[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 4.7.2006

KOM(2006) 357 wersja ostateczna

KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY, PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO ORAZ KOMITETU REGIONÓW

Uwagi Komisji w sprawie wniosków i zaleceń śródokresowej oceny programu „Inteligentna Energia – Europa” (2003-2006) {SEK(2006) 858}

KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY, PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO ORAZ KOMITETU REGIONÓW

Uwagi Komisji w sprawie wniosków i zaleceń śród okresowej oceny programu „Inteligentna Energia – Europa” (2003-2006) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

1. Wprowadzenie

Program „Inteligentna Energia-Europa” (IEE) stworzono w czerwcu 2003 r. na mocy decyzji nr 1230/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[1]. Obowiązuje on do dnia 31 grudnia 2006 r. Orientacyjny budżet programu wynosi 250 mln EUR, a jego celem jest zrównoważony wkład w realizację ogólnych celów bezpieczeństwa dostaw energii oraz ustalonych w Lizbonie celów w zakresie wzrostu gospodarczego, tworzenia stałych miejsc pracy i konkurencyjności, a także ochrona środowiska.

Niniejszym dokumentem Komisja informuje Parlament Europejski, Radę, Komitet Ekonomiczno-Społeczny oraz Komitet Regionów o wnioskach ze śródokresowej oceny tego programu wspólnotowego oraz przekazuje uwagi na jego temat zgodnie z art. 9 ust. 2 decyzji w sprawie przyjęcia programu.

Oceny śródokresowej dokonała niezależna grupa ekspertów, zwanych dalej „oceniającymi”, na podstawie różnorodnych informacji, w tym wcześniejszych ocen programu i programów go poprzedzających, analizy danych programu, badań ankietowych przeprowadzonych wśród wnioskodawców i beneficjentów, konsultacji z zainteresowanymi stronami oraz badania odpowiednich raportów rynkowych w celu określenia jego zasadności strategicznej.

Sprawozdanie zawiera ocenę adekwatności, efektywności, skuteczności, wartości dodanej i zrównoważonego charakteru programu, z uwzględnieniem ograniczeń czasowych i finansowych, oraz zalecenia dotyczące odpowiednich działań mających pomóc Komisji w lepszym zarządzaniu programem oraz pokierowania wznowieniem i rozszerzeniem przez nią podobnych działań. W sprawozdaniu przedstawiono także porównanie własnych wyników i ustaleń z wynikami i ustaleniami ocen wcześniejszych programów, takich jak śródokresowa ocena programu ramowego w dziedzinie energii na lata 1998-2002. Oceniający oficjalnie przedstawili Komisji sprawozdanie końcowe w dniu 24 marca 2006 r.

2. Stanowisko Komisji w sprawie pracy OCENIAJąCYCH I ISTNIEJąCYCH OGRANICZEń

Komisja uważa, że oceniający sporządzili wyważone i obszerne sprawozdanie, łączące pozytywne oceny i krytycyzm. Komisja wyraża uznanie dla jego ogólnej jakości.

Komisja pragnie podkreślić, że większość wniosków, do których doszli oceniający, w znacznym zakresie odpowiada jej własnym ustaleniom. Doprowadziły one lub doprowadzą do udoskonalenia podejmowanych działań, np. celem zwiększenia efektywności i dostępności programu. Jednak środki, których wdrożenie wymagałoby zmian aktualnych ram prawnych, można rozważyć tylko w połączeniu z przygotowaniem następnego programu lub programów.

Ocena obejmuje działania w ramach programu realizowane w okresie od sierpnia 2003 r. do listopada 2005 r. Siłą rzeczy oceniający mieli do dyspozycji tylko wyniki ocen dwóch zaproszeń i początkowej fazy realizacji kontraktów wynikających z pierwszego zaproszenia. Ponadto wiele środków zalecanych na pozostały okres realizacji programu będzie dotyczyć tylko ostatniego zaproszenia do składania wniosków, które ma dopiero zostać ogłoszone, ponieważ trzecie zaproszenie ogłoszono w dniu 7 października 2005 r., a zamknięto 31 stycznia 2006 r. dla większości rodzajów działań.

