[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 12.5.2005

COM(2005) 187 końcowy

2005/0092 (CNS)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

w sprawie zawarcia protokołu ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów tuńczyka i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów

(przedstawiona przez Komisję)

UZASADNIENIE

Protokół załączony do umowy połowowej między WE a Federalną Islamską Republiką Komorów traci ważność w dniu 31 grudnia 2004 r. Obie strony parafowały nowy protokół dnia 24 listopada 2004 r. w celu ustalenia warunków technicznych i finansowych działalności związanej z połowami statków WE na wodach Komorów w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. (6 lat).

Nowy protokół określa wielkości dopuszczalne połowów dla 40 sejnerów do połowu tuńczyka i 17 taklowców powierzchniowych.

Rekompensata finansowa ustalona zostaje na kwotę roczną 390 000 EUR, pokrywającą połowy na wodach Komorów w wysokości 6 000 ton tuńczyka rocznie. Większa część tej kwoty (60 %, czyli 234 000 EUR rocznie) przeznaczona jest, w ramach nowego podejścia partnerskiego ustalonego w wytycznych Rady na temat umowy połowowej z lipca 2004 r., na rozwój i wdrażania polityki sektora rybołówstwa na Komorach na rzecz ustanowienia odpowiedzialnego rybołówstwa.

Ten nowy protokół, wpisując się w grupę porozumień w sprawie tuńczyków, zawieranych przez Wspólnotę z niektórymi krajami na Oceanie Indyjskim, wzmacnia koncepcję odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa i pozwala na promowanie partnerstwa, ukierunkowanego na poszanowanie przepisów ustawowych i wykonawczych krajowej polityki Komorów w sprawie rybołówstwa.

Wprowadzone zostały nowe przepisy idące w tym kierunku: i) klauzula wyłączności, zabraniająca istnienia, równolegle ze wspólnotową umową połowową, licencji prywatnych lub innych porozumień prywatnych, ii) przepisy w sprawie systemu satelitarnego monitorowania pozycji statków rybackich - VMS, wzmacniającego kontrolę statków pływających po wodach Komorów, iii) klauzula socjalna obowiązująca miejscowych marynarzy pływających na statkach wspólnotowych, iv) przepisy w sprawie zaokrętowania obserwatorów.

Ponadto, zgodnie z wytycznymi Rady z lipca 2004 r., nowy protokół spowodował dostosowanie kosztów umowy między Wspólnotą a armatorami. Należność za połowy tuńczyka dla armatorów wzrosła więc z 25 EUR do 35 EUR za tonę podczas, gdy równocześnie należność Wspólnoty została zmniejszona z 75 EUR do 65 EUR za tonę. Ten nowy podział, stosowany już w umowach w sprawie połowów tuńczyka na Pacyfiku, będzie stopniowo stosowany we wszystkich umowach Wspólnoty w sprawie połowów tuńczyka.

Na tej podstawie Komisja proponuje, aby Rada przyjęła, w drodze rozporządzenia, protokół ustalający wielkości dopuszczalne połowów i warunki techniczne i finansowe uzgodnione między WE a Komorami na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.

Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie tymczasowego stosowania nowego protokołu, w oczekiwaniu na jego ostateczne wejście w życie, jest przedmiotem odrębnego postępowania.

2005/0092 (CNS)

Wniosek dotyczący

ROZPORZĄDZENIA RADY

w sprawie zawarcia protokołu ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów tuńczyka i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 wraz z art. 300 ust. 2 i 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji[1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów[3], obie strony przeprowadziły negocjacje w celu ustalenia zmian lub uzupełnień, które należy wprowadzić w umowie na koniec okresu stosowania protokołu załączonego do tej umowy.

(2) W wyniku negocjacji, nowy protokół ustalający, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów i rekompensatę finansową przewidziane w wymienionej umowie został parafowany dnia 24 listopada 2004 r.

(3) Zatwierdzenie tego protokołu leży w interesie Wspólnoty.

(4) Istotne jest określenie klucza, według którego ma nastąpić podział wielkości dopuszczalnych połowów między Państwami Członkowskimi na podstawie tradycyjnego podziału wielkości dopuszczalnych połowów w ramach umowy połowowej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Protokół ustalający ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów tuńczyka i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów zostało zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.

Tekst protokołu jest załączony do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wielkości dopuszczalnych połowów określone w protokole są rozdzielane między Państwa Członkowskie według następującego klucza:

a) sejnery do połowu tuńczyka:

Hiszpania: 21 statków

Francja: 18 statków

Włochy: 1 statek

b) taklowce powierzchniowe:

Hiszpania 12 statków

Portugalia 5 statków

Jeżeli wnioski o licencję połowową tych Państw Członkowskich nie wyczerpują wielkości dopuszczalnych połowów określonych w protokole, Komisja może rozważyć wnioski o licencję połowową każdego innego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 3

Państwa Członkowskie, których statki dokonują połowów w ramach niniejszego protokołu, zobowiązane są do powiadomienia Komisji o wszystkich ilościach złowionych w strefie połowów Komorów zgodnie z rozporządzeniem Komisji nr 500/2001 z dnia 14 marca 2001 r[4].

Artykuł 4

Przewodniczący Rady jest upoważniony do desygnowania osób mających zdolność prawną do podpisania protokołu, którego skutki będzie ponosić Wspólnota.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

Protokół

ustalający, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów

Artykuł 1 Okres stosowania i wielkości dopuszczalne połowów

1. Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r. i na okres 6 lat, wielkości dopuszczalne połowów przyznane z tytułu art. 2 umowy są następujące:

- sejnery do połowu tuńczyka: 40 statków

- taklowce powierzchniowe: 17 statków

2. Ustęp 1 stosowany jest z zastrzeżeniem postanowień art. 4 i 5 niniejszego protokołu.

3. Statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego Wspólnoty Europejskiej mogą dokonywać połowów na wodach Komorów tylko, jeżeli posiadają licencję połowową wydaną w ramach niniejszego protokołu i stosownie do zmian opisanych w Załączniku do niniejszego protokołu.

Artykuł 2 Rekompensata finansowa - Warunki płatności

1. Rekompensata finansowa przewidziana w art. 6 umowy ustalona jest, na okres, o którym mowa w art. 1, na 2 340 000 EUR.

2. Ustęp 1 stosowany jest z zastrzeżeniem postanowień art. 4, 5 i 7 niniejszego protokołu.

3. Rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 1, wypłacana jest przez Wspólnotę w kwocie 390 000 EUR rocznie w okresie obowiązywania niniejszego protokołu.

4. Jeżeli całkowita ilość połowów statków Wspólnoty na wodach Komorów przekracza 6 000 ton rocznie, całkowita kwota rocznej rekompensaty finansowej zostanie zwiększona o 65 EUR za każdą dodatkową złowioną tonę. Jednakże roczna kwota wypłacana przez Wspólnotę nie może przekraczać podwójnej kwoty wyznaczonej w ust. 3 (780 000 EUR). Gdy ilość złowiona przez statki Wspólnoty przekracza ilość odpowiadającą podwójnej kwocie całkowitej kwoty rocznej, kwota należna za ilość przekraczającą tę granicę zostanie wypłacona w roku następnym.

5. Płatność ma miejsce najpóźniej do dnia 30 września 2005 r. za pierwszy rok, a najpóźniej w terminie dnia rocznicy zawarcia protokołu w latach następnych.

6. Z zastrzeżeniem postanowień art. 6, przeznaczenie tej rekompensaty podlega wyłącznej kompetencji władz Republiki Komorów.

7. Część rekompensaty finansowej wskazana w art. 7 ust. 1 niniejszego protokołu jest przelewana na konto otwarte przez Ministerstwo Rybołówstwa Komorów w banku „Banque Centrale des Comores”. Pozostała część rekompensaty finansowej jest wpłacana na konto Skarbu Państwa, otwarte w banku „Banque Centrale des Comores”.

Artykuł 3 Współdziałanie na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa - Zebranie naukowe

1. Zgodnie z art. 5 umowy strony, na podstawie zaleceń i uchwał przyjętych przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (CTOI) oraz na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych, przeprowadzają konsultacje w Komisji Mieszanej przewidzianej w art. 7 umowy w celu podjęcia, w razie potrzeby, po przeprowadzeniu zebrania naukowego oraz za wspólną zgodą, środków mających na celu zrównoważone zarządzanie zasobami dotyczącymi rybołówstwa, mającymi wpływ na działalność statków Wspólnoty.

Artykuł 4 Dobrowolny przegląd wielkości dopuszczalnych połowów

1. Wielkości dopuszczalnych połowów, o których mowa w art. 1, mogą zostać zwiększone za wspólną zgodą jeżeli, na podstawie wniosków zebrania naukowego, o którym mowa w art. 3, zwiększenie takie nie naruszy zrównoważonego zarządzania zasobami Komorów. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 1, zostanie zwiększona proporcjonalnie, w sposób rozłożony w czasie. Jednakże całkowita roczna kwota rekompensaty finansowej wypłacana przez Wspólnotę Europejską nie może przekroczyć podwójnej wartości przyjętej w ten sposób kwoty.

2. Gdy ilość złowiona przez statki Wspólnoty przekracza ilość odpowiadającą podwójnej kwocie całkowitej zmienionej kwoty rocznej, kwota należna za ilość przekraczającą tę granicę zostanie wypłacona w roku następnym.

3. W przypadku, gdy strony uzgodnią przyjęcie środków, o których mowa w art. 3, co pociąga za sobą zmniejszenie wielkości dopuszczalnych połowów, o których mowa w art. 1, rekompensata finansowa zostanie zmniejszona proporcjonalnie w sposób rozłożony w czasie.

4. Podział wielkości dopuszczalnych połowów pomiędzy różne kategorie statków może również podlegać zmianie wspólnej umowy stron, z poszanowaniem wszelkich ewentualnych zaleceń zebrania naukowego dotyczącego zarządzania zasobami, które mogłyby zostać przyznane w wyniku tego ponownego podziału. Strony są zgodne w sprawie odpowiedniego dostosowania rekompensaty finansowej, jeżeli będzie ono uzasadnione ponownym podziałem wielkości dopuszczalnych połowów.

Artykuł 5 Nowe wielkości dopuszczalnych połowów

W przypadku, gdy statki Wspólnoty będą zainteresowane podjęciem działań, które nie zostały opisane w art. 1 strony konsultują się przed ewentualnym przyznaniem pozwolenia ze strony władz Komorów. Jeżeli zajdzie taka potrzeba, strony będą zgodne w sprawie warunków stosowanych dla tych nowych wielkości dopuszczalnych połowów i, w razie konieczności, naniosą poprawki w protokole i w Załączniku do protokołu.

