[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 31.08.2005

COM(2005) 399 końcowy

2005/0166 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii

(wersja znowelizowana)

(przedstawion a przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. KONTEKST WNIOSKU

110

- Podstawa i cele wniosku

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 302/93 w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii zostało trzykrotnie zmienione. Konieczne jest wprowadzenie nowych zmian, w szczególności aby poszerzyć zakres uprawnień Centrum w celu włączenia do jego zadań badania nowych tendencji w zażywaniu narkotyków, obejmujących połączenie legalnych i nielegalnych substancji psychoaktywnych, oraz aby dostosować funkcjonowanie zarządu Centrum w celu uwzględnienia rozszerzenia. W związku z powyższym, w celu zachowania przejrzystości właściwe wydaje się ponowne opracowanie rozporządzenia.

- Kontekst ogólny

Pod koniec roku 2003 Komisja przedstawiła wniosek w sprawie ponownego opracowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 302/93 (COM(2003)808). Wybraną podstawę prawną stanowił art. 308, na który powołano się również w rozporządzeniu ustanawiającym ECMNiN.

Skonsultowano się z Parlamentem Europejskim, który w kwietniu 2004 r. wydał opinię.

Po kilkumiesięcznej dyskusji w odpowiedniej grupie roboczej Rady (grupie horyzontalnej ds. narkotyków) podjęto decyzję o zmianie podstawy prawnej i powołaniu się na art. 152, który wiąże się z wymogiem procedury współdecyzji.

Aby umożliwić odpowiednie konsultacje z Parlamentem Europejskim, Komisja postanowiła przedstawić nowy wniosek w sprawie ponownego opracowania rozporządzenia.

Niniejszy wniosek uchyla i zastępuje poprzedni wniosek Komisji.

- Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 302/93 oraz trzy zmieniające je rozporządzenia, które są niniejszym poddane ponownemu opracowaniu.

- Spójność z innymi politykami i celami Unii

Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z innymi politykami i celami Unii.

2. KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA WPłYWU

3. Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Nie dotyczy

- Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

229

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

230

- Ocena wpływu

Nie przeprowadzono oceny wpływu.

Niniejszy wniosek stanowi ponowne opracowanie obowiązującego rozporządzenia.

4. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

305

- Krótki opis proponowanych działań

Proponowane zmiany można podzielić na następujące kategorie:

- zmiany mające na celu poszerzenie zakresu uprawnień Centrum, w szczególności aby uwzględnić nowe tendencje w zażywania narkotyków, oraz mające na celu umożliwienie Centrum opracowania narzędzi i instrumentów, aby ułatwić Państwom Członkowskim i Wspólnocie monitorowanie i ocenę ich polityk i strategii dotyczących narkotyków.

- zmiany mające na celu dostosowanie funkcjonowania organów ECMNiN w celu uwzględnienia rozszerzenia. Rozporządzenie ustanawia komitet wykonawczy, którego zadaniem jest wspieranie zarządu.

- zmiany mające na celu dostosowanie rozporządzenia w sprawie ECMNiN do projektu Komisji dotyczącego porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie utworzenia ram prawnych dla europejskich agencji regulacyjnych (COM(2005)59).

- zmiany kodyfikujące trzy zmiany do rozporządzenia podstawowego, już przyjęte przez Radę. Pierwsza zmiana została wprowadzona rozporządzeniem Rady (WE) nr 3294/94 z dnia 22 grudnia 1994 r., zaś ostatnia rozporządzeniem Rady (WE) nr 1651/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. odnoszącym się do harmonizacji przepisów finansowych mających zastosowanie do zdecentralizowanych organów wspólnotowych. Druga zmiana, wprowadzona rozporządzeniem Rady (WE) nr 2220/2000 z dnia 28 września 2000 r., poszerzyła kompetencje ECMNiN, tak aby na wniosek Komisji Wspólnot Europejskich Centrum mogło zapewniać pomoc techniczną państwom kandydującym.

- zmiany mające na celu wyjaśnienie pewnych wątpliwości, jakie pojawiły się podczas stosowania pierwotnej wersji rozporządzenia. Dotyczy to w szczególności odniesienia do punktów ogniskowych Reitox zamiast do wyspecjalizowanych ośrodków.

- Podstawa prawna

Wybraną podstawę prawną stanowi art. 152, zgodnie z którym Wspólnota uzupełnia działanie Państw Członkowskich w celu zmniejszenia szkodliwych dla zdrowia skutków narkomanii, włącznie z informacją i profilaktyką.

- Zasada pomocniczości

Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie podlega wyłącznym kompetencjom Wspólnoty.

Cele wniosku nie mogą być osiągnięte w stopniu wystarczającym przez Państwa Członkowskie z następujących powodów:

Celem Centrum jest dostarczanie Wspólnocie i Państwom Członkowskim obiektywnych, wiarygodnych i porównywalnych informacji na poziomie europejskim, dotyczących narkotyków i narkomanii oraz ich skutków.

Łatwiej jest uzyskać porównywalne dane na poziomie europejskim poprzez organ o europejskim zasięgu.

Działanie wspólnotowe pozwoli lepiej osiągnąć cele wniosku z następujących względów:

Utworzenie Centrum pozwala na sprawniejsze gromadzenie i rozpowszechnianie porównywalnych danych na poziomie europejskim.

Centrum zostało utworzone ponad dziesięć lat temu; prace przeprowadzone przez Centrum w tej dziedzinie jasno pokazują, że konieczne jest działanie na poziomie UE.

Centrum posiada do swej dyspozycji Europejską Sieć Informacji o Narkotykach i Narkomanii (Reitox), która składa się z punktów ogniskowych – po jednym w każdym Państwie Członkowskim. Państwa te ponoszą wyłączną odpowiedzialność za wyznaczanie krajowych punktów ogniskowych. Centrum podejmuje działania głównie w oparciu o dane dostarczone przez krajowe punkty ogniskowe.

Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości.

- Zasada proporcjonalności

Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów:

Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do realizacji stawianego celu.

Obciążenie finansowe i administracyjne jest proporcjonalne do celu wniosku.

- Wybór instrumentów

Proponowane instrumenty: rozporządzenie.

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów:

Niniejszy wniosek polega na ponownym opracowaniu rozporządzenia ustanawiającego ECMNiN.

5. WPłYW NA BUDżET

409

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Wspólnoty.

6. INFORMACJE DODATKOWE

510

- Uproszczenie

511

Wniosek przewiduje uproszczenie prawodawstwa.

Jest on wynikiem ponownego opracowania rozporządzenia 302/93 i rozporządzeń je zmieniających.

- Uchylenie obowiązującego prawodawstwa

Przyjęcie niniejszego wniosku będzie skutkować uchyleniem istniejącego prawodawstwa.

- Ponowne opracowanie

Wniosek obejmuje ponowne opracowanie.

- Szczegółowe wyjaśnienie wniosku

Rozporządzenie Rady zawiera 25 artykułów. Niektóre z nich są nowe, inne zostały zmienione lub pozostawione bez zmian. Motywy zostały zmienione tam, gdzie to konieczne, stosownie do zmian wprowadzonych w treści rozporządzenia w celu zwięzłego uzasadnienia głównych przepisów materialno-prawnych aktu prawnego.

Najistotniejsze zmiany dotyczą następujących artykułów:

Artykuł 2 zawiera wykaz zadań ECMNiN. Został on zmieniony: przewiduje on teraz, że wykonywane przez ECMNiN prace gromadzenia, zapisywania i analizowania muszą również obejmować dane dotyczące pojawiających się tendencji w zażywaniu różnego rodzaju narkotyków jednocześnie, w tym połączonego zażywania legalnych i nielegalnych substancji psychoaktywnych. Ponadto, w odniesieniu do usprawniania metod porównywania danych, artykuł ten zawiera wymóg opracowania przez ECMNiN narzędzi i instrumentów, aby ułatwić Państwom Członkowskim i Komisji monitorowanie i ocenę właściwych im polityk i strategii dotyczących narkotyków. Wreszcie zakres zapewnianej przez Centrum pomocy technicznej zostaje poszerzony na wszystkie państwa, na których uczestnictwo w programach i agencjach wspólnotowych wyraziła zgodę Rada Europejska.

Artykuł 3 dotyczy priorytetowych obszarów działalności ECMNiN. Załącznik odnoszący się do tego artykułu został zmieniony i wyszczególnia obecnie następujące priorytetowe obszary działalności ECMNiN: monitorowanie stanu problemów związanych z narkotykami i pojawiających się tendencji, monitorowanie rozwiązań zastosowanych w odniesieniu do problemów związanych z narkotykami, ocena ryzyka wiążącego się z nowymi substancjami psychoaktywnymi i utrzymywanie systemu szybkiej wymiany informacji oraz rozwój narzędzi i instrumentów, aby ułatwić Państwom Członkowskim i Komisji monitorowanie i ocenę właściwych im polityk dotyczących narkotyków.

