17.6.2022 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 162/13 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/932
z dnia 9 czerwca 2022 r.
w sprawie jednolitych praktycznych rozwiązań dotyczących przeprowadzania kontroli urzędowych w odniesieniu do zanieczyszczeń w żywności, w sprawie szczególnych treści dodatkowych w wieloletnich krajowych planach kontroli oraz szczególnych dodatkowych rozwiązań dotyczących przygotowania tych planów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 19 ust. 3 lit. a) i b),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
W rozporządzeniu (UE) 2017/625 ustanowiono przepisy dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przez właściwe organy państw członkowskich w celu sprawdzenia zgodności z przepisami Unii dotyczącymi żywności i bezpieczeństwa żywności. Art. 109 tego rozporządzenia nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby właściwe organy przeprowadzały kontrole urzędowe na podstawie wieloletniego krajowego planu kontroli („WKPK”). W rozporządzeniu (UE) 2017/625 określono ponadto ogólną treść WKPK, zobowiązano państwa członkowskie do uwzględnienia w WKPK urzędowych kontroli zanieczyszczeń w żywności i w związku z tym uprawniono Komisję do określenia szczególnych treści dodatkowych w WKPK i szczególnych dodatkowych rozwiązań w celu jego przygotowania, a także jednolitej minimalnej częstotliwości kontroli urzędowych, z uwzględnieniem zagrożeń i ryzyka związanych z substancjami, o których mowa w art. 19 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia. |
(2) |
Rozporządzeniem (UE) 2017/625 uchylono dyrektywę Rady 96/23/WE (2), w której przewidziano środki monitorowania niektórych substancji, w tym zanieczyszczeń, u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego, oraz określono w szczególności wymogi dotyczące planów monitorowania państw członkowskich do celów wykrywania pozostałości lub substancji objętych jej zakresem. Rozporządzenie (UE) 2017/625 nie uwzględnia jednak wszystkich środków zawartych w tej dyrektywie lub w aktach przyjętych przez Komisję na jej podstawie. W związku z tym, aby zapewnić płynne przejście, w rozporządzeniu (UE) 2017/625 przewidziano, że właściwe organy będą nadal przeprowadzać kontrole urzędowe zgodnie z załącznikami do dyrektywy 96/23/WE do dnia 14 grudnia 2022 r. lub do dnia rozpoczęcia stosowania odpowiednich przepisów, które mają zostać przyjęte przez Komisję. Niniejsze rozporządzenie wraz z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/931 (3) ma zatem na celu zapewnienie ciągłości przepisów dyrektywy 96/23/WE dotyczących treści WKPK i jego przygotowania, a także minimalnej częstotliwości kontroli urzędowych w odniesieniu do zanieczyszczeń w żywności, w ramach rozporządzenia (UE) 2017/625. |
(3) |
W świetle przepisów szczególnych dotyczących kontroli urzędowych żywności pochodzenia zwierzęcego wprowadzanej do Unii z państw trzecich, określonych w art. 47 rozporządzenia (UE) 2017/625, należy zobowiązać państwa członkowskie do uwzględnienia w swoich WKPK dwóch różnych planów kontroli zanieczyszczeń w żywności: planu kontroli zanieczyszczeń w żywności pochodzenia zwierzęcego wprowadzanej do Unii oraz planu kontroli zanieczyszczeń we wszelkiej innej żywności wprowadzanej do obrotu w Unii. |
(4) |
Plan dotyczący żywności pochodzenia zwierzęcego wprowadzanej do Unii powinien obejmować kontrole urzędowe wszelkiej takiej żywności przeznaczonej do wprowadzenia do obrotu w Unii, ale także kontrole urzędowe produktów rybołówstwa, które należy przeprowadzać na statkach zawijających do portu w państwie członkowskim, zgodnie z art. 68 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/627 (4), ponieważ statki te należy uznać za podobne do punktów kontroli granicznej, niezależnie od bandery. |
(5) |
Plan dotyczący żywności wprowadzanej do obrotu w Unii powinien dotyczyć wszelkiej innej żywności, a mianowicie krajowej produkcji żywności każdego państwa członkowskiego, żywności wprowadzanej z innych państw członkowskich oraz żywności niepochodzącej od zwierząt wprowadzanej do Unii. Powinien on również dotyczyć produktów złożonych w rozumieniu rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/625 (5), nawet tych wprowadzanych do Unii z państw trzecich, ponieważ niektóre z tych produktów nie muszą być kontrolowane w punktach kontroli granicznej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/625. |
(6) |