Artykuł 6 Zawieszenie i zmiana wysokości zapłaty rekompensaty finansowej z powodu siły wyższej

1. W przypadku, gdy istotne okoliczności, z wyjątkiem zjawisk naturalnych, uniemożliwiają wykonywanie połowów na wodach Komorów, płatność rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 1 może zostać zawieszona przez Wspólnotę Europejską, jeżeli to możliwe, zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami obu stron, a także pod warunkiem, iż Wspólnota Europejska wywiązała się z wszelkich należnych płatności w chwili zawieszenia.

2. Płatność rekompensaty finansowej jest wznowiona w chwili, gdy strony stwierdzą zgodnie, po wspólnych konsultacjach, że okoliczności, które wywołały wstrzymanie działalności połowowej już nie występują oraz gdy okoliczności pozwalają na ponowne podjęcie działalności połowowej.

3. Ważność licencji przyznanych statkom Wspólnoty na mocy art. 4 umowy będzie przedłużona o czas odpowiadający okresowi zawieszenia połowów.

Artykuł 7 Wsparcie przy wprowadzaniu odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Komorów

1. Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego protokołu przyczynia się, w wysokości 60 % swojej kwoty, do rozwoju i wdrażania polityki sektora rybołówstwa na Komorach mającej na celu wprowadzenie na wody Komorów odpowiedzialnego rybołówstwa. Zarządzanie tym wkładem oparte jest na ustaleniu przez strony, za obopólną zgodą, celów do realizacji oraz rocznego i wieloletniego programowania, wiążącego się z tymi celami.

2. W celu wdrożenia postanowień powyższego ust. 1, strony uzgadniają w ramach Komisji Mieszanej przewidzianej w art. 7 umowy, z chwilą wejścia w życie protokołu, a najdalej trzy miesiące od wejścia w życie niniejszego protokołu, Wieloletni Program Sektorowy oraz warunki jego stosowania, w tym w szczególności:

1. wytyczne w skali rocznej i wieloletniej, zgodnie z którymi będzie stosowana procentowa kwota rekompensaty finansowej, o której mowa powyżej w ust. 1;

2. cele do osiągnięcia w skali rocznej i wieloletniej, w celu ustanowienia, z biegiem czasu, zrównoważonego i odpowiedzialnego rybołówstwa, z uwzględnieniem priorytetów wyrażonych przez Komory w ramach krajowej polityki rybołówstwa lub też innych polityk związanych lub mających wpływ na ustanowienie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa;

3. kryteria i procedury, jakie należy stosować w celu umożliwienia przeprowadzenia oceny w skali rocznej.

3. Wszelkie zmiany proponowane w Wieloletnim Programie Sektorowym muszą zostać zatwierdzone przez strony w ramach Komisji Mieszanej.

4. Co roku Komory podejmują decyzję o przeznaczeniu części wkładu finansowego, o którym mowa w ust. 1 w celu wprowadzenia w życie Programu Wieloletniego. W odniesieniu do pierwszego roku ważności protokołu, informacja o tym przeznaczeniu powinna zostać przekazana Wspólnocie z chwilą przyjęcia jej przez Komisję Mieszaną Wieloletniego Programu Sektorowego. W każdym kolejnym roku informacja o tym przeznaczeniu będzie przekazywana Wspólnocie przez Komory najpóźniej dnia 30 listopada roku poprzedzającego.

5. W przypadku, gdy roczna ocena wyników wprowadzania w życie Wieloletniego Programu Sektorowego stanowi właściwe uzasadnienie, strony konsultują się w celu ustalenia trybu ponownego przyznania rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego protokołu, w celu dostosowania do tych wyników rzeczywistej kwoty środków przeznaczonych na wprowadzanie w życie Programu.

Artykuł 8 Spory - zawieszenie stosowania protokołu

1. Wszelkie spory między stronami dotyczące interpretacji postanowień niniejszego protokołu oraz jego stosowania powinny być przedmiotem konsultacji między stronami w ramach Komisji Mieszanej przewidzianej w art. 7 umowy, jeśli to konieczne, zwołanej w trybie nadzwyczajnym.

2. Bez uszczerbku dla postanowień art. 9, stosowanie protokołu może zostać zawieszone z inicjatywy jednej ze stron gdy spór, który poróżnił strony, uznaje się za poważny i gdy konsultacje przeprowadzone w ramach Komisji Mieszanej, zgodnie z ust. 1, nie pozwalają na polubowne zakończenie sporu.

3. Zawieszenie stosowania protokołu podlega powiadomieniu, przez zainteresowaną stronę, o jej zamiarze w formie pisemnej, co najmniej trzy miesiące przed datą, z którą to zawieszenie wchodzi w życie.

4. W przypadku zawieszenia, strony nadal prowadzą konsultacje poszukując polubownego rozwiązania sporu, który je poróżnił. Z chwilą znalezienia takiego rozwiązania, wznawiane jest stosowanie protokołu, a kwota rekompensaty finansowej jest zmniejszana proporcjonalnie i w odniesieniu do czasu, w którym stosowanie protokołu było zawieszone.

Artykuł 9 Zawieszenie stosowania protokołu ze względu na brak płatności

Z zastrzeżeniem postanowień art. 3, w przypadku gdy Wspólnota nie dokona płatności przewidzianych w art. 2, stosowanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone pod następującymi warunkami:

a) właściwe władze Komorów powiadamiają Komisję Europejską o braku zapłaty. Komisja we właściwy sposób sprawdza te informacje oraz, w razie konieczności, dokonuje płatności w maksymalnym terminie 30 dni roboczych, licząc od daty otrzymania powiadomienia.

b) w przypadku braku płatności lub odpowiedniego uzasadnienia braku płatności w terminie przewidzianym w art. 2 ust. 5 niniejszego protokołu, właściwe władze Komorów mają prawo zawiesić stosowanie protokołu. Informują one o tym bezzwłocznie Komisję Europejską.;

(c) stosowanie protokołu wznawia się z chwilą dokonania przedmiotowej płatności.

Artykuł 10 Obowiązujące przepisy prawa krajowego

Działalność statków rybackich Wspólnoty, dokonujących połowów na wodach Komorów, podlega ustawodawstwu obowiązującemu na Komorach, chyba że umowa, niniejszy protokół oraz Załącznik i Dodatki do niego stanowią inaczej.

Artykuł 11 Klauzula rewizyjna

W trzecim roku obowiązywania niniejszego protokołu, Załącznika i Dodatków do niego, strony mogą zmienić postanowienia protokołu, Załącznika i Dodatków do niego. Poprawki te mogą obejmować tonaż referencyjny oraz zaliczki ryczałtowe wpłacane przez armatorów.

Artykuł 12 Uchylenie

Załącznik do umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republika Komorów zostaje uchylony i zastąpiony Załącznikiem do niniejszego protokołu.

Artykuł 13 Wejście w życie

1. Niniejszy protokół i Załącznik do protokołu wchodzą w życie z dniem, w którym strony poinformują się nawzajem o dopełnieniu procedur niezbędnych dla tego celu.

2. Niniejszy protokół i Załącznik do protokołu stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.

ZAŁĄCZNIK

WARUNKI DOKONYWANIA POŁOWÓW NA WODACH KOMORÓW PRZEZ STATKI WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ

ROZDZIAł I - FORMALNOśCI OBOWIąZUJąCE PRZY SKłADANIU WNIOSKÓW I WYDAWANIU LICENCJI

Sekcja 1 Wydawanie licencji

1. Jedynie zakwalifikowane statki Wspólnoty mogą otrzymać licencję połowową obejmującą wody Komorów.

2. By statek został zakwalifikowany, ani armator, ani kapitan, ani sam statek nie mogą mieć zakazu prowadzenia działalności połowowej na Komorach. Ich sytuacja w stosunku do administracji Komorów musi być zgodna z przepisami, w tym znaczeniu, że muszą wywiązać się ze wszystkich wcześniejszych zobowiązań wynikających z prowadzenia przez siebie działalności połowowej na Komorach w ramach umów połowowych, zawartych ze Wspólnotą.

3. Każdy statek Wspólnoty zwracający się z wnioskiem o licencję połowową powinien być reprezentowany przez konsygnatariusza zamieszkałego na Komorach. Nazwisko i adres tego przedstawiciela powinny być wymienione we wniosku o licencję.

4. Właściwe władze Wspólnoty przedkładają właściwym władzom Komorów wniosek dla każdego statku, który chce uczestniczyć w połowach na mocy umowy, co najmniej 20 dni przed początkiem wnioskowanego okres ważności.

5. Wnioski przedkładane są właściwym władzom Komorów na formularzach, których wzór znajduje się w dodatku I.

6. Każdy wniosek o licencję połowową składany jest wraz z następującymi dokumentami:

- dowód wpłaty należności za okres jej obowiązywania;

- wszelkie inne dokumenty lub zaświadczenia wymagane na mocy przepisów szczególnych obowiązujących w zależności od rodzaju statku na mocy niniejszego protokołu.

7. Zapłata należności dokonywana jest na konto wskazane przez władze Komorów.

8. Należności zawierają wszystkie podatki krajowe i lokalne, z wyjątkiem podatków portowych i kosztów z tytułu świadczenia usług.

9. Licencje dla wszystkich statków przyznawane są w terminie 15 dni po otrzymaniu całej dokumentacji, o której mowa powyżej w pkt 6, przez właściwe władze Komorów, armatorom lub ich przedstawicielom, za pośrednictwem Delegacji Komisji Wspólnot Europejskich na Mauritiusie.

10. W przypadku gdy, w chwili podpisania licencji, biura Delegacji Komisji Europejskiej są zamknięte, licencja jest przekazywana bezpośrednio konsygnatariuszowi statku, z kopią dla Delegacji.

11. Licencja przyznawana jest statkom imiennie i nie może być przekazana innemu statkowi.

12. Jednakże, na prośbę Wspólnoty Europejskiej i w przypadku siły wyższej, licencja jednego statku może być zastąpiona nową licencją innego statku o właściwościach podobnych do tych posiadanych przez pierwszy statek, bez konieczności zapłaty nowej należności.

13. Armator statku, którego licencja ma być zastąpiona lub jego przedstawiciel przekazuje unieważnioną licencję właściwym władzom Komorów za pośrednictwem Delegacji Komisji Europejskiej.

14. Datą wejścia w życie nowej licencji jest data przekazania przez armatora właściwym władzom Komorów unieważnionej licencji. Delegacja Komisji Europejskiej na Mauritiusie informowana jest o przeniesieniu licencji.

15. Licencja musi stale znajdować się na pokładzie statku, bez uszczerbku dla tego, co przewidziano w ust. 2 rozdziału VII niniejszego Załącznika.

Sekcja 2 Warunki licencji - należności i zaliczki

1. Okres ważności licencji wynosi jeden rok. Licencje są odnawialne.

2. Należność ustalona została na kwotę 35 EUR od złowionej tony na wodach Komorów.

3. Licencje wydawane są po wpłaceniu, na rzecz właściwych władz krajowych, następujących kwot ryczałtowych:

- 3375 EUR rocznie od sejnera do połowu tuńczyka, ekwiwalent należności za 96 ton tuńczyka złowionych w ciągu roku;

- 2065 EUR rocznie od taklowca powierzchniowego, ekwiwalent należności za 59 ton tuńczyka złowionych w ciągu roku.

