[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 25.07.2006 r.

KOM(2006) 424 wersja ostateczna

2004/0001 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO zgodnie z art. 251 ust. 2 akapit drugi traktatu WE dotyczący

wspólnego stanowiska Rady w odniesieniu do przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usług na rynku wewnętrznym

2004/0001 (COD)

KOMUNIKAT KOMISJIDO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGOzgodnie z art. 251 ust. 2 akapit drugi traktatu WEdotyczący

wspólnego stanowiska Rady w odniesieniu do przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usług na rynku wewnętrznym

1 . INFORMACJE OGÓLNE

Przekazanie wniosku do Parlamentu Europejskiego i Rady (dokument COM(2004) 2 wersja ostateczna – 2004/0001(COD)): | 06.02.2004 r. |

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wydał opinię dnia: | 09.02.2005 r. |

Komitet Regionów wydał opinię dnia: | 29.09.2004 r. |

Parlament Europejski wydał opinię (pierwsze czytanie) dnia: | 16.02.2006 r. |

Zmieniony wniosek przekazano dnia: | 06.04.2006 r. |

Wspólne stanowisko przyjęto kwalifikowaną większością dnia: | 24.07.2006 r. |

2 . CEL WNIOSKU KOMISJI

Wniosek Komisji ma na celu:

- stworzenie lepszych warunków dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w UE;

- stworzenie prawdziwego wewnętrznego rynku usług poprzez usunięcie prawnych i administracyjnych przeszkód dla rozwijania działalności usługowej;

- wzmocnienie praw konsumentów korzystających z usług;

- ustanowienie wiążących prawnie zobowiązań do skutecznej współpracy między administracjami państw członkowskich.

3 . UWAGI DO WSPÓLNEGO STANOWISKA

3.1 . Uwagi ogólne

We wspólnym stanowisku przyjętym przez Radę zachowano zasadniczą treść zmienionego wniosku Komisji, który z kolei uwzględnia zdecydowaną większość poprawek przyjętych przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu. Jeśli chodzi o podstawowe elementy wniosku (w szczególności wyjątki od zakresu stosowania dyrektywy oraz przepisy dotyczące swobody świadczenia usług) we wspólnym stanowisku Rady uszanowano polityczne porozumienie osiągnięte przez Parlament Europejski, które obecnie jest uwzględnione we wspólnym stanowisku, podobnie jak zostało uwzględnione w zmienionym wniosku Komisji.

Wspólne stanowisko uwzględnia – w pełni lub w zgodzie z ich zamysłem – wszystkie poprawki Parlamentu Europejskiego przyjęte przez Komisję na posiedzeniu plenarnym. W przypadku kilku innych kwestii wspólne stanowisko wychodzi naprzeciw zastrzeżeniom wyrażonym w poprawkach Parlamentu Europejskiego i zawiera odpowiednie rozwiązania, aczkolwiek sposób ich sformułowania może być odmienny. Wspólne stanowisko zawiera również szereg nowych, uzupełniających przepisów, które zwiększają przejrzystość oraz służą polepszeniu współpracy między państwami członkowskimi i Komisją, co z kolei może przyczynić się do właściwego wdrożenia dyrektywy.

Główne aspekty wspólnego stanowiska zostały szczegółowo omówione poniżej. W pierwszym rzędzie są to kwestie związane z poprawkami Parlamentu Europejskiego. Stanowią one większość uwag, ponieważ zarówno zmieniony wniosek Komisji, jak i wspólne stanowisko Rady przejęły większość poprawek Parlamentu Europejskiego. Następnie omówione zostały kwestie włączone przez Radę do wspólnego stanowiska.

