27.10.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 256/144

1.1

Komitet przyjmuje z zadowoleniem pełne zaangażowanie Unii Europejskiej i państw śródziemnomorskich na rzecz partnerstwa eurośródziemnomorskiego, zgodnie z pięcioletnim programem prac Komisji Europejskiej, który wspiera w szczególności projekty zmierzające do rozwijania działań w zakresie emancypacji kobiet. W tym celu proponuje, by przeznaczono specjalne fundusze na finansowanie projektów z krajów regionu eurośródziemnomorskiego, które zaangażują się w pozytywne działania na rzecz konkretnej poprawy statusu prawnego kobiet (1).

1.2

Komitet wzywa, by w ramach wdrażania konkluzji przyjętych na pierwszej eurośródziemnomorskiej konferencji ministerialnej poświęconej umacnianiu roli kobiet w społeczeństwie, wykorzystać stworzone mechanizmy przeglądowe do ścisłego monitorowania i oceny rozwoju przedsiębiorczości kobiet i podjąć środki na rzecz jej wspierania.

1.3

EKES wzywa, by w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS) włączyć do krajowych planów działania konkretne środki i cele ukierunkowane na promowanie przedsiębiorczości kobiet.

1.4

Komitet zaleca, by w ramach EPS zwiększyć środki na rozwój przedsiębiorczości kobiet i na wsparcie techniczne dla nowych przedsiębiorstw zakładanych przez kobiety.

1.5

EKES przyjmuje z zadowoleniem inicjatywy podejmowane przez Dyrekcję Generalną ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu oraz Dyrekcję Generalną ds. Pomocy UE (AIDCO) (2) skierowane do przedsiębiorców w Europie i państwach partnerskich regionu śródziemnomorskiego. Komitet wzywa partnerów z regionu Euromed do podjęcia podobnych inicjatyw mających na celu zaspokojenie potrzeb regionu poprzez plany działania wynegocjowane ze śródziemnomorskimi państwami partnerskimi.

1.6

EKES wyraża zadowolenie z utworzenia przez Eurośródziemnomorskie Zgromadzenie Parlamentarne (EMPA) komitetu ad hoc ds. praw kobiet. Wzywa on Komitet do przedstawienia strategii rozwijania bieżącej działalności gospodarczej kobiet i promowania przyszłościowych i trwałych inicjatyw w obliczu globalnej konkurencji.

1.7

Komitet zaleca, by przy wdrażaniu Eurośródziemnomorskiej Karty dla Przedsiębiorstw (3) przyjąć środki dotyczące w sposób szczególny kobiet.

1.8

Należy podjąć wysiłki na rzecz zapewnienia równego udziału młodych kobiet i mężczyzn w młodzieżowych programach Euromedu oraz w ich kierownictwie.

1.9

EKES przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Eurośródziemnomorskiej Platformy Młodzieży utworzenia eurośródziemnomorskiej sieci grup młodzieżowych zajmujących się kwestią równouprawnienia (4) oraz eurośródziemnomorskiej sieci dla młodych przedsiębiorców (5).

1.10

Komitet uważa, że najlepsze rezultaty w promowaniu przedsiębiorczości kobiet mogłyby przynieść: współpraca międzyministerialna, udział pozostałych zainteresowanych stron, takich jak przedstawiciele instytucji finansowych, agencje wykonawcze, przedstawiciele środowisk gospodarczych, eksperci i podmioty, zapewniające środki w wymianie poglądów na temat obszarów priorytetowych, oraz ułatwianie przenoszenia własności istniejących przedsiębiorstw na kobiety.

1.11

Komitet wzywa do wzmocnienia roli organizacji pozarządowych i stowarzyszeń społeczno-zawodowych zaangażowanych w promocję działalności gospodarczej kobiet poprzez partnerstwa publiczno-prywatne.

1.12

EKES wzywa partnerów z regionu Euromed do zorganizowania konferencji na temat kobiet-przedsiębiorców działających w tym regionie w celu omówienia związanych z tym zagadnień i sformułowania propozycji dotyczących wkładu kobiet w stawianie czoła globalnym wyzwaniom, przed którymi stoi region.

