(1)

Rozporządzenie (UE) nr 649/2012 wdraża konwencję rotterdamską w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (2) (zwaną dalej „konwencją rotterdamską”).

(2)

Rozporządzeniami wykonawczymi (UE) 2019/677 (3), (UE) 2019/989 (4), (UE) 2019/1100 (5), (UE) 2019/1090 (6), (UE) 2018/1532 (7), (UE) 2019/344 (8), (UE) 2018/1043 (9), (UE) 2018/1917 (10), (UE) 2018/1019 (11), (UE) 2018/309 (12), (UE) 2018/1501 (13) i (UE) 2018/1914 (14) Komisja postanowiła nie odnawiać zatwierdzenia substancji chlorotalonil, chlorprofam, desmedifam, dimetoat, dikwat, etoprofos, fenamidon, flurtamon, oksasulfuron, propineb, pimetrozyna oraz chinoksyfen jako substancji czynnych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (15), skutkiem czego substancje te zostały objęte zakazem dotyczącym wszystkich zastosowań w kategorii „pestycydy” ze względu na brak innych zastosowań w tej kategorii. Substancje te należy zatem dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(3)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/1500 (16) Komisja postanowiła nie odnawiać zatwierdzenia substancji tiuram jako substancji czynnej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, skutkiem czego zakazano stosowania tej substancji w podkategorii „pestycydy z grupy środków ochrony roślin”, o której mowa w rozporządzeniu (UE) nr 649/2012. Ponieważ tiuram został zatwierdzony na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (17) wyłącznie w odniesieniu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 9, które należą do podkategorii „pozostałe pestycydy, w tym produkty biobójcze”, o której mowa w rozporządzeniu (UE) nr 649/2012, praktycznie wszystkie zastosowania tej substancji są objęte zakazem na poziomie kategorii „pestycydy”. W związku z tym uznaje się, że tiuram podlega surowemu ograniczeniu w Unii na poziomie kategorii „pestycydy” i należy go dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(4)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/1865 (18) Komisja postanowiła nie odnawiać zatwierdzenia substancji propikonazol jako substancji czynnej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, skutkiem czego zakazano stosowania tej substancji w podkategorii „pestycydy z grupy środków ochrony roślin”. Zakaz ten nie stanowi surowego ograniczenia stosowania wspomnianej substancji na poziomie kategorii „pestycydy”, z uwagi na to, że propikonazol jest zatwierdzony do kilku zastosowań w podkategorii „pozostałe pestycydy, w tym produkty biobójcze”. Propikonazol został zatwierdzony do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 7, 8 i 9 na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Substancję propikonazol należy zatem dodać do wykazu chemikaliów w części 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(5)

Złożono wniosek o odnowienie zatwierdzenia klotianidyny i tiametoksamu, ale wnioskodawcy wycofali ten wniosek po przyjęciu rozporządzeń wykonawczych (UE) 2018/784 (19) i (UE) 2018/785 (20), w których Komisja podjęła decyzję o zmianie warunków zatwierdzania odpowiednio substancji czynnych klotianidyna i tiametoksam zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009. Ponieważ wspomniane zatwierdzenia klotianidyny i tiametoksamu wygasły, stosowanie tych substancji jest zakazane w podkategorii „pestycydy z grupy środków ochrony roślin”. Zakaz ten stanowi surowe ograniczenie stosowania wspomnianych substancji na poziomie kategorii „pestycydy”, ponieważ praktycznie wszystkie zastosowania klotianidyny i tiametoksamu są objęte zakazem, jako że klotianidyna i tiametoksam są zatwierdzone wyłącznie w odniesieniu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 18 na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012 w podkategorii „pozostałe pestycydy, w tym produkty biobójcze”. Substancje klotianidyna i tiametoksam należy zatem dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(6)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/783 (21) Komisja podjęła decyzję o zmianie warunków zatwierdzenia substancji czynnej imidaklopryd zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009, skutkiem czego surowo ograniczono stosowanie tej substancji w podkategorii „pestycydy z grupy środków ochrony roślin”. To surowe ograniczenie nie stanowi surowego ograniczenia stosowania wspomnianej substancji na poziomie kategorii „pestycydy” z uwagi na to, że imidaklopryd jest zatwierdzony w odniesieniu do kilku zastosowań w podkategorii „pozostałe pestycydy, w tym produkty biobójcze”. Imidaklopryd został zatwierdzony do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 18 na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Imidaklopryd jest ponadto stosowany w weterynaryjnych produktach leczniczych zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (22). Substancję imidaklopryd należy zatem dodać do wykazu chemikaliów w części 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(7)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/404 (23) Komisja postanowiła przedłużyć okres zatwierdzenia substancji czynnej glufosynat zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 w następstwie wniosku o odnowienie zatwierdzenia tej substancji czynnej. Ponieważ wniosek ten został wycofany, glufosynat nie jest już zatwierdzony jako substancja czynna na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, skutkiem czego zakazano stosowania tej substancji w odniesieniu do wszystkich zastosowań w kategorii „pestycydy” ze względu na brak innych zastosowań w tej kategorii. Substancję tę należy zatem dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(8)

Podczas dziewiątego posiedzenia Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej w maju 2019 r. do załącznika III do tej konwencji postanowiono włączyć substancje forat i heksabromocyklododekan, skutkiem czego substancje te zostały objęte procedurą zgody po uprzednim poinformowaniu zgodnie z konwencją. Substancję forat należy zatem dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 3 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012. Heksabromocyklododekan jest już wymieniony w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 649/2012 i w związku z tym objęty zakazem wywozu. Substancję tę należy zatem dodać do wykazu chemikaliów w części 3 załącznika I do wspomnianego rozporządzenia.

(9)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 (24) wprowadza zakaz wywozu rtęci, niektórych mieszanin rtęci metalicznej z innymi substancjami, niektórych związków rtęci i niektórych produktów z dodatkiem rtęci. Te zakazy wywozu należy uwzględnić w części 2 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 649/2012.

(11)

Należy dać wszystkim zainteresowanym stronom odpowiednią ilość czasu na podjęcie działań koniecznych do zastosowania się do niniejszego rozporządzenia, a państwom członkowskim – na zastosowanie środków koniecznych do jego wdrożenia,

a)

w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

b)

w załączniku V wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.