[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 9.1.2006

KOM(2005) 712 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY

dotyczące stosowania decyzji Rady upoważniającej Zjednoczone Królestwo do zezwolenia władzom Wyspy Man na stosowanie systemu specjalnych pozwoleńna przywóz mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie przedłużenia okresu stosowania decyzji 82/530/EWG upoważniającej Zjednoczone Królestwo do zezwolenia władzom Wyspy Man na stosowanie systemu specjalnych pozwoleń na przywóz mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny

(przedstawiony przez Komisję)

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY

dotyczące stosowania decyzji Rady upoważniającej Zjednoczone Królestwo do zezwolenia władzom Wyspy Man na stosowanie systemu specjalnych pozwoleń na przywóz mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny

Wstęp

Niniejsze sprawozdanie zostało sporządzone na mocy art. 2 decyzji Rady 82/530/EWG[1]. Decyzja ta upoważnia Zjednoczone Królestwo do zezwolenia rządowi Wyspy Man na stosowanie systemu specjalnych pozwoleń na przywóz produktów sektora mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny. System ten powinien być stosowany w sposób zapewniający równość traktowania wszystkich produktów niezależnie od ich źródła dla wszystkich importerów i eksporterów mięsa, zachowując jednocześnie w stopniu, w jakim jest to możliwe, tradycyjną strukturę wymiany handlowej i uwzględniając przepisy Wspólnoty dotyczące zdrowia zwierząt.

Podstawowe ramy prawne

Wyspa Man, która znajduje się na Morzu Irlandzkim, nie jest częścią Zjednoczonego Królestwa, lecz stanowi samorządne terytorium zależne od Korony brytyjskiej (tzw. „dependency”). Wyspa Man nie jest członkiem UE, ale ma specjalny status określony w protokole 3 do Traktatu o przystąpieniu[2]. Zgodnie z tym specjalnym statusem Wyspa Man zgadza się na swobodny przepływ towarów, ale nie wnosi wkładu w fundusze wspólnotowe ani nie jest z nich wspierana. Wyspa dysponuje autonomią finansową, a działania wspierające rolnictwo są finansowane przez rząd Wyspy Man z miejscowych podatków.

Na mocy protokołu 3 Rada przyjęła rozporządzenie (EWG) nr 706/73 z dnia 12 marca 1973 r. dotyczące uzgodnień wspólnotowych mających zastosowanie do Wysp Normandzkich oraz Wyspy Man w zakresie handlu produktami rolnymi[3].

Zgodnie z art. 1 ust. 2 protokołu 3 oraz rozporządzeniem (EWG) nr 706/73, w decyzji 82/530/EWG Rada ustanowiła, że rząd Wyspy Man może stosować specjalny system przywozu mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny pochodzących z państw trzecich oraz Państw Członkowskich Wspólnoty w celu ochrony systemu produkcji oraz rolnictwa na wyspie.

Odstępstwo dotyczące przywozu na Wyspę Man ustanowione wyżej wymienioną decyzją było od czasu wejścia w życie w 1982 r. kilkakrotnie przedłużane na czas określony. Ostatnie przedłużenie zostało ustanowione decyzją Rady 2000/665/WE[4]. Rząd Wyspy Man wystąpił o dalsze przedłużenie odstępstwa.

Sytuacja na rynku rolnym i jego organizacja

Około 2 % populacji czynnej zawodowo na Wyspie Man jest zatrudniona w rolnictwie. Około 80 % całkowitej powierzchni wyspy jest przeznaczone do użytku rolnego. Gleby nie są szczególnie dobre. Klimat jest łagodny ale wilgotny, aczkolwiek w obrębie wyspy występują znaczne różnice i klimat w północnej części wyspy jest generalnie bardziej suchy.

Rolnictwo było zasadniczo oparte na gospodarce wielokierunkowej o szerokim zakresie, jednak w odpowiedzi na nacisk ekonomiczny na przestrzeni lat rozwinął się większy stopień specjalizacji. Praktyka rolnicza ma charakter ekstensywny. Na Wyspie Man można wyróżnić trzy główne rodzaje działalności rolniczej: „zwierzęta rzeźne” (bydło i owce), przetwory mleczne i zboża.