Artykuł 5 dotyczy Europejskiej Sieci Informacji o Narkotykach i Narkomanii (Reitox). Został on zmieniony w celu podania statusu prawnego krajowych punktów ogniskowych Reitox oraz w celu określenia ich funkcji.

Artykuł 8 dotyczy statusu prawnego Centrum. Został on zmieniony w celu uwzględnienia faktu posiadania przez Centrum siedziby.

Artykuł 9 dotyczy składu i roli zarządu. Został on zmieniony: utworzono stanowisko wiceprzewodniczącego; określono brak prawa głosu w przypadku członków zarządu będących przedstawicielami państw, które zawarły umowy zgodnie z art. 21.

Artykuł 10 to nowy artykuł; ustanawia on komitet wykonawczy, którego głównym zadaniem jest przygotowywanie decyzji zarządu.

Artykuł 11 określa rolę i obowiązki dyrektora. Został on zmieniony w celu uwzględnienia ostatnich wytycznych Komisji dotyczących wyznaczenia dyrektorów agencji wspólnotowych i przedłużenia ich mandatów. Określa on również, że przy wyznaczaniu na sprawowanie mandatu kandydat na stanowisko dyrektora zostanie wezwany do złożenia oświadczenia przed Parlamentem Europejskim. Określa on, że dyrektor jest odpowiedzialny za ocenę prac Centrum.

Artykuł 12 jest nowy. Przewiduje on wysłuchanie dyrektora przed Parlamentem Europejskim w związku z dowolnym tematem dotyczącym działalności Centrum.

Artykuł 13 dotyczy komitetu naukowego ECMNiN. Został on zmieniony w celu uwzględnienia roli przyznanej komitetowi decyzją Rady z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych.

Artykuł 16 dotyczący zwalczania nadużyć finansowych jest nowy. Określa on, że w odniesieniu do zwalczania nadużyć finansowych stosuje się do ECMNiN przepisy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 dotyczącego dochodzeń prowadzonych przez OLAF.

Artykuł 23 dotyczący sprawozdań z oceny prac ECMNiN został zmieniony. Stawia on obecnie wymóg przeprowadzania co sześć lat zewnętrznej oceny prac Centrum, w tym systemu Reitox. W oparciu o tę ocenę Komisja może, jeśli uzna to za stosowne, przedstawić wnioski w celu zmiany rozporządzenia w sprawie ECMNiN.

Artykuł 24 to nowy artykuł, który uchyla podstawowe rozporządzenie w sprawie ECMNiN z 1993 r. z dniem wejścia w życie jego ponownego opracowania.

2005/0166 (COD)

Wniosek

ê 302/93 (dostosowany)

ð nowy

ROZPORZĄDZENIE (WE) NR […] PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia [...]

w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 235 ð 152 ï,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

ê

7. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 302/93 w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii[5] zostało kilkukrotnie zmienione w istotny sposób[6]. Ze względu na konieczność dalszych zmian, celem zachowania przejrzystości, rozporządzenie to powinno zostać ponownie opracowane.

ê 302/93

na spotkaniu w Dublinie 25 i 26 czerwca 1990 r. Rada Europejska:

- ratyfikowała „Wytyczne Europejskiego Planu Walki z Narkotykami” przedstawione jej przez Europejski Komitet do Walki z Narkotykami (Celad), w szczególności zalecenie, zgodnie z którym „eksperci powinni przeprowadzić badania na temat istniejących źródeł informacji, ich wiarygodności i użyteczności oraz na temat konieczności ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii i jego możliwych zadań jak również na temat finansowych następstw jego ustanowienia przy założeniu, że działalność Centrum objęłaby nie tylko aspekty społeczne i zdrowotne, ale także inne aspekty związane z narkotykami, w tym handel i jego karanie”,

- podkreśliła, że rolą każdego Państwa Członkowskiego jest opracowanie właściwego programu ograniczenia popytu na narkotyki i stwierdziła, że skuteczne działanie każdego Państwa Członkowskiego, wspierane wspólnym działaniem Dwunastki oraz Wspólnoty powinno być głównym priorytetem na następne lata;

ê 302/93 motyw 1 (dostosowany)

ustalenia analizy możliwości wykonania w sprawie Centrum oraz Europejskiego Planu Walki z Narkotykami, przedstawione Radzie Europejskiej w Rzymie 13 i 14 grudnia 1990 r. powinny być brane pod uwagę;

ê 302/93 motyw 2 (dostosowany)

8. Na spotkaniu w Luksemburgu 28 i 29 czerwca 1991 r. Rada Europejska „zatwierdziła ustanowienie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii; √Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (ECMNiN) zostało ustanowione rozporządzeniem (EWG) nr 302/93 Õ uznając, że praktyczne uzgodnienia dotyczące jego wykonania, takie jak wielkość, struktura instytucjonalna i systemy komputerowe należy jeszcze przedyskutować i polecić Celad, aby kontynuował prace w tym celu oraz aby zostały one szybko zakończone we współpracy z Komisją i innymi odpowiednimi organami politycznymi”;

ê 302/93 motyw 3 (dostosowany)

na spotkaniu w Maastricht 9 i 10 grudnia 1991 r. Rada Europejska „zaprosiła instytucje Wspólnoty do wykorzystania wszelkich środków w celu zapewnienia, by akt ustanawiający Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii mógł zostać przyjęty do 30 czerwca 1992 r.”;

ê 302/93 motyw 4 (dostosowany)

Wspólnota, na podstawie decyzji 90/611/EWG[7], przystąpiła do Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, zwanej dalej „Konwencją Wiedeńską”, i złożyła deklarację kompetencji dotyczącą jej art. 27[8];

ê 302/93 motyw 5 (dostosowany)

Rada przyjęła rozporządzenie (EWG) nr 3677/90[9] dla wykonania przez Wspólnotę systemu przewidzianego w art. 12 Konwencji Wiedeńskiej w sprawie monitoringu handlu pewnymi substancjami;

ê 302/93 motyw 6 (dostosowany)

Rada przyjęła dyrektywę 91/308/EWG z dnia 10 czerwca 1991 r. w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego w celu prania pieniędzy[10], której celem jest w szczególności walka z handlem narkotykami;

ê 302/93 motyw 7

9. Obiektywne, wiarygodne i porównywalne informacje dotyczące narkotyków i narkomanii oraz ich konsekwencji są konieczne na poziomie wspólnotowym do pomocy Wspólnocie i Państwom Członkowskim w uzyskaniu ogólnego obrazu problemu, a tym samym zapewnieniu im dodatkowej wartości w momencie, gdy w obszarach swoich kompetencji podejmują one środki lub decydują w sprawie działań w celu walki z narkotykami.

ê 302/93 motyw 8

10. Problem narkotyków obejmuje wiele złożonych i blisko powiązanych aspektów, które niełatwo oddzielić. Dlatego należy powierzyć Centrum zadanie dostarczenia ogólnych informacji, które pomogą Wspólnocie i Państwom Członkowskim uzyskać ogólny obraz problemu narkotyków i narkomanii. Zadanie to nie powinno przesądzać o podziale kompetencji między Wspólnotę a jej Państwa Członkowskie w odniesieniu do przepisów ustawodawczych dotyczących podaży i popytu na narkotyki.

ò nowy

11. Decyzją nr 2367/2002/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły wspólnotowy program statystyczny na lata 2003-2007, który obejmuje działania Wspólnoty dotyczące statystyki w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa.

12. Decyzja Rady 2005/387/WSiSW z dnia 20 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych[11] określa rolę ECMNiN i jego komitetu naukowego w systemie szybkiej wymiany informacji oraz w ocenie ryzyka związanego z nowymi substancjami.

13. Należy uwzględnić nowe sposoby zażywania, w szczególności zażywanie różnego rodzaju narkotyków łącznie, w przypadku którego nielegalne narkotyki zażywane są w połączeniu z legalnymi narkotykami lub lekami.

14. W swojej rezolucji z dnia 15 listopada 2001 r. w sprawie wdrożenia pięciu podstawowych wskaźników epidemiologicznych dotyczących narkotyków[12] Rada zachęca Państwa Członkowskie do udostępnienia za pośrednictwem krajowych punktów ogniskowych porównywalnych informacji dotyczących pięciu podstawowych wskaźników epidemiologicznych.