3.2. Aspekty wspólnego stanowiska dotyczące poprawek Parlamentu Europejskiego

3.2.1. Zakres zastosowania i inne przepisy ogólne (art. 1 do 4)

Szczególne obszary prawa (art. 1). Jeśli chodzi o przedmiot dyrektywy i jej związki ze szczególnymi obszarami prawa (jak np. prawa podstawowe, prawo pracy, prawo karne, ochrona lub wspieranie różnorodności kulturowej i językowej, pluralizm mediów), we wspólnym stanowisku przejęto treść poprawek Parlamentu Europejskiego (nr 7, 8, 290, 291, 297, 298, 299 i odpowiednia część nr 72) oraz zmienionego wniosku Komisji z kilkoma zmianami redakcyjnymi, które zostały zaakceptowane przez Komisję, ponieważ mają one na celu ulepszenie tekstu bez zmian treści głosowania w Parlamencie Europejskim lub zmienionego wniosku Komisji.

Zakres zastosowania (art. 2). Jeśli chodzi o zakres zastosowania dyrektywy, we wspólnym stanowisku w dużej mierze uwzględniono poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu. W odniesieniu do usług świadczonych w interesie ogólnym we wspólnym stanowisku w pełni przejęto treść poprawek Parlamentu Europejskiego (w szczególności poprawki nr 13, 44, 73 oraz odpowiednie części poprawek nr 72 i 289), jak również – w porównaniu ze zmienionym wnioskiem – dokonano w art. 2 sprecyzowania, że dyrektywa nie ma zastosowania do usług o charakterze nieekonomicznym świadczonych w interesie ogólnym. W odniesieniu do usług transportowych i portowych we wspólnym stanowisku potwierdzono wyłączenie z zakresu zastosowania dyrektywy wszystkich usług w dziedzinie transportu, w tym usług portowych, zgodnie z przyjętymi przez Parlament Europejski poprawkami nr 20 i 306. W porównaniu ze zmienionym wnioskiem sformułowanie dotyczące wyłączenia usług transportowych zostało nieznacznie zmienione celem dostosowania go do brzmienia art. 51 traktatu WE oraz zostało połączone z wyłączeniem usług portowych. Nie zmienia to jednak istoty tego przepisu, w związku z czym zmiana została zaakceptowana przez Komisję. W odniesieniu do usług audiowizualnych we wspólnym stanowisku uwzględniono treść poprawek nr 19 i 79 wprowadzonych przez Parlament Europejski. We wspólnym stanowisku nieznacznie przeformułowano odpowiedni fragment art. 2 zmienionego wniosku celem uściślenia, że wyłączenie usług audiowizualnych obejmuje również usługi kinematograficzne, co zostało przyjęte przez Komisję. Również w przypadku wyłączenia usług społecznych poprawki Parlamentu Europejskiego (nr 252, 294, 295 oraz 296) zostały uwzględnione we wspólnym stanowisku. W porównaniu ze zmienionym wnioskiem Komisji we wspólnym stanowisku dokonano sprecyzowania, że wyłączenie to obejmuje również usługi świadczone przez organizacje charytatywne; Komisja zgadza się na takie sformułowanie, ponieważ uważa, że definicja zawarta we wspólnym stanowisku zwiększa pewność prawną w zakresie wyłączenia odpowiednich usług społecznych. W porównaniu ze zmienionym wnioskiem Komisji we wspólnym stanowisku wprowadzono dalsze wyłączenia dotyczące usług świadczonych przez notariuszy i komorników powołanych na mocy aktu urzędowego . Wyłączenie to odpowiada zasadniczo poprawkom nr 18 i 81 Parlamentu Europejskiego i zostało przyjęte przez Komisję. We wspólnym stanowisku potwierdzono wyłączenie z zakresu zastosowania dyrektywy usług agencji pracy tymczasowej, usług zdrowotnych, działalności hazardowej, usług ochrony osobistej oraz usług w dziedzinie podatków , zgodnie z tym co przewidywały poprawki Parlamentu Europejskiego (w szczególności nr 17, 19, 78, 80, 82, 300, 302/332 oraz 304) i zmieniony wniosek Komisji.

