[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 25.7.2007

KOM(2007) 446 wersja ostateczna

2007/0164 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie wag nieautomatycznych (Wersja skodyfikowana)

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.

Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.

Z tego powodu kodyfikacja przepisów często zmienianych jest potrzebna, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.

2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były kodyfikowane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej kodyfikować teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.

3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę kodyfikacji , która daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.

Kodyfikacja musi być podejmowana w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.

Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do kodyfikowanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania kodyfikowanych aktów.

4. Celem niniejszego wniosku jest skodyfikowanie dyrektywy Rady 90/384/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wag nieautomatycznych[3]. Nowa dyrektywa zastąpi włączone do niej akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść kodyfikowanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania kodyfikacji.

5. Wniosek kodyfikacyjny został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, dyrektywy 90/384/EWG i aktu ją zmieniającego, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku VIII do skodyfikowanej dyrektywy.

90/384/EWG (dostosowany)

2007/0164 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie wag nieautomatycznych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95 ,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[6],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Dyrektywa Rady 90/384/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wag nieautomatycznych[7] została znacząco zmieniona[8]. W celu zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy ją zatem skodyfikować.

90/384/EWG motyw 1

2. Państwa Członkowskie odpowiadają za ochronę społeczeństwa przed niewłaściwymi wynikami ważenia przy użyciu wag nieautomatycznych, używanych do pewnych kategorii zastosowań.

90/384/EWG motyw 2

3. W każdym Państwie Członkowskim przepisy bezwzględnie wiążące wprowadzają w szczególności niezbędne wymagania eksploatacyjne dla wag nieautomatycznych przez określenie wymogów metrologicznych i technicznych, łącznie z procedurami kontrolnymi, przed i po ich uruchomieniu. Te przepisy bezwzględnie wiążące niekoniecznie prowadzą do różnych poziomów ochrony wśród Państw Członkowskich lecz poprzez ich zróżnicowanie utrudniają wymianę handlową we Wspólnocie.

90/384/EWG motyw 5 (dostosowany)

4. Niniejsza dyrektywa zawiera wyłącznie obligatoryjne i zasadnicze wymogi metrologiczne i eksploatacyjne odnoszące się do wag nieautomatycznych . Dla ułatwienia stwierdzania zgodności z zasadniczymi wymogami niezbędne są normy zharmonizowane na poziomie europejskim, w szczególności w odniesieniu do cech metrologicznych, projektowych i konstrukcyjnych, tak by wagi spełniające te zharmonizowane normy mogły być uznane za spełniające zasadnicze wymogi. Normy te, zharmonizowane na poziomie europejskim, są opracowywane przez prywatne organizacje i muszą pozostać tekstami nieobligatoryjnymi. W tym celu Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (CENELEC) i Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI) są uważane za organizacje właściwe dla przyjęcia norm zharmonizowanych, zgodnie z ogólnymi wytycznymi o współpracy między Komisją, Europejskim Stowarzyszeniem Wolnego Handlu a tymi trzema organizacjami, podpisanymi dnia 28 marca 2003 r[9].

93/68/EWG motyw 1, 2 i 3 (dostosowany)

5. Rada przyjęła serię dyrektyw mających na celu usuwanie przeszkód technicznych w handlu zgodnie z zasadami ustanowionymi w rezolucji Rady z dnia 7 maja 1985 r. w sprawie nowego podejścia do harmonizacji technicznej oraz normalizacji[10]; a każda z tych dyrektyw przewiduje wymóg umieszczenia oznakowania "CE". Komisja w swoim komunikacie z dnia 15 czerwca 1989 w sprawie globalnego podejścia do badań i certyfikacji[11] zaproponowała opracowanie wspólnych reguł dotyczących oznakowania zgodności "CE" według jednego wzoru. W swojej rezolucji z dnia 21 grudnia 1989 w sprawie globalnego podejścia do oceny zgodności[12] Rada zatwierdziła jako wiodącą zasadę przyjęcie spójnego podejścia w zakresie stosowania oznakowania "CE". Dwoma podstawowymi elementami nowego podejścia, które muszą być stosowane, są wymogi zasadnicze i procedury oceny zgodności.

