(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 515/2014 przeznacza się kwotę 791 000 000 EUR na opracowanie systemów informatycznych wspierających zarządzanie przepływami migracyjnymi przez granice zewnętrzne, z zastrzeżeniem przyjęcia odpowiednich aktów ustawodawczych Unii.

(2)

Art. 15 rozporządzenia (UE) nr 515/2014 upoważnia Komisję do przyjęcia aktu delegowanego określającego podział kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 515/2014, przeznaczonej na opracowanie systemów informatycznych, w przypadku gdy podział takiej kwoty nie został określony w odpowiednich aktach ustawodawczych Unii.

(3)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 (2) ustanowiło europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS). ETIAS jest głównym komponentem systemów informatycznych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 515/2014.

(4)

W rozporządzeniu (UE) 2018/1240 nie określono ani całkowitej wielkości środków – które mają zostać uruchomione z puli środków finansowych w wysokości 791 000 000 EUR przewidzianej w rozporządzeniu (UE) nr 515/2014 na pokrycie kosztów związanych ze stworzeniem ETIAS – ani podziału według rodzajów kosztów i beneficjentów. W związku z tym konieczne jest określenie takiego przydziału oraz odpowiedniego podziału na poszczególnych beneficjentów za pośrednictwem aktu delegowanego Komisji, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 515/2014.

(5)

Rozporządzenie (UE) nr 515/2014 określa w art. 6 ust. 3a całkowitą kwotę 96,5 mln EUR, którą mają otrzymać państwa członkowskie na pokrycie kosztów związanych ze stworzeniem ETIAS.

(6)

Z kwoty przewidzianej w art. 5 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 515/2014 należy udostępnić łączny przydział w wysokości 209 904 000 EUR na pokrycie kosztów związanych ze stworzeniem systemu ETIAS, o którym mowa w art. 85 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

(7)

Z tego całkowitego przydziału należy przydzielić kwotę 100 873 000 EUR. Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości ustanowionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 (3) (zwanej „eu-LISA”). Takie finansowanie powinno pokrywać, zgodnie z art. 85 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1240, koszty poniesione przez agencję eu-LISA w związku ze stworzeniem systemu informacyjnego ETIAS, w szczególności stworzeniem systemu centralnego, jednolitego interfejsu krajowego w każdym państwie członkowskim, bezpiecznej infrastruktury łączności między systemem centralnym a jednolitymi interfejsami krajowymi, ogólnodostępnej strony internetowej i aplikacji mobilnej na urządzenia mobilne, usługi poczty elektronicznej, usługi bezpiecznego konta, bramy sieciowej dla przewoźników, usługi sieciowej i oprogramowania umożliwiającego centralnej jednostce ETIAS i jednostkom krajowym ETIAS rozpatrywanie wniosków.

(8)

Z tego całkowitego przydziału należy przydzielić kwotę 12 531 000 EUR. Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej ustanowionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 (4) (Frontex). Takie finansowanie powinno pokrywać, zgodnie z art. 85 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1240, koszty poniesione przez Frontex w związku z utworzeniem jednostki centralnej ETIAS, w tym przygotowaniem przestrzeni biurowej, zakupem i instalacją sprzętu IT, który będzie wykorzystywany przez personel, oraz rekrutacją i szkoleniem pracowników jednostki centralnej.

(9)

Z tego całkowitego przydziału należy przydzielić łączną kwotę 96 500 000 EUR państwom członkowskim wdrażającym ETIAS. Takie finansowanie powinno pokrywać, zgodnie z art. 85 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1240, koszty poniesione przez państwa członkowskie w związku z integracją istniejącej krajowej infrastruktury granicznej i połączeniem z jednolitym interfejsem krajowym, obsługą jednolitego interfejsu krajowego oraz stworzeniem krajowych jednostek ETIAS, w tym zakupem i instalacją sprzętu IT, który będzie wykorzystywany przez personel, oraz rekrutacją i szkoleniem pracowników. Ponieważ koszty tych działań są bardzo podobne w każdym państwie członkowskim, niezależnie od wielkości kraju, długości granic zewnętrznych, liczby przejść granicznych, liczby osób przekraczających granice itp., kwota ta powinna zostać przydzielona uczestniczącym państwom członkowskim w równych częściach.

(10)

Zważywszy, że rozporządzenie (UE) 2018/1240 powstało w oparciu o dorobek Schengen, zgodnie z art. 4 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania postanowiła wdrożyć rozporządzenie (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego (5). Dania jest zatem związana niniejszym rozporządzeniem na mocy prawa międzynarodowego.

(11)

Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (6) nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa. Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związane ani go nie stosuje.

(12)

Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (7) nie mają zastosowania do Irlandii. Irlandia nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani go nie stosuje.

(13)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji Rady 1999/437/WE (9).

(14)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (11).

(15)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (12), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (13).

(16)

Niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany odpowiednio w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r., art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2005 r. oraz art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2011 r.

(17)

Ze względu na fakt, iż konieczne jest jak najszybsze rozpoczęcie praktycznego wdrażania rozporządzenia (UE) 2018/1240, tak aby ETIAS stał się, zgodnie z planem, w pełni operacyjny trzy lata po wejściu w życie tego rozporządzenia, oraz aby w związku z tym umożliwić szybkie zastosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(18)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią ekspertów ze wszystkich państw członkowskich, z którymi się specjalnie w tym celu skonsultowano.

(19)

Należy zatem odpowiednio uzupełnić rozporządzenie (UE) nr 515/2014,