|
4.4.2019 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 95/11 |
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/545
z dnia 3 kwietnia 2019 r.
zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2018/2030 stwierdzającą, na ograniczony okres, że ramy regulacyjne mające zastosowanie do centralnych depozytów papierów wartościowych ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej są równoważne zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (1), w szczególności jego art. 25 ust. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Zgodnie z art. 2 decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/2030 (2) decyzję tę stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) i w Zjednoczonym Królestwie na podstawie art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, chyba że umowa o wystąpieniu wejdzie w życie przed tą datą lub przedłużony zostanie dwuletni okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. |
|
(2) |
W dniu 22 marca 2019 r. Rada Europejska – w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem – przyjęła decyzję (UE) 2019/476 (3) przedłużającą okres określony w art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. W związku z tym nie zostanie spełniony drugi warunek dotyczący stosowania decyzji wykonawczej (UE) 2018/2030, a mianowicie, że nie zostanie przedłużony dwuletni okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. |
|
(3) |
Powody leżące u podstaw decyzji wykonawczej (UE) 2018/2030 pozostają jednak zasadne, niezależnie od tego, o ile przedłużony zostanie okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. W szczególności w przypadku wystąpienia bez zawarcia umowy po upływie przedłużonego okresu, nadal istnieje potencjalne ryzyko w odniesieniu do niektórych usług świadczonych na rzecz podmiotów z Unii przez centralne depozyty papierów wartościowych, które uzyskały już zezwolenie w Zjednoczonym Królestwie i których nie da się zastąpić w perspektywie krótkoterminowej. W związku z tym, jeżeli Zjednoczone Królestwo wystąpi z Unii bez zawarcia umowy, decyzję wykonawczą (UE) 2018/2030 należy stosować. |
|
(4) |
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2018/2030. |
|
(5) |
Niniejsza decyzja powinna wejść w życie w trybie pilnym w celu zapewnienia jej stosowania w przypadku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez zawarcia umowy o wystąpieniu po upływie okresu, o którym mowa w art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, przedłużonego przez Radę Europejską w dniu 22 marca 2019 r. |
|
(6) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 2 decyzji wykonawczej (UE) 2018/2030 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Niniejszej decyzji nie stosuje się jednak, jeżeli umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zgodnie z art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej wejdzie w życie przed datą, o której mowa w akapicie drugim niniejszego artykułu.”.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 kwietnia 2019 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1.
(2) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/2030 z dnia 19 grudnia 2018 r. stwierdzająca, na ograniczony okres, że ramy regulacyjne mające zastosowanie do centralnych depozytów papierów wartościowych ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej są równoważne zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 (Dz.U. L 325 z 20.12.2018, s. 47).
(3) Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (DzU L 80 I z 22.3.2019, s. 1.).