15. Wskazane jest, aby Komisja mogła bezpośrednio powierzyć ECMNiN wprowadzenie w życie wspólnotowych projektów pomocy strukturalnej odnoszących się do systemów informacji o narkotykach w państwach trzecich takich jak państwa kandydujące czy państwa Bałkanów Zachodnich, na których uczestnictwo w programach i agencjach wspólnotowych wyraziła zgodę Rada Europejska.

ê 302/93 motyw 9 (dostosowany)

organizacja i metody pracy Centrum muszą być zgodne z obiektywnym charakterem oczekiwanych wyników, to jest porównywalnością i zgodnością źródeł i metod w związku z informacjami o narkotykach;

ê 302/93 motyw 10

16. Informacje gromadzone przez Centrum dotyczyć będą obszarów priorytetowych, których treść, zakres i sposoby realizacji powinny zostać określone.

ê 302/93 motyw 11 (dostosowany)

w ciągu pierwszego trzyletniego okresu szczególną uwagę przywiązywać będzie się do popytu i ograniczania popytu na narkotyki;

ê 302/93 motyw 12 (dostosowany)

w uchwale z dnia 16 maja 1989 r. dotyczącej europejskiej sieci danych zdrowotnych o nadużywaniu narkotyków[13], Rada wraz z Ministrami Zdrowia Państw Członkowskich zebranymi w Radzie wezwała Komisję do podjęcia możliwych działań w tej dziedzinie;

ê 302/93 motyw 13 (dostosowany)

należy ustanowić europejską sieć informacji o narkotykach i narkomanii, koordynowaną i zarządzaną na poziomie wspólnotowym przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii;

ê 302/93 motyw 14 (dostosowany)

należy uwzględnić Konwencję 108 Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych (1981 r.);

ê302/93 motyw 15

17. Istnieją już krajowe, europejskie i międzynarodowe organizacje i instytucje dostarczające informacji tego rodzaju i konieczne jest, by Centrum mogło realizować swoje zadania w bliskiej współpracy z nimi.

ò nowy

18. Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[14] ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez Centrum.

19. Zasady ogólne i ograniczenia regulujące prawo dostępu do dokumentów przewidziane w art. 255 Traktatu zostały ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji[15] i należy je stosować również w agencjach wspólnotowych.

ê 302/93 motyw 16

(14) Centrum musi posiadać osobowość prawną.

ê 302/93 motyw 17 (dostosowany)

konieczne jest zapewnienie, aby Centrum realizowało powierzoną mu funkcję informacyjną i w tym celu należy przyznać jurysdykcję Trybunałowi Sprawiedliwości;

ê 302/93 motyw 18 (dostosowany)

pożądane jest uznanie możliwości otwarcia Centrum na państwa trzecie, które podzielają zainteresowanie Wspólnoty i Państw Członkowskich w kwestii osiągnięcia celów Centrum, w ramach porozumień zawartych między nimi a Wspólnotą;

ê 302/93 motyw 19 (dostosowany)

po upływie trzyletniego okresu niniejsze rozporządzenie może, w razie potrzeby, zostać dostosowane, celem podjęcia decyzji w sprawie ewentualnego rozszerzenia zadań Centrum, w szczególności biorąc pod uwagę ewolucję kompetencji wspólnotowych;

dla przyjęcia niniejszego rozporządzenia Traktat nie przewiduje kompetencji do działania innych niż te ustanowione w art. 235,

ò nowy

(15) Z uwagi na jego wielkość, zarząd Centrum powinien być wspomagany przez komitet wykonawczy.

(16) Aby Parlament Europejski był dobrze poinformowany o stanie narkotyków w Unii Europejskiej, należy mu umożliwić wysłuchanie dyrektora Centrum.

(17) Prace Centrum muszą być prowadzone w sposób przejrzysty, a zarządzanie nim musi przebiegać zgodnie ze wszystkimi obowiązującymi zasadami dobrego zarządzania i zwalczania nadużyć finansowych, w szczególności z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[16] oraz porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym wewnętrznych dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)[17], do którego przystąpiło Centrum i do realizacji którego przyjęło niezbędne przepisy wykonawcze.

(18) Należy regularnie przeprowadzać ocenę zewnętrzną prac ECMNiN oraz w razie potrzeby wprowadzić stosowne zmiany do niniejszego rozporządzenia.

(19) Zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu cele Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii nie mogą być osiągnięte w stopniu wystarczającym przez Państwa Członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary lub skutki proponowanego działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, ustanowioną w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia tych celów.

(20) Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

ê 302/93 (dostosowany)

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Cel

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (ECMN)√ (ECMNiN) Õ , zwane dalej „Centrum”.

ê 302/93 (dostosowany)

ð nowy

2. Celem Centrum jest dostarczanie Wspólnocie i Państwom Członkowskim, w obszarach określonych w art. 4 Ö 3 Õ , obiektywnych, wiarygodnych i porównywalnych informacji na poziomie europejskim, dotyczących narkotyków i narkomanii oraz ich skutków.

3. Statystyczne, dokumentacyjne oraz techniczne informacje, wytworzone lub przetworzone mają przyczyniać się do dostarczania Wspólnocie i Państwom Członkowskim ogólnego obrazu problemu narkotyków i narkomanii ilekroć, w obszarach swoich kompetencji, podejmują one środki lub decydują o działaniach. ðElement statystyczny tych informacji opracowywany jest we współpracy z odpowiednimi organami statystycznymi, w miarę potrzeby przy wykorzystaniu wspólnotowego programu statystycznego w celu zapewnienia synergii i uniknięcia powtarzania informacji. ï

ê 2220/2000 art. 1 ust. 1 (dostosowany)

4. Bez uszczerbku dla art. 2(D)142 lit. d) ppkt (iv), Centrum nie może podejmować żadnych środków, które w jakikolwiek sposób wykraczają poza sferę informacji i ich przetwarzania.

ê 302/93

5. Centrum nie gromadzi danych umożliwiających identyfikację osób lub małych grup osób. Powstrzymuje się od przekazywania informacji dotyczących szczegółowo określonych przypadków.

Artykuł 2

Zadania

Dla osiągnięcia celu określonego w art. 1 Centrum realizuje następujące zadania w zakresie swej działalności:

A. a) Gromadzenie i analiza istniejących danych

ê 302/93 (dostosowany)

ð nowy

Obejmuje:

1. (i) gromadzenie, zapisywanie i analizę √ owanie Õ informacji, w tym danych będących wynikiem badań, przekazywanych przez Państwa Członkowskie oraz pochodzących od Wspólnoty, krajowych organizacji pozarządowych i właściwych organizacji międzynarodowych; ðprace gromadzenia, zapisywania i analizowania obejmują również dane dotyczące pojawiających się tendencji w zażywaniu różnego rodzaju narkotyków jednocześnie, w tym połączonego zażywania legalnych i nielegalnych substancji psychoaktywnych; ï

2. (ii) przeprowadzanie badań statystycznych, studiów przygotowawczych i analiz możliwości wykonania oraz programów pilotażowych niezbędnych do osiągnięcia jego celów; organizacja √ organizowanie Õ spotkań z ekspertami, a w razie potrzeby ustanawianie w tym celu grup roboczych ad hoc ; ustanawianie i udostępnianie dokumentacji naukowych i wspomaganie działalności informacyjnej;

3. (iii) stworzenie systemu organizacyjno-technicznego umożliwiającego uzyskiwanie informacji o podobnych lub uzupełniających programach lub działaniach prowadzonych przez Państwa Członkowskie;

4. (iv) w porozumieniu i współpracy z właściwymi organami i organizacjami w Państwach Członkowskich ustanawianie i koordynację √ koordynowanie Õ systemu określonego w art. 5;

5. (v) ułatwianie wymiany informacji między podejmującymi decyzje, naukowcami, specjalistami i wszystkimi działającymi na rzecz walki z narkotykami w organizacjach rządowych i pozarządowych;

ê 302/93

B. b) Poprawa metod porównywania danych

ê 302/93

ð nowy

6. (i) zapewnienie lepszej porównywalności, obiektywności i wiarygodności danych na poziomie europejskim poprzez ustalanie wskaźników i wspólnych, niewiążących kryteriów, z którymi zgodność może być zalecana przez Centrum w celu większej jednolitości metod pomiarowych stosowanych przez Państwa Członkowskie i Wspólnotę; ðCentrum opracowuje w szczególności narzędzia i instrumenty, aby ułatwić Państwom Członkowskim monitorowanie i ocenę ich polityk krajowych, a Komisji Europejskiej monitorowanie i ocenę polityk Unii; ï

7. (ii) ułatwianie i strukturyzację wymiany informacji jakościowych i ilościowych (bazy danych);