W ocenie nie uwzględniono roli i wyników pracy komitetu programowego. Ponadto oceniający nie komentowali poszczególnych projektów, ponieważ ocena dotyczyła programu jako całości.

3. Stanowisko Komisji w sprawie najważniejszych wniosków i zaleceń zawartych w SPRAWOZDANIU OCENIAJąCYCH

3.1. Ogólne wnioski i zalecenia

Ze sprawozdania wynika pięć głównych wniosków i ogólnych zaleceń:

- Pod wieloma względami program IEE stanowi znaczny postęp w stosunku do wcześniejszego programu ramowego w dziedzinie energii. Komisja z powodzeniem uwzględniła w programie wiele zaleceń i odpowiednich porad zawartych we wcześniejszych niezależnych ocenach.

- Zapotrzebowanie na program wzrosło od czasu rozpoczęcia jego realizacji, co wynika ze znacznej zgodności celów programu z celami strategii lizbońskiej oraz z coraz większego znaczenia kwestii bezpieczeństwa dostaw energii i globalnego ocieplenia. Program przyciąga interesujące projekty o wysokiej jakości i jest ogólnie dobrze prowadzony. Dlatego też oceniający zalecają jego kontynuowanie.

- Ważnym aspektem programu jest wartość dodana, którą powstaje dzięki silnej synergii zagadnień odnawialnych źródeł energii, racjonalnego gospodarowania energią i transportu. Ponadto są podstawy, aby przyjąć, że finansowane projekty wpłyną na zmianę polityki państw członkowskich i doprowadzą do ich interwencji. Aspekt ten należy uwzględnić w ocenie końcowej programu.

- Program nie dubluje działań finansowanych z innych źródeł, lecz uzupełnia funkcjonowanie innych programów wspólnotowych, takich jak program ramowy na rzecz badań naukowych i rozwoju technicznego (PR6), a dzięki swojemu wyjątkowemu, ponadnarodowemu charakterowi wnosi dodatkową wartość do programów oraz inicjatyw krajowych, regionalnych i lokalnych, a także pomaga w analizach porównawczych i ułatwia unikanie dublowania działań.

- Ogólny budżet jest odpowiedni. Jednak wiara w zdolność programu do wywarcia istotnego wpływu i przyczynienia się do realizacji ogólnych celów energetycznych jest stosunkowo niewielka. Uczestnicy konsultacji przeważnie zgadzają się, że wiele argumentów przemawia za rozszerzeniem zakresu programu i włączeniem do niego pomocy dla projektów na rzecz upowszechniania technologii i sprawdzonych rozwiązań, a co za tym idzie za zwiększeniem jego budżetu.

Odpowiedź Komisji

Komisja z zadowoleniem przyjmuje pierwszy z głównych wniosków oceniających. Przygotowując wniosek w sprawie wieloletniego programu w dziedzinie energii na lata 2003-2006[2], Komisja należycie uwzględniła zalecenia poprzednich ocen i jest przekonana, że – w porównaniu z programem ramowym w dziedzinie energii i z jego sześcioma programami szczegółowymi – ujednolicona struktura programu IEE doprowadziła do większej ogólnej spójności i wpływu wspieranych projektów, a także ułatwiła wdrożenie spójnych procedur zarządzania i zwiększyła elastyczność programu w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby i priorytety. Kluczowym elementem wartości dodanej programu jest z pewnością większa synergia między poszczególnymi obszarami.

