P6_TA(2004)0061

Sytuacja na Kubie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Kuby

Parlament Europejski,

- uwzględniając poprzednie rezolucje na temat sytuacji na Kubie, a w szczególności rezolucję z dnia 22 kwietnia 2004 r. [1],

- uwzględniając deklaracje Prezydencji UE z dni 26 marca 2003 r. i z 5 czerwca 2003 r. w sprawie zatrzymywania dysydentów i opozycjonistów na Kubie i w sprawie jednogłośnie przyjętych w związku z tym przez Unię Europejską działań,

- uwzględniając konkluzje Rady ds. Ogólnych z dnia 16 czerwca 2003 r.,

- uwzględniając wspólne stanowisko UE 96/697/WPZB w sprawie Kuby, przyjęte dnia 2 grudnia 1996 r. i systematyczne przedłużane,

- uwzględniając rezolucję z dnia 28 października 2004 r. w sprawie Guantanamo [2],

- uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A. zważywszy, że obrona powszechności i niepodzielności praw człowieka, w tym praw cywilnych, politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturalnych, pozostaje jednym z głównych celów Unii Europejskiej,

B. zważywszy, że dziesiątki niezależnych dziennikarzy, pokojowych dysydentów i obrońców praw człowieka z demokratycznej opozycji, w większości związanych z projektem Vareli, często poważnie chorych, przebywa nadal więzieniach, w nieludzkich warunkach,

C. zważywszy, że w czerwcu zeszłego roku Unia Europejska postanowiła nałożyć na Kubę sankcje w reakcji na zatrzymanie i uwięzienie w kwietniu 75 dysydentów oraz na przeprowadzoną w trybie doraźnym egzekucję trzech porywaczy,

D. zważywszy, że korzystanie z wolności wypowiedzi i zgromadzeń jest jednym z podstawowych praw człowieka,

E. zważywszy, że Oswaldowi Payá Sardiñas, laureatowi nagrody im. Sacharowa przyznanej przez Parlament Europejski w 2002 r., nadal regularnie odmawia się prawa wyjazdu z Kuby na zaproszenia Parlamentu i innych instytucji Unii Europejskiej,

F. zważywszy, że w ostatnich tygodniach władze kubańskie wydaliły, łamiąc w ten sposób podstawowe prawo do zgromadzeń, wielu parlamentarzystów z państw członkowskich Unii Europejskiej, jak również personel organizacji humanitarnych, który próbował dostać się na Kubę celem spotkania się z przedstawicielami demokratycznej opozycji i projektu Vareli, aby okazać im swe wsparcie i solidarność w obronie demokratycznych wartości,

G. zważywszy, że w bazie wojskowej Guantanamo nadal przetrzymywane są setki więźniów, z pogwałceniem najbardziej podstawowych praw człowieka oraz zważywszy stanowiska, które Parlament przyjął wcześniej w tej kwestii;

1. zwraca się o natychmiastowe uwolnienie wszystkich więźniów politycznych i więźniów sumienia na Kubie i ponawia swoje potępienie dla aresztowań, które łamią najbardziej podstawowe prawa człowieka, a w szczególności wolność wypowiedzi i swobody zgromadzeń i stowarzyszeń;

2. nalega, aby Rada i Komisja nadal podejmowały wszelkie inicjatywy konieczne dla osiągnięcia uwolnienia więźniów;

3. ponownie stwierdza, że celem Unii Europejskiej w odniesieniu do Kuby nadal jest poszanowanie praw człowieka i praw podstawowych, wspieranie procesu przemian w kierunku pluralistycznej demokracji i trwałej odbudowy gospodarki zorientowanej na poprawę warunków życia kubańskiego społeczeństwa;

4. energicznie potępia wydalenie przez władze kubańskie trzech parlamentarzystów z państw członkowskich Unii Europejskiej, jak również dwóch przedstawicieli organizacji pozarządowych i wyraża swą solidarność z nimi oraz z członkami demokratycznej opozycji;

5. ponawia zaproszenie dla Pana Oswaldo Payá Sardiñas, laureata nagrody im. Sacharowa przyznanej przez Parlament Europejski w 2002 r. oraz nalega, aby władze kubańskie wydały mu niezbędne zezwolenia, aby mógł on wystąpić przed instytucjami Wspólnoty;

6. stwierdza, że w tych okolicznościach, uwolnienie wszystkich więźniów politycznych, zezwolenie na wyjazd O. Payá Sardiñas i dokonanie znacznego postępu na drodze ku demokracji i poszanowaniu praw człowieka i praw podstawowych stanowią warunki niezbędne do ewentualnej modyfikacji wspólnego stanowiska Unii Europejskiej w sprawie Kuby i działań przyjętych jednogłośnie dnia 5 czerwca 2003 r.;

7. podkreśla, że embargo nałożone na Kubę przez Stany Zjednoczone jest nieskuteczne i że należałoby je znieść;

8. podkreśla, że przyszłość polityczna Kuby powinna opierać się wyłącznie na woli jej obywateli;

9. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Władzy Ludowej Republiki Kuby, a także Panu Oswaldo Payá Sardiñas, laureatowi nagrody im. Sacharowa przyznawanej przez Parlament Europejski.

[1] Tekst przyjęty, P5_TA(2004)0379.

[2] Tekst przyjęty, P6_TA(2004)0050.

--------------------------------------------------