Rząd Wyspy Man postawił sobie za cel zapewnienie rolnikom na Wyspie Man pomocy rolniczej na takim samym poziomie, na jakim wspierani są rolnicy UE w ramach WPR. Działania wspierające nie są koniecznie takie same jak działania podejmowane w Zjednoczonym Królestwie, ale z założenia mają zapewnić producentom podobny poziom zysku. Działania te są w całości finansowane przez rząd Wyspy Man. Obecnie rząd Wyspy Man opracował i wprowadził szereg systemów dotacji (zob. załącznik 2).

W ciągu ostatnich pięciu lat od czasu ostatniego przedłużenia specjalnego odstępstwa dotyczącego przywozu sytuacja w sektorze zwierząt rzeźnych nie uległa znaczącej zmianie. Liczba owiec i bydła była stała i taką samą tendencję odnotowano w produkcji mięsa. Stopień samowystarczalności jest bardzo wysoki i wynosi prawie 200 % dla bydła i 400 % dla owiec. W latach 2003 – 2004 wywóz żywych zwierząt w obu sektorach wzrósł dwukrotnie, jednak wywożone ilości wciąż są niewielkie. W tym samym okresie cena producentów wzrosła średnio o 15 % dla owiec i o 10,5 % dla bydła w porównaniu do poprzednich trzech lat (zob. załącznik 1).

Rolnicy sprzedają swoje produkty oficjalnie uznanym stowarzyszeniom handlowym. Organizacją ustanowioną w ramach systemu dla zwierząt rzeźnych jest Stowarzyszenie handlu zwierzętami rzeźnymi (ang. Isle of Man Fatstock Marketing Association (FMA) ), z którym producenci zawarli umowy i które jest zobowiązane do skupowania wszystkich zaoferowanych przez nich do sprzedaży zwierząt. FMA jest dzierżawcą znajdującej się na wyspie ubojni, której właścicielem jest rząd.

Projekt ustawy rządu Wyspy Man o rolnictwie przewiduje, że zwierzęta hodowlane przeznaczone do uboju mogą zostać sprzedane jedynie do miejscowej ubojni. W związku z tym ubojnia ta jest jedynym dostawcą mięsa na Wyspie Man. Wydaje się, że istnieją ograniczenia dla budowy dodatkowych zakładów przetwórstwa mięsnego i budowa takich zakładów nie jest wspierana.

Rząd Wyspy Man złożył wniosek o przedłużenie odstępstwa dotyczącego przywozu, podając jako główny powód czas konieczny do poprawienia wydajności ubojni. Z rzeczowych informacji wynika, że w rezultacie „ochrony” oferowanej przez odstępstwo zakłady przetwórstwa w sektorze mięsa czerwonego stały się stosunkowo mniej konkurencyjne w porównaniu z przedsiębiorstwami działającymi w mniej chronionych warunkach.

W sektorze handlu detalicznego działa obecnie pięć supermarketów, z których cztery są oddziałami sieci supermarketów mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie, a jeden należy do sieci z siedzibą na Wyspie Man. Prowadzi to do pewnego nadmiaru zdolności produkcyjnych oraz konkurencji między supermarketami. W chwili obecnej istnieje jedynie 14 niezależnych detalicznych sklepów mięsnych – w momencie przyznania poprzedniego przedłużenia odstępstwa było ich jeszcze 20.

Rząd Wyspy Man w następujący sposób wprowadził w życie odstępstwo dotyczące przywozu:

1. Całkowity zakaz przywozu mięsa baraniego.

2. Kontyngent przywozowy na przywóz wołowiny i cielęciny na wyspę wynoszący 20 % szacowanego wewnętrznego spożycia wołowiny i cielęciny.

Przepisy dotyczące wywozu wydane przez administrację Wyspy Man ograniczają wywóz żywych zwierząt. Utrudnienia te obejmują zlikwidowanie lub zmniejszenie bezpośrednich dotacji dla rolnika, wysokie opłaty weterynaryjne, opłaty administracyjne oraz nieprzystępne opłaty za transport morski (pływa tylko jeden prom).

Ocena obecnych ustaleń

W sektorach, w których produkcja dwukrotnie (w przypadku wołowiny i cielęciny) oraz czterokrotnie (w przypadku owiec) przekracza wewnętrzne potrzeby konsumpcyjne, zrozumiała jest chęć ograniczenia przywozu. Jednakże niektóre podmioty działające na rynku, w szczególności małe zakłady rzeźnicze i sklepy mięsne, wskazały na niedostateczną ofertę dla handlu detalicznego oraz brak wyboru dla konsumentów wynikające z nałożonych ograniczeń przywozu.