90/384/EWG motyw 6 (dostosowany)

6. Konieczna jest ocena zgodności z odpowiednimi przepisami metrologicznymi i technicznymi dla zapewnienia skutecznej ochrony użytkowników i osób trzecich. Istniejące procedury oceny zgodności różnią się w Państwach Członkowskich. Dla uniknięcia kilkukrotnych ocen zgodności, które są w efekcie barierą dla swobodnego przepływu przyrządów wagowych, należy dokonać ustaleń w zakresie wzajemnego uznania procedur oceny zgodności przez Państwa Członkowskie. Dla ułatwienia wzajemnego uznawania procedur oceny zgodności powinny zostać ustalone procedury wspólnotowe, łącznie z kryteriami wyznaczania instytucji odpowiedzialnych za wykonywanie zadań odnoszących się do procedur oceny zgodności.

90/384/EWG

93/68/EWG art. 8 pkt 1

7. Dlatego też jest sprawą zasadniczą zapewnienie, by takie wyznaczone instytucje gwarantowały wysoki poziom jakości w całej Wspólnocie.

8. Umieszczenie na wagach nieautomatycznych oznakowania zgodności CE lub naklejki z literą «M» musi wskazywać na domniemanie, że spełniają one przepisy niniejszej dyrektywy i dlatego nie ma potrzeby powtarzania już przeprowadzonej oceny zgodności.

9. Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku VII część B,

90/384/EWG

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ 1

Zakres, wprowadzanie do obrotu, swobodny przepływ

Artykuł 1

1. Niniejszą dyrektywę stosuje się do wszystkich wag nieautomatycznych.

2. Dla celów niniejszej dyrektywy rozróżnia się następujące rodzaje wykorzystania wag nieautomatycznych:

1) a) określanie masy dla transakcji handlowych;

b) określanie masy dla obliczenia opłaty, cła, podatku, premii, kary, wynagrodzenia, odszkodowania lub podobnych typów opłat;

c) określanie masy w celu zastosowania przepisów ustawowych lub wykonawczych; ekspertyzy sądowe;

d) określanie masy w praktyce medycznej do ważenia pacjentów w celach monitorowania, diagnozowania i leczenia;

e) określanie masy dla sporządzania lekarstw na receptę w aptece i określenia masy w analizach wykonywanych w laboratoriach medycznych i farmaceutycznych;

f) określanie ceny na podstawie masy do celów sprzedaży bezpośredniej w obrocie publicznym oraz przy paczkowaniu;

2) wszystkie zastosowania inne niż te wymienione w pkt 1.

90/384/EWG (dostosowany)

Artykuł 2

Dla celów niniejszej dyrektywy:

90/384/EWG art. 1 ust. 1 akapit pierwszy i drugi

1) "waga" oznacza przyrząd pomiarowy służący do ustalania masy ciała przez wykorzystanie działania na to ciało siły grawitacji; waga może także służyć do ustalania innych związanych z masą wielkości, ilości, parametrów albo właściwości;

2) "waga nieautomatyczna" oznacza urządzenie ważące wymagające interwencji operatora podczas ważenia i dalej zwana jest «wagą»;.

90/384/EWG motyw 5 zdanie ostatnie (dostosowany)

3) "norma zharmonizowana" oznacza specyfikację techniczną (normę europejską lub dokument zharmonizowany) przyjętą przez jedną z następujących organizacji: Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (CENELEC) lub Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI), na mocy mandatu Komisji zgodnie z dyrektywą 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[13] i ogólnymi wytycznymi dotyczącymi współpracy pomiędzy Komisją Europejską, Europejskim Stowarzyszeniem Wolnego Handlu i tymi trzema organizacjami, podpisanymi 28 marca 2003 r.

90/384/EWG

Artykuł 3

1. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia, aby tylko wagi spełniające wymogi niniejszej dyrektywy mogły być wprowadzane do obrotu.

