RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 241,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE (1)„organizm zmodyfikowany genetycznie (GMO)” oznacza organizm z wyjątkiem istoty ludzkiej, w którym materiał genetyczny został zmieniony w sposób nie zachodzący w warunkach naturalnych wskutek krzyżowania lub naturalnej rekombinacji. Wykazy technik uzupełniają tę definicję i określają zakres tej dyrektywy. Definicja i wykazy technik zostały sporządzone przy uwzględnieniu technik hodowli, które były dostępne i były stosowane w momencie przyjęcia dyrektywy 2001/18/WE.

(2)

Od tego czasu poczyniono znaczne postępy w rozwoju nowych technik hodowli, co prowadzi do niepewności co do tego, czy te nowe techniki hodowli są objęte zakresem definicji GMO i zakresem dyrektywy 2001/18/WE, a w konsekwencji czy uzyskane w ich wyniku produkty powinny podlegać obowiązkom określonym w tej dyrektywie.

(3)	W swoim wyroku w sprawie C-528/16 (2) Trybunał Sprawiedliwości, po rozważeniu ogólnych celów dyrektywy 2001/18/WE, orzekł, że nowe techniki mutagenezy są objęte zakresem tej dyrektywy i podlegają obowiązkom w niej określonym.

(4)

Wyrok zapewnił jasność prawa co do statusu nowych technik mutagenezy, ale wskazał także na kwestie praktyczne, które mają znaczenie dla właściwych organów krajowych, przemysłu unijnego, w szczególności w sektorze hodowli roślin, badań naukowych i innych. Pytania te dotyczą między innymi tego, w jaki sposób zapewnić zgodność z dyrektywą 2001/18/WE, gdy produktów uzyskanych za pomocą nowych technik mutagenezy nie można odróżnić, przy zastosowaniu obecnych metod, od produktów powstałych w wyniku naturalnej mutacji, oraz tego w jaki sposób zapewnić w takiej sytuacji równe traktowanie importowanych produktów i produktów wytworzonych w Unii.

(5)

Rada jest zdania, że w celu wyjaśnienia sytuacji konieczne jest przeprowadzenie analizy zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (3), w szczególności zgodnie z jego ust. 10 dotyczącym stosowania art. 225 i 241 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Rada wzywa Komisję do przedłożenia do dnia 30 kwietnia 2021 r. analizy w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-528/16 dotyczącej statusu nowych technik genomowych na podstawie prawa Unii.

Artykuł 2

1. Rada zwraca się do Komisji o przedstawienie, o ile jest to stosowne w świetle wyników analizy, wniosku lub o poinformowanie Rady o innych środkach wymaganych w następstwie analizy.

2. Zgodnie z przyjętą praktyką Rada zwraca się do Komisji, by wraz z wnioskiem przedstawiła ocenę skutków.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2019 r.

W imieniu Rady

L. ANDERSSON

Przewodniczący

(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylająca dyrektywę Rady 90/220/EWG (Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1).

(2) Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 25 lipca 2018 r., Confédération paysanne i in. przeciwko Premier ministre i Ministre de l’agriculture, de l’agroalimentaire et de la forêt, C-528/16, ECLI:EU:C:2018:583.