SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie 3

2. Ogólne wnioski z konsultacji publicznych 3

3. Cel komunikatu 4

4. Podstawowe cechy zmodyfikowanego systemu podatku VAT dla potrzeb UE 5

4.1. Zasada miejsca przeznaczenia podstawą unijnego systemu podatku VAT 5

4.2. Prostszy, wydajniejszy i solidniejszy system podatku VAT 6

5. Priorytetowe obszary wymagające dalszych prac 7

5.1. W stronę prostszego systemu podatku VAT 7

5.1.1. Koncepcja punktu kompleksowej obsługi 8

5.1.2. Zapewnienie przedsiębiorcom łatwiej dostępnych i bardziej dokładnych informacji na poziomie UE 8

5.1.3. Ulepszenie zarządzania podatkiem VAT na poziomie UE 9

5.1.4. Ujednolicenie obowiązków w zakresie podatku VAT 10

5.2. W stronę wydajniejszego systemu podatku VAT 10

5.2.1. Rozszerzenie bazy podatkowej 10

5.2.2. Weryfikacja struktury stawek podatkowych 12

5.3. W stronę solidniejszego oraz odpornego na nadużycia systemu podatku VAT 13

5.3.1. Mechanizm szybkiego reagowania na przypadki nagłych oszustw 13

5.3.2. Zwalczanie nadużyć związanych z podatkiem VAT 14

5.3.3. Weryfikacja sposobu poboru i kontroli podatku VAT 16

5.4. System podatku VAT dostosowany do wymagań jednolitego rynku 17

6. Inne działania, które należy podjąć w perspektywie średnioterminowej 18

7. Podsumowanie 19

WPROWADZENIE

Coraz szybciej postępujący proces globalizacji, zwiększona konkurencja ze strony nowych kluczowych regionów gospodarczych świata, jak również gwałtowanie zmieniające się modele biznesowe oraz postęp techniczny stanowią nowe wyzwania dla skuteczności i wydajności europejskiego systemu podatkowego.

Co więcej, kryzys finansowy wystawił państwa członkowskie na podwójne wyzwanie w dziedzinie polityki gospodarczej: a mianowicie konieczność wspierania stabilnego wzrostu gospodarczego oraz konsolidacji finansów publicznych. Polityka podatkowa, zgodnie z rocznym sprawozdaniem gospodarczym 2012[1], stanowi dla osiągnięcia tego celu istotny czynnik stymulujący. Szczególną uwagę należy poświęcić konstrukcji i strukturze systemów podatkowych, aby uczynić je bardziej skutecznymi, wydajnymi oraz sprawiedliwymi, dotyczy to zwłaszcza unijnego systemu podatku VAT.

W tym właśnie celu w dniu 1 grudnia 2010 r. Komisja przyjęła zieloną księgę w sprawie przyszłości podatku VAT[2], zachęcając wszystkie zainteresowane strony do podjęcia krytycznej refleksji nad wszystkimi aspektami unijnego systemu podatku VAT, który obowiązuje już od ponad 40 lat.

Ogromne zainteresowanie ze strony przedsiębiorców, naukowców, obywateli oraz organów podatkowych (ponad 1 700 uwag)[3] potwierdziło potrzebę przeprowadzenia takiej debaty.

Parlament Europejski[4], Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny[5] oraz grupa ds. polityki podatkowej, która skupia osobistych przedstawicieli ministrów finansów, przyjęli z zadowoleniem zieloną księgę oraz potwierdzili potrzebę zreformowania unijnego systemu podatku VAT.

Jednocześnie Komisja przeprowadziła ocenę pod względem ekonomicznym systemu podatku VAT[6] i wystąpiła z wnioskiem ustanowienia nowego zasobu własnego opartego na podatku VAT stanowiącego źródło finansowania budżetu UE[7].

OGÓLNE WNIOSKI Z KONSULTACJI PUBLICZNYCH

Wśród zainteresowanych stron panuje powszechne przekonanie, że fragmentacja systemu VAT, w wyniku której funkcjonuje 27 odrębych krajowych systemów podatku VAT stanowi główną przeszkodę dla skutecznego prowadzenia wewnątrzunijnej wymiany handlowej, co w następstwie uniemożliwia obywatelom czerpanie korzyści z rzeczywiście jednolitego rynku.

Przedsiębiorcy prowadzący działalność na poziomie międzynarodowym uważają, że ceną, jaką faktycznie płacą za brak harmonizacji, jest złożoność, dodatkowe koszty przestrzegania przepisów oraz niepewność prawa. MŚP nie zawsze posiadają środki potrzebne do radzenia sobie z taką sytuacją, co zniechęca je od angażowania się w działalność transgraniczną.

Wskazane utrudnienia mają wpływ na praktyki handlowe i mogą uniemożliwiać podejmowanie najbardziej skutecznych decyzji gospodarczych. W chwili gdy przepisy podatkowe wpływają na decyzję, gdzie nabyć lub sprzedać towar lub usługę, podatek VAT przestaje być ekonomicznie neutralny i istotnie osłabione staje się funkcjonowanie jednolitego rynku.

Kilku autorów uwag wskazywało nawet, że skutkiem tego prowadzenie wymiany handlowej z partnerami spoza UE staje się łatwiejsze i bardziej zyskowne niż prowadzenie interesów z firmami z UE.

Zainteresowane strony obecnie korzystające ze zwolnień, odstępstw oraz stawek obniżonych opowiadają się, co do zasady, za ich utrzymaniem, inni chcą nawet rozszerzyć ten preferencyjny sposób opodatkowania, aby objął ich własną działalność gospodarczą.

Podsumowując, zielona księga wzbudziła duże oczekiwania na zmianę. Równocześnie istnieje powszechne przekonanie, że gruntowne zmiany podatku VAT będą nieuchronnie procesem długoterminowym.

Państwa członkowskie ze zrozumiałych względów są niechętne podejmowaniu jakiegokolwiek ryzyka wywołanego działaniami reformacyjnymi, które mogłyby zagrozić dochodom z podatku VAT stanowiącym w 2009 r. około 784 mld EUR, czyli 21% krajowych dochodów podatkowych[8]. Wydają się zatem być gotowe jedynie na zmiany stopniowe, których ryzyko, korzyści i koszty byłyby jasne, zrozumiałe i w pełni oszacowane.

Są to najbardziej uderzające ogólne konkluzje wynikające z konsultacji publicznych; bardziej szczegółowe wnioski przedstawiono poniżej w ramach określonych zagadnień, z którymi są związane.