1.13

Komitet potwierdza swoje przekonanie o znaczącej roli, jaką odgrywa promowanie przedsiębiorczości kobiet w regionie eurośródziemnomorskim w tworzeniu aktywnej i dynamicznej gospodarki mogącej sprostać wyzwaniom globalizacji.

1.14

Komitet uważa, że umacnianie środowiska sprzyjającego przedsiębiorczości kobiet jest warunkiem wstępnym rozwoju dostępu do rynku w regionie Euromed i w krajach UE.

1.15

EKES zaleca, by przy rozwiązywaniu przyszłych wyzwań stojących przed kobietami-przedsiębiorcami przeprowadzać dalsze badania w celu określenia specyficznych potrzeb wewnątrz każdego kraju w tym regionie.

1.16

Komitet zauważa istnienie różnych centrów monitorowania, takich jak Global Entrepreneurship Monitor (GEM), Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), Bank Światowy, które obserwują przedsiębiorczość w regionie eurośródziemnomorskim, zalecałby jednak utworzenie platformy odpowiedzialnej za lepsze przekazywanie wyników obserwacji decydentom politycznym, a także za zbieranie danych i ich rozpowszechnianie wśród mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw działających w tym regionie. Platforma ta mogłaby skupić swą uwagę przede wszystkim na:

1.17

EKES zaleca, by w dziedzinie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK):

Komitet usilnie apeluje do Stałego Forum Uniwersyteckiego Euromedu (6), powołanego do życia w Tampere, o priorytetowe traktowanie problematyki płci w swoich inicjatywach, szczególnie dotyczących przedsiębiorczości.

1.18

Komitet zaleca zwrócenie szczególnej uwagę na wpływ środków masowego przekazu, szczególnie telewizji, na kształtowanie ducha przedsiębiorczości wśród kobiet.

2.1

Należy wprowadzać konkretne działania i programy, dzięki którym kobiety będą mogły w większym stopniu przyczynić się do wzrostu gospodarczego i rozwoju. Niektóre z tych działań można określić w planie działania o jasnych ramach czasowych i procedurach oceny, a działania te powinny obejmować:

3.1

Ważne jest, by nie traktować praw kobiet w oderwaniu od roli odgrywanej przez nie w rozwoju gospodarczym. Niezwykle istotne jest zaangażowanie wszystkich partnerów społecznych w celu uznania związku między prawami człowieka, demokracją, rozwojem i prawami kobiet. Należy dać pierwszeństwo zniesieniu przeszkód wynikających z tradycji, kultury i praktyk rodzinnych, by wzmocnić pozycję kobiet.

3.2

Zmierzenie się z problemem nierównego traktowania płci oraz kwestią edukacji i zatrudnienia w regionie Euromed wymaga podjęcia skoordynowanego wysiłku na rzecz stworzenia warunków, w których kobiety mogłyby rozwijać działalność gospodarczą.

3.3

Wskaźnik analfabetyzmu wśród kobiet na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej, chociaż różni się w poszczególnych krajach, jest nadal bardzo wysoki i wynosi średnio 42 %, podczas gdy ten sam wskaźnik wśród mężczyzn wynosi 21 %. Jednakże, w ciągu ostatnich dwudziestu lat zaobserwowano pozytywną tendencję w zakresie wyrównywania dostępu do edukacji, chociaż istnieją pod tym względem różnice między krajami. W każdym kraju objętym badaniem zaobserwowano znaczącą różnicę między wskaźnikiem umiejętności pisania i czytania wśród młodzieży płci żeńskiej (wiek 15-24 lata) i wśród dorosłych kobiet (od 24 lat wzwyż) (9).

3.4

W ostatnim dziesięcioleciu możliwości znalezienia pracy przez kobiety poprawiły się w wyniku kształcenia i szkolenia oraz na skutek rozwoju sektorów charakteryzujących się największym zapotrzebowaniem na pracowników płci żeńskiej, takich jak usługi socjalne, szkolnictwo i ochrona zdrowia oraz zawody związane ze świadczeniem usług. Jedynie 32 % kobiet w wieku produkcyjnym pracuje lub poszukuje pracy poza domem. W tradycyjnych warstwach społecznych, w których dziewczynki posyłane są do szkoły, zniechęca się kobiety do poszukiwania zatrudnienia.