ê 302/93

C. c) Rozpowszechnianie danych

ê 302/93 (dostosowany)

ð nowy

8. (i) udostępnianie wytwarzanych przez siebie informacji Wspólnocie, Państwom Członkowskim i właściwym organizacjom;

9. (ii) zapewnienie √ zapewnianie Õ szerokiego upowszechniania prac realizowanych w każdym Państwie Członkowskim i samej Wspólnocie, a w odpowiednim przypadku w państwach trzecich lub organizacjach międzynarodowych;

10. (iii) zapewnienie √ zapewnianie ∏ szerokiego upowszechnienia wiarygodnych jawnych danych, coroczna publikacja √ przez Centrum ∏ sprawozdania o problemach narkotykowych na podstawie gromadzonych danych; √ , ∏ ?w tym danych dotyczących pojawiających się tendencji; ⎪

ê 302/93

D. d) Współpraca z organami i organizacjami europejskimi i międzynarodowymi oraz państwami trzecimi

ê 302/93 (dostosowany)

11. (i) przyczynianie się do poprawy koordynacji między działaniami krajowymi i wspólnotowymi w tej dziedzinie;

12. (ii) bez uszczerbku dla zobowiązań Państw Członkowskich wynikających z przesyłania informacji w ramach postanowień konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie narkotyków, wspieranie włączania danych o narkotykach i narkomanii, zebranych w Państwach Członkowskich lub pochodzących ze Wspólnoty do międzynarodowych programów monitorowania i kontroli narkotyków, szczególnie tych ustanowionych przez Organizację Narodów Zjednoczonych i jej wyspecjalizowane agendy;

13. (iii) aktywna współpraca z organami określonymi w art. 12 √ 16 Õ ;

ê 2220/2000 art. 1 ust. 2 dostosowany sprostowaniem w Dz.U. L 121 z 1.5.2001, str. 48 (dostosowany)

ð nowy

14. (iv) Może przenosić √ przenoszenie Õ do państw kandydujących spełniających wymogi programu PHARE, na wniosek Komisji Wspólnot Europejskich ð oraz za zgodą zarządu ï, √ swojego Õ know-how ð do pewnych państw trzecich takich jak państwa kandydujące do przystąpienia do UE i państwa Bałkanów Zachodnich ï oraz pomagać √ pomaganie Õ w tworzeniu i wzmacnianiu powiązań strukturalnych z siecią Reitox, a także w ustanawianiu i konsolidacji krajowych punktów ogniskowych.

ê 302/93

Artykuł 43

Priorytetowe obszary działalności

Cele i zadania Centrum określone w art. 1 i 2 realizowane są według porządku priorytetów wskazanego w Zzałączniku I.

Artykuł 34

ê302/93

Sposób pracy

ê302/93

1. Centrum stopniowo realizuje swoje zdania w świetle celów przyjętych w trzyletnim i rocznym programie pracy z należytym uwzględnieniem dostępnych środków.

2. Wykonując swoje działania, w celu uniknięcia ich powtarzania, Centrum zwraca uwagę na działania prowadzone przez inne istniejące lub przyszłe instytucje lub agencje, zwłaszcza Europejski Urząd Policji (Europol) i zapewnia wkład w wartość tych działań.

ê302/93 (nowy)

ð nowy

Artykuł 5

Europejska Sieć Informacji o Narkotykach i Narkomanii (Reitox)

1. Centrum posiada do swej dyspozycji Europejską Sieć Informacji o Narkotykach i Narkomanii (Reitox), komputerową sieć stanowiącą infrastrukturę dla gromadzenia i wymiany informacji i dokumentacji; sieć ta wykorzystuje między innymi autonomiczny system komputerowy łączący krajowe sieci informacji o narkotykach, wyspecjalizowane centra w Państwach Członkowskich i systemy informacyjne organizacji i organów europejskich i międzynarodowych współpracujących z Centrum. ðSieć ta składa się z punktów ogniskowych – po jednym w każdym Państwie Członkowskim i każdym państwie, które zawarło umowę zgodnie z art. 21 niniejszego rozporządzenia, oraz z punktu ogniskowego Komisji Europejskiej. Państwa te ponoszą wyłączną odpowiedzialność za wyznaczanie krajowych punktów ogniskowych ï

2. W celu umożliwienia jak najszybszego i najskuteczniejszego utworzenia sieci, w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie powiadamiają Centrum o głównych elementach ich krajowych sieci informacji, w tym, w odpowiednim przypadku, o krajowych centrach monitoringu działających w obszarach działalności wymienionych w art. 4, a także wskazują specjalistyczne ośrodki, które zgodnie z ich oceną mogłyby w sposób użyteczny przyczynić się do prac Centrum.

3. Wyspecjalizowane centra wyznacza się za zgodą Państwa Członkowskiego, na terytorium którego są położone, na podstawie jednomyślnej decyzji Członków zarządu, zgodnie z art. 8 ust. 2 akapit drugi, na okres nieprzekraczający czasu trwania każdego wieloletniego programu pracy, zgodnie z art. 8 ust. 3. Istnieje możliwość ponownego wyznaczenia.

4. Centrum może nawiązywać stosunki umowne, za zgodą Państwa Członkowskiego, na którego terytorium położone jest takie centrum, w szczególności zawierając umowy o wykonanie z rządowymi lub pozarządowymi ośrodkami specjalistycznymi określonymi w ust. 3, w celu realizacji zadań, jakie mogą zostać mu powierzone. Za zgodą właściwych Państw Członkowskich Centrum może także zawierać z organami niebędącymi częścią Reitox umowy na zasadzie ad hoc i o wykonanie zadań specjalnych.

5. Rozdzielenie szczególnych zadań ośrodkom wyspecjalizowanym znajduje się w wieloletnim programie Centrum określonym w art. 8 ust. 3.

ò nowy

2. a) Krajowe punkty ogniskowe są łącznikiem w kontaktach między państwami uczestniczącymi a Centrum. Przyczyniają się do ustalenia podstawowych wskaźników i danych, łącznie z ustanowieniem wytycznych do celów ich wdrażania, aby uzyskać wiarygodne i porównywalne informacje na poziomie Unii Europejskiej. Gromadzą i analizują na poziomie krajowym wszelkie istotne informacje dotyczące narkotyków i narkomanii, jak również polityk i zastosowanych rozwiązań. Dostarczają w szczególności danych odnoszących się do pięciu wskaźników epidemiologicznych określonych przez Centrum.

b) Każde Państwo Członkowskie zapewnia przekazywanie przez jego przedstawicieli w sieci Reitox informacji określonych w art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych.

c) Krajowe punkty ogniskowe mogą również dostarczać Centrum informacji dotyczących nowych tendencji w zażywaniu istniejących substancji psychoaktywnych i/lub nowych połączeń substancji psychoaktywnych, które stwarzają potencjalne ryzyko dla zdrowia publicznego, jak również informacje dotyczące możliwych środków odnoszących się do zdrowia publicznego.

3. Organy krajowe zapewniają gromadzenie i analizowanie przez swoje punkty ogniskowe danych na poziomie krajowym na podstawie wytycznych przyjętych w porozumieniu z Centrum.

4. Szczególne zadania powierzone krajowym punktom ogniskowym są zamieszczane w trzyletnim programie Centrum określonym w art. 9 ust. 4.

5. W pełni przestrzegając nadrzędnego charakteru krajowych punktów ogniskowych oraz w ścisłej współpracy z nimi, Centrum może korzystać z dodatkowych źródeł informacji i wiedzy specjalistycznej w dziedzinie narkotyków i narkomanii.

ê 302/93

Artykuł 6

Ochrona i poufność danych

1. Jeżeli na podstawie niniejszego rozporządzenia dane osobowe, które nie pozwalają na identyfikację osób fizycznych zostają przekazane Centrum zgodnie z prawem krajowym, dane takie mogą być wykorzystane jedynie w określonym celu i zgodnie z warunkami określonymi przez organ przekazujący. Przepis niniejszy stosuje się mutatis mutandis , jeżeli dane osobowe komunikowane są przez Centrum właściwym organom Państw Członkowskich lub organizacjom międzynarodowym i innym instytucjom europejskim.

2. Dane o narkotykach i narkomanii przekazywane przez lub za pośrednictwem Centrum mogą być publikowane, z zastrzeżeniem zgodności ze wspólnotowymi i krajowymi przepisami o upowszechnianiu i poufności informacji. Dane osobowe nie mogą być publikowane ani udostępniane opinii publicznej.

3. Państwa Członkowskie oraz krajowe organy współpracujące z Centrum nie mają obowiązku dostarczania informacji klasyfikowanych jako poufne zgodnie z ich prawem krajowym.