Komisja całkowicie zgadza się z opinią oceniających, że program jest zasadny i że zasadność ta ciągle wzrasta z uwagi na znaczenie racjonalizacji gospodarowania energią i szerszego wykorzystania odnawialnych źródeł energii w przeciwdziałaniu zmianom klimatu oraz w zapewnieniu bezpieczeństwa dostaw energii, które jest głównym celem określonym przez Komisję w niedawno przyjętej zielonej księdze zatytułowanej „Europejska strategia na rzecz zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii” [3] oraz przez głowy państw i szefów rządów UE[4]. Komisja z zadowoleniem przyjmuje także fakt, że oceniający docenili sposób prowadzenia programu i wysoką jakość wspieranych projektów.

Współfinansowane projekty tworzą wartość dodaną na szczeblu UE, gdyż mogą być wykorzystane do tworzenia prototypów i analizy porównawczej rozwiązań, które później mogą być rozpowszechniane na znacznie większą skalę w ramach innych programów wspólnotowych, a także umożliwiają zwiększenie adekwatności stojących za nimi programów badawczych UE do potrzeb polityki. Ogólnie Komisja oczekuje, że aktualna koordynacja z innymi odpowiednimi programami WE pozwoli znacznie zwiększyć bazę finansową działań związanych z energią odnawialną i maksymalizować ogólny wpływ finansowania zapewnianego przez Wspólnotę.

Komisja poświęciła też wiele uwagi działaniom w dziedzinie energii uzupełniającym działania państw członkowskich i innych większych podmiotów zainteresowanych oraz skoordynowanym z takimi działaniami. Najważniejszy wkład w tym kontekście wnoszą członkowie komitetu programowego, z którymi Komisja omawia sprawy związane z priorytetami i realizacją programu. Europejski wymiar programu jest gwarancją wartości dodanej działań krajowych, regionalnych i lokalnych. W związku z tym Komisja uwzględni sugestię oceniających, aby w ocenie końcowej programu uwzględnić ocenę stopnia, w którym finansowane projekty prowadzą do zmian polityki państw członkowskich i ich interwencji.

Również w oparciu o zalecenie zawarte w ocenie programu ramowego w dziedzinie energii zbadano opłacalność zlecenia zarządzania programem podmiotowi zewnętrznemu. Na tej podstawie w dniu 23 grudnia 2003 r. Komisja powołała Agencję Wykonawczą ds. Inteligentnej Energii (IEEA). Agencja rozpoczęła działalność pod koniec 2004 r., a od stycznia 2006 r. posiada pełną autonomię.

Komisja przyjmuje też do wiadomości informację o małym zaufaniu do zdolności programu do wywarcia znaczącego wpływu i przyczynienia się do realizacji ogólnych celów w zakresie energii, i w pełni zgadza się z wnioskiem oceniających, że interwencja programu powinna zostać rozszerzona o nowe instrumenty na rzecz efektywnego upowszechnienia sprawdzonych technologii i rozwiązań, co należy wesprzeć zwiększonym budżetem. Zalecenie to można jednak uwzględnić tylko w połączeniu z przygotowaniami do kolejnego programu.

3.2. Zalecenia szczególne w zakresie administrowania programem

Oceniający wskazują wiele obszarów, w których można dokonać udoskonaleń w zakresie realizacji programu.

W porównaniu z poprzednim programem obecny program przyciąga mniej wniosków, chociaż ma stosunkowo większy budżet. Odnotowano pewien sukces w zakresie przyciągania do programu nowych uczestników i nowych kategorii uczestników rynku, a wszystkie uprawnione kraje (z wyjątkiem Liechtensteinu) aktywnie w nim uczestniczą. Grupa wnioskodawców mogłaby jednak być znacznie większa. Byłoby bardzo dobrze, gdyby zwiększyła się liczba wnioskodawców z nowych państw członkowskich. Oceniający radzą, aby organizować precyzyjniej adresowane i bardziej ograniczone tematycznie dni informacyjne celem przyciągnięcia nowych wnioskodawców, zwłaszcza z nowych państw członkowskich.