4. Końcowe rozliczenie należności z tytułu rejsu połowowego zostaje zamknięte przez Komisję Wspólnot Europejskich najpóźniej do dnia 31 lipca roku następnego, na podstawie deklaracji połowowych sporządzonych przez każdego armatora statku i potwierdzonych przez naukowe instytuty odpowiedzialne za sprawdzanie danych połowów w Państwach Członkowskich, takie jak IRD (Institut de Recherche pour le Développement), IEO (Instituto Espańol de Oceanografia) oraz IPIMAR (Instituto de Investigaçăo das Pescas e do Mar).

5. Rozliczenie to jest jednocześnie przedstawiane właściwym władzom Komorów oraz armatorom.

6. Każda ewentualna dodatkowa opłata musi zostać uiszczona przez armatorów statków na konto właściwych władz Komorów nie później niż dnia 31 sierpnia roku następnego, na konto, o którym mowa w ust. 7 sekcji 1 niniejszego rozdziału.

7. Jednakże jeżeli końcowe rozliczenie będzie niższe od kwoty zaliczki wspomnianej w pkt 3 niniejszej sekcji, pozostająca suma nie będzie zwracana armatora.

ROZDZIAł II - STREFY POłOWÓW

W celu ochrony miejscowych rybaków prowadzących działalność połowową na małą skalę na wodach Komorów, statki Wspólnoty nie mogą prowadzić połowów w obrębie 10 mil morskich wokół każdej wyspy ani w promieniu 3 mil morskich wokół urządzeń do koncentracji ryb (DCP), instalowanych przez Ministerstwo Rybołówstwa Komorów, a których lokalizacja została przekazana przedstawicielowi Komisji Europejskiej na Mauritiusie.

Postanowienia te mogą zostać zmienione przez Komisję Mieszaną, o której mowa w art. 7 umowy.

ROZDZIAł III - SYSTEM DEKLARACJI POłOWÓW

1. Czas trwania rejsu połowowego statku Wspólnoty dla celów niniejszego Załącznika określa się w następujący sposób:

- albo okres upływający między wpłynięciem na wody i opuszczeniem wód Komorów;

- albo okres upływający między wpłynięciem na wody Komorów a przeładunkiem;

- albo okres upływający między wpłynięciem na wody Komorów a wyładowaniem statku na Komorach.

2. Wszystkie statki, które mają w ramach umowy pozwolenie na prowadzenie połowów w strefie połowów Komorów podlegają wymogowi przekazywania informacji o połowach do Ministerstwa Rybołówstwa Komorów zgodnie z następującymi wytycznymi:

2.1 Deklaracje obejmują połowy dokonane przez dany statek podczas każdego rejsu połowowego. Są one przekazywane do Ministerstwa Rybołówstwa Komorów drogą elektroniczną, wraz z kopią dla Komisji Europejskiej, na zakończenie każdego rejsu połowowego i, w każdym razie, przed opuszczeniem przez statek wód Komorów. Potwierdzenia odbioru tych deklaracji wysyłane są bezzwłocznie drogą elektroniczną na statek przez obu odbiorców, a także przesyłane są wzajemnie ich kopie.

2.2 Oryginały w wersji papierowej deklaracji połowów przekazanych drogą elektroniczną w czasie trwania rocznego okresu ważności licencji w znaczeniu ust. 2 sekcji 3 rozdziału I niniejszego Załącznika przekazywane są do Ministerstwa Rybołówstwa Komorów w ciągu 45 dni od daty zakończenia ostatniego rejsu połowowego wykonanego we wspomnianym okresie. Kopie zestawień w wersji papierowej przekazywane są w tym samym terminie Komisji Europejskiej.

2.3 Statki przekazują deklarację połowów na formularzu zgodnym z dziennikiem połowowym, którego wzór znajduje się w dodatku 2. Dla okresów, w których statek nie znajdował się na wodach Komorów, należy zamieścić w dzienniku połowowym wzmiankę „Poza strefą Komorów”.

2.4 Formularze wypełniane są czytelnie i podpisywane przez kapitana statku.

3. W przypadku nieprzestrzegania postanowień niniejszego rozdziału, rząd Komorów zastrzega sobie prawo do zawieszenia licencji statku naruszającego postanowienia do czasu dopełnienia formalności i nałożenia na armatora statku kary umownej przewidzianej na mocy przepisów obowiązujących na Komorach. O fakcie tym informowana jest Komisja Europejska.

ROZDZIAł IV - ZAMUSTROWANIE MARYNARZY

1. Każdy statek Wspólnoty zatrudnia, na swój koszt, co najmniej 1 marynarza miejscowego w czasie jednego rejsu połowowego na wodach Komorów.

2. Armatorzy starają się zatrudniać dodatkowych marynarzy miejscowych.

3. Armatorzy dysponują prawem swobodnego wyboru marynarzy, których zatrudnią na swoich statkach spośród tych, którzy znajdują się na liście przedłożonej przez właściwe władze Komorów.

4. Armator lub jego przedstawiciel przekazuje właściwym władzom Komorów nazwiska miejscowych marynarzy, których zatrudnił na pokładzie danego statku, ze wzmianką o ich wpisie do rejestru załogi.

5. Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy stosowana jest z mocy prawa do marynarzy zatrudnionych na statkach UE. Chodzi w szczególności o swobodę zrzeszania się i o rzeczywiste uznanie prawa do zbiorowych negocjacji pracowników oraz o usunięcie dyskryminacji dotyczącej zatrudnienia i zawodu.

6. Umowy o pracę miejscowych marynarzy, których jeden odpis wręczany jest podpisującym, sporządzane są między przedstawicielem (przedstawicielami) armatorów a marynarzami i/lub ich związkami zawodowymi albo ich przedstawicielami, związanymi z właściwymi władzami Komorów. Umowy te zapewnią marynarzom korzystanie z systemu ubezpieczeń społecznych, który jest dla nich obowiązujący, w tym ubezpieczenia na wypadek śmierci, ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego.

7. Wynagrodzenie marynarzy miejscowych pokrywają armatorzy. Należy je ustalić, przed wydaniem licencji, za obopólną zgodą między armatorami lub ich przedstawicielami a władzami Komorów. Jednakże warunki wynagrodzenia marynarzy miejscowych nie mogą być gorsze od warunków wynagrodzenia stosowanych dla załóg na Komorach, a w żadnym razie nie mogą być gorsze od norm przewidzianych przez MOP.

8. Każdy marynarz zatrudniony przez statek Wspólnoty powinien stawić się przed kapitanem wyznaczonego statku w przeddzień daty zaokrętowania. Jeżeli marynarz nie stawi się w terminie i o godzinie przewidzianej na zaokrętowanie, armator będzie automatycznie zwolniony z obowiązku zatrudnienia tego marynarza.

9. W przypadku niezamustrowania marynarzy miejscowych z przyczyn innych niż ta, o której mowa w poprzednim punkcie, armatorzy statków Wspólnoty, których to dotyczy, zobowiązani są zapłacić, za każdy dzień rejsu połowowego na wodach Komorów, ryczałtową kwotę w wysokości 20 $ dziennie. Zapłata tej kwoty nastąpi najpóźniej w granicach ustalonych w punkcie I.2.6 niniejszego Załącznika.

10. Kwota ta zostanie wykorzystana na szkolenia miejscowych marynarzy-rybaków i zostanie wpłacona na konto wskazane przez władze Komorów.

ROZDZIAł V - ŚRODKI TECHNICZNE

1. Statki rybackie Wspólnoty powinny przestrzegać środków i zaleceń przyjętych przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (CTOI) w odniesieniu do narzędzi połowowych, ich specyfikacji technicznych oraz do wszelkich innych środków technicznych stosowanych do prowadzenia przez nie działalności połowowej.

ROZDZIAł VI - OBSERWATORZY

1. Statki, które mają pozwolenie na prowadzenie połowów na wodach Komorów w ramach umowy są zobowiązane zabrać na pokład obserwatorów wyznaczonych przez władze Komorów odpowiedzialne za rybołówstwo zgodnie z zasadami przedstawionymi poniżej.

1.1 Na wniosek Ministerstwa Rybołówstwa Komorów, tuńczykowce zabierają na pokład jednego obserwatora wyznaczonego przez Ministerstwo, którego zadaniem jest sprawdzanie połowów przeprowadzanych na wodach Komorów.

1.2 Właściwe władze Komorów sporządzają wykaz statków, które zostały wyznaczone dla obserwatorów, a także wykaz obserwatorów wyznaczonych do zabrania na pokład. Wykazy te są stale uaktualniane. Przekazywane są Komisji Europejskiej z chwilą sporządzenia, a następnie co trzy miesiące z chwilą ich ewentualnego uaktualnienia.

1.3 Właściwy organ Komorów przekazuje właściwym armatorom lub ich przedstawicielom nazwisko obserwatora, który został wyznaczony dla danego statku w chwili wydania licencji lub najpóźniej 15 dni przed przewidywaną datą wejścia obserwatora na pokład.

2. Czas obecności obserwatora na pokładzie jest czasem trwania jednego rejsu połowowego. Jednakże, na wyraźny wniosek właściwych władz Komorów, ta obecność na pokładzie może zostać rozłożona na kilka rejsów połowowych, w zależności od średniego czasu trwania rejsów połowowych przewidywanych dla danego statku. Wniosek ten składany jest przez właściwe władze Komorów podczas przekazywania nazwiska obserwatora wyznaczonego dla danego statku.

3. Warunki przebywania obserwatora na pokładzie ustalane są za obopólną zgodą przez armatora lub jego przedstawiciela i przez władze Komorów.

4. Obserwator wchodzi na pokład w porcie wybranym przez armatora i odbywa się to na początku pierwszego rejsu połowowego na wodach Komorów zgodnie z informacją z listy wyznaczonych statków.

5. Właściwi armatorzy przekazują, w terminie dwóch tygodni i z dziesięciodniowym wyprzedzeniem, informacje dotyczące dat i portów Komorów, przewidzianych dla wejścia na pokład obserwatorów.

6. W przypadku, gdy obserwator wchodzi na pokład za granicą koszty podróży obserwatora pokryje armator. Jeżeli statek z obserwatorem z Komorów na pokładzie opuszcza wody Komorów, powinny zostać podjęte wszelkie środki mające na celu jak najszybszy powrót obserwatora na koszt armatora.

7. W przypadku nieobecności obserwatora w uzgodnionym miejscu i czasie oraz w ciągu następnych dwunastu godzin, armator zostanie automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania tego obserwatora.