CEL KOMUNIKATU

Stojąc w obliczu tak niepokojących faktów prawie 20 lat po wprowadzeniu jednolitego rynku, wyraźnym staje się, że pozostanie przy bezpiecznej metodzie niewprowadzania zmian już nie wystarczy. Stawienie czoła tym wyzwaniom wymaga bardziej ambitnej reformy obecnego systemu podatku VAT. Taka reforma odegra istotną rolę, przyczyniając się do realizacji celów strategii Europa 2020[9] oraz powrotu na ścieżkę wzrostu gospodarczego dzięki tkwiącemu w systemie podatku VAT potencjałowi do ożywienia jednolitego rynku oraz wspierania obecnej konsolidacji fiskalnej w państwach członkowskich.

Niniejszy komunikat – oparty na wynikach konsultacji publicznych, jak również na dialogu z państwami członkowskimi oraz opinii wyrażonej przez instytucje europejskie – ma dwojaki cel:

- określa on podstawowe cechy przyszłego unijnego systemu podatku VAT, który jest w stanie w dalszym ciągu pełnić swoją funkcję pozyskiwania dochodów, przy jednoczesnym zwiększeniu konkurencyjności UE. Te podstawowe cechy powinny stanowić cel długoterminowy wyznaczający wszystkie przyszłe działania w odniesieniu do podatku VAT;

- wymienia priorytetowe obszary dla dalszych działań na przestrzeni nadchodzących lat zmierzające ku realizacji wskazanych celów.

PODSTAWOWE CECHY ZMODYFIKOWANEGO SYSTEMU PODATKU VAT DLA POTRZEB UE

Zasada miejsca przeznaczenia podstawą unijnego systemu podatku VAT

W akcie o jednolitym rynku[10] podkreślono zasadnicze znaczenie ustanowienia docelowego kształtu systemu opodatkowania podatkiem VAT, który znalazłby zastosowanie w transakcjach transgranicznych.

Zielona księga stanowiła doskonałą sposobność do zweryfikowania, czy podjęte w 1967 r.[11] zobowiązanie do ustanowienia docelowego kształtu systemu podatku VAT funkcjonującego w UE w taki sam sposób, jakby miało to miejsce w jednym państwie, opartego na zasadzie opodatkowania w państwie pochodzenia, jest nadal uzasadnione.

Niedawny dialog z państwami członkowskimi potwierdził, iż wskazana zasada jest z punktu widzenia politycznego niemożliwa do realizacji. Ten impas zauważył nawet Parlament Europejski – dotychczasowy zagorzały obrońca zasady opodatkowania w miejscu pochodzenia – który wezwał do zwrotu ku zasadzie opodatkowania w miejscu przeznaczenia.

Zainteresowane strony przyznają także, że system oparty na zasadzie pochodzenia, który teoretycznie jest najbardziej dla nich atrakcyjny, nie będzie możliwy do zrealizowania w dającej się przewidzieć przyszłości. Opowiadają się zatem za właściwie funkcjonującym system opartym na opodatkowaniu w miejscu przeznaczenia jako rozwiązaniu pragmatycznym i politycznie osiągalnym.

W związku z powyższym Komisja doszła do wniosku, że nie istnieją już żadne uzasadnione powody, dla których należałoby utrzymać wskazany cel, Komisja wystąpi zatem z wnioskiem o jego zaniechanie. Istotnie, trwanie przy tym założeniu, podczas braku możliwości osiągnięcia na tej drodze postępu pod względem politycznym, wpłynęłoby na obniżenie wiarygodności procesu podejmowania decyzji na szczeblu europejskim.

Odejście od zasady pochodzenia umożliwi rozpoczęcie dalszych działań w celu opracowania alternatywnych koncepcji dla właściwego funkcjonowania unijnego systemu podatku VAT opartego na zasadzie przeznaczenia. Od 1993 r. nie poczyniono w tym obszarze żadnych prac, bowiem wariant ten odrzucono na rzecz zobowiązania wobec zasady pochodzenia.

Zasady przewodnie tych działań to, po pierwsze, uczynienie prowadzenia działalności gospodarczej na terenie całej UE możliwie tak prostym i bezpiecznym jak w przypadku wykonywania jej w realiach krajowych oraz, po drugie, obniżenie kosztów przestrzegania przepisów w zakresie podatku VAT ponoszonych w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Europy. W żadnym przypadku transgraniczna wymiana handlowa nie może generować dodatkowych kosztów.

Prostszy, wydajniejszy i solidniejszy system podatku VAT

Proces reform zapoczątkowany przez zieloną księgę powinien w rezultacie doprowadzić do stworzenia systemu podatku VAT, który posiadał będzie wszystkie poniższe cechy, a mianowicie będzie:

- „Prosty” : podatnik prowadzący działalność w ramach UE powinien mieć do czynienia z jednolitym zbiorem jasnych i prostych przepisów w zakresie podatku VAT: kodeksem unijnego podatku VAT. Tego typu kodeks, mając na uwadze postęp dokonywany w zakresie nowych technologii, wprowadziłby przepisy dostosowane do nowoczesnych modeli prowadzenia działalności gospodarczej, a także ujednolicone obowiązki podatkowe. Podatnik powinien rozliczać się z organami podatkowymi tylko jednego państwa członkowskiego;

- „Skuteczny i neutralny” : wprowadzenie szerszej bazy podatkowej, jak również wdrożenie zasady opodatkowania stawką podstawową przyczyniłoby się do pozyskania większych dochodów po mniejszych kosztach lub, opcjonalnie, pozwoliłoby na obniżenie stawki podstawowej w sposób neutralny dla dochodów. Jakiekolwiek odstępstwa od tych zasad musiałyby być racjonalne i jednolicie zdefiniowane. Neutralność również wymaga jednakowych przepisów regulujących prawo do odliczenia, a zarazem zminimalizowanych ograniczeń w zakresie korzystania z tego prawa;

- „Solidny oraz odporny na nadużycia” : Nowoczesne metody poboru i kontroli podatku VAT powinny maksymalizować dochody faktycznie pobrane oraz ograniczyć nadużycia i przypadki unikania opodatkowania w możliwie najszerszym stopniu. Poza wprowadzeniem ułatwień dla przedsiębiorców w odniesieniu do przestrzegania przez nich przepisów, wymagać to będzie od krajowych organów podatkowych skoncentrowania się na podejrzanych zachowaniach, ukierunkowania działań na rzeczywistych oszustów podatkowych oraz docelowo wspólnego działania jako europejski organ ds. podatku VAT. Do osiągnięcia tego celu konieczna będzie zintensyfikowana, zautomatyzowana i szybka wymiana informacji pomiędzy krajowymi organami podatkowymi.