93/68/EWG art. 8 pkt 2 (dostosowany)

2. Państwa Członkowskie podejmują wszystkie niezbędne działania w celu zapewnienia, aby w sytuacjach określonych w art. 1 ust. 2 pkt 1 mogły być wykorzystywane tylko wagi spełniające wymogi niniejszej dyrektywy i mające oznakowanie "CE" przewidziane w art. 11.

90/384/EWG

Artykuł 4

Wagi używane do zastosowań wymienionych w art. 1 ust. 2 pkt 1 muszą spełniać zasadnicze wymogi wymienione w załączniku I.

W przypadkach, gdy waga zawiera lub jest podłączona do urządzeń, które nie są wykorzystywane do zastosowań wymienionych w art. 1 ust. 2 pkt 1, takie urządzenia nie podlegają tym zasadniczym wymogom.

Artykuł 5

1. Państwa Członkowskie nie utrudniają wprowadzania do obrotu wag spełniających wymogi niniejszej dyrektywy.

2. Państwa Członkowskie nie utrudniają wprowadzania do użytkowania do zastosowań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 1 wag, spełniających wymogi niniejszej dyrektywy.

Artykuł 6

1. Państwa Członkowskie przyjmują domniemanie zgodności z zasadniczymi wymogami określonymi w załączniku I w odniesieniu do wag zgodnych z normami krajowymi wprowadzającymi normy zharmonizowane, które spełniają te wymogi.

2. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej norm zharmonizowanych określonych w ust. 1.

90/384/EWG (dostosowany)

Państwa Członkowskie publikują odniesienia do norm krajowych określonych w ust. 1.

Artykuł 7

W przypadku, gdy Państwo Członkowskie lub Komisja uznają, że zharmonizowane normy, o których mowa w art. 6 ust. 1, nie spełniają całkowicie zasadniczych wymogów określonych w załączniku I, Komisja lub zainteresowane Państwo Członkowskie przekazują sprawę do Stałego Komitetu powołanego na podstawie art. 5 dyrektywy 98/34/WE, zwanego dalej «Komitetem», podając uzasadnienie.

90/384/EWG

93/68/EWG art. 8 pkt 1

Komitet wydaje opinię bezzwłocznie.

W świetle opinii Komitetu Komisja zawiadamia Państwa Członkowskie, czy jest konieczne wycofanie tych norm z publikacji określonych w art. 6 ust. 2.

Artykuł 8

1. W przypadku, gdy Państwo Członkowskie uznaje, że wagi noszące oznakowanie çzgodności CE , określone w załączniku II pkt 2, 3 i 4, nie spełniają wymogów niniejszej dyrektywy pomimo prawidłowego ich zainstalowania i użytkowania do celów, do których są przeznaczone, podejmuje ono właściwe środki w celu wycofania takich wag z rynku albo zakazania, albo ograniczenia ich wprowadzania do użytku lub wprowadzania do obrotu.

Zainteresowane Państwo Członkowskie niezwłocznie powiadamia Komisję o wszelkich podjętych środkach, podając uzasadnienie swojej decyzji, w szczególności wskazując, czy niezgodność jest spowodowana:

a) niespełnieniem zasadniczych wymogów określonych w załączniku I, jeżeli wagi nie są zgodne z normami zharmonizowanymi, o których mowa w art. 6 ust. 1;

b) niewłaściwym stosowaniem norm zharmonizowanych, o których mowa w art. 6 ust. 1;

c) niedoskonałościami norm zharmonizowanych, o których mowa w art. 6 ust. 1.

2. Komisja konsultuje się z zainteresowanymi stronami w możliwie najkrótszym czasie.

Po takiej konsultacji Komisja niezwłocznie zawiadamia o jej wynikach Państwo Członkowskie, które podjęło działania. Jeśli zostanie stwierdzone, że podjęte środki są uzasadnione, niezwłocznie zawiadamia ona o tym inne Państwa Członkowskie.