Oprócz przepisów dotyczących kombinacji zanieczyszczeń lub grup zanieczyszczeń i grup towarów, do celów pobierania próbek przez państwa członkowskie, oraz strategii pobierania próbek, w tym kryteriów, które państwa członkowskie mają stosować przy określaniu treści swoich planów i przeprowadzaniu powiązanych kontroli urzędowych określonych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2022/931, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić minimalne częstotliwości kontroli dla każdego z tych planów, aby zapewnić – przynajmniej w pewnym zakresie – przeprowadzanie kontroli wszystkich produktów w całej Unii. Aby zapewnić proporcjonalność, te minimalne roczne częstotliwości kontroli należy jednak ustalić – w zależności od tego, o jaki produkt chodzi – biorąc pod uwagę dane dotyczące produkcji i liczbę ludności w poszczególnych państwach członkowskich (przy zachowaniu rozsądnej minimalnej liczby kontroli) oraz liczbę przywożonych przesyłek. Z tego samego powodu, a w szczególności w celu uniknięcia nadmiernych obciążeń i kosztów, należy zezwolić państwom członkowskim, aby nie musiały co roku przeprowadzać kontroli urzędowych w odniesieniu do niektórych kombinacji zanieczyszczeń/towarów, pod warunkiem że WKPK uzasadniają ten wybór. Jeśli chodzi o przesyłki przywożone, produkty spożywcze przywożone z państw trzecich wymienionych w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2129 (6), z którymi Unia zawarła umowy o równoważności w odniesieniu do kontroli bezpośrednich, nie powinny być wliczane do liczby przywożonych przesyłek, ponieważ państwa członkowskie muszą przeprowadzać ich kontrole z częstotliwością określoną w tych umowach. |
(7) |
Aby zapewnić kompleksowość treści WKPK w zakresie obecności zanieczyszczeń w żywności, należy określić, jakie informacje muszą zawrzeć w swoich WKPK państwa członkowskie na temat wyborów, jakich dokonały w swoich planach. |
(8) |
Aby zapewnić jednolite wdrażanie niniejszego rozporządzenia, należy zobowiązać państwa członkowskie do corocznego przedkładania planów kontroli do oceny przez Komisję oraz ustanowić procedurę takiej oceny. |
(9) |
Zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 (7) Parlamentu Europejskiego i Rady dane zebrane przez państwa członkowskie w ramach kontroli urzędowych dotyczących obecności zanieczyszczeń w żywności muszą być również przekazywane Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”). Aby umożliwić monitorowanie najnowszych danych dotyczących występowania, wszystkie państwa członkowskie powinny przekazywać dane regularnie i w tym samym terminie. |
(10) |
W art. 150 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625 ustanowiono okres przejściowy zobowiązujący państwa członkowskie do przeprowadzania kontroli urzędowych zgodnie z dyrektywą 96/23/WE do dnia 14 grudnia 2022 r. Art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625 stanowi, że kontrole urzędowe mające na celu weryfikację zgodności z przepisami dotyczącymi żywności i bezpieczeństwa żywności oraz pasz i bezpieczeństwa pasz obejmują kontrole urzędowe określonych substancji, w tym substancji, które mają być stosowane w materiałach przeznaczonych do kontaktu z żywnością, zanieczyszczeń, niedozwolonych, zakazanych i niepożądanych substancji, których stosowanie lub obecność na uprawach lub zwierzętach lub w celu produkcji lub przetwarzania żywności lub paszy może skutkować pozostałościami tych substancji w żywności lub paszy. Ponieważ jednak ostatnie plany monitorowania przyjęte przez państwa członkowskie na podstawie dyrektywy 96/23/WE będą miały zastosowanie do 2022 r., a zatem po dniu 14 grudnia 2022 r., niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2023 r. |
(11) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
Niniejsze rozporządzenie ustanawia jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych obecności zanieczyszczeń w żywności w odniesieniu do:
a) |
rocznej jednolitej minimalnej częstotliwości tych kontroli urzędowych; oraz |
b) |
szczególnych rozwiązań i szczególnych treści w wieloletnich krajowych planach kontroli państw członkowskich, uzupełniających wymogi określone w art. 110 rozporządzenia (UE) 2017/625. |
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają definicje zawarte w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 315/93 (8), rozporządzeniu (WE) nr 178/2002, rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (9), rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (10), rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (11), zaleceniu Komisji 2013/165/UE (12), rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/644 (13) i rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/2158 (14).