Fakt, że ceny detaliczne są stosunkowo wysokie, podczas gdy ceny producentów są stosunkowo niskie, wydaje się wskazywać na brak wydajności w sektorze przetwórstwa/handlu detalicznego wynikający prawdopodobnie z braku konkurencji.

Wysoki poziom samowystarczalności wyspy w odniesieniu do produktów sektora mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny dowodzi, że działalność rolnicza została utrzymana na wyspie. Jednakże odstępstwo dotyczące przywozu ma charakter tymczasowy i, jak wskazano wcześniej, wiąże się z nim szereg negatywnych zjawisk.

Przepływ towarów między Wyspą Man a pozostałymi częściami jednolitego rynku powinien prowadzić do korzyści, w szczególności pod względem możliwości handlowych i zadowolenia konsumentów; korzyści te mogą jednak być znacznie mniejsze w rezultacie istniejących obecnie praktycznych ograniczeń w handlu. Ponadto, obecna polityka UE oraz polityka międzynarodowa zmierzają w kierunku rolnictwa ukierunkowanego na potrzeby rynku, nie tylko po to, aby lepiej sprostać potrzebom konsumentów, lecz również po to, aby zapewnić rolnikom wolny wybór.

Przy obecnym systemie istnieje niebezpieczeństwo, że nie zostaną stworzone dodatkowe możliwości rynkowe dla rolników na Wyspie Man (wywóz do UE), a miejscowi rolnicy będą więźniami tego systemu. Brak konkurencji może być przeszkodą utrudniającą konieczną restrukturyzację omawianych sektorów. Z drugiej strony, obecny system umożliwił rolnikom na Wyspie Man utrzymać produkcję mięsa baraniego, wołowiny i cielęciny oraz wnieść wkład w gospodarkę wyspy.

Wnioski

Rolnictwo ogólnie oraz produkcja zwierzęca w szczególności są bardzo ważne dla rentowności i utrzymania obszarów rolnych na Wyspie Man.

Aby zapewnić długofalowy zrównoważony rozwój wyspy, Wyspa Man będzie musiała dostosować się do zmian, które mają miejsce w sektorze rolniczym UE. Bardzo ważnym elementem ostatnich reform w tym sektorze jest ukierunkowanie na rynek.

Wydaje się, że obecne ograniczenia przywozu mięsa baraniego i wołowiny na Wyspie Man w połączeniu z tendencjami monopolistycznymi w sektorach przetwórczym i transportowym prowadzą do braku wydajności, czego wynikiem są stosunkowo wysokie ceny detaliczne i niskie ceny producentów. Taki rozwój byłby sprzeczny ze zmianami zachodzącymi w UE i istnieje niebezpieczeństwo, że długofalowo nie prowadziłby on do zrównoważonego rozwoju.

Po dokładnym rozważeniu różnych kwestii przedstawionych w sprawozdaniu Komisja doszła do wniosku, że specjalny system nie powinien być w nieskończoność przedłużany. Zainteresowane strony w sektorze powinny podjąć starania mające na celu poprawę konkurencyjności w perspektywie średnioterminowej.

Zgodnie z powyższym Komisja proponuje przedłużyć obecny tymczasowy specjalny system przywozu po raz ostatni do dnia 31 grudnia 2010 r. w celu umożliwienia uporządkowanej restrukturyzacji przemysłu mięsa baraniego i wołowego.

Oczekuje się, że przedłużenie odstępstwa będzie pomocne przy próbach uczynienia sektora mięsa czerwonego na Wyspie Man bardziej konkurencyjnym tak, aby w przyszłości był on w stanie przetrwać w warunkach konkurencji na jednolitym rynku UE bez potrzeby dalszego przedłużania odstępstwa.

W związku z tym Komisja pragnie zachęcić rząd Wyspy Man do podjęcia stosownych działań w celu wsparcia sektora w procesie restrukturyzacji.

ZAŁĄCZNIK 1

BILANS MIĘSA BARANIEGO I WOŁOWINY – WYSPA MAN

(Wartości szacunkowe z kwietnia 2005 r.)