Zdaniem oceniających należy też włożyć więcej wysiłku w celu dalszego podnoszenia jakości zgłaszanych wniosków i zmniejszenia obciążenia pracą w związku z oceną. Zalecają oni kontynuację rozwoju lepszego poradnictwa dla wnioskodawców.

Oceniający zachęcają Komisję do zastanowienia się – również w oparciu o wcześniejsze doświadczenia – nad efektywnością dwuetapowego procesu składania wniosków przy ostatecznym zaproszeniu w ramach obecnego programu lub w następnym programie.

W zakresie wsparcia programu dla imprez oceniający sugerują rozważenie przyjęcia „lżejszego” procesu ich oceny w przypadku kontynuowania go w kolejnych programach.

Wnioskodawcy są ogólnie zadowoleni z poziomu informacji o programie, zaproszeniach, zasadach składania wniosków, wytycznych i bieżących finansowanych projektach. Przekazywanie tych informacji uległo zmianie i zdecydowanej poprawie w miarę ogłaszania kolejnych zaproszeń do składania wniosków. Jednak wielu wnioskodawców wciąż nie do końca rozumie wymagania w zakresie wskaźników. Aby upowszechnić stosowanie wskaźników powodzenia projektu i zwiększyć ich przydatność, oceniający zalecają dalsze udoskonalanie poradnictwa dla wnioskodawców poprzez dodatkowe, proste przykłady łańcucha wyjście – wynik – skutek oraz kontynuowanie pracy rozpoczętej przez IEEA w celu ulepszenia formularzy wniosków oraz poradnictwa.

Mimo znacznego postępu, zwłaszcza w zakresie formularzy wniosków, można jeszcze poprawić wspólne informowanie o wynikach. Oceniający wskazują na konieczność udoskonalenia profilu i ułatwienia korzystania z IntellEbase i tym podobnych narzędzi oraz rozszerzenia praktyki grupowych spotkań koordynatorów powiązanych projektów na etapie negocjacji.

Z wyjątkiem projektów COOPENER finansowanie w wysokości 50 % jest odpowiednie i wystarczające. Istnieją obawy co do organizacji i potencjalnych opóźnień płatności w ramach przyznanych kontraktów.

Co do składnika programu pod nazwą COOPENER oceniający uważają, że należy kontynuować ścisłą integrację z procesem instytucjonalnym inicjatywy energetycznej UE na rzecz zrównoważonego rozwoju i zwalczania ubóstwa (EUEI) oraz wzmocnić powiązania z delegacjami WE w państwach AKP.

Widać pierwsze oznaki tego, że Komisja – poprzez DG TREN oraz IEEA – w ciągu pierwszych dwóch lat realizacji programu przyczyniła się do jego efektywności. Zauważając, że jest zbyt wcześnie na formalne uwagi dotyczące efektywności Agencji lub adekwatności wielkości zatrudnienia w niej, oceniający zalecają, aby dokonać takiej formalnej oceny w późniejszym terminie.

Odpowiedź Komisji

Komisja docenia konstruktywne uwagi i sugestie oceniających. Zobowiązuje się do ich dogłębnej analizy i podjęcia odpowiednich działań. Poniżej przedstawiono uwagi dotyczące poszczególnych propozycji.

Komisja zgadza się, że grupa wnioskodawców – zwłaszcza z nowych państw członkowskich – mogłaby być większa, chociaż nowe państwa członkowskie często ubiegają się o dofinansowanie udziału w projektach IEE. Ważnym narzędziem są dni informacyjne. Podczas zaproszenia w 2005 r. IEEA zwiększyła ich liczbę, obejmując nimi zwłaszcza nowe państwa członkowskie i często organizując prezentacje w językach narodowych. Są one jednak stosunkowo kosztowne, ponieważ docierają tylko do ograniczonej liczby potencjalnych wnioskodawców. Aby pomóc państwom członkowskim w jak najbardziej efektywnej organizacji dni informacyjnych, IEEA opracowała wytyczne w zakresie sprawdzonych rozwiązań. W przyszłości dni informacyjne będą uzupełnione strategicznie wybraną serią prezentacji podczas głównych imprez i konferencji w celu dotarcia do większej liczby potencjalnych wnioskodawców.