ROZDZIAŁ II
TREŚĆ WKPK
Artykuł 3
Przepisy ogólne
Państwa członkowskie zapewniają, aby część WKPK dotycząca przeprowadzania urzędowych kontroli obecności zanieczyszczeń w żywności obejmowała:
a) |
„plan kontroli żywności wprowadzanej do obrotu w Unii” przewidziany w art. 4; oraz |
b) |
„plan kontroli żywności pochodzenia zwierzęcego wprowadzanej do Unii” przewidziany w art. 5. |
Artykuł 4
Plan kontroli żywności wprowadzanej do obrotu w Unii
1. Państwa członkowskie przygotowują plan kontroli dotyczący obecności zanieczyszczeń lub grup zanieczyszczeń w żywności wprowadzanej do obrotu w Unii, innej niż żywność pochodzenia zwierzęcego wprowadzana do Unii. Plan ten obejmuje kontrole urzędowe krajowej produkcji żywności każdego państwa członkowskiego, żywności wprowadzanej z innych państw członkowskich, żywności niepochodzącej od zwierząt wprowadzanej do Unii oraz produktów złożonych, nawet wprowadzanych do Unii z państw trzecich.
2. W planie kontroli żywności wprowadzanej do obrotu w Unii określa się:
a) |
wykaz kombinacji zanieczyszczeń lub grup zanieczyszczeń i grup towarów podlegających kontroli określony przez państwo członkowskie zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/931; |
b) |
strategię pobierania próbek określoną przez państwo członkowskie zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/931; oraz |
c) |
rzeczywiste częstotliwości kontroli określone przez państwo członkowskie z uwzględnieniem minimalnych rocznych częstotliwości kontroli określonych w załączniku I. |
3. Państwa członkowskie mogą włączyć do planów kontroli informacje dotyczące kontroli w odniesieniu do kombinacji zanieczyszczeń lub grup zanieczyszczeń oraz grup towarów, dla których krajowe najwyższe dopuszczalne poziomy lub inne poziomy regulacyjne zostały ustanowione w ustawodawstwie krajowym.
Artykuł 5
Plan kontroli żywności pochodzenia zwierzęcego wprowadzanej do Unii
1. Państwa członkowskie przygotowują plan kontroli dotyczący obecności zanieczyszczeń lub grup zanieczyszczeń w żywności pochodzenia zwierzęcego wprowadzanej do Unii lub przeznaczonej do wprowadzenia do obrotu w Unii. Plan ten obejmuje kontrole urzędowe żywności pochodzenia zwierzęcego wprowadzanej do Unii i przeznaczonej do wprowadzenia do obrotu w Unii oraz kontrole urzędowe produktów rybołówstwa, które mają być przeprowadzane na statkach zawijających do portu w państwie członkowskim.
2. W planie kontroli żywności pochodzenia zwierzęcego wprowadzanej do Unii określa się:
a) |
wykaz kombinacji zanieczyszczeń lub grup zanieczyszczeń i grup towarów podlegających kontroli określony przez państwo członkowskie zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/931; |
b) |
strategię pobierania próbek określoną przez państwo członkowskie zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/931; oraz |
c) |
rzeczywiste częstotliwości kontroli określone przez państwo członkowskie z uwzględnieniem minimalnych rocznych częstotliwości określonych w załączniku II. |
3. Państwa członkowskie mogą włączyć do planów kontroli informacje dotyczące kontroli w odniesieniu do kombinacji zanieczyszczeń lub grup zanieczyszczeń oraz grup towarów, dla których krajowe najwyższe dopuszczalne poziomy lub inne poziomy regulacyjne zostały ustanowione w ustawodawstwie krajowym.