PRIORYTETOWE OBSZARY WYMAGAJąCE DALSZYCH PRAC

Poniżej zgrupowano w ramach czterech podrozdziałów różnego rodzaju priorytetowe zagadnienia. Pozostają one jednakże blisko ze sobą powiązane: prostszy system podatku VAT w odniesieniu do krajowych i wewnątrzunijnych transakcji ułatwia przestrzeganie przepisów, a zatem przyczynia się do szczelności systemu.

Niektóre ze stosownych kluczowych działań mogą zostać wdrożone stosunkowo szybko, podczas gdy inne będą oczywiście wymagały więcej czasu. W razie potrzeby Komisja przeprowadzi standardową ocenę skutków.

W stronę prostszego systemu podatku VAT

W odpowiedziach uzyskanych w ramach konsultacji publicznych zawarty jest zdecydowany i pilny apel o uproszczenie systemu podatku VAT. To wezwanie dotyczy nie tylko zagadnień związanych z prawodawstwem w zakresie unijnego podatku VAT, ale także tzw. zagadnień administracyjno-podatkowych. Zwracano coraz częściej uwagę, że rozbieżne praktyki na poziomie krajowym stanowią obciążenie, które rodzi frustrację. Pomimo że administracja podatkowa jest obszarem, który pozostaje głównie w sferze kompetencji państw członkowskich, celem Komisji będzie znaczne zwiększenie wysiłków mających na celu poprawę koordynacji i kooperacji w tym obszarze.

Z oceny ekonomicznej wynika, że koszty przestrzegania przepisów dla przedsiębiorców są wysokie i wynoszą średnio od 2 % do aż 8 % kwoty pobranego VAT. Takie obciążenia przekraczają możliwości mniejszych przedsiębiorstw, przy czym koszty te z biegiem czasu nie ulegną zmniejszeniu bez podjęcia w tym celu działań o charakterze politycznym.

Ponadto przedsiębiorcy, w przypadku gdy angażują się w wewnątrzunijną wymianę handlową, spotykają się z dodatkowymi obciążeniami. Dane wynikające z oceny ekonomicznej wskazują, że usunięcie krajowych obowiązków wykraczających poza to, co stanowi wymóg UE, lub zmniejszenie o 10 % rozbieżności występujących pomiędzy procedurami administracyjnymi państw członkowskich mogłoby spowodować wzrost handlu wewnątrzunijnego o odpowiednio 2,6 % oraz 3,7 %, natomiast realny PKB mógłby wzrosnąć o 0,2% oraz 0,4%. Chociaż w sprawozdaniu przyznaje się, że podane dane mogą być zawyżone, mimo wszystko wskazują one, że harmonizacja procedur związanych z podatkiem VAT przyczyniłaby się do wzrostu handlu oraz PKB.

MŚP w szczególności powinny skorzystać z działań, o których mowa poniżej. Posiadają one mniej środków, które mogą przeznaczyć, na rozwiązywanie problemów wynikających z różnic w przepisach i obowiązkach. Dane ekonomiczne wskazują, że koszt jest dla nich również proporcjonalnie wyższy.

Przyznanie w nadchodzących latach pierwszeństwa działaniom upraszczającym pozostaje w zgodzie z zasadą „najpierw myśl na małą skalę” zawartą w programie „Small Business Act for Europe”[12], który promuje korzystanie z e-administracji oraz z rozwiązań typu punkt kompleksowej obsługi prowadzących do uproszczenia regulacyjnego i administracyjnego otoczenia, w którym działają MŚP.

Koncepcja punktu kompleksowej obsługi

Biorąc pod uwagę trudności wspomniane przez przedsiębiorstwa działające w kilku państwach członkowskich, punkt komplekowej obsługi (one-stop-shop) – mechanizm zaproponowany przez Komisję w ramach planu ograniczenia obciążeń administracyjnych[13] wspierany przez Grupę Wysokiego Szczebla Niezależnych Partnerów ds. Obciążeń Administracyjnych[14] – stanowi w dalszym ciągu kwestię priorytetową.

Wprowadzenie mini OSS dla unijnych dostawców usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych świadczonych na rzecz ostatecznych konsumentów w ramach UE nastąpi w 2015 r. Niektórzy przedsiębiorcy – prowadzący transgraniczną wymianę handlową – nie rozumieją, dlaczego ich działalność została wykluczona z możliwości korzystania z tego udogodnienia, pomimo że borykają się z takimi samymi trudnościami.

Wdrożenie mini OSS jest przez wiele państw członkowskich, jak i przedsiębiorców postrzegane jako kamień milowy. Jego sprawne funkcjonowanie utoruje drogę do bardziej powszechnego wykorzystania tego systemu. Jednakże biorąc pod uwagę brak doświadczenia w stosowaniu OSS na potrzeby handlu wewnątrzunijnego, państwa członkowskie wydają się nieco oporne w podjęciu, na tak wczesnym etapie, rozważań co do możliwości rozszerzenia jego zakresu.

Komisja pozostaje przekonana, że w ramach systemu podatku VAT opartego na zasadzie opodatkowania w miejscu przeznaczenia OSS stanowi istotny mechanizm ułatwiający dostęp do jednolitego rynku, zwłaszcza dla MŚP.

1) Zapewnienie sprawnego wprowadzenia mini OSS w 2015 r. stanowi dla Komisji kwestię priorytetową, do państw członkowskich należy natomiast udostępnienie koniecznych w tym celu zasobów.

2) Począwszy od 2015 r. Komisja przewiduje możliwość kontrolowanego rozszerzenia z biegiem czasu tego systemu.

Zapewnienie przedsiębiorcom łatwiej dostępnych i bardziej dokładnych informacji na poziomie UE

Zainteresowane strony podkreślały, że dopóki nie będą obowiązywać podobne przepisy w ramach całej UE, dostępność dokładnych, pewnych oraz aktualnych informacji na temat funkcjonujących obecnie w państwach członkowskich systemów podatku VAT stanowić będzie kluczowy czynnik ułatwiający przestrzeganie przez przedsiębiorców przepisów w tym zakresie. Ponadto barierą w prowadzeniu wewnatrzunijnej wymiany handlowej jest w dalszym ciągu język.

Komisja jest zdania, że portal internetowy, który udostępnia informacje w kilku językach na tematy takie jak: rejestracja, fakturowanie, deklaracje, stawki podatku VAT, szczególne obowiązki i ograniczenia w prawie do odliczenia, stanowi oczywisty kierunek przyszłego działania. We wskazywaniu potrzebnych informacji ważną rolę mogliby odgrywać sami przedsiębiorcy.