Przygotowano nowe poradniki dla wnioskodawców dotyczące zaproszenia na 2005 r., obejmujące wszystkie rodzaje wniosków w ramach programu IEE. Poradniki te zawierają dalsze wyjaśnienia dotyczące wskaźników sukcesu oraz konkretne przykłady z dziedziny racjonalnego gospodarowania energią i odnawialnych źródeł energii. Dokonywane będą dalsze ulepszenia uwzględniające informacje zwrotne od wnioskodawców i ekspertów zewnętrznych, którzy uczestniczyli w ocenie złożonych wniosków. Dołożono też dodatkowych starań, aby udzielić odpowiedzi na pytania wnioskodawców w sposób bardziej efektywny.

Co do procesu składania i oceny wniosków, zostanie przeprowadzona weryfikacja aktualnej procedury oraz badanie dalszych możliwości, na przykład składania wniosków w dwóch etapach i „lżejszego” procesu oceny w przypadku mniejszych środków na dofinansowanie imprez. Komisja przyznaje, że dwuetapowa procedura składania wniosków może ogólnie obniżyć koszty ponoszone przez uczestników, jeżeli pierwszy etap będzie prosty. Jednak z wcześniejszych doświadczeń – zwłaszcza z programów ramowych na rzecz badań i rozwoju – wynika, że procedury dwuetapowe mogą powodować większe opóźnienia w rozpatrywaniu wniosków i znacznie większe obciążenie pracą. Są one opłacalne tylko w przypadku bardzo złożonych, dużych projektów obejmujących inwestycje w sprzęt. Z tych powodów Komisja nie uważa za właściwe wprowadzenia takiej procedury w ramach aktualnego programu, ale nie wyklucza rozważenia możliwości jej ewentualnego wdrożenia w następnym programie.

Komisja zgadza się, że informowanie o wynikach projektów ma ogromne znaczenie. Witryna internetowa programu IEE jest stale udoskonalana. Dla wszystkich projektów realizowanych w ramach tego programu utworzono karty informacyjne. Monitoring witryny wykazuje rosnące zainteresowanie umieszczonymi tam informacjami: karty informacyjne projektów oglądano do tej pory ponad 41 000 razy, a kompilacje projektów związanych z sektorem budowlanym około 27 000 razy. W ramach działań informacyjnych IEEA wydaje kwartalny biuletyn, którego każdy numer jest obecnie pobierany z Internetu ponad 10 000 razy. W późniejszych miesiącach tego roku zostanie zlecone zewnętrznemu wykonawcy (w drodze przetargu) opracowanie bardziej wyczerpującej bazy danych projektów w ramach programu IEE. Spotkania tematyczne z koordynatorami, zarówno w fazie negocjacji, jak i realizacji, okazały się bardzo udane. Będą one rozszerzone na wszystkie obszary tematyczne.

Mimo wyrażanego przez pytanych koordynatorów zadowolenia z maksymalnego dofinansowania wynoszącego 50 %, Komisja poznała również jego negatywne skutki. Należy podkreślić, że koordynatorzy w swoim konsorcjum często uzgadniają otrzymanie wyższego dofinansowania niż ich partnerzy, aby zrekompensować sobie dodatkową pracę związaną z zarządzaniem. Jest to możliwe, ponieważ ogólny limit finansowania w ramach programu IEE wynoszący 50 % dotyczy całości projektu, a nie poszczególnych uczestniczących w nim partnerów. Jak wskazano wyżej, Komisja z jednej strony widzi problemy z maksymalnym dofinansowaniem dotyczące wnioskodawców z nowych państw członkowskich oraz niektórych obszarów tematycznych. Z drugiej strony, możliwe jest mniejsze dofinansowanie obszarów tematycznych bliższych rynku. Ogólnie rzecz biorąc, za jedną z przyczyn mniejszej liczby wnioskodawców uważa się również ograniczone współfinansowanie ze źródeł publicznych i prywatnych w państwach członkowskich. W przypadku kolejnego programu zostanie rozważone bardziej zróżnicowane podejście.