8. Obserwator jest traktowany na pokładzie tak jak oficer. Pełni on następujące zadania:

8.1 obserwuje działalność połowową prowadzoną przez statki;

8.2 sprawdza pozycje statków biorących udział w połowach;

8.3 pobiera próbki biologiczne w ramach programów naukowych;

8.4 sporządza wykaz sprzętu używanego do połowów;

8.5 sprawdza dane dotyczące połowów w strefie połowów Komorów zamieszczone w dzienniku połowowym;

8.6 sprawdza procentowy udział w połowach ryb dodatkowo złowionych i dokonuje oszacowania liczby odrzuconych gatunków ryb, skorupiaków i głowonogów nadających się do sprzedaży;

8.7 przekazuje drogą radiową dane dotyczące połowów, w tym liczbę połowów podstawowych i dodatkowych na pokładzie.

9. Kapitan podejmuje wszelkie dostępne środki w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa fizycznego i moralnego przy wykonywaniu jego zadań.

10. Obserwatorowi przysługują wszelkie ułatwienia niezbędne do wykonania jego zadań. Kapitan zapewnia mu dostęp do wszelkich środków komunikacji niezbędnych do wykonywania jego zadań, do dokumentów związanych bezpośrednio z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, a w szczególności do dziennika połowowego i do rejestru żeglugi, a także do części statku niezbędnych do ułatwienia mu wykonywania jego zadań.

11. Podczas swojego pobytu na statku, obserwator:

11.1 podejmuje wszelkie działania, aby warunki jego zaokrętowania i jego obecność na pokładzie statku nie zakłócały ani nie utrudniały prowadzenia połowów;

11.2 szanuje mienie i sprzęt znajdujący się na pokładzie oraz poufność wszystkich dokumentów należących do danego statku.

12. Po zakończeniu okresu obserwacji, a przed opuszczeniem statku, obserwator sporządza sprawozdanie z działalności, które przekazywane jest właściwym władzom Komorów, z kopią dla Komisji Europejskiej. Podpisuje je w obecności kapitana, który może dodać do sprawozdania lub zlecić dodanie wszelkich uwag, jakie uzna za stosowne, podpisując je następnie. Kopia sprawozdania przekazywana jest kapitanowi statku w chwili zejścia z pokładu obserwatora naukowego.

13. Armator zapewnia na swój koszt zakwaterowania i wyżywienia obserwatorów na warunkach przyznawanych oficerom z uwzględnieniem możliwości statku.

14. Wynagrodzenie i ubezpieczenie społeczne obserwatora należą do obowiązków właściwych władz Komorów.

15. Armatorzy współuczestniczą w kosztach obserwacji naukowej w wysokości 20 $ dziennie na statek. Wkład ten jest płatny równocześnie z należnościami i należy go do nich doliczyć.

ROZDZIAł VII - KONTROLA

1. Wspólnota Europejska posiada aktualny wykaz statków, którym została wydana licencja połowowa zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu. Wykaz ten przekazywany jest władzom Komorów odpowiedzialnym za kontrolę połowów, od chwili jego sporządzenia, a następnie przy każdej aktualizacji.

2. Statki Wspólnoty mogą być wpisane do wykazu wymienionego w poprzednim punkcie z chwilą otrzymania informacji o zapłacie zaliczki, o której mowa w pkt 3 sekcji 2 rozdziału I niniejszego Załącznika. W takim przypadku jeden odpis tego wykazu, potwierdzony za zgodność z oryginałem, może zostać przekazany armatorowi i znajdować się na statku zamiast licencji połowowej, aż do chwili jej wydania.

3. Wpłynięcie i opuszczenie strefy połowów

3.1 Statki Wspólnoty informują władze Komorów odpowiedzialne za kontrolę połowów, z co najmniej trzygodzinnym wyprzedzeniem, o swoim zamiarze wpłynięcia na wody lub opuszczenia wód Komorów.

3.2 Podczas powiadomienia o opuszczaniu strefy połowów, każdy statek przekazuje również informacje o swojej pozycji oraz o ilości i gatunkach złowionych znajdujących się na pokładzie. Komunikaty te będą przekazywane przede wszystkim faksem a, w razie braku faksu, przez statki, które nie mają go w swoim wyposażeniu, droga radiową.

3.3 Statek złapany na prowadzeniu połowów bez uprzedniego powiadomienia właściwego organu Komorów uznawany jest za statek bez licencji.

3.4 Numery faksu, telefonu oraz adres poczty elektronicznej podawane są również w chwili wydawania licencji połowowej.

4. Postępowanie kontrolne

4.1 Kapitanowie statków Wspólnoty prowadzący działalność połowową na wodach Komorów umożliwiają i ułatwiają wejście na pokład i przeprowadzenie zadań wszystkim urzędnikom Komorów odpowiedzialnym za inspekcję i kontrolę działalności połowowej.

4.2. Urzędnicy nie przebywają na pokładzie statku dłużej niż wymagają tego czynności służbowe.

4.3. Po zakończeniu każdej inspekcji i kontroli kapitanowi statku wydawane jest zaświadczenie.

5. Kontrola drogą satelitarną

Wszystkie statki prowadzące połowy w tamach tej umowy będą przedmiotem monitorowania satelitarnego zgodnie z przepisami ujętymi w dodatku 3. Przepisy te wchodzą w życie dziesiątego dnia po powiadomieniu przez władze Komorów Delegacji Komisji Europejskiej na Mauritiusie o rozpoczęciu działalności przez Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR) Komorów.

6. Inspekcja na statku

6.1 Właściwe władze Komorów informują Komisję Europejską oraz państwo bandery, pod którą pływa statek, maksymalnie w terminie 48 godzin, o każdej inspekcji na statku oraz o każdym zastosowaniu sankcji wobec statku Wspólnoty, jakie ma miejsce na wodach Komorów.

6.2 Komisja Europejska otrzymuje równocześnie krótkie sprawozdanie na temat okoliczności i przyczyn, które doprowadziły do tej inspekcji.

7. Protokół z inspekcji

7.1 Kapitan statku zobowiązany jest, po wciągnięciu do protokołu opisu stanu rzeczy, sporządzonego przez właściwe władze Komorów, podpisać ten dokument.

7.2 Podpis ten nie przesądza o prawach i środkach obrony, jakie kapitan może podjąć w celu obrony przed zarzutem przestępstwa, które mu się zarzuca.

7.3 Kapitan zobowiązany jest do doprowadzenia swojego statku do portu wskazanego przez władze Komorów. W przypadku niewielkiego wykroczenia właściwy organ Komorów może zezwolić statkowi będącemu przedmiotem inspekcji na prowadzenie dalszej działalności połowowej.

8. Zebranie mające na celu znalezienie rozwiązania w przypadku inspekcji

8.1 Przed rozważeniem ewentualnego podjęcia środków przeciwko kapitanowi lub załodze statku albo jakiegokolwiek innego działania przeciwko ładunkowi lub wyposażeniu statku, poza działaniami mającymi na celu zachowanie dowodów w sprawie podejrzewanego przestępstwa, przeprowadzane jest zebranie mające na celu znalezienie rozwiązania, w następnym dniu roboczym po otrzymaniu wyżej wymienionych informacji, między Komisją Europejską a właściwymi władzami Komorów, przy ewentualnym uczestnictwie zainteresowanego Państwa Członkowskiego.

8.2 Podczas tego zebrania, strony wymieniają między sobą wszelkie dokumenty lub wszelkie użyteczne informacje mogące być pomocne przy wyjaśnianiu okoliczności stwierdzonych zdarzeń. Armator lub jego przedstawiciel jest informowany o wyniku tego zebrania, a także o wszelkich środkach, które mogą zostać podjęte w wyniku inspekcji.

9. Rozstrzygnięcie wyników inspekcji

9.1 Przed wszczęciem postępowania sądowego, poszukuje się rozstrzygnięcia spraw związanych z domniemanym przestępstwem na drodze postępowania ugodowego. Postępowanie to kończy się najdalej trzy dni robocze po inspekcji.

9.2 W przypadku postępowania ugodowego, kwota nałożonej grzywny ustalana jest zgodnie z przepisami obowiązującymi na Komorach.

9.3 W przypadku, gdy sprawa nie może zostać rozstrzygnięta na drodze postępowania ugodowego i gdy jest kontynuowana przed właściwą władzą sądową, armator złoży, w banku wyznaczonym przez właściwe władze Komorów, gwarancję bankową ustaloną z uwzględnieniem kosztów, jakie pociągnęła za sobą inspekcja, a także kwoty grzywien oraz odszkodowań, jakie są winne osoby odpowiedzialne za popełnienie przestępstwa.

9.4 Przed zakończeniem postępowania sadowego niezbędne jest uzyskanie gwarancji bankowej. Gwarancja ta zostanie odblokowana z chwilą, gdy postępowanie nie zakończy się skazaniem. Podobnie w przypadku skazania prowadzącego do zapłaty grzywny niższej od złożonej gwarancji, pozostałe saldo będzie odblokowane przez właściwe władze Komorów.

9.5 Uchylenie zajęcia statku uzyskiwane jest dla statku, a jego załodze zezwala się na opuszczenie portu:

- albo z chwilą wypełnienia zobowiązań wynikających z postępowania ugodowego;

- albo z chwilą złożenia gwarancji bankowej, o której mowa powyżej w pkt 9.3. i jej zatwierdzeniu przez właściwe władze Komorów, w oczekiwaniu na zakończenie postępowania sądowego.

10. Przeładunki

10.1 Każdy statek Wspólnoty, zamierzający dokonać przeładunku zasobów złowionych w wodach Komorów, zobowiązany jest do przeprowadzenia tej czynności na redzie portu Komorów.

10.2 Armatorzy tych statków powinni przekazać właściwym władzom Komorów, z co najmniej dwudziestoczterogodzinnym wyprzedzeniem, następujące informacje:

- nazwę statków, których dotyczy przeładunek;

- nazwę frachtowca transportowego;

- tonaż w rozbiciu na gatunki do przeładunku;

- dzień przeładunku.

10.3 Przeładunek uznawany jest za opuszczenie wód Komorów. Statki zobowiązane są więc do przekazania właściwym władzom Komorów zestawień połowów oraz do poinformowania o swoich zamiarach albo kontynuowania połowów, albo opuszczenia wód Komorów.

10.4 Wszelkie czynności związane z przeładunkiem złowionych zasobów, o których nie ma wzmianki w powyższych punktach, są zabronione na wodach Komorów. Każda osoba nieprzestrzegająca tego przepisu naraża się na sankcje przewidziane w obowiązujących na Komorach przepisach prawnych.

11. Kapitanowie statków Wspólnoty, uczestniczący w czynnościach wyładunku lub przeładunku w porcie Komorów, umożliwiają i ułatwiają kontrolowanie tych czynności przez inspektorów Komorów. Po zakończeniu każdej inspekcji lub kontroli w porcie, kapitanowi statku wydawane jest zaświadczenie.