ò nowy

Rozporządzenie (WE) nr 45/2001[18] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych ma zastosowanie do Centrum.

ê 1651/2003 art. 1 ust. 1 (dostosowany)

Artykuł 6a 7

Dostęp do dokumentów

1. Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji[19] ma zastosowanie do dokumentów znajdujących się w posiadaniu Centrum.

2. Zarząd przyjmuje uzgodnienia dotyczące wykonania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w ciągu sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1651/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 302/93 w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii[20].

ê 1651/2003 art. 1 ust.1

3. Decyzje podjęte przez Centrum na mocy art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą być przedmiotem skargi wnoszonej do Rzecznika Praw Obywatelskich lub mogą stanowić przedmiot powództwa przed Trybunałem Sprawiedliwości, na warunkach ustanowionych odpowiednio w art. 195 i 230 Traktatu.

ê 302/93 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 7 8

Status prawny ð i siedziba ï

1. Centrum posiada osobowość prawną. W każdym z Państw Członkowskich korzysta ze statusu prawnego w najszerszym zakresie przyznanym przez ustawodawstwa krajowe osobom prawnym; może ono zwłaszcza nabywać lub zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz wszczynać postępowanie sądowe.

ò nowy

2. Siedziba Centrum znajduje się w Lizbonie.

ê 302/93 (dostosowany)

Artykuł 8 9

Zarząd

ê 302/93 (dostosowany)

ð nowy

1. Centrum posiada zarząd, w skład którego wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego Państwa Członkowskiego, dwóch przedstawicieli Komisji oraz√ , Õ dwóch ð niezależnych ekspertów ï naukowców posiadających szczególną wiedzę w dziedzinie narkotyków, wyznaczanych przez Parlament Europejski na podstawie ich szczególnych kwalifikacji w tej dziedzinie. ð, jak również po jednym przedstawicielu z każdego państwa, które zawarło umowę zgodnie z art. 21 niniejszego rozporządzenia. ï

√Każdy członek zarządu ma jeden głos, Õ ð z wyjątkiem przedstawicieli państw, które zawarły umowy zgodnie z art. 21 niniejszego rozporządzenia, którzy nie mają prawa głosu. ï

√Decyzje zarządu podejmowane są większością dwóch trzecich członków z prawem głosu Õ ð , z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 6 niniejszego artykułu oraz w art. 20.ï

Każdy członek zarządu może być wspierany lub zastępowany przez zastępcę. W przypadku nieobecności członka √ , który ma prawo głosu, Õ prawo √ to Õ głosu może wykorzystać jego zastępca.

ê 302/93

Zarząd może zapraszać na posiedzenia przedstawicieli organizacji międzynarodowych, z którymi Centrum współpracuje na podstawie art. 12 20 w charakterze obserwatorów nieposiadających prawa głosu.

ê 302/93 (dostosowany)

ð nowy

2. Zarząd wybiera spośród ð i przez ï swych członków przewodniczącego ð i wiceprzewodniczącego ï na okres trzech lat: √ ich Õ mandat √ mandaty Õ przewodniczącego jest odnawialny √ są odnawialne Õ jeden raz. Przewodniczący ð i wiceprzewodniczący ï bierze √ biorą Õ udział w głosowaniu. Każdy członek zarządu ma jeden głos.

Decyzje zarządu podejmowane są większością dwóch trzecich głosów, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 5 ust. 3, w których wymagana jest jednomyślność zarządu, oraz w ust. 3 niniejszego artykułu.

Zarząd ustanawia własny regulamin.

ð 3. Przewodniczący zwołuje posiedzenia zarządu.ï Zarząd odbywa posiedzenia √ zwyczajne Õ co najmniej raz do roku. ðDyrektor uczestniczy w posiedzeniach zarządu, bez prawa głosu, oraz zapewnia obsługę sekretariatu. ï

34. Zarząd przyjmuje trzyletni program działania na podstawie projektu przedstawionego przez dyrektora Centrum, po konsultacji z komitetem naukowym i po uzyskaniu opinii Komisji i Rady ð , oraz przekazuje go Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji ï. Pierwszy trzyletni program zostaje zatwierdzony jednomyślnie w ciągu dziewięciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Zarząd, stanowiąc większością trzech czwartych głosów, decyduje o tym, czy kolejne programy trzyletnie mają być zatwierdzane większością określoną w akapicie drugim ust. 2 niniejszego artykułu czy jednomyślnie.

4.5 W ramach trzyletniego programu zarząd każdego roku przyjmuje roczny program pracy Centrum na podstawie projektu przedstawionego przez dyrektora, po konsultacji z komitetem naukowym i po zasięgnięciu opinii Komisji. ðProgram pracy zostaje przekazany Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji ï W ciągu roku program może √ on Õ zostać dostosowany w tym samym trybie.

ò nowy

6. W przypadku gdy Komisja wyrazi dezaprobatę w stosunku do trzyletniego lub rocznego programu pracy, zarząd przyjmuje te programy większością czterech piątych głosów.

ê 1651/2003 art. 1 ust. 2

5.7 Zarząd przyjmuje roczne sprawozdanie dotyczące działalności Centrum i przesyła je najpóźniej do dnia 15 czerwca Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz Państwom Członkowskim

6.8 Centrum przesyła corocznie organowi budżetowemu wszelkie informacje mające znaczenie dla wyników procedur oceny.

ò nowy

Artykuł 10

Komitet wykonawczy

1. Zarząd jest wspomagany przez komitet wykonawczy. W skład komitetu wykonawczego wchodzą przewodniczący i wiceprzewodniczący zarządu oraz dwóch przedstawicieli Komisji. Dyrektor bierze udział w posiedzeniach komitetu, bez prawa głosu.

2. Komitet wykonawczy odbywa posiedzenia co najmniej dwa razy do roku oraz w przypadku wystąpienia konieczności przygotowania decyzji zarządu oraz pomagania i doradzania dyrektorowi. Komitet podejmuje w imieniu zarządu decyzje w sprawach, które są przewidziane rozporządzeniem finansowym ECMNiN i które nie są zarezerwowane dla zarządu na mocy niniejszego rozporządzenia. Komitet przyjmuje decyzje zwykłą większością głosów.

ê 302/93 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 9 11

Dyrektor

1. Na czele Centrum stoi dyrektor mianowany przez zarząd na wniosek Komisji na okres pięciu lat ð , który na wniosek Komisji oraz po poddaniu ocenie może zostać przedłużony jednorazowo o nie więcej niż pięć lat ï z możliwością ponownego wyboru.

ò nowy

Komisja ocenia w szczególności:

- Wyniki uzyskane w okresie sprawowania pierwszego mandatu oraz sposób ich osiągnięcia;

- Obowiązki i wymogi Centrum na nadchodzące lata.

2. Przy wyznaczaniu na sprawowanie pierwszego z maksymalnie dwóch mandatów, kandydat mianowany przez zarząd na stanowisko dyrektora może zostać wezwany do bezzwłocznego złożenia oświadczenia przed Parlamentem Europejskim oraz do odpowiedzi na pytania zadane przez członków tej instytucji.

ê 302/93

3. Zadaniami dyrektora są:

- a) przygotowywanie i wykonywanie decyzji i programów zatwierdzanych przez zarząd Centrum,

- b) prowadzenie spraw zwykłego zarządu,

- c) przygotowywanie programów pracy Centrum,

ê 1651/2003 art. 1.3

- d) przygotowanie wstępnego preliminarza dochodów i wydatków Centrum i wykonania budżetu,

ê 302/93

ð nowy

- e) przygotowywanie i publikacja sprawozdań określonych w niniejszym rozporządzeniu,

- (f) ð zarządzanie ï wszelkimi sprawami kadrowymi, ð w szczególności zaś wykonywanie uprawnień nadanych organowi mianującemu ï

ò nowy

- g) określenie struktury organizacyjnej agencji i przedstawienie jej zarządowi do zatwierdzenia;

ê 302/93

- h) wykonywanie zadań określonych w art. 1 i 2.,

ò nowy

- i) regularna ocena pracy Centrum.

ê 302/93 (dostosowany)

2. 4. Dyrektor jest odpowiedzialny przed zarządem Centrum, w którego posiedzeniach uczestniczy.

ê 302/93

3. 5. Dyrektor jest przedstawicielem prawnym Centrum.

ò nowy

Artykuł 12

Wysłuchanie dyrektora przez Parlament Europejski

Co roku dyrektor przedkłada Parlamentowi Europejskiemu ogólne sprawozdanie z działalności Centrum. Parlament Europejski może również wystąpić o wysłuchanie dyrektora w związku z dowolnym tematem dotyczącym działalności Centrum.

