[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 25.2.2008

KOM(2008) 117 wersja ostateczna

2002/0222 (COD)

OPINIA KOMISJI

na mocy art. 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE dotycząca poprawek Parlamentu Europejskiego do wspólnego stanowiska Rady w odniesieniu do wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie umów o kredyt konsumencki, zmieniającego projekt Komisji na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE

ZMIENIAJĄCA WNIOSEK KOMISJI na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE

2002/0222 (COD)

OPINIA KOMISJI

na mocy art. 251 ust. 2 akapit trzeci lit. c) Traktatu WE dotycząca poprawek Parlamentu Europejskiego do wspólnego stanowiska Rady w odniesieniu do wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie umów o kredyt konsumencki, zmieniającego projekt Komisji na mocy art. 250 ust. 2 Traktatu WE

1. PRZEBIEG PROCEDURY

Data przekazania wniosku PE i Radzie (dokument COM(2002) 443 wersja ostateczna - 2002/0222 COD): | 12 września 2002 r. |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski (pierwsze czytanie): | 20 kwietnia 2004 r. |

Data przekazania pierwszego zmienionego wniosku: | 29 października 2004 r. |

Data przekazania drugiego zmienionego wniosku: | 7 października 2005 r. |

Data osiągnięcia politycznego porozumienia w Radzie: | 21 maja 2007 r. |

Data przyjęcia wspólnego stanowiska: | 14 września 2007 r. (większość kwalifikowana) |

Data wydania opinii przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny: | 17 lipca 2003 r. |

Data wydania opinii przez Parlament Europejski (drugie czytanie): | 16 stycznia 2008 r. |

2. CEL WNIOSKU KOMISJI

Wniosek dotyczący nowej dyrektywy w sprawie umów o kredyt konsumencki ma dwa cele: zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów i utworzenie warunków dla rzeczywistego rynku wewnętrznego w zakresie kredytu konsumenckiego.

Dyrektywa z 1987 r. oparta była na minimalnej harmonizacji. Niemal wszystkie państwa członkowskie wprowadziły przepisy w różnym stopniu wykraczające poza te minimalne standardy, co utrudniło powstanie jednolitego rynku. Pełna harmonizacja, w szczególności pięciu zasadniczych kwestii ujętych w dyrektywie [informacji udzielanych przed zawarciem umowy i podawanych w umowie, rocznej stopy oprocentowania (APR), prawa do odstąpienia od umowy i prawa do przedterminowej spłaty], ma przyczynić się do stworzenia jednolitego rynku w zakresie umów o kredyt konsumencki, gdyż kredytodawcy nie będą musieli dostosowywać swoich produktów do różnych przepisów krajowych państw członkowskich.

Obecna dyrektywa w sprawie umów o kredyt konsumencki (87/102/WE), przyjęta w 1987 r., ustanawia jedynie podstawowe środki ochrony konsumenta. Ostatnie zmiany na rynku spowodowały konieczność dostosowania tych przepisów.

3. OPINIA KOMISJI NA TEMAT POPRAWEK PRZYJĘTYCH PRZEZ PARLAMENT

PE przegłosował w drugim czytaniu skonsolidowany tekst, który zawiera szereg poprawek do tekstu wspólnego stanowiska. Tekst jest rezultatem negocjacji pomiędzy Radą, PE a Komisją. Najistotniejsza i jednocześnie najbardziej kontrowersyjna poprawka dotyczy rekompensaty w przypadku przedterminowej spłaty. Odnośnie do określenia wysokości rekompensaty PE skreślił odniesienie do referencyjnej stopy procentowej Europejskiego Banku Centralnego i dodał możliwość wprowadzenia przez państwa członkowskie zapisu, według którego kredytodawcy mogą wyjątkowo domagać się rekompensaty wyższej niż górny limit, jeżeli ich strata jest wyższa niż górny limit, a konsument może prosić o zmniejszenie rekompensaty, jeśli potrafi udowodnić, że zaistniała sytuacja odwrotna. Komisja przyjmuje tę poprawkę oraz wszystkie inne poprawki przegłosowane przez PE.

Wynik drugiego czytania w PE był generalnie satysfakcjonujący:

Informacje udzielane przed zawarciem umowy i podawane w umowie oraz roczna stopa oprocentowania zostały w pełni zharmonizowane. Prawo do odstąpienia od umowy zostało w pełni zharmonizowane z niewielkim marginesem elastyczności w zakresie skrócenia przez państwa członkowskie, pod bardzo ścisłymi warunkami, terminu wykonania prawa do odstąpienia z 14 do 7 dni. Komisja wolałaby większą harmonizację w tym zakresie, jak i w zakresie rekompensaty w przypadku przedterminowej spłaty. Jednakże, może ona zaakceptować marginesy elastyczności przyznane państwom członkowskim jako część kompleksowego porozumienia, które pozwoli ustanowić wysoki poziom ochrony konsumenta, tworząc warunki dla rzeczywistego rynku wewnętrznego kredytów konsumenckich.

4. PODSUMOWANIE

Zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE Komisja wprowadza przedstawione powyżej zmiany do swojego wniosku.