(1)

W konkluzjach z dnia 20 listopada 2007 r. Rada i przedstawiciele rządów państw członkowskich zebrani w Radzie z zadowoleniem przyjęli komunikat Komisji w sprawie przyszłości stosunków między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka. W szczególności Rada z zadowoleniem przyjęła pogłębienie stosunków między Unią a Republiką Zielonego Przylądka, które to pogłębienie realizuje się przez realizację planu działania na rzecz rozwoju „szczególnego partnerstwa” między dwiema stronami. Ponadto w komunikacie tym stwierdzono, że celem „szczególnego partnerstwa” jest rozwijanie otwartego, konstruktywnego i pragmatycznego dialogu, a przeciwdziałanie nielegalnej imigracji stanowi wspólny priorytet strategiczny.

(2)

Umowa między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej (2) (zwana dalej „umową z 2014 r.”) weszła w życie dnia 1 grudnia 2014 r.

(3)

Od 1 grudnia 2014 r. prawodawstwo Unii i Republiki Zielonego Przylądka ewoluowało, wraz ze zmianami w kodeksie wizowym wprowadzonymi rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1155 (3) i decyzją Republiki Zielonego Przylądka o zwolnieniu obywateli Unii z obowiązku wizowego w przypadku pobytów do 30 dni. W świetle tych zmian oraz mając na uwadze ocenę dokonaną przez Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 10 umowy z 2014 r., którego zadaniem jest monitorowanie wykonywania umowy z 2014 r., należy w drodze umowy zmieniającej dostosować i uzupełnić niektóre jej postanowienia ułatwiające wydawanie wiz obywatelom Republiki Zielonego Przylądka oraz — na zasadzie wzajemności — obywatelom Unii, na planowany pobyt nie dłuższy niż 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

(4)

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2021/1830 (4) Umowa między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka zmieniająca Umowę między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej (zwana dalej „Umową zmieniającą”) została podpisana w dniu 18 marca 2021 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

(5)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (5). Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(6)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(7)

Należy zatwierdzić Umowę zmieniającą,