ê 302/93 (dostosowany)

Artykuł 10 13

Komitet naukowy

1. Komitet naukowy pomaga w pracach zarządu i dyrektora, dostarcza opinię w przypadkach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu i w sprawach naukowych dotyczących działalności Centrum, które zarząd lub kierownik mogą mu przedłożyć.

Opinie komitetu naukowego podlegają publikacji.

2. W skład komitetu naukowego wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego Państwa Członkowskiego. Zarząd może wyznaczyć do 6 innych Członków uwzględniając ich szczególne kwalifikacje.

ò nowy

2. W skład komitetu naukowego wchodzi po jednym członku na każde Państwo Członkowskie, mianowanym przez zarząd w oparciu o propozycje Państw Członkowskich dotyczące poszczególnych osób wybranych na podstawie doświadczenia i jakości pracy naukowej oraz przy uwzględnieniu faktu, że Centrum musi mieć charakter multidyscyplinarny i zajmować się wszystkimi dziedzinami naukowymi powiązanymi z problemami narkotyków i narkomanii. Dziedziny te obejmują, jednak nie wyłącznie: badania biomedyczne, neurobiologię, kryminologię, pedagogikę, epidemiologię, ekonomię, medycynę sądową, prawo, ocenę i analizę polityki, nauki polityczne, ocenę i badania w zakresie profilaktyki, psychiatrię zajmującą się uzależnieniami, psychologię, psychofarmakologię, zdrowie publiczne, badania jakościowe, pracę społeczną, statystykę, socjologię, badania ankietowe, toksykologię oraz ocenę i badania w zakresie metod leczenia.

Członkowie komitetu naukowego są mianowani jako osoby prywatne i wyrażają swoje opinie, zachowując całkowitą niezależność od Państw Członkowskich i instytucji europejskich.

Zarząd zatwierdza wybrany spośród kandydatów zaproponowanych przez Państwa Członkowskie panel ekspertów, z których nie więcej niż pięciu może wyłonić co jakiś czas dyrektor, działając zgodnie z opinią przewodniczącego komitetu naukowego, aby zasiadali oni w komitecie naukowym o poszerzonym składzie, zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych.

ê 302/93

34. Członkowie zasiadają w komitecie przez okres trzech lat, ich mandat jest odnawialny.

ê 302/93 (dostosowany)

4.5 Komitet naukowy wybiera przewodniczącego na trzyletnią kadencję. 5. Przewodniczący zwołuje posiedzenia komitetu co najmniej raz w roku.

ê 1651/2003 art. 1 ust. 4 (dostosowany)

Artykuł 11 14

Przygotowanie budżetu

1. W odniesieniu do każdego roku budżetowego, który pokrywa się z rokiem kalendarzowym, przygotowuje się preliminarz wszystkich dochodów i wydatków Centrum oraz wykazuje się je w budżecie Centrum.

2. Dochody i wydatki wykazane w budżecie równoważą się.

3. Dochody Centrum, bez uszczerbku dla innych źródeł, składają się z subwencji wspólnotowej przewidzianej w budżecie ogólnym Unii Europejskiej (Dział Komisji), płatności za świadczone usługi oraz wszelkich wkładów finansowych organizacji i organów oraz państw trzecich wspomnianych odpowiednio w art. 12 i 13 20 i 21.

4. Wydatki Centrum obejmują:

a) wynagrodzenie personelu, wydatki administracyjne i infrastrukturalne, koszty operacyjne;

ê 1651/2003 art. 1 ust. 4 (dostosowany)

ð nowy

b) wydatki na wspieranie krajowych sieci informacyjnych będących częścią sieci ð punktów ogniskowych ï Reitox oraz wydatki dotyczące umów zawieranych z wyspecjalizowanymi centrami.

ê 1651/2003 art. 1 ust. 4

5. Każdego roku zarząd na podstawie projektu sporządzonego przez dyrektora opracowuje preliminarz dochodów i wydatków Centrum na następny rok budżetowy. Preliminarz, który obejmuje projekt wykazu etatów, przekazywany jest przez zarząd Komisji najpóźniej do dnia 31 marca, wraz z programem pracy Centrum. 6. Preliminarz przekazywany jest przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (zwanymi dalej '„organami budżetowymi”') wraz z wstępnym projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

76. Na podstawie preliminarza Komisja wprowadza do wstępnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej oszacowania, które uznaje za niezbędne w odniesieniu do wykazu etatów oraz kwoty subwencji pokrywanych z budżetu ogólnego, które przedkłada organowi budżetowemu zgodnie z art. 272 Traktatu.

ê 1651/2003 art. 1 ust. 4 (dostosowany)

87. Organ budżetowy zatwierdza środki na subwencje dla Centrum. √oraz Õ Organ budżetowy przyjmuje wykaz etatów Centrum.

ê 1651/2003 art. 1 ust. 4

98. Zarząd przyjmuje budżet Centrum. Staje się on ostateczny po ostatecznym przyjęciu ogólnego budżetu Unii Europejskiej. W stosownych przypadkach jest on odpowiednio dostosowywany.

109. Zarząd jak najszybciej powiadamia organ budżetowy o swoim zamiarze realizacji jakiegokolwiek projektu, który może mieć istotne następstwa finansowe dla finansowania budżetu, w szczególności wszelkich projektów odnoszących się do nieruchomości, takich jak najem lub nabycie budynków. Powiadamia o tym Komisję.

W przypadku gdy jeden z oddziałów organu budżetowego powiadomił o swoim zamiarze wydania opinii, przesyła swoją opinię zarządowi w okresie sześciu tygodni od daty powiadomienia o projekcie.

ê 1651/2003 art. 1 ust. 5 (dostosowany)

Artykuł 11a 15

Wykonanie budżetu

1. Budżet Centrum wykonuje dyrektor.

2. Najpóźniej do dnia 1 marca następującego po każdym roku budżetowym księgowy Centrum przekazuje księgowemu Komisji tymczasowe sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem w sprawie zarządzania budżetowego i finansowego w odniesieniu do tego roku budżetowego. Księgowy Komisji konsoliduje tymczasowe sprawozdania instytucji i organów zdecentralizowanych zgodnie z art. 128 ogólnego rozporządzenia finansowego.

3. Najpóźniej do dnia 31 marca następującego po każdym roku budżetowym księgowy Komisji przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu tymczasowe sprawozdanie finansowe Centrum, wraz ze sprawozdaniem w sprawie zarządzania budżetowego i finansowego w odniesieniu do tego roku budżetowego. Sprawozdanie w sprawie zarządzania budżetowego i finansowego w odniesieniu do tego roku budżetowego jest również przekazywane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

4. Dyrektor, po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego w sprawie tymczasowego sprawozdania finansowego Centrum, na mocy art. 129 ogólnego rozporządzenia finansowego sporządza na własną odpowiedzialność ostateczne sprawozdanie finansowe Centrum i przesyła je zarządowi w celu uzyskania jego opinii.

5. Zarząd wydaje opinię w sprawie ostatecznego sprawozdania finansowego Centrum.

6. Najpóźniej do dnia 1 lipca po zakończeniu każdego roku budżetowego dyrektor przesyła Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu ostateczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią zarządu.

7. Ostateczne sprawozdanie finansowe zostaje opublikowane.

8.7. Najpóźniej do dnia 30 września dyrektor przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi. Swoją odpowiedź przesyła również zarządowi.

9.8. Dyrektor przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek, wszelkie informacje wymagane dla właściwego zastosowania procedury udzielania absolutorium za dany rok budżetowy, jak ustanowiono w art. 146 ust. 3 ogólnego rozporządzenia finansowego.

10.9. Parlament Europejski, zgodnie z zaleceniem Rady stanowiącej kwalifikowaną większością głosów, przed dniem 30 kwietnia roku N + 2 udziela absolutorium dyrektorowi w odniesieniu do wykonania budżetu na rok N.

11.10. Zarząd przyjmuje zasady finansowe mające zastosowanie do Centrum po przeprowadzeniu konsultacji z Komisją. Nie mogą one odbiegać od rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[21], chyba że są szczególnie wymagane w odniesieniu do działania Centrum oraz po uzyskaniu wcześniejszej zgody Komisji.

ò nowy

Artykuł 16

Zwalczanie nadużyć finansowych

W celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innych bezprawnych działań, w odniesieniu do Centrum stosuje się bez ograniczeń przepisy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 dotyczącego dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

Decyzje dotyczące finansowania oraz umów wykonawczych i wynikających z nich instrumentów wyraźnie zastrzegają, że Trybunał Obrachunkowy i OLAF mogą przeprowadzić, jeśli jest to konieczne, kontrole na miejscu u odbiorców funduszy Centrum.

