22.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 286/1

A.

mając na uwadze, że runda z Ad-Dauhy została zainicjowana w 2001 r. w celu stworzenia nowych możliwości handlowych, wzmocnienia wielostronnych zasad handlowych, skorygowania istniejących nierówności w systemie handlu oraz wykorzystania handlu do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju, z naciskiem na integrację gospodarczą krajów rozwijających się, zwłaszcza krajów najsłabiej rozwiniętych, a także w przekonaniu, że system wielostronny, oparty na sprawiedliwszych i bardziej godziwych zasadach, może przyczynić się do uczciwego i wolnego handlu służącego rozwojowi wszystkich kontynentów,

B.

mając na uwadze, że deklaracja z Ad-Dauhy potwierdza zobowiązanie do szczególnego i zróżnicowanego traktowania krajów rozwijających się w celu uwzględnienia ich odmiennej sytuacji,

C.

mając na uwadze, że rozmowy ministerialne prowadzone na forum WTO w celu zamknięcia rundy z Ad-Dauhy utknęły w martwym punkcie pod koniec lipca 2008 r.,

D.

mając na uwadze, że kryzys gospodarczy szczególnie boleśnie uderzył w handel międzynarodowy, a przepływy handlowe skurczyły się w jeszcze większym stopniu niż światowa produkcja,

E.

mając na uwadze, że udoskonalenie zasad WTO dotyczących ułatwień handlowych przyniosłoby korzyść wszystkim członkom WTO, zwiększając pewność prawa, obniżając koszty transakcji handlowych i zapobiegając nadużyciom,

F.

mając na uwadze, że podczas siódmej konferencji ministerialnej WTO, która odbyła się od 30 listopada do 2 grudnia 2009 r. w Genewie, podkreślono ogromne znaczenie handlu i rundy dauhańskiej dla ożywienia gospodarczego i złagodzenia ubóstwa w krajach rozwijających się,

G.

mając na uwadze, że w WTO nazwy „Unia Europejska” użyto po raz pierwszy na sesji roboczej w dniu 1 grudnia 2009 r. podczas siódmej konferencji ministerialnej, w wyniku wejścia w życie traktatu z Lizbony,

1.

przypomina o swoim zaangażowaniu na rzecz wielostronnego systemu handlu oraz na rzecz WTO jako gwaranta systemu handlowego opartego na zasadach; uważa, że WTO ma do odegrania kluczową rolę w zapewnieniu lepszego zarządzania globalizacją oraz sprawiedliwszego podziału płynących z niej korzyści;

2.

jest zdania, że podczas obecnego kryzysu gospodarczego zasady i zobowiązania WTO w dużej mierze uniemożliwiły jej członkom stosowanie środków ograniczających handel, pozwalając zarazem na elastyczność w przyjmowaniu środków ożywiających gospodarkę;

3.

zachęca członków WTO do dalszego zaangażowania w aktywne zwalczanie protekcjonizmu we wszystkich ich dwu- i wielostronnych stosunkach handlowych oraz w przyszłych porozumieniach;

4.

ponownie wyraża zdecydowane poparcie dla uznania rozwoju za centralny element dauhańskiej agendy rozwoju i wzywa członków WTO do utrzymania ambitnych celów określonych w deklaracji z Ad-Dauhy z 2001 r. w celu zapewnienia, że trwająca runda negocjacji handlowych będzie faktycznie poświęcona rozwojowi i przyczyni się do realizacji milenijnych celów rozwoju ONZ;

5.

jest zdania, że aby w pełni zrealizować zobowiązanie do zakończenia rundy rozwojowej, kraje rozwinięte muszą unikać dążenia do celów negocjacyjnych, które mogłyby podważyć cele rozwojowe rundy; ponadto uważa, że kraje wschodzące muszą dopilnować, by ich cele w zakresie rozwoju nie stały w sprzeczności z celami innych krajów rozwijających się, zwłaszcza tych najsłabiej rozwiniętych;

6.

dostrzega postęp, jaki osiągnięto w ramach dauhańskiej agendy rozwoju od konferencji ministerialnej w Hongkongu; odnotowuje zaangażowanie widoczne podczas siódmej konferencji ministerialnej w Genewie, którego zabrakło podczas dauhańskiej rundy negocjacji;

7.

zdecydowanie popiera zamknięcie dauhańskiej agendy rozwoju w oparciu o kompleksowe, ambitne i wyważone wyniki negocjacji, korzystne dla wzrostu gospodarczego i rozwoju na całym świecie, a także dla wiarygodności wielostronnego systemu handlu; jest zdania, że pomyślne zamknięcie dauhańskiej agendy rozwoju może być ważnym czynnikiem stymulującym ogólnoświatowe ożywienie gospodarcze po kryzysie finansowym i gospodarczym;

8.

wzywa kraje wschodzące, by przyjęły na siebie odpowiedzialność, jaka przypada im ze względu na rolę odgrywaną przez nie w światowej gospodarce, oraz by poczyniły ustępstwa współmierne do stopnia ich rozwoju i konkurencyjności (sektorowej); podkreśla znaczenie handlu na osi Północ-Południe, a także Południe-Południe;

9.

wzywa kraje rozwinięte i wschodzące, by przyłączyły się do inicjatywy UE „wszystko prócz broni”, oferując krajom najsłabiej rozwiniętym stuprocentowo bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp do rynku; podkreśla również znaczenie wzmocnionych ram pomocy na rzecz wymiany handlowej;

10.

wzywa Komisję do realizowania celów wymienionych w mandacie negocjacyjnym w zakresie ochrony oznaczeń geograficznych i praw własności intelektualnej, dostępu do rynku dla towarów przemysłowych i usług oraz zamówień publicznych zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się, a także minimalnych wymogów w dziedzinie standardów środowiskowych i społecznych;