3) Przy pomocy państw członkowskich Komisja stworzy nowy portal internetowy poświęcony podatkowi VAT w UE. Komisja zachęca państwa członkowskie do potwierdzenia swojej gotowości zademonstrowanej na forum grupy ds. polityki podatkowej poprzez podjęcie zobowiązania do udostępnienia niezbędnych informacji oraz do ich aktualizowania na bieżąco.

Ulepszenie zarządzania podatkiem VAT na poziomie UE

Zainteresowane strony pragną pełniejszego zaangażowania i większej przejrzystości w procesie ustanawiania i interpretowania unijnych przepisów dotyczących podatku VAT.

Komisja przyjęła tę odpowiedzialność i pozytywnie zareagowała na to istotne żądanie. Wymiana poglądów między Komisją i zainteresowanymi stronami będzie prowadzona w bardziej uporządkowany sposób. Komisja zadba o to, by więcej informacji na temat unijnych przepisów dotyczących podatku VAT było podawanych do publicznej wiadomości.

Jednakże apel o poprawę zarządzania jest częściowo skierowany również do Rady, bowiem ramy prawne regulujące przyjęcie wniosków ustawodawczych wykraczają poza właściwość Komisji. Komisja zachęca zatem Radę do rozważenia najlepszego sposobu na włączenie zainteresowanych stron w proces negocjowania wniosków.

Zainteresowane strony opowiadały się za stworzeniem kanału komunikacyjnego na poziomie UE, w ramach którego organy podatkowe, Komisja oraz przedstawiciele przedsiębiorców mogliby wymieniać opinie na temat praktycznych zagadnień związanych z administrowaniem podatkiem VAT. Obecnie mogą oni prowadzić dialog tego rodzaju z krajowymi organami podatkowymi, jednak brak jest szerszej platformy, która skupiałaby wszystkie organy podatkowe, w szczególności w przypadku kwestii o tematyce transgranicznej.

Państwa członkowskie wykazały gotowość do uczestniczenia w tego rodzaju platformie. Określenie najlepszych praktyk mogłoby przyczynić się do uproszczenia systemu podatku VAT i w związku z tym ograniczyć koszty przestrzegania przepisów, przy jednoczesnym zabezpieczeniu dochodów pozyskiwanych z podatku VAT.

4) Komisja opublikuje w 2012 r. uzgodnione przez Komitet ds. VAT wytyczne w zakresie unijnych przepisów oraz, w stosownych przypadkach, także uwagi wyjaśniające nowe przepisy przed ich wejściem w życie w celu zapewnienia informacji przedsiębiorcom i promowania bardziej jednolitego stosowania tych przepisów.

5) Komisja ustanowi w 2012 r. trójstronną platformę ds. unijnego podatku VAT (Komisja, państwa członkowskie, zainteresowane strony).

Ujednolicenie obowiązków w zakresie podatku VAT

Przepisy dotyczące fakturowania uległy niedawno dalszej harmonizacji i zasada równego traktowania faktur w formie papierowej oraz elektronicznej została włączona w zakres przepisów dotyczących podatku VAT. Różnice w ramach innych obowiązków w zakresie podatku VAT w dalszym ciągu zmuszają jednak przedsiębiorców do dostosowywania informatycznych specyfikacji i procedur do wymogów każdego państwa członkowskiego, w którym prowadzą działalność gospodarczą. Osłabia to korzyści płynące z centrów usług wspólnych pozwalających prowadzić rachunkowość i wypełniać obowiązki podatkowe na szczeblu UE.

6) Komisja wystąpi w 2013 r. z wnioskiem w sprawie udostępnienia ujednoliconej deklaracji dla podatku VAT we wszystkich językach oraz mozliwości jej opcjonalnego stosowania przez przedsiębiorców w całej UE.

7) Takie samo podejście oparte na ujednoliceniu mogłoby następnie być zastosowane w odniesieniu do innych obowiązków takich jak: rejestracja, fakturowanie, dowody uzasadniające korzystanie ze zwolnienia lub mechanizmu odwróconego opodatkowania.

W stronę wydajniejszego systemu podatku VAT

Rozszerzenie bazy podatkowej oraz ograniczenie zastosowania stawek obniżonych doprowadziłoby do powstania nowego źródła dochodów przy niższych kosztach, lub alternatywnie, umożliwiłoby znaczącą redukcję obecnej stawki podstawowej, przy czym działania te byłyby neutralne pod względem dochodów. Bardziej sprawny system podatku VAT pozostaje zatem głównie w interesie państw członkowskich, jednakże system taki zmniejszyłby również ciężary administracyjne po stronie przedsiębiorców.

Rozszerzenie bazy podatkowej

Organy publiczne

Niedawne analizy dotyczące podatku VAT w sektorze publicznym oraz w zakresie korzystania ze zwolnień w interesie publicznym[15] wykazały nieprawidłowości – z ekonomicznego punktu widzenia – w obecnych przepisach, a mianowicie brak neutralności, zakłócenia konkurencji, których są przyczyną, oraz ich złożoność. Ponadto procesy prywatyzacyjne i deregulacja powodują często sytuacje, w których organy publiczne konkurują z prywatnymi przedsiębiorstwami.

Biorąc pod uwagę możliwie znaczący wpływ zniesienia obecnych zwolnień o szerokim zakresie, takich jak zwolnienia na edukację lub opiekę zdrowotną, na koszt dóbr publicznych lub na ubezpieczenia społeczne, stopniowe podejście do opodatkowania będzie przedmiotem uważnej analizy..

8) Komisja przedstawi wniosek, który będzie koncentrował się na obszarach działalności o większym stopniu zaangażowania sektora prywatnego oraz zwiększonym ryzyku zakłóceń konkurencji.

Usługi przewozu osób

Parlament Europejski uważa, co potwierdziły wyniki konsultacji publicznych, że fakt, iż usługi przewozu osób są w niektórych państwach członkowskich zwolnione z opodatkowania, w zależności od użytego środka transportu, zakłóca konkurencję w ramach jednolitego rynku. W przypadku gdy zwolnienia nie mają zastosowania, złożoność obecnych przepisów w zakresie miejsca świadczenia zwiększa koszty przestrzegania przepisów ponoszone przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w kilku państwach członkowskich i może prowadzić do błędów, a nawet do uchylania się od opodatkowania.

Konsultacje publiczne wskazują dwa główne sprzeczne rozwiązania: utrzymanie dotychczasowej sytuacji lub zniesienie zwolnień, przy czym ten drugi wariant pozostaje w zgodzie z celem, jakim jest wzmocnienie neutralności oraz skuteczności analizowanego podatku.

