłączeniem tych instrumentów, w które wbudowany jest instrument
pochodny lub które posiadają strukturę utrudniającą
klientowi zrozumienie związanego z nimi ryzyka; ï (iii) instrumentów rynku pieniężnego, obligacji lub
innych form zabezpieczenia zadłużenia w papierach wartościowych
(z wyłączeniem obligacji lub zadłużenia zabezpieczonego
w papierach wartościowych ð z wyłączeniem
instrumentów ï obejmujących Ö wbudowany Õ instrumenty
pochodnye), ð lub posiadających strukturę
utrudniającą klientowi zrozumienie związanego z nimi
ryzyka ï ; (iv) ð akcji lub jednostek uczestnictwa ï przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery
wartościowe (UCITS) oraz ð z wyłączeniem
strukturyzowanych UCITS, o których mowa w art. 36 ust. 1 akapit drugi
rozporządzenia Komisji 583/2010; ï (v) innych niekompleksowych instrumentów
finansowych ð do celów niniejszego ustępu ï . ð Do celów niniejszego punktu ï Rrynek
państwa trzeciego uznaje się za równorzędny w stosunku do rynku regulowanego, jeżeli
wypełnia wymogi równorzędne do ustanowionych na podstawie tytułu
III. ð w przypadku spełnienia wymogów i
dopełnienia procedur określonych w art. 4 ust. 1 akapit trzeci i
czwarty dyrektywy 2003/71/WE [dyrektywa dotycząca prospektu emisyjnego] ï . Komisja
i EUNGiPW publikują na swoich stronach internetowych wykaz rynków uznawanych
za równorzędne. Wykaz ten uaktualnia się okresowo. EUNGiPW wspomaga Komisję w tej ocenie rynków państw
trzecich, ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 6 lit. a) ð nowy b)- usługę świadczy się z inicjatywy klienta lub
potencjalnego klienta, c)- klienta lub potencjalnego klienta powiadomiono w sposób
niebudzący wątpliwości, że świadcząc tę
usługę przedsiębiorstwo inwestycyjne nie ma obowiązku
dokonywania oceny adekwatności ð lub stosowności ï świadczonego
lub oferowanego instrumentu lub Ö świadczonej Õ usługi
i dlatego też klient lub potencjalny klient nie korzysta z
odnośnej ochrony ustanowionej na podstawie właściwych reguł
prowadzenia działalności.; Oostrzeżenie
to należy
Ö można Õ przekazywać
w ujednoliconym formacie, d)- przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae wypełnia
zobowiązania ustanowione na mocy art. 2318. 4. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae ustanawia
rejestr, który obejmuje dokument lub dokumenty uzgodnione między przedsiębiorstwem
Ö firmą Õ a klientem
określające prawa i obowiązki stron, a także
pozostałe warunki, na których przedsiębiorstwo Ö firma Õ świadczy
usługi na rzecz klienta. Prawa i obowiązki stron kontraktu
można ustalić przez odniesienie do innego rodzaju dokumentów lub
tekstów prawnych. 5. Klient otrzymuje od przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo odnośne
sprawozdania w sprawie usług świadczonych klientowi. W miarę potrzeb,
Ssprawozdania te ð obejmują okresowe informacje
przekazywane klientom, z uwzględnieniem rodzaju i
złożoności danych instrumentów finansowych oraz charakteru usług
świadczonych na rzecz klienta oraz ï obejmują
Ö zawierają w
stosownych przypadkach Õ koszty związane
z transakcjami i usługami wykonywanymi w imieniu klienta. ð W przypadku świadczenia
usługi doradztwa inwestycyjnego firma inwestycyjna określa to, w jaki
sposób udzielona porada uwzględnia indywidualną charakterystykę
klienta. ï 9. W przypadkach gdy usługę
inwestycyjną oferuje się jako część produktu
finansowego, który podlega już innym
przepisom prawodawstwa wspólnotowego lub wspólnym europejskim normom
dotyczącym instytucji kredytowych i kredytów konsumenckich
w odniesieniu do oceny ryzyka klientów i/lub wymogom powiadamiania,
usługa ta nie podlega dodatkowo zobowiązaniom wymienionym
w tym artykule. 610. W celu zapewnienia niezbędnej ochrony
interesów inwestorów oraz jednolitego stosowania ust. 1–8, Komisja
przyjmujeè1 --- ç środki wykonawcze ð Zgodnie z art. 94 Komisja jest uprawniona do przyjmowania w drodze
aktów delegowanych środków ï w celu zapewnienia, że świadcząc usługi
inwestycyjne lub dodatkowe na rzecz klientów, przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjne
wypełniają zasady w nim określone. Te akty delegowaneśrodki
wykonawcze uwzględniają: a) charakter oferowanych lub
świadczonych na rzecz klienta lub potencjalnego klienta usług z
uwzględnieniem rodzaju, celu, wielkości
i częstotliwości transakcji; b) charakter oferowanych lub branych pod
uwagę produktów instrumentów
finansowych ð , w tym różne rodzaje instrumentów
finansowych i lokat bankowych, o których mowa w art. 1 ust. 2 ï ; c) detaliczny lub branżowy charakter
klienta lub potencjalnych klientów ð lub, w przypadku ust. 5, ich klasyfikację
jako uprawnionych kontrahentów. ï ê 2008/10/WE art.
1 ust. 6 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych
elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ò nowy 7. EUNGiPW
opracowuje do dnia [] oraz okresowo aktualizuje wytyczne w zakresie oceny
instrumentów finansowych posiadających strukturę, którą utrudnia
klientowi zrozumienie związanego z nimi ryzyka, zgodnie z ust. 3 lit. a). ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 2620 Świadczenie usług za
pośrednictwem innejgo
przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo Państwa cCzłonkowskie
umożliwiają przedsiębiorstwu Ö firmie Õ inwestycyjnejmu otrzymywanie wskazań
Ö dyspozycji Õ dotyczących
świadczenia usług inwestycyjnych i dodatkowych w imieniu
klienta za pośrednictwem innejgo
przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo, w oparciu
o informacje w sprawie klienta przekazane przez tęo przedsiębiorstwo
Ö firmę Õ . Przedsiębiorstwo
Ö Firma Õ inwestycyjnae, którae przekazuje wskazania
Ö dyspozycje Õ, odpowiada za
kompletność i dokładność przekazanych informacji. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae, którae tą
drogą otrzymuje wskazania Ö dyspozycje Õ dotyczące
świadczenia usług w imieniu klienta, jest również
w stanie oprzeć się na zaleceniach odnoszących się do
usługi lub transakcji świadczonej na rzecz klienta przez innąe przedsiębiorstwo
Ö firmę Õ inwestycyjnąe. Przedsiębiorstwo
Ö Firma Õ inwestycyjnae, którae przekazuje wskazania
Ö dyspozycje Õ , odpowiada za
adekwatność przekazanych zaleceń lub porad względem
klienta. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae, którae otrzymuje wskazania
Ö dyspozycje Õ lub zlecenia klienta
za pośrednictwem innejgo
przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo, odpowiada za
realizację usługi lub transakcji w oparciu o wszelkiego rodzaju
informacje lub zalecenia, zgodnie z odnośnymi przepisami tego tytułu. Artykuł 2721 Zobowiązanie do realizowania
zleceń na warunkach najbardziej korzystnych dla klienta 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
podjęły wszelkie właściwe kroki w celu uzyskania,
podczas realizacji zleceń, możliwie najlepszych dla klienta wyników,
uwzględniając cenę, koszty, bezzwłoczność,
prawdopodobieństwo realizacji oraz rozliczenie, wielkość,
charakter lub wszelkiego rodzaju inne aspekty dotyczące realizacji
zlecenia. Jednakże w każdym przypadku gdy klient przekazuje
specjalne wskazania
Ö dyspozycje Õ, przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae realizuje
zlecenie według tych wskazań Ö dyspozycji Õ . ò nowy 2. Państwa członkowskie
wymagają, aby każdy system realizacji zleceń przynajmniej raz do
roku podawał do publicznej wiadomości, bez żadnych zmian, dane
dotyczące jakości realizacji transakcji w tym systemie. Okresowe
sprawozdania zawierają szczegółowe informacje na temat ceny,
szybkości i prawdopodobieństwa realizacji transakcji dla
poszczególnych instrumentów finansowych. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2008/10/WE art. 1 ust. 7 lit. a) ð nowy 32. Państwa cCzłonkowskie
wymagają od przedsiębiorstw
Ö firm Õ inwestycyjnych
ustanowienia i wykonania skutecznych uzgodnień dotyczących
wypełnienia wymogów ust. 1. W szczególności, pPaństwa cCzłonkowskie
wymagają od przedsiębiorstw
Ö firm Õ inwestycyjnych
ustanowienia i wykonania polityki realizacji zlecenia
umożliwiającej uzyskanie w odniesieniu do zleceń klientów
możliwie najlepszego wyniku, zgodnie z ust. 1. 43. W odniesieniu do każdego rodzaju instrumentów,
polityka realizacji zlecenia obejmuje informacje w sprawie poszczególnych podmiotów
Ö systemów Õ realizacjiujących zleceńnie, jeżeli przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae realizuje
zlecenia klienta za jego pośrednictwem, oraz czynniki wywierające wpływ
na dobór podmiotu
Ö systemu Õ realizacjiującego zleceńnie. Informacje te
obejmują przynajmniej te podmioty Ö systemy Õ realizacjiujące zleceńnia, które
umożliwiają przedsiębiorstwu Ö firmie Õ inwestycyjnejmu uzyskanie
możliwie najlepszego wyniku w odniesieniu do realizacji zleceń
klienta. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
dostarczały klientom właściwych informacji w sprawie
polityki realizacji zlecenia. ð Informacje te powinny zawierać
jasne, wystarczająco szczegółowe wyjaśnienia
umożliwiające klientom łatwe zrozumienie sposobu realizacji
zleceń przez firmę na rzecz klienta. ï Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
uzyskały uprzednio zgodę klientów na proponowaną politykę
realizacji zlecenia. Jeżeli polityka realizacji zlecenia
przewiduje możliwość realizacji zleceń klienta poza rynkiem
regulowanym ð , MTF lub OTF ï lub MTF, pPaństwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae
w szczególności powiadamiałao
klientów o takiej możliwości. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
uzyskały uprzednio wyraźną zgodę klientów na powyższe,
przed przystąpieniem do realizacji ich zleceń poza rynkiem
regulowanym ð , OTF ï lub MTF. Przedsiębiorstwa
Ö Firmy Õ inwestycyjne
mogą uzyskać zgodę klientów w formie ogólnej umowy, lub
w odniesieniu do poszczególnych transakcji. 54. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
monitorowały skuteczność uzgodnień i polityki
dotyczących realizacji zlecenia, w miarę potrzeb, w celu
ustalenia i naprawienia wszelkiego rodzaju niedociągnięć. W
szczególności, regularnie dokonują oceny, czy podmioty Ö systemy Õ realizacji
zleceń zaangażowane
Ö uwzględnione Õ w politycekę realizacji
zlecenia uzyskują możliwie najlepszy dla klienta wynik oraz czy
konieczne jest wprowadzenie zmian do uzgodnień dotyczących realizacji
zleceń. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
powiadamiały klientów o wszelkich istotnych zmianach w uzgodnieniach
lub polityce realizacji zleceń. ð Państwa członkowskie
wymagają, aby firmy inwestycyjne raz do roku sporządzały i
podawały do publicznej wiadomości podsumowanie, dla każdej
kategorii instrumentów finansowych, zawierające wykaz pięciu
najlepszych systemów realizacji zleceń, w których realizowały
zlecenia klientów w poprzednim roku. ï 65. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
były w stanie udowodnić klientom, że zrealizowały
zlecenia zgodnie z polityką realizacji zleceń przyjętą
przez przedsiębiorstwo
Ö firmę Õ . 76. W
celu zapewnienia koniecznej ochrony inwestorów, uczciwego i należytego
funkcjonowania rynków oraz zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1, 3
i 4, Komisja è1 --- ç przyjmuje
środki
wykonawcze ð Zgodnie z art. 94 Komisja jest
uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych ï dotyczącyche: a) kryteriów ustalania rangi poszczególnych
czynników, które w zastosowaniu ust. 1 mogą zostać
uwzględnione w celu ustalenia możliwego wyniku, biorąc pod
uwagę wielkość i rodzaj zamówienia oraz detaliczny lub
branżowy charakter klienta; b) czynników, które przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae może
uwzględnić w rewizji uzgodnień dotyczących realizacji
zleceń oraz okoliczności, na których podstawie właściwe
może być wprowadzenie zmian do takich uzgodnień. W
szczególności, czynników dotyczących ustalania, które podmioty realizujące
zlecenie Ö systemy Õ realizacji
zleceń umożliwiają przedsiębiorstwu Ö firmie Õ inwestycyjnejmu uzyskanie
możliwie najlepszego dla klienta wyniku; c) charakteru i zakresu informacji
w sprawie polityki realizowania ich zleceń dostarczanych klientom,
w zastosowaniu ust. 43. ò nowy 8. EUNGiPW
opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych
określających: a) szczególną
treść, format i okresowość danych dotyczących
jakości realizacji zleceń podlegających upublicznieniu zgodnie z
ust. 2, z uwzględnieniem rodzaju systemu realizacji zleceń oraz
rodzaju danego instrumentu finansowego; b) treść i
format informacji podlegających upublicznieniu przez firmy inwestycyjne
zgodnie z ust. 5 akapit drugi. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [XXX]. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych,
o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą
określoną w art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 7 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych
elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 8 lit. a) ð nowy Artykuł 2822 Reguły obsługi zlecenia
klienta 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae uprawnionae do realizacji
zleceń w imieniu klientów wykonywałao procedury
i uzgodnienia przewidziane w odniesieniu do bezzwłocznej,
uczciwej i należytej realizacji zleceń klienta, odpowiednio do
zleceń innego klienta lub interesów handlowych przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjnejgo. Te procedury lub uzgodnienia
umożliwiają realizację innego rodzaju porównywalnych zleceń
klienta według terminu ich otrzymania przez przedsiębiorstwo Ö firmę Õ inwestycyjnąe. 2. W przypadku
zleceń limitowanych
Ö z limitem
ceny Õ klienta,
odnoszących się do akcji dopuszczonych do obrotu na rynku
regulowanym, które są bezzwłocznie realizowane na podstawie
przeważających warunków rynkowych, pPaństwa
cCzłonkowskie
wymagają, aby, o ile klient nie przekaże odmiennych zaleceń,
podejmowały środki ułatwiające możliwie
najszybszą realizację takiego zlecenia przez bezzwłoczne podanie
takiego limitowanego
zlecenia Ö z limitem
ceny Õ klienta do
publicznej wiadomości, w sposób możliwy do przyjęcia przez
innych uczestników rynku. Państwa cCzłonkowskie
mogą podjąć decyzję, że przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjne
wypełniają to zobowiązanie przekazując limitowane
zlecenie Ö z limitem
ceny Õ klienta na rynek
regulowany i/lub
MTF. Państwa cCzłonkowskie
przewidują, że właściwe władze Ö organy Õ mogą
znieść zobowiązanie do podawania do publicznej wiadomości
zlecenia limitowanego
Ö z limitem
ceny Õ o znacznej
wielkości w skali porównywanej ze standardową
wielkością rynku ustaloną na mocy art. 44 ust. 2 Ö 4
rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR] Õ . 3. W celu zapewnienia, że środki
dotyczące ochrony interesów inwestorów oraz uczciwego i należytego
funkcjonowania rynków uwzględniają osiągnięcia techniczne
na rynkach finansowych oraz w celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 i 2, Komisja przyjmujeè1 --- ç ð Zgodnie z art. 94 Komisja jest
uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących ï środkówi
wykonawcze
ustalającyche: a) warunki i charakter procedur
i uzgodnień prowadzących do bezzwłocznej, uczciwej
i rzetelnej realizacji zleceń klientów oraz sytuacji, w których
i rodzajów transakcji, dla których przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae może
w sposób uzasadniony odstąpić od ich bezzwłocznej
realizacji w celu uzyskania warunków bardziej korzystnych dla klientów; b) różne metody, za pomocą których
przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae można
uznać za wypełniające zobowiązanie do ujawniania limitowanych
zleceń Ö z limitem
ceny Õ klienta, które nie
podlegają bezzwłocznej realizacji na rynku. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 8 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych
elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2010/78/UE
art. 6 ust. 8 è2 2008/10/WE
art. 1 ust. 9 lit. a) ð nowy Artykuł 2923 Zobowiązania przedsiębiorstw
Ö firm Õ inwestycyjnych
dotyczące powoływania przedstawicieli Ö zależnych Õ 1. Państwa cCzłonkowskie mogą
podjąć decyzję o zezwoleniu zezwalają przedsiębiorstwu Ö firmie Õ inwestycyjnejmu na
powołanie przedstawicieli Ö zależnych Õ do celów promowania
usług przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo, prowadzenia
doradztwa lub otrzymywania zleceń od klientów lub potencjalnych klientów,
oraz ich przekazywania, wprowadzania do obrotu instrumentów finansowych
i świadczenia usług doradztwa w odniesieniu do instrumentów
finansowych oraz usług oferowanych przez tęo
przedsiębiorstwo
Ö firmę Õ inwestycyjnąe. 2. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby gdy przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae podejmuje
decyzję o powołaniu przedstawiciela Ö zależnego Õ , zachowywałao pełną
i nieodwołalną
Ö bezwarunkową Õ
odpowiedzialność za wszelkie działania lub zaniechania zawinione
po stronie przedstawiciela Ö zależnego Õ
działającego w imieniu przedsiębiorstwa Ö firmy Õ . Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae zapewniłao, że
kontaktując się z klientem lub potencjalnym klientem i lub
przed realizacją transakcji z klientem lub potencjalnym klientem,
przedstawiciel Ö zależny Õ ujawnia kompetencje
w ramach, których działa oraz przedsiębiorstwo Ö firmę Õ , którąe reprezentuje. Zgodnie z art. 13
ust. 6, 7 i 8, Państwa Członkowskie
mogą zezwolić przedstawicielom zarejestrowanym na ich terytorium na
obsługiwanie środków pieniężnych i/lub instrumentów
finansowych klienta w imieniu i w oparciu o pełną
odpowiedzialność przedsiębiorstwa inwestycyjnego, dla którego
działa na ich terytorium lub, w przypadku transakcji
transgranicznych, na terytorium Państwa Członkowskiego, które zezwala
przedstawicielowi na obsługę środków pieniężnych klienta. ð Państwa członkowskie
wprowadzają zakaz rozporządzania przez przedstawicieli zależnych
zarejestrowanych na ich terytorium środkami pieniężnymi lub
instrumentami finansowymi klientów. ï Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
monitorowały działalność przedstawicieli Ö zależnych Õ w sposób
zapewniający ciągłość wypełniania przez nich
przepisów niniejszej dyrektywy, gdy działają one za
pośrednictwem przedstawicieli Ö zależnych Õ . 3. è1 Państwa członkowskie, które podejmą
decyzję o zezwoleniu przedsiębiorstwom inwestycyjnym na
wyznaczenie przedstawicieli, ustanawiają rejestr publiczny.
Przedstawicieli Ö zależnych Õ rejestruje się
w rejestrze publicznym państwa członkowskiego, w którym ich
ustanowiono. EUNGiPW publikuje na swojej stronie odniesienia lub
hiperłącza do rejestrów publicznych ustanowionych zgodnie z niniejszym
artykułem przez państwa członkowskie, które podejmą
decyzję o zezwoleniu przedsiębiorstwom Ö firmom Õ inwestycyjnym na
wyznaczenie przedstawicieli Ö zależnych Õ.ç Jeżeli
Państwo Członkowskie, w którym ustanowiono przedstawiciela
podjęło zgodnie z ust. 1
decyzję o niezezwalaniu przedsiębiorstwom inwestycyjnym
uprawnionym przez właściwe dla nich władze na powoływanie
przedstawicieli, przedstawicieli tych rejestrują właściwe
władze rodzimego Państwa
Członkowskiego przedsiębiorstwa inwestycyjnego, w którego
imieniu przedstawiciele działają. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że przedstawicieli Ö zależnych Õ wpisano do rejestru
publicznego wyłącznie wtedy, gdy ustalono, że cieszą
się oni wystarczająco nieposzlakowaną opinią
i posiadają właściwą wiedzę ogólną,
handlową i branżową umożliwiającą im
należyte przekazywanie wszelkich istotnych informacji dotyczących
usługi proponowanej klientowi lub potencjalnemu klientowi. Państwa cCzłonkowskie
mogą podjąć decyzję, że przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjne
mogą weryfikować, czy powołani przedstawiciele Ö zależni Õ cieszą się
wystarczająco nieposzlakowaną opinią i posiadają
wiedzę określoną w akapicie trzecim. Rejestr uaktualniania się na
bieżąco. Należy go udostępniać dla potrzeb odbycia
konsultacji. 4. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
powołujące przedstawicieli Ö zależnych Õ podejmowały
właściwe środki w celu uniknięcia wszelkiego rodzaju
szkodliwego wpływu, jaki działalność przedstawicieli Ö zależnych Õ nieobjęta
zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, może wywierać na
działalność prowadzoną przez przedstawicieli Ö zależnych Õ w imieniu przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo. Państwa cCzłonkowskie
mogą zezwolić właściwym władzom Ö organom Õ na podjęcie
współpracy z przedsiębiorstwami
Ö firmami Õ inwestycyjnymi
i instytucjami kredytowymi, ich stowarzyszeniami oraz innego rodzaju
podmiotami, w dziedzinie rejestrowania przedstawicieli Ö zależnych Õ i monitorowania
zgodności działalności przedstawicieli Ö zależnych Õ z wymogami
ust. 3. W szczególności, przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae, instytucja
kredytowa lub ich stowarzyszenia oraz inne podmioty mogą rejestrować
swoich przedstawicieli Ö zależnych Õ pod nadzorem
właściwegoych
władz
Ö organu Õ . 5. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
powoływały wyłącznie przedstawicieli Ö zależnych Õ wpisanych do
rejestrów publicznych określonych w ust. 3. 6. Państwa cCzłonkowskie
mogą zaostrzyć wymogi wymienione w tym artykule lub
dołączyć inne wymogi dotyczące przedstawicieli Ö zależnych Õ zarejestrowanych
w ramach ich jurysdykcji. Artykuł 3024 Transakcje zawierane z uprawnionymi
kontrahentami 1. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjne
uprawnione do realizowania zleceń w imieniu klientów i/lub
realizujące transakcje na własny rachunek i/lub
otrzymujące i przekazujące zlecenia, mogą doprowadzać
lub przystępować do transakcji z uprawnionymi kontrahentami bez
konieczności wypełniania zobowiązań nałożonych na
podstawie art. 2419
ð (z wyłączeniem ust. 3), 25 (z wyłączeniem ust. 5) ï , 2127
i art. 2228
ust. 1 odnoszących się do transakcji lub wszelkiego rodzaju
usługi dodatkowej bezpośrednio dotyczącej tych transakcji. ð Państwa członkowskie
dbają o to, by w swoich relacjach z uprawnionymi kontrahentami firmy
inwestycyjne postępowały uczciwie, rzetelnie i profesjonalnie oraz
komunikowały się w sposób rzetelny, jasny i nie wprowadzający w
błąd, z uwzględnieniem charakteru samego uprawnionego
kontrahenta i jego działalności. ï 2. Dla potrzeb tego Ö niniejszego Õ artykułu, za
uprawnionych kontrahentów pPaństwa
cCzłonkowskie
uznają przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne,
instytucje kredytowe, zakłady ubezpieczeń, UCITS oraz ich spółki
zarządzające, fundusze emerytalne oraz ich spółki
zarządzające, inne instytucje finansowe uprawnione lub regulowane na
podstawie ustawodawstwa wspólnotowego Ö unijnego Õ lub prawa krajowego pPaństwa cCzłonkowskiego,
przedsiębiorstwa zwolnione ze stosowania niniejszej dyrektywy na podstawie
art. 2 ust. 1 lit. k) i l), krajowe władze
rządowe oraz właściwe dla nich urzędy, w tym władze
Ö organy Õ publiczne
obsługujące dług publiczny ð na poziomie krajowym ï , banki centralne i organizacje pozakrajowe Ö ponadnarodowe Õ . Na podstawie akapitu pierwszego,
klasyfikacja uprawnionego kontrahenta odbywa się bez uszczerbku dla prawa
takich podmiotów do żądania, w formie ogólnej lub na zasadach
handlowych, traktowania ich, jak klientów, których współpraca z przedsiębiorstwem
Ö firmą Õ inwestycyjnąym podlega
art. 2419,
Ö 25, Õ 2721 i 2822. 3. Państwa cCzłonkowskie
mogą uznać za uprawnionych kontrahentów również
przedsiębiorstwa wypełniające wstępnie zdefiniowane wymogi
proporcjonalności, w tym progi ilościowe. W przypadku
transakcji, która dotyczy uprawnionych Ö potencjalnych Õ kontrahentów
znajdujących się w różnych jurysdykcjach, przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae zmienia
Ö przyjmuje
jako Õ status innego
przedsiębiorstwa Ö status Õ określonyego przez prawo
lub środki pPaństwa
cCzłonkowskiego,
w którym ustanowiono to przedsiębiorstwo. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae
przystępującae
do transakcji z takim przedsiębiorstwem zgodnie z ust. 1, uzyskuje od
potencjalnego kontrahenta wyraźne potwierdzenie, że wyraża on
zgodę na traktowanie go, jako kontrahenta uprawnionego. Państwa cCzłonkowskie
zezwalają przedsiębiorstwu
Ö firmie Õ inwestycyjnejmu na uzyskanie
potwierdzenia w formie umowy ogólnej lub odnoszącej się do
każdej transakcji. 4. Państwa cCzłonkowskie
mogą uznać za uprawnionych kontrahentów podmioty państwa
trzeciego równorzędne do kategorii podmiotów wymienionych
w ust. 2. Państwa cCzłonkowskie
mogą również uznać za podmioty uprawnione przedsiębiorstwa
państwa trzeciego wymienione w ust. 3 na warunkach
tożsamych i w oparciu o te same wymogi, co ustanowione
w ust. 3. 5. W celu zapewnienia jednolitego
stosowania ust. 2, 3 i 4 w świetle zmian w zwyczajach rynkowych oraz
w celu ułatwienia skutecznego funkcjonowania jednolitego rynku,
Komisja może przyjąć è2 --- ç ð Zgodnie z art. 94 Komisja jest uprawniona
do przyjmowania aktów delegowanych w celu określenia ï środkówi
wykonawcze ustalającyche: a) procedury wnioskowania o należyte
traktowanie klientów na podstawie ust. 2; b) procedury dotyczące uzyskiwania
wyraźnego potwierdzenia od potencjalnych kontrahentów na podstawie
ust. 3; c) wstępnie zdefiniowane wymogi
proporcjonalności, w tym progi ilościowe umożliwiające
uznanie przedsiębiorstwa za uprawnionego kontrahenta na podstawie
ust. 3. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 9 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych
elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ê 2004/39/WE Sekcja 3 Przejrzystość i integralność
rynku Artykuł 25 Zobowiązanie
do utrzymywania integralności rynków, sprawozdawczości
dotyczącej transakcji oraz przechowywania zapisów ê 2010/78/UE art.
6 ust. 9 lit. a) 1. Bez uszczerbku
dla rozdziału obowiązków dotyczących wprowadzania
w życie dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania
poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku)[54] państwa członkowskie koordynowane przez
EUNGiPW, zgodnie z art. 31 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010,
zapewniają wprowadzenie odpowiednich środków umożliwiających
właściwemu organowi monitorowanie działalności
przedsiębiorstw inwestycyjnych w celu zapewnienia ich uczciwego, rzetelnego i profesjonalnego
działania w sposób promujący integralność rynku. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 9 lit. b) 2. Państwa
członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa inwestycyjne
przechowywały do dyspozycji właściwego organu, przez
przynajmniej pięć lat, właściwe dane odnoszące
się do wszystkich transakcji na instrumentach finansowych, które
realizują na własny rachunek, czy
też w imieniu klienta. W przypadku transakcji zawieranych
w imieniu klientów, zapisy obejmują wszelkie informacje
i szczegółowe dane dotyczące tożsamości klienta oraz
informacje wymagane zgodnie z dyrektywą 2005/60/WE. EUNGiPW może
zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie
z procedurą i warunkami określonymi w art. 35
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2008/10/WE art. 1 ust. 10 lit. a) è2 2008/10/WE art. 1 ust. 10 lit. b) ð nowy 3. Państwa
Członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa inwestycyjne, które
realizują transakcje na instrumentach finansowych dopuszczonych do obrotu
na rynku regulowanym możliwie najszybciej przedkładały właściwym
władzom sprawozdania obejmujące dane szczegółowe
dotyczące takich transakcji i nie później, niż
następnego dnia roboczego. Zobowiązanie to ma zastosowanie bez
względu na to, czy transakcje te zawarto na rynku regulowanym czy też
nie. Zgodnie z
art. 58, właściwe władze ustanawiają niezbędne
uzgodnienia w celu zapewnienia, że właściwe władze
rynku najbardziej odpowiedniego z punktu widzenia płynności takich
instrumentów finansowych, również otrzymuje tego rodzaju informacje. 4. Takie
sprawozdania muszą zawierać w szczególności szczegółowe
informacje dotyczące nazwy i ilości zakupionych lub sprzedanych
instrumentów, daty i godziny realizacji transakcji, cen transakcyjnych
oraz sposobów identyfikowania przedsiębiorstw inwestycyjnych, których to
dotyczy. 5. W odniesieniu
do sprawozdań przedkładanych właściwym władzom
przez przedsiębiorstwo inwestycyjne, stronę trzecią
działającą w jego imieniu lub przez system
łączenia transakcji lub sprawozdawczości zatwierdzony przez właściwe
władze lub rynek regulowany, albo MTF,
Państwa Członkowskie przewidują systemy
służące zawieraniu transakcji. W przypadku gdy transakcje
zgłasza się bezpośrednio do właściwych władz
przez rynek regulowany, MTF lub system kojarzenia transakcji lub
sprawozdawczości zatwierdzony przez właściwe władze,
można znieść zobowiązanie
przedsiębiorstwa inwestycyjnego ustanowione w ust. 3. 6. Jeżeli,
zgodnie z art. 32 ust. 7, sprawozdania przewidziane na podstawie tego
artykułu przekazuje się właściwym władzom
przyjmującego Państwa Członkowskiego, informacje te przekazuje
się właściwym władzom rodzimego Państwa
Członkowskiego przedsiębiorstwa inwestycyjnego, chyba że
zdecydują one, iż nie chcą otrzymywać takich informacji. 7. W celu
zapewnienia, że środki dotyczące ochrony integralności ryku
zmieniono w sposób uwzględniający osiągnięcia
techniczne na rynkach finansowych, oraz zapewnienia jednolitego stosowania
ust. 1 do 5, Komisja może przyjąćè1 --- ç środki wykonawcze ustalające metody
i uzgodnienia dotyczące sprawozdawania transakcji finansowych, formy
i treści sprawozdań oraz kryteriów dotyczących
określania właściwego rynku, zgodnie z ust. 3.
è2 Środki te, mające na celu zmianę
elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej
nowych elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą
regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art.
64 ust. 2. ç Artykuł 3126 Monitorowanie zgodności z
regułami MTF ð lub OTF ï i innymi zobowiązaniami prawnymi 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne oraz podmioty gospodarcze
Ö operatorzy
rynku Õ prowadzącye MTF ð lub OTF ï ustanowiły i przechowywały Ö utrzymywały Õ skuteczne
uzgodnienia i procedury właściwe dla MTF ð lub OTF ï, dotyczące regularnego monitorowania zgodności
działalności użytkowników ð lub klientów ï z tymi
Ö ich Õ regułami. Przedsiębiorstwa
Ö Firmy Õ inwestycyjne i podmioty gospodarcze
Ö operatorzy
rynku Õ prowadzącye MTF ð lub OTF ï monitorują transakcje zawierane przez użytkowników ð lub klientów ï na podstawie tych systemów w celu ustalenia naruszeń tych
reguł, nieprawidłowych warunków wymiany handlowej lub
postępowania, które może się wiązać z nadużyciami
na rynku. 2. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne oraz podmioty gospodarcze
Ö operatorzy
rynku Õ prowadzącye MTF ð lub OTF ï przekazywaliły
właściwemuym
władzom
Ö organowi Õ sprawozdania
dotyczące znaczących naruszeń reguł
i zakłóceń warunków wymiany handlowej,
lub postępowania, które może się wiązać z
nadużyciami na rynku. Państwa cCzłonkowskie
wymagają również, aby przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjne i podmioty gospodarcze
Ö operatorzy
rynku Õ prowadzącye MTF ð lub OTF ï bezzwłocznie dostarczaliły
Ö istotne
informacje Õ właściwym
władzom
Ö organowi Õ istotnych informacji
dotyczących
właściwemu do wykrywania i ścigania nadużyć na
rynku oraz wspomagały właściwe Ö ten organ Õ władze
w wykrywaniu i ściganiu nadużyć na rynku następujących
lub mających miejsce za pośrednictwem systemów. ò nowy Artykuł 32 Zawieszenie
i wycofanie instrumentów z obrotu na MTF 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby firma inwestycyjna lub operator rynku
prowadzący MTF, którzy zawiesili lub wycofali z obrotu instrument
finansowy, podawali tę decyzję do publicznej wiadomości,
komunikowali ją rynkom regulowanym, innym MTF i OTF prowadzącym obrót
tym samym instrumentem finansowym oraz przekazywali istotne informacje właściwemu
organowi. Właściwy organ powiadamia właściwe organy innych
państw członkowskich. Państwa członkowskie wymagają,
aby inne rynki regulowane, MTF i OTF prowadzące obrót tym samym
instrumentem finansowym również zawiesiły lub wycofały ten
instrument finansowy z obrotu, w przypadku gdy powodem zawieszenia lub
wycofania z obrotu jest nieujawnienie informacji na temat emitenta lub
instrumentu finansowego, z wyjątkiem sytuacji, w których ujawnienie tych
informacji mogłoby poważnie zaszkodzić interesom inwestorów lub
znaczenie zaburzyć uporządkowane funkcjonowanie rynku. Państwa
członkowskie wymagają, aby inne rynki regulowane, MTF i OTF
powiadamiały o swojej decyzji właściwy dla siebie organ oraz
wszystkie rynki regulowane, MTF i OTF prowadzące obrót tym samym instrumentem
finansowym, dołączając uzasadnienie w przypadku podjęcie
decyzji o niezawieszeniu lub niewycofaniu danego instrumentu finansowego z
obrotu. 2. EUNGiPW
opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia
formatu i momentu przekazania i upublicznienia informacji, o których mowa w
ust. 1 Komisja jest
uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których
mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia
(UE) nr 1095/2010. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [XXX]. 3. Zgodnie z art. 94
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w celu
określenia konkretnych sytuacji mogących poważnie
zaszkodzić interesom inwestorów lub znaczenie zaburzyć
uporządkowane funkcjonowanie rynku, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz w
celu określenia kwestii związanych z nieujawnieniem informacji na
temat emitenta lub instrumentu finansowego, o których mowa w ust. 1. Artykuł 33 Zawieszenie
i wycofanie instrumentów z obrotu na OTF 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby firma inwestycyjna lub operator rynku
prowadzący OTF, którzy zawiesili lub wycofali z obrotu instrument
finansowy, podawali tę decyzję do publicznej wiadomości,
komunikowali ją rynkom regulowanym, MTF i innym OTF prowadzącym obrót
tym samym instrumentem finansowym oraz przekazywali istotne informacje
właściwemu organowi. Właściwy organ powiadamia
właściwe organy innych państw członkowskich. 2. EUNGiPW
opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych
określających format i moment przekazania i upublicznienia
informacji, o których mowa w ust. 1. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których
mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia
(UE) nr 1095/2010. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [XXX]. Artykuł 34 Wymóg
współpracy i wymiany informacji obowiązujący w stosunku do MTF i
OTF 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby firma inwestycyjna lub operator rynku
prowadzący MTF lub OTF bezzwłocznie informowali firmy inwestycyjne i
operatorów rynku prowadzących inne MTF, OTF i rynki regulowane o: a) zakłóceniach
obrotu; b) postępowaniu,
które może nosić znamiona nadużycia w rozumieniu [wstawić
odniesienie do MAR] oraz c) zakłóceniach
funkcjonowania systemów; w odniesieniu do
danego instrumentu finansowego. 2. EUNGiPW
opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
określenia szczególnych okoliczności, których wystąpienie
powoduje konieczność wypełnienia wymogu informacyjnego, o którym
mowa w ust. 1. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [XXX]. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych,
o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą
określoną w art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE Artykuł 27 Zobowiązanie
przedsiębiorstw inwestycyjnych do publikacji notowań cen 1. Państwa
Członkowskie wymagają od podmiotów prowadzących
regularną działalność giełdową
dotyczącą akcji, aby publikowały one notowania akcji
dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, w odniesieniu do których
prowadzą one działalność oraz dla których istnieje rynek
zbytu. W przypadku akcji, dla których nie ma
rynku zbytu, podmiot ujawnia notowania cen na życzenie klientów. Przepisy tego
artykułu mają zastosowanie do podmiotów prowadzących
działalność giełdową w odniesieniu do
transakcji o wielkości odpowiadającej wielkości rynku. Podmioty
giełdowe realizujące transakcje
powyżej wielkości rynku nie podlegają przepisom tego
artykułu. Podmioty
prowadzące regularną działalność giełdową
mogą podjąć decyzję o notowanej wielkości, lub
wielkościach. Każde notowanie cen dotyczące określonego
rodzaju akcji obejmuje ofertę i/lub cenę lub ceny ofertowe,
których wielkość lub wielkości mogą sięgać
standardowej wielkości rynku dla kategorii akcji, do których one
należą. Cena lub ceny odzwierciedlają również
przeważające warunki rynkowe dotyczące tych akcji. Akcje grupuje
się w odpowiednich kategoriach w oparciu o średnią
wartość arytmetyczną zleceń zrealizowanych
w odniesieniu do tych akcji na rynku. Standardowa wielkość rynku
dla każdej kategorii akcji ma wielkość średniej
wartości arytmetycznej zleceń realizowanych na rynku w odniesieniu do akcji ujętych w każdej
z kategorii. Rynek
dotyczący każdej z kategorii akcji obejmuje wszystkie zlecenia
zrealizowane w Unii Europejskiej w odniesieniu do tej kategorii, z
wyłączeniem akcji porównywalnych ze standardową wielkością
wynikowego pakietu tych akcji. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 10 2.