Powiązania dyrektywy z innymi przepisami prawa wspólnotowego (art. 3). We wspólnym stanowisku uwzględniono charakter poprawek Parlamentu Europejskiego (nr 21, 83, 219 i 307) oraz zmienionego wniosku Komisji i jednoznacznie stwierdzono, że dyrektywa nie ma wpływu na inne wspólnotowe akty prawne, i że w przypadku kolizji z innymi wspólnotowymi aktami prawnymi regulującym specyficzne aspekty podejmowania i prowadzenia działalności usługowej, pierwszeństwo mają przepisy dotyczące tych specyficznych aspektów zawarte w innych wspólnotowych aktach prawnych. We wspólnym stanowisku potwierdzono również, że dyrektywa nie dotyczy zasad międzynarodowego prawa prywatnego, a zwłaszcza zasad które gwarantują, że konsumenci korzystają z ochrony przyznanej im na mocy zasad ochrony konsumentów określonych w przepisach dotyczących konsumentów obowiązujących w ich państwach członkowskich.

Definicje (art. 4). We wspólnym stanowisku uwzględniono poprawki Parlamentu Europejskiego (1-3, 5-6, 11, 25-26, 93-94 oraz 97-98) i treść zmienionego wniosku w odniesieniu do definicji terminów używanych w dyrektywie.

3.2.2. Uproszczenie procedur administracyjnych (art. 5 do 8).

Uproszczenie procedur (art. 5). Do wspólnego stanowiska włączono poprawki Parlamentu Europejskiego (nr 27, 29-30, 99 oraz odpowiednią część poprawki nr 100) w wersji popartej w zmienionym wniosku Komisji, z niewielkimi zmianami redakcyjnymi. W nowym zdaniu w ust. 1 sprecyzowano, że w przypadku gdy poddawane analizie procedury i formalności „nie są wystarczająco proste”, państwa członkowskie mają obowiązek ich uproszczenia. To uzupełnienie może zostać przyjęte przez Komisję.

Pojedyncze punkty kontaktowe (art. 6). We wspólnym stanowisku wyrażono zasadnicze poparcie dla treści zmienionego wniosku, który opiera się na odpowiednich poprawkach (nr 104 i 309) Parlamentu Europejskiego. Poprzez zastąpienie w ust. 1 przyimka „w” przyimkiem „poprzez” sprecyzowano, że rola pojedynczego punktu kontaktowego może ograniczać się do działania jako pośrednik między usługodawcą a właściwym(i) organem(-ami). To sprecyzowanie może zostać przyjęte przez Komisję.

Prawo do informacji (art. 7). Do wspólnego stanowiska włączono poprawki Parlamentu Europejskiego (nr 31, 33, 105-106 oraz 108-110) wprowadzone do zmienionego wniosku Komisji, z niewielkimi zmianami redakcyjnymi dotyczącymi braku wpływu dyrektywy na przepisy państw członkowskich dotyczące stosowania języków.

Procedury realizowane drogą elektroniczną (art. 8). Do wspólnego stanowiska włączono treść zmienionego wniosku, który opiera się na poprawkach Parlamentu Europejskiego (odpowiednie części poprawek nr 32 i 111). W motywie (52) wspólnego stanowiska sprecyzowano, że obowiązek stworzenia elektronicznych sposobów dopełniania procedur i formalności nie powinien wykluczać udostępniania przez państwa członkowskie innych, obok wykorzystania środków elektronicznych, sposobów dopełnienia tych procedur i formalności. Ponadto we wspólnym stanowisku rozszerzono możliwość stosowania procedur innych niż elektroniczne na przypadki, w których konieczna jest ocena osobistej uczciwości usługodawcy lub jego pracowników. W ust. 3 wspólnego stanowiska przewidziano ponadto, że przepisy służące ułatwieniu interoperacyjności muszą uwzględniać „wspólne normy opracowane na poziomie wspólnotowym”. Zmiany te mogą zostać przyjęte przez Komisję, ponieważ ulepszają one tekst dyrektywy.