9) Komisja zaproponuje bardziej neutralne i prostsze przepisy dotyczące podatku VAT w odniesieniu do działalności gospodarczej związanej z przewozem osób.

Inne zwolnienia

Pozostałe zwolnienia, które stanowią ograniczenia w odniesieniu do bazy podatkowej i które mogą powodować zakłócenia, zostaną poddane analizie w celu oceny, czy nadal przemawiają za nimi względy ekonomiczne, społeczne lub techniczne oraz czy można usprawnić sposób, w jaki są stosowane. W dążeniu do rozszerzenia bazy podatkowej żaden wariant nie powinien zostać na tym etapie odrzucony. Jednakże niektóre zainteresowane strony opowiadały się za utrzymaniem lub nawet poszerzeniem zakresu niektórych zwolnień.

Kwestia opodatkowania podatkiem VAT organizacji nienastawionych na zysk wywołała liczne komentarze. Jednakże tego typu organizacje korzystają już ze zwolnienia, które obejmuje działalność prowadzoną przez nie w interesie powszechnym. Jedyny przedmiot obaw stanowi pozostała działalność niepodlegająca zwolnieniu. Działalność taka mogłaby jednak zostać objęta ogólnym systemem zwolnienia przewidzianym dla małych przedsiębiorców, których obrót nie przekracza określonego progu, oraz dalszymi uproszczeniami i procedurami, które państwa członkowskie mogą wprowadzić. Państwa członkowskie mogą również wprowadzić – poza systemem podatku VAT – celowe mechanizmy kompensacyjne, aby złagodzić ciężar podatku VAT na dokonywane przez te organizacje nabycia towarów lub usług.

10) Komisja wzywa państwa członkowskie, aby skorzystały z istniejących możliwości w celu złagodzenia ciężaru podatku VAT w odniesieniu do organizacji nienastawionych na zysk. Komisja może zapewnić wytyczne w zakresie mającego zastosowanie do tego typu organizacji systemu opodatkowania podatkiem VAT.

Weryfikacja struktury stawek podatkowych

Duża liczba zainteresowanych stron wskazywała, że różnice w stawkach podatku VAT prowadzą do dodatkowych kosztów przestrzegania przepisów. Ocena ekonomiczna przedstawia oszacowanie skutków wskazanego problemu. Stwierdzono, przy jednoczesnym zastrzeżeniu, że podane liczby mogą być zawyżone, że ograniczenie o 50 % występujących pomiędzy państwami członkowskim różnic w strukturze stawek podatku VAT mogłoby zagwarantować wzrost wewnątrzunijnego handlu o 9,8 % oraz zwiększenie realnego PKB o 1,1 %.

Ocena ekonomiczna potwierdziła również wyrażane we wcześniejszych analizach ekonomicznych[16] poglądy, że stosowanie stawek obniżonych częstokroć nie stanowi najbardziej odpowiedniego środka do osiągnięcia celów polityki, w szczególności zapewnienia rozdziału dóbr na rzecz ubogich gospodarstw domowych lub zachęcenia do konsumpcji dobra uznanego za społecznie pożądane.

Zainteresowane strony korzystające ze stawek obniżonych powołują się na powyższe cele, aby usprawiedliwić funkcjonowanie stawek obniżonych lub nawet ich rozszerzenie, w szczególności na produkty przyjazne środowisku. W ramach konsultacji społecznych wiele komentarzy wzbudziła również problematyka równego traktowania towarów dostępnych zarówno w formie tradycyjnej, jak i online. Kwestie te wymagają rozpatrzenia.

Warto zauważyć, że obecne stosowanie stawek obniżonych przekłada się już na znaczące subsydia. Ich wielkość różni się znacznie pomiędzy państwami członkowskimi w zależności od sposobu wykorzystania stawek obniżonych. Ocena ekonomiczna wskazuje, że dla próby 9 państw członkowskich[17] wskazane subsydia kształtują się pomiędzy 8,2 % i 53,3 % ich dochodów pozyskanych z podatku VAT. Zniesienie stawek obniżonych teoretycznie pozwoliłoby na obniżenie stawki podstawowej o wartość od 1,9 do 7,5 punktu procentowego.

Stosowanie stawki podstawowej stanowi zasadę podstawową i dyrektywa VAT nie nakłada na państwa członkowskie obowiązku korzystania ze stawek obniżonych. Państwa członkowskie są zatem przede wszystkim odpowiedzialne za ograniczenie w możliwie największym stopniu zakresu stosowania tego typu stawek, w przypadku gdy stanowią one rodzaj nieuzasadnionej ulgi podatkowej. Obecna sytuacja ekonomiczna i finansowa, która wymaga intensywnej konsolidacji fiskalnej budżetów krajowych, stanowi kolejny powód do ograniczania stawek obniżonych, a nie pondoszenia stawek podstawowych. Pomimo tego, możliwe korzyści płynące z ograniczonego wykorzystywania stawek obniżonych, pod warunkiem że są one racjonalnie zdefiniowane i stosowane, nie powinny być lekceważone.

Istnieje zatem kilka względów uzasadniających weryfikację obecnej struktury stawek podatku VAT. Komisja uważa, że taka weryfikacja powinna być oparta na kompleksowej ocenie skutków obejmującej wszystkie kwestie, jak również na następujących zasadach przewodnich:

- zniesienie tych stawek obniżonych, które stanowią przeszkodę we właściwym funkcjonowaniu jednolitego rynku. Stawki obniżone, których istnienie było uzasadnione w przeszłości, mogą dzisiaj stanowić czynniki zakłócające, bowiem w międzyczasie zmianie uległo otoczenie ekonomiczne, gospodarcze i prawne;

- zniesienie stawek obniżonych na towary i usługi, na które popyt jest niewskazany w związku z polityką UE w innych obszarach. Dotyczyłoby to głównie towarów i usług szkodliwych dla środowiska i zdrowia;

- podobne towary i usługi powinny podlegać takiej samej stawce podatku VAT, przy czym należy w tej mierze wziąć pod uwagę postęp technologiczny, tak aby uzyskać zbieżność pomiędzy środowiskiem online i światem fizycznym.

11) Komisja, w celu zwiększenia skuteczności systemu podatku VAT, opowiada się za ograniczonym stosowaniem obniżonych stawek podatku VAT. W 2012 r. Komisja dokona oceny istniejącej struktury stawek podatku VAT w świetle wyżej wskazanych zasad przewodnich, a następnie, po przeprowadzeniu stosownych konsultacji z zainteresowanymi stronami i państwami członkowskimi, wystąpi do końca 2013 r. z wnioskiem w tym względzie.