Jeżeli decyzja jest spowodowana niedoskonałościami norm, Komisja, po konsultacji z zainteresowanymi stronami, przedkłada sprawę Komitetowi w terminie dwóch miesięcy, o ile Państwo Członkowskie, które podjęło te środki, zamierza je utrzymać; a następnie rozpoczyna procedury określone w art. 7.

3. W przypadku, gdy waga niespełniająca wymogów posiada oznakowanie zgodności "CE" , właściwe Państwo Członkowskie podejmuje stosowne działanie przeciwko temu, kto umieścił takie oznakowanie, oraz powiadamia o tym Komisję i inne Państwa Członkowskie.

4. Komisja zapewnia, aby Państwa Członkowskie były informowane o postępach i wyniku tej procedury.

ROZDZIAŁ 2

Ocena zgodności

Artykuł 9

1. Zgodność wag z zasadniczymi wymogami wymienionymi w załączniku I może zostać potwierdzona przez jedną z następujących procedur, wybraną przez składającego wniosek:

a) badanie WE typu, jak określono w załączniku II pkt 1, po którym następuje deklaracja WE o zgodności typu (gwarancja jakości produkcji), jak określono w załączniku II w pkt 2, lub legalizacja WE, jak określono w załączniku II w pkt 3;

jednakże badanie WE typu nie jest obowiązkowe dla wag, w których nie są stosowane zespoły elektroniczne i w których, w zespole pomiaru obciążenia, nie jest stosowana sprężyna do zrównoważenia obciążenia;

b) legalizacja jednostkowa WE, jak okreśono w załączniku II w pkt 4.

90/384/EWG (dostosowany)

2. Dokumenty i korespondencja odnoszące się do procedur określonych w ust. 1 sporządzane są w języku urzędowym tego Państwa Członkowskiego, w którym procedury te mają zostać wykonane, lub w języku zaakceptowanym przez instytucję notyfikowaną zgodnie z art. 10 ust. 1 .

93/68/EWG art. 8 pkt 3

3. W przypadku, gdy wagi podlegają przepisom innych dyrektyw dotyczących innych aspektów, a które także nakładają wymóg umieszczenia oznakowania zgodności "CE", oznakowanie to wskazuje, że istnieje domniemanie spełniania przez te wagi przepisów zawartych w tych innych dyrektywach.

Jednakże, jeżeli co najmniej jedna z dyrektyw dotyczących wag pozwala producentowi w okresie przejściowym na wybór regulacji, oznakowanie zgodności "CE" wskazuje zgodność tylko z dyrektywami zastosowanymi przez producenta. W takim przypadku należy podać szczegółowe dane o zastosowanych dyrektywach, zgodnie z ich publikacją w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej , w dokumentacji, uwagach i instrukcjach towarzyszących takim wagom, wymaganych przez te dyrektywy.

90/384/EWG

Artykuł 10

93/68/EWG art. 8 pkt 4 (dostosowany)

1. Państwa Członkowskie notyfikują Komisji oraz innym Państwom Członkowskim instytucje wyznaczone do przeprowadzania procedur określonych w art. 9 łącznie z zadaniami szczególnymi, do których przeprowadzenia instytucje te zostały wyznaczone, wraz z ich numerami identyfikacyjnymi przyznanymi im wcześniej przez Komisję.

Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wykaz notyfikowanych organów zawierający ich numery identyfikacyjne, jak również zadania, do których zostały powołane. Komisja zapewnia stałą aktualizację tego wykazu.

90/384/EWG (dostosowany)

2. Państwa Członkowskie stosują minimalne kryteria wymienione w załączniku V przy wyznaczaniu instytucji . Przyjmuje się, że instytucje spełniające kryteria ustalone przez odpowiednie normy zharmonizowane spełniają kryteria wymienione w tym załączniku.

3. Państwo Członkowskie, które wyznaczyło instytucję, odwołuje nominację, jeżeli instytucja przestała spełniać kryteria określone w ust. 2. Niezwłocznie powiadamia o tym inne Państwa Członkowskie i Komisję oraz wycofuje notyfikację.