OWCE | jednostka | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 |

Liczba owiec w czerwcu | w tys. zwierząt | 176 | 169 | 171 | 169 | 171 |

Miejscowa produkcja brutto | tony | 1 417 | 1 401 | 1 291 | 1 419 | 1 362 |

Przywóz „żywe zwierzęta” | tony | 9 | 9 | 9 | 13 | 14 |

Wywóz „żywe zwierzęta” | tony | 119 | 114 | 103 | 267 | 234 |

Uboje | tony | 1 308 | 1 297 | 1 197 | 1 165 | 1 141 |

Przywóz „mięso” | tony | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |

Wywóz „mięso” | tony | 962 | 982 | 846 | 832 | 798 |

Spożycie | tony | 347 | 316 | 353 | 334 | 344 |

Spożycie na głowę | kg | 4,6 | 4,2 | 4,6 | 4,4 | 4,5 |

Stopień samowystarczalności | % | 409 | 443 | 366 | 425 | 396 |

Cena – na 100 kg owt | EUR | 283 | 286 | 281 | 334 | 317 |

WOŁOWINA | jednostka | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 |

Liczba bydła w czerwcu | w tys. zwierząt | 14 | 14 | 15 | 15 | 16 |

Miejscowa produkcja brutto | tony | 1 630 | 1 676 | 1 726 | 1 767 | 1 989 |

Przywóz „żywe zwierzęta” | tony | 59 | 78 | 85 | 114 | 124 |

Wywóz „żywe zwierzęta” | tony | 86 | 90 | 90 | 180 | 252 |

Uboje | tony | 1 604 | 1 664 | 1 721 | 1 701 | 1 861 |

Przywóz „mięso” | tony | 165 | 204 | 222 | 238 | 196 |

Wywóz „mięso” | tony | 792 | 830 | 828 | 1 074 | 995 |

Spożycie | tony | 977 | 1 038 | 1 115 | 865 | 1 062 |

Spożycie na głowę | kg | 12,9 | 13,7 | 14,7 | 11,4 | 14,0 |

Stopień samowystarczalności | % | 167 | 161 | 155 | 204 | 187 |

Cena – na 100 kg owt | EUR | 221 | 225 | 226 | 241 | 254 |

Źródła: DAFF, Fatstock Marketing Association, Annual Census |

owt – odpowiednik wagi tuszy żywe przywozy zostały przeliczone na martwą wagę przy zastosowaniu przelicznika 45 kg na sztukę do przeliczenia na EUR użyto stałego kursu wymiany wynoszącego 70p/EUR. |

ZAŁĄCZNIK II

SYSTEMY DOTACJI W SKRÓCIE – WYSPA MAN

System premii za owce

Dotowane są kwalifikujące się do premii zwierzęta poddane ubojowi w ubojni. Wypłaty są zróżnicowane i uzależnione od klasyfikacji jakości tuszy, co ma na celu zachęcenie dostawców do lepszego odzwierciedlania zapotrzebowania na rynku. Wsparcie składa się ze stałego elementu wypłacanego za każde kwalifikujące się do premii zwierzę oraz ze zmiennej premii obliczanej tygodniowo jako procent średniej ceny rynkowej w Zjednoczonym Królestwie.

System pomocy za owce górskie

Dotowane jest hodowanie określonej liczby samic hodowlanych owiec w naturalnych warunkach na zatwierdzonym terenie górzystym. Ma to na celu zwiększenie wpływu wypasania w zarządzaniu rzadko spotykanymi terenami górzystymi, na których obficie występują wrzosy, poprzez dokładną kontrolę gęstości wypasanych zwierząt. Gęstość ta musi wynosić mniej niż 1 owca hodowlana na 2 akry (0,8 ha).

System premii za krowy mięsne

System ten przewiduje dotowanie krów cielących się i chowających cielaki mięsne nadające się do hodowli w celu produkcji wołowiny. Celem systemu jest zachęcanie do produkcji cielaków nadających się do hodowli na wołowinę, przy czym wyłączone są gatunki krów mlecznych. Dodatkowa kwota jest wypłacana za krowy trzymane na terenach nieurodzajnych.

System pomocy za pogłowie bydła

Dotowane jest kwalifikujące się do premii bydło, które osiągnęło ostatni etap utuczenia, poddane ubojowi w ubojni. Wypłaty są zróżnicowane i uzależnione od klasyfikacji jakości tuszy oraz sezonowości dostaw, co ma na celu zachęcenie dostawców do lepszego odzwierciedlania zapotrzebowania na rynku.

