(1)

Należy podjąć negocjacje w celu zawarcia umowy o współpracy (zwanej dalej „umową”) między Unią a Międzynarodową Organizacją Policji Kryminalnej (zwaną dalej „Interpolem”). Celem umowy będzie uregulowanie współpracy między Unią a Interpolem w obszarze ścigania przestępstw, współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych oraz współpracy w obszarze bezpieczeństwa granic (w ramach zarządzania granicami).

(2)

Umowa powinna ustanawiać niezbędne zabezpieczenia i gwarancje niezbędne w celu upoważnienia państw członkowskich i agencji Unii do uzyskania kontrolowanego dostępu do bazy Interpolu zawierającej dane skradzionych lub utraconych dokumentów podróży (zwanej dalej „SLTD”) oraz bazy danych dokumentów podróży powiązanych z notami Interpolu (zwanej dalej „TDAWN”), za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania, w zakresie niezbędnym do wykonywania ich zadań oraz zgodnie z przysługującymi im prawami dostępu.

(3)

Umowa powinna ustanawiać niezbędne zabezpieczenia i gwarancje w celu upoważnienia państw członkowskich i jednostki centralnej ETIAS ustanowionej w Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej podlegającej przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1896 (1) („Frontex”) zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 (2) do uzyskania dostępu do baz Interpolu SLTD oraz TDAWN za pośrednictwem ESP.

(4)

Umowa powinna ustanawiać zabezpieczenia i gwarancje potrzebne do wdrożenia zmienionego rozporządzenia w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego, które upoważnia państwa członkowskie do uzyskania dostępu do baz danych Interpolu za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania podczas rozpatrywania wniosków o wydanie wizy lub zezwolenia na pobyt.

(5)

Art. 9 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 (3) oraz art. 12 rozporządzenia (UE) 2018/1240 stanowi, że przeszukiwania baz danych Interpolu są realizowane w taki sposób, by żadne informacje nie zostały ujawnione właścicielowi wpisu w bazie Interpolu. Art. 65 rozporządzenia (UE) 2018/1240 stanowi, że dane osobowe nie są przekazywane ani udostępniane państwom trzecim, organizacjom międzynarodowym ani podmiotom prywatnym z wyjątkiem przekazywania danych do Interpolu na potrzeby automatycznego przeszukiwania baz Interpolu SLTD i TDAWN; stanowi on także, że takie przekazywanie podlega przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (4).

(6)

Umowa powinna stanowić podstawę prawną do upoważnienia personelu statutowego stałej służby Fronteksu (personel kategorii 1) do uzyskania dostępu do odpowiednich baz danych Interpolu w celu wykonywania ich zadań.

(7)

W art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/1896 ustanowiono możliwość współpracy Fronteksu z organizacjami międzynarodowymi, do których w szczególności należy Interpol. Zgodnie z art. 82 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/1896 członkowie zespołów ze stałej służby Fronteksu mogą wykonywać wszelkie zadania i korzystać z wszelkich uprawnień w zakresie kontroli granicznej określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 (5) (kodeks graniczny Schengen). Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. e) i art. 8 ust. 3 lit. a) pkt (i) i (ii) oraz art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2016/399 obejmuje to sprawdzanie obywateli państw trzecich w bazach Interpolu (w szczególności w bazie Interpolu SLTD) na granicach zewnętrznych państw członkowskich i państw trzecich uczestniczących we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen w odniesieniu do kontroli osób na granicach zewnętrznych.

(8)

Agencja Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 (6), powinna wspierać techniczne wdrażanie dostępu do baz danych Interpolu w kontekście rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 (7) oraz rozporządzeń (UE) 2018/1240 i (UE) 2019/817, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1726.

(9)

W art. 94 rozporządzenia (UE) 2018/1725 określono warunki przekazywania operacyjnych danych osobowych organizacjom międzynarodowym.

(10)

Umowa powinna być w pełni zgodna z przepisami dotyczącymi ochrony danych określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (8), rozporządzeniu (UE) 2018/1725 oraz dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 (9).

(11)

Umowa powinna być w pełni zgodna z prawami podstawowymi i nie naruszać zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”), w szczególności prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego uznanego w art. 7 Karty, prawa do ochrony danych osobowych uznanego w art. 8 Karty oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu uznanego w art. 47 Karty. Umowa powinna być stosowana zgodnie ze wszystkimi prawami i zasadami zapisanymi w Karcie.

(12)

Umowa nie powinna naruszać praw i obowiązków państw członkowskich w ich stosunkach z Interpolem, które nie wchodzą w zakres umowy.

(13)

Zgodnie z art. 1, 2 i 2a Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(14)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (10); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(15)

Zgodnie z art. 41 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię dnia 25 maja 2021 r. (11),