[pic] | KOMISJA EUROPEJSKA | Bruksela, dnia 26.5.2010 KOM(2010) 287 wersja ostateczna KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO USTANOWIENIE DELEGATURY UE PRZY ONZ W GENEWIE KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO USTANOWIENIE DELEGATURY UE PRZY ONZ W GENEWIE 1. WSTĘP Od dnia 1 grudnia 2009 r., czyli od dnia wejścia w życie traktatu lizbońskiego, delegatury Komisji zostały przekształcone w delegatury UE. Będą one częścią Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) podlegającej Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz wiceprzewodniczącej Komisji (WP/wiceprzewodnicząca), Catherine Ashton. W październiku 2009 r. Rada Europejska przyjęła sprawozdanie prezydencji dotyczące ESDZ (dok. nr 14930/09), w którym podkreślano m.in. potrzebę pilnego dostosowania tych delegatur UE, w których potrzeby w zakresie koordynacji i skuteczności działań zewnętrznych mają ogromne znaczenie z przyczyn politycznych oraz operacyjnych. Chodzi zwłaszcza o pięć delegatur UE przy organizacjach międzynarodowych, wśród których jest m.in. delegatura w Genewie. Kwestia delegatur UE została również poruszona we wniosku WP z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie decyzji Rady określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (dok. nr 8029/10). W dniu 26 kwietnia Rada (do Spraw Ogólnych) osiągnęła porozumienie polityczne w sprawie zasadniczych elementów przyszłej decyzji. Negocjacje będą kontynuowane, m.in. w kontekście wniosków Komisji dotyczących regulaminu pracowniczego i rozporządzenia finansowego. W tym kontekście należy zauważyć, że w związku z ustanowieniem ESDZ – której personel będzie składać się z pracowników Komisji, Sekretariatu Generalnego Rady i służb dyplomatycznych państw członkowskich – Komisja rozpoczęła procedurę selekcji na 2010 r. na stanowiska kierowników delegatur spośród kandydatów z tych trzech źródeł. Planuje się również połączenie biura łącznikowego Sekretariatu Generalnego Rady w Genewie z delegaturą UE, po tym jak Rada podejmie decyzję w sprawie ESDZ. W związku z tym niniejszy komunikat dotyczy kwestii podzielenia delegatury UE w Genewie w celu umożliwienia UE podjęcia nowych obowiązków w ramach ONZ. Sam podział zostanie dokonany w ramach istniejących zasobów i w bieżących warunkach, i nie będzie przesądzał o przyszłym wzmocnieniu, po ustanowieniu ESDZ, aby umożliwić delegaturze ONZ podjęcie zwiększonej liczby obowiązków. 2. UZASADNIENIE DLA UTWORZENIA DRUGIEJ DELEGATURY UE W GENEWIE 1. Szeroki zakres zadań Obecny mandat delegatury obejmuje z jednej strony działalność dyplomatyczną dotyczącą Światowej Organizacji Handlu (WTO), a z drugiej strony 18 organizacji ONZ i organy powiązane oraz inne wyspecjalizowane agencje[1] mające siedzibę w Genewie. Delegatura ma dwie sekcje polityczne, jedną dotyczącą WTO i powiązanych spraw gospodarczych i handlowych oraz drugą dotyczącą spraw ONZ, a także wspólną sekcję spraw administracyjnych. Obowiązki delegatury w zakresie negocjacji WTO są znaczące, biorąc pod uwagę wyłączne kompetencje Unii w dziedzinie handlu zewnętrznego, jej członkostwo w WTO, rolę Komisji jako wyłącznego negocjatora w imieniu UE, a także znaczenie UE jako największego bloku handlowego na świecie. Dlatego zapewnienie ciągłego i wystarczającego stanowiska dla