Artykuł 6
Wspólne wymogi dotyczące planów kontroli
W planach kontroli, o których mowa w art. 3, określa się dodatkowo:
a) |
uzasadnienie wybranych kombinacji zanieczyszczeń lub grup zanieczyszczeń i grup towarów, w tym wyjaśnienie, w jaki sposób uwzględniono kryteria wymienione w załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/931, nawet jeżeli nie wprowadzono żadnych zmian w porównaniu z planem na poprzedni rok; |
b) |
w przypadku gdy plan przewiduje, że urzędowe kontrole niektórych kombinacji zanieczyszczeń lub grup zanieczyszczeń i grup towarów nie są przeprowadzane corocznie, lecz w określonym terminie, uzasadnienie takiej decyzji; oraz |
c) |
informacje o właściwym organie/właściwych organach odpowiedzialnych za wdrażanie planów. |
ROZDZIAŁ III
PRZEDKŁADANIE I OCENA PLANÓW KONTROLI ORAZ PRZEDKŁADANIE DANYCH PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
Artykuł 7
Przedkładanie i ocena planów kontroli
Do dnia 31 marca każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji drogą elektroniczną plany kontroli, o których mowa w art. 3, na bieżący rok.
Komisja ocenia plany kontroli na podstawie niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/931 i w razie potrzeby przekazuje swoją ocenę każdemu państwu członkowskiemu.
Państwa członkowskie uwzględniają uwagi Komisji przy wdrażaniu swoich planów kontroli oraz podczas przygotowywania kolejnego przedłożenia planów zgodnie z niniejszym artykułem. Jeżeli jednak Komisja stwierdzi poważną niezgodność planu, może zwrócić się do zainteresowanego państwa członkowskiego o przedłożenie zaktualizowanego planu wcześniej niż w dniu 31 marca następnego roku.
W przypadku gdy państwo członkowskie podejmuje decyzję o nieaktualizowaniu swoich planów kontroli na podstawie uwag Komisji, uzasadnia ono swoje stanowisko.
Artykuł 8
Przedkładanie danych przez państwa członkowskie
Do dnia 30 czerwca państwa członkowskie przekazują Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) wszystkie dane zgromadzone w ramach planów kontroli, o których mowa w art. 3.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 9
Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2023 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 czerwca 2022 r.
W imieniu Komisji
Przewodnicząca
Ursula VON DER LEYEN
(1) Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.
(2) Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach zwierzęcych oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 10).
(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/931 z dnia 23 marca 2022 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 poprzez ustanowienie przepisów w zakresie przeprowadzania kontroli urzędowych dotyczących zanieczyszczeń w żywności (zob. s. 7 niniejszego Dziennika Urzędowego).
(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/627 z dnia 15 marca 2019 r. ustanawiające jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 w odniesieniu do kontroli urzędowych (Dz.U. L 131 z 17.5.2019, s. 51).
(5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/625 z dnia 4 marca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 131 z 17.5.2019, s. 18).
(6) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2129 z dnia 25 listopada 2019 r. ustanawiające przepisy dotyczące jednolitego stosowania poziomów częstotliwości kontroli identyfikacyjnych i kontroli bezpośrednich określonych przesyłek zwierząt i towarów wprowadzanych do Unii (Dz.U. L 321 z 12.12.2019, s. 122).
(7) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).
(8) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1).
(9) Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1).
(10) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55).
(11) Rozporządzenie (we) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1).
(12) Zalecenie Komisji 2013/165/UE z dnia 27 marca 2013 r. w sprawie obecności toksyn T-2 i HT-2 w zbożach i produktach zbożowych (Dz.U. L 91 z 3.4.2013, s. 12).
(13) Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/644 z dnia 5 kwietnia 2017 r. ustanawiające metody pobierania i analizy próbek do celów kontroli poziomów dioksyn, dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli i niedioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli w niektórych środkach spożywczych oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 589/2014 (Dz.U. L 92 z 6.4.2017, s. 9).
(14) Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/2158 z dnia 20 listopada 2017 r. ustanawiające środki łagodzące i poziomy odniesienia służące ograniczeniu obecności akryloamidu w żywności (Dz.U. L 304 z 21.11.2017, s. 24).