DODATKI

1. Formularz wniosku o licencję połowową

2. Dziennik połowowy CTOI

3. Przepisy obowiązujące przy kontroli satelitarnej

Dodatek 1

WNIOSEK O LICENCJĘ DLA ZAGRANICZNEGO STATKU POŁOWOWEGO

Nazwa wnioskodawcy:

………………………………………………………………………………………….

Adres wnioskodawcy:

………………………………………………………………………………………….

Nazwa i adres czarterującego statek, jeżeli nie chodzi o wyżej wymienioną osobę:

………………………………………………………………………………………….

Nazwisko i adres przedstawiciela (agenta) na Komorach:

………………………………………………………………………………………….

Nazwa statku:

………………………………………………………………………………………….

Typ statku:

………………………………………………………………………………………….

Kraj rejestracji:

…………………………………………………………………………………………..

Port i numer rejestracyjny:

…………………………………………………………………………………………..

Identyfikacja zewnętrzna statku:

…………………………………………………………………………………………..

Radiowy sygnał wywołania i częstotliwość:

…………………………………………………………………………………………..

Długość statku:

…………………………………………………………………………………………..

Szerokość statku:

…………………………………………………………………………………………..

Typ i moc silnika:

…………………………………………………………………………………………..

Tonaż brutto statku:

…………………………………………………………………………………………..

Tonaż netto statku:

…………………………………………………………………………………………..

Minimalna liczba członków załogi:

…………………………………………………………………………………………..

Stosowany typ połowu:

…………………………………………………………………………………………..

Zakładane gatunki:

…………………………………………………………………………………………..

Wnioskowany okres ważności:

…………………………………………………………………………………………..

Ja, niżej podpisany, zaświadczam, że informacje zamieszczone powyżej są zgodne z prawdą.

Terminy Podpis

Dodatek 2

DZIENNIK POŁOWOWY IOTC DLA POŁOWÓW TUŃCZYKA |

Takla Żywa przynęta Okrężnica Włok Outros (Inne) |

Kraj bandery: ……………………………………………………………………........................... | Pojemność - (MT): ……………………………………………..... ……………………………………………........…………………. |

Numer rejestracyjny: ………………………………………………………………................................... | Kapitan: ……………………………………………………….... ………………………………………………………....………… |

Armator: ………………………………………………………….......................... …………………………………………………………..........................………… | Liczba członków załogi: ….…………………………………………………........................ |

Adres: ………………………………………………………………………….... | Data sporządzenia: ……………………………………………….. ………………………………………………......……………… |

(Sporządził): ………………………………………………................................. | Liczba dni na morzu | Liczba dni połowowych: Liczba zarzuconych wędek: | Nr wyjścia na połów: |

Terminy | Obszar | Temp. wody na pow (ºC) | Siła połowu Liczba użytych haczyków | Capturas (Połowy) | Isco usado na pesca (Użyta przynęta) |

1 -Używać jednego arkusza na miesiąc, jednej linijki na dzień. | 3 - „Dzień” oznacza dzień założenia takli. | 5 - Ostatnia linijka (ilości wyładowane) powinna być wypełniana tylko na koniec wyjścia. Należy podać rzeczywisty ciężar w momencie wyładowania. |

2 - Na koniec każdego wyjścia przesłać jedną kopię dziennika do swojego korespondenta lub IOTC. | 4 - Sektor połowu oznacza pozycję statku. Zaokrąglić minuty i zapisać stopnie długości i szerokości geograficznej. Prosimy o podawanie N/S i E/O. | 6 - Wszystkie umieszczone tu informacje mają charakter ściśle poufny. |

Dodatek 3

WARUNKI PRZESYŁANIA DANYCH Z SATELITARNEGO SYSTEMU MONITOROWANIA POZYCJI STATKÓW WSPÓLNOTY DOKONUJĄCYCH POŁOWÓW W RAMACH UMOWY MIĘDZY EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ GOSPODARCZĄ A FEDERALNĄ ISLAMSKĄ REPUBLIKĄ KOMORÓW

W związku z tym, że Związek Komorów wprowadzi niebawem dla swojej floty narodowej system monitorowania statków (VMS) oraz ma zamiar rozszerzyć stosowanie tego systemu na równych prawach na wszystkie statki dokonujące połowów w jej strefie połowów oraz że statki Wspólnoty podlegają monitorowaniu satelitarnemu od dnia 1 stycznia 2000 r. na mocy przepisów wspólnotowych, zaleca się, aby władze państw bander i Związku Komorów monitorowały satelitarnie statki działające na mocy umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów, zgodnie z następującymi warunkami:

1. W celach monitorowania satelitarnego, władze Komorów przekażą stronie Wspólnoty dane (długości i szerokości geograficzne) strefy połowów Komorów na podstawie załączonego wzoru (tabela I), przed wejściem w życie niniejszych przepisów.

Władze Komorów przekażą te informacje w formie informatycznym, wyrażone w stopniach dziesiętnych do systemu WGS-84 datum.

2. Strony wymieniają informacje o adresach X.25 i specyfikacjach elektronicznego przesyłania między ich Ośrodkami Kontroli zgodnie z warunkami ustalonymi w pkt 4 i 6. Informacje te obejmą, w miarę możliwości, nazwiska, numery telefonów, teleksów i faksów oraz adresy poczty elektronicznej (Internet lub X.400), które mogą być używane do połączeń ogólnych między Ośrodkami Kontroli.

3. Pozycja statków ustalana jest z marginesem błędu nie większym niż 500 metrów i zakresem pewności 99 %.

4. Po wpłynięciu do strefy połowów Związku Komorów statku dokonującego połowów na mocy umowy i podlegającego monitorowaniu satelitarnemu na mocy przepisów wspólnotowych, Ośrodek Kontroli państwa bandery niezwłocznie rozpocznie przesyłanie raportów o pozycji statku do Ośrodka Monitorowania Rybołówstwa Komorów (FMC), w odstępach nie dłuższych niż dwie godziny. Odnośne wiadomości będą uważane za raporty o pozycji.

5. Wiadomości, o których mowa w pkt 4, przekazywane są elektronicznie w formacie X.25, bez jakichkolwiek dalszych protokołów. Przesyłanie będzie następowało w czasie rzeczywistym w formacie określonym w tabeli II.

6. W razie awarii lub usterki sprzętu monitorowania satelitarnego zainstalowanego na pokładzie statku połowowego, kapitan statku prześle informacje wymienione w pkt 4 do ośrodka kontroli państwa bandery we właściwym czasie. W tym przypadku niezbędne będzie przesyłanie raportów o pozycji co 12 godzin w czasie przebywania statku w strefie połowów Związku Komorów. Ośrodek Kontroli państwa bandery lub statek połowowy przesyła niezwłocznie te wiadomości do FMC. Niesprawny sprzęt powinien zostać naprawiony lub wymieniony niezwłocznie po zakończeniu połowów lub najpóźniej w ciągu jednego miesiąca. Po przekroczeniu tego terminu statek taki nie może podjąć połowów jeżeli wyżej wymieniony sprzęt nie został naprawiony lub wymieniony.

7. Ośrodki kontroli w państwach bandery będą monitorować ruchy swoich statków na wodach przybrzeżnych Komorów w przedziałach dwugodzinnych. W przypadku braku monitorowania zgodnego z niniejszymi warunkami, zostanie niezwłocznie poinformowane FMC oraz zostanie uruchomiona procedura opisana w punkcie 6.

8. Jeżeli FMC ustali, że państwo bandery nie przekazuje informacji wymienionych w punkcie 4, druga strona zostanie o tym niezwłocznie poinformowana.

9. Dane pochodzące z monitorowania przesyłane drugiej stronie zgodnie z niniejszymi warunkami służą wyłącznie celom kontrolowania i monitorowania przez władze Komorów floty Wspólnoty dokonującej połowów na mocy umowy w sprawie połowów WE/Komory. Dane te pod żadnym warunkiem nie mogą być udostępniane stronom trzecim.

10. Strony postanawiają podjąć wszystkie niezbędne działania w celu jak najszybszego spełnienia wymogów odnośnie do przekazu określonych w pkt 4 i 6, najpóźniej w ciągu sześciu miesięcy od wejścia niniejszych postanowień w życie.

11. Strony postanawiają wymienić na wniosek drugiej strony informacje o sprzęcie używanym do monitorowania satelitarnego w celu upewnienia się, że sprzęt ten spełnia w pełni warunki zawarte w niniejszych postanowieniach.

12. Wszelkie spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszych przepisów będą wyjaśniane w drodze konsultacji stron w ramach Wspólnego Komitetu, o którym mowa w art. 7 umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów.

13. Niniejsze przepisy wchodzą w życie dziesiątego dnia po powiadomieniu przez władze Komorów Delegacji Komisji Europejskiej na Mauritiusie o rozpoczęciu działania FMC Komorów.

Tabela I

Współrzędne (szerokości i długości geograficzne) strefy połowów Komorów

Współrzędne w stopniach dziesiętnych | Współrzędne w stopniach minutach |

Nr | X | Y | X | Y |

A |

B |

C |

D |

E |

F |

G |

H |

I |

J |

K |

L |

M |

N |

O |

P |

Q |

R |

S |

T |

U |

V |

Tabela II

PRZEKAZYWANIE WIADOMOŚCI VMS NA KOMORACH RAPORT O POZYCJI

Dane | Kod | Obowiązkowe Fakultatywne | Uwagi |

Początek rejestracji | SR | O | Dane dotyczące systemu - wskazują początek rejestracji |

Odbiorca | AD | O | Dane dotyczące wiadomości - odbiorca. Kod ISO Alfa 3 kraju |

Nadawca | FS | O | Dane dotyczące wiadomości - nadawca. Kod ISO Alfa 3 kraju |

Typ wiadomości | TM | O | Dane dotyczące wiadomości - Typ wiadomości „POS” |

Radiowy sygnał wywołania | RC | O | Dane dotyczące statku - międzynarodowy radiowy sygnał wywołania statku |

Wewnętrzny numer referencyjny dla strony umawiającej się | IR | F | Dane dotyczące statku - niepowtarzalny numer strony umawiającej się (kod ISO-3 państwa bandery, po którym następuje numer) |

Zewnętrzny numer rejestracji | XR | F | Dane dotyczące statku - numer znajdujący się na burcie statku |

Państwo bandery | FS | F | Dane dotyczące państwa bandery |

Szerokość | LA | O | Dane dotyczące pozycji statku - pozycja w stopniach i minutach N/S DDMM (WGS -84) |

Długość | LO | O | Dane dotyczące pozycji statku - pozycja w stopniach i minutach E/W DDDMM (WGS-84) |

Terminy | DA | O | Dane dotyczące pozycji statku - data rejestracji pozycji TUC (RRRRMMDD) |

Godzina | TI | O | Dane dotyczące pozycji statku - godzina rejestracji pozycji TUC (HHMM) |

Koniec rejestracji | ER | O | Dane dotyczące systemu - wskazują koniec rejestracji |

Cecha systemu: ISO 8859.1

Przesyłania danych posiada następującą strukturę:

- podwójny ukośnik (//) i kod oznaczają początek przesyłania,

- pojedynczy ukośnik (/) oznacza oddzielenie kodu od danych.

