[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA |

Bruksela, dnia 8.7.2010

KOM(2010)366 wersja ostateczna

2010/0196 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

dotycząca stanowiska Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji nr 1/2010 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego w ramach Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską, dotyczącej handlu produktami rolnymi, dotycząca zmiany dodatków 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi[1] (zwana dalej „umową rolną”) weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r.

Konfederacja Szwajcarska zgłosiła wniosek o przedłużenie przyznanego wcześniej zwolnienia z badania, którego celem jest wykrycie obecności włosieni ( Trichinella ) w tuszach wieprzowych i mięsie świń domowych przeznaczonych na tucz i do uboju w rzeźniach o niewielkich mocach produkcyjnych.

Biorąc pod uwagę, że wspomniane tusze wieprzowe i mięso świń domowych, a także przetwory mięsne, produkty mięsne oraz przetworzone produkty mięsne nie mogą być przedmiotem handlu z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, zgodnie z przepisami art. 9 lit. a) rozporządzenia władz Szwajcarii w sprawie środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego ( RS 817.022.108) wydanego przez Federalny Departament Spraw Wewnętrznych, wniosek ten może zostać przyjęty. Termin wygaśnięcia zwolnienia wyznaczony poprzednio na dzień 31 grudnia 2009 r. zmieniony zostaje na dzień 31 grudnia 2014.

Od momentu jego wejścia w życie zmienione zostały przepisy ustawowe, wymienione w dodatkach 1, 2, 5, 6 i 10 do załącznika 11 do umowy rolnej. Należy także uaktualnić punkty kontaktowe wymienione w załączniku 11.

Należy zatem odpowiednio dostosować przepisy wymienione w dodatkach 1, 2, 5, 6, 10 i 11 do załącznika 11 do umowy rolnej.

Artykuł 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej powołuje Wspólny Komitet Weterynaryjny, w którego skład wchodzą przedstawiciele stron. Jego zadaniem jest rozpatrywanie wszystkich kwestii dotyczących wymienionego załącznika, jego wdrażanie oraz wykonywanie wszelkich przewidzianych w nim zadań. Wspólny Komitet Weterynaryjny dysponuje w szczególności prawem do podejmowania decyzji w przypadkach przewidzianych w załączniku 11. Artykuł 19 ust. 3 załącznika 11 do umowy rolnej zezwala Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu na modyfikowanie dodatków do tego załącznika, w celu ich dostosowywania i aktualizacji.

Unia Europejska powinna ustalić stanowisko, które ma przyjąć w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w kwestii przyjęcia koniecznych zmian do załącznika 11. Zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit pierwszy decyzji 2002/309/WE, Euratom[2] stanowisko Unii Europejskiej przyjmowane jest przez Radę na wniosek Komisji.

Decyzja nr 1/2010 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

2010/0196 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

dotycząca stanowiska Unii Europejskiej w odniesieniu do decyzji nr 1/2010 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego w ramach Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską, dotyczącej handlu produktami rolnymi, dotycząca zmiany dodatków 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Artykuł 5 ust. 2 akapit pierwszy decyzji Rady i – w odniesieniu do Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji 2002/309/WE, Euratom[3] z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską przewiduje, że stanowisko Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego przyjmowane jest przez Radę na wniosek Komisji.

2. Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi z dnia 21 czerwca 1999 r.[4] (zwana dalej „umową rolną”) weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r.

3. Artykuł 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej ustanawia Wspólny Komitet Weterynaryjny, którego zadaniem jest rozpatrywanie wszystkich kwestii związanych z tym załącznikiem, jego wdrażanie oraz wykonywanie wszelkich przewidzianych w nim zadań. Zgodnie z ust. 3 tego samego artykułu Wspólny Komitet Weterynaryjny może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do dodatków do załącznika 11, w szczególności w celu ich dostosowania i aktualizacji.

4. Unia Europejska powinna ustalić stanowisko, które ma przyjąć w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w kwestii przyjęcia koniecznych zmian,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, które ma przyjąć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego na podstawie art. 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, dotyczące zmiany dodatków 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego załączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Decyzja nr 1/2010 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi, dotycząca zmiany dodatków 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11 do umowy, zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej niezwłocznie po jej przyjęciu.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Wniosek

DECYZJA NR 1/2010 WSPÓLNEGO KOMITETU WETERYNARYJNEGO

USTANOWIONEGO W UMOWIE MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ

A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ

DOTYCZĄCEJ HANDLU PRODUKTAMI ROLNYMI

z dnia […] 2010 r.

dotycząca zmiany dodatków 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11

(2010/.../ UE)

KOMITET,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi, (zwaną dalej „umową rolną”), w szczególności art. 19 ust. 3 jej załącznika 11,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Umowa rolna weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r.