3.5

System edukacyjny powinien promować inicjatywy w zakresie przedsiębiorczości oraz podejmowanie ryzyka. Zasadnicze znaczenie ma tworzenie krajowych planów kształcenia w celu poprawy jakości kształcenia podstawowego i zniesienia analfabetyzmu wśród kobiet, zwłaszcza wśród kobiet niepełnosprawnych lub znajdujących się w słabszej pozycji.

3.6

Podczas gdy edukacja w zakresie spraw obywatelskich i podnoszenie świadomości na temat społecznych, politycznych, ustawowych i gospodarczych praw kobiet ma istotne znaczenie, należy również kształcić finansistów i inne zainteresowane podmioty w zakresie potrzeb kobiet prowadzących działalność gospodarczą.

3.7

Dyskryminację ze względu na płeć powinno się postrzegać jako kwestię o zasadniczym znaczeniu w wymiarze społecznym i politycznym oraz w kontekście ogólnego promowania wzrostu gospodarczego w regionie. Tzw. kodeks pozycji osobistej (ang. Personal Status Code), czyli konkretne role oraz status narzucany kobietom przez społeczeństwo przy wykorzystaniu tradycyjnego prawa rodzinnego, dyskryminuje kobiety. Status prawny kobiet regulujący ich udział w działalności gospodarczej, politycznej, społecznej, obywatelskiej i kulturalnej stanowi nadal jedną z głównych barier, mimo że prawie 190 państw, w tym w regionie arabskim, ratyfikowało Deklarację Milenijną (10).

3.8

Należy w większym stopniu eksponować i wspierać tradycyjne małe przedsiębiorstwa prowadzone przez kobiety. Obejmuje to działalność o charakterze niezarobkowym prowadzona przez kobiety w domu oraz tradycyjne zajęcia. Należy zapewnić szkolenia i wsparcie w celu promowania rozwoju i modernizacji wielu rodzajów działalności w zakresie rzemiosła i małej przedsiębiorczości, które można przeobrazić w produktywne i płatne zatrudnienie poprzez stworzenie nadających się do wprowadzenia na rynek usług wzmacniających pozycję gospodarczą kobiet.

3.9

Największy jest udział kobiet w sektorze rolniczym. Na obszarach wiejskich odznaczających się dużym odsetkiem kobiet niepiśmiennych lub takich, które ukończyły jedynie szkołę podstawową, dostęp do zasobów szkoleniowych jest bardzo ograniczony (11). Kobietom często brakuje świadomości i pewności siebie, by poprawić własną sytuację oraz sytuację swojej rodziny. Stąd też potrzebują zintegrowanych programów, które wzmacniałyby ich zdolność działania i zapewniały szkolenia w zakresie umiejętności zawodowych, przedsiębiorczości i podstawowych umiejętności biznesowych. Należy im również pomóc w opracowywaniu rentownych biznesplanów i ułatwić dostęp do pożyczek na rozpoczęcie działalności oraz do kredytów na tworzenie mikroprzedsiębiorstw we własnych wioskach. Programy szkoleniowe powinny umożliwiać kobietom wiejskim łączenie inicjatyw rolniczych oraz inicjatyw w innych dziedzinach, a także przyczyniać się do wspierania ich działalności pozarolniczej przez mężczyzn zamieszkujących te same społeczności.

3.10

Istotne jest tworzenie niewielkich spółdzielni, które wspierałyby kobiety angażujące się w działalność gospodarczą.

3.11

Duże znaczenie ma również pomaganie kobietom-przedsiębiorcom w odkrywaniu nowych sektorów, w których mogłyby one przejmować inicjatywę gospodarczą i rozwijać nietradycyjną działalność gospodarczą, w tym kształtować swe zdolności na polu reklamy, marketingu i wyceny oraz orientować się na rynki zagraniczne.

3.12

Stwarzanie możliwości rozwijania przez kobiety działalności gospodarczej wymaga dogłębnej znajomości obecnej i przyszłej sytuacji społeczno-gospodarczej w poszczególnych regionach.

3.13

Niezbędne jest zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron w celu likwidacji barier napotykanych przez kobiety i wprowadzenia w życie konkretnych strategii i programów umożliwiających im wniesienie większego wkładu do wzrostu gospodarczego i rozwoju.

