(1)

Decyzją Rady nr 376/2014/UE (2) zezwolono Portugalii na stosowanie obniżonej stawki akcyzy w autonomicznym regionie Madery na lokalnie produkowane i spożywane rum i likiery oraz w autonomicznym regionie Azorów na lokalnie produkowane i spożywane likiery i okowity, która to stawka może być niższa od minimalnej stawki akcyzy określonej w dyrektywie Rady 92/84/EWG (3), ale nie niższa od podstawowej krajowej stawki akcyzy na alkohol o więcej niż 75 %.

(2)

W lutym 2019 r. władze portugalskie zwróciły się do Komisji o przedłożenie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie przedłużenia terminu zezwolenia określonego w decyzji nr 376/2014/UE na tych samych warunkach, a także w sprawie rozszerzenia zakresu geograficznego na Portugalię kontynentalną z bardziej ograniczonym obniżeniem na okres kolejnych siedmiu lat, od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.

(3)

Producenci w regionach autonomicznych Madery i Azorów napotykają trudności w dostępie do rynków poza tymi regionami, a rynki regionalne i lokalne to jedyne możliwe rynki zbytu niektórych produktów alkoholowych. Ci producenci obciążeni są dodatkowymi kosztami, ponieważ surowce pochodzenia rolniczego są droższe niż w normalnych warunkach produkcji, co wynika z niewielkiego rozmiaru, rozdrobnienia i niskiego poziomu mechanizacji gospodarstw rolnych. Dodatkowo – ze względu na topografię, klimat, glebę i rzemieślniczy charakter produkcji – produkcja w przetwórstwie trzciny cukrowej jest niższa niż w innych najbardziej oddalonych regionach. Ponadto transport na wyspy niektórych surowców i opakowań, które nie są produkowane lokalnie, generuje dodatkowe koszty.

(4)

W przypadku Azorów charakter wyspiarski jest podwójny, ponieważ jest to grupa wysp rozrzuconych na dużej przestrzeni. Transport w tych oddalonych, wyspiarskich regionach jeszcze bardziej zwiększa dodatkowe koszty. To samo dotyczy niektórych niezbędnych podróży i wysyłek na kontynent. Konieczne jest również ponoszenie dodatkowych kosztów przechowywania gotowych produktów, gdyż lokalne spożycie nie obejmuje całej produkcji, szczególnie w przypadku rumu. Niewielki rozmiar regionalnego rynku zwiększa jednostkowe koszty, zwłaszcza w wyniku niekorzystnej relacji między kosztami stałymi a produkcją. Wspomniani producenci muszą także ponosić dodatkowe koszty ogólne wynikające z charakteru lokalnej gospodarki, w szczególności zwiększone koszty pracy i energii.

(5)

Produkcja rumu wzrosła w wyniku zwiększonej produkcji trzciny cukrowej. Chociaż część rumu składuje się w celu uszlachetnienia lub wykorzystuje się jako bazę likierów, składowanie niesprzedanych ilości rumu dodatkowo zwiększa koszty ponoszone przez producentów. W wyniku dodatkowych kosztów producenci w regionach autonomicznych Madery i Azorów nie są w stanie konkurować z producentami spoza tych regionów ze względu na wyższą cenę produktu końcowego i w związku z tym nie mają dostępu do innych rynków. Dostęp do rynku Portugalii kontynentalnej z obniżonymi stawkami podatku akcyzowego rozwiązałby tę kwestię.

(6)

W celu uniknięcia poważnego ograniczenia rozwoju w regionach autonomicznych Madery i Azorów oraz utrzymania przemysłu alkoholowego i zatrudnienia w tych regionach, należy odnowić i rozszerzyć zakres zezwolenia określonego w decyzji nr 376/2014/UE.

(7)

Decyzję nr 376/2014/UE stosuje się do dnia 31 grudnia 2020 r. Dla jasności konieczne jest przyjęcie nowej decyzji zezwalającej Portugalii na stosowanie obniżonej stawki akcyzy w regionach autonomicznych Madery i Azorów.

(8)

Ponieważ korzyść podatkowa nie wykracza ponad to, co jest konieczne do wyrównania dodatkowych kosztów, a przedmiotowe ilości pozostają niewielkie i korzyść podatkowa ogranicza się do spożycia w autonomicznych regionach Madery i Azorów oraz Portugalii kontynentalnej, środek nie podważa integralności i spójności porządku prawnego Unii.

(9)

Aby umożliwić Komisji ocenę, czy warunki uzasadniające zezwolenie są nadal spełniane, do dnia 30 września 2025 r. Portugalia powinna przedłożyć Komisji sprawozdanie z monitorowania.

(10)

Niniejsza decyzja nie narusza ewentualnego stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),