(2) Artykuł 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej ustanawia Wspólny Komitet Weterynaryjny, którego zadaniem jest rozpatrywanie wszystkich kwestii związanych z tym załącznikiem, jego wdrażanie oraz wykonywanie wszelkich przewidzianych w nim zadań. Zgodnie z ust. 3 tego samego artykułu Wspólny Komitet Weterynaryjny może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do dodatków do załącznika 11, w szczególności w celu ich dostosowania i aktualizacji.

(3) Dodatki do załącznika 11 do umowy rolnej zostały po raz pierwszy zmienione decyzją nr 2/2003 z dnia 25 listopada 2003 r. Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi, dotyczącą zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6 oraz 11 do załącznika 11 do umowy[5].

(4) Dodatki do załącznika 11 do umowy rolnej zostały po raz ostatni zmienione decyzją nr 1/2008 z dnia 23 grudnia 2008 r. Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi, dotyczącą zmiany dodatków 2, 3, 4, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do umowy[6].

(5) Konfederacja Szwajcarska zgłosiła wniosek o przedłużenie przyznanego wcześniej zwolnienia z badania, którego celem jest wykrycie obecności włosieni ( Trichinella ) w tuszach wieprzowych i mięsie świń domowych przeznaczonych na tucz i do uboju w rzeźniach o niewielkich mocach produkcyjnych. Biorąc pod uwagę, że wspomniane tusze wieprzowe i mięso świń domowych, a także przetwory mięsne, produkty mięsne oraz przetworzone produkty mięsne nie mogą być przedmiotem handlu z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, zgodnie z przepisami art. 9 lit. a) rozporządzenia władz Szwajcarii w sprawie środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego ( RS 817.022.108) wydanego przez Federalny Departament Spraw Wewnętrznych, wniosek ten może zostać przyjęty. Termin wygaśnięcia zwolnienia wyznaczony poprzednio na dzień 31 grudnia 2009 r. zmieniony zostaje na dzień 31 grudnia 2014 r.

(6) Od momentu ostatniej zmiany dodatków do załącznika 11 do wspomnianej umowy zmienione zostały przepisy ustawowe, wymienione w dodatkach 1, 2, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do umowy rolnej. Należy także uaktualnić punkty kontaktowe wymienione w załączniku 11.

(7) Należy odpowiednio zmienić dodatki 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11 do wspomnianej umowy,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Dodatki 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11 do umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi zmienia się zgodnie z przepisami zamieszczonymi w załącznikach I-VI do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja, sporządzona w dwóch egzemplarzach, jest podpisana przez współprzewodniczących lub inne osoby upoważnione do działania w imieniu stron.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Obowiązuje ona od dnia złożenia ostatniego podpisu.

Podpisano w Bernie, dnia [...] r. Podpisano w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej W imieniu Komisji Europejskiej

Szef delegacji Szef delegacji

_____________

ZAŁĄCZNIK I

I. W dodatku 1 do załącznika 11 sekcja V otrzymuje brzmienie:

„V. PTASIA GRYPA

A. PRAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 30 września 2009 r.

Unia Europejska | Szwajcaria |

Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16). | 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 1, 1a i 9a (środki przeciwko wysoce zaraźliwym chorobom epizootycznym , cele zwalczania) i art. 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa). 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 2 (wysoce zaraźliwe choroby epizootyczne ), art. 49 (obchodzenie się z drobnoustrojami chorobotwórczymi dla zwierząt), art. 73 i 74 (sprzątanie i dezynfekcja), art. 77–98 (wspólne postanowienia dotyczące wysoce zaraźliwych chorób epizootycznych), art. 122–125 (szczególne środki walki z ptasią grypą). 3. Rozporządzenie z dnia 14 czerwca 1999 r. o organizacji Federalnego Departamentu Gospodarki (Org DFE; RS 172.216.1) w szczególności jego art. 8 (laboratorium referencyjne). |

B. SZCZEGÓLNE PRZEPISY I PROCEDURY WYKONAWCZE

1. Wspólnotowym laboratorium referencyjnym dla ptasiej grypy jest: Central Veterinary Laboratory, New Haw, Weybridge, Surrey KT15 3NB, Zjednoczone Królestwo. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań związanych z wyznaczeniem tego laboratorium. Funkcje i zadania tego laboratorium określone zostały w pkt. 2 załącznika VII do dyrektywy 2005/94/WE.