11.

zachęca UE, by odegrała istotną rolę we wspieraniu namacalnych postępów w toczących się negocjacjach w WTO z myślą o zamknięciu rundy dauhańskiej, a także w ułatwianiu pełnego udziału krajów rozwijających się i krajów najsłabiej rozwiniętych w światowym handlu, działając jako pomost między stanowiskami poszczególnych członków WTO;

12.

wzywa Komisję do ścisłego przestrzegania mandatu negocjacyjnego udzielonego jej przez Radę, w którym zakończona już reforma WPR wyznacza limit działania Komisji, pod warunkiem że jej partnerzy handlowi zgodzą się na podobne ustępstwa, a także do zdecydowanej obrony stanowiska UE w sprawie oznaczeń geograficznych;

13.

wzywa Komisję, by w zawieranym obecnie porozumieniu w sprawie bananów zapewniła producentom z AKP i producentom wspólnotowym autentyczną pewność prawa oraz uwzględnienie finansowych konsekwencji tego porozumienia;

14.

przypomina o zobowiązaniu do uzyskania równoczesnej eliminacji wszelkich form subsydiów eksportowych i wprowadzenia warunków stosowania wszelkich środków eksportowych o równoważnym skutku, przyjętym przez członków WTO na konferencji ministerialnej w Hongkongu;

15.

wzywa kraje rozwinięte i wschodzące do dopilnowania, by porozumienie umożliwiło krajom rozwijającym się korzystanie z instrumentów politycznych koniecznych do ochrony i rozwoju ich sektora rolnictwa i lokalnej produkcji żywności, podniesienia standardu życia na obszarach wiejskich oraz poprawy gwarancji podaży żywności (tzn. powszechnego dostępu do odpowiedniej ilości żywności po przystępnych cenach); w związku z tym domaga się zawarcia w porozumieniu jasnych postanowień o specjalnym i wyróżniającym traktowaniu, zwłaszcza w odniesieniu do produktów specjalnych i szczególnych mechanizmów ochronnych;

16.

wzywa do osiągnięcia ambitnych wyników w negocjacjach w sprawie dostępu do rynku dla towarów nierolnych (NAMA), gwarantujących nowe możliwości rzeczywistego dostępu do rynku poprzez znaczne obniżenie stosowanych stawek, a jednocześnie umożliwiających szczególne i zróżnicowane traktowanie; popiera podejmowanie inicjatyw sektorowych w dziedzinach mających znaczenie dla interesów eksportowych UE;

17.

nalega, by Komisja utrzymywała twarde stanowisko negocjacyjne, którego celem będzie rzeczywiście zwiększony dostęp europejskich produktów i usług do rynku zarówno w krajach rozwiniętych, jak i wschodzących;

18.

w związku z tym wzywa do podjęcia kroków w celu dopilnowania, by porozumienia handlowe w sektorze usług finansowych zawierały postanowienia zapewniające zgodność z celami społeczności międzynarodowej oraz grupy G20, jeżeli chodzi o regulację tych usług, w szczególności zaś o unikanie luk prawnych i uchylanie się od zobowiązań podatkowych;

19.

wzywa do intensyfikacji rozmów w dziedzinie usług z myślą o ich dalszej powszechnej liberalizacji, a jednocześnie do utrzymania celów polityki krajowej członków WTO i ich prawa do regulowania usług publicznych;

20.

zwraca uwagę, że należy przeprowadzić refleksję nad reformą instytucjonalną WTO, która poprawi jej funkcjonowanie oraz umocni jej legitymację demokratyczną i zasady ponoszenia odpowiedzialności; w tym kontekście podkreśla znaczenie parlamentarnego wymiaru WTO; wzywa Komisję do odegrania aktywnej roli w przyszłej reformie instytucjonalnej WTO oraz we wspieraniu Zgromadzenia Parlamentarnego WTO;

21.

jest zdania, że WTO musi skuteczniej zająć się powiązaniami handlu z nowymi globalnymi wyzwaniami, takimi jak zmiany klimatu, bezpieczeństwo żywnościowe i niezależność żywnościowa oraz godziwe warunki pracy;

22.

wzywa do zacieśnienia współpracy między WTO a innymi organizacjami i organami międzynarodowymi, takimi jak Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Międzynarodowa Organizacja Pracy (MOP), Program Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP), Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) oraz Konferencja Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), z myślą o zapewnieniu wzajemnego wsparcia i spójności między aspektami handlowymi i pozahandlowymi; w związku z tym wspiera wysiłki prowadzące do przyjęcia międzynarodowych standardów i współpracy regulacyjnej;

23.

popiera wzmocnienie istniejących oraz zawieranie nowych dwustronnych i regionalnych umów o wolnym handlu (WTO plus) jako uzupełnienia ram wielostronnych;

24.

wzywa Komisję do ścisłego włączenia Parlamentu w obecny proces negocjacji; w związku z tym zwraca uwagę na potrzebę renegocjacji Ramowego Porozumienia dotyczącego stosunków pomiędzy Parlamentem a Komisją w celu odzwierciedlenia postanowień traktatu z Lizbony dotyczących handlu, zgodnie z którymi polityka handlowa UE musi zostać objęta bardziej rygorystycznym nadzorem demokratycznym; w świetle traktatu z Lizbony zamierza dokonać przeglądu tego porozumienia międzyinstytucjonalnego, aby umożliwić Parlamentowi pełny udział w międzynarodowych negocjacjach handlowych prowadzonych przez UE, gwarantując w szczególności, że:

25.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz dyrektorowi generalnemu WTO.