Z przyczyn historycznych wciąż istnieje wśród wykonawców pewna obawa o potencjalne opóźnienia płatności. IEEA potrzebuje czasu na uzyskanie wiarygodności jako terminowy płatnik. Niemniej jednak IEEA chce być rzetelnym płatnikiem. Są już dowody, że wyniki w tym zakresie poprawiają się. Dokonane niedawno przez IEEA uproszczenia w kontraktach, zwłaszcza w zakresie gwarancji bankowych, powinny ułatwić i skrócić procedury finansowe.

Co do COOPENER, Komisja zwraca uwagę na fakt, że jest to integralna część inicjatywy energetycznej UE, o której podjęciu zdecydowano podczas światowego szczytu w sprawie zrównoważonego rozwoju w 2001 r. Komisja przyznaje, że można zacieśnić więzi z delegacjami WE w krajach będących beneficjentami projektów COOPENER. W ramach obecnego programu nie ma możliwości zwiększenia dofinansowania projektów COOPENER, ponieważ jego poziom jest ustalony w podstawach prawnych programu.

Komisja podziela opinię oceniających o wynikach agencji wykonawczej na podstawie otrzymywanych od niej regularnie sprawozdań. Wyniki agencji i ich wpływ na realizację programu zostaną poddane ocenie w 2006 r. w ramach analizy kosztów i korzyści zlecenia realizacji następnego programu podmiotowi zewnętrznemu.

3.3. Zalecenia szczególne w zakresie administrowania następnym programem

Zdaniem oceniających istnieją liczne dowody zapotrzebowania na program. Zalecają oni przedłużenie go poza rok 2006, rozszerzenie jego zakresu i zwiększenie budżetu, aby upowszechnić sprawdzone rozwiązania oraz przyciągnąć nowych wnioskodawców i kluczowych uczestników. Istnieją ciekawe możliwości wykorzystania synergii z pozostałymi podprogramami programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP) oraz dobre perspektywy dla rozszerzenia i zróżnicowania grupy wnioskodawców oraz grup docelowych, a także uproszczenia mechanizmów realizacji. Ważne jest jednak zachowanie tożsamości i niezależności programu w celu wykorzystywania jego historycznego profilu.

Dodanie finansowania „projektów wprowadzania na rynek”, co proponuje Komisja, będzie zdaniem oceniających wymagać bardzo ścisłej koordynacji między programem CIP i przyszłym siódmym programem ramowym w celu uniknięcia dublowania.

Ponieważ pierwsze oznaki wskazują, że działanie IEEA doprowadziło do poprawy efektywności realizacji programu, oceniający zalecają zachowanie i rozszerzenie IEEA, celem powierzenia jej realizacji następnego programu IEE w ramach CIP, a być może całego programu CIP, o ile uzasadni to formalna ocena efektywności IEEA.

Odpowiedź Komisji

Komisja stwierdza, że sformułowane przez oceniających wnioski i zalecenia dotyczące następnego programu odpowiadają jej własnym poglądom oraz przedstawionemu przez nią w ubiegłym roku wnioskowi w sprawie nowego programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji na lata 2007-2013 [5]. W związku z tym następny program IEE zachowa swoją pewność budżetową, specjalny komitet i autonomię zarządzania w ramach nowego programu ramowego, a jednocześnie będzie zgodny ze spójnymi, nadrzędnymi celami oraz z ogólną strukturą i budżetem. Jest to również gwarancja zachowania specyficznego charakteru programu IEE.