3.2.3. Swoboda przedsiębiorczości dla usługodawców (art. 9 do 15)

Systemy zezwoleń (art. 9). Do wspólnego stanowiska włączono treść zmienionego wniosku (który z kolei uwzględnia poprawki Parlamentu Europejskiego nr 35 i 112-113 oraz częściowo poprawki nr 37, 115 i 117), z niewielkimi zmianami redakcyjnymi w ust. 3. Komisja może przyjąć te zmiany, ponieważ zwiększają one jasność tekstu nie naruszając istoty poprawek Parlamentu Europejskiego.

Warunki udzielenia zezwolenia (art. 10). Do wspólnego stanowiska włączono z niewielkimi zmianami redakcyjnymi treść zmienionego wniosku, który opiera się częściowo na poprawkach Parlamentu Europejskiego (poprawki nr 34, 118, 119, 120, 121, 122). W odróżnieniu od zmienionego wniosku (w którym poparto poprawkę nr 120 Parlamentu Europejskiego), we wspólnym stanowisku skreślono w ust. 3 wymóg, by państwa członkowskie w ramach oceny, czy warunki udzielenia zezwolenia w innym państwie członkowskim są równorzędne lub zasadniczo porównywalne, uwzględniały także ich skutki oraz skuteczność ich egzekwowania. Komisja zgadza się na to skreślenie, ponieważ zdanie to budziło obawy, co do możliwości praktycznej realizacji tego wymogu. Ustęp 6 wspólnego stanowiska stanowi, że decyzje o udzieleniu zezwolenia nie muszą zawierać uzasadnienia i nie muszą podlegać zaskarżeniu do sądu lub innych instancji odwoławczych; odpowiada to poprawce nr 122 Parlamentu Europejskiego, która nie została włączona do zmienionego wniosku Komisji. Komisja może zgodzić się na to uzupełnienie.

Okres ważności zezwolenia (art. 11). Wybór spośród kilku kandydatów (art. 12). Do wspólnego stanowiska włączono treść zmienionego wniosku Komisji, który opiera się w większości na poprawkach Parlamentu Europejskiego (poprawki nr 36, 38, 124-127, 128 i 129 oraz część poprawek 30 i 130).

Wymogi zakazane (art. 14). Do wspólnego stanowiska włączono treść zmienionego wniosku, który opiera się w większości na poprawkach Parlamentu Europejskiego (poprawki nr 41, 138, 140 i 141, 40, 142 i 143), z uzupełnieniami w ust. 6 (zakaz zasięgania opinii konkurencyjnych podmiotów nie dotyczy szerokich konsultacji społecznych) i w ust. 7 (przyznanie ubezpieczeniom tej samej rangi co gwarancjom finansowym: państwa członkowskie mogą nadal wymagać ubezpieczeń lub gwarancji finansowych, ale bez możliwości nakładania obowiązku zawarcia odpowiednich umów z usługodawcami mającymi siedzibę na ich terytorium). Uzupełnienia te mogą zostać przyjęte przez Komisję, ponieważ polepszają one jasność tekstu.

Wymogi podlegające ocenie (art. 15). Wspólne stanowisko odzwierciedla charakter zmienionego wniosku i uwzględnionych w nim poprawek Parlamentu Europejskiego (poprawki nr 42, 144-145, 147-149, 242, 146 i 150), przy czym w samym przepisie dokonano kilku zmian (por. poniżej, pkt 3.3).

3.2.4. Swoboda świadczenia usług i określone odstępstwa (art. 16-18, odpowiadające art. 16-19 zmienionego wniosku Komisji)

