KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 r. ustanawiającą warunki zdrowotne zwierząt wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie nasienia bydła domowego (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 2 akapit pierwszy i art. 11 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Dnia 22 marca 2019 r. Rada Europejska przyjęła – w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem – decyzję (UE) 2019/476 (2) przedłużającą okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE. Zgodnie z tą decyzją, jeżeli Izba Gmin nie zatwierdzi umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r., okres przewidziany w art. 50 ust. 3 TUE przedłuża się do dnia 12 kwietnia 2019 r. Jako że umowy o wystąpieniu nie zatwierdzono do dnia 29 marca 2019 r., prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie od dnia 13 kwietnia 2019 r. („dzień wystąpienia”).

(2)	W załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji 2011/630/UE (3) ustanowiono wykaz państw trzecich lub części ich terytoriów, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz nasienia bydła domowego.

(3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przedstawiło niezbędne gwarancje, że to państwo i niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej będą od dnia wystąpienia przestrzegać warunków ustanowionych w decyzji wykonawczej 2011/630/UE w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek nasienia bydła domowego, ponieważ nadal będą przestrzegać przepisów Unii przez początkowy okres co najmniej dziewięciu miesięcy.

(4)

W związku z tym, biorąc pod uwagę te szczegółowe gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz aby zapobiec niepotrzebnym zakłóceniom w handlu po dniu wystąpienia, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz niektóre terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy włączyć do określonego w załączniku I do decyzji wykonawczej 2011/630/UE wykazu państw trzecich lub ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek nasienia bydła domowego.

(5)	Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do decyzji wykonawczej 2011/630/UE.

(6)	Niniejszą decyzję należy stosować od dnia 13 kwietnia 2019 r., chyba że w tym dniu prawo Unii nadal będzie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz w Zjednoczonym Królestwie.

(7)	Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do decyzji wykonawczej 2011/630/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 13 kwietnia 2019 r.

Niniejszej decyzji nie stosuje się jednak, jeżeli w tym dniu prawo Unii nadal będzie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz w Zjednoczonym Królestwie.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 kwietnia 2019 r.

W imieniu Komisji

Jyrki KATAINEN

Wiceprzewodniczący

(2) Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 80 I z 22.3.2019, s. 1).

(3) Decyzja wykonawcza Komisji 2011/630/UE z dnia 20 września 2011 r. w sprawie przywozu do Unii nasienia bydła domowego (Dz.U. L 247 z 24.9.2011, s. 32).