90/384/EWG

93/68/EWG art. 8 pkt 1

ROZDZIAŁ 3

Oznakowanie zgodności "CE" i napisy

Artykuł 11

1. Europejski oznakowanie zgodności "CE" i wymagane dane uzupełniające, jak określono w załączniku IV pkt 1, umieszczane są w widoczny, łatwy do odczytania i nieusuwalny sposób na wagach, dla których ustalono zgodność WE.

2. Napisy określone w załączniku IV pkt 2 umieszczane są na wszystkich pozostałych wagach w widoczny, łatwy do odczytania i nieusuwalny sposób.

93/68/EWG art. 8 pkt 5

3. Zakazuje się umieszczania na wagach oznakowań, które mogłyby wprowadzać w błąd osoby trzecie, co do oznakowania zgodności "CE" pod względem znaczenia i formy. Wszelkie inne oznakowania mogą być umieszczane na wagach, pod warunkiem, że nie zmniejszają widoczności i czytelności oznakowania "CE".

93/68/EWG art. 8 pkt 6

Artykuł 12

Bez uszczerbku dla przepisów art. 8:

a) w przypadku gdy Państwo Członkowskie stwierdza, że oznakowanie zgodności "CE" zostało umieszczone bezpodstawnie, producent lub jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę we Wspólnocie jest zobowiązany doprowadzić wagi do zgodności w zakresie przepisów dotyczących oznakowania "CE" oraz zaprzestać naruszania prawa na warunkach określonych przez Państwo Członkowskie;

b) w przypadku dalszego braku zgodności Państwo Członkowskie przyjmuje wszelkie właściwe środki w celu ograniczenia lub zakazu wprowadzania do obrotu przedmiotowych wag, lub zapewnienia wycofania ich z obrotu zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 8.

90/384/EWG

93/68/EWG art. 8 pkt 1

Artykuł 13

W przypadku, gdy waga, używana w sytuacjach określonych w art. 1 ust. 2 pkt 1, zawiera lub jest podłączona do urządzeń, które nie zostały poddane ocenie zgodności określonej w art. 9, każde z tych urządzeń posiada symbol ograniczający ich stosowanie, jak szczegółowo określono w załączniku IV pkt 3. Symbol ten umieszczany jest na urządzeniu w sposób widoczny i nieusuwalny.

ROZDZIAŁ 4

Przepisy końcowe

Artykuł 14

Państwa Członkowskie podejmują wszelkie kroki dla zapewnienia, aby wagi z naniesionym oznakowanie CE , potwierdzającym zgodność z wymogami niniejszej dyrektywy, zachowywały zgodność z tymi wymogami.

Artykuł 15

Każda decyzja, podjęta na mocy niniejszej dyrektywy i skutkująca ograniczeniami w zakresie oddawania wagi do użytku, zawiera ustalenie dokładnych podstaw, na których jest oparta.

Decyzja taka jest niezwłocznie ogłaszana zainteresowanej stronie, która zostaje jednocześnie poinformowana o dostępnych jej na mocy prawa obowiązującego w danym Państwie Członkowskim środkach odwoławczych oraz o terminach, którym podlegają takie środki.

Artykuł 16

90/384/EWG

Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, które przyjmują w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 17

Dyrektywa 90/384/EWG, zmieniona dyrektywą wymienioną w załączniku VII część A, traci moc, bez naruszenia zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku VII część B.

Odesłania do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VIII.

Artykuł 18

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

90/384/EWG

Artykuł 19

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

90/384/EWG (dostosowany)

ZAŁĄCZNIK I

ZASADNICZE WYMOGI

90/384/EWG

Użyta terminologia jest zgodna z terminologią Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej.