12) Aby złagodzić niepewność prawa i zmniejszyć koszty przestrzegania przepisów wynikające z 27 różnych struktur stawek podatkowych, Komisja zaproponuje umieszczenie na unijnym portalu internetowym ds. podatku VAT przejrzystych i wiążących informacji dotyczących wykazu towarów i usług, które w poszczególnych państwach członkowskich nie podlegają opodatkowaniu według stawki podstawowej. W tym celu wykorzystać można by Nomenklaturę scaloną.

W stronę solidniejszego oraz odpornego na nadużycia systemu podatku VAT

Analiza przeprowadzona w imieniu Komisji kilka lat temu pokazała, że, uogólniając, 12% teoretycznej wielkości podatku VAT nie podlega poborowi. Nadużycia stanowią ważny aspekt tzw. ubytku podatku VAT, jednak wskazany ubytek wynika również z innych przyczyn, tzn. takich, w których podatek VAT nie jest pobierany w wyniku błędów, zaniedbań oraz upadłości.

Dlatego tez Komisja uważa, że poza stała potrzebą walki z nadużyciami w podatku VAT, istnieje również konieczność szerszego spojrzenia na tę problematykę i znalezienia lepszego sposobu poboru i kontroli podatku VAT.

Mechanizm szybkiego reagowania na przypadki nagłych oszustw

Niedawne doświadczenia związane z przypadkami zorganizowanych, masowych i nieoczekiwanych nadużyć w podatku VAT pokazały, że procedura zmiany przepisów lub przyznawania państwom członkowskim odstępstw nie zawsze jest na tyle elastyczna, aby zapewnić szybką i właściwą reakcję.

Wiele państw członkowskich przyjęło z zadowoleniem możliwość posiadania podstawy prawnej do podejmowania natychmiastowych krajowych środków, chociaż o tymczasowym charakterze, mających na celu powstrzymanie niektórych praktyk oszukańczych.

13) W 2012 r. Komisja przedstawi wniosek dotyczący mechanizmu szybkiego reagowania.

Zwalczanie nadużyć związanych z podatkiem VAT

W wyniku wprowadzenia w 2006 r. strategii ds. zwalczania nadużyć[18] opracowano krótkoterminowy plan działania, który został przedstawiony przez Komisję w grudniu 2008 r[19]. Od tego czasu Komisja przedstawiła wszystkie wnioski legislacyjne zapowiedziane we wspomnianym planie działania, które w większości zostały przyjęte przez Radę.

Ich wynikiem jest szereg nowych środków, takich jak utworzenie Eurofisc[20] oraz rozszerzenie zautomatyzowanej wymiany informacji, które mają właśnie wejść w życie bądź które weszły w życie w ostatnim czasie.

Ich skuteczność w ograniczaniu nadużyć w podatku VAT będzie poddana dokładnej ocenie, jednak może to nastąpić dopiero wtedy, gdy wszystkie środki wejdą w pełni w życie. W przypadku gdy wspomniane środki okażą się niewystarczające, może wystąpić potrzeba wprowadzenia nowych inicjatyw.

Kilka wnioskowanych środków, jak na przykład zautomatyzowany dostęp do informacji, nie zostało przyjętych lub w związku z potrzebą uzyskania jednomyślności zostało złagodzonych w Radzie. Komisja dokona przeglądu wskazanych środków w celu osiągnięcia porozumienia w tym obszarze. W szczególności Komisja skupi się na rozszerzeniu zakresu informacji, do których przysługiwać będzie wzajemny zautomatyzowany dostęp państwom członkowskim, które wyrażą na to zgodę.

Kontrole wielostronne okazały się cennym narzędziem w walce ze złożonymi przypadkami nadużyć, w których uczestniczą przedsiębiorcy z różnych państw członkowskich. W perspektywie długoterminowej można rozważyć funkcjonowanie przy Eurofisc unijnej grupy ds. kontroli transgranicznych skupiającej ekspertów krajowych organów podatkowych. Mogłoby to prowadzić do bardziej systematycznych kontroli transgranicznych oraz pozwoliłoby na korzystanie z wiedzy i doświadczenia zdobytych uprzednio przez kontrolerów i koordynatorów kontroli wielostronnych w tym obszarze.

14) Komisja zapewni pełne wdrożenie środków zwalczania nadużyć finansowych, jak również będzie je monitorować oraz przedłoży w 2014 r. sprawozdanie na temat ich skuteczności i potrzeby podjęcia dalszych działań.

15) Komisja zachęca Radę do podjęcia dalszych kroków w celu przyjęcia wniosków pozostających nadal do rozpatrzenia. Komisja zbada możliwości znacznego rozszerzenia zautomatyzowanego dostępu do informacji.

16) Komisja przeanalizuje możliwość ustanowienia unijnej grupy ds. kontroli transgranicznych w celu wzmocnienia i ulepszenia kontroli wielostronnych.

Powodzenie jakiegokolwiek środka służącego zwalczaniu nadużyć zależy bezpośrednio od administracyjnych możliwości krajowych organów podatkowych. Wydaje się to jeszcze bardziej oczywiste w świetle obecnych trudności budżetowych, przed którymi stoją niektóre państwa członkowskie i w związku z którymi opowiadano się za potrzebą istnienia skutecznej i wydajnej administracji podatkowej.

W ramach obecnego rozporządzenia w sprawie zasobów własnych opartych na podatku VAT[21] Komisja musi regularnie przedkładać sprawozdania na temat stosowanych przez państwa członkowskie procedur zarządzania i kontrolowania podatku VAT oraz analizować możliwości ich udoskonalania (sprawozdania na podstawie art. 12).

W następnym sprawozdaniu Komisja określi niektóre poziomy referencyjne w celu pomiaru skuteczności poszczególnych administracji podatkowych. Metoda ta pozwoli państwom członkowskim na porównanie swoich wyników w odniesieniu do średniej UE.

Skuteczne metody będące wynikiem doświadczeń niektórych państw członkowskich zdobytych w sektorach podatnych na oszustwa powinny być przedmiotem bardziej metodycznej wymiany. Organy podatkowe z pewnością napotykają wspólne problemy i mogłyby osiągnąć znaczne korzyści pod względem zasobów dzięki możliwości oparcia swoich działań na doświadczeniach innych państw członkowskich. W tym celu Komisja będzie ściśle monitorować działania Eurofisc, zwłaszcza w zakresie jego dziedzin roboczych, których przedmiotem są nowe tendencje w zakresie nadużyć finansowych (obserwatorium podatku VAT).

17) Komisja wzmoży kontrolę skuteczności i wydajności administracji podatkowych państw członkowskich w ramach kolejnego sprawozdania na podstawie art. 12.