3.14

Kluczowe znaczenie ma dostęp do środków finansowych. Należy podnieść pułap kredytów, aby zachęcić mikroprzedsiębiorców i przedsiębiorców działających na niewielką skalę do rozwoju i inwestowania w swoje firmy. Rządy i podmioty zapewniające środki mogłyby zachęcać oficjalne instytucje pożyczkowe do wspierania powyższych projektów. Decydenci powinni zawsze mieć na uwadze różnice istniejące między MŚP a mikroprzedsiębiorstwami, jeśli chodzi o kwestie organizacyjne, finansowe, wydajność i potencjał wzrostu.

3.15

Zachęty do podejmowania nowych przedsięwzięć gospodarczych i zakładania przedsiębiorstw powinny obejmować zwiększenie skuteczności sektora mikrokredytów oraz przyznawanie przez banki komercyjne odpowiednich i realistycznych warunków udzielania pożyczek.

3.16

Organizowanie wystaw poświęconych marketingowi i promocji w omawianym regionie i w państwach członkowskich UE może stwarzać możliwości podejmowania inicjatyw eksportowych, zwłaszcza w sektorze wytwórczym.

3.17

Przyszłość kobiet w regionie Euromed należy postrzegać w ogólnym kontekście gospodarczym, politycznym, społecznym i rodzinnym. Bez wzrostu gospodarczego i poprawy wskaźnika zatrudnienia kobiety będą nadal dyskryminowane w nierównej rywalizacji z mężczyznami.

3.18

Należy wprowadzać konkretne strategie i programy, dzięki którym kobiety będą mogły w większym stopniu przyczynić się do wzrostu gospodarczego i rozwoju.

3.19

Strategie skierowane konkretnie do kobiet-przedsiębiorców mogą być dla nich szansą wyrwania się z tradycyjnych struktur ekonomicznych i zwiększenia inwestycji w sektorze przedsiębiorstw.

3.20

Wszelkie inicjatywy powinno się poprzedzać badaniami określającymi konkretne potrzeby każdego kraju oraz mocne i słabe strony kobiet poprzez segmentację różnych grup wiekowych i specjalistyczne badania sektorowe.

3.21

Konieczne jest określenie i ocena środków krajowych podejmowanych w związku z nowo powstającymi przedsiębiorstwami, udzielaniem informacji i poradnictwem, wsparciem finansowym, szkoleniami, systemem mentorskim i tworzeniem sieci kontaktów w celu identyfikacji i wymiany najlepszych wzorców postępowania między północą a południem regionu Euromed, jak również między krajami leżącymi w południowym pasie tego regionu. Monitorowanie postępów wśród krajów partnerskich z regionu Euromed musi mieć charakter trwały, by zapewnić zwiększanie pełnego udziału kobiet w życiu gospodarczym ich kraju.

3.22

Transnarodowe programy realizowane w regionie Euromed umożliwiają stowarzyszeniom kobiet biznesu dzielenie się doświadczeniami i sprawdzonymi wzorcami, co jest skutecznym sposobem rozwijania działań i umiejętności w zakresie przedsiębiorczości.

3.23

Franczyza może być użytecznym narzędziem wzmacniania zdolności działania kobiet poprzez stwarzanie im możliwości samozatrudnienia i prowadzenia niewielkich firm. Może ona zmniejszyć ryzyko związane z uruchamianiem nowego przedsięwzięcia, gdyż pozwala na korzystanie z wypróbowanych rozwiązań i umiejętności. Istotną rolę odgrywa również poprawa skuteczności centrów zasobów biznesowych. Potrzebne jest rozwijanie zdolności biznesowych poprzez odwoływanie się do udanych rozwiązań praktycznych i programów innych krajów.

3.24

Wykorzystywanie nowych obszarów, takich jak technologie informacyjne i komunikacyjne (TIK), badania i rozwój, zarządzanie mediami i produkcja innowacyjnych programów medialnych, jak również wykorzystywanie nowych niszy rynkowych w branży turystycznej, może otworzyć nowe możliwości dla działalności gospodarczej kobiet.