Właściwy organ rynku najbardziej odpowiedniego z punktu widzenia
płynności określonej w art. 25 w zakresie danych
kategorii akcji, przynajmniej raz w roku i w oparciu
o średnią wartość arytmetyczną zleceń
realizowanych na rynku w odniesieniu do tych akcji, ustalają kategorię, do której akcje te
należą. Informacje te udostępnia się wszystkim
udziałowcom rynku i przekazuje EUNGiPW, który publikuje je na swojej
stronie internetowej. ê 2004/39/WE è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 11 lit. a) 3. Podmioty
giełdowe publikują notowania cen w sposób regularny
i ciągły w godzinach urzędowania. Uprawnia się
je do uaktualniania notowań cen w dowolnym czasie. Na podstawie wyjątkowych warunków rynkowych, zezwala
się im na wycofanie notowań. Notowania cen
publikuje się w sposób łatwo dostępny dla pozostałych
udziałowców rynku w oparciu o właściwe zasady handlowe. Wypełniając
przepisy podane w art. 21, podmioty giełdowe realizują zlecenia otrzymywane od klientów
detalicznych w odniesieniu do akcji, dla których prowadzą
regularną działalność giełdową po cenach
notowanych w momencie otrzymania zlecenia. Podmioty
giełdowe realizują zlecenia otrzymywane od klientów branżowych,
odnoszące się do akcji, w odniesieniu do których
prowadzą działalność giełdową po cenach
notowanych w momencie otrzymania zlecenia. Jednakże
w uzasadnionych przypadkach podmioty te mogą realizować zlecenia
po wyższej cenie, pod warunkiem że cena ta mieści się w zakresie zbliżonym do warunków
rynkowych oraz pod warunkiem że wielkość zleceń przekracza
wielkość zwyczajowo stosowaną przez inwestora detalicznego. Co więcej,
podmioty giełdowe mogą realizować zlecenia otrzymywane od
klientów branżowych po cenach innych niż notowane, bez
konieczności wypełniania warunków ustanowionych w akapicie
czwartym, w odniesieniu do transakcji, których realizacja w kilku
papierach wartościowych stanowi część jednej transakcji, lub
w odniesieniu do zleceń podlegających warunkom innym niż bieżące ceny rynkowe. Jeżeli
podmiot giełdowy publikujący tylko jedno notowanie cen lub którego
najwyższe notowanie cen jest niższe niż wielkość rynku
otrzymuje od klienta zlecenie większe niż objęte notowaniem cen,
ale niższe niż standardowa wielkość rynku, może
podjąć decyzję o zrealizowaniu części zlecenia, która
przekracza wielkość notowania cen, pod warunkiem że jest ona
realizowana po cenach notowanych, z wyjątkiem przypadków, gdy warunki
dwóch poprzedzających akapitów stanowią inaczej. Jeżeli podmiot giełdowy notuje inne
wielkości i otrzymuje zlecenie o wielkość mieszczącej
się w nich, oraz podejmuje decyzję o jego realizacji, realizuje
zlecenie po jednej z notowanych cen, zgodnie z przepisami art. 22, z
wyjątkiem przypadków przewidzianych na
podstawie przepisów dwóch poprzedzających akapitów. 4.
Właściwe władze weryfikują, czy: a)
przedsiębiorstwa inwestycyjne regularnie uaktualniają oferty i/lub
ceny ofertowe podawane do publicznej wiadomości zgodnie z ust. 1 oraz
utrzymują ceny, które odzwierciedlają przeważające
warunki rynkowe; b)
przedsiębiorstwa inwestycyjne wypełniają warunki dotyczące
podwyższania cen ustanowione w ust. 3 akapit czwarty. 5. Podmiotom
giełdowym zezwala się na podejmowanie decyzji, w oparciu o
przyjętą przez nie politykę handlową oraz w sposób
obiektywny i pozbawiony wszelkich przejawów dyskryminacji, którym
inwestorom udostępniają swoje notowania. W związku z tym
ustanawia się przejrzyste normy rządzące dostępem do
notowań. Podmioty giełdowe mogą odmówić wejścia lub zerwania powiązań handlowych z
inwestorami w oparciu o uzgodnienia handlowe takie, jak status kredytowy
inwestora, ryzyko kontrahenta oraz ostateczne rozliczenie transakcji. 6. W celu
ograniczenia ryzyka narażenia na wielorakie transakcje pochodzące od
tego samego klienta, podmiotom giełdowym zezwala się na
ograniczenie liczby transakcji od tego samego klienta, do których podmioty te
przystępują zgodnie z ogólnie znanymi warunkami oraz w sposób
pozbawiony wszelkich przejawów dyskryminacji. Podmiotom tym zezwala się również na ograniczenie ogólnej
liczby transakcji uzyskanych od różnych klientów w tym samym czasie
w sposób pozbawiony wszelkich przejawów dyskryminacji i zgodnie z
art. 22, pod warunkiem że na powyższe zezwala się
wyłącznie, gdy liczba i/lub wielkość zleceń
składanych przez klientów znacząco przekracza ustaloną
normę. 7. W celu
zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1–6, w sposób
popierający skuteczną wycenę akcji oraz w celu maksymalnego
wykorzystania możliwości przedsiębiorstw inwestycyjnych do zawierania
transakcji możliwie najbardziej korzystnych dla klientów, Komisjaè1 --- ç może przyjąć środki
wykonawcze, które: a) określają
kryteria stosowania ust. 1 i 2; b) określają
kryteria ustalające, kiedy notowanie publikuje się w oparciu
o zasadę systematyczności i ciągłości oraz
w sposób łatwo dostępny, a także środki, za których
pomocą przedsiębiorstwa inwestycyjne mogą wypełniać zobowiązania
do podawania do publicznej wiadomości notowań cen, które
obejmują poniższe możliwości: i)
udogodnienia rynku regulowanego, które dopuściły dany instrument do
obrotu; ii) urzędy
strony trzeciej; iii)
uzgodnienia dotyczące własności; c) określają
kryteria ogólne dotyczące ustalania transakcji, których realizacja
w oparciu o kilka papierów wartościowych stanowi
część jednej transakcji lub zlecenia podlegającego warunkom
innym niż bieżąca cena rynkowa; d) określają
kryteria ogólne dotyczące ustalania, co można uznać za
wyjątkowe okoliczności rynkowe umożliwiające wycofanie
notowań cen, oraz warunki uaktualniania notowań cen; e) określają
kryteria dotyczące ustalania, jaka jest wielkość zwyczajowo
przyjmowana przez inwestora detalicznego; f) określają
kryteria dotyczące ustalania, co stanowi wartość znacznie
przekraczającą normę ustaloną w ust. 6; g) określają
kryteria dotyczące ustalania, kiedy ceny mieszczą się
w zakresie ogólnym zbliżonym do warunków rynkowych. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 11 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych
elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ê 2004/39/WE è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 12 lit. a) Artykuł 28 Ujawnianie
informacji przez przedsiębiorstwa inwestycyjne po zawarciu transakcji 1. Państwa
Członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa inwestycyjne, które
zawierają transakcje w akcjach dopuszczonych do obrotu na rynku
regulowanym poza rynkiem regulowanym lub MTF, na własny rachunek lub
w imieniu klienta, ujawniały przynajmniej wielkość
i cenę tych transakcji oraz czas ich zawarcia. Informacje te
publikuje się w czasie możliwie najbardziej zbliżonym do
czasu rzeczywistego, w oparciu o
właściwe zasady handlowe i w sposób łatwo
dostępny dla innych uczestników rynku. 2. Państwa
Członkowskie wymagają, aby informacje podawane do publicznej
wiadomości zgodnie z ust. 1 oraz limity czasowe, w których
podano je do publicznej wiadomości wypełniały wymogi
przyjęte na podstawie art. 45. Jeżeli środki przyjęte
na podstawie art. 45 przewidują odroczone sprawozdawanie
w odniesieniu do niektórych kategorii transakcji na akcjach,
możliwość ta ma zastosowanie mutatis mutandis do tych
transakcji, które realizuje się poza
rynkami regulowanymi lub MTF. 3. W celu
zapewnienia przejrzystego i należytego funkcjonowania rynków oraz
jednolitego stosowania ust. 1, Komisja może przyjąć è1 --- ç środki wykonawcze, które: a) ustalają
środki, dzięki którym przedsiębiorstwa inwestycyjne mogą
wypełnić zobowiązania nałożone na podstawie
ust. 1, w tym poniższe
możliwości: i)
udogodnienia rynku regulowanego, które dopuściły dany instrument do
obrotu lub udogodnienia MTF, w których prowadzi się obrót danymi akcjami; ii)
urzędy strony trzeciej; iii)
uzgodnienia dotyczące własności; b)
wyjaśniają stosowanie zobowiązania nałożonego na mocy
ust. 1 w odniesieniu do transakcji obejmujących wykorzystanie
akcji do celów dodatkowych, pożyczkowych lub innych, jeżeli wymiana akcji podlega czynnikom innym niż
bieżąca cena rynkowa akcji. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 12 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych elementów, przyjmuje się zgodnie z
procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o
której mowa w art. 64 ust. 2. ê 2004/39/WE è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 13 lit. a) Artykuł 29 Wymogi
przejrzystości dotyczące MTF przed ich wprowadzeniem do obrotu 1. Państwa
Członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz
podmioty gospodarcze prowadzące MTF sporządzały przynajmniej
aktualne oferty i ceny ofertowe oraz prowadziły interesy handlowe
w oparciu o ceny ogłaszane przez systemy odnoszące się
do akcji dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym. Państwa
Członkowskie przewidują podawanie tych informacji do publicznej
wiadomości w oparciu o właściwe warunki handlowe oraz
w sposób ciągły i w godzinach urzędowania. 2. Państwa
Członkowskie przewidują, że właściwe władze
mogą znieść zobowiązanie dotyczące
przedsiębiorstw inwestycyjnych lub podmiotów gospodarczych
prowadzących MTF do podawania do publicznej wiadomości informacji
określonych w ust. 1 w oparciu o model rynku lub rodzaj
i wielkość zamówień w przypadkach ustalonych zgodnie z
ust. 3. W szczególności, właściwe władze są
w stanie znieść zobowiązanie odnoszące się do transakcji
dużych w skali porównywanej ze standardową wielkością
rynku dla akcji lub kategorii danych akcji. 3. W celu
zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 i 2, Komisja może è1 --- ç przyjąć środki wykonawcze w
odniesieniu do: a) zakresu ofert lub
wyznaczonych notowań podmiotów gospodarczych, a także interesów
handlowych dotyczących tych cen podawanych do publicznej wiadomości; b) wielkości lub
rodzaju zleceń, dla których na podstawie ust. 2 można
znieść zobowiązanie do ujawniania informacji przed wprowadzaniem
instrumentów do obrotu; c) modelu rynku,
dla którego można znieść zobowiązanie do podawania do
publicznej wiadomości informacji przed wprowadzeniem instrumentów do
obrotu na podstawie ust. 2, w szczególności stosowania
zobowiązania do podawania metod prowadzenia obrotu handlowego za
pomocą MTF, które obejmują
transakcje zawarte na podstawie reguł przez odniesienie do cen
ustanowionych poza systemami MTF lub okresowe aukcje. Z wyjątkiem
przypadków uzasadnionych szczególnym charakterem MTF, treść tych
środków wykonawczych jest równorzędna do środków wykonawczych
przewidzianych w odniesieniu do rynków regulowanych w art. 44. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 13 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych
elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ê 2004/39/WE è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 14 lit. a) Artykuł 30 Wymogi
przejrzystości dotyczące MTF po ich wprowadzeniu do obrotu 1. Państwa
Członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz
podmioty gospodarcze prowadzące MTF podawały do publicznej
wiadomości przynajmniej cenę, wielkość oraz termin zawarcia
transakcji za pośrednictwem tych systemów odnoszących się do
akcji dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym. Państwa
Członkowskie wymagają danych szczegółowych dotyczących
podawania do publicznej wiadomości wszystkich tego rodzaju transakcji na
podstawie właściwych zasad rynkowych, w czasie możliwie najbardziej zbliżonym do
czasu rzeczywistego. Wymóg ten nie ma zastosowania do danych szczegółowych
dotyczących transakcji zawieranych w MTF i podawanych do
publicznej wiadomości w oparciu o systemy rynku regulowanego. 2. Państwa
Członkowskie zapewniają, że właściwe władze
mogą wydać przedsiębiorstwom inwestycyjnym lub podmiotom
gospodarczym prowadzącym MTF zezwolenie na odroczone przekazywanie danych
szczegółowych dotyczących transakcji w oparciu o ich rodzaje lub
wielkość. W szczególności, właściwe władze mogą zezwolić na odroczone podawanie do
publicznej wiadomości informacji odnoszących się do transakcji
większych w skali porównywanej ze standardową
wielkością rynku dla tych akcji, lub kategorii akcji. Państwa
Członkowskie wymagają, aby MTF uzyskały uprzednią
zgodę właściwych władz na proponowane uzgodnienia
dotyczące odroczonej publikacji informacji handlowych
i wymagają, aby uzgodnienia te zostały ujawnione
udziałowcom rynku oraz ogółowi inwestujących w sposób nie
budzący wątpliwości. 3. W celu
zapewnienia skutecznego funkcjonowania rynków finansowych oraz zapewnienia
jednolitego stosowania ust. 1 i 2, Komisja może è1 --- ç przyjąć środki wykonawcze w
odniesieniu do: a) zakresu
i treści informacji podawanych do publicznej wiadomości; b) warunków,
w oparciu o które przedsiębiorstwa inwestycyjne lub podmioty
gospodarcze prowadzące MTF mogą przewidzieć odroczone podawanie
do publicznej wiadomości informacji dotyczących transakcji
i kryteriów mających zastosowanie do podejmowania decyzji odnoszących się do transakcji
w związku z wielkością lub kategorią
zaangażowanych w nie akcji, zezwala się na odroczone podawanie
informacji do publicznej wiadomości. Z wyjątkiem
przypadków uzasadnionych szczególnym charakterem MTF, treść tych
środków wykonawczych jest równorzędna do środków wykonawczych
przewidzianych w odniesieniu do rynków regulowanych w art. 45. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 14 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych elementów, przyjmuje się zgodnie z
procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o
której mowa w art. 64 ust. 2. ò nowy Sekcja 4 Rynki MŚP Artykuł 35 Rynki na
rzecz wzrostu MŚP 1. Państwa
członkowskie zapewniają możliwość występowania
przez operatora MTF do swojego macierzystego właściwego organu z
wnioskiem o rejestrację MTF jako rynku na rzecz wzrostu MŚP. 2. Państwa
członkowskie zapewniają możliwość rejestrowania MTF
przez macierzysty właściwy organ jako rynku na rzecz wzrostu
MŚP, w przypadku gdy właściwy organ otrzyma wniosek, o którym
mowa w ust. 1, oraz zyska pewność, że w stosunku do MTF
spełnione są wymogi określone w ust. 3. 3. MTF podlega skutecznym zasadom, systemom i
procedurom zapewniającym spełnienie następujących
kryteriów: a) wśród
emitentów, których instrumenty finansowe zostały dopuszczone do obrotu na
wspomnianym rynku, małe i średnie przedsiębiorstwa stanowią
większość; b) ustanowiono
odpowiednie kryteria dotyczące pierwszego i dalszego dopuszczenia
instrumentów finansowych emitentów do obrotu na tym rynku; c) w przypadku
pierwszego dopuszczenia instrumentów finansowych do obrotu na tym rynku
opublikowano wystarczające informacje umożliwiające inwestorom
podjęcie świadomej decyzji o ewentualnym zainwestowaniu w dane
instrumenty, czy to w formie stosownego dokumentu o dopuszczeniu do obrotu, czy
też w formie prospektu emisyjnego, jeżeli w odniesieniu do oferty
publicznej instrumentów przeprowadzonej w związku z dopuszczeniem ich do
obrotu zastosowanie mają wymogi określone w [dyrektywie 2003/71/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady]; d) na rynku
dostępne są odpowiednie bieżące okresowe sprawozdania
finansowe udostępniane przez emitenta lub w jego imieniu, na przykład
zbadane roczne sprawozdania finansowe; e) emitenci na tym
rynku oraz osoby pełniące u emitenta obowiązki kierownicze oraz
osoby blisko z nimi związane spełniają stosowne wymogi
mające do nich zastosowanie na podstawie rozporządzenia w sprawie nadużyć
na rynku; f) informacje
regulacyjne dotyczące emitentów na tym rynku są przechowywane i
podawane do publicznej wiadomości; g) istnieją
skuteczne systemy i mechanizmy kontroli mające na celu zapobieganie
przypadkom nadużyć na rynku oraz ich wykrywanie zgodnie z wymogami określonymi
w rozporządzeniu (UE) nr …/… [rozporządzenie w sprawie
nadużyć na rynku]. 4. Kryteria
określone w ust. 3 pozostają bez uszczerbku dla obowiązku
przestrzegania przez operatora MTF innych obowiązków wynikających z
niniejszej dyrektywy związanych z prowadzeniem MTF. Kryteria te nie
stanowią również dla operatora MTF przeszkody w nakładaniu
dodatkowych wymogów, oprócz wymogów określonych w tym ustępie. 5. Państwa
członkowskie zapewniają macierzystemu właściwemu organowi
możliwość wyrejestrowania MTF jako rynku na rzecz wzrostu
MŚP w którymkolwiek z poniższych przypadków: a) operator rynku
wystąpi z wnioskiem o jego wyrejestrowanie; b) wymogi
określone w ust. 3 nie są już spełnione w odniesieni do
MTF. 6. Państwa
członkowskie wymagają, aby w przypadku zarejestrowania lub
wyrejestrowania MTF jako rynku na rzecz wzrostu MŚP przez macierzysty
właściwy organ na podstawie niniejszego artykułu, organ ten
powiadamiał EUNGiPW o tym fakcie w możliwie najkrótszym terminie.
EUNGiPW publikuje na swoich stronach internetowych i aktualizuje wykaz rynków
na rzecz wzrostu MŚP. 7. Państwa
członkowskie wymagają, aby w przypadku dopuszczenia instrumentu
finansowego emitenta do obrotu na jednym rynku na rzecz wzrostu MŚP, ten
instrument finansowy mógł być również przedmiotem obrotu na
innym rynku na rzecz wzrostu MŚP bez zgody emitenta. W takim przypadku
emitent nie podlega jednak żadnym obowiązkom w zakresie ładu
korporacyjnego ani początkowym, bieżącym lub doraźnym
obowiązkom informacyjnym w stosunku do tego drugiego rynku MŚP. 8. Zgodnie z
art. 94 Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych
precyzujących wymogi określone w ust. 3. Środki te
uwzględniają konieczność utrzymania w oparciu o te wymogi
wysokiego poziomu ochrony inwestorów w celu budowy zaufania inwestorów do tych
rynków, przy jednoczesnym ograniczeniu obciążeń
administracyjnych dla emitentów na tym rynku. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy ROZDZIAŁ III PRAWA PRZEDSIĘBIORSTW Ö FIRM Õ
INWESTYCYJNYCH Artykuł 3631 Swoboda świadczenia usług
inwestycyjnych i prowadzenia działalności inwestycyjnej 1. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że każdae
przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae, uprawnionae i nadzorowanae przez
właściwe władze
Ö organy Õ innego pPaństwa cCzłonkowskiego
zgodnie z niniejszą dyrektywą, oraz instytucje
kredytowe podlegające dyrektywie 2000/12/WE Ö 2006/48/WE Õ mogą swobodnie
świadczyć usługi inwestycyjne i/lub
prowadzić działalność inwestycyjną oraz
świadczyć usługi dodatkowe na ich terytoriach, pod warunkiem
że usługi i działalność tego rodzaju są
objęte zezwoleniem. Usługi dodatkowe można świadczyć
wyłącznie wraz z usługami i/lub
działalnością inwestycyjną. W odniesieniu do spraw objętych
niniejszą dyrektywą, pPaństwa cCzłonkowskie
nie nakładają żadnych wymagań dodatkowych na takąie przedsiębiorstwo
Ö firmę Õ inwestycyjnąe lub
instytucję kredytową. 2. Każdae przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae pragnącae
świadczyć usługi inwestycyjne lub prowadzić
działalność inwestycyjną na terytorium innego pPaństwa cCzłonkowskiego
po raz pierwszy lub pragnącae
zmienić zakres świadczonych usług lub prowadzonej
działalności, przekazuje
właściwym władzom
Ö organom Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö swojego
pochodzenia Õ informacje
dotyczące: a) pPaństwa
cCzłonkowskiego,
w którym zamierza prowadzić działalność; b) programu działania
określającego w szczególności usługi i/lub
działalność, a także usługi dodatkowe, które zamierza
świadczyć i prowadzić,
oraz, czy na terytorium pPaństwa
cCzłonkowskiego,
w którym zamierza świadczyć usługi, zamierza korzystać z usług
przedstawicieli Ö zależnych Õ . ð W przypadku gdy firma inwestycyjna
zamierza korzystać z usług przedstawicieli zależnych, przekazuje
ona właściwemu organowi w państwie członkowskim swojego
pochodzenia dane identyfikujące tych przedstawicieli zależnych. ï ê 2010/78/UE art.
6 ust. 11 lit. a) (dostosowany) ð nowy Jeżeli W przypadkach gdy przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae zamierza
korzystać z usług przedstawicieli zależnych, na wniosek właściwego organu
przyjmującego państwa członkowskiego oraz we właściwym
czasie, właściwy organ rodzimego
państwa członkowskiego Ö pochodzenia Õ przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo przekazują ð , w terminie miesiąca od
otrzymania wspomnianych informacji, przekazuje właściwemu organowi
przyjmującego państwa członkowskiego wyznaczonemu jako punkt
kontaktowy zgodnie z art. 83 ust. 1 ï tożsamość przedstawicieli Ö zależnych Õ ,
z których usług przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae zamierza
korzystać ð na potrzeby świadczenia usług ï w tym państwie członkowskim. Przyjmujące
państwo członkowskie może podajewać takie
informacje do publicznej wiadomości. EUNGiPW może zwrócić
się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą
i warunkami określonymi w art. 35 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) 3. W terminie jednego
miesiąca od daty otrzymania informacji właściwye władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ przesyłają
te informacje właściwemuym
władzom
Ö organowi Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego,
wyznaczonemuym
jako punkt kontaktowy zgodnie z art. 5683 ust. 1. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae może
następnie rozpocząć świadczenie usługi lub usług
inwestycyjnych w przyjmującym pPaństwie
cCzłonkowskim. 4. W przypadku zmiany
wszelkich danych szczegółowych przekazanych zgodnie z ust. 2, przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae przekazuje
pisemne powiadomienie o takich zmianach właściwemuym władzom
Ö organowi Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ przynajmniej na
jeden miesiąc przed wykonaniem zmian. Właściwye władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ informujeą o takich
zmianach właściwye
władze
Ö organ Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego. ò nowy 5. Każda
instytucja kredytowa pragnąca świadczyć usługi inwestycyjne
lub prowadzić działalność inwestycyjną, a także
świadczyć usługi dodatkowe zgodnie z ust. 1 za
pośrednictwem przedstawicieli zależnych przekazuje właściwemu
organowi państwa członkowskiego swojego pochodzenia dane
identyfikujące tych przedstawicieli zależnych. Jeżeli
instytucja kredytowa zamierza korzystać z usług przedstawicieli
zależnych, właściwy organ państwa członkowskiego
pochodzenia instytucji kredytowej, w terminie miesiąca od otrzymania
wspomnianych informacji, przekazuje właściwemu organowi
przyjmującego państwa członkowskiego wyznaczonemu jako punkt
kontaktowy zgodnie z art. 83 ust. 1 dane identyfikujące przedstawicieli
zależnych, z których usług instytucja kredytowa zamierza
korzystać na potrzeby świadczenia usług w tym państwie
członkowskim. Przyjmujące państwo członkowskie podaje takie
informacje do publicznej wiadomości. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy 65. Bez dalszych wymogów prawnych lub administracyjnych, pPaństwa cCzłonkowskie
zezwalają przedsiębiorstwom
Ö firmom Õ inwestycyjnym
oraz podmiotom
gospodarczym Ö operatorom
rynku Õ prowadzącym MTF
ð i OTF ï z innych pPaństw
cCzłonkowskich
na zapewnienie na ich terytorium właściwych uzgodnień Ö rozwiązań Õ
ułatwiających dostęp do Ö ich
systemów Õ oraz korzystanie z Ö nich Õ ich systemów przez
użytkowników zdalnych lub uczestników rynku ustanowionych Ö mających
siedzibę Õ na ich terytorium. 76. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ inwestycyjnae lub podmioty gospodarcze
Ö operator
rynku Õ , którye prowadzią MTF,
przekazują właściwemuym
władzom
Ö organowi Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö swojego
pochodzenia Õ informacje w sprawie
pPaństwa cCzłonkowskiego,
w którym zamierzają one wprowadzić takie uzgodnienia Ö rozwiązania Õ . W terminie
jednego miesiąca właściwye
władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ MTF przekazujeą te
informacje do pPaństwa
cCzłonkowskiego,
w którym MTF zamierza wprowadzić takie uzgodnienia Ö rozwiązania Õ . Na wniosek właściwegoych władz
Ö organu Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego
MTF oraz, z
należytą zwłoką Ö w
rozsądnym terminie Õ ,
właściwye
władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ MTF przekazujeą
tożsamość akcjonariuszy lub udziałowców Ö członków
lub uczestników Õ MTF ustanowionych
Ö mających
siedzibę Õ w tym pPaństwie cCzłonkowskim. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 11 lit. b) (dostosowany) ð nowy 87. W celu zapewnienia
spójności harmonizacji niniejszego artykułu, EUNGiPW może opracowywać
ð opracowuje ï projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie
z ust. 2, 4 i 76. ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z Ö procedurą
określoną w Õ art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ð 9. ï EUNGiPW może
opracowywać ð opracowuje ï projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać
standardowe formularze, szablony i procedury dotyczące przekazywania
informacji zgodnie z ust. 3, 4 i 76. ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszymtrzecim,
zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 3732 Ustanowienie oddziału 1. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że usługi inwestycyjne i/lub
działalność inwestycyjna, a także usługi dodatkowe,
można świadczyć na ich terytoriach zgodnie z niniejszą
dyrektywą i dyrektywą 2000/12/WE Ö 2006/48/WE Õ dzięki
ustanowieniu oddziału, pod warunkiem że te usługi
i działalność są objęte zezwoleniem wydanym przedsiębiorstwu
Ö firmie Õ inwestycyjnejmu lub instytucji
kredytowej w rodzimym
pPaństwie cCzłonkowskim Ö pochodzenia Õ . Usługi
dodatkowe można świadczyć wyłącznie wraz z
usługami i/lub działalnością
inwestycyjną. W odniesieniu do spraw objętych
niniejszą dyrektywą, pPaństwa
cCzłonkowskie nie
nakładają żadnych wymagań dodatkowych oprócz tych
dozwolonych na podstawie ust. 87
w sprawie organizacji i funkcjonowania oddziału. 2. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby każdae
przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae, pragnącae ustanowić
oddział na terytorium innego pPaństwa
cCzłonkowskiego
po raz pierwszy, powiadomiło właściwye władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ oraz przekazało
informacje dotyczące: a) pPaństw
cCzłonkowskich,
na których terytorium planuje ustanowienie oddziału; b) programu działania
ustanawiającego, między innymi oferowane usługi i/lub
działalność inwestycyjną, a także usługi
dodatkowe i strukturę organizacyjną oddziału oraz wskazującego,
czy oddział zamierza korzystać z usług przedstawicieli Ö zależnych Õ oraz Ö dane
identyfikujące tych przedstawicieli zależnych Õ; c) adres w przyjmującym pPaństwie cCzłonkowskim,
pod którym można otrzymać dokumenty; d) nazwiska osób wyznaczonych do kierowania
oddziałem. W przypadkach gdy Jeżeli eprzedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae korzysta z
usług przedstawicieli Ö zależnych Õ ustanowionych
w pPaństwie
cCzłonkowskim
poza rodzimym
pPaństwem cCzłonkowskim Ö pochodzenia Õ , takich
przedstawicieli Ö zależnych Õ należy
włączyć do oddziału, z zastrzeżeniem przepisów
niniejszej dyrektywy odnoszących się do oddziału. 3. O ile,
uwzględniając przewidywany zakres działalności
oddziału, właściwye
władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ nie mają
powodu wątpić w prawidłowość struktury
administracyjnej lub sytuacji finansowej przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjnejgo,
w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wszystkich informacji określonych
w ust. 2 przekazują te informacje
właściwemuym
władzom
Ö organowi Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego
wyznaczonemu jako punkt kontaktowy zgodnie z Ö art. 83 ust. 1 Õ
i zawiadamiają odpowiednie przedsiębiorstwo Ö firmę Õ inwestycyjnąe, którejgo to dotyczy. 4. Oprócz informacji
określonych w ust. 2, właściwye władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ przekazujeą
właściwemuym
władzom
Ö organowi Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego
dane szczegółowe dotyczące akredytowanego systemu rekompensat,
którego przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae jest
członkiem, zgodnie z dyrektywą 97/9/WE. W przypadku wprowadzenia
zmian do danych szczegółowych, właściwye władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ odpowiednio informujeą
właściwye
władze
Ö organ Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego. 5. W przypadku gdy
właściwye
władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ odmawiają
przekazania informacji określonych w ust. 2
właściwemuym
władzom
Ö organowi Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego,
dostarczają Ö on Õ przedsiębiorstwu
Ö firmie Õ inwestycyjnejmu, którejgo to dotyczy,
uzasadnienie odmowy w ciągu trzech miesięcy od otrzymania
wszystkich informacji. 6. Z chwilą
otrzymania informacji od właściwegoych
władz
Ö organu Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego
lub w przypadku nieotrzymania takich informacji od tych
tego władz Ö organu Õ ,
najpóźniej po upływie dwóch miesięcy od daty przekazania
informacji przez właściwye
władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ , można
ustanowić oddział i rozpocząć
działalność. ò nowy 7. Każda
instytucja kredytowa pragnąca korzystać z usług przedstawiciela
zależnego posiadającego siedzibę w państwie
członkowskim poza państwem członkowskim jej pochodzenia na
potrzeby świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia
działalności inwestycyjnej, a także świadczenia usług
dodatkowych zgodnie z niniejszą dyrektywą powiadamia o tym fakcie
właściwy organ w państwie członkowskim swojego pochodzenia. O ile
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia nie ma
powodu wątpić w prawidłowość struktury
administracyjnej lub sytuacji finansowej instytucji kredytowej,
w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wszystkich informacji
przekazuje te informacje właściwemu organowi przyjmującego
państwa członkowskiego wyznaczonemu jako punkt kontaktowy zgodnie z
art. 83 ust. 1 i zawiadamia instytucję kredytową, której to
dotyczy. W przypadku gdy
właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia odmawia
przekazania informacji właściwemu organowi przyjmującego
państwa członkowskiego, dostarcza on instytucji kredytowej, której to
dotyczy, uzasadnienie odmowy w ciągu trzech miesięcy od
otrzymania wszystkich informacji. Przedstawiciel
zależny może rozpocząć prowadzenie działalności z
chwilą otrzymania informacji od właściwego organu
przyjmującego państwa członkowskiego lub w przypadku
nieotrzymania takich informacji od tego organu najpóźniej po upływie
dwóch miesięcy od daty przekazania informacji przez właściwy
organ państwa członkowskiego pochodzenia. Taki przedstawiciel podlega
przepisom niniejszej dyrektywy mającym zastosowanie do oddziałów. ê 2004/39/WE (dostosowany) 87. Właściwye
władze
Ö organ Õ pPaństwa cCzłonkowskiego,
w którym znajduje się oddział, bierze na siebie
odpowiedzialność za zapewnienie, że usługi świadczone
przez oddział na jego terytorium wypełniają zobowiązania
ustanowione w art. 2419,
Ö 25, Õ 2721, 2822, 25,
27 i 28
Ö niniejszej dyrektywy
i art. 13–23 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR] oraz Õ oraz
w środkach przyjętych na ich mocy. Właściwye władze
Ö organ Õ pPaństwa cCzłonkowskiego,
w którym znajduje się oddział, ma prawo zbadać uzgodnienia oraz
wniosek o
Ö wymagać Õ dokonaniae zmian
niezbędnie koniecznych do umożliwienia właściwemuym władzom
Ö organowi Õ wprowadzenie
w życie Ö egzekwowania Õ zobowiązań
ustalonych na podstawie art. 2419,
Ö 25, Õ 2721, 2822, 25,
27 i 28
Ö niniejszej
dyrektywy i art. 13–23 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR] Õ oraz środków
przyjętych na ich mocy w odniesieniu do usług i/lub
działalności inwestycyjnej świadczonych i prowadzonej przez
oddział na jego terytorium. 98. Każde pPaństwo
cCzłonkowskie
przewiduje, że jeśli przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae uprawnionae w innym pPaństwie cCzłonkowskim
ustanowiłao
oddział na jego terytorium, wykonując swoje obowiązki i po
powiadomieniu właściwegoych
władz
Ö organu Õ rodzimego
Ö przyjmującego Õ pPaństwa cCzłonkowskiego,
właściwye
władze
Ö organ Õ pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo możegą
przeprowadzić kontrolę w tejtym oddzialełu. 109. W przypadku wprowadzenia zmian do wszelkiego rodzaju informacji
przekazanych zgodnie z ust. 2, przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae kieruje pisemne
powiadomienie o takich zmianach do właściwegoych władz
Ö organu Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ , przynajmniej
na miesiąc przed wykonaniem zmian. Właściwye władze
Ö organ Õ przyjmującego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ powiadamiają
Ö również Õ o tych zmianach
właściwye
władze
Ö organ Õ rodzimego
Ö przyjmującego Õ pPaństwa cCzłonkowskiego. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 12 (dostosowany) ð nowy 1110. W celu zapewnienia
spójności harmonizacji niniejszego artykułu, EUNGiPW może opracowywać
ð opracowuje ï projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie
z ust. 2, 4 i 109. ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z Ö procedurą
określoną w Õ art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania
niniejszego artykułuð 12. ï EUNGiPW może opracowywać
ð opracowuje ï projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać
standardowe formularze, wzory i procedury do celów przekazywania
informacji zgodnie z ust. 3 i 109. ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszymtrzecim,
zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 3833 Dostęp do rynków regulowanych 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne z
innych pPaństw
cCzłonkowskich,
które są uprawnione do zawierania transakcji na własny rachunek,
miały prawo członkostwa lub dostęp do rynków regulowanych
ustanowionych na ich terytorium za pomocą któregokolwiek z poniższych
uzgodnień
Ö mechanizmów Õ : a)
bezpośrednio przez utworzenie oddziału w przyjmujących pPaństwach cCzłonkowskich; b) stając
się zdalnymi członkami lub mając zdalny dostęp do rynków
regulowanych bez potrzeby posiadania siedziby ustanawiania rynku regulowanego
w rodzimym
pPaństwie cCzłonkowskim Ö pochodzenia
rynku regulowanego Õ , jeżeli w odniesieniu do
zawierania
transakcji na rynku, procedury handlowe i systemy Ö danego Õ rynku nie
wymagają ich Ö fizycznej Õ obecności przy
zawieraniua
transakcji na rynku. 2. W odniesieniu do spraw
objętych niniejszą dyrektywą, pPaństwa cCzłonkowskie
nie nakładają żadnych dodatkowych wymogów Ö regulacyjnych Õ wykonawczych
ani administracyjnych na przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjne
wykonujące prawa przyznane im na mocy ust. 1. Artykuł 3934 Dostęp do Ö partnera Õ centralnego kontrahenta,
udogodnień
Ö systemów Õ rozrachunkuowych
i rozliczeniowych oraz prawo do wyznaczania systemu rozliczeniowego rozrachunku 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne z
innych pPaństw
cCzłonkowskich
miały na ich terytorium prawo dostępu do Ö partnera Õ centralnego kontrahenta,
systemów rozrachunkuowych
i rozliczeniowych do celów finalizowania lub aranżowania
finalizowania transakcji na instrumentach finansowych. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby dostęp tych przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych do
takich udogodnień
Ö systemów Õ podlegał tym
samym, pozbawionym
wszelkich przejawów dyskryminacji Ö niedyskryminacyjnym Õ , przejrzystym
i obiektywnym kryteriom, które stosuje się do lokalnych uczestników
rynku. Państwa cCzłonkowskie
nie ograniczają wykorzystywania tych udogodnień Ö systemów Õ do rozrachunku
i rozliczania transakcji na instrumentach finansowych zawieranych na rynku
regulowanym lub MTF ð lub OTF ï na ich terytorium. 2. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby rynki regulowane na ich terytorium oferowały wszystkim
swoim akcjonariuszom
lub udziałowcom Ö członkom
lub uczestnikom Õ prawo do wyznaczania
systemu rozliczania
Ö rozrachunku Õ transakcji na
instrumentach finansowych zawieranych na tym rynku regulowanym, pod warunkiem
że Ö spełnienia
następujących warunków Õ : a) takie powiązania i uzgodnienia
między wyznaczonym systemem rozliczeniowym Ö rozrachunku Õ a innymi systemami
lub udogodnieniami
Ö platformami Õ są
niezbędne do zapewnienia skutecznego i ekonomicznego rozliczania
danych transakcji; oraz b) właściwye władze
Ö organ Õ odpowiedzialnye za nadzór rynku
regulowanego ustalają, iż
warunki techniczne dotyczące rozliczania transakcji zawartych na rynku
regulowanym przez system rozliczeń Ö rozrachunku Õ , inny niż
wyznaczony przez rynek regulowany, umożliwiają należyte
i właściwe funkcjonowanie rynków finansowych. Ocena właściwegoych władz
Ö organu Õ dla rynku
regulowanego pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji krajowych banków
centralnych pełniących rolę nadzorców systemów rozliczeniowych
rozrachunku, lub innych władz Ö organów Õ nadzorczych
Ö nadzorujących
te systemy Õ . Do celów
uniknięcia zbędnego powielania kontroli, właściwye władze
Ö organ Õ uwzględniają
nadzór aktualnie prowadzony przez te instytucje. 3. Prawa
przedsiębiorstw inwestycyjnych z mocy ust. 1 i 2
pozostają bez uszczerbku dla prawa
podmiotów gospodarczych centralnego kontrahenta, systemów rozrachunkowych
i rozliczeniowych papierów wartościowych do odmowy udostępnienia
wnioskowanych usług w oparciu o uzasadnione względy handlowe. Artykuł 4035 Przepisy dotyczące Ö partnera
centralnego Õ kontrahenta,
uzgodnień
Ö systemów Õ rozrachunkuowych
i rozliczeniowych w odniesieniu do MTF 1. Państwa cCzłonkowskie
nie utrudniają przedsiębiorstwom
Ö firmom Õ inwestycyjnym ani podmiotom gospodarczym
Ö operatorom
rynku Õ prowadzącym MTF
zawierania odpowiednich uzgodnień z Ö partnerem Õ centralnym kontrahentem
lub systemem
Ö izbą Õ rozrachunkowym
i rozliczeniowąym Ö i systemem
rozrachunku Õ w innych pPaństw cCzłonkowskich
w związku
z Ö w celu Õ wprowadzaniaem Ö możliwości
rozliczania lub rozrachunku Õ do systemu
rozrachunkowego i/lub rozliczeniowego niektórych lub
wszystkich transakcji zawartych przez podmioty gospodarcze Ö uczestników
rynku Õ w oparciu o te Ö ich Õ systemy. 2. Właściwye władze
organ przedsiębiorstw
Ö firm Õ inwestycyjnych
i podmiotów
gospodarczych Ö operatorów
rynku Õ prowadzących
MTF nie możegą
się sprzeciwiać wykorzystywaniu systemów Ö partnera centralnego Õ kontrahenta,
izb Ö rozliczeniowych Õ rozrachunkowych i/lub
rozliczeniowych
Ö systemów
rozrachunku Õ innego pPaństwa cCzłonkowskiego,
z wyjątkiem przypadków, gdy istnieje wyraźny nakaz utrzymania
właściwego funkcjonowania tego MTF oraz uwzględnienia warunków
dotyczących systemów rozliczeniowych Ö rozrachunku Õ ustanowionych
w art. 3934
ust. 2. W celu uniknięcia zbędnego
powielania kontroli,
właściwye
władze
Ö organ Õ uwzględniają
Ö dozór Õ i nadzór kontrolę/nadzór
Ö nad Õ systemamiów rozrachunkuowych
i rozliczeniowymich
prowadzonye
przez krajowe banki centralne pełniące rolę nadzorców systemów
rozrachunkuowych
i rozliczeniowych, lub Ö przez Õ inneych władz
Ö organy Õ nadzoruczych kompetentneych
w dziedzinie takich systemów. ò nowy ROZDZIAŁ IV Świadczenie
usług przez firmy z państw trzecich Sekcja 1 Świadczenie
usług w drodze ustanowienia oddziału Artykuł 41
Ustanowienie oddziału 1. Państwa
członkowskie wymagają uzyskania przez firmy z państw trzecich,
które zamierzają świadczyć usługi inwestycyjne lub
prowadzić działalność inwestycyjną, w tym
świadczyć usługi dodatkowe, na ich terytorium za
pośrednictwem oddziału, uprzedniego zezwolenia właściwych
organów tych państw członkowskich zgodnie z następującymi
przepisami: a) Komisja przyjęła decyzję
zgodnie z ust. 3; b) świadczenie
usług, o zezwolenie na które wnioskuje firma z państw trzeciego,
podlega zezwoleniu i nadzorowi w państwie trzecim, w którym
wnioskująca firma posiada siedzibę i uzyskała stosowne
zezwolenie. Państwo trzecie, w którym firma z państwa trzeciego
posiada siedzibę, nie może być sklasyfikowane przez grupę
specjalną ds. przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu
terroryzmu jako kraj lub terytorium odmawiające współpracy; c) istnieją
uzgodnienia w zakresie współpracy, obejmujące przepisy
regulujące wymianę informacji do celów zapewnienia integralności
rynku i ochrony inwestorów, między właściwymi organami w
zainteresowanym państwie członkowskim a właściwymi organami
nadzoru w państwie trzecim, w którym firma posiada siedzibę; d) oddział
posiada do swojej swobodnej dyspozycji kapitał założycielski w
wystarczającej wysokości; e) wyznaczono
osobę lub osoby odpowiedzialne za kierowanie oddziałem, przy czym
osoby te spełniają wymóg określony w art. 9 ust. 1; f) państwo
trzecie, w którym firma z państwa trzeciego posiada siedzibę,
podpisało z państwem członkowskim, w którym ustanowiony ma
zostać oddział, umowę, która jest w pełni zgodna ze
standardami określonymi w art. 26 Modelowej konwencji OECD w sprawie
podatku od dochodu i majątku, oraz zapewnia skuteczną wymianę
informacji w sprawach podatkowych, w tym ewentualne wielostronne konwencje
podatkowe; g) firma
wystąpiła z wnioskiem o członkowstwo w systemie rekompensat dla
inwestorów uprawnionym lub uznanym zgodnie z dyrektywą 97/9/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla
inwestorów. 2. Państwa
członkowskie wymagają, aby firma z państwa trzeciego
zamierzająca świadczyć usługi inwestycyjne lub prowadzić
działalność inwestycyjną, w tym świadczyć
usługi dodatkowe, na rzecz klientów detalicznych na terytorium tych
państw członkowskich, ustanowiła w Unii oddział. 3. Komisja może
przyjąć decyzję zgodnie z procedurą, o której mowa w art.