ZAŁĄCZNIK I
Minimalna częstotliwość kontroli w państwie członkowskim, określona w planie kontroli żywności wprowadzanej do obrotu w Unii
1. Żywność pochodzenia zwierzęcego
a) |
Państwa członkowskie przestrzegają następujących minimalnych częstotliwości kontroli w planie kontroli żywności wprowadzanej do obrotu w Unii:
|
b) |
Państwa członkowskie co roku przeprowadzają kontrole „metali” w co najmniej 10 % próbek pobranych z każdej grupy towarów zgodnie z tabelą w niniejszym załączniku, z wyjątkiem grup towarów „skorupiaki i małże”, „tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego i ze zwierząt morskich” oraz „przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego”. |
c) |
Państwa członkowskie co roku przeprowadzają kontrole „mikotoksyn” w co najmniej 10 % próbek pobranych z grupy towarów „surowe mleko krowie” i „surowe mleko owcze i kozie” zgodnie z tabelą w niniejszym załączniku. |
d) |
W ramach grupy towarów „nieprzetworzone mięso z bydła, owiec i kóz (w tym podroby jadalne)” państwa członkowskie pobierają próbki od wszystkich gatunków, biorąc pod uwagę ich względną wielkość produkcji. |
e) |
W ramach grupy towarów „nieprzetworzone mięso drobiowe (w tym podroby jadalne)” państwa członkowskie pobierają próbki od wszystkich gatunków, biorąc pod uwagę ich względną wielkość produkcji. |
f) |
W celu określenia liczby próbek produktów rybołówstwa i małży państwa członkowskie biorą również pod uwagę aspekty geograficzne, wielkość wyładunku/produkcji oraz szczególne schematy zanieczyszczenia na obszarach, na których są one poławiane. |
g) |
Do obliczenia minimalnej częstotliwości kontroli państwa członkowskie wykorzystują najnowsze dostępne dane dotyczące produkcji, przynajmniej z poprzedniego lub maksymalnie z przedostatniego roku, dostosowane, w stosownych przypadkach, w celu odzwierciedlenia zmian w produkcji znanych od czasu udostępnienia danych. |
h) |
W przypadku gdy częstotliwość kontroli obliczona zgodnie z niniejszym załącznikiem wynosiłaby mniej niż pięć próbek rocznie, pobieranie próbek może być przeprowadzane raz na dwa lata. |
i) |
W przypadku gdy w okresie trzech lat produkcja odpowiadająca co najmniej jednej próbce nie zostanie osiągnięta, państwa członkowskie analizują co najmniej dwie próbki raz na trzy lata, pod warunkiem że produkcja danego produktu ma miejsce na ich terytorium. |
j) |
Próbki pobrane do celów innych planów kontroli istotnych z punktu widzenia analizy zanieczyszczeń (np. dotyczących substancji farmakologicznie czynnych i ich pozostałości lub pozostałości pestycydów) mogą być również wykorzystywane do kontroli zanieczyszczeń, pod warunkiem że spełnione są wymogi dotyczące kontroli zanieczyszczeń. |
2. Żywność niepochodząca od zwierząt (1)
Państwa członkowskie pobierają co najmniej 100–2 000 próbek rocznie w zależności od wielkości populacji w danym państwie członkowskim. Jeżeli jednak jest to konieczne ze względu na ryzyko, pobiera się więcej próbek w celu zapewnienia skuteczności kontroli.
Pobieranie próbek jest reprezentatywne dla różnych zanieczyszczeń, które mogą występować w różnych produktach na rynku państwa członkowskiego, biorąc również pod uwagę różne wzorce zanieczyszczeń w produktach pochodzących z różnych regionów oraz różną liczbę i wielkość podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze.
(*1) Pozostałe zwierzęta lądowe utrzymywane w warunkach fermowych zgodnie z definicją w pozycji 1017000 w części A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(*2) Produkty rybołówstwa zgodnie z definicją w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004.
(*3) Produkty przetworzone zgodnie z definicją w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004.
(1) Do celów niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do produktów złożonych stosuje się kryteria dotyczące żywności niepochodzącej od zwierząt.
ZAŁĄCZNIK II
Minimalna częstotliwość kontroli w państwie członkowskim, określona w planie kontroli żywności pochodzenia zwierzęcego wprowadzanej do Unii
Państwa członkowskie przestrzegają minimalnej częstotliwości kontroli określonej w poniższej tabeli.
Kontroli przeprowadzanych na podstawie art. 47 ust. 1 lit. d) (wzmocnione kontrole) i art. 47 ust. 1 lit. e) (środki ochronne) rozporządzenia (UE) 2017/625 nie wlicza się do osiągnięcia minimalnej częstotliwości kontroli określonej w niniejszym załączniku.