Uwagi wstępne

W przypadku, gdy waga zawiera lub jest podłączona do więcej niż jednego urządzenia wskazującego albo drukującego i stosowana jest do celów wymienionych w art. 1 ust. 2 pkt 1, urządzenia te, które powtarzają wyniki operacji ważenia i nie mogą mieć wpływu na prawidłowe działanie wagi nie podlegają zasadniczym wymogom, jeżeli wyniki ważenia są drukowane lub zapisywane prawidłowo i nieusuwalnie przez część wagi spełniającą zasadnicze wymogi i wyniki te są dostępne dla obu stron, których dotyczy pomiar. Jednakże, w przypadku wag, używanych w sprzedaży bezpośredniej w obrocie publicznym, urządzenia wskazujące i drukujące dla sprzedawcy i klienta muszą spełniać zasadnicze wymogi.

WYMOGI METROLOGICZNE

1. Jednostki masy

Stosowane jednostki masy są jednostkami legalnymi w rozumieniu dyrektywy Rady 80/181/EWG[14]

Z zastrzeżeniem zgodności z tym warunkiem, dopuszczalne są następujące jednostki:

- jednostki SI: kilogram, mikrogram, miligram, gram, tona,

- jednostki brytyjskie: funt, uncja (uncja handlowa), uncja aptekarska,

- inne jednostki nie będące jednostkami SI: karat metryczny, do ważenia kamieni szlachetnych.

Dla wag, w których zastosowano wyżej wymienione brytyjskie jednostki masy, wyszczególnione poniżej zasadnicze wymogi przeliczane są na te jednostki brytyjskie przy wykorzystaniu prostej interpolacji.

2. Klasy dokładności

2.1. Szczegółowo określono następujące klasy dokładności:

I. | specjalna |

II. | wysoka |

III. | średnia |

IIII. | zwykła. |

Specyfikacje tych klas przedstawiono w tabeli 1.

TABELA 1

Klasy dokładności

Klasa | Wartość działki legalizacyjnej (e) | Obciążenie minimalne (Min) | Liczba działek legalizacyjnych [pic] |

wartość minimalna | wartość minimalna | wartość maksymalna |

I | 0,001 | g ≤ e | 100 e | 50 000 | — |

II | 0,001 | g ≤ e ≤ 0,05 g | 20 e | 100 | 100 000 |

0,1 | g ≤ e | 50 e | 5 000 | 100 000 |

III | 0,1 | g ≤ e ≤ 2 g | 20 e | 100 | 10 000 |

5 | g ≤ e | 20 e | 500 | 10 000 |

IIII | 5 | g ≤ e | 10 e | 100 | 1 000 |

Obciążenie minimalne jest zmniejszone do 5 e dla wag klasy II i III stosowanych do określania opłat przesyłowych.

2.2. Działki skali

2.2.1. Działka elementarna d) i działka legalizacyjna e) mają postać:

1 x 10k, 2 x 10k lub 5 x 10k jednostek masy,

gdzie k jest dowolną liczbą całkowitą albo zerem.

2.2.2. Dla wszystkich wag innych niż posiadające pomocnicze urządzenia wskazujące:

d = e

2.2.3. Dla wag z pomocniczymi urządzeniami wskazującymi stosuje się następujące wymagania:

e = 1 x 10k g

d < e ≤ 10 d

z wyjątkiem wag klasy I z d < 10 – 4 g, dla których e = 10 – 3 g.

3. Klasyfikacja

3.1. Wagi o jednym zakresie ważenia

Wagi wyposażone w pomocnicze urządzenia wskazujące należą do klasy I lub II. Dla tych wag dolną granicę obciążenia minimalnego dla tych dwóch klas uzyskuje się z tabeli 1, przez zastąpienie w kolumnie 3 działki legalizacyjnej (e) działką elementarną (d).

Jeżeli d < 10 – 4 g, obciążenie maksymalne wag klasy I może być mniejsze niż 50000 e.

3.2. Wagi o wielu zakresach ważenia

Dopuszczalnych jest wiele zakresów ważenia, pod warunkiem, iż są one wyraźnie wskazane na wadze. Każdy zakres ważenia jest klasyfikowany zgodnie z ppkt 3.1. Jeżeli zakresy ważenia należą do różnych klas dokładności, wagi powinny spełniać najostrzejsze wymogi dotyczące tych klas dokładności, do których należą zakresy ważenia.

3.3. Wagi wielodziałkowe

3.3.1. Wagi o jednym zakresie ważenia mogą mieć kilka podzakresów (wagi wielodziałkowe).

Wagi wielodziałkowe nie są wyposażone w pomocnicze urządzenie wskazujące.

3.3.2. Każdy podzakres ważenia >>i<< wagi wielodziałkowej jest określony przez:

jego działkę legalizacyjną ei | e(i + 1)>ei |

jego obciążenie maksymalne Maxi | Maxr | = Max |

jego obciążenie minimalne Mini | Mini | = Max(i – 1) |

i | Min1 | = Min |

- gdzie:

i = 1, 2,… r

i = numer podzakresu

r = liczba podzakresów.

Wszystkie obciążenia są obciążeniami netto, niezależnie od wartości użytej tary.

3.3.3. Podzakresy ważenia są klasyfikowane zgodnie z tabelą 2. Wszystkie podzakresy ważenia powinny należeć do tej samej klasy dokładności; klasa ta stanowi klasę dokładności wagi.

TABELA 2

Wagi wielodziałkowe

i = 1, 2,… r,

i = numer podzakresu,

r = liczba podzakresów

Klasa | Wartość działki legalizacyjnej (e) | Obciążenie minimalne (Min) | Liczba działek legalizacyjnych |

Wartość minimalna | Wartość minimalna(1) [pic] | Wartość maksymalna [pic] |

I | 0,001 | g ≤ ei | 100 el | 50 000 | — |

II | 0,001 | g ≤ ei ≤ 0,05 g | 20 el | 5 000 | 100 000 |

0,1 | g ≤ ei | 50 el | 5 000 | 100 000 |

III | 0,1 | g ≤ ei | 20 el | 500 | 10 000 |

IIII | 5 | g ≤ ei | 10 el | 50 | 1 000 |

([15]) Dla i = r stosuje się odpowiednią kolumnę tabeli 1, gdzie e jest zastąpione przez er. |

4. Dokładność

4.1. Przy wprowadzeniu procedur ustanowionych w art. 9, błąd wskazań nie może przekraczać błędu granicznego dopuszczalnego wskazań, podanego w tabeli 3. W przypadku wskazań cyfrowych błąd wskazania skorygowany jest o błąd zaokrąglenia.

Błędy graniczne dopuszczalne odnoszą się do wartości netto i tary dla wszystkich możliwych obciążeń, z wyłączeniem ustawionych wstępnie wartości tary.

TABELA 3

Maksymalne błędy dopuszczalne

Obciążenie | Maksymalny błąd dopuszczalny |

Klasa I | Klasa II | Klasa III | Klasa IIII |

Dyrektywa Rady 93/68/EWG (Dz.U. L 220 du 30.8.1993, p. 1) | Tylko art.1 pkt 7 i art. 8 |

Część B

Lista terminów pr zeniesienia do prawa krajowego i stosowania (określonych w art. 17)

Dyrektywa | Termin przeniesienia | Data stosowania |

90/384/EWG | 30 czerwca 1992 r. | 1 stycznia 1993 r.[16] |

93/68/EWG | 30 czerwca 1994 r. | 1 stycznia 1995 r.[17] |

_____________

ZAŁĄCZNIK VIII

TABELA KORELACJI

Dyrektywa 90/384/EWG | Niniejsza dyrektywa |

Artykuł 1 ustęp 1 akapit pierwszy | Artykuł 2 punkt 1 |

Artykuł 1 ustęp 1 akapit drugi | Artykuł 2 punkt 2 |

Motyw 5 zdanie ostatnie | Artykuł 2 punkt 3 |

Artykuł 1 ustęp 1 akapit trzeci | Artykuł 1 ustęp 1 |

Artykuł 1 ustęp 2 zdanie wprowadzające | Artykuł 1 ustęp 2 zdanie wprowadzające |