UZASADNIENIE

Sprawozdanie Komisji dla Rady zostało sporządzone na mocy art. 2 decyzji Rady 82/530/EWG w następstwie wniosku złożonego przez rząd Wyspy Man o przedłużenie specjalnego odstępstwa dotyczącego przywozu. Celem sprawozdania jest dokonanie oceny wpływu tego odstępstwa na sektory mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny na Wyspie Man oraz przedstawienie odpowiedniej propozycji dalszych przepisów prawnych.

Sprawozdanie zawiera ogólny opis kontekstu prawnego i organizacji rynku rolnego oraz dokonuje oceny sytuacji. Z jednej strony, podczas obowiązywania odstępstwa dotyczącego przywozu działalność w sektorze owiec i bydła została utrzymana i sektor ten pozostał ważną gałęzią gospodarki na wyspie. Jednak z drugiej strony, można kwestionować wydajność sektorów i ich ukierunkowanie na rynek, ponieważ sektor mięsa doświadcza monopolistycznych tendencji prowadzących do stosunkowo wysokich cen detalicznych i niskich cen producentów. Istnieje obawa, że jest to sprzeczne ze zmianami zachodzącymi we WPR i może nie wiązać się z długofalowym zrównoważonym rozwojem.

W związku z powyższym, zdaniem Komisji omawiany specjalny system nie powinien być w nieskończoność przedłużany. Zgodnie z powyższym Komisja proponuje przedłużyć obecny tymczasowy specjalny system przywozu po raz ostatni do dnia 31 grudnia 2010 r. w celu umożliwienia uporządkowanej restrukturyzacji przemysłu mięsa baraniego i wołowiny na Wyspie Man.

Wniosek dotyczący

DECYZJI RADY

w sprawie przedłużenia okresu stosowania decyzji 82/530/EWG upoważniającej Zjednoczone Królestwo do zezwolenia władzom Wyspy Man na stosowanie systemu specjalnych pozwoleń na przywóz mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając protokół 3 do Traktatu o przystąpieniu z 1972 r., w szczególności jego art. 1 i art. 5 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 ust. 2 protokołu 3 do Traktatu o przystąpieniu i rozporządzeniem Rady (EWG) nr 706/73 dotyczącym uzgodnień wspólnotowych mających zastosowanie do Wysp Normandzkich oraz Wyspy Man w zakresie handlu produktami rolnymi[5] w odniesieniu do Wyspy Man mają zastosowanie wspólnotowe zasady dotyczące handlu z państwami trzecimi produktami rolnymi podlegającymi wspólnej organizacji rynku.

2. Produkcja zwierząt stanowi tradycyjną działalność na Wyspie Man i odgrywa centralną rolę w rolnictwie wyspy.

3. W ramach ustaleń handlowych z niektórymi państwami trzecimi stosownie do wspólnej organizacji rynku mającej zastosowanie do Wyspy Man oraz z zastrzeżeniem wspólnotowych przepisów regulujących stosunki między wyspą a Wspólnotą, pożądanym było zezwolenie władzom wyspy na stosowanie określonych środków mających na celu ochronę własnej produkcji i działania swojego systemu wspierania rolnictwa.

4. W związku z powyższym decyzja Rady 82/530/EWG[6] upoważniła Zjednoczone Królestwo do zezwolenia rządowi Wyspy Man na stosowanie systemu specjalnych pozwoleń na przywóz mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny pochodzących z państw trzecich oraz Państw Członkowskich Wspólnoty nie naruszając środków dotyczących handlu z państwami trzecimi ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1254/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny[7] i rozporządzeniu Rady (WE) nr 2529/2001 w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego[8]. Upoważnienie to zostało przyznane na okres upływający dnia 31 grudnia 2005 r.

5. Podczas stosowania systemu działalność w sektorze owiec i bydła na Wyspie Man została utrzymana. Jednak zgodnie ze sprawozdaniem Komisji dla Rady problemy strukturalne w sektorze mogą być przeszkodą dla długofalowego zrównoważonego rozwoju produkcji zwierząt na wyspie. W związku z tym obecny system zostaje przedłużony po raz ostatni w celu umożliwienia restrukturyzacji przemysłu mięsa baraniego i wołowiny na Wyspie Man.

6. Aby zapewnić nieprzerwane stosowanie systemu po dniu 31 grudnia 2005 r., data stosowania niniejszej decyzji powinna zostać ustalona na dzień 1 stycznia 2006 r.

7. Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 82/530/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuł 2 decyzji 82/530/EWG otrzymuje następujące brzmienie:

„Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2010 r.”