95, w stosunku do państwa trzeciego, jeżeli system prawny i nadzoru
tego państwa trzeciego zapewnia wypełnianie przez firmy, którym
udzielono zezwolenia w tym państwie trzecim, prawnie
wiążących wymogów, które wywierają skutek równoważny
wymogom określonym w niniejszej dyrektywie, w rozporządzeniu (UE) nr
…/… [MiFIR] oraz w dyrektywie 2006/49/WE [dyrektywa w sprawie adekwatności
kapitałowej] i ich środkach wykonawczych oraz to państwo trzecie
zapewnia równoważną wzajemną uznawalność ram nadzoru
ostrożnościowego mających zastosowanie do firm inwestycyjnych,
którym udzielono zezwolenia zgodnie z niniejszą dyrektywą. Ramy nadzoru
ostrożnościowego państw trzeciego można uznać za
równoważne, w przypadku gdy ramy te spełniają wszystkie
poniższe warunki: a) firmy
świadczące usługi inwestycyjne i prowadzące
działalność inwestycyjną w tym państwie trzecim
podlegają wymogowi uzyskania zezwolenia oraz objęte są na
bieżąco skutecznym nadzorem oraz systemem egzekwowania przepisów; b) firmy
świadczące usługi inwestycyjne i prowadzące działalność
inwestycyjną w tym państwie trzecim podlegają odpowiednio
wysokim wymogom kapitałowym oraz odpowiednim wymogom mającym
zastosowanie do akcjonariuszy i członków ich organu
zarządzające; c) firmy
świadczące usługi inwestycyjne i prowadzące
działalność inwestycyjną podlegają odpowiednim wymogom
organizacyjnym w obszarze funkcji kontroli wewnętrznej; d) ramy te
zapewniają przejrzystość i integralność rynku poprzez
zapobieganie przypadkom naruszeń na rynku w postaci wykorzystywania
informacji wewnętrznych i manipulacji na rynku. 4. Firma z
państw trzeciego, o której mowa w ust. 1, składa swój wniosek do
właściwego organu państwa członkowskiego, w którym zamierza
ustanowić oddział, po przyjęciu przez Komisję decyzji
stwierdzającej równoważność ram prawnych i nadzoru
państwa trzeciego, w którym firmie z państwa trzeciego udzielono
zezwolenia, w stosunku do wymogów określonych w ust. 3. Artykuł 42
Obowiązek przekazania
informacji Firma z państwa
trzeciego zamierzająca uzyskać zezwolenie na świadczenie
dowolnych usług inwestycyjnych lub prowadzenie dowolnej
działalności inwestycyjnej, w tym świadczenie dowolnych
usług dodatkowych, na terytorium państwa członkowskiego
przekazuje właściwemu organowi tego państwa członkowskiego
następujące informacje: a) nazwę
organu odpowiedzialnego za nadzór nad nią w danym państwie trzecim.
Jeżeli za nadzór odpowiada więcej niż jeden organ, podaje
się szczegółowe informacje na temat obszarów kompetencji każdego
z nich; b) wszelkie
istotne dane dotyczące firmy (nazwa, forma prawna, siedziba statutowa i
adres, członkowie organu zarządzającego, istotni akcjonariusze)
oraz program działania określający usługi inwestycyjne lub
działalność inwestycyjną, a także usługi dodatkowe,
które firma zamierza świadczyć lub prowadzić, oraz
strukturę organizacyjną oddziału, w tym opis wszelkich istotnych
funkcji operacyjnych zleconych osobom trzecim w drodze outsourcingu; c) nazwiska osób
odpowiedzialnych za kierowanie oddziałem oraz stosowne dokumenty w celu
wykazania spełnienia wymogów określonych w art. 9 ust. 1; d) informacje na
temat kapitału założycielskiego pozostającego do swobodnej
dyspozycji oddziału. Artykuł 43
Udzielenie zezwolenia 1.
Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym firma z
państwa trzeciego zamierza ustanowić swój oddział, udziela
zezwolenia, wyłącznie gdy spełnione są
następujące warunki: a) właściwy
organ zyskał pewność, że warunki określone w art. 41
zostały spełnione; b) właściwy
organ zyskał pewność, że oddział firmy z państwa
trzeciego będzie w stanie przestrzegać przepisów określonych w
ust. 3. Firma z państwa
trzeciego jest powiadamiana w terminie sześciu miesięcy od
złożenia kompletnego wniosku o tym, czy zezwolenie zostało
udzielone. 2. Oddział
firmy z państwa trzeciego, której udzielono zezwolenia zgodnie z ust. 1,
wypełnia obowiązki określone w art. 16, 17, 23, 24, 25, 27, 28
ust. 1 i art. 30 niniejszej dyrektywy oraz w art. 13–23 rozporządzenia
(UE) nr …/… [MiFIR] oraz w środkach przyjętych na ich podstawie, a
także podlega nadzorowi ze strony właściwego organu w
państwie członkowskich, w którym udzielono zezwolenia. W odniesieniu do
spraw objętych niniejszą dyrektywą państwa
członkowskie nie nakładają żadnych dodatkowych wymagań
w zakresie organizacji i funkcjonowania oddziału. Artykuł 44
Świadczenie usług w
innych państwach członkowskich 1. Firma z
państwa trzeciego, która uzyskała zezwolenie zgodnie z art. 43,
może świadczyć usługi i prowadzić
działalność objęte tym zezwoleniem w innych państwach
członkowskich Unii bez konieczności ustanawiania nowych oddziałów.
W tym celu firma ta przekazuje właściwemu organowi państwa
członkowskiego, w którym oddział posiada siedzibę,
następujące informacje: a) oznaczenie
państwa członkowskiego, w którym zamierza prowadzić
działalność, b) program
działania określający w szczególności usługi
inwestycyjne lub działalność inwestycyjną, a także
usługi dodatkowe, które zamierza świadczyć lub prowadzić w
tym państwie członkowskim. W terminie jednego
miesiąca od daty otrzymania informacji właściwy organ
państwa członkowskiego, w którym oddział posiada siedzibę,
przekazuje te informacje właściwemu organowi przyjmującego
państwa członkowskiego wyznaczonemu jako punkt kontaktowy zgodnie z
art. 83 ust. 1. Firma z państwa trzeciego może wtedy
rozpocząć świadczenie danej usługi lub usług w przyjmującym
państwie członkowskim. W przypadku zmiany
jakichkolwiek danych przekazanych zgodnie z akapitem pierwszym, firma z
państwa trzeciego powiadamia właściwy organ państwa
członkowskiego, w którym oddział posiada siedzibę, o tej zmianie
na piśmie przynajmniej na jeden miesiąc przed jej wdrożeniem.
Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym
oddział posiada siedzibę, informuje o tych zmianach
właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego. Firma pozostaje pod
nadzorem państwa członkowskiego, w którym oddział posiada
siedzibę, zgodnie z art. 43. 2. EUNGiPW
opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych
określających: a) minimalny
zakres uzgodnień w zakresie współpracy, o których mowa w art. 41 ust.
1 lit. c), w celu umożliwienia właściwym organom państwa
członkowskiego udzielającym zezwolenia firmie z państwa
trzeciego wykonywania całości uprawnień nadzorczych
przysługujących im na podstawie niniejszej dyrektywy; b) szczegółową
treść programu działania wymaganego na podstawie art. 42 lit.
b); c) treść
dokumentów dotyczących kierownictwa oddziału wymaganych na podstawie
art. 42 lit. c); d) szczegółową
treść informacji dotyczących kapitału
założycielskiego pozostającego do swobodnej dyspozycji
oddziału wymaganych na podstawie art. 42 lit. d). EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [XXX]. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których
mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. 3. EUNGiPW
opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia
standardowych formularzy, szablonów i procedur na potrzeby przekazywania
informacji określonych w tych ustępach. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [31 grudnia
2016 r.]. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których
mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia
(UE) nr 1095/2010. 4. Zgodnie z art. 94
Komisja jest uprawniano do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących
środków określających warunki oceny wystarczającej
wysokości kapitału założycielskiego pozostającego do
swobodnej dyspozycji oddziału, z uwzględnieniem rodzaju świadczonych
przez oddział usług inwestycyjnych lub prowadzonej przez niego
działalności inwestycyjnej oraz rodzaju klientów, na rzecz których
świadczone będą usługi lub prowadzona będzie
działalność. Sekcja 2 Rejestracja i cofnięcie zezwoleń Artykuł 45 Rejestracja Państwa
członkowskie rejestrują firmy, którym udzielono zezwolenia zgodnie z
art. 41. Rejestr jest ogólnie dostępny i zawiera informacje na temat
usług lub działalności, na których świadczenie
lub prowadzenie firma z państwa trzeciego posiada zezwolenie.
Rejestry te uaktualnia się na bieżąco. O każdym zezwoleniu
powiadamia się EUNGiPW. EUNGiPW ustanawia
wykaz wszystkich firm z państw trzecich, którym udzielono zezwolenia na
świadczenie usług i prowadzenie działalności w Unii. Wykaz
ten zawiera informacje na temat usług lub działalności, na
których świadczenie i prowadzenie firma z państwa trzeciego
posiada zezwolenie, i jest on na bieżąco aktualizowany. EUNGiPW
publikuje ten wykaz na swoich stronach internetowych oraz aktualizuje go. Artykuł 46 Cofnięcie
zezwolenia Właściwy
organ, który udzielił zezwolenia zgodnie z art. 43, może
cofnąć zezwolenie wydane firmie z państwa trzeciego, w przypadku
gdy firma ta: a) nie wykorzysta
zezwolenia w terminie 12 miesięcy, wyraźnie zrzeknie się
zezwolenia lub nie świadczy żadnych usług inwestycyjnych ani nie
prowadzi żadnej działalności inwestycyjnej w terminie
poprzedzających sześciu miesięcy, chyba że w takich
przypadkach dane państwo członkowskie przewidziało
możliwość wygaśnięcia zezwolenia; b) uzyskała
zezwolenie, składając fałszywe oświadczenia lub
w jakikolwiek inny sposób sprzeczny z prawem; c) nie
wypełnia już warunków, na których podstawie zezwolenie zostało
udzielone; d) poważnie
i systematycznie narusza przepisy przyjęte zgodnie z niniejszą
dyrektywą, regulujące warunki działalności firm
inwestycyjnych oraz mające zastosowanie do firm z państw trzecich; e) zalicza
się do przypadków, w których prawo krajowe, w odniesieniu do
spraw wykraczających poza zakres zastosowania niniejszej dyrektywy,
przewiduje cofnięcie zezwolenia. EUNGiPW powiadamiany
jest o każdym przypadku cofnięcia zezwolenia. Informacje o
cofnięciu zezwolenia podlegają opublikowaniu w wykazie ustanowionym w
art. 45 przez okres 5 lat. ê 2004/39/WE TYTUŁ III RYNKI REGULOWANE ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 4736 Zezwolenia i stosowne prawo 1. Państwa cCzłonkowskie
ograniczają zezwolenia dla rynku regulowanego w ramach tych systemów,
które są zgodne z przepisami tego tytułu. Zezwolenia dla rynku regulowanego wydaje
się wyłącznie wtedy, gdy właściwye władze
Ö organ Õ mają
pewność, że zarówno podmiot gospodarczy Ö operator
rynku Õ , jak i systemy
rynku regulowanego wypełniają przynajmniej wymogi ustanowione
w tym tytule. W przypadku rynku regulowanego
będącego osobą prawną zarządzaną lub
kierowaną przez podmiot gospodarczy Ö operatora
rynku Õ innegoy niż Ö sam Õ rynek regulowany pPaństwa cCzłonkowskie
określają, w jaki sposób poszczególne zobowiązania
nałożone na podmiot gospodarczy Ö operatora
rynku Õ na podstawie
niniejszej dyrektywy mają być rozdzielone między rynkiem
regulowanym a podmiotem
gospodarczym Ö operatorem rynku Õ . Podmiot Ö Operator Õ rynku regulowanego
przekazuje wszystkie informacje, w tym program działania
określający między innymi rodzaje przewidywanej
działalności oraz strukturę organizacyjną, niezbędne
do umożliwienia właściwemuym
władzom
Ö organowi Õ upewnienia się,
że z chwilą wydania pierwszego zezwolenia, rynek regulowany
ustanowił wszystkie uzgodnienia niezbędne do wypełnienia
zobowiązań nałożonych na podstawie tego tytułu. 2. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby podmiot
Ö operator Õ rynku regulowanego
wykonywał zadania odnoszące się do organizacji
i funkcjonowania rynku regulowanego w oparciu o Ö pod Õ nadzoremór
właściwegoych
władz
Ö organu Õ . Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że właściwe władze Ö organy Õ poddają
regularnej rewizji zgodność funkcjonowania rynków regulowanych z
przepisami tego tytułu. Zapewniają także, że
właściwe władze
Ö organy Õ monitorują, czy
rynki regulowane w każdym przypadku wypełniają warunki
dotyczące wydania pierwszego zezwolenia ustanowione na podstawie tego
tytułu. 3. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że podmiot gospodarczy Ö operator
rynku Õ odpowiada za
zapewnienie, że zarządzany przez niego rynek regulowany wypełnia
wszystkie wymogi ustanowione na podstawie tego tytułu. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają również, że na mocy niniejszej dyrektywy podmiot gospodarczy
Ö operator
rynku Õ jest uprawniony do
wykonywania prawa dotyczącego rynku regulowanego, którym zarządza. 4. Bez uszczerbku dla
wszelkich istotnych przepisów dyrektywy 2003/6/WE,
prawo publiczne
rządzące transakcjeami zawieraneymi na podstawie
systemówu
rynku regulowanego jest
takie samo, jak Ö reguluje Õ prawo publiczne rządzące
rynkiem regulowanym rodzimego pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia
rynku regulowanego Õ . 5. Właściwye władze
Ö organ Õ możegą
cofnąć zezwolenie wydane dla rynku regulowanego, jeżeli rynek
regulowany: a) w terminie 12 miesięcy nie
korzysta z zezwolenia, wyraźnie z niego rezygnuje lub zaprzestaje
prowadzenia działalności na okres dłuższy niż
sześć miesięcy, chyba że zainteresowane pPaństwo cCzłonkowskie
przewidziało wygaśnięcie zezwolenia w takich przypadkach; b) uzyskał zezwolenie,
składając fałszywe oświadczenia lub w jakikolwiek inny
sposób sprzeczny z prawem; c) nie wypełnia już warunków, na
których podstawie zezwolenie zostało udzielone; d) poważnie i/lub systematycznie narusza
przepisy przyjęte na podstawie niniejszej dyrektywy; bądź e) mieści się w kategorii
innych przypadków, w których prawo krajowe przewiduje cofnięcie
zezwolenia. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 13 6. O każdym
cofnięciu zezwolenia powiadamia się EUNGiPW. ê 2004/39/WE Artykuł 4837 Wymogi dotyczące zarządzania
rynkiem regulowanym 1. Państwa
Członkowskie wymagają, aby dla potrzeb zapewnienia należytego
i ostrożnego zarządzania rynkiem regulowanym, osoby efektywnie
kierujące działalnością rynku regulowanego cieszyły
się wystarczająco nieposzlakowaną opinią
i posiadały odpowiednie doświadczenie. Państwa Członkowskie wymagają również od podmiotu
gospodarczego powiadamiania właściwych władz o
tożsamości i innych dalszych zmianach dotyczących osób,
które efektywnie prowadzą działalność rynku regulowanego. Właściwe
władze odmawiają zatwierdzenia proponowanych zmian, jeżeli
istnieją obiektywne i wyraźne podstawy do domniemania, że
stanowią one źródło materialnego ryzyka dla należytego
i ostrożnego zarządzania i funkcjonowania rynku
regulowanego. 2. Państwa
Członkowskie zapewniają, że zgodnie z warunkami niniejszej
dyrektywy, w procesie wydawania zezwoleń dla rynku regulowanego,
osobę lub osoby, które skutecznie prowadzą działalność
uprawnionego rynku regulowanego, uznaje się za wypełniające
wymogi ustanowione w ust. 1. ò nowy 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby wszyscy członkowie organu
zarządzającego operatora rynku w każdym czasie cieszyli się
należycie nieposzlakowaną opinią, posiadali
wystarczającą wiedzę, umiejętności i
doświadczenie oraz poświęcali wystarczająco dużo czasu
na wykonywanie swoich obowiązków. Państwa członkowskie
zapewniają w szczególności wypełnianie przez członków
organu zarządzającego następujących wymogów: a) wymogu
poświęcania wystarczająco dużo czasu na wykonywanie swoich
funkcji. Nie sprawują
jednocześnie więcej niż jednej z następujących
kombinacji funkcji: (i) jednej funkcji
dyrektora wykonawczego z dwoma funkcjami dyrektora niewykonawczego (ii) czterech funkcji
dyrektora niewykonawczego. Funkcje dyrektora
wykonawczego lub niewykonawczego sprawowane w ramach tej samej grupy uznaje
się za jedną funkcję dyrektorską. Właściwe
organy mogą zezwolić członkowi organu zarządzającego
operatora rynku na łącznie większej liczby funkcji dyrektorskich
niż dopuszczają to przepisy poprzedniego akapitu, uwzględniając
indywidualne okoliczności oraz charakter, skalę i
złożoność działalności firmy inwestycyjnej. b) wymogu posiadania wystarczającego zasobu
zbiorowej wiedzy, umiejętności i doświadczenia
pozwalającego zrozumieć im działalność rynku
regulowanego, a zwłaszcza główne ryzyko z nią związane. c) wymogu
postępowania w sposób uczciwy, rzetelny, przy zachowaniu niezależnego
osądu w celu skutecznej oceny i kwestionowania decyzji kadry kierowniczej
wyższego szczebla. Państwa
członkowskie nakładają na operatorów rynku obowiązek
przeznaczania odpowiednich zasobów na potrzeby wprowadzenia do pracy oraz
szkolenia członków organu zarządzającego. 2. Państwa
członkowskie nakładają na operatorów rynku regulowanego
obowiązek powołania komitetu ds. nominacji w celu oceny
przestrzegania przepisów ust. 1 oraz wydawania, w razie konieczności,
zaleceń w oparciu o wyniki tej oceny. W skład komitetu ds. nominacji
wchodzą członkowie organu zarządzającego, którzy nie
pełnią żadnych funkcji wykonawczych u danego operatora rynku. Właściwe
organy, uwzględniając charakter, skalę i
złożoność działalności operatora rynku, mogą
zezwolić operatorowi rynku na niepowoływanie osobnego komitetu ds.
nominacji. W przypadku gdy w
świetle krajowego prawa organ zarządzający nie posiada
żadnych kompetencji przy wyznaczaniu swoich członków przepisów
niniejszego ustępu nie stosuje się. 3. Państwa
członkowskie nakładają na operatorów rynku wymóg
uwzględniania różnorodności jako jednego z kryteriów wyboru
członków organu zarządzającego. W szczególności,
biorąc pod uwagę wielkość swojego organu
zarządzającego operatorzy rynku wprowadzają politykę
promującą różnorodność w organie
zarządzającym pod względem płci, wieku, wykształcenia,
doświadczenia zawodowego i pochodzenia geograficznego. 4. EUNGiPW
opracowuje projekty standardów regulacyjnych w celu sprecyzowania następujących
kwestii: a) pojęcia
obowiązku poświęcania przez członka organu
zarządzającego wystarczająco dużo czasu na wykonywanie
swoich funkcji w odniesieniu do indywidualnych okoliczności oraz
charakteru, skali i złożoności działalności operatora
rynku, które właściwe organy muszą uwzględnić przy
wydawaniu członkowi organu zarządzającego zezwolenia na
łącznie większej liczby funkcji dyrektorskich niż jest to
dopuszczalne na podstawie przepisów określonych w ust. 1 lit. a); b) pojęcia
wystarczającego zasobu zbiorowej wiedzy, umiejętności i
doświadczania organu zarządzającego, o którym mowa w ust. 1 lit.
b); c) pojęcia
uczciwości, rzetelności i niezależnego osądu członka
organu zarządzającego, o których mowa w ust. 1 lit. c); d) pojęcia
odpowiednich zasobów ludzkich i finansowych przeznaczonych na potrzeby
wprowadzenia do pracy i szkolenia członków organu
zarządzającego; e) pojęcia
różnorodności, którą należy uwzględnić przy
wyborze członków organu zarządzającego. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [31 grudnia
2014 r.] Komisja jest
uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych,
o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą
określoną w art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. 5. Państwa
członkowskie nakładają na operatora rynku regulowanego wymóg
powiadamiania właściwego organu o tożsamości wszystkich
członków swojego organu zarządzającego oraz o wszelkich zmianach
jego składu, a także przekazywania wszelkich informacji wymaganych do
oceny spełnienia przez firmę wymogów określonych w ust. 1, 2 i
3. 6. Organ
zarządzający operatora rynku musi być wstanie zapewnić
zarządzanie regulowanym rynkiem w należyty i ostrożny sposób
oraz w sposób, którzy sprzyja integralności rynku. Organ
zarządzający monitoruje i okresowo ocenia skuteczność
organizacji rynku regulowanego i podejmuje odpowiednie kroki w celu
wyeliminowania wszelkich uchybień. Członkom organu
zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą
zapewnia się odpowiedni dostęp do informacji i dokumentów
niezbędnych w celu sprawowania nadzoru nad procesem podejmowania decyzji
przez kadrę kierowniczą i monitorowania tego procesu. 7.
Właściwy organ odmawia zezwolenia, jeżeli nie jest pewny, czy
osoby faktycznie kierujące działalnością rynku regulowanego
cieszą się należycie nieposzlakowaną opinią
lub posiadają odpowiednie doświadczenie lub jeżeli
istnieją obiektywne i uzasadnione powody pozwalające
przypuszczać, że organ zarządzający firmy może
stwarzać zagrożenie dla jej skutecznego, należytego
i ostrożnego zarządzania oraz należytego uwzględnienia
kwestii integralności rynku. Państwa
członkowskie dbają o to, by w procesie wydawania zezwoleń
dla rynku regulowanego osobę lub osoby faktycznie kierujące
działalnością i operacjami rynku regulowanego, któremu już
udzielono zezwolenia zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, uznaje się
za spełniające wymogi określone w ust. 1. ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 4938 Wymogi odnoszące się do osób
wywierających istotny wpływ na zarządzanie rynkiem regulowanym 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby osoby, które są w stanie wywierać,
bezpośrednio lub pośrednio, istotny wpływ na zarządzanie
rynkiem regulowanym, były odpowiednie. 2. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby podmiot
Ö operator Õ rynku regulowanego: a) dostarczał właściwemuym władzom
Ö organowi Õ oraz podawał do
publicznej wiadomości informacje dotyczące własności rynku
regulowanego i/lub podmiotu gospodarczego Ö operatora
rynku Õ,
w szczególności tożsamości i skali interesów wszelkich
stron będących w stanie wywierać istotny wpływ na
zarządzanie; b) powiadamiał właściwye władze
Ö organ Õ i podawał
do publicznej wiadomości wszelkie informacje dotyczące przeniesienia
własności, które powoduje zmianę tożsamości osób
wywierających istotny wpływ na funkcjonowanie rynku regulowanego. 3. Właściwye władze
Ö organ Õ odmawiają
zatwierdzenia proponowanych zmian w interesach podmiotów kontrolujących
Ö kontrolnym
pakiecie akcji Õ ryneku regulowanegoy i/lub
operatora rynku, jeżeli istnieją obiektywne i wyraźne
podstawy do domniemania, że stanowiłyby one zagrożenie dla
należytego i rozsądnego zarządzania rynkiem regulowanym. Artykuł 5039 Wymogi organizacyjne Państwa cCzłonkowskie
wymagają od rynku regulowanego: a) wprowadzenia uzgodnień mających
na celu ustalenie i zarządzanie potencjalnymi skutkami szkodliwymi
dla funkcjonowania rynku regulowanego i jego udziałowców, wszelkich
sprzeczności interesów powstałych między interesami rynku
regulowanego, jego właścicieli lub podmiotów gospodarczych Ö operatora
rynku Õ oraz należytym
funkcjonowaniem rynku regulowanego, w szczególności jeżeli takie
sprzeczności interesów mogą spowodować uszczerbek dla funkcji
powierzonych rynkowi regulowanemu przez właściwye władze
Ö organ Õ; b) właściwych zdolności do
zarządzania ryzykiem, na które jest narażony, wykonania Ö wdrażania Õ właściwych
uzgodnień
Ö mechanizmów Õ i systemów dla
potrzeb ustalenia każdego rodzaju istotnego ryzyka działalności
oraz wprowadzenia skutecznych środków ograniczania tego ryzyka; c) wprowadzenia uzgodnień Ö rozwiązań Õ dotyczących
Ö na
potrzeby Õ należytego
zarządzania technicznym działaniem systemu, w tym ustanowienia
skutecznych uzgodnień
dotyczących nieprzewidzianych okoliczności Ö planów
awaryjnych Õ w celu
poradzenia sobie z ryzykiem zakłócenia funkcjonowania systemów; d) wprowadzenia przejrzystych i pozbawionych
przejawów uznawania nieuznaniowych
reguł i procedur dotyczących uczciwego i należytego
obrotu oraz ustanowienia obiektywnych kryteriów skutecznego realizowania
zleceń; e) wprowadzenia skutecznych uzgodnień
Ö rozwiązań Õ
ułatwiających skuteczne i terminowe finalizowanie transakcji
zawieranych na podstawie tych systemów; f) z chwilą wydania zezwolenia oraz
później, udostępnienia
Ö dysponowania Õ wystarczającymich środkamiów finansowymich
umożliwiającymich
jego właściwe funkcjonowanie, uwzględniając charakter
i zakres transakcji zawieranych na rynku, oraz zakres
i poziom ryzyka, na które jest narażony. ò nowy Artykuł 51 Odporność
systemów, automatyczne mechanizmy zawieszania obrotu oraz obrót elektroniczny 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby rynek regulowany posiadał skuteczne
systemy, procedury i mechanizmy zapewniające odporność swoich
systemów transakcyjnych, ich wystarczającą wydajność, aby
móc obsłużyć wolumen zleceń i komunikatów w szczytowych
okresach, oraz zdolność do zapewniania uporządkowanego obrotu w
warunkach napięć rynkowych, a także pełne testowanie swoich
systemów w celu zapewnienia spełnienia tych warunków oraz objęcie ich
skutecznymi planami w zakresie kontynuacji działalności w celu
zapewnienia ciągłości świadczenia swoich usług, w
przypadku wystąpienia jakichkolwiek nieprzewidzianych awarii swoich
systemów transakcyjnych. 2. Państwa
członkowskie wymagają, aby rynek regulowany posiadał skuteczne
systemy, procedury i mechanizmy umożliwiające odrzucanie zleceń,
które przekraczają uprzednio określone progi wolumenu i ceny lub
które są w oczywisty sposób błędne, oraz aby mógł czasowo
wstrzymywać obrót, w przypadku znacznego wahania cen instrumentu
finansowego na tym rynku lub rynku pokrewnym w krótkim okresie czasu oraz, w
wyjątkowych przypadkach, mógł unieważnić, zmienić lub
skorygować dowolną transakcję. 3. Państwa
członkowskie wymagają, aby rynek regulowany posiadał skuteczne
systemy, procedury i mechanizmy uniemożliwiające systemom obrotu
algorytmicznego doprowadzenie lub przyczynienie się do powstania na rynku
zakłóceń obrotu, w tym systemy umożliwiające ograniczenie
wielkości wskaźnika niezrealizowanych zleceń do liczby
transakcji, które członek lub uczestnik rynku może wprowadzić do
systemu, a także aby mógł spowalniać napływ zleceń, w
przypadku ryzyka osiągnięcia przez jego system swojej maksymalnej
wydajności oraz ograniczać minimalną wielkość (tick),
o jaką może zmieniać się cena instrumentu na rynku. 4. Państwa
członkowskie wymagają, aby rynek regulowany, który dopuszcza
bezpośredni dostęp elektroniczny, posiadał skuteczne systemy,
procedury i mechanizmy gwarantujące, że: zgodę na
świadczenie tych usług posiadają wyłącznie
członkowie lub uczestnicy będący firmą inwestycyjną,
która uzyskała zezwolenie na podstawie niniejszej dyrektywy; ustanowiono i
stosuje się odpowiednie kryteria w zakresie stosowności osób, którym
taki dostęp może zostać przyznany; oraz że dany
członek lub uczestnik rynku pozostaje odpowiedzialny za zlecenia i
transakcje zrealizowane z wykorzystaniem tej usługi. Państwa
członkowskie wymagają również, aby rynek regulowany
ustanowił odpowiednie standardy kontroli ryzyka oraz progi obrotu
prowadzonego za pośrednictwem tego mechanizmu dostępowego, a
także był w stanie rozróżniać zlecenia lub transakcje
realizowane przez daną osobę z wykorzystaniem usługi
bezpośredniego dostępu elektronicznego od zleceń lub transakcji
realizowanych przez samego członka lub uczestnika oraz, w razie
konieczności, być w stanie wstrzymywać realizację zlecenia
lub transakcji przez taką osobę niezależnie od zleceń lub
transakcji realizowanych przez członka lub uczestnika. 5. Państwa członkowskie wymagają,
aby rynek regulowany zapewniał przejrzystość,
uczciwość i niedyskryminacyjny charakter swoich zasad
dotyczących usług kolokacji oraz struktur opłat. 6. Państwa
członkowskie wymagają, aby rynek regulowany, na żądanie
organu właściwego dla rynku regulowanego, udostępniał
właściwemu organowi dane dotyczące arkusza zleceń lub
zapewniał właściwemu organowi dostęp do arkusza
zleceń, aby umożliwić mu monitorowanie obrotu. 7. Zgodnie z
art. 94 Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych
dotyczących warunków określonych w niniejszym artykule, a
zwłaszcza w celu: a) zapewnienia
odporności systemów transakcyjnych rynków regulowanych oraz ich
odpowiedniej wydajności; b) określenia
warunków, na jakich obrót powinien podlegać wstrzymaniu, w przypadku
wystąpienia znacznego wahania cen instrumentu finansowego na danym rynku
lub rynku pokrewnym w krótkim okresie czasu; c) określenia
maksymalnej i minimalnej wartości wskaźnika niezrealizowanych
zleceń do liczby transakcji, który może zostać przyjęty
przez rynki regulowane, oraz minimalnych wielkości zmiany ceny, które
należy przyjąć; d) ustanowienia
mechanizmów kontroli w odniesieniu do bezpośredniego dostępu
elektronicznego; e) zapewnienia rzetelności i niedyskryminacyjnego
charakteru usług kolokacji i struktur opłat. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 Sprostowanie, Dz.U. L 045 z 16.2.2005, s. 18 è2 2008/10/WE art. 1 ust. 15 lit. a) ð nowy Artykuł 5240 Dopuszczanie instrumentów finansowych
do obrotu 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby rynek regulowany wprowadził jasne i przejrzyste
reguły dotyczące dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu. Reguły te zapewniają, że obrót
wszelkimi instrumentami finansowymi dopuszczonymi do obrotu na rynku
regulowanym można prowadzić w sposób uczciwy, należyty
i skuteczny, a w przypadku zbywalnych papierów wartościowych –
że można je swobodnie zbywać. 2. W przypadku
instrumentów pochodnych reguły zapewniają, że przeznaczenie kontraktu
na Ö konstrukcja Õ instrumentuy pochodnego umożliwia ich właściwe
wycenianie, a także wprowadzanie skutecznych warunków rozliczania. 3. Oprócz
zobowiązań określonych w ust. 1 i 2, pPaństwa cCzłonkowskie
wymagają od rynku regulowanego ustanowienia i utrzymania skutecznych
uzgodnień dla potrzeb weryfikowania, że emitenci zbywalnych papierów
wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym
wypełniają zobowiązania ustanowione na podstawie Ö unijnego Õ prawa wspólnotowego
w odniesieniu do pierwszego, dalszego lub ad hoc Ö doraźnego Õ ujawniania
informacji. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że rynek regulowany ustanawia uzgodnienia Ö mechanizmy Õ, które
ułatwiają jego akcjonariuszom lub udziałowcom Ö członkom
lub uczestnikom Õ uzyskanie
dostępu do informacji podanych do publicznej wiadomości na podstawie Ö unijnego Õ prawa wspólnotowego. 4. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że rynek regulowany ustanowił niezbędne uzgodnienia
Ö mechanizmy Õ dla potrzeb regularnej
rewizji zgodności instrumentów finansowych wprowadzanych do obrotu z
wymogami dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu. 5. Zbywalne papiery
wartościowe dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym można
następnie dopuścić do obrotu na innych rynkach regulowanych,
nawet bez zgody emitenta oraz zgodnie z właściwymi przepisami
dyrektywy 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada
2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego podawanego do publicznej
wiadomości w związku z dopuszczeniem do obrotu papierów
wartościowych i zmieniającej dyrektywę 2001/34/WE[55]. Rynek
regulowany powiadamia emitenta, że jego papiery wartościowe
podlegają obrotowi na rynku regulowanym. Emitent nie podlega
jakiemukolwiek zobowiązaniu do przekazywania informacji wymaganych na
podstawie ust. 3 bezpośrednio rynkowi regulowanemu, który
dopuścił papiery wartościowe emitenta do obrotu bez jego zgody. 6. Aby zapewnić jednolite stosowanie
ust. 1–5, Komisja è2 --- ç przyjmuje
ð Zgodnie z art. 94 Komisja przyjmuje w
drodze aktów delegowanych ï środki wykonawcze, które: a) określają
właściwości poszczególnych kategorii instrumentów
uwzględniane przez rynek regulowany podczas dokonywania oceny, czy
instrument wydano
Ö wyemitowano Õ w sposób zgodny
z warunkami ustanowionymi w ust. 1 akapit drugi, dotyczącymi
dopuszczenia do obrotu w różnych segmentach rynku, które prowadzi; b) wyjaśniają uzgodnienia
Ö rozwiązania Õ, które rynek
regulowany ma wykonać
Ö wdrożyć Õ w celu
wypełnienia zobowiązania do weryfikowania, czy emitent zbywalnych
papierów wartościowych wypełnia zobowiązania nałożone
na podstawie Ö unijnego Õ prawa wspólnotowego
w odniesieniu do pierwszego, dalszego i ad hoc Ö doraźnego Õ ujawniania
informacji; c) wyjaśniają uzgodnienia
Ö mechanizmy Õ , które rynek
regulowany musi ustanowić zgodnie z ust. 3 w celu
ułatwienia akcjonariuszom
lub udziałowcom Ö swoim
członkom lub uczestnikom Õ dostępu do
informacji, które podano do publicznej wiadomości, zgodnie z warunkami
ustanowionymi na mocy Ö unijnego Õ prawa wspólnotowego. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 15 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych
elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 5341 Zawieszenie i wycofanie
instrumentów z obrotu 1. Bez uszczerbku dla
prawa właściwych władz ustanowionego na mocy art. 72 ust. 1 lit. d)50
ust. 2 lit. j)
i e)k)
do domagania się zawieszenia lub wycofania instrumentu z obrotu, podmiot gospodarczy
Ö operator Õ rynku regulowanego
może zawiesić lub wycofać z obrotu instrument finansowy, który
nie wypełnia już reguł rynku regulowanego, chyba że takie
postępowanie spowodowałoby poważną szkodę dla
interesów inwestorów lub należytego funkcjonowania rynku. Nie
naruszając możliwości podmiotów gospodarczych rynku regulowanego
do bezpośredniego powiadamiania podmiotów gospodarczych innego rynku
regulowanego, Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby podmiot
gospodarczy Ö operator Õ rynku regulowanego,
który zawiesza lub wycofuje z obrotu instrument finansowy, podawał niniejszą
Ö tę Õ decyzję do
publicznej wiadomości ð , podawał ją do
wiadomości innych rynków regulowanych, MTF i OTF prowadzących obrót
tym samym instrumentem finansowym ï i przekazywał istotne informacje właściwemuym Ö organowi Õ władzom.