W odniesieniu do swobody świadczenia usług (art. 16) wspólne stanowisko w pełni odzwierciedla poprawki Parlamentu Europejskiego (zob. poprawki nr 45 do 47, 152 i 293/rev4), które zostały włączone do zmienionego wniosku Komisji. Do wspólnego stanowiska włączono również nowy motyw (82) wyjaśniający kwestie stosowania krajowych przepisów w zakresie warunków zatrudnienia. W odniesieniu do dodatkowych odstępstw (art. 17) wspólne stanowisko również odzwierciedla poprawki Parlamentu Europejskiego (nr 53, 48, 50, 51, 54, 161, 162, 163, 165, 169, 170, 171, 172, 173, 174 i 175, 400, 404) i włączono do niego treść zmienionego wniosku Komisji z małymi zmianami redakcyjnymi w ust. 12 dotyczącym transportu odpadów. Przepis dotyczący odstępstw przejściowych (art. 18 pierwotnego wniosku Komisji) został skreślony zgodnie z wynikiem głosowania Parlamentu Europejskiego podczas pierwszego czytania i zgodnie ze zmienionym wnioskiem Komisji. We wspólnym stanowisku przejęto również treść zmienionego wniosku w odniesieniu do odstępstw indywidualnych (art. 18 odpowiadający art. 19 zmienionego wniosku Komisji) .

3.2.5. Prawa usługobiorców (art. 19-21, odpowiadające art. 20-23 zmienionego wniosku Komisji)

Jeśli chodzi o prawa usługobiorców (art. 19-21) wspólne stanowisko w dużym stopniu odzwierciedla poprawkę przyjętą przez Parlament Europejski oraz treść zmienionego wniosku Komisji. W szczególności w przypadku przepisów dotyczących niedozwolonych ograniczeń i braku dyskryminacji (art. 19-20) we wspólnym stanowisku potwierdzone zostało brzmienie zmienionego wniosku Komisji z wyjątkiem skreślenia lit. c) w art. 19, co zostało zaakceptowane przez Komisję. W przypadku pomocy dla usługobiorców (art.21) wspólne stanowisko odzwierciedla – z niewielkimi zmianami – poprawkę nr 178 Parlamentu Europejskiego oraz zmieniony wniosek Komisji. Wspólne stanowisko w pełni odzwierciedla charakter zmienionego wniosku i podejście Parlamentu Europejskiego, potwierdzając skreślenie przepisów dotyczących zwrotu kosztów pomocy medycznej otrzymanej w innym państwie członkowskim , które zawierał art. 23 pierwotnego wniosku Komisji.

3.2.6. Oddelegowanie pracowników i obywateli państw trzecich (art. 24 i 25 pierwotnego wniosku)

Wspólne stanowisko odzwierciedla podejście Parlamentu Europejskiego (poprawki nr 181, 182/248, 63-64, 183/249 oraz 65-66) i treść zmienionego wniosku Komisji, potwierdzając skreślenie art. 24 i 25.

3.2.7. Jakość usług (art. 22-27, odpowiadające art. 26-32 zmienionego wniosku Komisji)

Jeśli chodzi o informacje dotyczące usługodawców i ich usług (art. 22, odpowiadający art. 26 zmienionego wniosku Komisji) , w odniesieniu do nałożonego na usługodawcę obowiązku udostępnienia informacji dotyczących jego statusu prawnego i formy prawnej wspólne stanowisko odzwierciedla zarówno wynik głosowania w Parlamencie Europejskim, jak i treść zmienionego wniosku. Ponadto wszelkie wymogi informacyjne, które są już przedmiotem innych przepisów dyrektywy (jak np. te dotyczące ubezpieczeń lub gwarancji, gwarancji posprzedażnych, działalności wielodyscyplinarnej, kodeksów postępowania), są teraz zapisane w tym jednym artykule, który został zaakceptowany przez Komisję. W przypadku ubezpieczenia od odpowiedzialności zawodowej (art. 23, odpowiadający art. 27 zmienionego wniosku Komisji) wspólne stanowisko odzwierciedla podejście Parlamentu Europejskiego (por. w szczególności poprawki nr 64, 187, 188 i 190) i zmienionego wniosku, potwierdzając, że ubezpieczenie od odpowiedzialności zawodowej jest nieobowiązkowe. Wspólne stanowisko zawiera szereg drobnych zmian w stosunku do zmienionego wniosku, takich jak przeniesienie ust. 2 dotyczącego wymogów informacyjnych do art. 26, a także skreślenie procedury prowadzonej w przypadku, gdy rynek ubezpieczeń nie będzie w stanie zapewnić odpowiedniego ubezpieczenia, która jest rzeczywiście zbędna, biorąc pod uwagę dobrowolny charakter ubezpieczenia od działalności zawodowej. W odniesieniu do przepisów dotyczących działalności wielodyscyplinarnej (art. 25, odpowiadający art. 30 zmienionego wniosku Komisji), polityki w zakresie jakości usług (art. 26, odpowiadający art. 31 zmienionego wniosku Komisji) i rozstrzygania sporów (art. 27, odpowiadający art. 32 zmienionego wniosku Komisji) we wspólnym stanowisku w pełni – z niewielkimi zmianami redakcyjnymi – potwierdzono treść poprawek Parlamentu Europejskiego i zmienionego wniosku Komisji.