Dane fakultatywne powinny być wprowadzane między początkiem a końcem rejestracji.

FICHE FINANCIERE LEGISLATIVE

1. DÉNOMINATION DE LA PROPOSITION :

Proposition de règlement du Conseil relatif à la conclusion du protocole fixant les possibilités de pêche et la contrepartie financière prévues dans l’accord entre la Communauté économique européenne et la République fédérale islamique des Comores concernant la pêche au large des Comores, pour la période allant du 1er janvier 2005 au 31 décembre 2010

2. CADRE ABM / EBA (GESTION/ÉTABLISSEMENT DU BUDGET PAR ACTIVITÉS)

11. Pêche

1103. Accords Internationaux de Pêche

3. LIGNES BUDGÉTAIRES

3.1 Lignes budgétaires:

110301: “Accords internationaux de pêche”

11010404: “Accords internationaux de pêche, dépenses administratives”.

3.2 Durée de l'action et de l'incidence financière :

Le nouveau Protocole, qui contient les dispositions sur les possibilités de pêche et la contrepartie financière, a été conclu pour une période de 6 (six) ans. Il est applicable à partir du 1er janvier 2005 au 31 décembre 2010.

3.3 Caractéristiques budgétaires (ajouter des lignes le cas échéant) :

Ligne budgétaire | Nature de la dépense | Nouvelle | Participation AELE | Participation pays candidats | Rubrique PF |

11.0301 | DO | CD[5] | NON | NON | NON | N° 4 |

11.010404 | DO | CND[6] | NON | NON | NON | N° 4 |

4. RÉCAPITULATIF DES RESSOURCES

4.1 Ressources financières

4.1.1 Récapitulatif des crédits d'engagement (CE) et des crédits de paiement (CP)

millions d'euros (à la 3ème décimale)

…………………… | f |

TOTAL CE avec cofinancement | a+c+d+e+f |

4.1.2 Compatibilité avec la programmation financière

X Proposition compatible avec la programmation financière existante.

( Cette proposition nécessite une reprogrammation de la rubrique concernée des perspectives financières.

( Cette proposition peut nécessiter un recours aux dispositions de l’accord interinstitutionnel[11] (relatives à l’instrument de flexibilité ou à la révision des perspectives financières).

4.1.3 Incidence financière sur les recettes

X Proposition sans incidence financière sur les recettes

( Incidence financière – L’effet sur les recettes est le suivant :

Note : toutes les précisions et observations relatives à la méthode de calcul de l’effet sur les recettes doivent figurer dans une annexe séparée.

Millions d’euros (à la 1ère décimale)

Avant action [Année n-1] | Situation après l’action |

Total des effectifs de ressources humaines |

5. CARACTÉRISTIQUES ET OBJECTIFS

Des précisions relatives au contexte de la proposition sont exigées dans l’exposé des motifs. La présente section de la fiche financière législative doit contenir les éléments d’information complémentaires ci-après :

5.1 Réalisation nécessaire à court ou à long terme

La flotte communautaire bénéficie de l’accord avec les Iles Comores depuis 1987 quand le premier accord de pêche entre la CE et ce pays est entré en vigueur.

La pêche communautaire dans les eaux comoriennes s’inscrit dans le cadre global de la pêche au thon dans l’océan indien centre occidental. L’accord avec les Iles Comores est en effet un élément composant le réseau des accords thoniers de l’océan indien, ensemble avec les accords Seychelles, Madagascar, Maurice et Mozambique.

Ce protocole, couvrant la période du 1er janvier 2005 au 31 décembre 2010, répond au besoin de sécuriser l’accès de la flotte thonière communautaire, composées de thoniers senneurs et palangriers de surface, à la zone de pêche sous souveraineté comorienne.

L’accès des navires communautaires aux zones de pêche de l’océan indien centre occidental, qui se fait dans le respect des dispositions pour la conservation des stocks thoniers établies par l’organisation régionale compétente (la « Commission de thons de l’océan indien » CTOI), est un élément essentiel pour la conservation à long terme de la position dominante de l’industrie communautaire de la pêche au thon au niveau mondial.

La contrepartie financière payée par la Communauté, conjointement avec les redevances payées par les armateurs, constitue aussi une importante source de financement pour le gouvernement comorien.

L’accord a en outre la capacité de générer un impact économique positif pour le secteur des pêches aux Comores, en particulier à travers la mise en œuvre de l’approche de partenariat et, plus en général, sur le développement économique du pays.

5.2 Valeur ajoutée de l’implication communautaire, compatibilité de la proposition avec d’autres instruments financiers et synergie éventuelle

La Communauté a commencé à conclure des accords de pêche au cours des années 70s, suite aux modifications apportées au droit de la mer. A cette époque, les Etats membre ont décidé de transférer leur compétence dans ce domaine à la Communauté (Résolution du Conseil du 3 novembre 1976) et, depuis lors, les accords de pêche font parties des compétences exclusives de la Communauté.

Comme la Commission l’a affirmé dans sa Communication sur la reforme de la politique commune de la pêche[13] et dans sa communication sur les accords de partenariat de décembre 2002, il est essentiel qu’une nouvelle politique sur les accords de pêche soit établie ensemble avec tous les partenaires, publics et privés, au sein de la Communauté. Cette détermination est une étape importante pour confirmer l’engagement de la Communauté à contribuer au développement soutenable des activités de pêche au niveau international.

Cette position a été soutenue par le Parlement européen en 2003 et, en juillet 2004, par le Conseil des Ministres.

La Communauté propose donc d’établir un nouveau type d’accords de pêche (accords de partenariat dans le domaine des pêches) afin de renforcer la coopération et assurer la mise en œuvre d’une politique de la pêche soutenable et une exploitation responsable et rationnelle des ressources dans l’intérêt réciproque des parties concernées. Afin de permettre à la flotte communautaire de pêche lointaine de consolider sa propre position, il est essentiel de pouvoir assurer, sur le plan global, une exploitation durable des stocks halieutiques.

En ce qui concerne le nouveau protocole à l’accord e pêche CE/Comores, la Commission considère que cette accord fournit des éléments clé pour :

( Promouvoir des activités de pêche durable et fournir un cadre contraignant pour toutes les parties concernées (la Communauté, les Etats membres, les opérateurs communautaires et le pays tiers) pour atteindre cet objectif ;

( Protéger et développer les activités de la pêche communautaire dans les eaux du pays tiers et améliorer leurs impact politique et socio-économique tant en Europe que, dans le cas d’espèce, aux Iles Comores.

En outre, afin de renforcer la notion du « cadre contraignant » pour toutes les parties concernées, il faut remarquer que le protocole en question contient une « clause d’exclusivité » qui ne permet pas aux navire Communautaires de pêcher dans les eaux comoriennes en dehors du cadre légal fixé par l’accord même.

Pendant la négociation du nouveau protocole, la Commission a pris en compte aussi la situation environnementale et économique aux Comores. Le protocole sera donc mis en œuvre par les deux parties tenant compte des objectifs comoriens dans les secteurs de l’environnement et du développement.

5.3. Objectifs, résultats escomptés et indicateurs connexes de la proposition dans le cadre de la gestion par activités (ABM)

La négociation et la conclusion d’accords de pêche avec des pays tiers répond à l’objectif général de maintenir et sauvegarder les activités de pêche traditionnelle de la flotte communautaire, y compris la flotte de pêche lointaine, et de développer des relations de partenariat en vue de renforcer l’exploitation durable des ressources halieutiques en dehors des eaux communautaires, tout en prenant en compte les questions environnementales, sociales et économiques.

L’objectif du protocole à l’accord de pêche CE/Comores est de garantir l’accès de 40 thoniers senneurs et 17 palangriers de surface à la zone de pêche comorienne exclusivement pour la pêche des thonidés. Conjointement avec cet objectif, l’accord vise à améliorer la pêche responsable et l’exploitation durable des ressources halieutiques dans la zone de pêche comorienne.

Le tonnage de référence (captures estimées) pour l’ensemble de la flotte communautaire a été fixé à 6000 tonnes de thonidés par an. La contrepartie financière correspondante à été fixèé à 390.000 euros par an. Toutefois, si les captures dépassent 6000 tonnes, la Communauté paie 65 euros pour chaque tonne additionnelle. En tout cas, la contrepartie financière annuelle ne peut pas dépasser 780.000 euros.

60% de la contrepartie financière (à peu près 234.000 euros par an) a été allouée par les autorités comoriennes au financement des moyens pour réaliser une pêche responsable dans les eaux comoriennes (Art. 7 du protocole).

Les indicateurs suivants seront utilisés dans le contexte du cadre ABM pour contrôler la mise en œuvre de l’accord:

( Taux d’utilisation des possibilités de pêche ;

( Données des captures et valeur commerciale de l’accord ;

( Contribution à l’emploi et à la valeur ajoutée dans la Communauté ;

( Contribution à la stabilisation du marché communautaire ;

( Contribution aux objectifs généraux de réduction de la pauvreté aux Comores, incluant la contribution à l’emploi et au développement des infrastructures et le soutien au budget de l’Etat ;

( Nombre et type de résultats concrets attendus par l’utilisation du pourcentage de la contrepartie financière allouée à la pêche responsable dans la zone de pêche comorienne (Art. 7 du protocole) ;

( Nombre de Commissions mixtes et réunions techniques ;

( Nombre de missions.

5.4 Modalités de mise en œuvre (indicatives)

Indiquer ci-dessous la(les) modalité(s)[14] de mise en œuvre choisie(s).

X Gestion centralisée

X directement par la Commission

( indirectement par délégation à :

( des agences exécutives,

( des organismes créés par les Communautés, tels quevisés à l’article 185 du règlement financier,

( des organismes publics nationaux/organismes avecmission de service public.

( Gestion partagée ou décentralisée

( avec des Etats membres

( avec des pays tiers

( Gestion conjointe avec des organisations internationales (à préciser)

Remarques :

6. CONTRÔLE ET ÉVALUATION

6.1 Système de contrôle

Un suivi régulier existait déjà pour les protocoles précédents entre la CE et les Comores et il est aussi prévu dans le cadre du nouveau protocole. La Commission est seule responsable pour la mise en œuvre de l’accord et assurera cette tâche tant à travers ses fonctionnaires basés à Bruxelles que via sa Délégation à l’Ile Maurice (qui est responsable aussi pour les Iles Comores).

Les demandes des licences ainsi que leur utilisation par les armateurs sont étroitement suivies par les services compétents de la Commission. Les données sur les captures sont régulièrement collectées.