naszego przedstawicielstwa jest bezsprzecznie jednym z najważniejszych priorytetów dla UE. Rola UE w ramach ONZ oraz wkład UE w polityki i programy ONZ jest również znaczący; nadal wzrasta także udział delegatury w pracach wielu organów ONZ. Głównym celem delegatury w tym zakresie jest pomoc w umacnianiu współpracy między UE a systemem ONZ, tak aby polityki i kompetencje UE miały odzwierciedlenie w ONZ, a także poprawa spójności na szczeblu międzynarodowym. Delegatura w coraz większym stopniu musi uczestniczyć w pełnym zakresie działań ONZ w Genewie oraz zapewniać pełną i szybką sprawozdawczość i wsparcie dla Brukseli, zwłaszcza w dziedzinie praw człowieka, pomocy humanitarnej, azylu i migracji, zdrowia, pracy i własności intelektualnej, rozbrojenia, a także zajmować się coraz większą liczbą sesji regularnych i specjalnych. Współpraca z państwami członkowskimi UE w Genewie jest zasadniczym aspektem pracy delegatury, na którą poświęca się znaczącą część wysiłków. Ponadto delegatura ma za zadanie promowanie widoczności i zrozumienia roli UE i prowadzonych przez nią polityk poprzez swoje kontakty, działania informacyjne i tworzenie sieci z innymi misjami dyplomatycznymi i organizacjami międzynarodowymi, organami i agencjami mającymi siedzibę w Genewie. Oprócz tego Genewa przyjmuje dużą liczbę wizyt w ramach podróży służbowych urzędników z Brukseli, w tym wielu komisarzy. W związku z tym kierownicy delegatur i ich zastępcy muszą podejmować działania organizacyjne i wspierające dotyczące przybywających do Genewy służbowo osób z Komisji lub – w razie konieczności - z innych instytucji UE, towarzyszyć im w razie potrzeby oraz wspierać w sprawozdawczości dotyczącej tych podróży. Jednym z głównym wyzwań dla delegatury była i jest konieczność odpowiedniego zrównoważenia przez kierownika delegatury lub jego zastępcę działań dotyczących WTO i tych dotyczących ONZ, zwłaszcza że działania dotyczące WTO stanowią prawie pełnoetatową pracę na każdym ze stanowisk, a praca dotyczące ONZ również nabiera coraz bardziej pełnoetatowego charakteru. Już w 1994 r. służby kontrolne Komisji zaleciły utworzenie dwóch odrębnych stanowisk zastępców kierownika delegatury, jednego dotyczącego WTO a drugiego ONZ. W czasie ostatniej inspekcji przeprowadzonej w 2008 r. również zwrócono uwagę na rosnącą ilość pracy dotyczącej ONZ oraz wynikającą z tego potrzebę powołania odrębnego ambasadora przy ONZ. Obecnie odbywa się na przykład taka sama liczba posiedzeń koordynacyjnych dotyczących spraw ONZ jak tych dotyczących spraw WTO. Zauważa się również niezadowolenie państw członkowskich UE z niskiego statusu i obecności UE w kontekście ONZ. 2. Nowe wyzwania W następstwie wejścia w życie traktatu lizbońskiego delegatura w Genewie będzie musiała przejąć zadania lokalnej prezydencji w zakresie lokalnej koordynacji i reprezentowania Unii. Nie nastąpiło to jeszcze, ponieważ delegatura nie ma jeszcze odpowiedniej obsady kadrowej. W międzyczasie delegatura, ambasada Hiszpanii i ambasady innych państw członkowskich wypracowały pragmatyczne ustalenia w zakresie podziału pracy. To samo dotyczy innych delegatur UE przy organizacjach międzynarodowych. W przyszłości obciążenie pracą kierownika delegatury będzie znacznie większe w związku z koordynacją stanowiska UE na różnych forach ONZ. Dotyczy