ê 302/93

Artykuł 14 17

Przywileje i immunitety

Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich stosuje się do Centrum.

ê 302/93 (dostosowany)

ð nowy

Artykuł 15 18

Regulamin pracowniczy

Personel Centrum podlega rozporządzeniom i zasadom stosowanym do urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich. ðRegulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz zasady przyjęte wspólnie przez instytucje Wspólnoty Europejskiej odnośnie stosowania tego regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia znajdują zastosowanie do pracowników agencji.ï

∫ nowy

Zatrudnienie pracowników z państw trzecich w następstwie zawarcia umów, o których mowa w art. 21, musi w każdym przypadku być zgodne z regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnoty Europejskiej i warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnoty Europejskiej.

ê 302/93

ð nowy

Centrum wykonuje w odniesieniu do swego personelu kompetencje nadane organowi mianującemu.

Zarząd, w porozumieniu z Komisją, przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze ð z uwzględnieniem postanowień art. 110 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich i warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.ï

ò nowy

Zarząd może przyjąć postanowienia umożliwiające zatrudnianie przez agencję oddelegowanych ekspertów krajowych z innych Państw Członkowskich.

ê 302/93

Artykuł 16 19

Odpowiedzialność

1. Odpowiedzialność umowną Centrum określa prawo mające zastosowanie do danej umowy. Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania na mocy klauzuli arbitrażowej znajdującej się w umowie zawartej przez Centrum.

2. W przypadku odpowiedzialności pozaumownej, Centrum, zgodnie z ogólnymi zasadami wspólnymi dla ustawodawstw Państw Członkowskich, naprawia każdą szkodę wyrządzoną przez Centrum lub jego funkcjonariuszy w trakcie pełnienia ich obowiązków. Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy w sprawach odszkodowań za wszelkie takie szkody.

3. Osobistą odpowiedzialność funkcjonariuszy względem Centrum regulują odpowiednie przepisy mające zastosowanie do pracowników Centrum.

ê 302/93 (dostosowany)

Artykuł 12 20

Współpraca z innymi √ krajowymi i międzynarodowymi Õ organizacjami i organami

Bez uszczerbku dla stosunków, jakie Komisja może utrzymywać na podstawie art. 229 √ 302 Õ Traktatu Centrum aktywnie poszukuje współpracy z organizacjami międzynarodowymi i innymi, szczególnie europejskimi oraz z rządowymi i pozarządowymi organami właściwymi w sprawach narkotyków.

∫ nowy

Tego rodzaju współpraca powinna opierać się na uzgodnieniach roboczych zawartych z wyżej wymienionymi organami i organizacjami. Porozumienia te przyjmuje zarząd w oparciu o projekt przedłożony przez dyrektora i po uzyskaniu opinii Komisji. W przypadku gdy Komisja wyrazi dezaprobatę w stosunku do tych porozumień, zarząd przyjmuje je większością czterech piątych głosów.

ê 302/93 (nowy)

ð nowy

Artykuł 13 21

Państwa trzecie

1. Centrum jest otwarte na udział państw trzecich, które podzielają zainteresowanie Wspólnoty i jej Państw Członkowskich celami i pracą Centrum, na postawie umów zawieranych między nimi a Wspólnotą, na podstawie art. 235 ð 300 ï Traktatu.

2. Zarząd może podjąć decyzję o udziale ekspertów zaproponowanych przez państwa trzecie w grupach roboczych ad hoc przewidzianych w art. 2 ust. 2, z zastrzeżeniem zobowiązania się zainteresowanych stron do spełnienia warunków określonych w art. 6.

Artykuł 17 22

Właściwość Trybunału Sprawiedliwości

Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy w sprawach wniesionych przeciwko Centrum, na warunkach określonych w art. 173 √ 230 Õ Traktatu.

Artykuł 18 23

Sprawozdanie ð z oceny ï

ðCo sześć lat Komisja zapoczątkowuje zewnętrzną ocenę Centrum, tak aby jej przeprowadzenie zbiegło się z ukończeniem dwóch trzyletnich programów pracy Centrum. Ocena ta powinna również obejmować system Reitox. ï W ciągu trzeciego roku po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, Komisja przekazuje ð sprawozdanie z oceny ï Parlamentowi Europejskiemu ð , Radzie i zarządowi ïi Radzie sprawozdanie z działalności Centrum wraz z ewentualnymi propozycjami modyfikacji lub rozszerzenia jego zadań, z uwzględnieniem w szczególności ewolucji kompetencji wspólnotowych.

ò nowy

W związku z tym Komisja przedstawia, jeśli uzna to za stosowne, wniosek w sprawie przeglądu przepisów niniejszego rozporządzenia w świetle zmian odnoszących się do agencji regulacyjnych, zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu. Parlament Europejski i Rada badają ten wniosek, w szczególności zaś rozważają, czy konieczna jest zmiana składu zarządu zgodnie z ogólnymi ramami prawnymi, jakie mają zostać przyjęte w odniesieniu do europejskich agencji regulacyjnych.

ê

Artykuł 24

Uchylenie

Rozporządzenie (EWG) nr 302/93 niniejszym traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktowane są tak jak odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytywane są zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku III.

ê 302/93 (dostosowany)

Artykuł 1925

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po decyzji właściwych organów w sprawie siedziby Centrum √ z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Õ.

ê 302/93

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich

Sporządzono w …, dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ê 302/93 (dostosowany)

ð nowy

ZAŁĄCZNIK I

A. Działania Centrum prowadzone są zgodnie z odpowiednimi kompetencjami Wspólnoty i jej Państw Członkowskich w dziedzinie narkotyków, zgodnie z ich określeniem w Traktacie. ðObejmują one rożne aspekty narkotyków i zjawiska narkomanii oraz zastosowane rozwiązania. Podejmując tego rodzaju działania, Centrum postępuje zgodnie ze strategiami w zakresie narkotyków i planami działań przyjętymi przez Unię Europejską. ï

Informacje gromadzone przez Centrum dotyczą ð Działania ECMNiN skupiają się na ï następujących obszarów √ obszarach Õ priorytetowych:

∫ nowy

1) monitorowanie stanu problemów związanych z narkotykami, w szczególności przy wykorzystaniu wskaźników epidemiologicznych i innych, oraz monitorowanie pojawiających się tendencji, w szczególności wiążących się z zażywaniem różnego rodzaju narkotyków jednocześnie;

2) monitorowanie rozwiązań zastosowanych w odniesieniu do problemów związanych z narkotykami;

3) ocena ryzyka wiążącego się z nowymi substancjami psychoaktywnymi oraz utrzymywanie systemu szybkiej wymiany informacji dotyczących ich zażywania, a także odnoszących się do nowych sposobów zażywania istniejących substancji psychoaktywnych;

4) opracowywanie narzędzi i instrumentów, aby ułatwić Państwom Członkowskim monitorowanie i ocenę ich polityk krajowych, a Komisji Europejskiej monitorowanie i ocenę polityk Unii.

ê 302/93

1. popyt i ograniczenie popytu na narkotyki;

2. krajowe i wspólnotowe strategie i polityki (w szczególności: polityki, plany działań, normy, działania i umowy międzynarodowe, dwustronne i wspólnotowe);

3. międzynarodowa współpraca i geopolityka podaży (w szczególności: programy współpracy, informacje o państwach produkcji i przerzutu);

4. kontrola handlu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami, zgodnie z postanowieniami odpowiednich obecnych lub przyszłych konwencji międzynarodowych i aktów wspólnotowych[22];

5. kwestie dotyczące zjawiska narkotyków dla państw producentów, konsumentów i punktów przerzutu narkotyków, w obszarach objętych Traktatem, w tym w szczególności pranie pieniędzy, zgodnie z obecnymi lub przyszłymi aktami wspólnotowymi[23].

ê 302/93

B. Komisja udostępnia Centrum, w celu upowszechnienia, informacje i dane statystyczne, jakie posiada zgodnie z jej kompetencjami.