Komisja przypomina też, że siódmy program ramowy będzie kontynuacją wsparcia projektów z dziedziny podstawowych badań, rozwoju technicznego i demonstracji, w tym rozwoju energii odnawialnej i technologii energooszczędnych. Program CIP nie obejmuje działań w zakresie badań i rozwoju technologicznego prowadzonych zgodnie z art. 166 traktatu. Będzie on stanowił uzupełniał siódmy program ramowy poprzez zajęcie się innowacjami – technicznymi i innymi – które przeszły końcową fazę demonstracji i są gotowe do wprowadzenia na rynek. Komisja zobowiązuje się do poprawy koordynacji z siódmym programem ramowym podczas przygotowywania rocznych programów pracy dla następnego programu IEE w celu maksymalizacji synergii między tymi dwoma wzajemnie się uzupełniającymi instrumentami.

Realizację całości lub części programu CIP Komisja może powierzyć nowej i/lub obecnie istniejącej agencji wykonawczej, zwłaszcza IEEA, na podstawie wyników analizy kosztów i korzyści zgodnie z rozporządzeniem Rady 58/2003/WE z dnia 19 grudnia 2002 r. Decyzję można podjąć dopiero po przyjęciu programu ramowego przez Parlament Europejski i Radę.

3.4. Zalecenia szczególne dotyczące zewnętrznego składnika przyszłego programu (COOPENER)

Zdaniem oceniających, w kontekście nowej architektury programów kontaktów zewnętrznych w latach 2007-2013, przesunięcie składnika COOPENER – stanowiącego część programu IEE – do instrumentu międzynarodowego rozwoju i współpracy gospodarczej rozwiąże problemy współfinansowania i statusu podwykonawcy w państwie docelowym. Oceniający zalecają jednak zachowanie specyfiki, autonomii i widoczności składnika COOPENER w nowym programie tematycznym i podkreślają, że kierownictwo musi posiadać wiedzę w dziedzinie energii oraz pomocy międzynarodowej, choć ta ostatnia jest najważniejsza.

Odpowiedź Komisji

Wniosek Komisji z dnia 25 stycznia 2006 r.[6] w sprawie programu tematycznego na rzecz środowiska i zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi, w tym energią, na lata 2007-2013, obejmuje część pod tytułem „Wspieranie zrównoważonych źródeł energii w krajach i regionach partnerskich”. Część ta opiera się na wcześniejszych działaniach COOPENER. Zależnie od budżetu, który zostanie udostępniony, powinna ona mieć szerszy zasięg niż obecny program, aby zapewnić instytucjonalną pomoc związaną z poprawą dostępu do zrównoważonych usług energetycznych w krajach rozwijających się oraz wsparcie działań w krajach partnerskich w celu zwiększenia bezpieczeństwa globalnych dostaw energii i ochrony środowiska naturalnego na świecie.

Komisja oczekuje włączenia składnika COOPENER do tego głównego programu tematycznego, aby udoskonalić finansowane działania i zwiększyć ich widoczność, oraz w celu silniejszej integracji i synergii z innymi odpowiednimi działaniami WE w zakresie stosunków zewnętrznych. Może to również pomóc w rozwiązaniu aktualnych problemów związanych z ograniczeniem dofinansowania do 50 % oraz ze statusem organizacji z krajów trzecich jako stron umowy.

Komisja przyjmuje do wiadomości obawy oceniających związane z koniecznością zapewnienia odpowiedniej wiedzy w zakresie energii na potrzeby realizacji programu i uwzględni tę uwagę przy ustalaniu struktury zarządzania programem tematycznym.

[1] Dz.U. L 176, 15.7.2003, str. 29.

[2] COM(2002) 162 wersja ostateczna z 9.4.2002 oraz COM(2002) 162 wersja ostateczna/2 z 24.4.2002.

[3] COM(2006) 105 wersja ostateczna z 8.3.2006.

[4] Konkluzje Rady Europejskiej z 23-24 marca 2006 r.

[5] COM(2005) 121 wersja ostateczna z 6.4.2005.

[6] COM(2006) 20 wersja ostateczna.