La mise en œuvre de l’accord de partenariat et l’utilisation du pourcentage de la contrepartie financière lui afférant seront gérés à la lumière des objectifs identifiés de commun accord entre les deux parties et sur la base de la relative programmation annuelle et multi annuelle. A cet égard, la CE et les Comores s’accorderont, au sein de la Commission mixte, sur un programme sectoriel multi annuel et sur des règles détaillées de mise en œuvre, y compris des critères et procédures pour l’évaluation des résultats obtenus chaque année.

En ligne générale, de l’entrée en vigueur du protocole, les services compétents de la Commission recueillent l’information nécessaire permettant la vérification et le suivi des indicateurs listés au point 5.3.

6.2 Évaluation

Une évaluation d’ensemble (ex-post et ex-ante) du protocole à l’accord de pêche CE/Comores a été réalisée entre août et octobre 2004 avec l’assistance d’un consortium de consultants indépendants. Les résultats de l’évaluation ex-ante et ex-post sont repris dans les deux points suivants. L’évaluation complète sera bientôt disponible sur le site web de la DG FISH.

6.2.1 Évaluation ex-ante

En vue de la préparation des négociation du protocole en question, le consultant a réalisé une évaluation ex ante pour étudier les possibles développements des relations futures entre la CE et les Comores, en particulier par rapport aux conditions d’accès de la flotte communautaire aux eaux comoriennes . Cette évaluation s’est fondée sur 4 scénarios possibles : 1) statu-quo (pas de changement par rapport au protocole 2001/04) ; 2) scénario de non-accord ; 3) Augmentation du tonnage de référence, sans changement des possibilités de pêche ; 4) Réduction du tonnage de référence et des possibilités de pêche.

De tous les scénarios considérés, la non-conlusion d’un accord, ou la diminution des possibilités de pêche apparaissent comme ceux ayant les impacts les plus néfastes sur les Comores et sur la Communauté.

La reconduction des mêmes possibilités de pêche, ou une augmentation du tonnage de référence associées à celles-ci sont deux solutions vers lesquelles il semble le plus avantageux de s’acheminer. Le maintien du tonnage de référence sera plutôt au bénéfice de la Communauté dans la mesure où il est de son intérêt de conserver des tonnages de référence les plus bas possibles.

L’augmentation du tonnage de référence, et l’augmentation concomitante de la contrepartie, sera au bénéfice des Comores, sans être réellement défavorable pour la Communauté dans la mesure où il est réaliste de penser que les nouveaux tonnages de référence seront approchés ou atteints et que le rapport coût bénéfice de l’investissement continuera à être avantageux.

L’augmentation de la contrepartie de 52 500 € (tonnage de référence 5370 tonnes) sera d’un impact limité sur le budget de la Communauté, tout en lui donnant un peu plus de moyens pour atteindre l’objectif de soutien au développement du secteur de la pêche des Comores.

Pour ces deux scénarios, une augmentation raisonnable du prix de la licence senneur est recommandée dans la mesure où l’historique de l’activité des navires européens dans la zone indique que cet accord est en premier lieu au bénéfice de ce segment, et qu’à ce titre, sa contribution au montant de l’accord doit en toute logique être ré-évaluée.

6.2.2 Mesures prises suite à une évaluation intermédiaire/ex-post (leçons tirées des expériences antérieures similaires)

L’évaluation du protocole d’accord de pêche en cours entre les Comores et la Communauté européenne indique que celui-ci est efficace (les résultats sont conformes aux objectifs) dans la mesure où il permet de conforter la présence européenne dans les pêches lointaines de l’océan indien. L’efficacité de l’accord en ce domaine est préservée grâce aux bonnes performances du segment thoniers senneurs, les palangriers n’ayant pratiquement pas utilisé l’accord. L’efficacité de l’accord vis à vis de l’objectif de stabilisation du marché communautaire est beaucoup plus limitée dans la mesure où les quantités négociées ne représentent que 0,5% des besoins de la Communauté en matière d’approvisionnement en thonidés. La contribution à la stabilisation du marché est indirecte en confortant la stratégie régionale des navires européens qui capturent près de 250 000 tonnes par an dans l’océan indien. En fournissant au pays les moyens de soutenir financièrement des opérations de développement du secteur de la pêche artisanale déjà initiées sous l’impulsion de bailleurs de fonds internationaux, le protocole d’accord s’est révélé efficace. Par contre, la relative modestie des montants des actions ciblées n’a pas permis de soutenir le développement de pratiques de pêche responsable. Dans ce domaine, les Comores ont des besoins substantiels (capacité de suivi des flottilles, recherche halieutique, contrôle et surveillance). L’absence de stratégie nationale dans ce domaine, et le manque de ressources financières disponibles, n’ont pas permis au protocole d’être efficace vis à vis de cet objectif.

La bonne utilisation des possibilités de pêche négociée fait que le protocole d’accord de pêche est efficient , avec des réalisations proches ou conformes aux résultats attendus en termes d’activité globale des navires européens dans la ZEE des Comores. Ainsi, le coût réel des captures reste équivalent au coût négocié, sans cependant pouvoir dire s’il est avantageux ou non pour la Communauté dans l’absolu. Toujours est-il que l’investissement de la Communauté dans cet accord se révèle efficient en matière d’appui au secteur des pêches de la CE en permettant aux entreprises concernées de générer 5,70 € de valeur-ajoutée au bénéfice de zones dépendantes de la pêche communautaires pour 1 € investi. On doit cependant souligner que l’efficience de l’accord repose sur les bonnes performances du segment senneur. Les possibilités de pêche négociées pour les palangriers n’ont pratiquement pas été utilisées. S’agissant de l’efficience de l’accord en matière de développement du secteur de la pêche des Comores, on note que si l’accord donne au pays les moyens de soutenir son secteur artisan, la modestie des fonds en question, la nécessité perçue par les autorités comoriennes d’en faire une utilisation annuelle, et l’absence de stratégie politique font que les ressources du protocole d’accord ont davantage été utilisée pour financer des dépenses ponctuelles de fonctionnement, plutôt que des opérations novatrices d’investissement dans le développement du secteur.

La pertinence de l’accord se vérifie pour les armements senneurs communautaires qui ont besoin d’un accès aux eaux des Comores, potentiellement riches en ressources, pour pouvoir poursuivre leur stratégie de pêche aux travers des ZEE de la sous-région. Il semble beaucoup moins pertinent pour le segment palangrier qui n’a que très peu pêché dans la ZEE, malgré un tirage de licences par les armements acceptable (autour de 70%) les trois premières années du protocole, avant de chuter à 28% en 2004. Le protocole d’accord est pertinent pour la partie comorienne en offrant au pays la possibilité de valoriser le potentiel halieutique de sa ZEE, alors qu’il n’a pas les moyens techniques de le faire avec les ressources nationales.

Enfin, l’accord de pêche permet de conforter la viabilité des entreprises européennes, sachant qu’il ne leur est pas strictement indispensable. En effet, en l’absence d’accord de pêche, la ZEE des Comores est d’une importance stratégique telle que les navires européens continueront d’y venir à la condition – probable – d’obtenir le droit d’exploiter les eaux contre paiements de licences privées à des tarifs raisonnables. La position stratégique de la zone Comores se vérifie par la présence, sous un régime de licences privées, de senneurs seychellois dont le mode opératoire est comparable à celui des senneurs européens. La viabilité biologique de l’exploitation des stocks de thonidés par les flottilles européennes ne pose pas de problèmes hormis l’impact possible des prises de juvéniles d’albacore sur le stock qui restent cependant peu importantes dans la ZEE des Comores par rapport à celles réalisées dans la zone Somalie par exemple. Enfin, du fait de l’absence d’interactions entre les navires européens et le secteur des pêches des Comores, le protocole d’accord a un effet neutre sur la viabilité du secteur de la pêche national.

Il ressort de l’évaluation ex-post que le protocole d’accord de pêche en vigueur a contribué à atteindre l’objectif de soutien au secteur des pêches communautaires. Les moyens consacrés à cette politique dans le cas des Comores sont adaptés, et en rapport avec les résultats que l’on pouvait en attendre conformément au principe de proportionnalité. Il ressort cependant de l’évaluation que le protocole négocié est surtout au profit du segment senneur communautaire. La faible participation du segment palangrier est sans effet sur le budget communautaire dans la mesure où le tonnage de référence qui sert d’assiette au paiement a été réalisé, mais cette situation suggère la nécessité d’un ré-équilibrage en ce qui concerne les conditions d’accès (coût des licences) des armateurs privés aux eaux des Comores.

Concernant les objectifs de développement du secteur de la pêche des Comores et de mise en place d’une pêche responsable, la contribution de l’accord a été plus mitigée. La contrepartie financière a permis aux autorités compétentes de soutenir des opérations ponctuelles davantage liées à l’entretien de l’existant et au fonctionnement courant, ce qui en soit est déjà un résultat, mais n’a pas permis au pays d’engager des actions pilotes de développement à caractère novateur. Il est vrai que le climat politique qui a prévalu sur la période d’application du protocole (menace de sécession d’Anjouan, négociation des accords de Fomboni, préparation et adoption d’une nouvelle constitution) n’était pas favorable à la définition gouvernementale d’une stratégie de développement des pêche. D’autre part, la relative modestie de la compensation prévue par le protocole (350 250 € par an, dont 210 250 € au bénéfice de l’autorité compétente pour le financement des actions ciblées) ne permet d’espérer que des résultats à la hauteur de ces montants. A titre d’exemple, le seul financement des études de faisabilité identifiées par la FAO en soutien partiel à la stratégie de développement des pêches nationales nécessite un budget de près de 490 000 €.

Etant donné le caractère commercial des accords de pêche, rappelé par les conclusions du Conseil du 30 octobre 1997[15], ainsi que par les Conclusions du Conseil de juillet 2004, la Communauté ne peut payer plus que nécessaire pour l’accès des navires européens aux eaux des Comores, ce qui limite de facto les montants disponibles pour atteindre l’objectif de développement du secteur et de promotion des pratiques de pêche responsables. Les ressources doivent donc être trouvées parmi les moyens mis à disposition par d’autres politiques communautaires en rapport avec ces objectifs. On pense naturellement à la politique de coopération et de développement qui est déjà en action dans la région sous le 9ème FED régional avec des initiatives propres à contribuer à atteindre les objectifs de développement du secteur et de promotion des pratiques de pêche responsable (programme de développement des capacités de surveillance, programme régional de marquage des thonidés, projet de gestion durable des ressources côtières). Si une stratégie plus ciblée vers les Comores s’avère nécessaire, la Communauté européenne devra examiner d’autres moyens d’action.

6.2.3 Conditions et fréquence des évaluations futures

Avant le renouvellement du protocole, une évaluation couvrant l’entière période d’application (2005/10) sera réalisée (évaluation ex-post) afin de mesurer les indicateurs relatifs aux résultats (captures et valeur des captures) ainsi que les impacts (emplois crées et maintenus, relation entre le coût du protocole et la valeur des captures). Les indicateurs listés au point 5.3 seront utilisés afin de réaliser une évaluation ex post.