Właściwy organ powiadamia Ö o tym
fakcie Õ właściwe
organy innych państw członkowskich.ð Państwa członkowskie
wymagają, aby inne rynki regulowane, MTF i OTF prowadzące obrót tym
samym instrumentem finansowym również zawiesiły lub wycofały ten
instrument finansowy z obrotu, w przypadku gdy powodem zawieszenia lub
wycofania z obrotu jest nieujawnienie informacji na temat emitenta lub instrumentu
finansowego, z wyjątkiem przypadków, w których ujawnienie tych informacji
mogłoby poważnie zaszkodzić interesom inwestorów lub znaczenie
zaburzyć uporządkowane funkcjonowanie rynku. Państwa
członkowskie wymagają, aby inne rynki regulowane, MTF i OTF
powiadamiały o swojej decyzji właściwy dla siebie organ oraz
wszystkie rynki regulowane, MTF i OTF prowadzące obrót tym samym
instrumentem finansowym, dołączając uzasadnienie w przypadku
podjęcie decyzji o niezawieszeniu lub niewycofaniu danego instrumentu
finansowego z obrotu. ï ê 2010/78/UE art.
6 ust. 14 (dostosowany) ð nowy 2. Właściwy
organ, który domaga się zawieszenia lub wycofania instrumentu finansowego
z obrotu na jednym lub na większej liczbie rynków regulowanych ð MTF lub OTF ï, bezzwłocznie podaje swoją decyzję do publicznej
wiadomości i powiadamia EUNGiPW oraz właściwe organy innych
państw członkowskich. Z wyjątkiem przypadków, gdy
powyższe może spowodować znaczną szkodę dla interesów
inwestorów lub należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego,
właściwe organy innych państw członkowskich zwracają
się o zawieszenie lub usunięcie tego instrumentu finansowego
z obrotu na rynkach regulowanych,
i MTF
ð i OTF ï , które są prowadzone pod ich nadzorem. ò nowy 3. EUNGiPW
opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia
formatu i momentu przekazania i upublicznienia informacji, o których mowa w
ust. 1 i 2. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których
mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia
(UE) nr 1095/2010. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [XXX]. 4. Zgodnie z art. 94
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w celu
określenia wykazu okoliczności mogących poważnie
zaszkodzić interesom inwestorów lub znaczenie zaburzyć
uporządkowane funkcjonowanie rynku, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz w
celu określenia kwestii związanych z nieujawnieniem informacji na
temat emitenta lub instrumentu finansowego, o których mowa w ust. 1. Artykuł 54 Współpraca
i wymiana informacji między rynkami regulowanymi 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby w odniesieniu do danego instrumentu finansowego
operator rynku regulowanego niezwłocznie informował operatorów innych
rynków regulowanych, MTF i OTF o: a) zakłóceniach
obrotu; b) postępowaniu,
które może nosić znamiona nadużycia w rozumieniu [wstawić
odniesienie do MAR] oraz c) zakłóceniach
funkcjonowania systemów. 2. EUNGiPW
opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
określenia szczególnych okoliczności, których wystąpienie
powoduje konieczność wypełnienia wymogu informacyjnego, o którym
mowa w ust. 1. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia []. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych,
o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą
określoną w art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 5542 Dostęp do rynku regulowanego 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby rynek regulowany ustanowił i utrzymywał
przejrzyste i pozbawione
wszelkich przejawów dyskryminacji Ö niedyskryminacyjne Õ reguły, oparte
na obiektywnych kryteriach, rządzące dostępem lub udziałem
w rynku regulowanym. 2. Reguły te
określają wszelkie zobowiązania dotyczące akcjonariuszy lub
udziałowców Ö członków
lub uczestników Õ , wynikające
ze: a) statutu i przepisów
administracyjnych rynku regulowanego; b) reguł odnoszących się do
transakcji na rynku; c) norm zawodowych nałożonych na
personel przedsiębiorstw
Ö firm Õ inwestycyjnych lub
instytucji kredytowych działających na rynku; d) ustanowionych na podstawie ust. 3
warunków dotyczących akcjonariuszy lub udziałowców Ö członków
lub uczestników Õ innych,
niż przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
i instytucje kredytowe; e) reguł i procedur
dotyczących rozliczania Ö i
rozrachunku Õ transakcji zawartych
na rynku regulowanym. 3. Rynki regulowane
mogą dopuścić w charakterze akcjonariuszy lub udziałowców
Ö członków
lub uczestników Õ przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne,
instytucje kredytowe uprawnione na podstawie dyrektywy 2000/12/WE
Ö 2006/48/WE Õ oraz inne osoby,
które: a) są właściwe i odpowiedniecieszą się należycie
nieposzlakowaną opinią; b) charakteryzują się odpowiednim
poziomem zdolności, i kompetencji
Ö i
doświadczenia Õ do prowadzenia
Ö w
zakresie Õ obrotu handlowego; c) w miarę potrzeb, wprowadziły
Ö posiadają,
w stosownych przypadkach, Õ właściwe
uzgodnienia organizacyjne; d) posiadają zasoby odpowiednie do
pełnionej roli, uwzględniając różnorodne ustalenia
finansowe, które rynek regulowany może ustanowić dla potrzeb
zagwarantowania właściwego rozliczania transakcji. 4. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że w odniesieniu do transakcji zawieranych na rynku
regulowanym, akcjonariusze
i udziałowcy Ö członkowie
i uczestnicy Õ nie mają
obowiązku stosowania względem siebie zobowiązań
ustanowionych w art. 2419,
Ö 25, Õ 2721 i 2822. Jednakże akcjonariusze lub
udziałowcy Ö członkowie
lub uczestnicy Õ rynku regulowanego
stosują zobowiązania przewidziane w art. 2419, Ö 25, Õ 2721 i 2822 odnoszące
się do ich klientów, gdy działając w imieniu klientów
realizują ich zlecenia na rynku regulowanym. 5. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że reguły w sprawie dostępu do Ö rynku
regulowanego Õ lub udziału
w rynku
regulowanym Ö nim Õ przewidują
bezpośrednie lub zdalny udział w rynku przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych
i instytucji kredytowych. 6. Bez jakichkolwiek
dalszych wymogów prawnych lub administracyjnych, pPaństwa cCzłonkowskie
umożliwiają rynkom regulowanym z innych pPaństw cCzłonkowskich
wprowadzanie na ich terytorium właściwych uzgodnień Ö stosownych
rozwiązań Õ, tak, aby
ułatwić dostęp do Ö tych
rynków Õ i obrót na tych
rynkach prowadzony przez zdalnych akcjonariuszy lub udziałowców
Ö członków
lub uczestników Õ ustanowionych
Ö posiadających
siedzibę Õ na ich terytorium. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 15 (dostosowany) Rynek regulowany przekazuje
właściwemu organowi rodzimego państwa członkowskiego Ö swojego pochodzenia Õ informacje
dotyczące państwa członkowskiego, w którym zamierza
wprowadzić takie uzgodnienia Ö rozwiązania Õ . Właściwy
organ rodzimego
państwa członkowskiego Ö pochodzenia Õ w terminie
jednego miesiąca przekazuje te informacje państwu
członkowskiemu, w którym rynek regulowany zamierza wprowadzić
takie uzgodnienia
Ö rozwiązania Õ. EUNGiPW może
zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie
z procedurą i warunkami określonymi w art. 35
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 16 lit. a) Na wniosek właściwegoych władz
Ö organu Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego
oraz we
właściwym czasie Ö rozsądnym
terminie Õ , właściwye władze
Ö organ Õ rodzimego
Ppaństwa Cczłonkowskiego Ö pochodzenia Õ rynku regulowanego
przekazujeą
tożsamość akcjonariuszy lub udziałowców Ö członków
lub uczestników Õ rynku regulowanego ustanowionych
Ö mających
siedzibę Õ w tym pPaństwie cCzłonkowskim. 7. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby podmiot
gospodarczy Ö operator Õ rynku regulowanego
regularnie przekazywał właściwym władzom Ö organowi
właściwemu dla Õ rynku regulowanego
wykaz akcjonariuszy
i udziałowców Ö członków i
uczestników Õ w rynku
regulowanegoym. Artykuł 5643 Monitorowanie zgodności z
regułami rynku regulowanego i zobowiązaniami prawnymi 1. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby rynki regulowane ustanowiły i utrzymywały
skuteczne uzgodnienia
Ö mechanizmy Õ i procedury dotyczące
regularnego monitorowania zgodności działalności ich akcjonariuszy
i udziałowców Ö członków
lub uczestników Õ z tymi
regułami. Rynki regulowane monitorują transakcje Ö i
zlecenia Õ zawierane
Ö realizowane Õ przez ich akcjonariuszy lub
udziałowców Ö członków
lub uczestników Õ na podstawie tych
systemów w celu ustalenia naruszeń tych reguł, zakłócenia
warunków wymiany handlowej lub postępowania, które może się
wiązać z nadużyciami na rynku. 2. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby podmioty
gospodarcze Ö operatorzy Õ rynku regulowanego przedkładały
Ö zgłaszali Õ właściwym
władzom
Ö organowi
właściwemu dla Õ rynku regulowanego sprawozdania o
znacząceych
naruszeniach tych reguł lub zakłóceniach
warunków wymiany handlowej, albo postępowania, które może
mogą się
wiązać z nadużyciami na rynku. Państwa cCzłonkowskie
wymagają również, aby podmiot gospodarczy Ö operator Õ rynku regulowanego
bezzwłocznie dostarczał
Ö przekazywał Õ władzom
Ö organowi Õ właściwemuym dla dochodzenia
i ścigania nadużyć na rynku regulowanym istotneych informacjei oraz kompleksowo
wspomagał ten władze
Ö organ Õ w dochodzeniu
i ściganiu nadużyć na rynku występujących lub
zachodzących w systemach rynku regulowanego. Artykuł 44 Przejrzystość
wymogów dotyczących rynku regulowanego przed wprowadzeniem instrumentów do
obrotu 1. Państwa
Członkowskie wymagają od rynków regulowanych podawania do publicznej
wiadomości przynajmniej oferty oraz cen ofertowych, a także
informacji dotyczących interesów handlowych. Państwa
Członkowskie wymagają, aby informacje te podawać do publicznej
wiadomości w oparciu o właściwe warunki handlowe oraz
w sposób ciągły w godzinach urzędowania. Zgodnie z
właściwymi warunkami handlowymi oraz w oparciu o zasadę
niedyskryminowania, rynki regulowane mogą zapewnić dostęp do
uzgodnień dotyczących podawania do publicznej wiadomości
informacji określonych na podstawie akapitu pierwszego odnoszących
się do przedsiębiorstw inwestycyjnych, które na podstawie art. 27 mają obowiązek podawania
notowań cen akcji do publicznej wiadomości. 2. Państwa
Członkowskie zapewniają, że właściwe władze
są w stanie znieść zobowiązanie dotyczące rynku
regulowanego do podawania do publicznej wiadomości informacji
określonych w ust. 1, w oparciu o model rynku lub rodzaj
i wielkość zleceń w przypadkach określonych
zgodnie z ust. 3. W szczególności, właściwe władze
są w stanie znieść zobowiązanie odnoszące
się do transakcji dużych w skali porównywanej ze standardową wielkością rynku dla akcji
lub kategorii danych akcji. 3. W celu
zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 i 2, Komisja może è1 --- ç przyjąć środki wykonawcze w
odniesieniu do: a) zakresu ofert
lub wyznaczonych notowań podmiotów gospodarczych, a także
interesów handlowych dotyczących tych cen podawanych do publicznej
wiadomości; b) wielkości lub
rodzaju zleceń, dla których na podstawie ust. 2 można
znieść zobowiązanie do ujawniania informacji przed wprowadzaniem
instrumentów do obrotu; c) modelu rynku, dla
którego na podstawie ust. 2 można znieść zobowiązanie
do ujawniania informacji przed wprowadzeniem instrumentów do obrotu,
w szczególności stosowanie zobowiązania do ujawniania metod
obrotu handlowego stosowanych przez rynek regulowany, który zawiera
transakcje na podstawie tych reguł przez odniesienie do cen ustanowionych
poza rynkiem regulowanym lub na zasadach okresowych aukcji. ê 2008/10/WE art. 1 ust. 16 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych
elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ê 2004/39/WE è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 17 lit. a) Artykuł 45 Przejrzystość
wymogów dotyczących rynku regulowanego po wprowadzeniu instrumentów do
obrotu 1. Państwa Członkowskie wymagają od
rynków regulowanych podawania do publicznej wiadomości przynajmniej ceny,
wielkości oraz terminu transakcji zawartych w odniesieniu do akcji
dopuszczonych do obrotu. Państwa Członkowskie wymagają podawania
do publicznej wiadomości danych szczegółowych dotyczących
wszystkich tego rodzaju transakcji w oparciu o właściwe warunki handlowe oraz w czasie możliwie
najbardziej zbliżonym do czasu rzeczywistego. W oparciu o
właściwe warunki handlowe oraz zasadę niedyskryminowania, rynki
regulowane mogą zapewnić dostęp do uzgodnień, które
wprowadziły w odniesieniu do podawania do publicznej
wiadomości informacji określonych na podstawie akapitu pierwszego
przedsiębiorstwom inwestycyjnym, które na podstawie art. 28 są
zobowiązane do podawania do publicznej wiadomości danych
szczegółowych dotyczących zawartych przez nie transakcji na akcjach. 2. Państwa
Członkowskie przewidują, że właściwe władze
mogą zezwolić rynkom regulowanym na odroczone podawanie do publicznej
wiadomości danych szczegółowych dotyczących transakcji,
w oparciu o ich rodzaj lub wielkość. W szczególności,
właściwe władze mogą zezwolić na odroczone
podawanie do publicznej wiadomości informacji odnoszących się do
transakcji większych w skali porównywanej ze standardową
wielkością rynku dla tych akcji, lub kategorii akcji. Państwa
Członkowskie wymagają, aby rynki regulowane uzyskały od właściwych władz
uprzednią zgodę na proponowane uzgodnienia dotyczące odroczonego
podawania do publicznej wiadomości informacji handlowych
i wymagają, aby te uzgodnienia zostały ujawnione podmiotom
gospodarczym i ogółowi inwestujących. 3. W celu zapewnienia
skutecznego funkcjonowania rynków finansowych oraz zapewnienia jednolitego
stosowania ust. 1 i 2, Komisja może è1 --- ç przyjąć środki wykonawcze w
odniesieniu do: a) zakresu
i treści informacji podawanych do publicznej wiadomości; b) warunków, na
których podstawie rynek regulowany może przewidzieć odroczone
podawanie do publicznej wiadomości transakcji i kryteriów stosowanych
podczas podejmowania decyzji dotyczących transakcji, dla których z uwagi
na ich wielkość lub rodzaj zezwolono na ich odroczone podawanie do
publicznej wiadomości. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 17 lit. b) Środki, o
których mowa w akapicie pierwszym, mające na celu zmianę elementów
innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do niej nowych
elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną
połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 64 ust. 2. ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 5746 Przepisy dotyczące Ö partnera Õ centralnego kontrahenta
oraz uzgodnień
Ö systemów Õ rozrachunkuowych
i rozliczeniowych 1. Państwa cCzłonkowskie
nie utrudniają rynkom regulowanym wchodzenia we właściwe
uzgodnienia z Ö partnerem Õ centralnym kontrahentem
lub systemem rozrachunkuowym
i rozliczeniowym Ö innego Õ pPaństwa cCzłonkowskiego
dla potrzeb rozliczenia Ö lub
rozrachunku Õ niektórych lub
wszystkich transakcji zawartych przez podmioty gospodarcze Ö uczestników
rynku Õ w oparciu o te Ö ich Õ systemy. 2. Właściwye władze
Ö organ Õ rynku regulowanego
nie mogą
może sprzeciwiać
się wykorzystywaniu Ö partnera Õ centralnego kontrahenta,
systemów rozrachunkuowych
i rozliczeniowych innego pPaństwa
cCzłonkowskiego
z wyjątkiem przypadków, gdy jest to absolutnie konieczne w celu
utrzymania właściwego funkcjonowania rynku regulowanego oraz
uwzględniając warunki funkcjonowania systemów rozliczania Ö rozrachunku Õ ustanowionych
w art. 3934
ust. 2. Aby uniknąć powielania kontroli,
właściwye
władze
Ö organ Õ uwzględniają
nadzór/kontrolę Ö nad Õ systememeu
rozrachunkuowego
i rozliczeniowymego
prowadzoną obecnie przez krajowe banki centralne pełniące
rolę nadzorców systemów rozrachunkuowych
i rozliczeniowych, lub przez inne władze Ö organy Õ nadzorcze
kompetentne w dziedzinie takich systemów. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 16 (dostosowany) Artykuł 5847 Wykaz rynków regulowanych Każde państwo członkowskie
opracowuje wykaz rynków regulowanych, dla których jest rodzimym państwem
członkowskim Ö pochodzenia Õ,
i przesyła ten wykaz innym państwom członkowskim
i EUNGiPW. Przekazywanie podobnych informacji ma miejsce
w odniesieniu do każdej zmiany w tym wykazie. EUNGiPW publikuje
wykaz wszystkich rynków regulowanych na swojej stronie internetowej
i aktualizuje go. ò nowy TYTUŁ IV LIMITY POZYCJI I SPRAWOZDANIA
DOTYCZĄCE POZYCJI Artykuł 59 Limity
pozycji 1. Państwa
członkowskie zapewniają stosowanie przez rynki regulowane, operatorów
MTF i OTF, którzy dopuszczają do obrotu pochodne instrumenty towarowe lub
prowadzą obrót tymi instrumentami, limitów liczby umów na instrumenty
pochodne, które dany członek lub uczestnik rynku może zawrzeć w
sprecyzowanym okresie czasu, lub alternatywne mechanizmy wywierające równoważny
skutek, takie jak system zarządzania pozycjami przewidujący
automatyczną weryfikację pozycji w przypadku przekroczenia
określonych progów, które należy wprowadzić w celu: a) wsparcia
płynności; b) zapobiegania
nadużyciom na rynku; c) wsparcia uporządkowanej
wyceny i warunków rozliczania instrumentów. Te limity lub
mechanizmy są przejrzyste i niedyskryminacyjne oraz określają
osoby, do których mają zastosowanie, oraz wszelkie wyłączenia, a
także uwzględniają charakter i strukturę uczestników rynku
oraz to, w jaki sposób wykorzystują oni instrumenty pochodne dopuszczone
do obrotu. Wyraźnie określają progi ilościowe takie jak
maksymalna liczba umów, które dana osoba może zawrzeć,
uwzględniając charakterystykę rynku towaru bazowego, w tym
struktury produkcji, konsumpcji oraz transport danego towaru na rynek. 2. Rynki regulowane,
MTF i OTF przekazują swojemu właściwemu organowi
szczegółowe informacje na temat tych limitów lub mechanizmów.
Właściwy organ przekazuje te informacje EUNGiPW, który publikuje i
utrzymuje na swoich stronach internetowych bazę danych
zawierającą zestawienie obowiązujących limitów lub
mechanizmów. 3. Zgodnie z art. 94
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w celu
określenia limitów lub alternatywnych mechanizmów dotyczących liczby
umów, które dana osoba może zawrzeć w sprecyzowanym okresie czasu,
oraz wymaganych równoważnych skutków wywieranych przez alternatywne
mechanizmy ustanowione zgodnie z ust. 1, jak również warunków zwolnień
z ich stosowania. Przy ustalaniu limitów lub alternatywnych mechanizmów
uwzględnia się warunki, o których mowa w ust. 1, oraz limity ustalone
przez rynki regulowane, MTF i OTF. Limity lub alternatywne mechanizmy
określone w aktach delegowanych mają również pierwszeństwo
przed wszelkimi środkami wprowadzonymi przez właściwe organy
zgodnie z art. 72 ust. 1 lit. g) niniejszej dyrektywy. 4.
Właściwe organy nie nakładają limitów ani nie
wprowadzają alternatywnych mechanizmów, które są bardziej
restrykcyjne, niż limity i mechanizmy przyjęte na podstawie ust. 3,
chyba że w wyjątkowych przypadkach, gdy są one obiektywnie
uzasadnione i proporcjonalne, z uwzględnieniem płynności danego
rynku i uporządkowanego funkcjonowania rynku. Ograniczenia obowiązują
przez początkowy okres nieprzekraczający sześciu miesięcy
od daty ich opublikowania na stronach internetowych stosownego
właściwego organu. Ograniczenie to może zostać
przedłużone na kolejne okresy nieprzekraczające jednorazowo
sześciu miesięcy, jeżeli nadal istnieją powody
uzasadniające jego stosowanie. W przypadku nieprzedłużenia
ograniczenia po upływie sześciomiesięcznego okresu, ograniczenie
to automatycznie przestaje obowiązywać. W przypadku
przyjęcia bardziej restrykcyjnych środków, niż środki
przyjęte zgodnie z ust. 3., właściwe organy powiadamiają o
tym fakcie EUNGiPW. Powiadomienie zawiera uzasadnienie wprowadzenia bardziej
restrykcyjnych środków. EUNGiPW wydaje w przeciągu 24 godzin
opinię, w której stwierdza, czy uznaje dane środek za konieczny, aby zaradzić
wyjątkowym okolicznościom. Opinia ta publikowana jest na stronach
internetowych EUNGiPW. W przypadku
podjęcia przez właściwy organ środków sprzecznych z
opinią EUNGiPW, organ ten niezwłocznie publikuje na swoich stronach
internetowych oświadczenie, w którym wyczerpująco wyjaśnia powody
podjęcia takich kroków. Artykuł 60 Sprawozdania
dotyczące pozycji według kategorii uczestników rynku 1. Państwa
członkowskie zapewniają podejmowanie przez rynki regulowane, MTF i
OTF, które dopuszczają do obrotu pochodne instrumenty towarowe lub uprawnienia
do emisji lub związane z nimi instrumenty pochodne lub prowadzą obrót
tymi instrumentami, następujących kroków: a) podawanie do
publicznej wiadomości cotygodniowych sprawozdań zawierających
zbiorcze zestawienie pozycji utrzymywanych przez poszczególne kategorie
uczestników rynku w odniesieniu do poszczególnych instrumentów finansowych
będących przedmiotem obrotu na ich platformach zgodnie z ust. 3; b) udostępnianie
właściwemu organowi na jego żądanie kompletnego zestawienia
pozycji wszystkich członków lub uczestników rynku, w tym wszelkich pozycji
utrzymywanych w mieniu swoich klientów. Obowiązek
określony w lit. a) ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy
zarówno liczba uczestników rynku oraz liczba ich otwartych pozycji w danym
instrumencie finansowym przekroczy minimalne progi. 2. W celu
umożliwienia podawania do publicznej wiadomości informacji, o których
mowa ust. 1 lit. a) państwa członkowskie wymagają od
członków i uczestników rynków regulowanych, MTF i OTF przekazywania w
czasie rzeczywistym właściwemu systemowi obrotu szczegółowych
danych na temat ich pozycji, w tym wszelkich pozycji utrzymywanych w imieniu
swoich klientów. 3. Członkowie,
uczestnicy oraz ich klienci klasyfikowani są przez rynek regulowany, MTF
lub OTF – w charakterze uczestników rynku – w oparciu o charakter głównego
rodzaju ich działalności, z uwzględnieniem wszelkich stosownych
zezwoleń, jako: a) firmy
inwestycyjne zdefiniowane w dyrektywie 2004/39/WE lub instytucje kredytowe
zdefiniowane w dyrektywie 2006/48/WE; b) fundusze inwestycyjne, czy to jako
przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery
wartościowe (UCITS) zdefiniowane w dyrektywie 2009/65/WE, czy też
jako zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym zdefiniowany
w dyrektywie 2011/61/WE; c) inne instytucje
finansowe, w tym zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji
zdefiniowane w dyrektywie 2009/138/WE oraz instytucje pracowniczych programów
emerytalnych zdefiniowane w dyrektywie 2003/41/WE; d) przedsiębiorstwa
handlowe; e) w przypadku
uprawnień do emisji lub związanych z nimi instrumentów pochodnych,
operatorzy zobowiązani do przestrzegania wymogów określonych w
dyrektywie 2003/87/WE. Sprawozdania, o
których mowa w ust. 1 lit. a), powinny określać liczbę
długich i krótkich pozycji według kategorii uczestnika rynku, ich
zmiany od czasu sporządzenia poprzedniego sprawozdania, procentowy
udział całkowitej liczby otwartych pozycji dla każdej kategorii
oraz liczbę uczestników rynku w każdej kategorii. 4. EUNGiPW
opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia
formatu sprawozdań, o których mowa w ust. 1 lit. a), oraz zawartości
informacji, które podlegają udostępnieniu zgodnie z ust. 2. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [XXX]. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których
mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą
określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. W przypadku
uprawnień do emisji lub związanych z nimi instrumentów pochodnych,
składanie sprawozdań pozostaje bez uszczerbku dla obowiązku
przestrzegania wymogów określonych w dyrektywie 2003/87/WE (system handlu
uprawnieniami do emisji). 5. Zgodnie z art. 94
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących
środków określających progi, o których mowa w ust. 1 akapit
ostatni, oraz precyzujących kategorie członków, uczestników i
klientów, o których mowa w ust. 3. Zgodnie z art. 95
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych dotyczących środków
ustanawiających wymóg przesyłania EUNGiPW wszystkich sprawozdań,
o których mowa w ust. 1 lit. a), co tydzień w określonym terminie w
celu ich scentralizowanej publikacji przez ten urząd. ò nowy Tytuł V Usługi w zakresie
udostępniania informacji Sekcja 1 Procedura udzielania zezwolenia
dostawcom usług w zakresie udostępniania informacji Artykuł 61 Wymogi w zakresie udzielania zezwoleń 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby świadczenie usług w zakresie
udostępniania informacji opisanych w załączniku I sekcja D jako
regularne zajęcie lub regularna działalność
uzależnione było od uzyskania uprzedniego zezwolenia zgodnie z
przepisami niniejszej sekcji. Zezwolenia takiego udziela właściwy organ
państwa członkowskiego pochodzenia wyznaczony zgodnie z art. 69. 2. Na zasadzie
odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie zezwalają
operatorom rynku na świadczenie usług w zakresie udostępniania
informacji jako APA, CTP i ARM, pod warunkiem uprzedniej weryfikacji
przestrzegania przez nich przepisów niniejszego tytułu. Taką
usługę uwzględnia się w ich zezwoleniu. 3. Państwa
członkowskie prowadzą rejestr wszystkich dostawców usług w
zakresie udostępniania informacji. Rejestr ten jest ogólnie dostępny
i zawiera informacje na temat usług, na których świadczenie
dostawca usług w zakresie udostępniania informacji posiada
zezwolenie. Rejestry te uaktualnia się na bieżąco. O każdym
zezwoleniu powiadamia się EUNGiPW. EUNGiPW tworzy wykaz
wszystkich dostawców usług w zakresie udostępniania informacji w
Unii. Wykaz ten zawiera informacje na temat usług, na których
świadczenie dostawca usług w zakresie udostępniania informacji
posiada zezwolenie, i jest on na bieżąco aktualizowany. EUNGiPW
publikuje ten wykaz na swojej stronie internetowej i aktualizuje go. Jeżeli właściwy
organ cofnął zezwolenie zgodnie z art. 64, informacja
o tym fakcie jest zamieszczana w wykazie na okres pięciu lat. Artykuł 62 Zakres udzielonego zezwolenia 1. Państwo
członkowskie pochodzenia zapewnia określanie w zezwoleniu usługi
w zakresie udostępnienia informacji, na świadczenie której dostawca
usług w zakresie udostępniania informacji posiada zezwolenie.
Dostawca usług w zakresie udostępniania informacji pragnący
rozszerzyć zakres swojej działalności o dodatkowe usługi w
zakresie udostępniania informacji składa wniosek o rozszerzenie
zakresu swojego zezwolenia. 2. Zezwolenie jest
ważne w całej Unii i umożliwia dostawcy usług w zakresie
udostępniania informacji świadczenie usług, do których
świadczenia został uprawniony, w całej Unii. Artykuł 63 Procedury udzielania zezwoleń i odrzucania
wniosków o udzielenie zezwolenia 1.
Właściwy organ nie udziela zezwolenia, o ile i dopóki całkowicie
nie utwierdzi się, że wnioskodawca wypełnia wszystkie wymogi
nałożone na podstawie przepisów przyjętych zgodnie z
niniejszą dyrektywą. 2. Dostawca
usług w zakresie udostępniania informacji dostarcza wszelkich
informacji, w tym program działania określający m.in. rodzaje
planowanych usług oraz strukturę organizacyjną,
niezbędnych, aby umożliwić właściwemu organowi
utwierdzenie się, że dostawca usług w zakresie
udostępniania informacji ustanowił, w momencie udzielania pierwszego
zezwolenia, wszystkie niezbędne mechanizmy w celu wypełnienia swoich
obowiązków wynikających z przepisów niniejszego tytułu. 3. Wnioskodawca jest
powiadamiany w terminie sześciu miesięcy od złożenia
kompletnego wniosku o tym, czy zezwolenie zostało wydane. 4. EUNGiPW
opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych
określających: a) informacje,
jakie należy przekazać właściwemu organowi na podstawie
ust. 2, w tym program działania; b) informacje
zawarte w powiadomieniu przekazywanym na podstawie art. 65 ust. 4. EUNGiPW przedstawia
Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w
akapicie pierwszym, do dnia []. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych,
o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. 5. EUNGiPW
opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia
standardowych formularzy, szablonów i procedur dotyczących powiadomienia
lub przekazywania informacji przewidzianych w ust. 2 i w art. 65 ust. 4. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [31 grudnia
2016 r.] Komisja jest
uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których
mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia
(UE) nr 1095/2010. Artykuł 64 Cofnięcie zezwolenia Właściwy
organ może cofnąć zezwolenie wydane dostawcy usług w
zakresie udostępniania informacji, w przypadku gdy dostawca: a) nie wykorzysta
zezwolenia w terminie 12 miesięcy, wyraźnie zrzeknie się
zezwolenia lub nie świadczy żadnych usług w zakresie
udostępniania informacji w okresie poprzedzających sześciu
miesięcy, chyba że w takich przypadkach dane państwo
członkowskie przewidziało możliwość
wygaśnięcia zezwolenia; b) uzyskał
zezwolenie, składając fałszywe oświadczenia lub
w jakikolwiek inny sposób sprzeczny z prawem; c) nie
wypełnia już warunków, na których podstawie zezwolenie zostało
udzielone; d) poważnie i
systematycznie narusza przepisy niniejszej dyrektywy. Artykuł 65 Wymogi wobec organu zarządzającego dostawcy
usług w zakresie udostępniania informacji 1. Państwa
członkowskie wymagają, aby wszyscy członkowie organu
zarządzającego dostawcy usług w zakresie udostępniania
informacji w każdym czasie cieszyli się należycie
nieposzlakowaną opinią, posiadali wystarczającą
wiedzę, umiejętności i doświadczenie oraz
poświęcali wystarczająco dużo czasu na wykonywanie swoich
obowiązków. Organ
zarządzający posiada stosowny zasób zbiorowej wiedzy,
umiejętności i doświadczenia, aby być w stanie
zrozumieć charakter działalności dostawcy usług w zakresie
udostępniania informacji. Państwa członkowskie dbają o to,
by każdy członek organu zarządzającego postępował
w sposób uczciwy i rzetelny, zachowując przy tym niezależny
osąd, aby móc skutecznie oceniać i kwestionować decyzje kadry
kierowniczej wyższego szczebla. W przypadku gdy
operator rynku występuje o zezwolenie na prowadzenia APA, CTP lub ARM a
członkowie organy zarządzającego APA, CTP lub ARM są
jednocześnie członkami organu zarządzającego rynku
regulowanego, uznaje się, że osoby te spełniają wymogi określone
w akapicie pierwszym. 2. EUNGiPW
opracowuje wytyczne na potrzeby oceny stosowności członków organu
zarządzającego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając
różne pełnione przez nich role i funkcje. 3. Państwa
członkowskie nakładają na dostawcę usług w zakresie
udostępniania informacji wymóg powiadamiania właściwego organu o
tożsamości wszystkich członków swojego organu
zarządzającego oraz o wszelkich zmianach jego składu, a
także przekazywania wszelkich informacji wymaganych do oceny
spełnienia przez ten podmiot wymogów określonych w ust. 1 niniejszego
artykułu. 4. Organ
zarządzający dostawcy usług w zakresie udostępniania
informacji musi być wstanie zapewnić zarządzanie tym podmiotem w
należyty i ostrożny sposób oraz w sposób, którzy sprzyja
integralności rynku i interesom jego klientów. 5.
Właściwy organ odmawia udzielenia zezwolenia, jeżeli nie
zyskał pewności, że osoba lub osoby faktycznie kierujące
działalnością dostawcy usług w zakresie udostępniania
informacji cieszą się należycie nieposzlakowaną
opinią, lub jeżeli istnieją obiektywne i wyraźne powody,
aby przypuszczać, że proponowane zmiany składu kierownictwa
mogą stwarzać zagrożenie dla należytego i ostrożnego
zarządzania tym podmiotem oraz należytego uwzględnienia
interesów jego klientów oraz kwestii integralności rynku. Sekcja 2 Warunki dotyczące
zatwierdzonych podmiotów publikujących (APA) Artykuł 66 Wymogi organizacyjne 1. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby APA posiadał odpowiednie zasady
i mechanizmy umożliwiające upublicznianie informacji wymaganych na
podstawie art. 19 i 20 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR] w czasie jak
najbardziej zbliżonym do czasu rzeczywistego przy zastosowaniu
możliwych środków technicznych, na normalnych zasadach handlowych.
Informacje udostępniane są bezpłatnie 15 minut po publikacji
transakcji. Państwo członkowskie pochodzenia wymaga, aby APA był
w stanie skutecznie i spójnie rozpowszechniać takie informacje w sposób
zapewniający szybki dostęp do tych informacji na zasadach
niedyskryminacyjnych oraz w formacie ułatwiającym ich konsolidację
z podobnymi danymi pochodzącymi z innych źródeł. 2. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby APA stosował lub utrzymywał
skuteczne rozwiązania administracyjne mające na celu zapobieganie
sprzeczności interesów w stosunku do swoich klientów. 3. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby APA posiadał należyte
mechanizmy bezpieczeństwa służące zagwarantowaniu
bezpieczeństwa środków przekazu informacji, minimalizowaniu ryzyka
uszkodzenia danych oraz nieuprawnionego dostępu oraz zapobieganiu wyciekowi
informacji przed ich publikacją. APA utrzymuje odpowiednie zasoby oraz
posiada systemy zapasowe, aby zapewnić możliwość oferowania
swoich usług i ich utrzymanie w każdym czasie. 4. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby APA posiadał systemy
umożliwiające skuteczną kontrolę sprawozdań z
transakcji pod kątem kompletności, wykrywanie przeoczeń i
oczywistych błędów oraz żądanie ponownego przesłania
tych błędnych sprawozdań. 5. W celu
zapewnienia spójnej harmonizacji ust. 1 EUNGiPW opracowuje projekty
regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia powszechnych
formatów, standardów danych oraz rozwiązań technicznych
ułatwiających konsolidację informacji, o których mowa w ust. 1. EUNGiPW przedstawia
Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w
akapicie pierwszym, do dnia []. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych,
o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. 6. Zgodnie z art. 94
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych precyzujących
normalne zasady handlowe, na jakich upubliczniane są informacje, o których
mowa ust. 1. 7. Zgodnie z art. 94
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych
określających: a) środki, za
pomocą których APA może realizować obowiązek informacyjny,
o którym mowa w ust. 1; b) treść informacji publikowanych na
podstawie ust. 1. Sekcja 3 Warunki dotyczące dostawców informacji
skonsolidowanych (CTP) Artykuł 67 Wymogi organizacyjne 1. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby CTP posiadał odpowiednie zasady
i mechanizmy umożliwiające gromadzenie informacji upublicznianych
zgodnie z art. 5 i 19 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR], ich
konsolidację w formie ciągłego elektronicznego strumienia danych
oraz podawanie do publicznej wiadomości w czasie jak najbardziej
zbliżonym do czasu rzeczywistego z zastosowaniem możliwych
środków technicznych, na normalnych zasadach komercyjnych, tych informacji
obejmujących przynajmniej: a) identyfikator
instrumentu finansowego; b) cenę,
po jakiej zawarto transakcję; c) wolumen
transakcji; d) godzinę
transakcji; e) godzinę
zgłoszenia transakcji; f) oznaczenie
waluty, w której wyrażona jest cena transakcji; g) system
obrotu, w którym zrealizowano daną transakcję, a w innym przypadku
kod „OTC”; h) w
stosownych przypadkach, wskazanie czy transakcja podlegała szczególnym
warunkom. Informacje udostępniane
są bezpłatnie 15 minut po publikacji transakcji. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby CTP był w stanie skutecznie i
spójnie rozpowszechniać takie informacje w sposób zapewniający szybki
dostęp do tych informacji na zasadach niedyskryminacyjnych oraz w
formatach łatwo dostępnych dla uczestników rynku i pozwalających
im w łatwy sposób wykorzystać te informacje. 2. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby CTP posiadał odpowiednie zasady
i mechanizmy umożliwiające gromadzenie informacji upublicznianych
zgodnie z art. 9 i 20 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR], ich
konsolidację w formie ciągłego elektronicznego strumienia danych
oraz podawanie do publicznej wiadomości w czasie jak najbardziej
zbliżonym do czasu rzeczywistego z zastosowaniem możliwych
środków technicznych, na normalnych zasadach komercyjnych, poniższych
informacji obejmujących przynajmniej: a) identyfikator
instrumentu finansowego lub cechy identyfikujące ten instrument; b) cenę,
po jakiej zawarto transakcję; c) wolumen
transakcji; d) godzinę
transakcji; e) godzinę
zgłoszenia transakcji; f) oznaczenie
waluty, w której wyrażona jest cena transakcji; g) system
obrotu, w którym zrealizowano daną transakcję, a w innym przypadku
kod „OTC”; h) w
stosownych przypadkach, wskazanie czy transakcja podlegała szczególnym
warunkom. Informacje
udostępniane są bezpłatnie 15 minut po publikacji transakcji.