ê 302/93

C. W ciągu pierwszego trzyletniego okresu szczególną uwagę przywiązuje się do popytu i ograniczaniu popytu na narkotyki.

⎡

ZAŁĄCZNIK II

Uchylone rozporządzenie i kolejne zmiany

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 302/93 | Dz.U. L 36 z 12.2.1993, str. 1. |

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3294/94 | Dz.U. L 341 z 30.12.1994, str. 7. |

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2220/2000 | Dz.U. L 253 z 7.10.2000, str. 1. |

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1651/2003 | Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 30. |

ZAŁĄCZNIK III

Tabela korelacji

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 302/93 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 |

- | Artykuł 1 ust. 3 zdanie drugie |

Artykuł 2 lit. A) wyrazy wprowadzające | Artykuł 2 lit. a) wyrazy wprowadzające |

Artykuł 2 lit. A) pkt 1 | Artykuł 2 lit. a) ppkt (i) zdanie pierwsze |

- | Artykuł 2 lit. a) ppkt (i) zdanie drugie |

Artykuł 2 lit. A) pkt 2-5 | Artykuł 2 lit. a) ppkt (ii)-(v) |

Artykuł 2 lit. B) wyrazy wprowadzające | Artykuł 2 lit. b) wyrazy wprowadzające |

Artykuł 2 lit. B) pkt 6 zdanie pierwsze | Artykuł 2 lit. b) ppkt (i) zdanie pierwsze |

- | Artykuł 2 lit. b) ppkt (i) zdanie drugie |

Artykuł 2 lit. B) pkt 7 | Artykuł 2 lit. b) pkt (ii) |

Artykuł 2 lit. C) wyrazy wprowadzające | Artykuł 2 lit. c) wyrazy wprowadzające |

Artykuł 2 lit. C) pkt 8-10 | Artykuł 2 lit. c) ppkt (i)-(iii) |

- | Artykuł 2 lit. c) ppkt (iii) zdanie drugie |

Artykuł 2 lit. D) wyrazy wprowadzające | Artykuł 2 lit. d) wyrazy wprowadzające |

Artykuł 2 lit. D) pkt 11-14 | Artykuł 2 lit. d) ppkt (i)-(iv) |

- | Artykuł 2 lit. d) ppkt (iv) zdanie pierwsze |

Artykuł 3 | Artykuł 4 |

Artykuł 4 | Artykuł 3 |

Artykuł 5 | Artykuł 5 |

Artykuł 5 ust. 1 | Artykuł 5 ust. 1 zdanie drugie |

- | Artykuł 5 ust. 2 lit. a)-c) |

- | Artykuł 5 ust. 3-5 |

Artykuł 6 | Artykuł 6 |

- | Art. 6 zdanie pierwsze |

Artykuł 6a | Artykuł 7 |

Artykuł 7 | Artykuł 8 |

- | Artykuł 8 tytuł |

- | Artykuł 8 ust. 2 |

Artykuł 8 | Artykuł 9 |

Artykuł 8 ust. 1 | Artykuł 9 ust. 1 zdanie pierwsze |

Artykuł 8 ust. 1 | Artykuł 9 ust. 1 zdanie drugie |

Artykuł 8 ust. 2 | Artykuł 9 ust. 2 zdanie pierwsze |

- | Artykuł 9 ust. 3 |

Artykuł 8 ust. 3 | Artykuł 9 ust. 4 |

Artykuł 8 ust. 3 | Artykuł 9 ust. 4 zdanie pierwsze |

Artykuł 8 ust. 4 | Artykuł 9 ust. 5 |

- | Artykuł 9 ust. 5 zdanie drugie |

- | Artykuł 9 ust. 6 |

Artykuł 8 ust. 5 i 6 | Artykuł 9 ust. 7 i 8 |

- | Artykuł 10 |

Artykuł 9 | Artykuł 11 |

Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 11 ust. 1 akapit pierwszy |

- | Artykuł 11 ust. 1 akapit drugi |

- | Artykuł 11 ust. 2 |

Artykuł 9 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 11 ust. 3 |

Artykuł 9 ust. 1 akapit drugi tiret pierwsze-szóste | Artykuł 11 ust. 3 lit. a)-f) |

- | Artykuł 11 ust. 3 lit. f) zdanie drugie |

- | Artykuł 11 ust. 3 lit. g) |

Artykuł 9 ust. 1 tiret siódme | Artykuł 11 ust. 3 lit. h) |

- | Artykuł 11 ust. 3 lit. i) |

Artykuł 9 ust. 2 i 3 | Artykuł 11 ust. 4 i 5 |

- | Artykuł 12 |

Artykuł 10 | Artykuł 13 |

Artykuł 10 ust. 2 | Artykuł 13 ust. 2 akapit pierwszy, drugi i trzeci |

Artykuł 10 ust. 3, 4 i 5 | Artykuł 13 ust. 4 i 5 |

Artykuł 11 ust. 1-4 | Artykuł 14 ust. 1-4 |

Artykuł 11 ust. 4 lit. b) | Artykuł 14 ust. 4 lit. b) zdanie pierwsze |

Artykuł 11 ust. 5 | Artykuł 14 ust. 5 akapit pierwszy |

Artykuł 11 ust. 6 | Artykuł 14 ust. 5 akapit drugi |

Artykuł 11 ust. 7-10 | Artykuł 14 ust. 6-9 |

Artykuł 11a ust. 1-5 | Artykuł 15a ust. 1-5 |

Artykuł 11a ust. 6 | Artykuł 15 ust. 6 akapit pierwszy |

Artykuł 11a ust. 7 | Artykuł 15 ust. 6 akapit drugi |

Artykuł 11a ust. 8-10 | Artykuł 15 ust. 7-10 |

- | Artykuł 16 |

Artykuł 12 | Artykuł 20 |

- | Artykuł 20 akapit drugi |

Artykuł 13 ust. 1 | Artykuł 21 |

Artykuł 13 ust. 2 | - |

Artykuł 14 | Artykuł 17 |

Artykuł 15 | Artykuł 18 |

- | Artykuł 18 akapit drugi |

Artykuł 15 akapit trzeci | Artykuł 18 akapit czwarty zdanie ostatnie |

- | Artykuł 18 akapit piąty |

Artykuł 16 | Artykuł 19 |

Artykuł 17 | Artykuł 22 |

Artykuł 18 | Artykuł 23 |

- | Artykuł 23 zdanie pierwsze |

Artykuł 23 akapit drugi |

- | Artykuł 24 |

Artykuł 19 | Artykuł 25 |

Załącznik lit. A) ust. 1 | Załącznik I lit. A) ust. 1 |

- | Załącznik I lit. A) ust. 2 |

Załącznik I lit. A) pkt 1-4 |

Załącznik lit. A) pkt 1-4 | - |

Załącznik lit. B) | Załącznik I lit. B) |

Załącznik lit. C) | - |

- | Załącznik II |

- | Załącznik III |

[1] Dz.U. C […] z […], str. […].

[2] Dz.U. C […] z […], str. […].

[3] Dz.U. C […] z […], str. […].

[4] Dz.U. C […] z […], str. […].

[5] Dz.U. L 36 z 12.2.1993, str. 1; ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1651/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 30).

[6] Patrz załącznik II.

[7] Dz.U. L 326 z 24. 11. 1990, str. 56.

[8] Dz.U. L 326 z 24. 11. 1990, str. 57.

[9] Dz.U. L 357 z 20. 12. 1990, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 900/92 (Dz.U. L 96 z 10. 4. 1992, str. 1.

[10] Dz.U. L 166 z 28. 6. 1991, str. 77.

[11] Dz.U. L 127 z 20.5.2005, str. 32.

[12] CORDROGUE 67 z dnia 15 listopada 2001 r.

[13] Dz.U. C 185 z 22. 7. 1989, str. 1.

[14] Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.

[15] Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43.

[16] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.

[17] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 15.

[18] Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.

[19] Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43.

[20] Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 30.

[21] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72, z korigendą w Dz.U. L 2 z 7.1.2003, str. 39.

[22] Odpowiednie umowy międzynarodowe obecnie obowiązujące obejmują w szczególności konwencje Narodów Zjednoczonych w zakresie, w jakim Wspólnota jest lub mogłaby być ich stroną.- Akty prawa wspólnotowego obecnie obowiązujące obejmują w szczególności rozporządzenie Rady (EWG) nr 3677/90 z dnia 12 grudnia 1990 r. ustanawiające środki, które powinny być podjęte w celu uniemożliwiania wykorzystywania niektórych substancji do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych.Dotyczy to tylko informacji, jakie Państwa Członkowie są zobowiązane dostarczyć Komisji na podstawie obecnego albo przyszłego ustawodawstwa wspólnotowego.

[23] Jeśli chodzi o odpowiednie obowiązujące akty prawa wspólnotowego, aktem dotyczącym prania pieniędzy jest dyrektywa Rady z dnia 10 czerwca 1991 r. w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego w celu prania pieniędzy.Chodzi jedynie o informacje, które Państwa Członkowie mają obowiązek dostarczać Komisji na podstawie obecnego albo przyszłego ustawodawstwa wspólnotowego.