(1)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (1) nałożono wymóg ustanowienia środków ochronnych, z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, obejmujących w stosownych przypadkach sprawozdania przygotowane przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa i inne organy doradcze, jak również z uwzględnieniem wszelkich opinii otrzymanych od komitetów doradczych, które powołano dla odpowiednich obszarów geograficznych lub dziedzin kompetencji, oraz wspólnych zaleceń wydanych przez państwa członkowskie.

(2)

Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – niektórych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Uprawnienia do połowów powinny być przydzielane państwom członkowskim w taki sposób, by zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa, i z należytym uwzględnieniem celów wspólnej polityki rybołówstwa (zwanej dalej „WPRyb”) określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013.

(3)

Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 stanowi, że celem WPRyb jest osiągnięcie współczynnika eksploatacji na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu (zwanego dalej „MSY”) w miarę możliwości do 2015 r., a w sposób stopniowy i narastający – najpóźniej do 2020 r. dla wszystkich stad.

(4)

Całkowite dopuszczalne połowy (TAC) należy zatem ustalać, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również biorąc pod uwagę opinie wyrażane podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami.

(5)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1139 (2) ustanowiono wieloletni plan w odniesieniu do stad dorsza atlantyckiego, śledzia atlantyckiego i szprota w Morzu Bałtyckim oraz połowów eksploatujących te stada (zwany dalej „planem”). Plan ma na celu zapewnienie, aby eksploatacja żywych zasobów morza pozwalała na odtwarzanie i utrzymywanie populacji poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających zapewnić MSY. W tym celu jak najszybciej, w sposób stopniowy i narastający, do 2020 r. należy dla tych stad osiągnąć docelowe poziomy śmiertelności połowowej wyrażone w postaci przedziałów. Limity połowowe mające zastosowanie w 2019 r. do stad dorsza atlantyckiego, śledzia atlantyckiego i szprota w Morzu Bałtyckim należy ustalić z myślą o osiągnięciu celów planu.

(6)

Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) wskazała, że biomasa stada śledzia atlantyckiego w podrejonach ICES 20–24 w zachodniej części Morza Bałtyckiego znajduje się poniżej punktów odniesienia ochrony wyrażonych jako poziomy biomasy stada tarłowego i zawartych w kolumnie A załącznika II do rozporządzenia (UE) 2016/1139. Zgodnie z art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia przyjmuje się wszystkie odpowiednie środki zaradcze, aby zapewnić przywrócenie odnośnego stada do poziomu umożliwiającego osiągnięcie MSY. W tym celu należy uwzględnić harmonogram realizacji celów WPRyb ogólnie, a w szczególności planu, ze względu na oczekiwane skutki wprowadzonych środków zaradczych oraz konieczność zapewnienia korzyści ekonomicznych, społecznych i w zakresie zatrudnienia, zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W związku z tym zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1139 uprawnienia do połowów w odniesieniu do stada śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego należy ustalić na poziomie poniżej przedziału śmiertelności połowowej określonego w kolumnie A załącznika I do tego rozporządzenia, ponieważ poziom ten uwzględnia spadek biomasy.

(7)

W odniesieniu do stada dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego opinia naukowa wskazuje, że do ogólnej śmiertelności połowowej tego stada w znaczącym stopniu przyczyniają się połowy rekreacyjne i powinny one zostać ograniczone. Należy zatem ustalić dzienny limit przypadający na rybaka. Pozostaje to bez uszczerbku dla zasady względnej stabilności mającej zastosowanie do komercyjnej działalności połowowej.

(8)

W odniesieniu do stada dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego ICES nie była jeszcze w stanie ustalić biologicznych punktów odniesienia w następstwie zmian w biologii stada. Dlatego też, aby przyczynić się do osiągnięcia celów wyznaczonych w planie, wielkość TAC w odniesieniu do stada dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego należy ustalić zgodnie z podejściem ostrożnościowym ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 oraz wyznaczyć okres zamknięcia.