Kontroli przeprowadzanych w ramach ustanowionych środków nadzwyczajnych i wzmożonych kontroli urzędowych na podstawie art. 53 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i art. 65 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/625 nie wlicza się do osiągnięcia minimalnej częstotliwości kontroli określonej w niniejszym załączniku.
Kontroli produktów spożywczych z niektórych państw trzecich wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2019/2129, z którymi Unia zawarła umowy o równoważności w odniesieniu do kontroli bezpośrednich, nie wlicza się do osiągnięcia minimalnej częstotliwości kontroli określonej w niniejszym załączniku.
Do celów kontroli produktów rybołówstwa przeprowadzanych zgodnie z art. 68 rozporządzenia (UE) 2019/627 państwa członkowskie biorą również pod uwagę aspekty geograficzne, wielkość wyładunku/produkcji oraz szczególne schematy zanieczyszczenia na obszarach, na których są one poławiane.
|
Częstotliwość kontroli |
Bydło (w tym mięso, mięso mielone, mięso oddzielone mechanicznie, podroby jadalne, surowe wyroby mięsne i produkty mięsne) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Owce/kozy (w tym mięso, mięso mielone, mięso oddzielone mechanicznie, podroby jadalne, surowe wyroby mięsne i produkty mięsne) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Świnie (w tym mięso, mięso mielone, mięso oddzielone mechanicznie, podroby jadalne, surowe wyroby mięsne i produkty mięsne) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Koniowate (w tym mięso, mięso mielone, mięso oddzielone mechanicznie, podroby jadalne, surowe wyroby mięsne i produkty mięsne) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Drób (w tym mięso, mięso mielone, mięso oddzielone mechanicznie, podroby jadalne, surowe wyroby mięsne i produkty mięsne) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Mięso innych zwierząt lądowych utrzymywanych w warunkach fermowych (*1) (obejmuje mięso, mięso mielone, podroby jadalne, wyroby mięsne i produkty mięsne) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Mleko (w tym mleko surowe, przetwory mleczne, siara i produkty na bazie siary pochodzące od wszystkich gatunków) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Jaja (w tym jaja i produkty jajeczne wszystkich gatunków ptaków) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Miód (w tym miód i inne produkty pszczele) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Nieprzetworzone produkty rybołówstwa (*2) z wyjątkiem skorupiaków |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Skorupiaki i małże (włącznie z mięsem i produktami mięsnymi) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Nieprzetworzone tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego i ze zwierząt morskich (*3) |
Co najmniej 1 % przywożonych przesyłek |
Dodatkowe przepisy:
1. |
Częstotliwość kontroli innych przetworzonych produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego, takich jak żelatyna i kolagen, ustala każde państwo członkowskie, biorąc pod uwagę liczbę przywożonych przesyłek i stwierdzone problemy. |
2. |
Do obliczenia minimalnych częstotliwości kontroli wymienionych w niniejszym załączniku państwa członkowskie wykorzystują najnowsze dane dotyczące liczby przesyłek wprowadzanych do Unii przez swoje punkty kontroli granicznej, przynajmniej z poprzedniego lub maksymalnie z przedostatniego roku. |
3. |
W przypadku gdy liczba przesyłek żywności wprowadzanych do Unii i przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu w Unii jest niższa niż liczba przesyłek odpowiadająca jednej próbce, państwa członkowskie mogą pobierać próbki raz na dwa lub trzy lata. W przypadku gdy liczba przesyłek przywożonych w okresie trzech lat jest niższa niż liczba przesyłek odpowiadająca jednej próbce, państwa członkowskie pobierają co najmniej jedną próbkę raz na trzy lata. |
4. |
Próbki pobrane do celów innych planów kontroli istotnych z punktu widzenia analizy zanieczyszczeń (np. dotyczących substancji farmakologicznie czynnych i ich pozostałości lub pozostałości pestycydów itd.) mogą być również wykorzystywane do kontroli zanieczyszczeń, pod warunkiem że spełnione są wymogi dotyczące kontroli zanieczyszczeń. |
(*1) Pozostałe zwierzęta lądowe utrzymywane w warunkach fermowych zgodnie z definicją w pozycji 1017000 w części A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(*2) Produkty rybołówstwa zgodnie z definicją w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004.
(*3) Produkty przetworzone zgodnie z definicją w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004.