3.25

Technologie TIK przyczyniają się do zwiększania wydajności, wzrostu, konkurencyjności i zatrudnienia. Rozwój tego sektora ma kluczowe znaczenie dla utrzymania globalnej konkurencyjności regionu Euromed. Przy tworzeniu niezbędnej infrastruktury istotne jest zapewnienie jej powszechnej dostępności i przeciwdziałanie poszerzaniu się „cyfrowej przepaści”, zwłaszcza wśród kobiet i grup społecznych odznaczających się wysokim wskaźnikiem analfabetyzmu. Rozwój technologii TIK, który wnosi wartość dodaną, wzmocni przedsiębiorczość zarówno mężczyzn jak i kobiet.

3.26

Portal internetowy poświęcony przedsiębiorczości kobiet (12) prowadzony przez Dyrekcję Generalną Komisji Europejskiej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu może stanowić pożyteczne narzędzie dzielenia się najlepszymi rozwiązaniami i tworzenia sieci kontaktów.

3.27

Możliwe jest tworzenie formalnych stanowisk pracy w ramach instytucji świadczących opiekę nad dzieckiem, co również pomoże kobietom godzić obowiązki rodzinne z zawodowymi.

3.28

Wspieranie samozatrudnienia kobiet i dostarczanie informacji na ten temat łagodzi presję związaną z imigracją. Może to prowadzić do tworzenia miejsc pracy tak w kraju pochodzenia, jak i w państwie przyjmującym.

4.1

Celem europejskiej polityki sąsiedztwa jest wzmacnianie integracji gospodarczej UE i jej partnerów. Kwota środków z budżetu przyznanych na okres 2007-2013 na partnerstwo eurośrodziemnomorskie w ramach EPS wzrosła o 32 % do poziomu 12 miliardów euro. Jednakże nie poświęca się należytej uwagi promowaniu działalności gospodarczej kobiet.

4.2

Na sesji plenarnej Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego w dniach 16-17 marca 2007 r. Komitet otrzymał status stałego obserwatora z prawem zabierania głosu na wszystkich posiedzeniach Zgromadzenia. Stwarza to Komitetowi znakomitą możliwość promowania rozwoju działalności gospodarczej kobiet.

4.3

Na pierwszej ministerialnej konferencji eurośródziemnomorskiej na temat wzmacniania roli kobiet w społeczeństwie, która odbyła się w Stambule w listopadzie 2006 r. (13) strony zobowiązały się do promowania przedsiębiorczości kobiet poprzez poprawę ich dostępu do ziemi, środków finansowych, rynków, informacji, szkoleń i sieci kontaktów oraz zachęcanie instytucji finansowych do opracowywania produktów dostosowanych do potrzeb kobiet, w szczególności poprzez zapewnianie mikrokredytów.

5.1

W czasie piątej ministerialnej konferencji eurośródziemnomorskiej, która odbyła się w Caserta we Włoszech 4 października 2004 r., ministrowie przemysłu zatwierdzili program prac w zakresie współpracy w przemyśle na lata 2005-2006. Jedna z propozycji dotyczyła wymiany wiedzy i doświadczeń na temat kształcenia w zakresie przedsiębiorczości.

5.2

W rezultacie Dyrekcja Generalna Komisji Europejskiej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu wyszła z inicjatywą Eurośródziemnomorskiej Karty dla Przedsiębiorstw (14), którą poparło dziewięciu partnerów z regionu Euromed. Wśród jej kluczowych przesłanek jest wykształcenie w regionie Euromed społeczeństwa przenikniętego duchem przedsiębiorczości poprzez działanie skierowane zarówno do młodych jak i do dorosłych oparte na systemie kształcenia na wszystkich szczeblach i uczeniu się przez całe życie. Jednakże nie przedstawia ona konkretnych sposobów podejścia do wyzwań, przed którymi stoją kobiety-przedsiębiorcy.

5.3

Karta jest skutecznym narzędziem poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej. Promowanie przedsiębiorczości kobiet nie było jednak ani naczelną zasadą, ani jednym z celów branych pod uwagę przy wprowadzaniu karty w życie.

5.4

Chociaż program prac w zakresie współpracy eurośródziemnomorskiej w przemyśle na lata 2007-2008 czerpie z dotychczasowych dokonań i wzmacnia środki na rzecz skuteczniejszego działania, to znowu nie wymienia on promowania przedsiębiorczości kobiet jako swego celu.

5.5

Szereg inicjatyw zrealizowanych przez Komisję Europejską może służyć jako przykłady najlepszych rozwiązań i wymiany wiedzy między państwami UE i innymi krajami leżącymi w basenie Morza Śródziemnego (15).

6.1

Zorganizowane społeczeństwo obywatelskie odgrywa znaczącą rolę w emancypacji kobiet, w zwiększaniu ich udziału w życiu publicznym i w organach przedstawicielskich oraz w promowaniu ich działalności gospodarczej.

6.2

Bazując na silnie ugruntowanej tradycji pomagania osobom znajdującym się w niekorzystnej sytuacji, włączając w to m.in. kobiety niepełnosprawne i kobiety, które mają bardzo ograniczony dostęp (lub nie mają żadnego dostępu) do kształcenia i szkoleń, można by było lepiej wykorzystać istniejące środki oferując szkolenia w zakresie zarządzania i finansów.

6.3

Poprzez partnerstwa publiczno-prywatne organizacje pozarządowe i społeczno-zawodowe mogą w skuteczny sposób pobudzać wzrost gospodarczy (16). Tego rodzaju partnerstwa są w stanie poszerzać zakres usług świadczonych w ramach działalności zarobkowej.

6.4

Szkolenia i akredytacje to kolejne obszary potencjalnej działalności doświadczonych organizacji samorządowych i społeczno-zawodowych w celu wyeliminowania nierównego dostępu płci do edukacji.

7.1

Komitet ma do odegrania ważną rolę w zapewnianiu udziału społeczeństwa obywatelskiego w realizacji polityki eurosródziemnomorskiej w zakresie integracji kobiet w życiu gospodarczym i społecznym (17).

7.2

Komitet wniósł wkład w dyskusję na temat kobiet i kwestii zatrudnienia poprzez przedstawienie sprawozdania na 21. posiedzeniu Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego UE-Turcja w dniach 13-14 lipca 2006 r. (18) Ponadto EKES przygotuje sprawozdanie na temat kobiet i przedsiębiorczości na następne posiedzenie Komitetu, które odbędzie się w listopadzie 2007 r. w Turcji.

7.3

W końcowej deklaracji przyjętej na Eurośródziemnomorskim Szczycie Rad Społeczno-Gospodarczych i Podobnych Instytucji w Lublanie w Słowenii w dn. 15-17 listopada 2006 r. (19), uczestnicy zobowiązali się do podjęcia szeregu inicjatyw na rzecz zaangażowania kobiet w życie społeczne i gospodarcze, w szczególności poprzez rozwój przedsiębiorczości kobiet.

7.4

Komitet przyjmuje także z zadowoleniem uznanie przez ministrów znaczenia wzmacniania roli społeczeństwa obywatelskiego i zwiększania jego zdolności działania poprzez poprawę stosunków między z jednej strony rządem i parlamentem, a z drugiej strony organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, organizacjami kobiecymi, młodzieżowymi, związkami zawodowymi, stowarzyszeniami biznesowymi i zawodowymi i poprzez współpracę między administracją krajową, regionalną i lokalną.

7.5

W ramach procesu barcelońskiego Unia Europejska uruchomiła szereg programów, z których część adresowana była bezpośrednio do młodzieży z obszaru eurośródziemnomorskiego. Komitet przedstawił raport informacyjny w sprawie wsparcia dla młodzieży w śródziemnomorskich państwach partnerskich, w którym poruszona została również kwestia promowania przedsiębiorczości kobiet (20).

8.1

Komisja Europejska powinna dopilnować przeprowadzenia analizy oddziaływania strategii będących częścią europejskiej polityki sąsiedztwa, w tym programów MEDA, oraz systematycznie uwzględniać zagadnienia związane z płcią. Rola kobiet w przedsiębiorczości w regionie Euromedu ma zasadnicze znaczenie dla sprostania gospodarczym wyzwaniom globalizacji. Regionalny program Komisji Europejskiej dla Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej służący propagowaniu roli kobiet w życiu gospodarczym stanowi pozytywny krok. By osiągnąć wyznaczone cele, należy przedsięwziąć środki gwarantujące konsultacje z właściwymi przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, w tym kobiecych organizacji pozarządowych, we wszystkich fazach projektu: planowania, realizacji, oceny i monitorowania.