(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (2) stanowi obecne ramy prawne dla wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Przewiduje ono wsparcie na rzecz obszarów z ograniczeniami naturalnymi, innych niż obszary górskie. Biorąc pod uwagę przedłużenie do 2019 r. – na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 (3) – terminu wytyczenia na nowo obszarów z ograniczeniami naturalnymi innych niż obszary górskie oraz krótszy okres dostosowania się dla rolników, którzy nie będą już kwalifikować się do płatności, degresywne płatności przejściowe, które uruchomione zostaną dopiero w 2019 r., powinny rozpoczynać się na poziomie nie wyższym niż 80 % średnich płatności ustalonych w okresie programowania 2014–2020. Poziom płatności powinien zostać ustalony w taki sposób, aby poziom końcowy w 2020 r. odpowiadał połowie poziomu początkowego.

(2)

W celu zapewnienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom pomocy w terminowym przygotowaniu przyszłej wspólnej polityki rolnej (WPR) oraz zagwarantowania płynnego przejścia do następnego okresu programowania, należy wyjaśnić, że działania związane z przygotowaniem przyszłej WPR można finansować poprzez pomoc techniczną z inicjatywy Komisji.

(3)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (4) stanowi obecne ramy prawne płatności bezpośrednich. Chociaż większość jego przepisów może mieć zastosowanie tak długo, jak rozporządzenie to pozostaje w mocy, inne przepisy wyraźnie odnoszą się do lat kalendarzowych 2015–2019, objętych wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014–2020. W przypadku niektórych innych przepisów nie przewidziano wyraźnie ich stosowania po roku kalendarzowym 2019. W czerwcu 2018 r. Komisja przedłożyła wniosek dotyczący nowego rozporządzenia zastępującego rozporządzenie (UE) nr 1307/2013, lecz dopiero od dnia 1 stycznia 2021 r. W związku z tym, należy wprowadzić pewne dostosowania techniczne w rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013, tak aby można je było sprawnie stosować w roku kalendarzowym 2020.

(4)

Obowiązek określony w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 dotyczący zmniejszenia części kwoty płatności bezpośrednich, która ma zostać przyznana rolnikowi na dany rok kalendarzowy, przekraczającej 150 000 EUR, ma nadal zastosowanie tak długo, jak rozporządzenie to pozostaje w mocy. Jednak artykuł ten stanowi jedynie, że państwa członkowskie mają obowiązek powiadamiania o swoich decyzjach oraz o szacunkowej kwocie takich zmniejszeń na lata 2015–2019. W celu zapewnienia ciągłości istniejącego systemu państwa członkowskie powinny również powiadomić o swoich decyzjach w odniesieniu do roku 2020 oraz o szacunkowej kwocie takich zmniejszeń na rok 2020.

(5)

Elastyczność między filarami oznacza opcjonalne przesunięcie środków pomiędzy płatnościami bezpośrednimi a rozwojem obszarów wiejskich. Zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 państwa członkowskie mogą skorzystać z tej elastyczności w odniesieniu do lat kalendarzowych 2014–2019. W celu umożliwienia państwom członkowskim dalszej realizacji ich strategii, należy również dopuścić elastyczność między filarami w odniesieniu do roku kalendarzowego 2020 odpowiadającemu rokowi budżetowemu 2021.

(6)

W związku ze zmianą art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2020 należy dostosować odniesienia do tego artykułu w kontekście obowiązku państw członkowskich do liniowego zmniejszenia lub podwyższenia wartości uprawnień do płatności ze względu na wahania rocznego pułapu krajowego, wynikające z powiadomień o stosowaniu elastyczności między filarami.

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz (UE) nr 1307/2013.

(8)

W celu szybkiego zapewnienia państwom członkowskim niezbędnej elastyczności oraz zapewnienia ciągłości polityki rozwoju obszarów wiejskich w ostatnich latach okresu programowania 2014–2020, należy przewidzieć wyjątek od ośmiotygodniowego terminu, o którym mowa w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, TFUE i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

(9)

W celu szybkiego zapewnienia państwom członkowskim niezbędnej elastyczności oraz zapewnienia ciągłości polityki rozwoju obszarów wiejskich w ostatnich latach okresu programowania 2014–2020, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 marca 2019 r.,

1)

w art. 31 ust. 5 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku gdy płatności degresywne uruchomione zostają dopiero w 2019 r., płatności te rozpoczynają się na poziomie nie wyższym niż 80 % średniej płatności ustalonej w okresie programowania 2014–2020. Poziom płatności określa się w taki sposób, aby poziom końcowy w 2020 r. wynosił połowę poziomu początkowego.”;

2)

w art. 51 ust. 1 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„EFRROW może finansować działania przygotowujące wdrażanie WPR w następnym okresie programowania.”.

1)

art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2)

w art. 11 ust. 6 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W odniesieniu do roku 2020 państwa członkowskie powiadamiają Komisję o decyzjach podjętych zgodnie z niniejszym artykułem oraz o każdej szacunkowej kwocie zmniejszeń do dnia 31 grudnia 2019 r.”;

3)

w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:

4)

art. 22 ust. 5 otrzymuje brzmienie: