[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 16.7.2007

KOM(2007) 411 wersja ostateczna

2007/0141 (COD)

Wniosek dotyczący

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę 2003/54/WE w odniesieniu do stosowania niektórych przepisów w Estonii

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

Aktem Przystąpienia Estonii przyznano okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2008 r. w zakresie stosowania art. 19 ust. 2 dyrektywy 96/92/WE odnoszącego się do stopniowego otwierania rynku. W następstwie wymiany informacji, w dniu 28 czerwca 2004 r. Rada przyjęła dyrektywę 2004/85/WE zmieniająca dyrektywę 2003/54/WE w odniesieniu do stosowania niektórych przepisów w Estonii, która przyznała przedłużenie wnioskowanego okresu obowiązywania odstępstwa do 31 grudnia 2012 r.

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2006 r. Trybunał Sprawiedliwości uchylił częściowo dyrektywę 2004/85/WE. To częściowe uchylenie nie wynikało z powodów dotyczących istoty dyrektywy 2004/85/WE, ale było spowodowane wyborem podstawy prawnej przez Radę (art. 57 Traktatu o przystąpieniu zamiast art. 95 Traktatu WE). Ponieważ powody przyznania Estonii odstępstwa od stosowania art. 21 ust. 1 lit. b) i c) (otwarcie rynku) dyrektywy 2003/54/WE wykraczającego poza datę 31 grudnia 2008 r. pozostają zasadne, wspomniana dyrektywa powinna zostać odpowiednio zmieniona, przy zachowaniu brzmienia dyrektywy 2004/85/WE, ale w oparciu o właściwą podstawę prawną.

2007/0141 (COD)

Wniosek dotyczący

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywę 2003/54/WE w odniesieniu do stosowania niektórych przepisów w Estonii

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2, art. 55 i 95,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],

po konsultacji z Komitetem Regionów[3],

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Podczas negocjacji w sprawie przystąpienia Estonia powołała się na szczególne cechy swojego sektora energii elektrycznej w celu wystąpienia z wnioskiem o przyznanie okresu przejściowego dla stosowania dyrektywy 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej[5].

2. W załączniku VI do Aktu Przystąpienia Estonii przyznano okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2008 r. w zakresie stosowania art. 19 ust. 2 dyrektywy 96/92/WE odnoszącego się do stopniowego otwierania rynku.

3. Ponadto w Deklaracji nr 8 załączonej do Traktatu o przystąpieniu uznano, że szczególna sytuacja dotycząca restrukturyzacji sektora olejów łupkowych w Estonii wymaga szczególnych działań do końca 2012 r.

4. Dyrektywa 96/92/WE została zastąpiona dyrektywą 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającą dyrektywę 96/92/WE[6], której skutkiem było przyspieszenie otwarcia rynku energii elektrycznej.

5. Pismem z dnia 17 września 2003 r. Estonia przekazała wniosek mający na celu niestosowanie art. 21 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2003/54/WE, w sprawie otwarcia rynku dla odbiorców niebędących gospodarstwami domowymi do dnia 31 grudnia 2012 r. W kolejnym piśmie z dnia 5 grudnia 2003 r. Estonia zwróciła uwagę na fakt, że planuje osiągnąć pełne otwarcie rynku przewidziane w art. 21 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy do dnia 31 grudnia 2015 r.

6. Wniosek Estonii był oparty na wiarygodnym planie restrukturyzacji sektora olejów łupkowych, obejmującym okres do 31 grudnia 2012 r.

7. Oleje łupkowe to jedyne istotne miejscowe źródło energii w Estonii, a produkcja krajowa stanowi prawie 84 % produkcji światowej. 90 % energii elektrycznej wytworzonej w Estonii pochodzi z tego paliwa stałego. Dlatego ma ono ogromne znaczenie strategiczne dla bezpieczeństwa dostaw w Estonii.

8. Przyznanie dalszego odstępstwa na okres 2009-2012 wydawało się konieczne dla zagwarantowania bezpieczeństwa inwestycji w elektrownie i bezpieczeństwa dostaw w Estonii, pozwalając równocześnie na rozwiązanie poważnych problemów dotyczących środowiska powodowanych przez te elektrownie.

9. W dniu 28 czerwca 2004 r. Rada przyjęła dyrektywę 2004/85/WE, przyznającą odstępstwo, o które wnioskowano.

10. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie C-413/04, Parlament/Rada[7] , Trybunał Sprawiedliwości uchylił dyrektywę 2004/85/WE, w zakresie, w jakim przyznawała ona Estonii odstępstwo od stosowania art. 21 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy 2003/54/WE wykraczające poza datę 31 grudnia 2008 r. i związany z nim obowiązek zapewnienia jedynie częściowego otwarcia rynku obejmującego 35 % zużycia oraz obowiązek corocznego informowania o progach zużycia, obejmujących dodatkowo odbiorców końcowych.

11. To częściowe uchylenie nie wynikało z powodów dotyczących istoty dyrektywy 2004/85/WE, ale było spowodowane wyborem złej podstawy prawnej.

12. Ponieważ powody przyznania Estonii odstępstwa od stosowania art. 21 ust. 1 lit. b) i c) (otwarcie rynku) dyrektywy 2003/54/WE wykraczającego poza datę 31 grudnia 2008 r. pozostają zasadne, wspomniana dyrektywa powinna zostać odpowiednio zmieniona, przy zachowaniu brzmienia dyrektywy 2004/85/WE, ale w oparciu o właściwą podstawę prawną.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Artykuł 26 ust. 3 dyrektywy 2003/54/WE otrzymuje brzmienie:

„3. Estonii przyznane zostaje tymczasowe odstępstwo od stosowania art. 21 ust. 1 lit. b) i c) do dnia 31 grudnia 2012 r. Estonia podejmuje środki niezbędne do zapewnienia otwarcia jej rynku energii elektrycznej. Proces ten będzie przeprowadzany stopniowo podczas okresu referencyjnego w celu pełnego otwarcia rynku do dnia 1 stycznia 2013 r. W dniu 1 stycznia 2009 r. otwarcie rynku musi dotyczyć co najmniej 35 % zużycia. Estonia co roku informuje Komisję o progach zużycia, obejmujących dodatkowo odbiorców końcowych.

Artykuł 2

Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 lipca 2007 r. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą tekst tych przepisów Komisji.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[1] …

[2] …

[3] …

[4] …

[5] Dz.U. L 27 z 30.1.1997, str. 20.

[6] Dz.U. L 176 z 15.7.2003, str. 37. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2004/85/WE (Dz.U. L 236 z 7.7.2004, str. 10).

[7] Zb. Orz. [2006] I11221.