Państwo członkowskie pochodzenia wymaga, aby CTP był w stanie
skutecznie i spójnie rozpowszechniać takie informacje w sposób
zapewniający szybki dostęp do tych informacji na zasadach
niedyskryminacyjnych oraz w powszechnie przyjętych interoperacyjnych
formatach, które są łatwo dostępne dla uczestników rynku i
pozwalają im w łatwy sposób wykorzystać te informacje. 3. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby CTP zapewniał udostępnianie
skonsolidowanych danych pochodzących przynajmniej z rynków regulowanych,
MTF, OTF i APA oraz w odniesieniu do instrumentów finansowych określonych
w aktach delegowanych zgodnie z ust. 8 lit. c). 4. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby CTP stosował lub utrzymywał
skuteczne rozwiązania administracyjne mające na celu zapobieganie
sprzeczności interesów. W szczególności operator rynku lub APA,
którzy również prowadzą system publikacji informacji skonsolidowanych,
traktują wszystkie gromadzone informacje w sposób niedyskryminacyjny oraz
stosują oraz utrzymują stosowne rozwiązania mające na celu
rozdzielenie poszczególnych funkcji biznesowych. 5. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby CTP posiadał należyte
mechanizmy bezpieczeństwa służące zagwarantowaniu
bezpieczeństwa środków przekazu informacji oraz minimalizowaniu
ryzyka uszkodzenia danych i nieuprawnionego dostępu do nich. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby CTP utrzymywał odpowiednie
zasoby oraz posiadała systemy zapasowe, aby zapewnić
możliwość oferowania swoich usług i ich utrzymanie w
każdym czasie. 6. W celu
zapewnienia spójnej harmonizacji ust. 1 i 2 EUNGiPW opracowuje projekty
regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia standardów i
formatów danych w odniesieniu do informacji podlegających opublikowaniu
zgodnie z art. 5, 9, 19 i 20 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR], w tym
identyfikatora instrumentu, ceny, ilości, godziny, oznaczenia waluty, w
której wyrażona jest cena, identyfikatora systemu obrotu oraz
oznaczeń informujących o tym, że transakcja podlegała
szczególnym warunkom, jak również technicznych rozwiązań
służących skutecznemu i spójnemu rozpowszechnianiu informacji w
sposób zapewniający ich łatwą dostępność i
możliwość ich łatwego wykorzystania przez uczestników
rynku, o których mowa w ust. 1 i 2, w tym określenie dodatkowych
usług podnoszących skuteczność funkcjonowania rynku, które
CTP mógłby świadczyć. EUNGiPW przedstawia
Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w
akapicie pierwszym, do dnia […] w odniesieniu do informacji publikowanych
zgodnie z art. 5 i 19 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR] oraz do dnia […]
w odniesieniu do informacji publikowanych zgodnie z art. 9 i 20
rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR]. Komisja jest
uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych,
o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. 7. Zgodnie z art. 94 Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych dotyczących środków
precyzujących normalne zasady handlowe, na jakich zapewniany jest
dostęp od strumieni danych, o których mowa ust. 1 i 2. 8. Zgodnie z art. 94 Komisja jest uprawniona do
przyjmowania aktów delegowanych dotyczących środków
określających: a) środki,
za pomocą których CTP może realizować obowiązek
informacyjny, o którym mowa w ust. 1 i 2; b) treść
informacji publikowanych na podstawie ust. 1 i 2; c) systemy obrotu
i APA oraz instrumenty finansowe, których dotyczą dane, które muszą
zostać udostępnione w strumieniu danych; d) inne środki zapewniające
spójność danych publikowanych przez różne CTP oraz
możliwość ich wykorzystania na potrzeby zestawienia i
powiązania z podobnymi danymi pochodzącymi z innych źródeł. Sekcja 4 Warunki dotyczące
zatwierdzonych mechanizmów sprawozdawczych (ARM) Wymogi organizacyjne Artykuł 68 1. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby ARM posiadał odpowiednie zasady
i mechanizmy umożliwiające przekazywanie informacji wymaganych na
podstawie art. 23 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR] w możliwie
najkrótszym terminie, przy czym nie później niż do końca następnego
dnia roboczego. Informacje te przekazywane są zgodnie z wymogami
określonymi w art. 23 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR] na
normalnych zasadach handlowych. 2. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby ARM stosował lub utrzymywał
skuteczne rozwiązania administracyjne mające na celu zapobieganie
sprzeczności interesów w stosunku do swoich klientów. 3. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby ARM posiadał należyte
mechanizmy bezpieczeństwa służące zagwarantowaniu
bezpieczeństwa środków przekazu informacji, minimalizowaniu ryzyka
uszkodzenia danych oraz nieuprawnionego dostępu oraz zapobieganiu
wyciekowi informacji przed ich publikacją. Państwo członkowskie
pochodzenia wymaga, aby ARM utrzymywał odpowiednie zasoby oraz
posiadała systemy zapasowe, aby zapewnić możliwość
oferowania swoich usług i ich utrzymanie w każdym czasie. 4. Państwo
członkowskie pochodzenia wymaga, aby ARM posiadał systemy
umożliwiające skuteczną kontrolę sprawozdań z
transakcji pod kątem kompletności, wykrywanie przeoczeń i
oczywistych błędów oraz żądanie ponownego przesłania
tych błędnych sprawozdań. 5. Komisja może przyjąć, w drodze
aktów delegowanych zgodnie z art. 34, środki precyzujące normalne
zasady handlowe, na jakich przekazywane są informacje, o których mowa ust.
1. ê 2004/39/WE (dostosowany) TYTUŁ VIIV WŁAŚCIWE Ö ORGANY Õ WŁADZE ROZDZIAŁ I WYZNACZANIE, UPRAWNIENIA I PROCEDURY ODWOŁAWCZE Artykuł 6948 Wyznaczenie właściwych Ö organów Õ władz ê 2010/78/UE art.
6 ust. 17 lit. a) (dostosowany) ð nowy 1. Każde
państwo członkowskie wyznacza właściwy organ, który
wykonuje obowiązki przewidziane w ð różnymi przepisami
rozporządzenia (UE) nr …/… (MiFIR) oraz ï niniejszej dyrektywyie.
Państwa członkowskie powiadamiają Komisję, EUNGiPW
i właściwe organy innych państw członkowskich
o właściwych organach odpowiedzialnych za wykonywanie
każdego z obowiązków i o ewentualnym podziale tych
obowiązków. ê 2004/39/WE (dostosowany) 2. Właściwe Ö organy Õ władze
określone w ust. 1 są władzami Ö organami Õ publicznymi, bez
uszczerbku dla możliwości powierzania obowiązków innym
podmiotom, jeżeli jest to wyraźnie przewidziane w art. 5 ust. 5, art. 16 ust. 3, art. 17 ust. 2 i art. 23
ust. 4. Powierzenie zadań podmiotom innym
niż władze
Ö organy Õ określone
w ust. 1 może
nie Ö nie
może Õ dotyczyć
sprawowania władzy publicznej ani uprawnień uznaniowych
dotyczących wydawania orzeczenia. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby przed powierzeniem zadań, właściwe władze
Ö organy Õ podjęły
wszelkie właściwe kroki w celu zapewnienia, że podmiot,
któremu mają zostać powierzone zadania, posiada kompetencje
i zasoby do skutecznego wykonywania wszystkich zadań oraz że
powierzenie zadań odbywa się wyłącznie, jeżeli
ustanowiono jasno określone i udokumentowane ramy wykonywania wszelkich
powierzonych zadań określające zadania, które mają
zostać wykonane i warunki, na których wymaga się ich wykonania. Warunki
te obejmują klauzulę zobowiązującą dany podmiot do
działania i zorganizowania się w sposób
umożliwiający uniknięcie sprzeczności interesów oraz tak,
aby informacje uzyskane podczas wykonywania powierzonych zadań nie
były wykorzystywane w sposób nieuczciwy lub
uniemożliwiający konkurencję. W każdym przypadku, Oostateczna
odpowiedzialność za nadzorowanie zgodności z niniejszą
dyrektywą i środkami wykonawczymi leży w gestii
właściwych władz Ö organów Õ lub władz
Ö organów Õ wyznaczonych zgodnie
z ust. 1. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 17 lit. b) Państwa członkowskie
powiadamiają Komisję, EUNGiPW i właściwe organy innych
państw członkowskich o wszelkich uzgodnieniach wprowadzonych
w odniesieniu do powierzania zadań, w tym o dokładnych
warunkach regulujących takie powierzanie zadań. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 17 lit. c) 3. EUNGiPW publikuje
wykaz właściwych organów, o których mowa w ust. 1
i 2, i uaktualnia go za pośrednictwem swojej strony
internetowej. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 7049 Współpraca między władzami
Ö organami Õ w tym samym pPaństwie cCzłonkowskim Jeżeli do wprowadzenia w życie
przepisu niniejszej dyrektywy pPaństwo
cCzłonkowskie
wyznacza więcej niż jedene
właściwye
władze
Ö organ Õ , należy jasno
ustalić właściwe dla nich role i powinny one
ściśle ze sobą współpracować. Każde pPaństwo
cCzłonkowskie
wymaga, aby do
celów niniejszej dyrektywy współpraca ta miała
również miejsce między Ö organami Õ właściwymi
władzami
Ö do celów
niniejszej dyrektywy Õ a
właściwymi władzami Ö organami Õ odpowiedzialnymi
w tym pPaństwie
cCzłonkowskim
za nadzorowanie instytucji kredytowych i innych instytucji finansowych,
funduszy emerytalnych, przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania
w zbywalne papiery wartościowe, pośredników ubezpieczeniowych
i reasekuracyjnych i zakładów ubezpieczeń. Państwa cCzłonkowskie
wymagają, aby właściwe władze Ö organy Õ wymieniały ze
sobą wszelkie informacje o podstawowym znaczeniu lub właściwe
dla wykonywania ich funkcji i obowiązków. Artykuł 7150 Uprawnienia przyznawane
właściwym władzom
Ö organom Õ 1. Właściwym władzom
Ö organom Õ przyznaje się
wszelkie uprawnienia nadzorcze i śledcze niezbędne do
wypełniania ich funkcji. W granicach przewidzianych w ich krajowych
ramach prawnych, wykonują takie uprawnienia: a) bezpośrednio; lub b) we współpracy z innymi władzami
Ö organami Õ ; lub c) na podstawie odpowiedzialności z
mocy powierzenia zadań podmiotom, którym powierzono zadania zgodnie z
art. 6948
ust. 2; lub d) na mocy odwoływania się do
kompetentnych organów sądowych. 2. Uprawnienia
określone w ust. 1 są wykonywane zgodnie z prawem krajowym
i obejmują przynajmniej prawa do: a) dostępu do wszelkiego rodzaju
dokumentów, w dowolnej formie Ö , które są
istotne z punktu widzenia wykonywania zadań z zakresu nadzoru, Õ i otrzymywania ich
duplikatów; b) domagania się informacji od wszelkich
osób oraz, w miarę potrzeb, kierowania zapytań do tych osób
w związku z uzyskaniem informacji; c) przeprowadzania kontroli na miejscu; d) żądania wydania rejestrów
połączeń telefonicznych i rejestrów przesyłu danych ð w posiadaniu firm inwestycyjnych,
jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie, że te rejestry
dotyczące przedmiotu dochodzenia mogą mieć znaczenie dla
udowodnienia naruszenia przez firmę inwestycyjną obowiązków
wynikających z niniejszej dyrektywy; rejestry te nie obejmują jednak
treści wiadomości, których dotyczą; ï; e) żądania
zaprzestania każdej praktyki niezgodnej z przepisami przyjętymi
w ramach wykonywania niniejszej dyrektywy; f) żądania
zamrożenia lub zajęcia aktywów; e)g) zgłaszania wniosku o wydanie czasowego zakazu prowadzenia
działalności zawodowej; f)h) żądania udzielania informacji przez uprawnionych audytorów przedsiębiorstw
Ö firm Õ inwestycyjnych
i rynków regulowanych; i) przyjmowania wszelkiego
rodzaju środków zapewniających
ciągłe wypełnianie przez firmy inwestycyjne i rynki
regulowane wymogów prawnych; j) wymagania zawieszenia
obrotu instrumentami finansowymi; k) żądania
wycofania instrumentów finansowych z obrotu prowadzonego na rynku regulowanym,
czy też na podstawie innych
uzgodnień handlowych; g)l) przekazywania
spraw do organów ścigania; h)m) umożliwiania audytorom lub biegłym przeprowadzanie rewizji
lub dochodzeń.; i) żądania od każdej osoby
informacji, w tym wszelkich istotnych dokumentów, dotyczących
wielkości i celu pozycji lub zaangażowania powstałych w wyniku
zawarcia transakcji dotyczącej instrumentu pochodnego oraz wszelkich
aktywów lub zobowiązań na rynku instrumentu bazowego. 3. Jeżeli
żądanie wydania rejestrów połączeń telefonicznych i
rejestrów przesyłu danych, o których mowa w ust. 2 lit. d), wymaga
uzyskania zezwolenia organu sądowego zgodnie z przepisami krajowego prawa,
występuje się o wydanie tego zezwolenia. O wydanie tego zezwolenia
można również wystąpić zapobiegawczo. 4. Przetwarzanie
danych osobowych gromadzonych w ramach wykonywania uprawnień nadzorczych i
śledczych na podstawie niniejszego artykułu prowadzone jest zgodnie z
dyrektywą 95/46/WE. ò nowy Artykuł 72 Środki
prawne, które należy zapewnić właściwym organom 1.
Właściwym organom przyznaje się wszelkie środki prawne w
zakresie nadzoru niezbędne do wypełniania ich funkcji. W granicach
przewidzianych przez ich krajowe ramy prawne właściwe organy
stosują środki prawne dające im prawo do: a) żądania
zaprzestania dowolnej praktyki lub postępowania, które są sprzeczne z
przepisami rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR] oraz przepisami
przyjętymi w wykonaniu niniejszej dyrektywy, oraz powstrzymania się
od ponownego podejmowania takiej praktyki lub postępowania; b) żądania
zamrożenia lub zajęcia aktywów; c) przyjmowania
wszelkiego rodzaju środków zapewniających ciągłe
wypełnianie przez firmy inwestycyjne i rynki regulowane wymogów
prawnych; d) wymagania
zawieszenia obrotu instrumentami finansowymi; e) żądania
wycofania instrumentów finansowych z obrotu prowadzonego na rynku regulowanym,
czy też na podstawie innych uzgodnień handlowych; f) żądania
od każdej osoby, która udostępniła informacje zgodnie z art. 71
ust. 2 pkt lit. i), podjęcia dalszych kroków w celu ograniczenia
wielkości pozycji lub zaangażowania; g) ograniczania
możliwości zawierania przez dowolną osobę lub
kategorię osób umów na dane instrumenty pochodne, w tym poprzez
wprowadzanie niedyskryminacyjnych limitów pozycji lub liczby takich umów na
instrumenty pochodne dla danego instrumentu bazowego, które dana kategoria osób
może zawrzeć sprecyzowanym okresie czasu, jeżeli jest to
konieczne, aby zapewnić integralność i uporządkowane
funkcjonowanie dotkniętych rynków; h) wydawania publicznych komunikatów. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 7351 Sankcje administracyjne 1. Bez uszczerbku
dla procedur wycofywania zezwoleń lub prawa Państw Członkowskich
do nakładania sankcji karnych, zgodnie ze swoim prawem krajowym
Państwa cCzłonkowskie
zapewniają,
możliwość podjęcia Ö podejmowania Õ właściwych
środków administracyjnych lub nałożenia Ö nakładania Õ sankcji
administracyjnych ð przez ich właściwe
organy ï na osoby odpowiedzialne
za
Ö , w przypadku
naruszenia Õ niezgodność z
przepisówami
ð rozporządzenia (UE) nr …/… (MiFIR)
lub przepisów prawa krajowego ï przyjętychmi
w ramach wykonywania niniejszej dyrektywy. ð oraz ï zapewniają ð ich stosowanie. ï Państwa członkowskie zapewniają, że środki te
są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. 2. Państwa Członkowskie
ustalają sankcje przyjmowane w odniesieniu do niedotrzymania obowiązku współpracy
w prowadzeniu dochodzeń objętych art. 50. ò nowy 2. Państwa członkowskie
zapewniają możliwość stosowania – w przypadku naruszenia
obowiązków, które mają zastosowanie do firm inwestycyjnych i
operatorów rynku – sankcji i środków administracyjnych do członków
organu zarządzającego firm inwestycyjnych i operatorów rynku oraz
wszelkich innych osób fizycznych i prawnych, które w świetle krajowego
prawa, są odpowiedzialne za naruszenie. ê 2004/39/WE 3. Państwa
Członkowskie przewidują, że właściwe organy mogą
podać do publicznej wiadomości każdy
środek lub sankcję, jaka zostanie nałożona za naruszenie
przepisów przyjętych w ramach wykonywania niniejszej dyrektywy, chyba
że takie ujawnienie może poważnie zagrozić rynkom
finansowym lub wyrządzić nieproporcjonalną szkodę
zaangażowanym stronom. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 18 (dostosowany) 34. Państwa członkowskie przedstawiają EUNGiPW co roku
zbiorcze informacje o wszystkich środkach administracyjnych
i sankcjach zastosowanych zgodnie z ust. 1 i 2. 45. Jeżeli właściwy organ ujawni opinii publicznej
środek administracyjny lub sankcję, powiadamia o tym
jednocześnie EUNGiPW. 56. Jeżeli podana do wiadomości publicznej sankcja dotyczy przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo
posiadającejgo
zezwolenie zgodnie z niniejszą dyrektywą, EUNGiPW dodaje
odniesienie do opublikowanej sankcji do rejestru przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych
ustanowionego zgodnie z art. 5 ust. 3. ò nowy Artykuł 74 Publikacja
informacji o nałożonych sankcjach Państwa
członkowskie zapewniają publikowanie przez właściwy organ
bez zbędnej zwłoki informacji o wszystkich sankcjach i środkach,
które nałożono za naruszenie przepisów rozporządzenia (UE) nr
…/… (MiFIR) lub przepisów krajowego prawa przyjętych w
wykonaniu niniejszej dyrektywy, w tym informacji o rodzaju i charakterze
naruszenia oraz tożsamości osób za nie odpowiedzialnych, chyba
że ujawnienie tych informacji stanowiłoby poważne
zagrożenie dla rynków finansowych. W przypadku gdy publikacja tych
informacji wyrządziłaby zaangażowanym stronom
niewspółmierne szkody, właściwe organy publikują informacje
o nałożeniu sankcji anonimowo. Artykuł 75 Naruszenie
wymogów w zakresie zezwolenia oraz inne naruszenia 1. Przepisy niniejszego artykułu mają zastosowanie w
następujących przypadkach: a) zawodowe świadczenie usług
inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej jako
regularnego zajęcia lub regularnej działalności bez uzyskania
zezwolenia z naruszeniem art. 5; b) nabycie, bezpośrednio lub pośrednio,
znacznego pakietu akcji firmy inwestycyjnej lub dalsze zwiększenie,
bezpośrednio lub pośrednio, takiego znacznego pakietu akcji firmy
inwestycyjnej, w wyniku czego udział posiadanych praw głosu lub
posiadanego kapitału osiągnie lub przekroczy próg wynoszący 20
%, 30 % lub 50 % lub firma inwestycyjna stanie się jednostką
zależną (czynność zwana dalej „planowanym nabyciem”), bez
powiadomienia na piśmie organów właściwych dla firmy
inwestycyjnej, w której nabywca zamierza nabyć lub zwiększyć
znaczny pakiet akcji, z naruszeniem art. 11 ust. 1 akapit pierwszy; c) zbycie, bezpośrednio lub pośrednio,
znacznego pakietu akcji firmy inwestycyjnej lub obniżenie posiadanego
znacznego pakietu akcji, w wyniku czego udział posiadanych praw głosu
lub posiadanego kapitału spadnie poniżej progu wynoszącego 20 %,
30 % lub 50 lub firma inwestycyjna przestanie być jednostką
zależną, bez powiadomienia na piśmie właściwych
organów, z naruszeniem art. 11 ust. 1 akapit drugi; d) firma inwestycyjna uzyskała zezwolenie,
składając niezgodne z prawdą oświadczenie lub w jakikolwiek
innych niezgodny z prawem sposób, z naruszeniem art. 8 lit. b); e) firma
inwestycyjna nie wypełnia wymogów mających zastosowanie do organu
zarządzającego zgodnie z art. 9 ust. 1; f) organ zarządzający firmy inwestycyjnej nie
wykonuje swoich obowiązków zgodnie z art. 9 ust. 6; g) firma inwestycyjna, z chwilą powzięcia
wiedzy o transakcji nabycia lub zbycia pakietu akcji w swoim kapitale, w wyniku
czego wielkość pakietu akcji przekroczy jeden z progów, o których
mowa w art. 11 ust. 1, lub spadnie poniżej jednego z tych progów, nie
powiadomi właściwych organów o tych transakcjach nabycia lub zbycia,
z naruszeniem art. 11 ust.3 akapit pierwszy; h) firma inwestycyjna nie przekaże
właściwemu organowi przynajmniej raz w roku nazwisk akcjonariuszy i
udziałowców posiadających znaczne pakiety akcji oraz informacji na
temat wielkości tych pakietów, z naruszeniem art. 11 ust. 3 akapit drugi; i) firma inwestycyjna nie wprowadziła wymogów
organizacyjnych nałożonych zgodnie z przepisami krajowego prawa
wdrażającymi art. 16 i 17; j) firma inwestycyjna nie zidentyfikowała
sprzeczności interesów, nie zapobiegła jej, nie zarządzała
nią i nie ujawniła tej sprzeczności zgodnie z przepisami
krajowego prawa wdrażającymi art. 23; k) MTF lub OTF nie ustanowiły zasad, procedur lub
rozwiązań lub nie zastosowały się do poleceń zgodnie z
przepisami krajowego prawa wdrażającymi art. 18, 19 i 20; l) firma inwestycyjna wielokrotnie nie przekazała
informacji lub sprawozdań klientom oraz nie wypełniała
obowiązku oceny odpowiedniości lub stosowności zgodnie z
przepisami krajowego prawa wdrażającymi art. 24 i 25; m) firma inwestycyjna przyjęła lub pobrała
opłaty, prowizje lub inne korzyści finansowe z naruszeniem przepisów
krajowego prawa wdrażających art. 19 ust. 5 i 6; n) firma inwestycyjna, realizując zlecenia,
wielokrotnie nie uzyskała dla klientów możliwie najlepszych wyników
oraz nie wprowadziła rozwiązań zgodnie z przepisami krajowego
prawa wdrażającymi art. 27 i 28; o) prowadzenie rynku regulowanego bez uzyskania
zezwolenia, z naruszeniem art. 47; p) organ
zarządzający operatora rynku nie wykonuje swoich obowiązków
zgodnie z art. 48 ust. 6; q) rynek regulowany lub operator rynku nie wprowadzili
mechanizmów, systemów, zasad i procedur oraz nie dysponują
wystarczającymi zasobami finansowymi zgodnie z przepisami krajowego prawa
wdrażającymi art. 50; r) rynek regulowany lub operator rynku nie wprowadzili
systemów, procedur, mechanizmów i zasad lub nie przyznali dostępu do
danych zgodnie z przepisami krajowego prawa wdrażającymi art. 51; s) rynek regulowany, operator rynku lub firma
inwestycyjna wielokrotnie nie podali do publicznej wiadomości informacji
zgodnie z art. 3, 5, 7 lub 9 rozporządzenia nr …/… (UE) [MiFIR]; t) firma inwestycyjna wielokrotnie nie podała do
publicznej wiadomości informacji zgodnie z art. 13, 17, 19 i 20
rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR]; u) firma inwestycyjna wielokrotnie nie zgłosiła
transakcji właściwym organom zgodnie z art. 23 rozporządzenia
(UE) nr …/… [MiFIR]; (v) kontrahent finansowy i kontrahent
niefinansowy nie przeprowadzają transakcji na instrumentach pochodnych w
systemach obrotu zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR]; w) partner centralny nie udzielił dostęp do
swoich usług rozliczeniowych zgodnie z art. 28 rozporządzenia (UE) nr
…/… [MiFIR]; x) rynek regulowany, operator rynku lub firma
inwestycyjna nie udzieli dostępu do informacji o transakcjach zawieranych
w ich systemach zgodnie z art. 29 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR]; y) osoba posiadająca zastrzeżone prawa do
wskaźników referencyjnych nie udzieliła dostępu do danego
wskaźnika referencyjnego zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) nr
…/…[MiFIR]; z) firma inwestycyjna prowadzi marketing,
dystrybucję lub sprzedaż instrumentów finansowych lub
działalność finansową określonego rodzaju lub stosuje
daną praktykę z naruszeniem zakazów lub ograniczeń nałożonych
na podstawie art. 32 rozporządzenia (UE) nr …/… [MiFIR]. 2. Państwa członkowskie
zapewniają możliwość stosowania – w przypadkach, o których
mowa w ust. 1 – sankcji i środków administracyjnych obejmujących co
najmniej: a) publiczne oświadczenie wskazujące
osobę fizyczną lub prawną oraz charakter naruszenia; b) nakaz zobowiązujący osobę
fizyczną lub prawną do zaprzestania danego postępowania oraz do
powstrzymania się od ponownego podejmowania tego postępowania; c) w przypadku firmy inwestycyjnej, cofnięcie
udzielonego instytucji zezwolenia zgodnie z art. 8; d) czasowy zakaz sprawowania funkcji w firmach
inwestycyjnych nałożony na członka organu
zarządzającego firmy inwestycyjnej lub inną osobę
fizyczną, uznanych za odpowiedzialnych naruszenia; e) w przypadku osoby prawnej, administracyjne
sankcje finansowe w maksymalnej wysokości 10 % całkowitego rocznego
obrotu osoby prawnej w poprzednim roku obrotowym; w przypadku gdy osoba prawna
jest przedsiębiorstwem zależnym przedsiębiorstwa
dominującego, całkowity roczny obrót stanowi kwota całkowitego
rocznego obrotu wynikająca ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego
ostatecznego przedsiębiorstwa dominującego za poprzedni rok obrotowy; f) w przypadku osoby fizycznej, administracyjne
sankcje finansowe w maksymalnej wysokości 5 000 000 EUR lub, w
państwie członkowskim, w którym euro nie jest walutą
urzędową, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na
dzień wejścia niniejszej dyrektywy w życie; g) administracyjne sankcje finansowe w
maksymalnej wysokości równej dwukrotności kwoty korzyści
uzyskanych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie
kwoty uzyskanych korzyści. W przypadku gdy możliwe jest ustalenie kwoty korzyści
uzyskanych w wyniku naruszenia, państwa członkowskie zapewniają
stosowanie sankcji finansowych w maksymalnej wysokości nie niższej
niż dwukrotność kwoty tych korzyści. Artykuł 76 Skuteczne
stosowanie sankcji 1. Państwa członkowskie zapewniają uwzględnianie
przez właściwe organy – przy ustalaniu rodzaju sankcji lub
środków administracyjnych oraz wysokości administracyjnych sankcji
finansowych – wszelkich istotnych okoliczności, w tym: a) wagi naruszenia i czasu jego trwania; b) stopnia odpowiedzialności
odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej; c) sytuacji finansowej odpowiedzialnej osoby
fizycznej lub prawnej, której wyznacznikiem jest wysokość
całkowitych obrotów odpowiedzialnej osoby prawnej lub roczny dochód
odpowiedzialnej osoby fizycznej; d) skali korzyści uzyskanych lub strat
unikniętych przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub
prawną, o ile można je ustalić; e) straty poniesione przez osoby trzecie w
związku z naruszeniem, o ile można je ustalić; f) gotowość odpowiedzialnej osoby
fizycznej lub prawnej do współpracy z właściwym organem; g) uprzednie naruszenia popełnione przez
odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną. 2. EUNGiPW wydaje wytyczne przeznaczone dla właściwych
organów zgodnie z art. 16 rozporządzenia nr (UE) nr 1095/2010
dotyczące rodzajów środków i sankcji administracyjnych oraz
wysokości administracyjnych sankcji finansowych. Artykuł 77 Zgłaszanie
naruszeń 1. Państwa
członkowskie zapewniają ustanowienie przez właściwe organy
skutecznych mechanizmów sprzyjających zgłaszaniu właściwym
organom naruszeń przepisów rozporządzenia …/… (MiFIR) oraz przepisów
prawa krajowego wdrażających niniejszą dyrektywę. Mechanizmy te
obejmują co najmniej: a) szczególne procedury odbierania
zgłoszeń oraz działania następcze; b) stosowną ochronę pracowników
instytucji finansowych, którzy ujawniają naruszenia popełnione w
danej instytucji finansowej; c) ochronę danych osobowych zarówno osoby
dokonującej zgłoszenia naruszeń, jak i osoby, której zarzuca
się popełnienie naruszenia, zgodnie z zasadami określonymi w
dyrektywie 95/46/WE. 2. Państwa
członkowskie wymagają, by instytucje finansowe posiadały
odpowiednie procedury zgłaszania przez swoich pracowników naruszeń
wewnątrz firmy za pośrednictwem specjalnego kanału. Artykuł 78 Przekazywania
EUNGiPW informacji dotyczących sankcji 1. Państwa
członkowskie przekazują EUNGiPW co roku zbiorczą informację
o wszystkich środkach i sankcjach administracyjnych zastosowanych
zgodnie z art. 73. EUNGiPW publikuje te informacje w sprawozdaniu rocznym. 2. Jeżeli
właściwy organ ujawni publicznie środek administracyjny lub
sankcję administracyjną, powiadamia o tym jednocześnie EUNGiPW.
Jeżeli podana do wiadomości publicznej sankcja administracyjna lub
środek administracyjny dotyczy firmy inwestycyjnej, EUNGiPW dodaje
wzmiankę o opublikowanej sankcji w wykazie firm inwestycyjnych
ustanowionym zgodnie z art. 5 ust. 3. 3. EUNGiPW
opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych dotyczących
procedur i form przekazywania informacji, o których mowa w niniejszym artykule.
Komisja jest
uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których
mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia
(UE) nr 1095/2010. EUNGiPW przedstawia
Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [XX]. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 7952 Prawo do odwoływania się 1. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że każda decyzja podjęta ð na podstawie przepisów
rozporządzenia (UE) nr …/… (MiFIR) lub ï na podstawie przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych
przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą jest
właściwie umocowana i podlega prawu do odwoływania się
do sąduów.
Prawo do odwoływania się do sąduów
stosuje się także, jeżeli przekazuje się wszelkie wymagane
informacje odnoszące się do ubiegania się o zezwolenie, a
żadna decyzja nie zostanie podjęta w terminie sześciu
miesięcy od złożenia wniosku. 2. Państwa cCzłonkowskie
przewidują, że jeden lub większa liczba organów podanych
poniżej, ustalonych na mocy prawa krajowego, może Ö również Õ , w interesie
konsumentów oraz zgodnie z prawem krajowym, wnieść skargę przed Trybunał
Ö do
sądów Õ lub do
właściwych organów administracyjnych w celu zapewnienia, że
podmioty podane poniżej stosują ð przepisy rozporządzenia (UE) nr
…/… [MiFIR] oraz ï krajowe zasady
Ö przepisy Õ wykonywania
Ö wdrażające Õ niniejsząej dyrektywęy: a) instytucje publiczne lub ich
przedstawiciele; b) organizacje konsumenckie
działające na rzecz ochrony konsumentów; c) organizacje zawodowe działające
na rzecz ochrony Ö swoich Õ członków. Artykuł 8053 Pozasądowy mechanizm
rozpatrywania skarg inwestorów 1. Państwa cCzłonkowskie zachęcają do ð zapewniają ï ustalaenia ustalanie skutecznych i wydajnych
procedur pozasądowego rozstrzygania skarg i procedur odwoławczych Ö dochodzenia
roszczeń Õ dla
pozasądowego rozstrzygania skarg konsumentów dotyczących
świadczenia przez przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjne
usług inwestycyjnych i dodatkowych, w miarę potrzeb, z
wykorzystaniem aktualnie istniejących organów. ð Państwa członkowskie
zapewniają również przynależność wszystkich firm
inwestycyjnych do przynajmniej jednego takiego organu wdrażającego
procedury rozstrzygania skarg i dochodzenia roszczeń. ï 2. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że na mocy przepisów
ustawodawczych i wykonawczych organyom teym nie uniemożliwia się skutecznej
współpracy w dziedzinie rozstrzygania sporów transgranicznych
ð prowadzą aktywną
współpracę ze swoimi odpowiednikami w innych państwach
członkowskich przy rozstrzyganiu sporów o charakterze
transgranicznym. ï ê 2010/78/UE art.
6 ust. 19 (dostosowany) 3. Właściwe
organy powiadamiają EUNGiPW o przewidzianych w ramach ich
jurysdykcji procedurach wnoszenia skarg i procedurach odszkodowawczych
Ö dochodzenia
roszczeń Õ , o których
mowa w ust. 1. EUNGiPW publikuje wykaz wszystkich
pozasądowych mechanizmów i aktualizuje go za pośrednictwem
swojej strony internetowej. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 8154 Tajemnica zawodowa 1. Państwa cCzłonkowskie
zapewniają, że właściwe władze Ö organy Õ , wszystkie osoby,
które pracują lub pracowały dla właściwych władz
Ö organów Õ lub podmiotów,
którym powierzono zadania na podstawie art. 6948 ust. 2, a
także audytorzy i biegli wskazani przez właściwe władze
Ö organy Õ, są
związane obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej. ÖNie mogą
ujawniać Õ Jakichkolwiek
Ö żadnych Õ informacji poufnych,
w których posiadanie osoby te mogą wejść w trakcie
pełnienia swoich obowiązków, nie ujawnia się jakiejkolwiek osobie ani
organowi, chyba że w formie skrótowej lub
zbiorczej, która uniemożliwia zidentyfikowanie poszczególnych przedsiębiorstw
Ö firm Õ inwestycyjnych, podmiotów gospodarczych
Ö operatorów
rynku Õ , rynków
regulowanych lub innych osób, bez uszczerbku dla Ö wymogów
określonych w przepisach krajowego Õ przypadków objętych
prawaem
karnegoym
lub innychmi
przepisówami
niniejszej dyrektywy. 2. Jeżeli przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae, podmiot gospodarczy
Ö operator
rynku Õ lub rynek regulowany
ogłosił upadłość lub podlega likwidacji, informacje
poufne, które nie dotyczą stron trzecich, mogą zostać ujawnione
w ramach sądowegoj
procedury
Ö postępowania
w sprawach cywilnych lub gospodarczych Õ cywilnej prawa handlowego,
jeżeli są one niezbędne do przeprowadzenia postępowania. 3. Bez uszczerbku dla przypadków
podlegających Ö wymogów
określonych w przepisach krajowego Õ przepisom
prawa karnego, właściwe władze Ö organy Õ , organy lub osoby
fizyczne i prawne inne niż właściwe władze Ö organy Õ , uzyskujące
poufne informacje na mocy niniejszej dyrektywy, mogą wykorzystywać te
informacje wyłącznie do wykonywania obowiązków oraz
pełnienia funkcji, w przypadku właściwych władz
Ö organów Õ , w zakresie
stosowania niniejszej dyrektywy lub w przypadku innych władz, organów
lub osób fizycznych i prawnych do celów, do których przekazano im takie
informacje i/lub w kontekście
postępowania administracyjnego lub sądowego odnoszącego się
do wykonywania powierzonych im funkcji. Jednakże jeżeli
właściwy władze
Ö organ Õ lub innye władze
Ö organ Õ , organ Ö instytucja Õ lub osoby
przekazujące informacje wyrażają na to zgodę, władze
Ö organ Õ otrzymującye informacje mogą
może je wykorzystać do
innych celów. 4. Wszelkie poufne
informacje otrzymane, wymieniane lub przekazywane na mocy niniejszej dyrektywy
podlegają warunkom tajemnicy zawodowej ustanowionymch w tym Ö niniejszym Õ artykule. Niemniej
jednak artykuł ten nie zabrania właściwym władzom Ö organom Õ wymieniania lub
przekazywania poufnych informacji zgodnie z niniejszą dyrektywą
i innymi dyrektywami mającymi zastosowanie do przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych,
instytucji kredytowych, funduszy emerytalnych, UCITS, pośredników
ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, zakładów ubezpieczeń,
rynków regulowanych lub podmiotów gospodarczych Ö operatorów
rynku Õ , albo innych, za
zgodą właściwegoych
władz
Ö organu Õ lub Ö innego
organu Õ władzy,
lub organu
Ö instytucji Õ , albo osób
fizycznych lub prawnych, które przekazują te informacje. 5. Artykuł ten nie
stanowi dla właściwych władz Ö organów Õ przeszkody
w wymianie lub przekazywaniu informacji poufnych, które nie zostały
otrzymane od właściwegoych
władz
Ö organu Õ innego pPaństwa cCzłonkowskiego
zgodnie z prawem krajowym. Artykuł 8255 Powiązania z audytorami 1. Państwa cCzłonkowskie
przewidują przynajmniej, że każda osoba uprawniona
w rozumieniu ósmej dyrektywy Rady 84/253/EWG z dnia 10 kwietnia 1984 r.
w sprawie zatwierdzania osób odpowiedzialnych za dokonywanie ustawowych
kontroli dokumentów rachunkowych[56],
wykonująca w przedsiębiorstwie Ö firmie Õ inwestycyjnejym zadania
określone w art. 51 czwartej dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca
1978 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych
rodzajów spółek[57],
art. 37 dyrektywy 83/349/EWG lub art. 7331
dyrektywy 85/611/EWG Ö 2009/65/WE Õ, lub wszelkie inne
zadania przewidziane na mocy prawa, ma obowiązek bezzwłocznego sprawozdawania
Ö zgłaszania Õ właściwym władzom
Ö organom Õ o
każdegoym
faktucie
lub decyzji przedsiębiorstwa, które ta osoba poznała w trakcie
wykonywania tego zadania oraz, którea stanowią: a) istotne naruszenie przepisów ustawowych,
wykonawczych lub administracyjnych, które ustanawiają warunki
rządzące wydawaniem zezwoleń lub które w szczególny sposób
rządzą wykonywaniem działalności przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych; lub b) narusza ciągłe funkcjonowanie przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo; c) prowadzi do odmowy zatwierdzenia
sprawozdań finansowych lub wydania opinii z zastrzeżeniem;. Osoba ta ma również obowiązek sprawozdawania
Ö zgłaszania Õ stanu faktycznego
i decyzji, które osoba ta poznała w toku wykonywania zadań wskazanych
w akapicie pierwszym w przedsiębiorstwie, które dysponuje Ö posiadającym Õ bliskiemi powiązaniami
z przedsiębiorstwem
Ö firmą Õ inwestycyjnąym, z którąym realizuje
zadania. 2. Ujawnianie właściwym
władzom
Ö organom Õ wszelkich faktów lub
decyzji określonych w ust. 1 przez osoby posiadające
stosowne uprawnienia w rozumieniu dyrektywy 84/253/EWG, a
działające w dobrej wierze, nie stanowi naruszenia jakichkolwiek
ograniczeń dotyczących ujawniania informacji określonych
w umowie lub w jakimkolwiek przepisie ustawowym, wykonawczym lub
administracyjnym ani też nie powoduje jakiejkolwiek odpowiedzialności
tych osób. ROZDZIAŁ II ê 2010/78/UE art.
6 ust. 20 WSPÓŁPRACA MIĘDZY WŁAŚCIWYMI
ORGANAMI PAŃSTW CZŁONKOWSKICH A EUNGIPW ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 8356 Zobowiązanie do podejmowania
współpracy 1. Właściwe władze
Ö organy Õ poszczególnych pPaństw cCzłonkowskich
współpracują ze sobą w każdym przypadku, gdy jest to
niezbędne do celów wykonywania powierzonych im obowiązków,
korzystając z uprawnień wymienionych w niniejszej dyrektywie lub
prawie krajowym. Właściwe władze Ö organy Õ udzielają
pomocy właściwym władzom Ö organom Õ innych pPaństw cCzłonkowskich.
W szczególności, wymieniają
one informacje i współpracują w zakresie dochodzenia lub
nadzoru. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 21 lit. a) Aby ułatwić i przyspieszyć
współpracę, a w szczególności wymianę informacji,
państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ
pełniący rolę punktu kontaktowego do celów niniejszej dyrektywy.
Państwa członkowskie przekazują Komisji, EUNGiPW
i pozostałym państwom członkowskim nazwy organów
wyznaczonych do otrzymywania wniosków o wymianę informacji lub
współpracę na mocy niniejszego ustępu. EUNGiPW publikuje wykaz
tych organów i aktualizuje go za pośrednictwem swojej strony
internetowej. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy 2. Jeżeli,
uwzględniając sytuację rynków papierów wartościowych
w przyjmującym pPaństwie
cCzłonkowskim,
działalność rynku regulowanego ð , MTF lub OTF ï , który ustanowił uzgodnienia w przyjmującym pPaństwie cCzłonkowskim,
zyskała istotną wagę dla funkcjonowania rynków papierów
wartościowych i ochrony inwestorów w tym przyjmującym pPaństwie cCzłonkowskim,
właściwe
władze
Ö organy Õ rodzime
i przyjmujące Ö państwa
członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa
członkowskiego właściwe dla Õ rynku regulowanego
ustanawiają proporcjonalne uzgodnienia dotyczące współpracy. 3. Państwa cCzłonkowskie
podejmują niezbędne środki administracyjne i organizacyjne
w celu ułatwienia udzielania pomocy przewidzianej w ust. 1. Właściwe władze Ö organy Õ mogą
wykorzystywać swoje uprawnienia do celów współpracy nawet
w przypadkach, gdy postępowanie prowadzone na podstawie dochodzenia
nie stanowi naruszenia jakiegokolwiek rozporządzenia
obowiązującego w pPaństwie
cCzłonkowskim. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 21 lit. b) 4. Jeżeli
właściwy organ ma uzasadnione powody do przypuszczenia, że
działania sprzeczne z przepisami niniejszej dyrektywy, prowadzone
przez podmioty niepodlegające ich nadzorowi, są lub były
realizowane na terytorium innego państwa członkowskiego,
powiadamiają o tym jak najbardziej szczegółowo
właściwy organ innego państwa członkowskiego
i EUNGiPW. Powiadomiony właściwy organ podejmuje stosowne
działania. Informuje on właściwy organ, który dokonał
powiadomienia, i EUNGiPW o wynikach działań,
a także, o ile to możliwe, o istotnych skutkach
przejściowych. Ustęp ten stosuje się bez uszczerbku dla
uprawnień właściwego organu, który dokonał powiadomienia. ò nowy 5. Nie
naruszając przepisów ust. 1 i 4 właściwe organy przekazują
EUNGiPW oraz innym właściwym organom szczegółowe informacje na
temat: a) każdego
żądania ograniczenia wielkości pozycji lub zaangażowania
zgodnie z art. 72 ust. 1 lit. f); b) wszelkich
ograniczeń możliwości zawierania przez poszczególne osoby
transakcji, których przedmiotem jest dany instrument, zgodnie z art. 72 ust. 1
lit. g). Powiadomienie to
zawiera, w stosownych przypadkach, szczegółowe informacje na temat
żądania wystosowanego zgodnie z art. 72 ust. 1 lit. f), w tym
tożsamość osoby lub osób, do których jest ono skierowane, oraz
powód wystosowania tego żądania, a także zakres ograniczeń
wprowadzonych na podstawie art. 72 ust. 1 lit. g), w tym wskazanie osób lub
kategorii osób i instrumentów finansowych, których one dotyczą, wszelkich
środków ilościowych lub progów, takich jak maksymalna liczba umów,
które osoby te mogę zawrzeć zanim dojdzie do wyczerpania limitu, jak
również informacje dotyczące wszelkich zwolnień z tych
ograniczeń oraz ich uzasadnienie. Powiadomienia
dokonuje się nie później niż 24 godziny przed terminem, w którym
działanie lub środek mają stać się skuteczne. W
wyjątkowych okolicznościach właściwy organ może dokonać
powiadomienia później niż 24 godziny przed terminem, w którym
środek ma stać się skuteczny, jeżeli nie jest możliwe
dokonanie powiadomienia z 24-godzinnym wyprzedzeniem. Właściwy
organ państwa członkowskiego, który otrzyma powiadomienie na
podstawie niniejszego ustępu, może podjąć środki zgodnie
z art. 72 ust. 1 lit. f) lub g), jeżeli zyska pewność, że
dany środek jest konieczny do osiągnięcia celu
przyświecającego innemu właściwemu organowi. O zamiarze
podjęcia środków ten właściwy organ również powiadamia
z wyprzedzeniem zgodnie z niniejszym ustępem. Jeżeli
czynność podjęta na podstawie lit. a) lub b) dotyczy produktów
energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, właściwy organ
powiadamia również Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji
Energetyki ustanowioną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 713/2009. 6. W odniesieniu do
uprawnień do emisji właściwe organy powinny
współpracować z organami publicznymi właściwymi w sprawach
nadzoru nad rynkami kasowymi i aukcyjnymi oraz właściwymi organami,
administratorami rejestrów oraz innymi organami publicznymi, którym powierzono
zadanie nadzorowania przestrzegania przepisów dyrektywy 2003/87/WE, aby
zapewnić uzyskanie przez nie skonsolidowanego oglądu rynków
uprawnień do emisji. ê 2004/39/WE è1 2008/10/WE
art. 1 ust. 18 lit. a) è2 2008/10/WE
art. 1 ust. 18 lit. b) ð nowy 75. W
celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 2, stanowiąc, Komisja może przyjąć è1 --- ç ð Zgodnie z art. 94 Komisja jest
uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących ï środkówi
wykonawcze prowadzącyche do ustanowienia
kryteriów, na których podstawie działalność rynku regulowanego
w przyjmującym pPaństwie
cCzłonkowskim
można uznać za mającą istotną wagę dla
funkcjonowania rynków papierów wartościowych i ochrony inwestorów
w przyjmującym pPaństwie
cCzłonkowskim.
è2 Środki te, mające na celu zmianę
elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez dodanie do
niej nowych elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą
regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art.
64 ust. 2. ç ê 2010/78/UE art.
6 ust. 21 lit. c) (dostosowany) ð nowy 76. W celu zapewnienia
jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać
ð opracowuje ï projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać
standardowe formularze, szablony i procedury do celów realizacji uzgodnień
dotyczących współpracy zgodnie z ust. 2. ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) è1 2010/78/UE
art. 6 ust. 22 lit. a) Artykuł 8457 è1 1. ç Właściwye
władze
Ö organ Õ pPaństwa cCzłonkowskiego
mogą
może domagać się
współpracy właściwegoych
władz
Ö organu Õ innego pPaństwa cCzłonkowskiego
w zakresie działalności nadzorczej lub w odniesieniu do
weryfikacji na miejscu lub dochodzeń. W przypadku przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych
będących zdalnymi członkami rynku regulowanego,
właściwye
władze
Ö organ Õ rynku regulowanego mogą
może podjąć
decyzję o odwołaniu się do nich bezpośrednio, w którym
to przypadku powiadamiają o tym
odpowiednio właściwye
władze
Ö organ Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ zdalnego
członka. Jeżeli właściwye władze
Ö organ Õ otrzymujeą wniosek
odnoszący się do weryfikacji na miejscu lub dochodzenia,
w ramach swoich uprawnień: a) przeprowadzają
weryfikację i dochodzenie; lub b) umożliwiają
organowi wnioskującemu przeprowadzenie weryfikacji i dochodzenia; lub c) umożliwiają
audytorom lub biegłym weryfikację i dochodzenie. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 22 lit. b) (dostosowany) ð nowy 2. W celu zapewnienia
konwergencji praktyk nadzorczych EUNGiPW może brać udział w pracach
kolegiów organów nadzorczych, w tym w weryfikacjach lub dochodzeniach
przeprowadzanych na miejscu wspólnie przez dwa lub więcej
właściwych organów zgodnie z art. 21 rozporządzenia
(UE) nr 1095/2010. 3. W celu zapewnienia spójności harmonizacji ust. 1, EUNGiPW może opracowywać
ð opracowuje ï projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu
określenia informacji podlegających wymianie między
właściwymi organami podczas współpracy w zakresie
działalności nadzorczej, weryfikacji na miejscu
i dochodzeń. ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
regulacyjnych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z Ö procedurą
określoną w Õ art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania
ust. 1 ð 4. ï EUNGiPW może opracowywać
ð opracowuje ï projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać
standardowe formularze, szablony i procedury dla właściwych
organów do celów współpracy w zakresie działalności
nadzorczej, weryfikacji na miejscu i dochodzeń. ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszymtrzecim,
zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 8558 Wymiana informacji 1. Właściwe władze
Ö organy Õ pPaństwa cCzłonkowskiego
wyznaczone do celów niniejszej dyrektywy jako punkty kontaktowe zgodnie z
art. 8356
ust. 1 bezzwłocznie dostarczają innym władzom Ö sobie
nawzajem Õ informacji
niezbędnych do celów wykonania obowiązków właściwych władz
Ö organów Õ wyznaczonych zgodnie
z art. 6948
ust. 1 i wymienionych w przepisach przyjętych na mocy
niniejszej dyrektywy. Właściwe władze Ö organy Õ wymieniające
informacje z innymi właściwymi władzami Ö organami Õ na podstawie
niniejszej dyrektywy mogą wskazać w momencie przekazywania
takich informacji, że informacji tych nie można ujawniać bez ich
wyraźnej zgody, w którym to przypadku informacje te można
wymieniać wyłącznie do celów, na które władze Ö organy Õ te wyraziły
zgodę. 2. Właściwye władze
Ö organ Õ wyznaczonye, jako punkt
kontaktowy mogą może
przekazać władzom
Ö organom Õ określonym
w art. 7449
informacje otrzymane na podstawie ust. 1 i art. 8255 i 9263. Nie
przekazują one tych informacji innym organom lub osobom fizycznym
i prawnym bez wyraźnej zgody właściwych władz
Ö organów Õ , które
ujawniły to oraz wyłącznie do celów, na które władze
Ö organy Õ te wydały
zgodę, z wyjątkiem należycie uzasadnionych okoliczności. W
tym ostatnim z wymienionych przypadków punkt kontaktowy bezzwłocznie
powiadamia punkt kontaktowy, który przesłał informacje. 3. Władze
Ö Organy Õ określone
w art. 7449,
a także organy lub osoby fizyczne i prawne otrzymujące poufne
informacje na podstawie ust. 1 tego Ö niniejszego Õ artykułu lub na
podstawie art. 8255
i 9263
mogą je wykorzystywać w toku wykonywania ich obowiązków,
w szczególności: a) sprawdzenia, czy spełnione
zostały warunki rządzące podejmowaniem działalności
przez przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne oraz
dla ułatwienia monitorowania takiej działalności, na zasadzie
skonsolidowanej lub nie skonsolidowanej, zwłaszcza w odniesieniu do
wymagań adekwatności kapitałowej nałożonych
w dyrektywie 93/6/EWG, procedur administracyjnych i rachunkowych oraz
mechanizmów kontroli wewnętrznej; b) monitorowania sprawnego funkcjonowania podmiotów
Ö systemów Õ realizacjiujących zleceńnia; c) w nakładaniau sankcji; d) w odwołaniach od decyzji
właściwych władz Ö organów Õ
w postępowaniu administracyjnym; e) w postępowaniach sądowych
wszczętych na mocy art. 7952;
lub f) w mechanizmie pozasądowym
dotyczącym skarg inwestorów przewidzianych w art. 8053. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 23 lit. a) (dostosowany) ð nowy 4. W celu zapewnienia jednolitych warunków
stosowania ust. 1 i 2 EUNGiPW może opracowywać
ð opracowuje ï projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać
standardowe formularze, szablony i procedury do celów wymiany informacji. ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 23 lit. b) 5. Ani niniejszy
artykuł ani art. 8154
lub 9263
nie stanowią przeszkody dla właściwego organu do przekazywania
EUNGiPW, Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego (zwanej dalej „ERRS”),
bankom centralnym, Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych oraz
Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w ramach ich kompetencji jako
władz monetarnych oraz, w stosownych przypadkach, innym organom
publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych
i rozliczeniowych, informacji poufnych na potrzeby wykonania ich
zadań; podobnie takie organy lub podmioty nie są powstrzymywane przed
przekazywaniem właściwym organom informacji, których mogą one
potrzebować do celów wykonywania funkcji przewidzianych w niniejszej
dyrektywie. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 24 (dostosowany) Artykuł 86 Wiążąca mediacja Ö 1. Õ Właściwe
organy mogą powiadamiać EUNGiPW o sytuacjach, w których
wniosek dotyczący następujących kwestii rozpatrzony odmownie lub
nie podjęto w sprawie tego wniosku żadnych działań
w odpowiednim terminie: a) o przeprowadzenie działań
nadzorczych, kontroli na miejscu lub dochodzenia, o czym mowa
w art. 8457;
lub b) o wymianę informacji, o czym mowa
w art. 8558. Ö 2. Õ W takichm przypadkach,
o których mowa w akapicie pierwszym Ö ust. 1 Õ , EUNGiPW może
działać zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010,
bez uszczerbku dla możliwości odmowy podjęcia działań
w sprawie wniosku o informacje przewidzianym w art. 8759a
i dla możliwości podjęcia przez EUNGiPW działań
zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 8759 Odmowa współpracy Właściwye władze
Ö organ Õ mogą
może odmówić
podjęcia współpracy w prowadzeniu dochodzenia, weryfikacji na
miejscu lub działalności nadzorczej przewidzianej w art. 8857 lub wymiany
informacji przewidzianej w art. 8558
wyłącznie wtedy, gdy: a) takie dochodzenie,
weryfikacja na miejscu, działalność nadzorcza lub wymiana
informacji może szkodliwie wpłynąć na
suwerenność, bezpieczeństwo lub porządek publiczny
Państwa, którego dotyczy; ab) zostało
już wszczęte postępowanie sądowe w sprawie tych samych
działań i przeciwko tym samym osobom przed organami pPaństwa cCzłonkowskiego,
którego to dotyczy; lub bc) wydano
ostateczny wyrok w pPaństwie
cCzłonkowskim,
którego to dotyczy, w odniesieniu do tych samych osób i tych samych
działań. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 25 W przypadku takiej odmowy właściwy
organ powiadamia właściwy organ, który się o to zwraca,
oraz EUNGiPW, przedstawiając możliwie najbardziej szczegółowe
informacje. ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 8860 Wewnętrzne Kkonsultacje
władz przed wydaniem
zezwolenia 1. Wydanie zezwolenia Ö firmie
inwestycyjnej Õ jest konsultowane z
właściwymi władzami organami innego pPaństwa cCzłonkowskiego,
którego to dotyczy, w przypadku każdejgo
przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ , którae jest Ö jednym z
poniższych podmiotów Õ: a) oddziałem Ö przedsiębiorstwem
zależnym Õ przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo lub instytucji
kredytowej uprawnionej w innym pPaństwie
cCzłonkowskim;
lub b) oddziałem Ö przedsiębiorstwem
zależnym Õ
przedsiębiorstwa dominującego przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjnejgo lub instytucji
kredytowej uprawnionej w innym pPaństwie
cCzłonkowskim;
lub c) Ö podmiotem Õ kontrolowanyme przez te same
osoby fizyczne lub prawne, które kontrolują przedsiębiorstwo Ö firmę Õ inwestycyjnąe lub
instytucję kredytową uprawnioną w innym pPaństwie cCzłonkowskim. 2. Właściwy
organ pPaństwa
cCzłonkowskiego
odpowiedzialny za nadzorowanie instytucji kredytowych lub zakładów
ubezpieczeń jest konsultowany przed wydaniem zezwolenia przedsiębiorstwu
Ö firmie Õ inwestycyjnejmu, którae jest: a) przedsiębiorstwem zależnym
instytucji kredytowej lub zakładu ubezpieczeń uprawnionego we
Ö Unii Õ Wspólnocie;
lub b) przedsiębiorstwem zależnym przedsiębiorstwa
dominującego instytucji kredytowej lub zakładu ubezpieczeń
uprawnionego we Wspólnocie Ö Unii Õ ; lub c) kontrolowanae przez tę
samą osobę fizyczną lub prawną, która kontroluje
instytucję kredytową lub zakład ubezpieczeń uprawniony we
Wspólnocie
Ö Unii Õ . 3. Właściwe władze
Ö organy Õ określone
w ust. 1 i 2 w szczególności zasięgają
swojej opinii podczas dokonywania oceny adekwatności akcjonariuszy lub
udziałowców rynku oraz reputacji i doświadczenia osób, które skutecznie prowadzą
Ö faktycznie
kierują Õ działalnościąć
związaną z zarządzaniem innym podmiotem z tej samej kategorii. Wymieniają
Ö ze
sobą Õ wszystkie informacje
dotyczące adekwatności akcjonariuszy lub udziałowców rynku oraz
reputacji i doświadczenia osób, które skutecznie prowadzą Ö faktycznie
kierują Õ działalnościąć
związaną z adekwatnością względem innych
właściwych władz Ö organów Õ , w odniesieniu
do wydawania zezwolenia, a także dalszej oceny zgodności z warunkami
prowadzenia działalności. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 26 (dostosowany) ð nowy 4. W celu zapewnienia jednolitych warunków
stosowania ust. 1 i 2 EUNGiPW może opracowywać
ð opracowuje ï projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać
standardowe formularze, szablony i procedury do celów prowadzenia
konsultacji z innymi właściwymi organami przed udzieleniem
zezwolenia. ðEUNGiPW przedstawia Komisji te projekty
wykonawczych standardów technicznych do dnia [31 grudnia 2016 r.]. ï Komisja jest uprawniona do przyjmowania
wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie
pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Artykuł 8961 Uprawnienia przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego 1. Do celów statystycznych,Pprzyjmujące pPaństwo
cCzłonkowskie ð stanowi, że właściwy
organ ï może Ö – do celów
statystycznych – Õ wymagać od
wszystkich przedsiębiorstw
Ö firm Õ inwestycyjnych posiadających
filie
Ö oddziały Õ na ich terytoriach
okresowychego
sprawozdańwania
w sprawie działalności tych oddziału. 2. Wykonując
zobowiązania ustanowione na podstawie niniejszej dyrektywy,
przyjmujące pPaństwo
cCzłonkowskie ð stanowi, że właściwy
organ ï może wymagać od oddziału przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjnejgo dostarczania
informacji niezbędnych do monitorowania ich zgodności z normami
ustalonymi przez przyjmujące pPaństwo
cCzłonkowskie,
mającymi zastosowanie do nich w przypadkach przewidzianych
w art. 3732
ust. 87.
Wymogi te nie mogą być bardziej restrykcyjne, niż te
nałożone przez to pPaństwo
cCzłonkowskie
na ustanowione przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ dla potrzeb
monitorowania ich zgodności z tymi normami. Artykuł 9062 Środki ostrożnościowe
podejmowane przez przyjmujące pPaństwo
cCzłonkowskie 1. Jeżeli
właściwye
władze
Ö organ Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego
mają
jasne i wyraźne podstawy do domniemania, że przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae
działającae
na jego terytorium na podstawie swobody świadczenia usług narusza
zobowiązania wynikające z przepisów przyjętych zgodnie z
niniejszą dyrektywą lub że przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae posiadającae oddział na
jego terytorium narusza zobowiązania wynikające z przepisów
przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą, które nie
przyznają uprawnień właściwemuym
władzom
Ö organowi Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego,
przekazują wyniki ustaleń właściwemuym władzom
Ö organowi Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ . ê 2010/78/UE art.
6 ust. 27 lit. a) (dostosowany) Jeżeli mimo środków podjętych
przez właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego Ö pochodzenia Õ – lub jeśli
takie środki okażą się niewystarczające – firma
inwestycyjna nadal postępuje w sposób, który niewątpliwie
szkodzi interesom przyjmującego państwa członkowskiego lub
inwestorów albo prawidłowemu funkcjonowaniu rynków, zastosowanie mają
następujące przepisy: a) po powiadomieniu właściwego organu
rodzimego
państwa członkowskiego Ö pochodzenia Õ właściwy
organ przyjmującego państwa członkowskiego podejmuje wszelkie
właściwe środki niezbędne do ochrony inwestorów
i odpowiedniego funkcjonowania rynków, które obejmują możliwość
uniemożliwienia firmom inwestycyjnym, które są winne naruszenia,
przeprowadzania jakichkolwiek dalszych transakcji na terytorium tych
państw. Komisję i EUNGiPW niezwłocznie informuje się
o takich środkach; b) ponadto właściwy organ
przyjmującego państwa członkowskiego może o tej
sprawie powiadomić EUNGiPW, który może skorzystać
z uprawnień przyznanych mu na mocy art. 19 rozporządzenia
(UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) 2. W przypadku gdy
właściwe władze
Ö organy Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego
stwierdzają, że przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae posiadającae oddział lub
świadczącae
usługi na terytorium tego państwa nie przestrzega przepisów prawnych
lub ustawodawczych przyjętych w tym państwie na mocy przepisów
niniejszej dyrektywy, przyznających prawa właściwym władzom
Ö organom Õ przyjmujących pPaństw cCzłonkowskich,
władze
Ö organy Õ te wymagają, aby
przedsiębiorstwo
to
ta Ö firma
inwestycyjna Õ usunęłao stwierdzoną
nieprawidłowość. Jeżeli danae
przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae nie podejmuje
niezbędnych kroków, właściwe władze Ö organy Õ przyjmującego pPaństwa cCzłonkowskiego
podejmują właściwe środki zapewniające, że danae przedsiębiorstwo
Ö firma Õ inwestycyjnae usuwa
stwierdzoną nieprawidłowość. O charakterze tych
środków powiadamia się właściwe władze Ö organy Õ przyjmującego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ . ê 2010/78/UE art.
6 ust. 27 lit. b) (dostosowany) Jeżeli mimo środków podjętych
przez przyjmujące państwo członkowskie firma inwestycyjna nadal
narusza przepisy prawne lub regulacyjne, o których mowa w akapicie
pierwszym, obowiązujące w przyjmującym państwie
członkowskim, zastosowanie
mają następujące przepisy: Öwłaściwy
organ przyjmującego państwa członkowskiego, Õ a) po
powiadomieniu właściwego organu rodzimego państwa
członkowskiego Ö pochodzenia, Õ właściwy organ
przyjmującego państwa członkowskiego podejmuje
wszelkie właściwe środki niezbędne do ochrony inwestorów
i odpowiedniego funkcjonowania rynków. Komisję i EUNGiPW
niezwłocznie informuje się o takich środkach.; b) Pponadto
właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego
może o tej sprawie powiadomić EUNGiPW, który może
skorzystać z uprawnień przyznanych mu na mocy art. 19
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy 3. Jeżeli
właściwye
Ö organ Õ władze
przyjmującego pPaństwa
cCzłonkowskiego
rynku regulowanego, lub
MTF ð lub OTF ï ma jasne i wyraźne podstawy do domniemania, że taki
rynek regulowany, lub
MTF ð lub OTF ï narusza zobowiązania wynikające z przepisów przyjętych
zgodnie z niniejszą dyrektywą, przekazuje wyniki ustaleń
właściwemuych
władzom
Ö organowi Õ rodzimego
pPaństwa cCzłonkowskiego
Ö pochodzenia Õ rynku regulowanego, lub MTF ð lub OTF ï. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 27 lit. c) (dostosowany) Jeżeli mimo środków podjętych
przez właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego Ö pochodzenia Õ – lub jeśli
takie środki okażą się niewystarczające – rynek
regulowany lub MTF nadal postępuje w sposób, który niewątpliwie
szkodzi interesom przyjmującego państwa członkowskiego lub
inwestorów albo prawidłowemu funkcjonowaniu rynków, zastosowanie mają następujące
przepisy: Öwłaściwy
organ przyjmującego państwa członkowskiego, Õ a) po
powiadomieniu właściwego organu rodzimego państwa
członkowskiego Ö pochodzenia, Õ właściwy organ
przyjmującego państwa członkowskiego podejmuje
wszelkie właściwe środki niezbędne do ochrony inwestorów
i odpowiedniego funkcjonowania rynków, które obejmuje również
możliwość uniemożliwienia wspomnianemu rynkowi regulowanemu
lub MTF udostępniania ich usług członkom lub uczestnikom
zaocznym mającym siedzibę w rodzimym Ö przyjmującym Õ państwie
członkowskim. Komisję i EUNGiPW niezwłocznie informuje
się o takich środkach.; b) Pponadto
właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego
może o tej sprawie powiadomić EUNGiPW, który może
skorzystać z uprawnień przyznanych mu na mocy art. 19
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE (dostosowany) 4. Wszelkie środki
przyjęte w zastosowaniu ust. 1, 2 lub 3, dotyczące sankcji
lub ograniczeń w sprawie działalności przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo lub rynku
regulowanego są właściwie uzasadnione i przekazane przedsiębiorstwu
Ö firmie Õ inwestycyjnejmu lub danemu
rynkowi regulowanemu. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 28 Artykuł 9162a Współpraca i wymiana
informacji z EUNGiPW 1. Właściwe
organy współpracują z EUNGiPW na potrzeby niniejszej dyrektywy,
zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010. 2. Właściwe
organy niezwłocznie udzielają EUNGiPW wszelkich informacji
niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających
z niniejszej dyrektywy i zgodnie z art. 35
rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ê 2004/39/WE ROZDZIAŁ III WSPÓŁPRACA Z PAŃSTWAMI TRZECIMI Artykuł 9263 Wymiana informacji z państwami
trzecimi ê 2010/78/UE art.
6 ust. 29 (dostosowany) ð nowy 1. Państwa
członkowskie i, zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE)
nr 1095/2010*, EUNGiPW Ö , Õ mogą
zawrzeć porozumienia o współpracy przewidujące wymianę
informacji z właściwymi organami państw trzecich,
wyłącznie jeżeli ujawniane informacje podlegają gwarancji
zachowania tajemnicy zawodowej przynajmniej równorzędnej do tej wymaganej
na mocy art. 8154.
Taka wymiana informacji musi mieć na celu wykonywanie zadań tych
właściwych organów. Państwa
członkowskie i EUNGiPW mogą przekazywać ð Przekazywanie ï państwom trzecim danyche
osobowyche
ð przez państwo członkowskie
dokonywane jest ï zgodnie z rozdziałem IV dyrektywy 95/46/WE. ð Przekazywanie danych osobowych
państwom trzecim przez EUNGiPW dokonywane jest zgodnie z art. 9
rozporządzenia (UE) nr 45/2001. ï Państwa członkowskie i EUNGiPW
mogą również zawierać porozumienia o współpracy
przewidujące wymianę informacji z władzami, organami
i osobami fizycznymi lub prawnymi państw trzecich, odpowiedzialnymi
za jedną lub więcej następujących kwestii: a) nadzorowanie instytucji kredytowych,
innych instytucji finansowych, zakładów ubezpieczeń i rynków
finansowych; b) prowadzenie postępowania
w sprawie likwidacji i upadłości przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych
i postępowania w innych, podobnych sprawach; c) prowadzenie ustawowych kontroli
sprawozdań finansowych przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych
i innych instytucji finansowych, instytucji kredytowych
i zakładów ubezpieczeń w wykonywaniu funkcji nadzorczych
lub które zarządzają planami rekompensat w wykonywaniu
powierzonych im funkcji; d) nadzorowanie organów zaangażowanych
w likwidację i upadłość przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych
i postępowanie w innych, podobnych sprawach; e) nadzorowanie osób zobowiązanych do
wykonywania ustawowej kontroli sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń,
instytucji kredytowych, przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych
i innych instytucji finansowych;. f) nadzorowanie osób działających
na rynkach uprawnień do emisji w celu zapewnienia skonsolidowanego obrazu
rynków finansowych i kasowych. Porozumienia o współpracy,
o których mowa w akapicie trzecim, mogą być zawierane
wyłącznie, jeżeli ujawniane informacje podlegają gwarancji
zachowania tajemnicy zawodowej przynajmniej równorzędnej do wymaganej na
mocy art. 8154.
Taka wymiana informacji ma na celu wykonywanie zadań powierzonych tym
władzom lub organom lub osobom fizycznym lub prawnym. ð W przypadku gdy porozumienie o
współpracy przewiduje przekazanie przez państwo członkowskie
danych osobowych, spełnia ono przepisy rozdziału IV dyrektywy
95/46/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w przypadku gdy w przekazaniu
danych uczestniczy EUNGiPW. ï ê 2004/39/WE (dostosowany) 2. Jeżeli informacje
pochodzą z innego pPaństwa
cCzłonkowskiego,
nie można ich ujawniać bez wyraźnej zgody właściwych władz
Ö organów Õ , które je
przekazały oraz, w miarę potrzeb, wyłącznie dla celów,
na które władze
Ö organy Õ te wyraziły
zgodę. Ten sam przepis ma zastosowanie do informacji przekazywanych przez
właściwe władze
Ö organy Õ państw
trzecich. TYTUŁ VIIV ò nowy ROZDZIAŁ 1 AKTY DELEGOWANE Artykuł 93 Akty
delegowane Zgodnie z art. 94
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych w odniesieniu do
art. 2 ust. 3, art. 4 ust. 1, art. 4 ust. 2, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 12,
art. 17 ust. 6, art. 23 ust. 3, art. 24 ust. 8, art. 25 ust. 6, art. 27 ust. 7,
art. 28 ust. 3, art. 30 ust. 5, art. 32 ust. 3, art. 35 ust. 8, art. 44 ust. 4,
art. 51 ust. 7, art. 52 ust. 6, art. 53 ust. 4, art. 59 ust. 3, art. 60 ust. 5
, art. 66 ust. 6, art. 66 ust. 7, art. 67 ust. 3, art. 67 ust. 7, art. 67 ust.
8, art. 68 ust. 5, art. 83 ust. 7 i art. 99 ust. 2. Artykuł 94 Wykonywanie
przekazanych uprawnień 1.
Uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom
określonym w niniejszym artykule. 2.
Uprawnienia do
przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 93, powierza się
na czas nieokreślony od daty wejścia w życie niniejszej
dyrektywy. 3.
Przekazanie
uprawnień, o którym mowa w art. 93, może zostać odwołane w
dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o
odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej
decyzji. Staje się ona skuteczna w dniu następującym po dniu jej
publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od późniejszej
daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na
ważność aktów delegowanych już obowiązujących. 4.
Niezwłocznie po
przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie
Parlament Europejski i Radę. 5.
Akt delegowany
przyjęty zgodnie z art. 93 wchodzi w życie wyłącznie w
przypadku nie wyrażenia sprzeciwu przez Parlament Europejski lub Radę
w terminie 2 miesięcy od daty zawiadomienia o tym akcie Parlamentu
Europejskiego i Rady lub też jeśli przed upływem tego terminu
zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję,
że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu. Z inicjatywy Parlamentu
Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o 2 miesiące. ROZDZIAŁ 2 Akty wykonawcze Artykuł 95 Procedura
komitetu 1. Na potrzeby
przyjęcia aktów delegowanych na podstawie art. 41 i 60 Komisję
wspomaga Europejski Komitet Papierów Wartościowych ustanowiony
decyzją Komisji 2001/528/WE[58].
Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011[59]. 2. W przypadku
odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5
rozporządzenia (UE) nr 182/2011, z uwzględnieniem przepisów art. 8
tego rozporządzenia. ROZDZIAŁ 3 ê 2004/39/WE PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 64 Procedura komitetu 1. Komisję
wspomaga Europejski Komitet Papierów Wartościowych ustanowiony na mocy
decyzji Komisji 2001/528/WE[60] (zwany dalej „komitetem”). ê 2008/10/WE art.
1 ust. 20 lit. a) 2. W przypadku
odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4
oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8. ê 2006/31/WE art.
1 ust. 2 lit. a) 2a. Żaden
z przyjętych środków wykonawczych nie może zmienić
istotnych postanowień niniejszej dyrektywy. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 20 lit. b) 3. W przypadku
odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji
1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8. Okres przewidziany
w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące. ê 2008/10/WE art.
1 ust. 20 lit. c) 4. Do dnia 31
grudnia 2010 r., a następnie przynajmniej co trzy lata, Komisja dokonuje
przeglądu przepisów dotyczących jej uprawnień wykonawczych i
przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
sprawozdanie w sprawie funkcjonowania tych uprawnień. W sprawozdaniu tym
analizowana jest zwłaszcza konieczność wniesienia przez
Komisję zmian do obowiązującej dyrektywy w celu zapewnienia
właściwego zakresu uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.
Stwierdzeniu, czy ewentualnie konieczne jest dokonanie zmian, towarzyszy
szczegółowe uzasadnienie jego podstaw. W razie potrzeby do sprawozdania
dołączony jest wniosek legislacyjny dotyczący zmiany przepisów,
na mocy których Komisji przyznane zostały uprawnienia wykonawcze. ê 2010/78/UE art.
6 ust. 30 Artykuł 64a Klauzula
wygaśnięcia Do dnia
1 grudnia 2011 r. Komisja dokona przeglądu art. 2, 4, 10b,
13, 15, 18, 19, 21, 22, 24 i 25, art. 27–30 i art. 40, 44,
45, 56 oraz 58 oraz przedstawi wszelkie właściwe wnioski
ustawodawcze, aby umożliwić pełne stosowanie aktów delegowanych
zgodnie z art. 290 TFUE i aktów wykonawczych zgodnie
z art. 291 TFUE w odniesieniu do niniejszej dyrektywy. Bez
uszczerbku dla już przyjętych środków wykonawczych przyznane Komisji w art. 64 uprawnienia do
przyjmowania środków wykonawczych pozostające w mocy po
wejściu w życie Traktatu z Lizbony w dniu
1 grudnia 2009 r. wygasają z dniem 1 grudnia
2012 r.. ê 2006/31/WE art.
1 ust. 3 Artykuł 9665 Sprawozdania i rewizja 1. Do dnia
31 października 2007 r., w oparciu o konsultacje publiczne
oraz w świetle debat z właściwymi władzami,
Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
sprawozdanie w sprawie możliwości rozszerzenia zakresu
zastosowania przepisów dyrektywy dotyczących zobowiązania do
zachowania przejrzystości przed i po zawarciu transakcji
odnoszących się do poszczególnych kategorii instrumentów finansowych
innych niż akcje. 2. Do dnia
31 października 2008 r. Komisja przedłoży Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania art. 27. 3. Do dnia
30 kwietnia 2008 r., w oparciu o konsultacje publiczne oraz
w świetle debat z właściwymi organami, Komisja
przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie
w sprawie: a) celowości
utrzymania wyłączenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1
lit. k), w odniesieniu do przedsiębiorstw, których głównym
przedmiotem działalności jest obrót towarowymi instrumentami
pochodnymi na własny rachunek; b) odpowiedniej
treści i formy wymogów dotyczących wydawania zezwoleń
i nadzorowania takich przedsiębiorstw, jak przedsiębiorstwa
inwestycyjne w rozumieniu niniejszej dyrektywy; c) celowości
przepisów dotyczących powoływania przedstawicieli do świadczenia
usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności
inwestycyjnej, w szczególności w odniesieniu do ich
nadzorowania; d) celowości
utrzymania wyłączenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1
lit. i). 4. Do dnia
30 kwietnia 2008 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu
i Radzie sprawozdanie w sprawie postępów w zakresie usuwania przeszkód, które na szczeblu
europejskim mogą uniemożliwić konsolidację informacji,
które to informacje punkty handlowe są zobowiązane
publikować. 5. Na podstawie
sprawozdań, o których mowa w ust. 1–4, Komisja może
przedłożyć wnioski dotyczące wprowadzenia zmian do
niniejszej dyrektywy. 6. Do dnia
31 października 2006 r., w świetle debat
z właściwymi władzami, Komisja przedłoży
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie
celowości utrzymania wymogów dotyczących ubezpieczenia od
odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywania zawodu nałożonych na pośredników na podstawie
prawa wspólnotowego. ò nowy 1. Przed [upływem
2 lat od daty rozpoczęcia stosowania MiFID określonej w art. 97] Komisja,
po konsultacji z EUNGiPW, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
sprawozdanie dotyczące: a) funkcjonowania
zorganizowanych platform obrotu, z uwzględnieniem doświadczeń
nadzorczych zdobytych przez właściwe organy, liczby OTF, którym
udzielono zezwolenia w UE, oraz ich udziału w rynku; b) funkcjonowania
systemu rynków na rzecz wzrostu MŚP, z uwzględnieniem liczby MTF
zarejestrowanych jako rynki na rzecz wzrostu MŚP, liczby emitentów
obecnych na tych rynkach oraz istotnych wolumenów obrotu; c) wpływu
wymogów w zakresie zautomatyzowanego obrotu i transakcji wysokich
częstotliwości; d) doświadczeń
związanych z funkcjonowaniem mechanizmu zakazywania pewnych produktów i
praktyk, z uwzględnieniem liczby przypadków, w których mechanizm ten
zadziałał oraz jego skutków; e) wpływu
stosowania limitów lub alternatywnych mechanizmów na płynność,
nadużycia na rynku oraz uporządkowane wycenianie i warunki
rozliczania instrumentów na rynkach pochodnych instrumentów towarowych; f) funkcjonowania
systemu publikacji informacji skonsolidowanych ustanowionego na podstawie
tytułu V, a zwłaszcza dostępności wysokiej jakości
informacji potransakcyjnych w formie skonsolidowanej obejmującej swym
zakresem cały rynek, spełniających standardy przyjazności
dla użytkownika i oferowanych za rozsądną cenę. W celu
zapewnienia wysokiej jakości i dostępności skonsolidowanych
informacji potransakcyjnych Komisja przedstawia swoje sprawozdanie
dołączając do niego, w stosownych przypadkach, wniosek
ustawodawczy dotyczący powołania jednego podmiotu prowadzącego
systemu publikacji informacji skonsolidowanych. ê 2004/39/WE è1 Sprostowanie,
Dz.U. L 045 z 16.2.2005, s. 18 Artykuł 66 Zmiany
w dyrektywie 85/611/EWG W art. 5
dyrektywy 85/611/EWG, ust. 4 otrzymuje brzmienie: ‘4.
Artykuł 2 ust. 2, art. 12, 13 i 19 è1 dyrektywy 2004//WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia … w sprawie rynków
instrumentów finansowych ç[61],
stosuje
się do świadczenia przez spółki zarządzające
usług określonych w ust. 3 tego artykułu.” Artykuł 67 Zmiany
w dyrektywie 93/6/EWG W dyrektywie
93/6/EWG wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2
ust. 2 otrzymuje brzmienie: ‘2. „2.
Przedsiębiorstwa inwestycyjne to wszystkie instytucje mieszczące
się w definicji podanej w art. 4 ust. 1 è1 dyrektywy 2004//WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia … w sprawie rynków
instrumentów finansowych ç[62], które
podlegają wymogom nałożonym z mocy tej dyrektywy, z
wyłączeniem: a)
instytucji kredytowych, b)
przedsiębiorstw lokalnych określonych w ust. 20; oraz c)
przedsiębiorstw uprawnionych wyłącznie do świadczenia
usługi doradztwa inwestycyjnego i/lub otrzymywania oraz przekazywania
zleceń inwestorów bez pakietów akcji/funduszy lub papierów
wartościowych należących do klientów oraz, które z tego
powodu nie mogą zostać w żadnym momencie nie mogą
być zadłużone względem klientów.”» 2) w art. 3
ust. 4 otrzymuje brzmienie: ‘4.
Przedsiębiorstwa określone w art. 2 ust. 2
lit. b) dysponują kapitałem założycielskim
w wysokości 50000 EUR na tyle, na ile korzystają one ze
swobody przedsiębiorczości lub świadczą usługi na
podstawie art. 31 lub 32 dyrektywy 2004/39/WE”; 3) w art. 3
ust. 3 dodaje się akapity w brzmieniu: „4a) W związku z
rewizją dyrektywy 93/6/WE, przedsiębiorstwa określone
w art. 2 ust. 2 lit. c) posiadają: a)
kapitał założycielski w wysokości 50000 EUR; lub b)
ubezpieczenie z tytułu prowadzenia działalności zawodowej
obejmujące całe terytorium Wspólnoty, lub niektóre inne, porównywalne
gwarancje z tytułu odpowiedzialności wynikające z
zaniedbań zawodowych, stanowiące przynajmniej 1000000 EUR
mające zastosowanie do każdej ze skarg o łącznej
wartości 1500000 EUR rocznie dla wszystkich skarg; lub c)
połączenie kapitału założycielskiego oraz
ubezpieczenia z tytułu prowadzenia działalności zawodowej
w formie skutkującej poziomem pokrycia równorzędnym do
ustalonego w lit. a) lub b). Kwoty określone
w tym ustępie podlegają okresowej rewizji Komisji w celu
uwzględnienia zmian w europejskim wskaźniku cen konsumpcyjnych
podawanym do publicznej wiadomości przez Eurostat, zgodnie z, oraz
w tym samym czasie co, dostosowania wprowadzone na mocy art. 4
ust. 7 dyrektywy 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego[63]. 4b) Jeżeli
przedsiębiorstwo inwestycyjne określone w art. 2
ust. 2 lit. c), zarejestrowano również na podstawie dyrektywy
2002/92/WE, musi ono wypełniać wymogi ustanowione na mocy art. 4
ust. 3 tej dyrektywy, a ponadto musi posiadać: a)
kapitał założycielski w wysokości 25000 EUR;
lub b)
ubezpieczenie z tytułu prowadzenia działalności zawodowej
obejmujące całe terytorium Wspólnoty, lub niektóre inne, porównywalne
gwarancje z tytułu odpowiedzialności wynikające z zaniedbań
zawodowych, stanowiące przynajmniej 500000 EUR mające
zastosowanie do każdej ze skarg o łącznej wartości
750000 EUR rocznie dla wszystkich skarg; lub c)
połączenie kapitału założycielskiego oraz
ubezpieczenia z tytułu prowadzenia działalności zawodowej
w formie skutkującej poziomem pokrycia równorzędnym do ustalonego w lit. a) lub b).”» Artykuł 68 Zmiany
w dyrektywie 2000/12/WE W
załączniku I do dyrektywy 2000/12/EWG wprowadza się
następujące zmiany: Na końcu
załącznika I dodaje się zdanie w brzmieniu: „Usługi oraz
działalność przewidziane w sekcji A i B
załącznika I do è1 dyrektywy 2004//WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia … w sprawie rynków
instrumentów finansowych ç[64]
odnoszące
się do instrumentów finansowych przewidzianych w sekcji C załącznika
I do tej dyrektywy, zgodnie z niniejszą
dyrektywą, podlegają wzajemnemu uznawaniu.” ê 2006/31/WE art.
1 ust. 4 Artykuł 69 Uchylenie
dyrektywy 93/22/EWG Dyrektywę
93/22/EWG uchyla się z dniem 1 listopada 2007 r. Odniesienia do
dyrektywy 93/22/EWG należy traktować jako odniesienia do
niniejszej dyrektywy. Odniesienia do definicji lub artykułów dyrektywy
93/22/EWG należy traktować jako odniesienia do odpowiednich definicji lub artykułów
niniejszej dyrektywy. ê 2004/39/WE Artykuł 9770 Transpozycja ò nowy 1. Państwa
członkowskie przyjmą i opublikują najpóźniej do dnia [….]
przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania
niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekażą one Komisji tekst
tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a
niniejszą dyrektywą. Przepisy
przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie
do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej
publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez
państwa członkowskie. Przepisy te zawierają także
wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i
administracyjnych odniesienia do dyrektyw uchylonych niniejszą
dyrektywą należy odczytywać jako odniesienia do niniejszej dyrektywy.
Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania
określane są przez państwa członkowskie. Państwa
członkowskie stosują te przepisy od dnia […], z wyjątkiem
przepisów transponujących art. 67 ust. 2, które stosuje się od dnia [po
upływie 2 lat od daty rozpoczęcia stosowania pozostałych
przepisów dyrektywy]. 2. Państwa
członkowskie przekazują Komisji i EUNGiPW teksty podstawowych
przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej
niniejszą dyrektywą. ê 2006/31/WE art.
1 ust. 5 Państwa
Członkowskie przyjmują przepisy ustawowe, wykonawcze
i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia
31 stycznia 2007 r. i niezwłocznie powiadamiają o tym
Komisję. Państwa
Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 listopada 2007 r. ê 2004/39/WE Wspomniane
środki powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub
odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody
dokonywania takiego odniesienia ustanawiane są przez Państwa
Członkowskie. Artykuł 71 Przepisy
przejściowe ê 2006/31/WE art.
1 ust. 6 1.
Przedsiębiorstwa inwestycyjne uprawnione już do świadczenia
usług inwestycyjnych w rodzimym Państwie Członkowski przed
dniem 1 listopada 2007 r. uważa się za uprawnione do celów
niniejszej dyrektywy, jeżeli ustawodawstwo tego Państwa
Członkowskiego przewiduje, że do podjęcia takiej
działalności przedsiębiorstwa te muszą spełniać
warunki porównywalne z warunkami art. 9–14. 2. Rynek
regulowany lub podmiot gospodarczy, uprawniony już w rodzimym
Państwie Członkowskim przed dniem 1 listopada 2007 r.,
uważa się za uprawniony do celów niniejszej dyrektywy, jeżeli
ustawodawstwo tego Państwa Członkowskiego przewiduje, że rynek
regulowany lub podmiot gospodarczy, w zależności od przypadku, musi spełniać warunki
porównywalne z warunkami tytułu III. 3. Przedstawicieli
wpisanych już do rejestru publicznego przed dniem 1 listopada
2007 r. uważa się za zarejestrowanych do celów niniejszej
dyrektywy, jeżeli ustawodawstwo właściwych Państw
Członkowskich przewiduje, że przedstawiciele muszą
spełniać warunki porównywalne z warunkami art. 23. 4. Informacje
przekazane przed dniem 1 listopada 2007 r. do celów art. 17, 18 lub 30
dyrektywy 93/22/EWG uważa się za przekazane do celów art. 31 i 32
niniejszej dyrektywy. 5. Na wniosek
podmiotu gospodarczego rynku regulowanego każdy istniejący system
wchodzący w zakres definicji wielostronnej platformy obrotu
prowadzonej przez podmiot gospodarczy rynku regulowanego dopuszcza się
jako wielostronną platformę obrotu, pod warunkiem że odpowiada ona kryteriom równorzędnym
z kryteriami wymaganymi na mocy niniejszej dyrektywy odnoszącymi
się do zezwoleń i funkcjonowania wielostronnych platform obrotu
oraz pod warunkiem że stosowny wniosek zostanie złożony w terminie osiemnastu miesięcy
następujących po dniu 1 listopada 2007 r. ê 2004/39/WE 6.
Przedsiębiorstwa inwestycyjne uprawnia się do dalszego uznawania
klientów branżowych za takowych, pod warunkiem że
przedsiębiorstwo inwestycyjne zakwalifikowało
klientów do tej kategorii w oparciu o właściwą ocenę
ich fachowości, doświadczenia i wiedzy dających
odpowiednią gwarancję, w świetle charakteru transakcji lub
usług przewidywanych, że klient jest w stanie podejmować
decyzje inwestycyjne i rozumie związane z nimi ryzyko.
Przedsiębiorstwa inwestycyjne powiadamiają swoich klientów o
warunkach ustanowionych w dyrektywie w odniesieniu do klasyfikowania
klientów do określonych kategorii. ò nowy Artykuł 98 Uchylenie Dyrektywa 2004/39/WE
wraz z jej późniejszymi zmianami zostaje uchylona ze skutkiem od dnia […].
Odniesienia do dyrektywy 2004/39/WE lub do dyrektywy 93/22/EWG należy
traktować jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Odniesienia do
definicji lub artykułów dyrektywy 2004/39/WE lub dyrektywy 93/22/EWG
należy traktować jako odniesienia do odpowiednich definicji lub
artykułów niniejszej dyrektywy. Artykuł 99 Przepisy
przejściowe 1. Istniejące firmy z państw trzecich
mogą nadal świadczyć usługi i prowadzić
działalność w państwa członkowskie w oparciu o systemy
krajowe do [4 lata po wejściu w życie niniejszej dyrektywy]. 2. Zgodnie z art. 94 Komisja jest uprawniona do
przyjęcia aktów delegowanych w celu przedłużenia okresu
stosowania ust. 1, uwzględniając decyzje dotyczące
równoważności już przyjęte przez Komisję zgodnie z
art. 41 ust. 3 oraz oczekiwane zmiany ram prawnych i ram nadzoru państw
trzecich. ê 2004/39/WE (dostosowany) Artykuł 10072 Wejście w życie Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z
dniem Ö dwudziestego
dnia po Õ jej opublikowaniua w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 10173 Skierowanie Ö Adresaci Õ Niniejsza dyrektywa skierowana jest do pPaństw cCzłonkowskich. ZAŁĄCZNIK I WYKAZ USŁUG I DZIAŁALNOŚCI
ORAZ INSTRUMENTÓW FINANSOWYCH Sekcja
A Działalność i usługi inwestycyjne 1) Przyjmowanie i przekazywanie
zleceń w odniesieniu do jednego, lub
większej liczby instrumentów finansowych. 2) Realizacja zleceń w imieniu
klientów. 3) Zawieranie transakcji na własny
rachunek. 4) Zarządzanie pakietem akcji Ö portfelem Õ . 5) Doradztwo inwestycyjne. 6) Emisja Ö Gwarantowanie
emisji Õ instrumentów
finansowych i/lub wprowadzanie Ö subemisja Õ instrumentów
finansowych na
zasadzie zaangażowania przedsiębiorstwa. Ö z
gwarancją przejęcia emisji Õ . 7) Subemisja instrumentów finansowych bez
gwarancji przejęcia emisji. 8) Prowadzenie wWielostronnych
pPlatform oObrotu. ò nowy 9) Zabezpieczanie
i administrowanie instrumentami finansowymi na rachunek klientów,
w tym przechowywanie i usługi pochodne takie, jak
zarządzanie środkami pieniężnymi/dodatkowym ubezpieczeniem.
10) Prowadzenie
zorganizowanych platform obrotu. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy Sekcja
B Usługi dodatkowe 1) Zabezpieczanie
i administrowanie instrumentami finansowymi na rachunek klientów, w tym
przechowywanie i usługi pochodne takie, jak zarządzanie środkami pieniężnymi/dodatkowym
ubezpieczeniem. 12) Udzielanie
kredytów lub pożyczek inwestorowi,
umożliwiając mu zawieranie transakcji obejmujących jeden lub
większą liczbę instrumentów finansowych, jeżeli przedsiębiorstwo
Ö firma Õ udzielającae kredytu lub
pożyczki jest zaangażowanae
w transakcję. 23) Doradztwo dla
przedsiębiorstw odnoszące się do struktury kapitałowej,
strategii i odnośnych kwestii, jak również doradztwo
i usługi dotyczące łączenia się oraz nabywania
przedsiębiorstw. 34) Usługi
dewizowe, w przypadku gdy
są one związane ze świadczeniem usług inwestycyjnych. 45) Badania
inwestycyjne i analiza finansowa, lub inne formy
ogólnych zaleceń
odnoszących się do transakcji na instrumentach finansowych. 56) Usługi
związane z ubezpieczaniem. 67) Usługi
i działalność inwestycyjna, a także usługi
dodatkowe z rodzaju objętego na podstawie sekcji A lub B
załącznika 1, dotyczące gwarantowania Ö instrumentów
bazowych dla instrumentów Õ pochodnych
objętych na podstawie sekcji C – 5, 6, 7 i 10 – jeżeli są
one związane ze świadczeniem usług inwestycyjnych lub
dodatkowych. Sekcja
C Instrumenty finansowe 1) Zbywalne papiery wartościowe. 2) Instrumenty rynku pieniężnego. 3) Jednostki uczestnictwa
w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania. 4) Transakcje opcyjne, transakcje typu
futures, swaps, umowy terminowe na stopę procentową oraz inne
kontrakty na instrumenty pochodne odnoszące się do papierów
wartościowych, instrumentów dewizowych, stóp procentowych lub
oprocentowania, ð uprawnień do emisji ï albo innych instrumentów pochodnych, indeksów finansowych lub
środków finansowych, które można rozliczać materialnie lub
w środkach pieniężnych. 5) Transakcje opcyjne, transakcje typu futures,
swaps, umowy terminowe na stopę procentową oraz inne kontrakty na
instrumenty pochodne odnoszące się do instrumentów towarowych, które
należy rozliczać w środkach pieniężnych lub Ö które mogą
być rozliczane Õ w środkach
pieniężnych z opcją Ö według
uznania Õ jednej ze stron (w przeciwnym
przypadku, mogą powodować Ö w przypadku
innym niż Õ niedotrzymanie
warunków lub innego rodzaju zdarzenie Ö skutkujące
rozwiązaniem Õ unieważnienia
kontraktu). 6) Transakcje opcyjne, transakcje typu
futures, swaps, umowy terminowe na stopę procentową oraz inne
kontrakty na instrumenty pochodne odnoszące się do instrumentów
towarowych, które można materialnie rozliczać, pod warunkiem że podlegają
one obrotowi na rynku regulowanym ð , OTF ï i/lub
MTF. 7) Transakcje opcyjne, transakcje typu
futures, swaps, umowy terminowe na stopę procentową oraz inne
kontrakty na instrumenty pochodne odnoszące się do instrumentów
towarowych, które można materialnie rozliczać oraz Ö które Õ nie Ö zostały Õ wymienioneych w inny
sposób w sekcji C.6 i Ö które Õ nie Ö są Õ przeznaczoneych do celów
handlowych Ö i Õ , które
wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów
finansowych, uwzględniając między innymi, czy są one
rozliczane przez uznane izby rozrachunkowe Ö rozliczeniowe Õ lub podlegają
regularnym spekulacyjnym
transakcjom różnicowym Ö wezwaniom do
uzupełnienia depozytu zabezpieczającego Õ . 8) Instrumenty pochodne dotyczące
przenoszenia ryzyka kredytowego. 9) Kontrakty finansowe na transakcje
różnicowe. 10) Transakcje opcyjne, transakcje typu
futures, swaps, umowy terminowe na stopę procentową oraz inne
kontrakty na instrumenty pochodne odnoszące się do kontraktów na
instrumenty towarowe dotyczące stawek klimatycznych, opłat
przewozowych, dopuszczalnych poziomów emisji oraz stawek inflacji lub innych
urzędowych danych statystycznych, które należy rozliczać
w środkach pieniężnych lub z opcją jednej ze stron (w przeciwnym
przypadku, mogą powodować Ö w przypadku
innym niż Õ niedotrzymanie
warunków lub innego rodzaju zdarzenie Ö skutkujące
rozwiązaniem Õ unieważnienia
kontraktu), a także wszelkiego rodzaju inne kontrakty na instrumenty
pochodne dotyczące aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz
środków nie wymienionych gdzie indziej w tej sekcji, które
wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów
finansowych, uwzględniając, między innymi, czy podlegają
one obrotowi na rynku regulowanym ð , OTF ï lub MTF, są rozliczane przez uznawane izby rozrachunkowe Ö rozliczeniowe Õ , lub podlegają
regularnym spekulacyjnym
transakcjom różnicowym Ö wezwaniom do
uzupełnienia depozytu zabezpieczającego Õ . ò nowy 11) Uprawnienia do
emisji obejmujące dowolne jednostki uznane za spełniające wymogi
dyrektywy 2003/87/WE (system handlu uprawnieniami do emisji) Sekcja D Wykaz usług w
zakresie udostępniania informacji 1) Prowadzenie
zatwierdzonego podmiotu publikującego. 2) Prowadzenie
systemu publikacji informacji skonsolidowanych. 3) Obsługa
zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego. ê 2004/39/WE (dostosowany) ð nowy ZAŁĄCZNIK II KLIENCI BRANŻOWI DO CELÓW
NINIEJSZEJ DYREKTYWY Klient branżowy to klient, który posiada
doświadczenie, wiedzę i fachowość
umożliwiające podejmowanie niezależnych decyzji inwestycyjnych
i właściwe ocenianie ryzyka, z którym się one wiążą.
W celu uznania klienta za klienta branżowego,
klient musi wypełniać następujące kryteria: I.
Kategorie klientów, których uznaje się za branżowych Podmioty wymienione poniżej należy
uznać za klientów branżowych w odniesieniu do wszelkiego rodzaju
usług i działalności inwestycyjnej,
oraz związanych z instrumentami finansowymi do celów dyrektywy. (1)
Podmioty, które są
uprawnione lub podlegają przepisom wykonawczym dotyczącym prowadzenia
działalności na rynkach finansowych. Poniższy wykaz należy
rozumieć, jako obejmujący wszystkie uprawnione podmioty
prowadzące działalność charakterystyczną dla
wymienionych podmiotów: podmioty uprawnione przez pPaństwo cCzłonkowskie
na podstawie dyrektywy, podmioty uprawnione lub regulowane przez pPaństwo cCzłonkowskie
bez odniesienia do dyrektywy oraz podmioty uprawnione lub regulowane przez
państwo nie należące do Wspólnoty Ö Unii Õ : a) iInstytucje
kredytowe; b) Ö firmy Õ Przedsiębiorstwa
inwestycyjne; c) iInne
uprawnione lub regulowane instytucje finansowe; d) zZakłady
ubezpieczeń; e) pPlany
zbiorowego inwestowania i spółki zarządzające takimi
planami; f) fFundusze
emerytalne i spółki zarządzające takimi funduszami; g) Pośrednicy zawierający
transakcje dotyczące Ö towarów
oraz Õ pochodnych
instrumentów towarowych; oraz innych,
artykułów handlowych i produktów h) pPodmioty
lokalne; i) iInni
inwestorzy instytucjonalni; (2)
Duże przedsiębiorstwao
spełniające dwa z podanych poniżej wymogów dotyczących
wielkości aktywów: - zestawienie bilansowe ogółem Ö suma bilansowa Õ : || 20000000 EUR, - obrót netto: || 40000000 EUR, - fundusze własne: || 2 000 000 EUR (3)
Krajowe i regionalne
władze rządowe, Ö w tym Õ instytucje
publiczne, które zarządzają długiem publicznym Ö na szczeblu
krajowym lub regionalnym Õ , banki centralne,
międzynarodowe i pozakrajowe Ö ponadnarodowe Õ instytucje takie,
jak Bank Światowy, MFW, EBCB,
EBIB
i inne, podobne organizacje
międzynarodowe. (4)
Inni inwestorzy instytucjonalni, których
głównym zakresem działalności jest inwestowanie
w instrumenty finansowe, w tym podmioty zajmujące się
sekuryatyzacją
aktywów lub innego rodzaju transakcjami finansowymi. Podmioty wymienione powyżej uznaje
się za klientów branżowych. Jednakże należy im
zezwolić na domaganie się od podmiotów niestosujących
traktowania branżowego i przedsiębiorstw Ö firm Õ inwestycyjnych
zapewniania wyższego poziomu ochrony. Jeżeli klient przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjnejgo jest
przedsiębiorstwem określonym powyżej, przed przystąpieniem
do świadczenia usług, przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjne musi
powiadomić klienta, że w oparciu o informacje dostępne przedsiębiorstwu
Ö firmie Õ , klienta uznaje
się za branżowego i traktuje się go jako takiego chyba
że przedsiębiorstwo
Ö firma Õ i klient
ustalają inaczej. Przedsiębiorstwo Ö Firma Õ musi również
powiadomić klienta, że może on domagać się uchylenia
warunków porozumienia dla potrzeb zapewnienia wyższego poziomu
bezpieczeństwa i ochrony. Jeżeli klient uznaje, że nie jest
w stanie właściwie ocenić lub zarządzać
odnośnym ryzykiem, złożenie wniosku o zapewnienie wyższego
poziomu bezpieczeństwa leży w zakresie odpowiedzialności
klienta uznanego za klienta branżowego. Wyższy poziom bezpieczeństwa
zapewnia się, kiedy klient, którego uznano za branżowego
przystępuje do pisemnego porozumienia z przedsiębiorstwem Ö firmą Õ inwestycyjnąym
skutkującego tym, że do celów stosowania właściwego
reżimu postępowania, nie jest on traktowany, jako klient
branżowy. W porozumieniu takim należy określić, czy ma to
zastosowanie do jednej czy większej liczby usług lub transakcji, czy
też do jednego lub większej liczby produktów czy transakcji. II.
Klienci, których na życzenie można traktować, jako
branżowych II.1. Kryteria identyfikacji Klientom innym niż wymienieni
w sekcji I, w tym organom sektora publicznego Ö , organom
samorządu terytorialnego, gminom Õ i prywatnym
inwestorom indywidualnym, można zezwolić na zniesienie niektórych
środków ochrony przyznanych zgodnie z regułami prowadzenia
działalności gospodarczej. Dlatego też przedsiębiorstwom Ö firmom Õ inwestycyjnym
zezwala się na traktowanie klientów wymienionych powyżej, jak
klientów branżowych pod warunkiem wypełnienia właściwych kryteriów
i procedur. Jednakże nie należy uznawać, że klienci ci
posiadają wiedzę rynkową oraz doświadczenie porównywalne z
posiadanymi przez klientów ujętych w kategoriach wymienionych
w sekcji I. Zniesienie wszelkiego rodzaju środków
ochrony przyznanych na mocy norm postępowania uznaje się za
obowiązujące, jeżeli właściwa ocena fachowości,
doświadczenia i wiedzy klienta dokonywana przez przedsiębiorstwo
Ö firmę Õ inwestycyjnąe, daje
uzasadnione gwarancje, w świetle charakteru przewidywanych transakcji
lub usług, że klient jest w stanie podejmować
niezależne decyzje inwestycyjne i rozumie ryzyko, jakie się z
nimi wiąże. Za przykład oceny fachowości
i wiedzy można uznać badanie adekwatności mające
zastosowanie do kierowników i dyrektorów podmiotów uprawnionych na
podstawie dyrektywy w dziedzinie finansów. W przypadku małych
podmiotów, osoba podlegająca powyższej ocenie musi być
osobą uprawnioną do zawierania transakcji w imieniu podmiotu. W toku powyższej oceny,
należy swypełnić
przynajmniej następujące kryteria: –
w ciągu poprzedzających czterech
kwartałów, klient zawierał transakcje o znacznej wielkości na
właściwym rynku i z przeciętną
częstotliwością 10 na kwartał, –
wielkość pakietu instrumentów finansowych
klienta określony, jako obejmujący depozyty środków
pieniężnych i instrumenty finansowe przekracza 500 000 EUR, –
klient pracuje lub pracował w sektorze
finansowym w ciągu przynajmniej jednego roku prowadząc
działalność branżową, która wymaga wiedzy
dotyczącej planowanych transakcji lub usług. ð Państwa członkowskie
mogą przyjąć szczególne kryteria oceny fachowości i wiedzy
gmin i organów samorządu terytorialnego, które wnioskują o uznanie
ich za klientów branżowych. Kryteria te mogą stanowić
alternatywę dla kryteriów podanych w poprzednim ustępie lub je
uzupełniać. ï II.2. Procedura Klienci określeni powyżej mogą znieść
Ö zrzec
się Õ korzyści
wypływającyche
ze szczegółowych reguł prowadzenia działalności
gospodarczej wyłącznie wtedy, gdy wykonana jest poniższa
procedura: –
muszą skierować do przedsiębiorstwa Ö firmy Õ inwestycyjnejgo pismo
stwierdzające, iż chcą być traktowani jako klienci
branżowi na zasadach ogólnych lub w odniesieniu do określonej
usługi inwestycyjnej lub transakcji, albo kategorii transakcji lub
produktu, –
przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae musi
przesłać do nich wyraźne, pisemne ostrzeżenie
dotyczące poziomów ochrony i praw do rekompensaty dla inwestora,
które mogą utracić, –
muszą stwierdzić na piśmie,
w odrębnym dokumencie, że są świadomi konsekwencji
utraty takiej ochrony. Przed podjęciem decyzji o przyjęciu
wniosku o zniesienie
Ö zrzeczenie
się tych korzyści Õ , przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ inwestycyjne
muszą podjąć kroki niezbędne do zapewnienia, że klient
wnioskujący traktowany jako klient branżowy wypełnia
właściwe wymogi określone w sekcji II.1 powyżej. Jednakże jeżeli klientów zaliczono
już do kategorii klientów branżowych na podstawie parametrów
i procedur podobnych do powyższych, ich powiązania z przedsiębiorstwami
Ö firmami Õ inwestycyjnymi nie
podlegają żadnym, nowym regułom przyjmowanym na mocy Ö niniejszego Õ zZałącznika. Przedsiębiorstwo Ö Firmy Õ musząi wykonać
Ö wdrożyć Õ właściwe,
pisemne procedury wewnętrzne dotyczące zaliczania klientów do
poszczególnych kategorii. Klienci branżowi są odpowiedzialni za
powiadamianie przedsiębiorstwa
Ö firmy Õ o wszelkich
zmianach, które mogą szkodliwie wpływać na obecną
klasyfikację klientów. Jednakże jeżeli przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae jest
świadomae
tego, że klient nie wypełnia już warunków wstępnych, które
pozwoliły na jego zakwalifikowanie do traktowania odnoszącego
się do klientów branżowych, przedsiębiorstwo Ö firma Õ inwestycyjnae musi
podjąć właściwe działania. OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI do zastosowania przy
wszelkich wnioskach lub inicjatywach przedkładanych władzy
prawodawczej (art. 28
rozporządzenia finansowego oraz art. 22 przepisów wykonawczych do tego
rozporządzenia) 1 STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy 1.2. Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 1.3. Charakter
wniosku/inicjatywy 1.4. Cel/cele
1.5. Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy 1.6. Czas
trwania działania i jego wpływu finansowego 1.7. Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady
nadzoru i sprawozdawczości 2.2. System
zarządzania i kontroli 2.3. Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ 3.2. Szacunkowy
wpływ na wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki 3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne 3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne 3.2.4. Zgodność
z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi 3.2.5. Udział
osób trzecich w finansowaniu 3.3. Szacunkowy wpływ na
dochody OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DLA WNIOSKÓW 1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy
Dyrektywa
Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniająca dyrektywę 2004/39/WE w
sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFID) Rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rynków instrumentów finansowych 1.2. Dziedzina(-y) polityki w
strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[65] Rynek
wewnętrzny – rynki finansowe 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy x Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania ¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego
następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[66] ¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem
bieżącego działania ¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało
przekształcone pod kątem nowego działania 1.4. Cele 1.4.1 Wieloletni(e) cel(e)
strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie Podniesienie
poziomu zaufania inwestorów, ograniczenie ryzyka zakłóceń na rynku,
ograniczenie ryzyka systemowego oraz zwiększenie skuteczności rynków
finansowych i ograniczenie niepotrzebnych kosztów ponoszonych przez uczestników
rynku. 1.4.2. Cel(e) szczegółowy(-e) i
działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa Cel szczegółowy nr: W
świetle powyższych celów ogólnych istotne jest osiągnięcie
następujących celów szczególnych: -
zapewnienie równych warunków działania uczestnikom rynku; -
zwiększenie poziomu przejrzystości rynku dla uczestników rynku; -
zwiększenie poziomu przejrzystości w kluczowych obszarach oraz
wzmocnienie uprawnień organów nadzoru w tych obszarach i koordynacji na
szczeblu europejskim; -
podniesienie poziomu ochrony inwestorów; -
wyeliminowanie niedociągnięć organizacyjnych oraz przypadków
podejmowania nadmiernego ryzyka lub braku kontroli ze strony firm inwestycyjnych
i innych uczestników rynku. Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa 1.4.3. Oczekiwany(-e) wynik(i) i
wpływ Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej. Celem
wniosku jest: -
właściwe uregulowanie wszystkich struktur rynku i systemów obrotu, z
uwzględnieniem potrzeb mniejszych uczestników, zwłaszcza MŚP -
ustanowienie stosownych ram regulujących nowe praktyki w zakresie obrotu -
poprawa przejrzystości obrotu dla uczestników rynku instrumentów
kapitałowych oraz zwiększenie poziomu przejrzystości obrotu w
przypadku rynków instrumentów nieudziałowych -
zwiększenie przejrzystości w stosunku do organów nadzoru oraz
wzmocnienie uprawnień tych organów -
poprawa spójności wdrożenia przepisów i koordynacji działań
nadzorczych prowadzonych przez krajowe organu nadzoru -
poprawa przejrzystości rynków pochodnych instrumentów towarowych oraz
nadzoru nad tymi rynkami -
wzmocnienie, w razie konieczności, regulacji produktów, usług i
usługodawców -
wzmocnienie przepisów dotyczących prowadzenia działalności przez
firmy inwestycyjne -
zaostrzenie wymogów organizacyjnych w stosunku do firm inwestycyjnych 1.4.4. Wskaźniki wyników i
wpływu Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy. • sprawozdanie
zawierające ocenę wpływu na rynek zorganizowanych platform
obrotu oraz ocenę doświadczeń w zakresie nadzoru zdobytych przez
organy nadzoru; wskaźnikami wpływu powinny być: liczba
zorganizowanych platform obrotu, którym udzielono zezwolenia w UE, wolumen
obrotu generowany przez nie w rozbiciu na instrumenty finansowe w porównaniu z
innymi systemami obrotu, a w szczególności z obrotem prowadzonym poza
rynkiem regulowanym; • sprawozdanie
z postępów w przenoszeniu obrotu standaryzowanymi instrumentami pochodnymi
będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym na giełdy
lub elektroniczne platformy obrotu; wskaźnikami wpływu powinny
być: liczba platform prowadzących obrót pozagiełdowymi
instrumentami pochodnymi oraz wolumen obrotu pozagiełdowymi instrumentami
pochodnymi na giełdach i platformach w porównaniu z wolumenem transakcji
nadal realizowanych poza rynkiem regulowanym; • sprawozdanie
z funkcjonowania w praktyce systemu dopasowanego do potrzeb rynków MŚP;
wskaźnikami wpływu powinny być: liczba MTF, które
zarejestrowały się jako rynki na rzecz wzrostu MŚP, liczba
emitentów, którzy zdecydowali się na obrót swoim instrumentami na nowo
utworzonym rynku na rzecz wzrostu MŚP, oraz zmiana wolumenu obrotu
generowanego przez emitentów będących MŚP w następstwie
wdrożenia zmienionej dyrektywy MiFID; • sprawozdanie
z wpływu, jaki w praktyce wywierają nowo wprowadzone wymogi
dotyczące zautomatyzowanego obrotu i transakcji wysokich
częstotliwości; wskaźnikami wpływu powinny być: liczba
nowo uprawnionych firm realizujących transakcje wysokich
częstotliwości oraz liczba ewentualnych przypadków zakłóceń
obrotu, które można przypisać transakcjom wysokiej
częstotliwości; • sprawozdanie
z wpływu, jaki w praktyce wywierają nowo ustanowione przepisy
dotyczące przejrzystości obrotu instrumentami kapitałowymi;
wskaźnikami wpływu powinny być: procentowy udział, jaki w
wolumenie obrotu mają transakcje realizowane zgodnie z przepisami
dotyczącymi przejrzystości przedtransakcyjnej w porównaniu ze
zleceniami, w przypadku których nie ujawniono informacji w arkuszu zleceń,
oraz zmiana wolumenu obrotu oraz poziomu przejrzystości obrotu
instrumentami kapitałowymi innymi niż akcje; • sprawozdanie
z wpływu, jaki w praktyce wywierają nowo ustanowione przepisy
dotyczące przejrzystości obrotu obligacjami, produktami
strukturyzowanymi oraz instrumentami pochodnymi; wskaźnikami wpływu
dla tych dwóch sprawozdań powinny być: wielkość marży
oferowanych przez wyznaczonych animatorów rynku po wprowadzeniu nowych przepisów
dotyczących przejrzystości oraz związane z tą zmianą
koszty obrotu instrumentami charakteryzującymi się różnymi
poziomami płynności w różnych kategoriach aktywów; • sprawozdanie
z funkcjonowania w praktyce systemów publikowania informacji skonsolidowanych;
wskaźnikami wpływu powinny być: liczba podmiotów
świadczących usługę publikowania informacji skonsolidowanych
oraz procentowy udział, jaki w wolumenie obrotu mają transakcje
uwzględnione w tym systemie oraz zasadność pobieranych
opłat; • sprawozdanie
z doświadczeń związanych z mechanizmem zakazywania pewnych
produktów lub praktyk; wskaźnikami obrotu powinny być: liczba
przypadków, w których zastosowano te mechanizmy, oraz skuteczność
tych zakazów w praktyce; • sprawozdanie
dotyczące wpływu proponowanych środków dotyczących rynków
pochodnych instrumentów towarowych; wskaźnikiem wpływu powinna
być zmiana poziomu zmienności cen na rynkach pochodnych instrumentów
towarowych po wprowadzeniu zmienionej dyrektywy MiFID; • sprawozdanie
z doświadczeń związanych z systemami państw trzecich oraz z
inwentaryzacji liczby i rodzaju uczestników z państw trzecich, którym
przyznano dostęp do rynku; wskaźnikami wpływu powinny być:
wskaźnik przyjęcia nowego systemu przez firmy z państw trzecich
oraz doświadczenia organów nadzoru związane z nadzorowaniem tych firm
w praktyce oraz • sprawozdanie
z doświadczeń w zakresie środków służących
podniesieniu poziomu ochrony inwestorów; wskaźnikami wpływu powinny
być: zmiana liczby klientów detalicznych uczestniczących w obrocie instrumentami
finansowymi po wdrożeniu zmienionej dyrektywy MiFID oraz liczba oraz
powaga przypadków, w których inwestorzy ogółem, a szczególnie inwestorzy
detaliczni, ponieśli straty. 1.5. Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy 1.5.1. Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją)
zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej W
krótkoterminowej perspektywie w wyniku wdrożenia
dyrektywy/rozporządzenia w państwach członkowskich: -
wszystkie struktury rynku i systemy obrotu będą należycie
uregulowane, z uwzględnieniem potrzeb mniejszych uczestników,
zwłaszcza MŚP -
nowe praktyki handlowe takie jak transakcje wysokich częstotliwości
będą należycie uregulowane -
nastąpi poprawa przejrzystości obrotu dla uczestników rynku
instrumentów kapitałowych oraz zwiększony poziom przejrzystości
obrotu na rynkach instrumentów nieudziałowych -
zwiększona zostanie przejrzystość w stosunku do organów nadzoru
oraz wzmocnienie uprawnień tych organów -
nastąpi poprawa spójności wdrożenia przepisów i koordynacji
działań nadzorczych prowadzonych przez krajowe organu nadzoru -
nastąpi poprawa przejrzystości rynków pochodnych instrumentów
towarowych oraz nadzoru nad tymi rynkami -
wzmocniona zostanie, w stosownych przypadkach, regulacja produktów, usług
i usługodawców -
wzmocnione zostaną przepisy regulujące prowadzenie
działalności przez firmy inwestycyjne -
zaostrzone zostaną wymogi organizacyjne w stosunku do firm inwestycyjnych 1.5.2. Wartość dodana z
tytułu zaangażowania Unii Europejskiej Większość
kwestii, których dotyczą wprowadzone zmiany, już dziś wchodzi w
zakres unijnego dorobku prawnego i MiFID. Ponadto rynki finansowe mają ze
swej natury charakter transgraniczny i cecha ta tylko ulega
pogłębieniu. Rynki międzynarodowe potrzebują przepisów o
możliwie jak najbardziej międzynarodowym charakterze. Warunki, na
jakich firmy i operatorzy mogą w tym kontekście konkurować – czy
to przepisy dotyczące przejrzystości przed-i potransakcyjnej,
ochrony inwestorów, czy też kryteria oceny i kontroli ryzyka przez
uczestników rynku – muszą być wspólne i stanowią obecnie sedno
dyrektywy MiFID. Konieczne jest więc podjęcie działań na
unijnym szczeblu mających na celu zaktualizowanie i zmodyfikowanie ram
regulacyjnych określonych przez dyrektywę MiFID, aby uwzględnić
zmiany, jakie nastąpiły na rynkach finansowych od czasu jej
wdrożenia. 1.5.3. Główne wnioski
wyciągnięte z podobnych działań Dyrektywa
w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFID), która zaczęła
obowiązywać w listopadzie 2007 r., stanowi podstawowy filar
integracji unijnego rynku finansowego. Efektem 3,5-letniego obowiązywania dyrektywy
jest wzmożona konkurencja między systemami obrotu instrumentami
finansowymi, jak również, z punktu widzenia inwestorów, większy wybór
usługodawców i dostępnych instrumentów finansowych, przy czym postępy
te zostały spotęgowane dzięki postępowi technicznemu. Pojawiły
się jednak pewne problemy. Po pierwsze, bardziej konkurencyjne otoczenie przyniosło
nowe wyzwania. Korzyści wynikające ze zwiększonej konkurencji
nie stały się udziałem wszystkich uczestników rynku w równym
stopniu i nie zawsze były odczuwane przez inwestorów końcowych, tak detalicznych,
jak i hurtowych. Rozdrobnienie rynku wynikające z konkurencji
przyczyniło się również do większej
złożoności systemów obrotu, szczególnie pod względem gromadzenia
danych transakcyjnych. Po drugie, zmiany na rynku oraz zmiany technologiczne
spowodowały dezaktualizację szeregu przepisów MiFID. Istnieje ryzyko
naruszenia wspólnego interesu jakim są równe warunki działania
systemów obrotu i firm inwestycyjnych. Po trzecie, kryzys finansowy
ujawnił słabości systemu regulacji instrumentów innych niż
akcje, które są przedmiotem transakcji zawieranych w głównej mierze
między inwestorami branżowymi. Nie da się już obronić
uprzednio wysuwanej tezy, że minimalny poziom przejrzystości, nadzoru
i ochrony inwestorów w przypadku obrotu tego rodzaju instrumentami bardziej
sprzyja zapewnieniu skutecznego funkcjonowania tego rynku. I w reszcie,
gwałtowny rozwój innowacji oraz rosnąca złożoność
instrumentów finansowych uwypuklają znaczenie wysokiego poziomu ochrony
inwestorów dostosowanego do aktualnej sytuacji na rynku. Chociaż w
świetle doświadczeń związanych z kryzysem finansowym
wszechstronne przepisy dyrektywy MiFID okazały się być w znacznej
mierze skuteczne, istnieje jednak konieczność wprowadzenia
precyzyjnych, lecz odważnych usprawnień. 1.5.4. Spójność z
ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia Określone
cele są zgodne z podstawowym celem UE, jakim jest upowszechnianie
zharmonizowanego i zrównoważonego rozwoju działalności
gospodarczej, wysokiego poziomu konkurencyjności i ochrony konsumentów, w
tym bezpieczeństwa i interesów gospodarczych obywateli (art. 169 TFUE). Cele
te są również zgodne z programem reform zaproponowanym przez
Komisję Europejską w jej komunikacie „Realizacja europejskiego planu
naprawy”. W ostatnim czasie Komisja – w swoim komunikacie z dnia 2 czerwca 2010
r. „Regulacja usług finansowych dla zapewnienia zrównoważonego
wzrostu” – poinformowała, że przedstawi wniosek w sprawie stosownej
zmiany dyrektywy MiFID. Ponadto
inne wnioski ustawodawcze, które zostały już lub wkrótce zostaną
przyjęte przez Komisję, stanowią uzupełnienie nowelizacji
MiFID, wprowadzając rozwiązania przyczyniające się do
wzrostu przejrzystości i integralności rynku oraz ograniczenia
występowania zakłóceń na rynku, a także wzmocnienia ochrony
inwestorów. Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie sprzedaży
krótkiej oraz niektórych aspektów swapów ryzyka kredytowego przewiduje system
ujawniania informacji na temat sprzedaży krótkiej, który ułatwi
organom nadzoru wykrywanie przypadków manipulacji na rynku. Wniosek
dotyczący rozporządzenia w sprawie instrumentów pochodnych, partnerów
centralnych i repozytoriów transakcji również zapewni organom nadzoru
większy poziom przejrzystości w stosunku do znacznych pozycji w
instrumentach pochodnych oraz przyczyni się do ograniczenia ryzyka
systemowego, na które narażeni są uczestnicy rynku. Zmiana dyrektywy
w sprawie nadużyć na rynku, która powinna zostać przedstawiona
przy okazji rewizji MiFID, ma na celu zwiększenie zakresu i
skuteczności tej dyrektywy oraz przyczyni się do stworzenia lepszych
i zdrowszych rynków finansowych. Kwestie wymogów w zakresie przejrzystości
dotyczące rynków fizycznej energii oraz zgłaszania transakcji w celu
zapewnienia integralności rynków energii są przedmiotem wniosku
Komisji dotyczącego rozporządzenia w sprawie integralności i
przejrzystości rynków energii. 1.6. Czas trwania działania i
jego wpływu finansowego ¨ Wniosek/inicjatywa o określonym czasie
trwania 1.
¨ Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r.
do [DD/MM]RRRR r. 2.
¨ Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do
RRRR r. x Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania 1.7. Przewidywany(-e) tryb(y)
zarządzania[67] x Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję ¨ Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych: 3.
¨ agencjom wykonawczym 4.
¨ organom utworzonym przez Wspólnoty[68] 5.
¨ krajowym organom publicznym/organom mającym
obowiązek świadczenia usługi publicznej 6.
¨ osobom odpowiedzialnym za wykonanie
określonych działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii
Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym
w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego ¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi ¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi ¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy
wyszczególnić) W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”. Uwagi 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i
sprawozdawczości Należy
określić częstotliwość i warunki. W
art. 81 projektu rozporządzenia ustanawiającego Europejski Urząd
Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przewidziano ocenę
doświadczeń nabytych w wyniku funkcjonowania tego urzędu w
okresie trzech lat od momentu faktycznego rozpoczęcia jego
działalności. W tym celu Komisja opublikuje ogólne sprawozdanie,
które zostanie przekazane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 2.2. System zarządzania i
kontroli 2.2.1. Zidentyfikowane ryzyko Przeprowadzono
ocenę skutków wniosku, którego przedmiotem jest reforma systemu nadzoru
finansowego w UE, a który ma towarzyszyć projektowi rozporządzenia
ustanawiającego Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski
Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz
Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. Konieczne
jest zapewnienie EUNGiPW dodatkowych zasobów, przewidzianych w związku z
niniejszym wnioskiem, aby umożliwić EUNGiPW wykonywanie swoich kompetencji,
a zwłaszcza pełnienie roli polegającej na: -
zapewnieniu harmonizacji i koordynacji przepisów mających zastosowanie do
systemów obrotu oraz podnoszeniu poziomu przejrzystości rynków
instrumentów pochodnych poprzez określenie kategorii instrumentów
pochodnych, którymi obrót powinien być prowadzony na zorganizowanych
platformach obrotu. -
zapewnieniu zharmonizowanego i zwiększonego poziomu przejrzystości
rynków instrumentów kapitałowych i nieudziałowych poprzez zapewnienie
zgodności i spójności zwolnień z obowiązku stosowania
wymogów w zakresie przejrzystości przedtransakcyjnej oraz poprzez
określenie standardów w zakresie przekazywania informacji w celu
podniesienia poziomu jakości danych i ułatwienia ich konsolidacji. -
wzmocnieniu i zapewnieniu spójnego stosowania uprawnień
przysługujących krajowym organom nadzoru poprzez: zapewnienie
koordynacji krajowych uprawnień w zakresie zakazów nakładanych na
produkty oraz zarządzania pozycjami na rynkach instrumentów pochodnych.
Ponadto EUNGiPW przysługiwać będą bezpośrednie
uprawnienia w tych obszarach umożliwiające mu reagowanie w sytuacjach
wyjątkowych na zagrożenia powodujące obniżenie poziomu
ochrony inwestorów lub zagrożenia wobec uporządkowanego
funkcjonowania rynków; zapewnienie minimalnego poziomu harmonizacji sankcji
administracyjnych na szczeblu UE poprzez wydawanie wytycznych; zapewnienie
koordynacji i harmonizacji warunków dostępu do rynku zapewnionego firmom z
państw trzecich. -
zapewnieniu harmonizacji i koordynacji przepisów dotyczących obowiązku
informowania o pozycjach w podziale na kategorie uczestników na rynkach
pochodnych instrumentów towarowych, co pozwoli usprawnić nadzór nad tymi
rynkami i poprawić ich przejrzystość. -
zapewnieniu i harmonizacji i koordynacji przepisów określających dane
dotyczące realizacji transakcji, które systemy obrotu będą
zobowiązana ujawniać w celu ułatwienia firmom inwestycyjnym jak
najskuteczniejszego wykonywania swoich obowiązków. -
wzmocnieniu ram ładu korporacyjnego poprzez określenie zadań
komitetu ds. nominacji odpowiedzialnego za wyznaczanie członków organu
zarządzającego oraz formułowanie wytycznych dotyczących
sposobów oceny odpowiedniości członków organu
zarządzającego. Brak
tych zasobów nie pozwoli zapewnić terminowej i skutecznej realizacji
zadań tego urzędu. 2.2.2. Przewidywane metody kontroli Systemy
zarządzania i kontroli przewidziane w rozporządzeniu w sprawie
EUNGiPW będą również miały zastosowanie do zadań
powierzonych EUNGiPW na podstawie niniejszego wniosku. Decyzję
w sprawie ostatecznego kształtu zbioru wskaźników
służących ocenie funkcjonowania Europejskiego Urzędu
Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych podejmie Komisja przy okazji
przeprowadzania pierwszej wymaganej oceny. Przy ostatecznej ocenie wskaźniki
ilościowe będą miały taką samą wagę jak
dowody jakościowe zgromadzone w trakcie konsultacji. Ocena ta będzie
powtarzana co trzy lata. 2.3. Środki zapobiegania
nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony Do
celów zwalczania oszustw, korupcji oraz wszelkiej innej nielegalnej
działalności do EUNGiPW zastosowanie będą miały, bez
żadnych ograniczeń, przepisy rozporządzenia nr 1073/1999
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego
dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania
Nadużyć Finansowych (OLAF). Urząd
ten przystąpi do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999
r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i
Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego dochodzeń wewnętrznych
prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć
Finansowych (OLAF) oraz niezwłocznie przyjmie stosowne przepisy
obowiązujące cały personel tego urzędu. Decyzje
dotyczące finansowania oraz wynikające z nich umowy oraz instrumenty
wykonawcze muszą wyraźnie stwierdzać, że Trybunał
Obrachunkowy i OLAF mogą, w razie potrzeby, przeprowadzać kontrole na
miejscu wobec beneficjentów środków finansowych wydatkowanych przez ten
urząd oraz pracowników odpowiedzialnych za przydzielenie tych
środków. 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y) wieloletnich
ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ 1.
Istniejące pozycje w budżecie Według działów wieloletnich ram
finansowych i pozycji w budżecie. Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład Numer [Treść………………………...……….] || Zróżnicowane /niezróżnicowane ([69]) || państw EFTA[70] || krajów kandydujących[71] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego || [12.040401.01] EUNGiPW – dotacja na podstawie tytułu 1 i 2 (Wydatki personalne i administracyjne) || Zróżnicowane || TAK || NIE || NIE || NIE 2.
Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie
się wnioskuje Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie. 3.2. Szacunkowy wpływ na
wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) Dział wieloletnich ram finansowych: || 1A || Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia Dyrekcja Generalna: <MARKT> || || || Rok 2013[72] || Rok 2014 || Rok 2015 || || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || OGÓŁEM Środki operacyjne || || || || || || || || 12.0404.01 || Środki na zobowiązania || (1) || 0,394 || 0,675 || 0,675 || || || || || 1,744 Środki na płatności || (2) || 0,394 || 0,675 || 0,675 || || || || || 1,744 Numer pozycji w budżecie || Środki na zobowiązania || (1a) || || || || || || || || Środki na płatności || (2a) || || || || || || || || Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[73] || || || || || || || || Numer pozycji w budżecie || || (3) || 0 || 0 || 0 || || || || || OGÓŁEM środki dla dyrekcji generalnej <MARKT> || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 0,394 || 0,675 || 0,675 || || || || || 1,744 Środki na płatności || =2+2a +3 || 0,394 || 0,675 || 0,675 || || || || || 1,744 OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 0 || 0 || 0 || || || || || Środki na płatności || (5) || 0 || 0 || 0 || || || || || OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || 0 || 0 || 0 || || || || || OGÓŁEM środki na DZIAŁ <1A> wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 0,394 || 0,675 || 0,675 || || || || || 1,744 Środki na płatności || =5+ 6 || 0,394 || 0,675 || 0,675 || || || || || 1,744 Uwagi: 1) Zadania dotyczące wszystkich struktur
rynkowych i systemów obrotu Systemy obrotu EUNGiPW będzie zobowiązany do
przygotowania projektu 4 wiążących standardów technicznych (BTS)
dotyczących procesu powiadamiania właściwych organów przez
systemy obrotu, publikacji informacji transakcyjnych oraz okoliczności, w
których należy zawiesić obrót instrumentami finansowymi, a także
współpracy i wymiany informacji między systemami obrotu. Obrót instrumentami pochodnymi EUNGiPW będzie zobowiązany do
przygotowania projektu 2 BTS określających kategorie instrumentów
pochodnych lub podzbiór instrumentów pochodnych, którymi obrót powinien
być prowadzony wyłącznie na zorganizowanych platformach obrotu,
a także określających kryteria pozwalające stwierdzić,
czy daną kategorię instrumentów pochodnych lub ich podzbiór
można uznać za wystarczająco płynne, aby mogły
być przedmiotem obrotu na zorganizowanych platformach obrotu. 2) Przejrzystość obrotu na rynkach
instrumentów kapitałowych i nieudziałowych Rynki kapitałowe EUNGiPW będzie zobowiązany do
opublikowania opinii oceniającej zgodność każdego
zwolnienia z obowiązku przestrzegania wymogu w zakresie przejrzystości
przedtransakcyjnej z wymogami w zakresie przejrzystości przedtransakcyjnej
obowiązującymi w stosunku do rynków regulowanych, MTF i OTF oraz
będzie co roku przedkładać Komisji sprawozdanie ze stosowania
tych zwolnień w praktyce. EUNGiPW będzie zobowiązany do
monitorowania stosowania przepisów dotyczących odroczonej publikacji
informacji potransakcyjnych przez systemy obrotu oraz będzie co roku
przedkładać Komisji sprawozdanie z ich stosowania w praktyce. Rynki instrumentów nieudziałowych EUNGiPW będzie zobowiązany do
opublikowania opinii oceniającej zgodność każdego
zwolnienia z obowiązku przestrzegania wymogu w zakresie
przejrzystości przedtransakcyjnej z wymogami w zakresie
przejrzystości przedtransakcyjnej obowiązującymi w stosunku do
rynków regulowanych, MTF i OTF oraz będzie co roku przedkładać
Komisji sprawozdanie ze stosowania tych zwolnień w praktyce. EUNGiPW
będzie również zobowiązany do monitorowania wypełniania
przez firmy inwestycyjne prowadzące obrót poza rynkiem regulowanym
obowiązków w zakresie przejrzystości przedtransakcyjnej w odniesieniu
do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych oraz instrumentów
pochodnych kwalifikujących się do rozliczania oraz do
przedłożenia Komisji sprawozdania ze stosowania tego wymogu w
terminie 2 lat od wejścia dyrektywy w życie. EUNGiPW będzie zobowiązany do
monitorowania stosowania przepisów dotyczących odroczonej publikacji
informacji potransakcyjnych przez systemy obrotu oraz będzie co roku
przedkładać Komisji sprawozdanie z ich stosowania w praktyce. Usługi w zakresie udostępniania
informacji EUNGiPW będzie zobowiązany do
opracowania 3 BTS określających formaty i standardy danych, które
stosować powinny systemy obrotu, firmy inwestycyjne oraz zatwierdzone
podmioty publikujące (APA) w celu ułatwienia konsolidacji informacji
potransakcyjnych dla rynków instrumentów zarówno kapitałowych, jak i
nieudziałowych, a także informacji, które właściwym organom
przekazywać muszą dostawcy usług w zakresie udostępniania
informacji wnioskujący o wydanie zezwolenia. 3) Zwiększona przejrzystość w
stosunku do organów nadzoru oraz wzmocnienie uprawnień tych organów;
poprawa spójności wdrożenia przepisów i koordynacji działań
nadzorczych prowadzonych przez krajowe organy nadzoru Zakazy dotyczące produktów EUNGiPW będzie zobowiązany do
koordynacji działań podejmowanych przez właściwe organy
krajowe w celu wprowadzenia stałego zakazu w stosunku do danego produktu
finansowego lub praktyki. Ponadto EUNGiPW będzie posiadać
bezpośrednie uprawnienia do nakładania czasowego zakazu na produkty
lub usługi w wyjątkowych sytuacjach. Koordynacja przez EUNGiPW krajowych środków w
zakresie zarządzania pozycjami oraz limitów pozycji EUNGiPW będzie pełnić rolę
moderatora i koordynatora w odniesieniu do uprawnień w zakresie
zarządzania pozycjami i wprowadzania limitów pozycji wykonywanych przez
właściwe organy krajowe. Ponadto EUNGiPW będzie posiadać
bezpośrednie uprawnienia do żądania od dowolnej osoby informacji
na temat pozycji utrzymywanych w danej kategorii instrumentów pochodnych oraz
żądania od dowolnej osoby ograniczenia wielkości utrzymywanej
pozycji, a także prawo ograniczania możliwości zawierania przez
dane osoby umów na pochodne instrumenty towarowe. Sankcje Zgodnie z art. 16 rozporządzenia nr (UE) nr 1095/2010
EUNGiPW będzie zobowiązany do wydawania wytycznych przeznaczonych dla
właściwych organów dotyczących rodzajów środków i sankcji
administracyjnych oraz wysokości administracyjnych sankcji finansowych,
które należy stosować w poszczególnych przypadkach w krajowych ramach
prawnych. EUNGiPW opracuje 1 BTS dotyczący procedur i
formularzy na potrzeby przekazywania EUNGiPW przez właściwe organy
krajowe informacji na temat środków i sankcji administracyjnych, kar
finansowych i sankcji karnych. Warunki podejmowania działalności przez
firmy z państw trzecich EUNGiPW pełnić będzie rolę
podmiotu rejestrującego firmy spoza UE zamierzające
świadczyć usługi inwestycyjne i prowadzać
działalność inwestycyjną w Unii bez ustanawiania
oddziału w jednym z państw członkowskich. Ponadto EUNGiPW
będzie zobowiązany do opracowania projektów regulacyjnych standardów
technicznych w celu określenia informacji, które wnioskująca firma z
państwa trzeciego będzie musiała przedstawić EUNGiPW w
swoim wniosku oraz do zawarcia porozumienia o współpracy z
właściwymi organami państw trzecich, których ramy prawne i ramy
nadzoru uznano za równoważne ramom prawnym i ramom nadzoru w Unii. 4) Poprawa przejrzystości rynków pochodnych
instrumentów towarowych oraz nadzoru nad tymi rynkami Sprawozdania dotyczące pozycji według
kategorii uczestników rynku EUNGiPW będzie zobowiązany do
opracowania 1 BTS określającego progi, po przekroczeniu których
konieczne będzie podawanie do publicznej wiadomości pozycji
według kategorii uczestników rynku, format tygodniowych sprawozdań, w
których podawane będą do publicznej wiadomości otwarte pozycji
według kategorii uczestników rynku, oraz treść informacji
podlegających udostępnieniu przez członków i uczestników rynków
regulowanych, MTF i OTF. 5) Wzmocnione przepisy regulujące prowadzenie
działalności przez firmy inwestycyjne Realizacja zleceń w możliwie najlepszy
sposób EUNGiPW będzie zobowiązany do
opracowania 2 BTS określających treść, format oraz
częstotliwość przekazywania danych dotyczących jakości
realizacji zleceń, które publikować będą systemy obrotu, a
także określających treść i format informacji
publikowanych przez firmy inwestycyjne, a dotyczących pięciu
najlepszych systemów obrotu, za których pośrednictwem realizowały
zlecenia klientów. EUNGiPW będzie zobowiązany do wydania wytycznych
na potrzeby oceny instrumentów finansowych zawierających w sobie
strukturę, która utrudnia klientom zrozumienie związanego z nimi
ryzyka. 6) Zaostrzone wymogi organizacyjne w stosunku do
firm inwestycyjnych Ład korporacyjny EUNGiPW zapewnia istnienie wytycznych na potrzeby
oceny stosowności członków organu zarządzającego,
uwzględniając różne pełnione przez nich role i funkcje. EUNGiPW będzie zobowiązany do
opracowania 1 BTS określającego zadania komitetu ds. nominacji
odpowiedzialnego za powoływanie członków organu
zarządzającego. Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie
ogranicza się do jednego działu: OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || || || || || || || || Środki na płatności || (5) || || || || || || || || OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || || || || || || || || OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1–4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 0,394 || 0,675 || 0,675 || || || || || 1,744 Środki na płatności || =5+ 6 || 0,394 || 0,675 || 0,675 || || || || || 1,744 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne” w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || || || Rok 2012 || Rok 2013 || Rok 2014 || || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || OGÓŁEM Dyrekcja Generalna: <MARKT> || Zasoby ludzkie || 0 || 0 || 0 || || || || || Pozostałe wydatki administracyjne || 0 || 0 || 0 || || || || || OGÓŁEM Dyrekcja Generalna <…….> || Środki || || || || || || || || OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Ogółem środki na zobowiązania = Ogółem środki na płatności) || 0 || 0 || 0 || || || || || w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || || || Rok 2012[74] || Rok 2013 || Rok 2014 || || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || OGÓŁEM OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1–5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 0,394 || 0,675 || 0,675 || || || || || 1,744 Środki na płatności || 0,394 || 0,675 || 0,675 || || || || || 1,744 3.2.2. Szacunkowy wpływ na
środki operacyjne 7.
¨ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych 8.
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak
określono poniżej: Cele szczególne wniosku określono w pkt 1.4.2.
Zostaną one osiągnięte za pomocą proponowanych środków
ustawodawczych, które zostaną wdrożone na poziomie krajowym, oraz
dzięki zaangażowaniu Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i
Papierów Wartościowych. W szczególności chociaż nie jest
możliwe przypisanie konkretnych wyników liczbowych każdemu celowi
operacyjnemu, rola pełniona przez EUNGiPW powinna przyczynić się
do poprawy zaufania inwestorów oraz uczestników rynków instrumentów pochodnych,
znacznego ograniczenia ryzyka systemowego oraz istotnej poprawy
skuteczności rynku. Po pierwsze, ulepszone przepisy w zakresie przejrzystości
obrotu instrumentami kapitałowymi oraz nowe przepisy w zakresie
przejrzystości obrotu obligacjami i instrumentami pochodnymi, w
połączeniu z nowymi obowiązkami i systemami sprawozdawczymi,
spowodują znaczny wzrost poziomu przejrzystości rynków finansowych, w
tym rynków towarowych, wobec organów nadzoru i uczestników rynku. Te
rozwiązania, w połączeniu z nowymi uprawnieniami przyznanymi
organom nadzoru, powinny doprowadzić do bardziej uporządkowanego
funkcjonowania rynków finansowych w całej Unii. Po drugie, nowe
obowiązki w zakresie organizacji, procesów i kontroli ryzyka
nałożone na firmy inwestycyjne znacznie wzmocnią ochronę
inwestorów, a tym samym przyczynią się do wzrostu ich zaufania. Po
trzecie, nowe ramy obrotu i obowiązki związane z obrotem
nałożone na niektórych uczestników rynku przyczynią się
jednocześnie do ograniczenia ryzyka systemowego oraz wzrostu
skuteczności rynków. 3.2.3. Szacunkowy wpływ na
środki administracyjne 3.2.3.1. Streszczenie 9.
x Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych 10.
¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak
określono poniżej: 3.2.3.2. Szacowane zapotrzebowanie na
zasoby ludzkie 11.
x Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich 12.
¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono
poniżej: Uwagi: W następstwie przyjęcia wniosku w DG
MARKT nie będą wymagane dodatkowe zasoby ludzki i administracyjne.
Zasoby obecnie zaangażowane w prowadzenie spraw związanych z
dyrektywą 1997/9/WE będą nadal realizowały te zadania. 3.2.4. Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi 13.
¨ Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi. 14.
x Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania
odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych. Wniosek
przewiduje realizację dodatkowych zadań przez EUNGiPW. Wymagać
to będzie dodatkowych środków w pozycji w budżecie 12.0404.01 15.
¨ Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu
elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych[75]. Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty. 3.2.5. Udział osób trzecich w
finansowaniu 16.
¨ Wniosek/inicjatywa nie przewiduje
współfinansowania ze strony osób trzecich 17.
x Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie
szacowane zgodnie z poniższym: Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || Rok 2012 || Rok 2012 || Rok 2014 || || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Ogółem Określić organ współfinansujący PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE za pośrednictwem krajowych organów nadzoru UE (*) || 0,591 || 1,013 || 1,013 || || || || || 2,617 OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem || 0,591 || 1,013 || 1,013 || || || || || 2,617 (*) Szacunki w oparciu o obecny mechanizm
finansowania przewidziany w projekcie rozporządzenia dotyczącego
EUNGiPW (państwa członkowskie 60% - Wspólnota 40%). 3.3. Szacunkowy wpływ na
dochody 18.
x Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na
dochody. 19.
¨ Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy
określony poniżej: 3.
¨ wpływ na zasoby własne 4.
¨ wpływ na dochody różne ZAŁĄCZNIK Załącznik do oceny skutków
finansowych regulacji dla wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2004/39/WE w sprawie
rynków instrumentów finansowych (MiFID) oraz wniosku dotyczącego
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rynków
instrumentów finansowych Stosowana metodyka oraz główne
założenia Koszty dotyczące realizowanych przez
EUNGiPW zadań wynikających z dwóch przedmiotowych wniosków
zostały oszacowane dla kategorii „wydatki personalne” (tytuł 1)
zgodnie z klasyfikacją kosztów w projekcie budżetu EUNGiPW na 2012 r.
przedłożonym Komisji. Wspomniane dwa wnioski Komisji zawierają
przepisy zobowiązujące EUNGiPW do opracowania około 14 zbiorów
nowych wiążących standardów technicznych (BTS), które powinny
zapewnić spójne wdrożenie w całej UE wysoce technicznych
przepisów. Zgodnie z tymi wnioskami oczekuje się, że EUNGiPW
przedstawi około 50% nowych BTS w 2013 r. Aby zrealizować ten cel,
konieczne jest zwiększenie poziomu zatrudnienia już począwszy od
2013 r. Jeżeli chodzi o charakter stanowisk, aby umożliwić skuteczne
i terminowe opracowanie nowych BTS, konieczne będzie zatrudnienie w
szczególności dodatkowych specjalistów ds. polityki, prawa i oceny
skutków. W oparciu o szacunki służb Komisji i
EUNGiPW – w celu oceny wpływu, jaki na liczbę ekwiwalentów
pełnego czasu pracy (EPC) ma obowiązek opracowania
wiążących standardów technicznych wynikających z tych dwóch
wniosków – przyjęto następujące założenia: –
jeden specjalista ds. polityki przygotowuje 2 BTS o
średnim poziomie złożoności rocznie; oznacza to, że w 2013
r. potrzeba 4 specjalistów ds. polityki; –
dla 8 procesów BTS wymagany jest jeden specjalista
ds. oceny skutków; oznacza to, że w 2013 r. potrzeba 1 specjalisty ds.
oceny skutków; –
na potrzeby przygotowania 5 BTS potrzeba jednego
specjalisty ds. prawa; oznacza to, że w 2013 r. potrzeba 1 specjalisty ds.
prawa; –
w celu zapewnienia bieżącego wsparcia
osobom zatrudnionym na powyższych stanowiskach potrzebna jest jedna
dodatkowa osoba zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy. W związku z powyższym przygotowanie BTS,
których termin opracowania przypada w 2013 r., wymaga 7 EPC. Oprócz BTS EUNGiPW będzie również
zobowiązany do przygotowania 3 zbiorów wytycznych (dotyczących
sankcji, złożoności instrumentów finansowych i ładu
korporacyjnego) oraz jednego sprawozdania ze stosowania obowiązków
przedtransakcyjnych w zakresie obrotu instrumentami nieudziałowymi poza
rynkiem regulowanym. Te zadania będą wymagać 2 dodatkowych
specjalistów ds. polityki. W końcu EUNGiPW powierzone zostaną
pewne stałe zadania w obszarze zwolnień z wymogu przestrzegania
obowiązków w zakresie przejrzystości przedtransakcyjnej oraz
odroczonej publikacji informacji potransakcyjnych w odniesieniu do rynków
instrumentów kapitałowych i nieudziałowych, zakazów w stosunku do produktów
oraz zarządzania pozycjami. Te zadania będą wymagać 2
dodatkowych specjalistów ds. polityki. W sumie oznacza to konieczność
zatrudnienia dodatkowych 11 osób w pełnym wymiarze czasu pracy (11 EPC). Pozostałe założenia: –
w oparciu o rozkład EPC w projekcie
budżetu na 2012 r. założono, że na dodatkowe 11 EPC
złożą się: 8 pracowników zatrudnionych na czas
określony (74%), 2 oddelegowanych ekspertów krajowych (16%) i 1 pracownik
kontraktowy (10%); –
średnie roczne koszty wynagrodzeń dla
poszczególnych kategorii pracowników opierają się na wytycznych DG
BUDG; –
współczynnik ważenia wynagrodzeń
obowiązujący dla Paryża i wynoszący 1,27; –
przyjęte koszty szkoleń wynoszą 1 000
EUR na 1 EPC rocznie; –
koszty podróży służbowych w
wysokości 10 000 EUR oszacowane w oparciu o projekt budżetu na 2012
r. na podróże służbowe w przeliczeniu na pracownika; –
koszty rekrutacji (podróż, zakwaterowanie,
badania lekarskie, dodatek na zagospodarowanie i inne dodatki, koszty
przeprowadzki itp.) w wysokości 12 700 EUR oszacowane w oparciu o projekt
budżetu na 2012 r. na rekrutacje w przeliczeniu na nowego pracownika. Założono, że pomimo wzrostu
liczby EPC, w 2014 r. i latach kolejnych obciążenie pracą
wzrośnie, częściowo w związku z konieczności
nowelizacji już opracowanych BTS, a częściowo w związku z
koniecznością opracowania pozostałych 50% BTS wynikających
z dwóch wniosków ustawodawczych. W poniższej tabeli przedstawiono bardziej
szczegółowo metodę obliczenia wzrostu wymaganego budżetu na
kolejne trzy lata. W obliczeniach tych uwzględniono fakt, że 40%
kosztów finansowanych jest z budżetu Wspólnoty. Rodzaj kosztu || Obliczenie || Kwota (w tyś.) 2013 || 2014 || 2015 || Ogółem || || || || || Tytuł 1: wydatki personalne || || || || || || || || || || 11 Wynagrodzenia i dodatki || || || || || - w tym pracownicy zatrudnieni na czas określony || =8*127*1,27 || 658 || 1 317 || 1 317 || 3 293 - w tym oddelegowani eksperci krajowi || =2*73*1,27 || 81 || 162 || 162 || 405 - w tym pracownicy kontraktowi || =1*64*1,27 || 45 || 89 || 89 || 223 || || || || || 12 Wydatki związane z rekrutacją || || || || || || =11*12,7 || 140 || || || 140 || || || || || 13 Wydatki na podróże służbowe || || || || || || =11*10 || 55 || 110 || 110 || 275 || || || || || 15 Szkolenia || =11*1 || 6 || 11 || 11 || 28 || || || || || Ogółem tytuł 1: wydatki personalne || || 985 || 1 689 || 1 689 || 4 363 || || || || || W tym wkład Wspólnoty (40 %) || || 394 || 676 || 676 || 1 746 W tym wkład państw członkowskich (60%) || || 591 || 1 013 || 1 013 || 2 617 W poniższej tabeli przedstawiono
proponowany plan zatrudnienia ośmiu pracowników na czas określony: Grupa funkcyjna i grupa zaszeregowania || Etaty czasowe || AD 16 || || AD 15 || || AD 14 || || AD 13 || || AD 12 || || AD 11 || || AD 10 || || AD 9 || 2 || AD 8 || 3 || AD 7 || 3 || AD 6 || || AD 5 || || || || AD ogółem || 8 || [1] Przegląd MiFID opiera
się na „procedurze Lamfalussy’ego” (czteropoziomowa koncepcja regulacyjna
zalecona przez Komitet Mędrców ds. regulacji europejskiego rynku papierów
wartościowych, pod przewodnictwem barona Alexandre’a Lamfalussy’ego,
przyjęta na posiedzeniu Rady Europejskiej w Sztokholmie w marcu 2001 r.,
zmierzająca do zwiększenia efektywności regulacji rynków
papierów wartościowych) rozwiniętej w rozporządzeniu (UE) nr 1095/2010
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia Europejskiego
Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych): na
poziomie 1 Parlament Europejski i Rada w procedurze współdecyzji
przyjmują dyrektywę zawierającą ramowe zasady i
przekazują Komisji działającej na poziomie 2 uprawnienia do
przyjmowania aktów delegowanych (art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej, C 115/47) lub aktów wykonawczych (art. 291 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, C 115/47). Przygotowując
akty delegowane, Komisja konsultuje się z ekspertami powołanymi przez
państwa członkowskie. Na
wniosek Komisji EUNGiPW może doradzać Komisji w sprawie
szczegółów technicznych, które należy uwzględnić w
prawodawstwie na poziomie 2. Ponadto
prawodawstwo na poziomie 1 może nadawać EUNGiPW uprawnienia do
opracowania projektu regulacyjnych lub wykonawczych standardów technicznych
zgodnie z art. 10 i 15 rozporządzenia w sprawie EUNGiPW, który może
zostać przyjęty przez Komisję (z zastrzeżeniem prawa
sprzeciwu Rady i Parlamentu w przypadku regulacyjnych standardów technicznych). Na poziomie 3 EUNGiPW pracuje również nad
zaleceniami i wytycznymi oraz porównuje praktyki regulacyjne w drodze wzajemnej
weryfikacji celem zapewnienia spójnego wdrożenia i stosowania przepisów przyjętych
na poziomach 1 i 2. Wreszcie, Komisja
sprawdza, czy państwa członkowskie przestrzegają prawodawstwa UE
i może podjąć działania prawne przeciwko
nieprzestrzegającym go państwom członkowskim. [2] Dyrektywa 2004/39/WE (dyrektywa ramowa MiFID). [3] Dyrektywa 2006/73/WE (dyrektywa wykonawcza
MiFID) wprowadzająca środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE
(dyrektywa ramowa MiFID). [4] Rozporządzenie nr 1287/2006
(rozporządzenie wykonawcze MiFID) wprowadzające środki
wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE (dyrektywa ramowa MiFID) w odniesieniu do
zobowiązań przedsiębiorstw inwestycyjnych w zakresie prowadzenia
rejestrów, sprawozdań z transakcji, przejrzystości rynkowej,
dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu oraz pojęć zdefiniowanych
na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 1). [5] Monitoring Prices, Costs and Volumes of
Trading and Post-trading Services (Monitorowanie cen, kosztów i wolumenu
usług transakcyjnych i potransakcyjnych), Oxera, 2011 r. [6] Zob. komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego,
Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Europejskiego Banku
Centralnego „Regulacja usług
finansowych dla zapewnienia zrównoważonego wzrostu”, COM(2010) 301 wersja
ostateczna, czerwiec 2010 r. [7] Zob. oświadczenie przywódców G-20 wydane
po szczycie w Pittsburghu, 24–25 września 2009 r.,
http://www.pittsburghsummit.gov/mediacenter/129639.htm [8] W rezultacie Komisja wydała komunikat
„Działania na rzecz sprawnych, bezpiecznych oraz należycie
działających rynków instrumentów pochodnych: przyszłe
działania w ramach polityki”, COM (2009) 563 wersja ostateczna z dnia 20
października 2009 r. [9] Zob. wniosek dotyczący
rozporządzenia w sprawie instrumentów pochodnych będących
przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, partnerów centralnych i repozytoriów
transakcji, COM(2010) 484 z września 2010 r. [10] Zob. sprawozdanie grupy wysokiego szczebla ds. nadzoru
finansowego w UE pod przewodnictwem Jacquesa de Larosière’a, luty 2009 r., oraz
konkluzje Rady w sprawie wzmocnienia nadzoru finansowego w UE, 10862/09,
czerwiec 2009 r. [11] Zob. odpowiedzi na konsultacje społeczne w
sprawie przeglądu MiFID: http://circa.europa.eu/Public/irc/markt/markt_consultations/library?l=/financial_services/mifid_instruments&vm=detailed&sb=Title
oraz streszczenie w załączniku 13 do sprawozdania z oceny skutków. [12] Streszczenie jest dostępne pod adresem:
http://ec.europa.eu/internal_market/securities/docs/isd/10-09-21-hearing-summary_en.pdf [13] Zob. CESR Technical Advice to the European Commission
in the Context of the MiFID Review and Responses to the European Commission
Request for Additional Information (Wskazówki techniczne CESR dla Komisji
Europejskiej w kontekście przeglądu MiFID i odpowiedzi na wniosek
Komisji Europejskiej o dodatkowe informacje), 29 lipca 2010 r. http://www.esma.europa.eu/popup2.php?id=7003
oraz CESR second set of Technical Advice to the European Commission in the
Context of the MiFID Review and Responses to the European Commission Request
for Additional Information (Drugi zbiór wskazówek technicznych CESR dla Komisji
Europejskiej w kontekście przeglądu MiFID i odpowiedzi na wniosek
Komisji Europejskiej o dodatkowe informacje), 13 października 2010 r. http://www.esma.europa.eu/popup2.php?id=7279 [14] Te prace studialne zostały zrealizowane przez
dwóch konsultantów zewnętrznych wybranych zgodnie z procedurą
selekcji określoną w ramach zasad i przepisów Komisji Europejskiej. Te dwie prace studialne nie stanowią
odzwierciedlenia poglądów ani opinii Komisji Europejskiej. [15] http://ec.europa.eu/internal_market/finservices-retail/investment_products_en.htm [16] COM(2010) 284. [17] Dyrektywa 2003/87/WE
ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych
we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE, Dz.U. L 275 z
25.10.2003, ostatnio zmieniona dyrektywą 2009/29/WE, Dz.U. L 140 z 5.6.2009,
s. 63. [18] Dz.U. C 71 E z 25.3.2003, str. 62. [19] Dz.U. C 220 z 16.9.2003, str. 1. [20] Dz.U. C 144 z 20.6.2003, str. 6. [21] Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia
25 września 2003 r. (dotychczas niepublikowane w Dzienniku
Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z
dnia 8 grudnia 2003 r. (Dz.U. C 60 E z 9.3.2004, str. 1),
stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 30 marca 2004 r.
(dotychczas niepublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z
dnia 7 kwietnia 2004 r. [22] Dz.U. L 145 z 30.4.2004,
s. 1. [23] Dz.U. L 141 z 11.6.1993, str. 27.
Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, str. 1). [24] Dz.U. 56 z 4.4.1964, str. 878/64.
Dyrektywa zmieniona Aktem Przystąpienia z 1972 r. [25] Dz.U. L 228
z 16.8.1973, str. 3.
Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/87/WE. [26] Dz.U. L 345
z 19.12.2002, str. 1. [27] [proszę wstawić odniesienie do Dz.U.] [28] Dz.U. Ö 177 z 30.6.2006,
s.1. Õ 126
z 26.5.2000, str.
1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/87/WE. [29] Dz.U. L 247 z 21.9.2007,
s. 1. [30] Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego
nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami
inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (Dz.U. L 35 z 11.2.2003,
s. 1). [31] Dyrektywa 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie
adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji
kredytowych (przekształcenie) (Dz.U. L 177 z 30.6.2006,
s. 201). [32] Dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie
przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania
pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (Dz.U. L 309
z 25.11.2005, s. 15.) [33] Dz.U. L 141 z 11.6.1993
Ö 177 z 30.6.2006,
s. 201 Õ ,
str. 1. Dyrektywa ostatnio
zmieniona dyrektywą 2002/87/WE. [34] Dz.U.
L 9 z 15.1.2003, str. 3. [35] Dz.U. L 168 z 27.6.2002,
str. 43. [36] Dz.U. L 168 z 27.6.2002,
s. 43. [37] Dz.U. L 201 z 31.7.2002,
s. 37. [38] Dz.U. L 8 z 12.1.2001,
s. 1. [39] Dz.U. L 241 z 2.9.2006,
s. 26. [40] Dz.U.
L 281 z 23.11.1995, s. 31. [41] Dz.U.
L 184 z 6.7.2001, str. 1.
Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego
i Rady 2003/71/WE (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 64.). [42] Dz.U.
L 115 z 17.4.1998, str. 31. [43] Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31. [44] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23. [45] Dz.U. L 55 z 28.2.2011,
s. 13. [46] Dz.U.
L 26 z 31.1.1977, str. 1.
Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. [47] Dz.U. L 375 z 31.12.1985,
str. 3
Ö 302 z 17.11.2009,
s. 32 Õ . Dyrektywa
ostatnio zmieniona dyrektywą 2001/108/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(Dz.U. L 41 z 13.2.2002, str. 35). [48] Dz.U. L 193 z 18.7.1983, str. 1.
Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, str. 16). [49] Dz.U. L 331
z 15.12.2010, str. 84. [50] Dyrektywa Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji
przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących
się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia
na życie (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych
niż ubezpieczenia na życie) (Dz.U. L 228 z 11.8.1992, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2007/44/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 247 z 21.9.2007, str. 1). [51] Dyrektywa 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 16 listopada 2005 r. w sprawie reasekuracji
(Dz.U. L 323 z 9.12.2005, str. 1). Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2007/44/WE. [52] Dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca
2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności
przez instytucje kredytowe (przekształcenie) (Dz.U. L 177
z 30.6.2006, str. 1).
Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2007/44/WE. [53] Dz.U.
L 84 z 26.3.1997, str. 22. [54] Dz.U. L 96 z 12.4.2003, str. 16. [55] è1 Dz.U L 345 z 31.12.2003, s. 64. ç [56] Dz.U. L 126 z 12.5.1984, str. 20. [57] Dz.U. L 222 z 14.8.1978, str. 11.
Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, str. 16). [58] Dz.U. L 191 z 13.7.2001, s. 45. [59] Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13. [60] Dz.U. L 191 z 13.7.2001, str. 45. [61] è1 Dz.U L 145 z 30.4.2004, s. 1. ç [62] è1 Dz.U L 145 z 30.4.2004, s. 1. ç [63] Dz.U. L 9 z 15.1.2003, str. 3. [64] è1 Dz.U L 145 z 30.4.2004, s. 1. ç [65] ABM:
Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB:
Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy. [66] O którym
mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego. [67] Wyjaśnienia dotyczące
trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego
znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html [68] O którym
mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego. [69] Środki
zróżnicowane/ środki niezróżnicowane [70] EFTA:
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu [71] Kraje
kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje
kandydujące Bałkanów Zachodnich. [72] Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy. [73] Wsparcie
techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania
w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”),
pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe. [74] Rok N jest
rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie
wniosku/inicjatywy. [75] Zob. pkt 19
i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.