Artykuł 1 ustęp 2 litera a) punkt 1 | Artykuł 1 ustęp 2 punkt 1) litera a) |

Artykuł 1 ustęp 2 litera a) punkt 2 | Artykuł 1 ustęp 2 punkt 1) litera b) |

Artykuł 1 ustęp 2 litera a) punkt 3 | Artykuł 1 ustęp 2 punkt 1) litera c) |

Artykuł 1 ustęp 2 litera a) punkt 4 | Artykuł 1 ustęp 2 punkt 1) litera d) |

Artykuł 1 ustęp 2 litera a) punkt 5 | Artykuł 1 ustęp 2 punkt 1) litera e) |

Artykuł 1 ustęp 2 litera a) punkt 6 | Artykuł 1 ustęp 2 punkt 1) litera f) |

Artykuł 1 ustęp 2 litera b) | Artykuł 1 ustęp 2 punkt 2) |

Artykuł 2 | Artykuł 3 |

Artykuł 3 | Artykuł 4 |

Artykuł 4 | Artykuł 5 |

Artykuł 5 | Artykuł 6 |

Artykuł 6 akapit pierwszy zdanie pierwsze | Artykuł 7 akapit pierwszy |

Artykuł 6 akapit pierwszy zdanie drugie | Artykuł 7 akapit drugi |

Artykuł 6 akapit drugi | Artykuł 7 akapit trzeci |

Artykuł 7 | Artykuł 8 |

Artykuł 8 ustęp 1 i 2 | Artykuł 9 ustęp 1 i 2 |

Artykuł 8 ustęp 3 litera a) | Artykuł 9 ustęp 3 akapit pierwszy |

Artykuł 8 ustęp 3 litera b) | Artykuł 9 ustęp 3 akapit drugi |

Artykuł 9 | Artykuł 10 |

Artykuł 10 | Artykuł 11 |

Artykuł 11 | Artykuł 12 |

Artykuł 12 | Artykuł 13 |

Artykuł 13 | Artykuł 14 |

Artykuł 14 zdanie pierwsze | Artykuł 15 akapit pierwszy |

Artykuł 14 zdanie drugie | Artykuł 15 akapit drugi |

Artykuł 15 ustęp 1-3 | _____ |

Artykuł 15 ustęp 4 | Artykuł 16 |

Artykuł 15 ustęp 5 | _____ |

_____ | Artykuł 17 |

_____ | Artykuł 18 |

Artykuł 16 | Artykuł 19 |

Załączniki I – VI | Załączniki I - VI |

_____ | Załącznik VII |

_____ | Załącznik VIII |

________________

[1] COM(87) 868 PV.

[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.

[3] Przygotowana zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, COM(2001) 645 wersja ostateczna.

[4] Zob. załącznik VII część A do niniejszego wniosku.

[5] Dz.U. C [...] z [...], str. [...].

[6] Dz.U. C [...] z [...], str. [...].

[7] Dz.U. L 189 z 20.7.1990, str. 1. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 93/68/EWG (Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1).

[8] Zob. załącznik VII część A.

[9] Dz. U. C 91 z 1.4.2003, str. 7.

[10] Dz. U. C 136 z 4.6.1985, str. 1.

[11] Dz. U. C 231 z 8.9.1989, str. 3 i Dz. U. C 267 z 19.10.1989, str. 3.

[12] Dz. U. C 10 z 16.1.1990, str. 1.

[13] Dz. U. L 204 z 21.7.1998, str. 37.

[14] Dz. U. L 39 z 15.2.1980, str. 40.

[15] Zgodnie z art. 15 ust. 3 dyrektywy 90/384/EWG Państwa Członkowskie zezwolą w ciągu 10 lat od dnia, od którego stosują przepisy określone w ust. 1, na wprowadzanie do obrotu i/lub oddanie do użytku wag, które zgodne są z przepisami obowiązującymi przed tym dniem.

[16] Zgodnie z art. 14 ust. 2 dyrektywy 93/68/CEE : « Państwa Członkowskie do 1 stycznia 1997 r. umożliwiają wprowadzanie do obrotu i oddawanie do użytku produktów zgodnych z regulacjami dotyczącymi oznakowania obowiązującymi przed 1 stycznia 1995 r. »