3.2.8. Współpraca administracyjna (art. 28-36, odpowiadające art. 33-38 zmienionego wniosku Komisji)

Wzajemna pomoc, nadzór i powiązane przepisy (art. 28-36). Do wspólnego stanowiska włączono z niewielkimi zmianami treść zmienionego wniosku Komisji, uwzględniającego z kolei poprawki Parlamentu Europejskiego (zob. w szczególności poprawki nr 68-69, 197-198 oraz 200-203), aczkolwiek struktura przepisów jest odmienna, odzwierciedlająca wcześniejsze dyskusje w Radzie.

3.2.9. Program konwergencji i przepisy końcowe (art. 37-46, odpowiadające art. 39-48 zmienionego wniosku Komisji)

W odniesieniu do przepisów dotyczących kodeksów postępowania (art. 37, odpowiadający art. 39 zmienionego wniosku Komisji), dodatkowej harmonizacji (art. 38, odpowiadający art. 40 zmienionego wniosku Komisji) oraz przeglądu (art. 41, odpowiadający art. 43 zmienionego wniosku Komisji) we wspólnym stanowisku potwierdzono – z niewielkimi zmianami, które nie wpływają na istotę tych przepisów – treść poprawek Parlamentu Europejskiego i zmienionego wniosku Komisji. W odniesieniu do terminów transpozycji (art. 44 ust. 1, odpowiadający art. 45 ust. 1 zmienionego wniosku Komisji) we wspólnym stanowisku uwzględniono poprawkę Parlamentu Europejskiego i przedłużono okres transpozycji do 3 lat – z okresu 2 lat, które przewidywał zmieniony wniosek Komisji. Zmiana ta może zostać przyjęta przez Komisję.

3.3 . Inne zmiany wprowadzone przez Radę we wspólnym stanowisku

Procedury udzielania zezwoleń (art. 13). W porównaniu ze zmienionym wnioskiem Komisji we wspólnym stanowisku wprowadzono kilka zmian w art. 13 ust. 3 i 4 oraz w motywie (63), które dotyczą zasady mówiącej, że w przypadku nieotrzymania odpowiedzi ze strony właściwego organu uznaje się, że zezwolenie zostało udzielone. Zgodnie ze wspólnym stanowiskiem właściwe organy państw członkowskich mogą przedłużyć termin rozpatrzenia wniosku, jeśli jest to uzasadnione złożonością sprawy, a wnioskodawca jest należycie informowany o przedłużeniu terminu i jego przyczynach. Ponadto w motywie (63) wyjaśniono, że odmienne ustalenia w zakresie procedur udzielania zezwoleń, wprowadzone przez państwa członkowskie w przypadku, gdy jest to obiektywnie uzasadnione nadrzędnym interesem publicznym, mogą obejmować przepisy, zgodnie z którymi w przypadku nieudzielenia odpowiedzi w odpowiednim terminie wniosek uznaje się za odrzucony. Zmiany te wychodzą naprzeciw zastrzeżeniom Parlamentu Europejskiego, który opowiedział się za skreśleniem zasady milczącego udzielenia zezwolenia w związku z faktem, że nie zapewnia ona wystarczającej elastyczności. Jednocześnie nie podważa to celu przyśpieszenia procedur udzielania zezwoleń i zwiększenia ich przewidywalności dla podmiotów gospodarczych. W związku z powyższym Komisja zgadza się na zmiany w art. 13 wspólnego stanowiska.

Proces oceny związany ze swobodą przedsiębiorczości (art. 15). We wspólnym stanowisku wprowadzono kilka zmian w ust. 4 dotyczącym konsekwencji procesu oceny dla usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Zmiany te służą sprecyzowaniu, że proces oceny nie powinien zakłócać wykonywania przypisanych tym usługom zadań. Powinno to rozwiać wątpliwości Parlamentu Europejskiego dotyczące ewentualnego wpływu procesu oceny na usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. Według Komisji jest oczywiste, że proces oceny nie może zagrażać wykonywaniu zadań przypisanych tym usługom. We wspólnym stanowisku wprowadzono również zmiany w odniesieniu do obowiązków państw członkowskich w zakresie powiadamiania. Ma to wyjść naprzeciw zastrzeżeniom Parlamentu Europejskiego, który nałożone obowiązki uznał za zbyt restrykcyjne dla państw członkowskich. W szczególności we wspólnym stanowisku skreślono w ust. 6 wyrażenie „a potrzeba jego wprowadzenia wynika z nowych okoliczności”. Skreślenie to może zostać zaakceptowane. W ust. 7 do wspólnego stanowiska dodano nowe zdanie celem wyjaśnienia, że powiadomienia dokonywane zgodnie z dyrektywą 98/34/WE również stanowią wypełnienie obowiązku powiadomienia przewidzianego w niniejszej dyrektywie. Również to uzupełnienie może zostać zaakceptowane przez Komisję, ponieważ zwiększa ono pewność prawną zarówno dla krajowych administracji, jak i instytucji Wspólnoty. Komisja podkreśla, że w chwili obecnej dyrektywą 98/34/WE, zmienioną dyrektywą 98/48/WE, objęte są jedynie usługi społeczeństwa informacyjnego.

Wzajemna ocena krajowych wymogów (art. 39, odpowiadający art. 41 zmienionego wniosku Komisji). Artykuł 39 ust. 5 wspólnego stanowiska wprowadza nową procedurę, zgodnie z którą państwa członkowskie przedstawiają Komisji sprawozdanie dotyczące wymogów krajowych, których stosowanie może podlegać art. 16 ust. 1 akapit trzeci i art. 16 ust. 3, a Komisja informuje o przekazanych wymogach pozostałe państwa członkowskie i przygotowuje analizy i wskazówki dotyczące stosowania tych przepisów w kontekście dyrektywy. Komisja może zaakceptować te przepisy, ponieważ służą one zwiększeniu przejrzystości oraz pewności prawnej podmiotów gospodarczych.

Procedura komitetu (art. 40, odpowiadający art. 42 zmienionego wniosku Komisji). Wspólne stanowisko przewiduje utworzenie komitetu regulacyjnego. Komisja może zaakceptować ten przepis.

Ochrona danych osobowych (art. 43). Do wspólnego stanowiska włączono artykuł dotyczący ochrony danych osobowych, który ma na celu wyjaśnienie, że stosowanie dyrektywy, a w szczególności wymiana informacji między państwami członkowskimi, są zgodne z zasadami dotyczącymi ochrony danych osobowych. Komisja może zaakceptować ten przepis.

4. UWAGI KOŃCOWE

W opinii Komisji wspólne stanowisko zachowuje zasadnicze elementy zmienionego wniosku Komisji i poprawek Parlamentu Europejskiego. Komisja uważa, że wspólne stanowisko jest rozsądnym kompromisem, który będzie pomocny w stworzeniu prawdziwego wewnętrznego rynku usług, jak również w osiągnięciu celów strategii lizbońskiej, jednocześnie gwarantując utrzymanie wysokiej jakości usług, w tym usług publicznych, oraz wysokiego poziomu ochrony praw socjalnych i praw konsumentów. W związku z powyższym Komisja popiera wspólne stanowisko przyjęte przez Radę.