18) Komisja przy pomocy państw członkowskich zintensyfikuje wymianę najlepszych praktyk w zakresie zwalczania nadużyć finansowych w sektorach o wysokim stopniu ryzyka.

19) Komisja będzie kontynuować monitorowanie działań Eurofisc oraz będzie nadal zachęcać państwa członkowskie do dalszego rozwoju tego narzędzia w celu próby wykrycia nowych schematów oszustw lub powstrzymania ich rozwoju.

Komisja rozważa również metodę zarządzania podatkiem w oparciu o współregulację i samoregulację (soft law) jako obiecujący krok naprzód w walce z nadużyciami w podatku VAT. Zachęca się zatem państwa członkowskie do ukierunkowania swoich działań na zapewnienie większego przestrzegania przepisów poprzez intensyfikację ich kontaktów z przedsiębiorcami oraz wzmocnienie stosowanych przez nie procedur w odniesieniu do podatku VAT.

Takie podejście ma na celu w szczególności uniemożliwienie potencjalnym oszustom wniknięcia do systemu podatku VAT oraz umożliwienie organom podatkowym oddelegowania swoich służb do zwalczania zachowań niezgodnych z przepisami.

20) Komisja będzie wspierać państwa członkowskie w ich wysiłkach w celu zapewnienia większego przestrzegania przepisów poprzez wykorzystanie unijnej platformy ds. podatku VAT, o której mowa w pkt 5.1.3.

W związku z tym, że schematy nadużyć w podatku VAT podlegają gwałtownym zmianom, a w praktykach tych uczestniczą również państwa trzecie, potrzebny będzie nowy impuls, aby odpowiedzieć na konieczność dalszej skoordynowanej współpracy pomiędzy zaangażowanymi państwami. Zmieniające się schematy nadużyć wymagają ponadto wzmocnionej współpracy i wymiany informacji pomiędzy organami podatkowymi oraz celnymi.

21) Komisja przeanalizuje możliwości wzmocnionej współpracy z państwami trzecimi w celu wymiany informacji w obszarze podatków pośrednich, wnioskując o uprawnienie UE do zawierania porozumień z państwami trzecimi.

22) Komisja zainicjuje i będzie wspierać inicjatywy mające na celu wzmocnienie współpracy pomiędzy organami podatkowymi oraz celnymi.

Weryfikacja sposobu poboru i kontroli podatku VAT

Nowe metody poboru, o których mowa w zielonej księdze, były tematem, który spowodował prawdopodobnie najbardziej krytyczne reakcje.

W szczególności metoda dzielonych płatności[22], którą uznano za najdalej idącą zmianę, spowodowała ogólnie negatywne reakcje ze strony przedsiębiorców oraz osób zajmujących się zawodowo podatkami. Ci ostatni byli zaniepokojeni konsekwencjami, jakie ta metoda może wywrzeć na przepływ środków pieniężnych, koszty przestrzegania przepisów i kwestie handlowe. Ponadto wyrazili wątpliwości co do jej możliwości faktycznego ograniczenia ubytku podatku VAT. Jednakże niektóre państwa członkowskie w dalszym ciągu są zainteresowane zgłębianiem tego tematu.

Brak danych szczegółowych w odniesieniu do konsekwencji metody i nieścisłości co do jej działania mogą stanowić przyczyny wskazanej krytyki. Komisja uważa zatem, że przedwczesnym byłoby odrzucenie przedstawionego modelu.

W kontekście modelu hurtowni danych VAT (SAFT)[23], który został już przez niektóre państwa członkowskie wdrożony, wiele zainteresowanych stron wnosi o ułatwienie i ujednolicenie jego implementacji.

23) Komisja dokona dalszej analizy możliwości zastosowania płatności dzielonych i ich modelu w celu usunięcia zgłoszonych wątpliwości z zamiarem podjęcia decyzji w sprawie właściwych działań następczych na późniejszym etapie.

24) Komisja wypracuje wspólne podejście na poziomie UE w odniesieniu do SAFT w celu ułatwienia jego wdrożenia.

System podatku VAT dostosowany do wymagań jednolitego rynku

Zielona księga przedstawiła kilka sposobów osiągnięcia opodatkowania w miejscu przeznaczenia. W związku z tym należy rozpatrzyć dwie podstawowe kwestie: po pierwsze, definicja miejsca przeznaczenia oraz, po drugie, czy dostawca towaru lub usługodawca nalicza podatek VAT od wewnątrzunijnych transakcji, czy też podatek ten rozlicza nabywca towaru lub usługobiorca (mechanizm odwróconego opodatkowania).

Obecne przejściowe uregulowania dotyczące podatku VAT w odniesieniu do wewnątrzunijnych transakcji B2B są już oparte na opodatkowaniu w miejscu przeznaczenia. Jednakże, biorąc pod uwagę wady opisane w pkt 2, większość zainteresowanych stron jest przeciwnych wprowadzeniu takiego systemu jako systemu ostatecznego. W obecnej formie jest on niezgodny z podstawowym celem stanowiącym, że transakcje transgraniczne nie powinny być traktowane odmiennie niż transakcje krajowe.

Zainteresowani przedsiębiorcy oraz Parlament Europejski apelowali o dalsze zgłębienie koncepcji opodatkowania w miejscu siedziby działalności gospodarczej nabywcy towarów lub usługodawcy. Zapewniłoby to jednolite opodatkowanie dostawy towarów i świadczenia usług. Oddzielenie zasad dotyczących opodatkowania od fizycznego przepływu towarów i ich powiązanie z przepływem umownym wydaje się być obiecującym podejściem, które zasługuje na dalszą analizę.

Jeśli chodzi o drugą kwestię, naliczenie przez dostawcę lub usługodawcę podatku VAT od dostawy towarów lub świadczenia usług B2B mogłoby prowadzić do równego traktowania transakcji krajowych i transgranicznych. Zasada cząstkowej płatności podatku VAT zostałaby przywrócona, ponieważ znalazłaby zastosowanie zarówno w przypadku transakcji krajowych, jak i wewnątrzunijnych. Takie podejście wyeliminowałoby zatem podatność obecnego systemu podatku VAT na oszustwa.

Wartość wewnątrzunijnej wymiany handlowej wynosi około 2 500 mld EUR, co oznaczałoby, że kilkaset miliardów podatku VAT musiałoby zostać nałożone na transakcje, w odniesieniu do których obecnie nabywca towaru lub usługobiorca jedynie rozlicza podatek VAT. Konsekwencje dla przedsiębiorców, w szczególności w kontekście transgranicznego przepływu środków pieniężnych, byłyby znaczące. Jeżeli chodzi o organy podatkowe, przedsiębiorcą zobowiązanym do zapłaty podatku nie byłby już przedsiębiorca, który posiada siedzibę działalności gospodarczej w państwie członkowskim, w którym podatek jest należny.