to zwłaszcza potrzeby fizycznej obecności kierownika delegatury na różnych posiedzeniach koordynacyjnych UE na szczeblu kierownika delegatury. Równocześnie część delegatury zajmująca się sprawami ONZ będzie musiała przygotować się do nowej roli polegającej na zastąpieniu rotacyjnej prezydencji w zakresie reprezentowania UE w ONZ, zapewnienia wewnętrznej koordynacji i przejścia z analiz i sprawozdawczości do bardziej aktywnej roli obejmującej również podejmowanie działań politycznych. Ta stopniowa transformacja dotyczy bardziej działalności związanej z ONZ i innymi agencjami niż z WTO, w przypadku której delegatura ma od dawna uznaną i nawet bardziej zasadniczą rolę, co opisano powyżej. Proces dotyczący WTO jest w przeważającej mierze prowadzony przez ambasadora, a negocjacje czasem prowadzone są w wąskim gronie kierowników misji obecnych w Genewie, w tym kierownika delegatury UE, ale już nie państw członkowskich. Na innych, bardziej ograniczonych posiedzeniach WTO kierownik delegatury UE lub jego zastępca występują w imieniu UE. Ze względu na wyłączną kompetencję Unii w tym zakresie, ważne jest, aby ambasador UE przy WTO był przedstawicielem jak najwyższego szczebla, równoważnym jego odpowiednikom, ponieważ będzie musiał utrzymywać dobre i skuteczne kontakty z państwami trzecimi akredytowanymi przy WTO i z dyrektorem generalnym WTO, a także prowadzić skuteczną, codzienną koordynację z innymi państwami członkowskimi UE. Ambasador UE przy WTO musi również nadal zapewniać udział delegatury, w dziedzinach objętych jej mandatem, we wszystkich negocjacjach i posiedzeniach WTO oraz reprezentować UE na oficjalnych ceremoniach oraz w ramach stosunków dyplomatycznych w Genewie związanych z zajmowaniem tego stanowiska. Obejmuje to m.in. jego obecność na posiedzeniach urzędników wyższego szczebla, aktywny udział w sprawach dotyczących rozwiązywania sporów, a nawet pełnienie funkcji negocjatora w wielu sytuacjach, gdy nie jest możliwe uczestnictwo przedstawicieli z Brukseli na odpowiednim szczeblu. Należy zauważyć, że w związku ze znaczącą ilością pracy zarówno w WTO jak i w ONZ, inni ważni partnerzy działający na arenie międzynarodowej, tacy jak Stany Zjednoczone, Chiny, Kanada, Indie, Australia i Brazylia, również dążą do posiadania dwóch ambasadorów, a najczęściej dwóch odrębnych misji, jednej dla spraw dotyczących WTO, a drugiej dla spraw dotyczących ONZ. Podsumowując, widać wyraźnie, że jeden kierownik delegatury nie może – a w przyszłości tym bardziej nie będzie mógł – podołać wszystkim nowym obowiązkom wynikającym z rozszerzenia prac ONZ i wejścia w życie postanowień traktatu lizbońskiego, a z powodu bardzo różnego charakteru zadań WTO i ONZ, delegatura UE w Genewie powinna zostać przekształcona w dwie odrębne delegatury, których ambasadorzy będą zajmować się odpowiednio sprawami ONZ i WTO. Podział na dwie delegatury będzie musiał zostać przeprowadzony w ramach istniejących środków i możliwości. Obie delegatury powinny mieć tę samą siedzibę i sekcję administracyjną, aby jak najefektywniej wykorzystywać efekt synergii. Ostateczna organizacja wewnętrzna tych dwóch misji powinna zostać określona po połączeniu biura łącznikowego sekretariatu Rady z delegaturą UE. 3. ZASOBY LUDZKIE I ŚRODKI BUDŻETOWE Wniosek zakłada utrzymanie stałej liczby