Vue la durée du protocole, la Commission pourrait décider de réaliser une évaluation intermédiaire après trois ans d’application du protocole.

7. MESURES ANTIFRAUDE

Les accords de pêches sont des accords commerciaux avec contrepartie financière versée en échange de droits de pêches. A cette compensation s’ajoute les licences payées par les armateurs communautaires autorisés à pêcher dans le cadre des accords et versées aux Etats tiers concernés.

L’utilisation de cette contrepartie est de la seule responsabilité de l’Etat tiers, souverain, qui a conclu l’accord avec la Communauté. Suivant les cas, une partie de la contrepartie financière doit servir au financement d’actions en vue d’améliorer ou soutenir la politique des pêches du pays tiers concerné.

Dans ce cas, la programmation des actions, leur exécution et l’information sur les résultats obtenus fournies à la Commission restent de la seule compétence et responsabilité de l’Etat tiers. La Commission incite cependant ce dernier à établir avec ses services un dialogue politique permanent et une concertation afin de pouvoir améliorer la gestion de l’Accord et renforcer la contribution de la Communauté à la gestion durable des ressources.

Dans les nouveaux accords de Partenariat dans le domaine de la pêche (APP), il est prévu que la Commission et l’état tiers fixent, de commun accord, les objectifs auxquels une partie déterminée de la contrepartie financière sera appliquée, ainsi que la programmation annuelle et multi annuelle à mettre en œuvre dans la poursuite de ces objectifs. Cette programmation est assujettie à une évaluation annuelle.

Dans le cas où l’implémentation du programme ne correspond pas au niveau des ressources fixé par le Protocole à cet effet, la Commission pourrait ainsi demander une diminution du pourcentage de la contrepartie financière appliqué à cette programmation.

Dans tous les cas, tout paiement effectué par la Commission dans le cadre d’un accord de pêche est soumis aux règles et aux procédures budgétaires et financières normales de la Commission. Ceci permet, notamment, d’identifier de manière complète les comptes bancaires des Etats tiers sur lesquels sont versés les montants de la contrepartie financière.

Lorsque le protocole le prévoit, la Commission analyse de manière détaillée les actions bénéficiant d’un soutien financier (partie de la contrepartie financière) tant en ce qui concerne leur programmation et la mise en œuvre par le biais du rapport fourni par la suite à la Commission. En vertu du principe de souveraineté nationale, la Commission ne peut cependant effectuer ou faire effectuer de sa propre initiative des audits financiers sur les fonds de la contrepartie financière versés aux Etats tiers.

8. DÉTAIL DES RESSOURCES

8.1 Objectifs de la proposition en termes de coûts

Crédits d’engagement en millions d’euros (à la 3 ème décimale)

Année n | Année n+1 | Année n+2 | Année n+3 | Année n+4 | Année n+5 |

Fonctionnaires ou agents temporaires[17] (11 01 01) | A*/AD | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.3 |

B*, C*/AST | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.3 |

Personnel financé[18] par art. 11 01 02 | - | - | - | - | - | - |

Autres effectifs financés[19] par art. 11 01 04 04 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 |

TOTAL | 0.8 | 0.8 | 0.8 | 0.8 | 0.8 | 0.8 |

8.2.2 Description des tâches découlant de l’action

- Assister le négociateur dans la préparation et la conclusion des négociations des accords de pêche :

- Participer aux négociations avec les pays tiers afin de conclure des accords de pêche ;

- Préparer des projets de rapport d’évaluation et notes de stratégie de négociation pour le Commissaire ;

- Présenter et défendre la position de la Commission dans le Groupe de travail « Pêche externe » du Conseil ;

- Participer dans la recherche d’un compromis avec les états membres repris dans le texte final de l’accord.

- Contrôle sur la mise en œuvre (monitoring) des accords :

- Suivi quotidien des accords de pêche ;

- Préparer et vérifier les engagements et les paiements de la compensation financière et des actions ciblées ou bien du financement pour le développement d’une pêche responsable ;

- Effectuer un rapport régulier sur la mise en œuvre des accords ;

- Evaluation des accords : aspects scientifiques et techniques

- Préparer le projet de proposition de règlement et de décision du Conseil et élaborer les textes de l’accord ;

- Lancement et suivi des procédures d’adoption.

- Assistance technique :

- Préparer la position de la Commission en vue des Commissions mixtes.

- Relations inter institutionnelles

- Représenter la Commission devant le Conseil, le Parlement Européen et les états membres dans le contexte du processus de négociation ;

- Rédiger les réponses aux questions orales et écrites du Parlement européen ;

- Consultation et coordination interservices :

- Assurer la liaison avec les autres Directions Générales dans des questions concernant les négociations et le suivi des accords ;

- Organiser et répondre aux consultations interservices.

- Evaluation

- Participer aux différents exercices d’évaluation (ex-ante, mid-term, ex-post) et évaluations d’impact ;

- Analyser les objectifs atteints et les indicateurs d’évaluation.

8.2.3 Origine des ressources humaines (statutaires)

(Lorsque plusieurs origines sont indiquées, veuillez indiquer le nombre de postes liés à chacune d'elles).

X Postes actuellement affectés à la gestion du programme à remplacer ou à prolonger

( Postes pré-alloués dans le cadre de l'exercice de APS/APB pour l'année 2005

( Postes à demander lors de la prochaine procédure de APS/APB

( Postes à redéployer en utilisant les ressources existantes dans le service concerné (redéploiement interne)

( Postes nécessaires pour l'année n mais non prévus dans l'exercice de APS/APB de l'exercice concerné

8.2.4 Autres dépenses administratives incluses dans le montant de référence

(11 01 04/05 – Dépenses de gestion administrative)

millions d'euros (à la 3ème décimale)

Ligne budgétaire (n° et intitulé) | Année n | Année n+1 | Année n+2 | Année n+3 | Année n+4 | Année n+5 | TOTAL |

1. Assistance technique et administrative (comprenant les coûts de personnel afférents) |

Agences exécutives[20] |

Autre assistance technique et administrative |

- intra muros |

- extra murosx | 0.033 | 0.033 | 0.033 | 0.033 | 0.033 | 0.073[21] | 0.238 |

Total assistance technique et administrative | 0.033 | 0.033 | 0.033 | 0.033 | 0.033 | 0.07320 | 0.238 |

(x) Le montant de 33.000 € par an concerne un expert ALAT basé à la Délégation CE à Maurice et financé sous la ligné budgétaire 11 01 04 04.

8.2.5 Coût des ressources humaines et coûts connexes non inclus dans le montant de référence

millions d'euros (à la 3 ème décimale)

Type de ressources humaines | Année n | Année n+1 | Année n+2 | Année n+3 | Année n+4 | Année n+5 et suiv. |

Fonctionnaires et agents temporaires (11 01 01) | 0.065 | 0.065 | 0.065 | 0.065 | 0.065 | 0.065 |

Personnel financé par art. XX 01 02 (auxiliaires, END, personnel intérimaire, etc.) (indiquer la ligne budgétaire) |

Coût total des ressources humaines et coûts connexes (NON inclus dans le montant de référence) | 0.065 | 0.065 | 0.065 | 0.065 | 0.065 | 0.065 |

Calcul – Fonctionnaires et agents temporaires

Se référer au point 8.2.1 le cas échéant

- 1A = € 108.000*0.3 = € 32.400

1B = € 108.000*0.15 = € 16.200

1C = € 108.000*0.15 = € 16.200

Subtotal : € 64.800 (EUR million 0.065 per year)

- 1 ALAT = 165,000 x 0.20 = 33,000

Sub- total : 33,000 € (EUR million 0.033 per year)

Total: 97,800 € per year (EUR million: 0.098 per year)

Calcul - Personnel financé par article XX 01 02

Se référer au point 8.2.1 le cas échéant

8.2.6 Autres dépenses administratives non incluses dans le montant de référence

millions d'euros (à la 3ème décimale)

Année n | Année n+1 | Année n+2 | Année n+3 | Année n+4 | Année n+5 et suiv. | TOTAL |

11 01 02 11 01 – Missions | 0.010 | 0.010 | 0.010 | 0.010 | 0.010 | 0.010 | 0.060 |

11 01 02 11 02 – Réunions et conférences | 0.002 | 0.002 | 0.002 | 0.002 | 0.002 | 0.002 | 0.012 |

XX 01 02 11 03 - Comités[22] |

XX 01 02 11 04 - Études et consultations |

XX 01 02 11 05 - Systèmes d'information |

2. Total autres dépenses de gestion (XX 01 02 11) |

3. Autres dépenses de nature administrative (préciser en indiquant la ligne budgétaire) |

Total des dépenses administratives autres que ressources humaines et coûts connexes (NON inclus dans le montant de référence) | 0.012 | 0.012 | 0.012 | 0.012 | 0.012 | 0.012 | 0.072 |

Calcul - Autres dépenses administratives non incluses dans le montant de référence

[1] Dz. U […] z […], str. […].

[2] Dz. U […] z […], str. […].

[3] Dz.U. L 137 z 2.6.1988, str. 19.

[4] Dz.U. L 73 z 15.3.2001, str. 8.

[5] Crédits dissociés

[6] Crédits non dissociés

[7] Dépenses ne relevant pas du Chapitre 11 01 01 du Titre 11 concerné.

[8] La contrepartie financière est fixée à € 390.000 par an pour un volume de captures (tonnage de référence) de 6000 tonnes. Si le volume total de captures dépasse cette quantité, le montant de la contrepartie financière est augmenté de façon proportionnelle à raison de € 65/tonne, mais, en tout cas, elle ne peut pas dépasser € 780.000/an.

[9] Dépenses relevant de l'article 11 01 04 du Titre 11.

[10] Dépenses relevant du Chapitre 11 01, sauf articles 11 01 04

[11] Voir points 19 et 24 de l'accord interinstitutionnel.

[12] Des colonnes supplémentaires doivent être ajoutées le cas échéant, si la durée de l'action excède 6 ans.

[13] COM (2002) 181 final du 28 May 2002

[14] Si plusieurs modalités sont indiquées, veuillez donner des précisions dans la partie «Remarques» du présent point.

[15] Doc. Conseil 11784/97 du 4 novembre 1997

[16] Tel que décrit dans la partie 5.3.

[17] Dont le coût n'est PAS couvert par le montant de référence.

[18] Dont le coût n'est PAS couvert par le montant de référence.

[19] Dont le coût est inclus dans le montant de référence.

[20] Il convient de mentionner la fiche financière législative se rapportant spécifiquement à l'agence/aux agences exécutive(s) concernée(s).

[21] L’année n+5 prévoit aussi la dépense (€ 40.000) pour la réalisation, par un consultant externe, d’une étude d’impact sur la mise en œuvre du protocole arrivant à échéance.

[22] Préciser le type de comité ainsi que le groupe auquel il appartient.