2. Zgodnie z art. 97 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek sytuacji kryzysowych, który opublikowany został na stronach internetowych Federalnego Urzędu Weterynaryjnego.

3. Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 60 dyrektywy 2005/94/EWG oraz art. 57 ustawy o epizootiach. ”

II. W dodatku 1 do załącznika 11 sekcja VII otrzymuje brzmienie:

„ VII CHOROBY RYB I MIĘCZAKÓW

A. PRAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 1 września 2009 r.

Unia Europejska | Szwajcaria |

Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14). | 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 1, 1a i 10 (środki przeciwko chorobom epizootycznym) i art. 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa). 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 3 i 4 (choroby epizootyczne określone), art. 18a (rejestracja hodowli obejmujących ryby), art. 61 (zobowiązania osób uprawnionych do połowu ryb i organów odpowiedzialnych za monitorowanie połowów), art. 62–76 (ogólne środki zwalczania choroby), art. 275–290 (szczególne środki dotyczące chorób ryb, laboratorium diagnostyczne). |

B. SZCZEGÓLNE PRZEPISY I PROCEDURY WYKONAWCZE

1. Obecnie hodowla ostryg płaskich nie jest praktykowana w Szwajcarii. W przypadku pojawienia się bonamiozy lub marteiliozy Federalny Urząd Weterynaryjny zobowiązuje się do przyjęcia koniecznych środków interwencyjnych zgodnych z przepisami Unii Europejskiej na podstawie art. 57 ustawy o epizootiach.

2. W celu zwalczania chorób ryb i mięczaków Szwajcaria stosuje rozporządzenie o epizootiach, w szczególności jego art. 61 (zobowiązania właścicieli, osób uprawnionych do połowu ryb oraz organów odpowiedzialnych za monitorowanie połowów), art. 62–76 (ogólne środki zwalczania choroby), art. 275–290 (szczególne środki dotyczące chorób ryb, laboratorium diagnostyczne) oraz art. 291 (choroby epizootyczne podlegające kontroli).

3. Wspólnotowym laboratorium referencyjnym dla chorób skorupiaków jest Centre for Environment, Fisheries & Aquaculture Science (CEFAS), Weymouth Laboratory, Zjednoczone Królestwo. Wspólnotowym laboratorium referencyjnym dla chorób ryb jest National Veterinary Institute, Technical University of Denmarkiet, Hangövej 2, 8200 Århus, Dania. Wspólnotowym laboratorium referencyjnym dla chorób mięczaków jest Laboratoire IFREMER, BP 133, 17390 La Tremblade, Francja. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań związanych z wyznaczeniem tych laboratoriów. Funkcje i zadania tych laboratoriów są określone w części I załącznika VI do dyrektywy 2006/88/WE.

4. Przeprowadzenie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 58 dyrektywy 2006/88/WE oraz art. 57 ustawy o epizootiach.”

ZAŁĄCZNIK II

I. W dodatku 2 do załącznika 11 rozdział „I. Bydło i trzoda chlewna”, część B „Szczególne przepisy i procedury wykonawcze” pkt. 7 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d) okres izolacji zostaje uchylony, jeśli po wyeliminowaniu zarażonych zwierząt dwa badania serologiczne wszystkich reproduktorów i reprezentatywnej liczby tuczników, wykonane co najmniej w odstępie 21 dni, dały wynik ujemny.

Z tytułu uznania statusu Szwajcarii przepisy decyzji 2008/185/WE (Dz.U. L 59 z 4.3.2008, s. 19), ostatnio zmienionej decyzją 2009/248/WE (Dz.U. L 73 z 19.3.2009, s. 22), stosuje się mutatis mutandis .”

W dodatku 2 do załącznika 11 rozdział „I. Bydło i trzoda chlewna”, część B „Szczególne przepisy i procedury wykonawcze” pkt. 11 otrzymuje brzmienie:

„11. Bydło i trzoda chlewna stanowiące przedmiot handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią posiadają świadectwa zdrowia zgodne ze wzorami wymienionymi w załączniku F do dyrektywy 64/432/EWG. Wprowadza się następujące zmiany:

- model 1 świadectwa pod sekcją C zostaje zmieniony jak następuje:

w pkt. 4 dotyczącym dodatkowych gwarancji tiret zostają uzupełnione w następujący sposób:

„choroba: zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła,

- zgodnie z decyzją Komisji 2004/558/WE, której postanowienia stosuje się mutatis mutandis ;”;

- model 2 świadectwa pod sekcją C zostaje zmieniony jak następuje:

w pkt. 4 dotyczącym dodatkowych gwarancji tiret zostają uzupełnione w następujący sposób:

„choroba: Aujeszkyego

- zgodnie z decyzją Komisji 2008/185/WE, której postanowienia stosuje się mutatis mutandis ;”.

II. W dodatku 2 do załącznika 11 rozdział „IV. Drób i jaja wylęgowe”, część B „Szczególne przepisy i procedury wykonawcze” pkt. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. W przypadku wysyłki jaj wylęgowych do Unii Europejskiej organy szwajcarskie zobowiązują się do przestrzegania zasad dotyczących znakowania ustanowionych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 617/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w zakresie norm handlowych w odniesieniu do jaj wylęgowych i piskląt drobiu hodowlanego (Dz.U. L 168 z 28.6.2008, s. 5).”

III. W dodatku 2 do załącznika 11 rozdział V otrzymuje brzmienie:

„ V. ZWIERZĘTA I PRODUKTY AKWAKULTURY

A. PRAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 1 września 2009 r.

Unia Europejska | Szwajcaria |

Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14). | 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 3 i 4 (choroby epizootyczne określone), art. 18a (rejestracja hodowli obejmujących ryby), art. 61 (zobowiązania osób uprawnionych do połowu ryb i organów odpowiedzialnych za monitorowanie połowów), art. 62–76 (ogólne środki zwalczania choroby), art. 275–290 (szczególne środki dotyczące chorób ryb, laboratorium diagnostyczne). 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE; RS 916.443.10). 3. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą zwierząt pochodzących z krajów trzecich (OITA; RS 916.443.12). |

B. SZCZEGÓLNE PRZEPISY I PROCEDURY WYKONAWCZE

1. W celu stosowania niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria oficjalnie nie jest dotknięta zakaźną anemią łososia oraz zakażeniami wywoływanymi przez Marteilia refringens i Bonamia ostreae .

2. Ewentualne zastosowanie art. 29, 40, 41, 43, 44 i 50 dyrektywy 2006/88/WE pozostaje w kompetencjach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

3. Wymogi inspekcji weterynaryjnej regulujące wprowadzanie do obrotu ozdobnych zwierząt wodnych, zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, w tym do obszarów umieszczenia, do łowisk typu „wpuść i złów” i do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, oraz do odnowy populacji, a także zwierząt akwakultury i produktów zwierzęcych przeznaczonych do spożycia przez ludzi określone zostały w art. 4 — 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażającego dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 41).

4. Przeprowadzenie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 58 dyrektywy 2006/88/WE oraz art. 57 ustawy o epizootiach.”

ZAŁĄCZNIK III

W dodatku 5 do załącznika 11 rozdział V „Przepisy szczególne” sekcja A „Identyfikacja zwierząt” otrzymuje brzmienie:

„ A. IDENTYFIKACJA ZWIERZąT

A. PRAWODAWSTWO*

* W przypadku braku innych wskazań, wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami do nich wprowadzonymi przed dniem 1 września 2009 r.

Unia Europejska | Szwajcaria |

1. Dyrektywa Rady 2008/71/WE z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji świń (Dz.U. L 213 z 8.8.2008, s. 31) 2. Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U. L 204 z 11.8.2000, s. 1). | 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 7–20 (rejestracja i identyfikacja). 2. Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące baz danych dotyczących przemieszczania zwierząt (RS 916.404). |

B. SZCZEGÓLNE PRZEPISY I PROCEDURY WYKONAWCZE

a) Zastosowanie art. 4 ust. 2 dyrektywy 2008/71/WE podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

b) Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 i art. 57 ustawy o epizootiach, a także art. 1 rozporządzenia z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie koordynowania kontroli gospodarstw rolnych (OCI, RS 910.15).”

ZAŁĄCZNIK IV

I. W dodatku 6 do załącznika 11 rozdział 1 rubryka „Warunki szczególne” linia 6 otrzymuje brzmienie:

„(6). Odpowiednie organy szwajcarskie mogą dokonać zwolnienia z badania, którego celem jest wykrycie obecności włosieni ( Trichinella ) w tuszach wieprzowych i mięsie świń domowych przeznaczonych na tucz i do uboju w rzeźniach o niewielkich mocach produkcyjnych.

Przepis ten stosuje się do dnia 31 grudnia 2014 r.

Zgodnie z przepisami art. 8 ust. 3 rozporządzenia DFE z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczącego higieny podczas uboju zwierząt (OhyAb; RS 817.190.1 ) oraz art. 9, ust. 8 rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r. o środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (RS 817.022.108 ) tusze wieprzowe i mięso świń domowych przeznaczonych na tucz i do uboju, a także przetwory mięsne, produkty mięsne oraz przetworzone produkty mięsne, które od nich pochodzą, posiadają specjalne oznakowanie warunków zdrowotnych zgodnie ze wzorem określonym w ostatnim ustępie załącznika 9 do rozporządzenia DFE z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczącego higieny podczas uboju zwierząt (OHyAb; RS 817.190.1 ). Produkty te nie mogą być przedmiotem handlu z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, zgodnie z przepisami art. 9 lit. a) rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r. o środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (RS 817.022.108 ).”

II. W dodatku 6 do załącznika 11 rozdział 1 rubryka „Warunki szczególne” linia 11 otrzymuje brzmienie:

„1. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1);

2. Dyrektywa Komisji 95/45/WE z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 226 z 22.9.1995, s. 1);

3. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2232/96 z dnia 28 października 1996 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla substancji aromatycznych używanych lub przeznaczonych do użycia w lub na środkach spożywczych (Dz.U. L 299 z 23.11.1996, s. 1);

4. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3);

5. Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z 23.5.1996, s. 10);

6. Dyrektywa 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 16);

7. Dyrektywa 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 24);

8. Decyzja Komisji 1999/217/WE z dnia 23 lutego 1999 r. przyjmująca rejestr substancji aromatycznych używanych w lub na środkach spożywczych sporządzony w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 84 z 27.3.1999, s. 1);

9. Decyzja Komisji 2002/840/WE z dnia 23 października 2002 r. przyjmująca wykaz zatwierdzonych jednostek w państwach trzecich w odniesieniu do napromieniowania żywności (Dz.U. L 287 z 25.10.2002, s. 40);

10. Rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni (Dz.U. L 309 z 26.11.2003, s. 1);

11. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5);

12. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 884/2007 z dnia 26 lipca 2007 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zawieszających stosowanie E 128 czerwień 2G jako barwnika żywności (Dz.U. L 195 z 27.7.2007, s. 8);

13. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie enzymów spożywczych, zmieniające dyrektywę Rady 83/417/EWG, rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999, dyrektywę 2000/13/WE, dyrektywę Rady 2001/112/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 258/97 (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 7);

14. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16);

15. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34);

16. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/32/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 3);

17. Dyrektywa Komisji 2008/60/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 158 z 18.6.2008, s. 17);

18. Dyrektywa Komisji 2008/84/WE z dnia 27 sierpnia 2008 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz.U. L 253 z 20.9.2008, s. 1);

19. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009).”

ZAŁĄCZNIK V

W dodatku 10 do załącznika 11 rozdział V otrzymuje brzmienie:

„a) W części 1A skreśla się pkt. 3, 6, 7, 8, 9 i 14.

b) W części 1A dodaje się następujące punkty:

31. Dyrektywa Komisji 2008/60/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 158 z 18.6.2008, s. 17).

32. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16).

33. Dyrektywa Komisji 2008/84/WE z dnia 27 sierpnia 2008 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz.U. L 253 z 20.9.2008, s. 1).”

ZAŁĄCZNIK VI

Dodatek 11 do załącznika 11 otrzymuje brzmienie:

„V. PUNKTY KONTAKTOWE

I. Dla Unii Europejskiej:

Dyrektor

Ochrona Zdrowia i Dobrostan Zwierząt

Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia i Konsumentów

Commission Européenne, B-1049 Bruxelles

II. Dla Szwajcarii:

Dyrektor

Office vétérinaire fédéral (Federalny Urząd Weterynaryjny)

CH-3003 Berne

Inny ważny punkt kontaktowy:

Kierownik Działu

Office fédéral de la santé publique (Centralny Urząd Zdrowia)

Division sécurité alimentaire (Dział bezpieczeństwa żywności)

CH-3003 Berne[pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.

[2] Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 1-5.

[3] Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 1.

[4] Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.

[5] Dz.U. L 23 z 28.1.2004, s. 27.

[6] Dz.U. L 6 z 10.1.2009, s. 89.