stanowisk. Stanowisko drugiego kierownika delegatury zostanie utworzone poprzez wykorzystanie istniejącego stanowiska zastępcy kierownika delegatury, na które odwołany zostanie nabór rotacyjny przypadający na 2010 r. Stanowisko to zostanie przeniesione do wyższej grupy zaszeregowania, a nabór na nie zostanie ponownie opublikowany na wyższym szczeblu. Zgodnie z zamierzeniem, jeśli pozwolą na to środki budżetowe, w obu delegaturach utworzone zostaną stanowiska zastępcy kierownika delegatury. Możliwość taka może wystąpić w związku z utworzeniem ESDZ i połączeniem delegatury UE z biurem łącznikowym Rady. W międzyczasie liczba pracowników w delegaturze UE pozostanie na stałym poziomie. W związku z powyższym oraz faktem, że istniejąca sekcja administracyjna pozostanie wspólna dla obu delegatur, ograniczone zostaną do minimum wszelkie dodatkowe koszty związane z istnieniem drugiego kierownika delegatury, które zostaną pokryte z istniejących zasobów. PL UPROSZCZONA OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH 1 Tytuł projektu decyzji : Komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego: USTANOWIENIE DELEGATURY UE PRZY ONZ W GENEWIE 2 Odnośne obszary polityki i działania w budżecie zadaniowym: Obszary polityki: Stosunki zewnętrzne, handel, rozwój, rozszerzenie Działanie: Służba zewnętrzna – Wydatki administracyjne delegatur 3 Podstawa prawna: ( Autonomia administracyjna ( Inne ( określić) :____________________ 4 Opis i uzasadnienie : Wnioskuje się o podział obecnej delegatury na dwie odrębne jednostki, jedną zajmująca się sprawami WTO, a drugą sprawami ONZ. Jest to niezbędne na skutek wzrostu obciążenia pracą delegatury po wejściu w życie traktatu lizbońskiego, a w szczególności w związku z koniecznością reprezentowania Unii Europejskiej na odpowiednim szczeblu zarówno w WTO jak i w ONZ. Nie jest możliwe dalsze skuteczne wykonywanie tych obowiązków przez jednego kierownika delegatury. Obecne stanowisko zastępcy kierownika delegatury zostanie zatem przekwalifikowane z AD13 do AD14/15. Oprócz tej zmiany nie będą potrzebne dodatkowe środki budżetowe, ponieważ obie delegatury będą wspólnie korzystać z tej samej siedziby i sekcji administracyjnych. Stanowisko sekretarskie dla nowego kierownika delegatury zostanie utworzone poprzez przesunięcie w ramach istniejących zasobów. 5 Okres obowiązywania i szacowane skutki finansowe: 5.1 Okres stosowania: ( Decyzja o ograniczonym okresie obowiązywania ( Decyzja obowiązująca od [ YYYY] do [YYYY] ( Skutki finansowe od [YYYY] do [YYYY] ( Decyzja o nieograniczonym okresie obowiązywania począwszy od 2010 r. 5.2 Szacowany wpływ na budżet: Projekt decyzji zakłada: ( oszczędności ( dodatkowe koszty (jeśli tak, proszę podać odpowiednie działy wieloletnich ram finansowych): Dodatkowe koszty, które są niewielkie, zostaną pokryte z istniejących środków dla służby zewnętrznej w ramach działu 5. 