(9)

Aby zagwarantować pełne wykorzystanie uprawnień do połowów przybrzeżnych, należy wprowadzić ograniczoną elastyczność między obszarami w odniesieniu do łososia z podrejonów ICES 22–31 do podrejonu ICES 32 dla państw członkowskich, które zwróciły się o taką elastyczność.

(10)

Zgodnie z opinią ICES w połowach łososia 29 % tych połowów jest błędnie raportowanych, przede wszystkim jako połowy troci wędrownej. Z racji tego, że większość troci wędrownej w Morzu Bałtyckim jest eksploatowana w obszarach przybrzeżnych, należy zakazać połowów troci wędrownej poza obszarem czterech mil morskich i ograniczyć przyłowy troci wędrownej do 3 % połączonych połowów troci wędrownej i łososia co przyczyni się do zapobiegania nieprawidłowemu raportowaniu połowów łososia jako połowów troci wędrownej.

(11)

Korzystanie z uprawnień do połowów określonych w niniejszym rozporządzeniu podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (3), w szczególności jego art. 33 i 34, dotyczącym rejestrowania połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania Komisji danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem określić kody dotyczące wyładunków ryb ze stad objętych niniejszym rozporządzeniem, które to kody państwa członkowskie mają stosować, przesyłając dane Komisji.

(12)

W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 (4) wprowadzono dodatkowe ustalane z roku na rok warunki zarządzania TAC, w tym w art. 3 i 4 przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do zasobów objętych TAC przezornościowymi i analitycznymi. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia przy ustalaniu TAC Rada ma wskazać stada, w odniesieniu do których nie stosuje się art. 3 lub 4, w szczególności na podstawie biologicznego stanu zasobów. Ostatnio w odniesieniu do wszystkich stad objętych obowiązkiem wyładunku na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wprowadzono mechanizm elastyczności obejmującej kolejny rok. W związku z tym w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważałaby zasadę racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza, utrudniałaby realizację celów WPRyb i pogarszałaby biologiczny stan stad, należy ustalić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie w odniesieniu do TAC analitycznych tylko wówczas, gdy nie korzysta się z elastyczności obejmującej kolejny rok przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(13)

W oparciu o nowe opinie naukowe należy na okres od dnia 1 listopada 2018 r. do dnia 31 października 2019 r. ustalić wstępny TAC dotyczący okowiela w rejonie ICES 3a i wodach Unii rejonu ICES 2a i podobszaru ICES 4.

(14)

W poprzednich latach TAC sardeli europejskiej w podobszarach ICES 9 i 10 i wodach Unii rejonu CECAF 34.1.1 były ustalane na rok kalendarzowy. W lipcu 2018 r. ICES wydała opinię dotyczącą tego stada na okres od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. Okresy te należy dostosować w taki sposób, aby okres stosowania TAC był dopasowany do okresu objętego opinią ICES. Wyjątkowo i wyłącznie ze względu na to przejście należy zmienić TAC dotyczący sardeli europejskiej, aby objąć okres 18 miesięcy kończący się w dniu 30 czerwca 2019 r.

(15)

Aby uniknąć zakłócenia działalności połowowej oraz zapewnić unijnym rybakom środki utrzymania, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2019 r. W odniesieniu do sardeli europejskiej w podobszarach ICES 9 i 10 i wodach Unii rejonu CECAF 34.1.1 niniejsze rozporządzenie powinno mieć jednak zastosowanie od dnia 1 stycznia 2018 r. Takie stosowanie z mocą wsteczną pozostaje bez uszczerbku dla zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ uprawnienia do połowów dotyczące dłuższego okresu przekraczają uprawnienia pierwotnie ustalone na mocy rozporządzenia Rady (UE) 2018/120 (5). Ponadto niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do okowiela w rejonie ICES 3a i wodach Unii rejonie ICES 2a i w podobszarze ICES 4 od dnia 1 listopada 2018 r. do dnia 31 października 2019 r. W związku z pilnym charakterem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu,