[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 1.6.2006

KOM(2006) 258 wersja ostateczna

2006/0097 (CNS)

Wniosek dotyczący

DYREKTYWY RADY

ustanawiająca minimalne normy ochrony cieląt (wersja skodyfikowana)

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.

Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.

Z tego powodu kodyfikacja przepisów często zmienianych jest potrzebna, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.

2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były kodyfikowane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej kodyfikować teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.

3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę kodyfikacji , która daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.

Kodyfikacja musi być podejmowana w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.

Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do kodyfikowanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania kodyfikowanych aktów.

4. Celem niniejszego wniosku jest skodyfikowanie dyrektywy Rady 91/629/EWG z dnia 19 listopada 1991 r. ustanawiającej minimalne normy ochrony cieląt[3]. Nowa dyrektywa zastąpi włączone do niej akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść kodyfikowanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania kodyfikacji.

5. Wniosek kodyfikacyjny został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, dyrektywy 91/629/EWG i aktów ją zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku III do skodyfikowanej dyrektywy.

ê 91/629/EWG (dostosowany)

2006/0097 (CNS)

Wniosek dotyczący

DYREKTYWY RADY

ustanawiająca minimalne normy ochrony cieląt

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. Ö 37 Õ,

uwzględniając wniosek Komisji[5],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[6],

a także mając na uwadze, co następuje:

ê

(1) Dyrektywa Rady 91/629/EWG z dnia 19 listopada 1991 r. ustanawiająca minimalne normy ochrony cieląt[7] została kilkakrotnie znacząco zmieniona[8]. W celu zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy ją zatem skodyfikować.

ê 91/629/EWG motyw 1 (dostosowany)

(2) Ö Większość Państw Członkowskich ratyfikowało Õ Europejską Konwencję o ochronie zwierząt hodowlanych i gospodarskich. Wspólnota również zatwierdziła powyższą Konwencję na mocy decyzji Rady 78/923/EWG[9].

ê 91/629/EWG

(3) Cielęta, jako żywe zwierzęta, znajdują się na wykazie produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu.

(4) Hodowla cieląt jest nieodłączną częścią rolnictwa. Stanowi źródło dochodu części ludności rolniczej.

(5) Różnice, które mogą zakłócać warunki konkurencji, stoją w konflikcie ze sprawnym funkcjonowaniem organizacji wspólnego rynku cieląt i produktów z cielęciny.

(6) Zachodzi potrzeba ustanowienia wspólnych minimalnych norm ochrony hodowlanych cieląt lub cieląt przeznaczonych na tuczenie, w celu zapewnienia racjonalnego rozwoju produkcji.

ê 97/2/WE motyw 4 (dostosowany)

(7) Stwierdzono naukowo, iż cielęta potrzebują do prawidłowego rozwoju środowiska odpowiadającego ich potrzebom gatunku stadnego. Z tego powodu powinny być hodowane w grupach. Zarówno cielęta chowane w grupie, jak i indywidualnych kojcach muszą mieć wystarczająco miejsca do ruchów, kontaktu z innym bydłem oraz do normalnych ruchów związanych z wstawaniem lub kładzeniem się.

ê 91/629/EWG motyw 7

(8) Konieczne jest informowanie odpowiednich urzędów, producentów, konsumentów oraz innych stron o postępach w tej dziedzinie. W związku z powyższym Komisja powinna, w oparciu o opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, prowadzić intensywne badania naukowe w celu wypracowania najbardziej wydajnych systemów hodowlanych z punktu widzenia właściwych warunków utrzymania cieląt. Należy wprowadzić stosowne przepisy na okres przejściowy w celu umożliwienia Komisji pomyślnego wykonania powyższego zadania.

ê

(9) Należy podjąć niezbędne środki w celu wprowadzenia w życie niniejszej dyrektywy zgodnie z decyzją Rady 1999/468/EW z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[10].

(10) Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku II część B,

ê 91/629/EWG (dostosowany)

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ustanawia minimalne normy ochrony cieląt Ö przeznaczonych Õ do hodowli oraz tuczenia.

ê 91/629/EWG

Artykuł 2

Dla celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

1) «cielę» oznacza bydło do sześciu miesięcy życia;

2) «właściwy organ» oznacza właściwy organ określony w art. 2 pkt 6 dyrektywy Rady 90/425/EWG[11].

Artykuł 3

ê 97/2/WE art. 1 pkt 1

1. Od dnia 1 stycznia 1998 r. w stosunku do wszystkich nowobudowanych lub przebudowywanych gospodarstw oraz do wszystkich oddanych do użytku po tym dniu stosuje się następujące przepisy:

a) Żadne cielę w wieku powyżej ośmiu tygodni nie jest trzymane w osobnym kojcu, poza przypadkiem gdy lekarz weterynarii stwierdzi, ze względu na stan zdrowia lub zachowanie zwierzęcia, że należy je odizolować w celu poddania leczeniu. Szerokość indywidualnego kojca dla cieląt jest co najmniej równa wysokości cielęcia w kłębie, zmierzonej w pozycji stojącej, natomiast długość jest co najmniej równa długości ciała cielęcia, mierzonego od czubka nosa do krawędzi ogonowej guza kulszowego, pomnożonej przez 1,1.

Indywidualne kojce dla cieląt (z wyjątkiem izolatek przeznaczonych dla chorych zwierząt) nie mogą mieć ścian litych, lecz muszą mieć takie prześwity, które umożliwiają cielętom bezpośredni kontakt wzrokowy i fizyczny.

b) Dla cieląt trzymanych w grupach nieograniczona przestrzeń dostępna dla każdego cielęcia wynosi co najmniej 1,5 m2 dla każdego cielęcia żywej wagi do 150 kilogramów, co najmniej 1,7 m2 dla każdego cielęcia żywej wagi od 150 kilogramów do 220 kilogramów i co najmniej 1,8 m2 dla każdego cielęcia żywej wagi 220 kilogramów i więcej.

Jednakże powyższe przepisy nie mają zastosowania do:

a) gospodarstw posiadających mniej niż sześć cieląt;

b) cieląt trzymanych z ich matkami w okresie ssania.

2. Od dnia 31 grudnia 2006 r., przepisy ust. 1 mają zastosowanie do wszystkich gospodarstw.

ê 91/629/EWG

è1 97/2/WE art. 1 pkt 4

Artykuł 4

Państwa Członkowskie zapewniają, aby warunki hodowli cieląt były zgodne z ogólnymi przepisami ustanowionymi w załączniku I.

Artykuł 5

Przepisy załącznika I mogą zostać zmienione zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2, w celu uwzględnienia postępu naukowego.

Artykuł 6

Nie później niż do dnia è1 1 stycznia 2006 r. ç Komisja przedstawi Radzie sprawozdanie, przygotowane na podstawie opinii otrzymanej z Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności na temat systemów intensywnej hodowli, które są zgodne z wymogami dotyczącymi właściwych warunków utrzymania cieląt z punktu widzenia patologicznego, zootechnicznego, fizjologicznego i behawioralnego, jak również na temat społeczno-ekonomicznych wpływów różnych systemów, wraz z wnioskami dotyczącymi ustaleń ze sprawozdania.

W odniesieniu do powyższych wniosków Rada podejmie decyzję kwalifikowaną większością głosów, nie później niż w ciągu trzech miesięcy od ich przedłożenia.

ê 91/629/EWG (dostosowany)

Artykuł 7

1. Państwa Członkowskie gwarantują, że Ö prowadzone są inspekcje pod nadzorem właściwego organu Õ w celu sprawdzenia, czy przepisy niniejszej dyrektywy są przestrzegane.

Ö Inspekcje te Õ, które mogą być przeprowadzane przy okazji kontroli dokonywanych dla innych celów, corocznie obejmują statystycznie reprezentatywną próbkę różnych systemów hodowli wykorzystywanych w każdym Państwie Członkowskim.

2. Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 2, przygotuje kodeks zasad stosowanych przy przeprowadzaniu Ö inspekcji Õ, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3. Co dwa lata, do ostatniego dnia roboczego miesiąca kwietnia a po raz pierwszy do dnia 30 kwietnia 1996 r., Państwa Członkowskie informują Komisję o wynikach Ö inspekcji Õ przeprowadzanych w czasie poprzednich dwóch lat zgodnie z niniejszym artykułem, w tym o liczbie Ö inspekcji w stosunku do liczby Õ gospodarstw na ich terytorium.

ê 91/629/EWG

Artykuł 8

Zwierzęta z kraju trzeciego mogą zostać wwiezione do Wspólnoty tylko, jeśli towarzyszy im zaświadczenie wydane przez właściwy organ w danym kraju, potwierdzające, że były one traktowane co najmniej w taki sposób, jak zwierzęta o pochodzeniu wspólnotowym, zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 9

Eksperci weterynaryjni Komisji mogą, tam gdzie to konieczne dla jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy, przeprowadzać kontrole na miejscu, w porozumieniu z właściwymi organami. Osoby prowadzące te kontrole stosują szczególne środki higieny osobistej niezbędne dla wyeliminowania jakiegokolwiek ryzyka przeniesienia choroby.

Państwo Członkowskie, na którego terytorium jest przeprowadzana kontrola, udziela wszelkiej niezbędnej pomocy ekspertom w wykonywaniu ich obowiązków. Komisja informuje właściwy organ danego Państwa Członkowskiego o wynikach kontroli.

Właściwy organ danego Państwa Członkowskiego podejmuje wszelkie środki, jakie mogą okazać się konieczne dla uwzględnienia wyników kontroli.

W stosunkach z krajami trzecimi stosuje się przepisy rozdziału III dyrektywy Rady 91/496/EWG[12].

Ogólne zasady stosowania niniejszego artykułu zostaną przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

ê 806/2003 art. 3 i załącznik III pkt 25

Artykuł 10

1. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt, ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady[13], zwany dalej „Komitetem”.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Termin określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

ê 91/629/EWG (dostosowany)

Artykuł 11

Państwa Członkowskie mogą, zgodnie z ogólnymi zasadami Traktatu, utrzymać lub stosować na swoim terytorium bardziej restrykcyjne przepisy dotyczące ochrony cieląt niż te określone w niniejszej dyrektywie. Państwa Członkowskie informują Komisję o wszelkich takich środkach.

ê

Artykuł 12

Dyrektywa 91/629/EWG, zmieniona aktami wymienionymi w załączniku II część A, zostaje uchylona, bez naruszenia zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku II część B.

Odesłania do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

Artykuł 13

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

ê 91/629/EWG

Artykuł 14

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ê 91/629/EWG (dostosowany)

ZAŁĄCZNIK I

1. Materiały wykorzystywane do budowy pomieszczeń dla cieląt, w szczególności boksów, i sprzęt, z którym cielęta mogą mieć kontakt, nie Ö mogą Õ być dla nich szkodliwe oraz Ö muszą Õ umożliwiać ich dokładne oczyszczenie i zdezynfekowanie.

2. Do czasu ustanowienia norm wspólnotowych w tej sprawie przewody i sprzęt elektryczny Ö muszą Õ być zainstalowane zgodnie z obowiązującymi normami krajowymi, w celu uniknięcia porażenia prądem.

3. Izolacja, ogrzewanie oraz wentylacja budynku Ö muszą Õ zapewniać, aby przepływ powietrza, poziom kurzu, temperatura, stosunkowa wilgotność powietrza oraz skupienie gazu były utrzymywane w ramach limitów, które nie są szkodliwe dla cieląt.

4. Wszelki sprzęt automatyczny lub mechaniczny mający znaczenie dla zdrowia i warunków utrzymania cieląt Ö musi Õ być sprawdzany co najmniej raz dziennie. W przypadku odkrycia wad Ö muszą Õ one być usuwane natychmiast lub, jeśli jest to niemożliwe, należy podjąć odpowiednie kroki w celu ochrony zdrowia i warunków utrzymania cieląt do czasu usunięcia wad, szczególnie poprzez wykorzystanie alternatywnych metod karmienia i utrzymanie zadowalającego środowiska.

W przypadku używania systemu sztucznej wentylacji należy zapewnić odpowiedni system zapasowy w celu zagwarantowania wystarczającej wymiany powietrza dla ochrony zdrowia i stanu cieląt w przypadku awarii systemu, jak również system alarmowy w celu ostrzeżenia właściciela o zaistniałym problemie. System alarmowy Ö musi Õ być testowany regularnie.

5. Cielęta nie mogą być trzymane ciągle w ciemności. Aby sprostać ich potrzebom behawioralnym i fizjologicznym, należy zapewnić, uwzględniając różne warunki klimatyczne w Państwach Członkowskich, odpowiednie naturalne lub sztuczne oświetlenie; w przypadku tego ostatniego Ö musi Õ ono działać przez okres co najmniej równy okresowi naturalnego światła normalnie dostępnego między godziną 9.00 a Ö 17.00 Õ Ponadto Ö musi Õ być dostępne odpowiednie oświetlenie (stałe lub przenośne), wystarczająco mocne dla przeprowadzenia kontroli cieląt w każdym czasie.

ê 97/182/WE art. 1 pkt 1

6. Wszystkie cielęta hodowane są kontrolowane przez właściciela lub osobę za nie odpowiedzialną co najmniej dwa razy dziennie, natomiast cielęta utrzymywane w systemie otwartym przynajmniej raz dziennie. Każde cielę, które wydaje się chore lub ranne, jest niezwłocznie poddawane właściwemu leczeniu oraz jak najszybciej należy uzyskać poradę weterynaryjną dla każdego z cieląt, w przypadku którego opieka hodowcy stada nie przynosi rezultatów. Tam gdzie to konieczne, izoluje się chore lub ranne cielęta w odpowiednich pomieszczeniach z suchym, wygodnym podłożem.

ê 97/182/WE art. 1 pkt 2

7. Pomieszczenia dla cieląt muszą być budowane w taki sposób, aby umożliwić każdemu cielęciu położenie się, odpoczynek, wstanie oraz oczyszczenie siebie bez trudności.

ê 97/182/WE art. 1 pkt 3

8. Cielęta nie są utrzymywane na uwięzi, z wyjątkiem cieląt hodowanych grupowo, które mogą być wiązane na okres nie dłuższy niż jedna godzina podczas karmienia mlekiem lub substytutem mleka. W przypadku stosowania uwięzi, nie mogą one ranić cieląt, są regularnie sprawdzane i w razie konieczności poprawiane, tak, aby przez cały czas były wygodnie dopasowane. Wszelkie pęta są wykonane w taki sposób, by eliminować ryzyko uduszenia lub zranienia zwierzęcia oraz aby pozwalały cielęciu na poruszanie się, zgodnie z pkt 7.

ê 91/629/EWG (dostosowany)

9. Pomieszczenia, kojce, wyposażenie i przybory używane dla cieląt muszą być właściwie czyszczone i dezynfekowane w celu zapobiegania zakażeniu krzyżowemu oraz rozwojowi organizmów przenoszących choroby. Ekskrementy, uryna i niezjedzone lub wyplute resztki pokarmu należy usuwać tak często, jak to jest konieczne dla zmniejszenia odoru i unikania gromadzenia się much i gryzoni.

10. Podłoże Ö musi Õ być gładkie, lecz nie śliskie w celu zapobieżenia kontuzjom cieląt oraz być tak zaprojektowane, aby nie powodować poranienia lub cierpienia cieląt stojących lub leżących na nim. Ö Muszą Õ one być odpowiednie do rozmiaru i wagi cieląt oraz stanowić sztywną, równą i stabilną powierzchnię. Powierzchnia do leżenia Ö musi Õ być wygodna, czysta i odpowiednio osuszana oraz nie Ö może Õ negatywnie wpływać na cielęta. W przypadku wszystkich cieląt poniżej dwóch tygodni należy zapewnić odpowiednią podściółkę.

ê 97/182/WE art. 1 pkt 4

11. Wszystkie cielęta korzystają z odpowiedniej diety dostosowanej do ich wieku, wagi oraz potrzeb behawioralnych i fizjologicznych, w celu promowania dobrego stanu zdrowia oraz dobrych warunków życia. W tym celu ich żywność zawiera wystarczającą ilość żelaza, aby zapewnić średni poziom hemoglobiny we krwi w wysokości co najmniej 4,5 mmola/litr; każde cielę w wieku powyżej dwóch tygodni ma zapewnioną minimalną dzienną rację paszy zawierającej łatwe do przyswojenia włókna, ta ilość jest zwiększana od 50 g do 250 g dziennie dla cieląt w wieku od 8 do 20 tygodnia życia. Cielętom nie można zakładać kagańców.

ê 91/629/EWG (dostosowany)

è1 97/182/WE art. 1 pkt 5

è2 97/182/WE art. 1 pkt 6

12. Wszystkie cielęta Ö muszą Õ być karmione co najmniej è1 dwa razy ç dziennie. Jeśli cielęta są trzymane w grupach i nie są karmione ad libitum lub przez automatyczny system karmienia, każde cielę Ö musi Õ mieć dostęp do paszy w tym samym czasie, co inne cielęta w danej grupie.

13. Wszystkie cielęta powyżej dwóch tygodni Ö muszą Õ mieć dostęp do wystarczającej ilości świeżej wody lub mieć możliwość zaspokajania pragnienia poprzez picie innych płynów. è2 Jednakże w upalnych warunkach pogodowych oraz dla cieląt, które są chore, świeża woda pitna jest stale dostępna. ç

14. Sprzęt do karmienia i pojenia Ö musi Õ być zaprojektowany, skonstruowany, umieszczony i konserwowany w sposób minimalizujący możliwość zatrucia paszy i wody dla cieląt.

ê 97/182/WE art. 1 pkt 7

15. Każde cielę otrzymuje siarę bydlęcą w możliwie jak najkrótszym czasie po urodzeniu, a w każdym przypadku w ciągu pierwszych sześciu godzin życia.

_____________

é

ZAŁĄCZNIK II

Część A

Uchylona dyrektywa i jej kolejne zmiany(określone w art. 12)

Dyrektywa Rady 91/629/EWG (Dz.U. L 340, 11.12.1991, str. 28) |

Dyrektywa Rady 97/2/WE (Dz.U. L 25, 28.1.1997, str. 24) |

Decyzja Komisji 97/182/WE (Dz.U. L 76, 18.3.1997, str. 30) |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122, 16.5.2003, str. 1) | wyłącznie załącznik III punkt 25 |

Część B

Lista terminów przeniesienia do prawa krajowego(określonych w art. 12)

Dyrektywy | Termin przeniesienia |

91/629/EWG | 1 stycznia 1994 r. |

97/2/WE | 31 grudnia 1997 r. |

_____________

ZAŁĄCZNIK III

Tabela korelacji

Dyrektywa 91/629/EWG | Niniejsza dyrektywa |

Artykuły 1 i 2 | Artykuły 1 i 2 |

Artykuł 3 ustęp 1 | ___ |

Artykuł 3 ustęp 2 | ___ |

Artykuł 3 ustęp 3 akapit pierwszy | Artykuł 3 ustęp 1 akapit pierwszy |

Artykuł 3 ustęp 3 akapit drugi słowa wprowadzające | Artykuł 3 ustęp 1 akapit drugi słowa wprowadzające |

Artykuł 3 ustęp 3 akapit drugi tiret pierwsze | Artykuł 3 ustęp 1 akapit drugi litera a) |

Artykuł 3 ustęp 3 akapit drugi tiret drugie | Artykuł 3 ustęp 1 akapit drugi litera b) |

Artykuł 3 ustęp 3 akapit trzeci | Artykuł 3 ustęp 2 |

Artykuł 3 ustęp 4 | ___ |

Artykuł 4 ustęp 1 | Artykuł 4 |

Artykuły 5 - 10 | Artykuły 5 - 10 |

Artykuł 11 ustęp 1 | ___ |

Artykuł 11 ustęp 2 | Artykuł 11 |

___ | Artykuł 12 |

___ | Artykuł 13 |

Artykuł 12 | Artykuł 14 |

Załącznik | Załącznik I |

___ | Załącznik II |

___ | Załącznik III |

_____________

[1] KOM(87) 868 PV.

[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.

[3] Przygotowana zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, KOM(2001) 645 wersja ostateczna.

[4] Zob. załącznik II część A do niniejszego wniosku.

[5] Dz.U. C z , str..

[6] Dz.U. C z , str..

[7] Dz.U. L 340 z 11.12.1991, str. 28. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz. U. L 122, 16.5.2003, str. 1).

[8] Zob. załącznik II część A.

[9] Dz.U. L 323 z 17.11.1978, str. 12.

[10] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

[11] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 29.

[12] Dz.U. L 268 z 24.9.1991, str. 56.

[13] Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1.