5.3 Wkłady stron trzecich w finansowanie projektu decyzji: BRAK 5.4 Wyjaśnienie danych liczbowych: Powstające dodatkowe koszty, na podstawie danych z budżetu na 2010 r., dotyczą: Marginalne koszty wzrostu płac między AD 13 a AD 15 – szacowane na 5 000 EUR miesięcznie. Marginalne koszty oficjalnej rezydencji w porównaniu ze standardowym mieszkaniem: 29 200 EUR rocznie. Dodatkowe koszty reprezentacyjne: 20 000 EUR rocznie. Nabycie służbowego samochodu: 30 000 EUR w 2010 r. oraz roczne koszty bieżące w wysokości 2 400 EUR rocznie. Koszty te obliczono dla 6 miesięcy w 2010 r. i 12 miesięcy w roku 2011 i następnych. Samochód zostanie zmieniony w roku 4. Nabycie mebli do rezydencji w 2010 r.: 43 000 EUR 6 Zgodność z obecnymi wieloletnimi ramami finansowymi: ( Wniosek jest zgodny z istniejącym programowaniem finansowym. ( Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych. ( Wniosek wymaga użycia instrumentu elastyczności lub przeglądu wieloletnich ram finansowych[2]. 7 Wpływ oszczędności lub dodatkowych kosztów na podział zasobów: ( Zasoby, które zostaną uzyskane na mocy wewnętrznych przesunięć pomiędzy departamentami ( Zasoby zostały już przydzielone odpowiednim departamentom ( Zasoby, o które zostanie złożony wniosek w ramach następnej procedury RSP/WPB Potrzeby związane z zasobami ludzkimi i administracyjnymi zostaną zaspokojone w ramach środków przydzielonych zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach corocznej procedury przydziału środków z uwzględnieniem istniejących ograniczeń budżetowych. ZAŁĄCZNIK: SZACOWANE SKUTKI FINANSOWE (oszczędności lub dodatkowe koszty) DOTYCZĄCE ŚRODKÓW O CHARAKTERZE ADMINISTRACYJNYM LUB PRZEZNACZONYCH NA ZASOBY LUDZKIE FTE = Stanowiska w przeliczeniu na pełne etaty XX oznacza odnośny obszar polityki lub tytuł W mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony) | n | n+1 | n+2 | n+3 | n+4 | n+5 | n+6 i później | Dział 5 | Siedziba główna | XX 01 02 11 01 – Wydatki na podróże służbowe i cele reprezentacyjne | XX 01 02 11 02 – Koszty konferencji i spotkań | XX 01 02 11 03 – Posiedzenia komitetów | XX 01 02 11 04 – Analizy i konsultacje | XX 01 02 11 05 – Opracowywanie systemów zarządzania i systemów informacyjnych | XX 01 02 11 06 –Szkolenia specjalistyczne i z zakresu zarządzania | XX 01 03 01 03 – Wyposażenie i meble | XX 01 03 01 04 – Wydatki na usługi i inne koszty operacyjne | Inne pozycje w budżecie (określić w razie potrzeby) | Delegatury: | XX 01 02 12 01 – Wydatki na podróże służbowe, konferencje i cele reprezentacyjne | 0,010 | 0,020 | 0,020 | 0,020 | 0,020 | 0,020 | 0,020 | 0,130 | XX 01 02 12 02 – Szkolenia specjalistyczne personelu w delegaturach | XX 01 03 02 01 – Nabywanie, wynajem i koszty pochodne | 0,015 | 0,029 | 0,029 | 0,029 | 0,029 | 0,029 | 0,029 | 0,189 | XX 01 03 02 02 – Sprzęt, meble, materiały i usługi | 0,074 | 0,002 | 0,002 | 0,002 | 0,032 | 0,002 | 0,002 | 0,116 | Ogółem – dział 5 | 0,099 | 0,051 | 0,051 | 0,051 | 0,081 | 0,051 | 0,051 | 0,435 | Spoza działu 5 | XX 01 04 yy – Wydatki na pomoc techniczną i administracyjną (bez personelu zewnętrznego) ze środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”) | - Siedziba główna | - Delegatury | XX 01 05 03 – Inne wydatki na zarządzanie w ramach pośrednich badań naukowych | 10 01 05 03 - Inne wydatki na zarządzanie w ramach bezpośrednich badań naukowych | Inne pozycje w budżecie (określić w razie potrzeby) | Ogółem – spoza działu 5 | SUMA CAŁKOWITA | 0,099 | 0,051 | 0,051 | 0,051 | 0,081 | 0,051 | 0,051 | 0,435 | [1] HRC, UNCTAD, UNHCR, ITC, ECE, ILO, WHO, WIPO, ITU, WSIS, UPU, WMO, IOM, CoD, BTWC, CCW, APMBT, 1. Komitet Zgromadzenia Ogólnego ONZ. [2] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.