W odniesieniu do kosztów przestrzegania przepisów opodatkowanie podatkiem VAT takich transakcji wymagałoby wdrożenia ogólnego systemu opartego na koncepcji punktu kompleksowej obsługi. Do celów zabezpieczenia dochodów wymagane mogłyby być dodatkowe środki lub gwarancje.

25) Komisja będzie prowadzić dogłębne prace techniczne oraz szeroki dialog z państwami członkowskim w ramach grupy ds. przyszłości podatku VAT oraz z zainteresowanymi stronami w ramach grupy ekspertów ds. podatku VAT, analizując szczegółowo różne możliwe sposoby wdrożenia zasady miejsca przeznaczenia.

26) Komisja przedłoży w pierwszej połowie 2014 r. wniosek ustawodawczy wprowadzający ostateczny system opodatkowania wewnątrzunijnej wymiany handlowej.

INNE DZIAłANIA, KTÓRE NALEżY PODJąć W PERSPEKTYWIE śREDNIOTERMINOWEJ

W komunikacie ustanowiono obecnie zadania priorytetowe oraz program działań praktycznych na nadchodzące lata z kilkoma wnioskami, zarówno ustawodawczymi, jak i niemającymi takiego charakteru, jak również szereg dogłębnych analiz, które będą przeprowadzone w celu przygotowania dalszych wniosków.

Wskazane priorytetowe inicjatywy są spójne z proponowanymi działaniami na rzecz ustanowienie nowego zasobu własnego opartego na podatku VAT, a przy tym powinny również wzmocnić te działania. Rozszerzenie bazy podatkowej, ograniczenie zastosowania stawek obniżonych oraz zmniejszenie możliwości nadużyć mogłoby zwiększyć dochody państw członkowskich. Część tych korzyści można by przekazać do budżetu UE, a ich dalszy wzrost mogłaby zapewnić poprawa wydajności systemu podatku VAT.

Pozostałe kwestie dotyczące unijnego podatku VAT, podniesione już w zielonej księdze, będą uwzględniane w perspektywie średnioterminowej.

Szereg przepisów dyrektywy VAT jest nieaktualnych i nie uwzględnia perspektywy jednolitego rynku. Dotyczy to zwłaszcza procedury szczególnej dla małych przedsiębiorców oraz przepisów w zakresie grup VAT.

W celu lepszego zapewnienia neutralności podatku istotne będzie również dokonanie przeglądu złożoności i różnorodności przepisów dotyczących prawa do odliczenia oraz stworzenie mechanizmu rozwiązywania problemów dotyczących podwójnego opodatkowania.

Ponadto takie same warunki działania należy zapewnić zarówno dostawcom towarów lub usługodawcom z UE, jak i dostawcom towarów lub usługodawcom spoza UE. W tym kontekście trzeba się będzie zająć sposobem opodatkowania drobnych przesyłek oraz pozostałej sprzedaży internetowej.

PODSUMOWANIE

W komunikacie określono sposoby osiągnięcia prostszego, solidniejszego i wydajniejszego systemu podatku VAT dostosowanego do wymagań jednolitego rynku.

Komisja zwraca się do Rady, Parlamentu Europejskiego oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego o przedstawienie wytycznych politycznych potwierdzających ich gotowość do przeanalizowania kierunków działań przedstawionych w niniejszym komunikacie.

W celu zapewnienia stałej koordynacji przebudowy unijnego systemu podatku VAT Komisja będzie przedstawiała regularne sprawozdania na temat stanu zaawansowania tego przeglądu oraz będzie inicjowała nowe działania.

[1] COM(2011) 815 z 23.11.2011.

[2] COM(2010) 695, dokument roboczy służb Komisji, SEC(2010) 1455 z 1.12.2010.

[3] Uwagi wraz ze sprawozdaniem podsumowującym ich główne elementy dostępne są na stronie: http://ec.europa.eu/taxation_customs/common/consultations/tax/2010_11_future_vat_en.htm

[4] Rezolucja z dnia 13 października 2011 r., P7_TA(2011)0436.

[5] Dz.U. C 318 z 29.10.2011, s. 87.

[6] http://ec.europa.eu/taxation_customs/common/publications/studies/index_en.htm

[7] COM(2011) 510 z 29.6.2011.

[8] W tym składki na ubezpieczenie społeczne, Taxation trends in the European Union („Tendencje w zakresie opodatkowania w Unii Europejskiej”), wydanie z 2011 r., załącznik A, tabela 8.

[9] COM(2010) 2020 z 3.3.2010.

[10] COM(2011) 206 z 13.4.2011.

[11] Pierwsza dyrektywa Rady 67/227/EWG oraz druga dyrektywa Rady 67/228/EWG z dnia 11 kwietnia 1967 r.

[12] COM(2008) 394 z 25.6.2008.

[13] COM(2009) 544 z 22.10.2009, Załącznik, s. 83.

[14] http://ec.europa.eu/enterprise/policies/better-regulation/administrative-burdens/high-level-group/index_en.htm

[15] http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/common/publications/studies/ vat_public_sector.pdf.

[16] Copenhagen Economics, Study on reduced VAT applied to goods and services in the Member States of the European Union (Badanie na temat obniżonych stawek podatku VAT mających zastosowanie do towarów i usług w państwach członkowskich Unii Europejskiej) , sprawozdanie końcowe, 21.6.2007.

[17] Belgia, Francja, Niemcy, Grecja, Węgry, Włochy, Polska, Hiszpania i Zjednoczone Królestwo.

[18] COM(2006) 254 z 31.5.2006; COM(2007) 758 z 23.11.2007.

[19] COM(2008) 870 z 1.12.2008.

[20] Rozporządzenie Rady (UE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r.

[21] Rozporządzeniem Rady nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 r.

[22] Model, w którym nabywca towaru lub usługobiorca wpłaca podatek VAT na zablokowany rachunek bankowy organów skarbowych, z którego dostawca towaru lub usługodawca może korzystać wyłącznie w celu dokonania wpłaty podatku VAT na zablokowany rachunek bankowy przeznaczony dla rozliczeń podatku VAT swoich dostawców lub usługodawców.

[23] Model, w ramach którego podatnik przekazuje w uzgodnionym formacie z góry określone dane na temat transakcji do prowadzonej przez siebie hurtowni danych VAT, do której dostęp miałyby organy podatkowe.