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH |

1. | LINIA BUDŻETOWA: Art. 05 02 14 Mięso baranie i kozie Roz. 10 Opłaty rolne | ŚRODKI p.m. (WPB2006) 763,5 milionów EUR |

2. | TYTUŁ: Wniosek dotyczący decyzji Rady przedłużającej okres stosowania decyzji 82/530/EWG upoważniającej Zjednoczone Królestwo do zezwolenia władzom Wyspy Man na stosowanie systemu specjalnych pozwoleń na przywóz mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny |

3. | PODSTAWA PRAWNA: Protokół 3 do Traktatu o przystąpieniu z 1972 r., w szczególności art. 1 i art. 5 akapit drugi Rozporządzenie Rady (EWG) nr 706/73 z dnia 12 marca 1973 r. dotyczące uzgodnień wspólnotowych mających zastosowanie do Wysp Normandzkich oraz Wyspy Man w zakresie handlu produktami rolnymi. |

4. | CELE: Decyzja proponuje przedłużenie (bez żadnych zmian) upoważnienia dla Zjednoczonego Królestwa na zezwolenie na stosowanie specjalnego systemu pozwoleń na przywóz na Wyspę Man mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny pochodzących ze Zjednoczonego Królestwa lub państw trzecich. Zaproponowano, aby upoważnienie obowiązywało do dnia 31 grudnia 2010 r. |

5. | SKUTKI FINANSOWE | OKRES 12 MIESIĘCY (w milionach EUR) | BIEŻĄCY ROK BUDŻETOWY 2005 (w milionach EUR) | KOLEJNY ROK BUDŻETOWY 2006 (w milionach EUR) |

5.0 | WYDATKI – PONIESIONE Z BUDŻETU UE (REFUNDACJE/SKUP INTERWENCYJNY) – WŁADZE KRAJOWE – INNE | – | – | – |

5.1 | DOCHODY – ŚRODKI WŁASNE WEOPŁATY WYRÓWNAWCZE/NALEŻNOŚCI CELNE – KRAJOWE | – | – | – |

2007 | 2008 | 2009 | 2010 |

5.0.1 | SZACOWANE WYDATKI | – | – | – | – |

5.1.1 | SZACOWANE DOCHODY | – | – | – | – |

5.2 | METODA OBLICZENIOWA: |

6.0 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW PRZEWIDZIANYCH W ODPOWIEDNIM ROZDZIALE BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | nie dotyczy |

6.1 | CZY PROJEKT MOŻE BYĆ FINANSOWANY POPRZEZ PRZENIESIENIE POMIĘDZY ROZDZIAŁAMI BIEŻĄCEGO BUDŻETU? | nie dotyczy |

6.2 | CZY WYMAGANY BĘDZIE BUDŻET DODATKOWY? | TAK NIE |

6.3 | CZY ŚRODKI TRZEBA BĘDZIE PRZEWIDZIEĆ W KOLEJNYCH BUDŻETACH? | TAK NIE |

UWAGI: Środek nie będzie miał żadnego finansowego wpływu ani na wydatki ponoszone z budżetu, ani na dochody budżetowe. |

[1] Decyzja Rady 82/530/EWG z dnia 19 lipca 1982 r. upoważniająca Zjednoczone Królestwo do zezwolenia władzom Wyspy Man na stosowanie systemu specjalnych pozwoleń na przywóz mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny (Dz.U. L 234 z 9.8.1982, str. 7).

[2] Dz.U. L 73 z 27.3.1972, str. 1.

[3] Dz.U. L 68 z 15.3.1973, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1174/86 (Dz.U. L 167 z 24.4.1986, str. 1).

[4] Decyzja Rady 2000/665/EWG z dnia 23 października 2000 r. przedłużająca okres stosowania decyzji 82/530/EWG upoważniającej Zjednoczone Królestwo do zezwolenia władzom Wyspy Man na stosowanie systemu specjalnych pozwoleń na przywóz mięsa baraniego oraz wołowiny i cielęciny (Dz.U. L 278 z 31.10.2000, str. 25).

[5] Dz.U. L 68 z 15.3.1973, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1174/86 (Dz.U. L 167 z 24.4.1986, str. 1).

[6] Dz.U. L 234 z 9.8.1982, str. 7. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2000/665/WE (Dz.U. L 278 z 31.10.2000, str. 25).

[7] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1).

[8] Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1).