[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 16.12.2008

KOM(2008) 857 wersja ostateczna

2008/0250 (AVC)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Załączony wniosek stanowi instrument prawny umożliwiający zawarcie Umowy przejściowej o partnerstwie pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami AKP z regionu Pacyfiku, z drugiej strony:

Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy przejściowej o partnerstwie.

Jak ogłoszono w komunikacie Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2007 r. Umowa przejściowa o partnerstwie została wynegocjowana w celu uniknięcia zakłóceń w handlu ze Wspólnotą po wygaśnięciu systemu handlowego określonego w załączniku V do umowy z Kotonu w dniu 31 grudnia 2007 r. i odstępstwa ustanowionego przez Światową Organizację Handlu (WTO) obejmującego ten system handlowy. Negocjacje te zostały zamknięte zawarciem w dniu 23 listopada 2007 r. Umowy przejściowej o partnerstwie z Republiką Wysp Fidżi i Papuą-Nową Gwineą.

W rezultacie państwa Pacyfiku-sygnatariusze (Fidżi i Papua-Nowa Gwinea) zostały włączone do wykazu krajów, które od dnia 1 stycznia 2008 r. korzystają z oferty dostępu do rynku Wspólnoty złożonej w kontekście umów o partnerstwie gospodarczym, zamieszczonego w załączniku 1 do rozporządzenia w sprawie dostępu do rynku EPA przyjętego przez Radę w dniu 20 grudnia 2007 r.[1] Włączenie ich do wykazu nabierze trwałego charakteru po ratyfikacji Umowy przejściowej o partnerstwie przez wszystkie strony. W ten sposób powstanie jednolity zharmonizowany system handlowy, w którym UE zapewni lepszy dostęp do rynku dla państw Pacyfiku.

Umowa przejściowa o partnerstwie stanowi ramy dla EPA i zawiera ona wszystkie środki konieczne do ustanowienia strefy wolnego handlu zgodnie z postanowieniami art. XXIV GATT z 1994 r.[2], w tym postanowieniami dotyczącymi ułatwień w taryfach celnych i handlu, barier technicznych w handlu, środków sanitarnych i fitosanitarnych oraz rozstrzygania sporów.

Zakres postanowień dotyczących współpracy na rzecz rozwoju oraz postanowień instytucjonalnych jest bardzo ograniczony, ponieważ głównym celem Umowy przejściowej o partnerstwie jest wyłącznie obrót towarowy. Umowa przejściowa o partnerstwie zawiera klauzulę rendez-vous umożliwiającą dalsze negocjowanie pełnej EPA, która obejmie inne obszary, np. współpracę na rzecz rozwoju, usługi, rybołówstwo, rolnictwo, zasady wymiany handlowej, itd.

Negocjacje pełnej EPA są kontynuowane na podstawie wytycznych dotyczących EPA z państwami AKP, przyjętych przez Radę w dniu 12 czerwca 2002 r.

Do czasu wejścia w życie Umowy przejściowej o partnerstwie przewiduje się tymczasowe stosowanie Umowy. Komisja uznała rezultaty negocjacji za satysfakcjonujące oraz zgodne z wytycznymi negocjacyjnymi Rady i zwraca się do Rady z wnioskiem o zawarcie Umowy przejściowej o partnerstwie w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

Parlament Europejski zostanie wezwany do wyrażenia zgody na zawarcie Umowy przejściowej o partnerstwie ustanawiającej ramy EPA.

2008/0250 (AVC)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie zawarcia Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 3 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji,[3],

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 12 czerwca 2002 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z państwami AKP.

(2) Negocjacje w sprawie Umowy przejściowej o partnerstwie (zwanej dalej „przejściową EPA”) zostały zakończone w dniu 23 listopada 2007 r. z Papuą-Nową Gwineą i Republiką Wysp Fidżi.

(3) Do czasu wejścia w życie przejściowej EPA jest ona tymczasowo stosowana od […].

(4) Przejściowa EPA powinna zostać zawarta w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zawiera się w imieniu Wspólnoty Umowę przejściową o partnerstwie pomiędzy państwami Pacyfiku a Wspólnotą Europejską.

Tekst przejściowej EPA jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady składa w imieniu Wspólnoty notyfikację, o której mowa w art. 76 ust. 2 Umowy.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

[…]

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DLA WNIOSKÓW, KTÓRYCH WPŁYW NA BUDŻET OGRANICZA SIĘ WYŁĄCZNIE DO DOCHODÓW

1. TYTUŁ WNIOSKU:

DECYZJA RADY w sprawie zawarcia Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony

2. POZYCJE W BUDŻECIE:

Rozdział i artykuł: 12/120

Kwota zapisana w budżecie na dany rok: 16 431 900 000 (Budżet 2008)

3. WPŁYW FINANSOWY

( Wniosek nie ma wpływu finansowego

( Wniosek nie ma wpływu finansowego na wydatki, lecz ma następujący wpływ finansowy na dochody:

4. ŚRODKI ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCH

W celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi oraz innymi nieprawidłowościami, Komisja może przeprowadzać kontrole oraz inspekcje na miejscu zgodnie z art. 17 Umowy przejściowej o partnerstwie pomiędzy państwami Pacyfiku a Wspólnotą Europejską. Gdy zajdzie taka konieczność, Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) wszczyna dochodzenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1073/1999. Komisja prowadzi regularne kontrole dokumentów i kontrole na miejscu.

5. INNE UWAGI

Wszelkie pozostałe stawki celne stosowane względem produktów pochodzących z tych regionów i państw AKP, które zakończyły negocjacje w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym lub umów zawierających uzgodnienia handlowe zgodne z WTO, zostały zniesione poprzez przyjęcie rozporządzenia Rady 1528/2007. Nie ma zatem dodatkowych skutków finansowych związanych z tym wnioskiem.

[1] Rozporządzenie Rady 1528/2007

[2] Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu (1994)

[3] Dz.U. C […] z […], s. […].

[4] Dz.U. C […] z […], s. […].