a)

wykonywanie charakterystyki genetycznej, analizy filogenetycznej (związek z innymi szczepami tego samego wirusa) i przechowywanie szczepów wirusów capripox w celu ułatwienia świadczenia usług diagnostycznych w Unii oraz, jeżeli jest to właściwe i konieczne, na przykład w celu prowadzenia obserwacji epidemiologicznych lub weryfikacji diagnozy;

b)

tworzenie i aktualizowanie kolekcji szczepów i izolatów wirusów capripox oraz swoistych surowic i innych odczynników niezbędnych do diagnozowania chorób, gdy lub jeśli są dostępne;

c)

harmonizację diagnostyki oraz zapewnianie biegłości w przeprowadzaniu badań w Unii poprzez organizowanie i prowadzenie okresowych międzylaboratoryjnych badań porównawczych i zewnętrznych badań jakości z zakresu diagnozowania chorób na szczeblu Unii oraz okresowe przekazywanie wyników takich badań Komisji, państwom członkowskim oraz laboratoriom krajowym wyznaczonym do diagnozowania tych chorób;

d)

gromadzenie wiedzy fachowej o tych chorobach, aby umożliwić ich szybką diagnostykę różnicową, w szczególności w odniesieniu do innych istotnych chorób wirusowych;

e)

prowadzenie badań naukowych w celu unowocześniania metod zwalczania chorób we współpracy z laboratoriami krajowymi wyznaczonymi do diagnozowania tych chorób zgodnie z ustaleniami z Komisją;

f)

doradzanie Komisji w kwestiach naukowych związanych z wirusami capripox, w szczególności na temat wyboru i stosowania szczepów szczepionkowych wirusów capripox.

a)

przechowywanie i dostarczanie surowic standardowych oraz innych odczynników referencyjnych, takich jak wirusy, inaktywowane antygeny lub linie komórkowe, do tych laboratoriów w celu standaryzacji badań diagnostycznych i odczynników stosowanych w każdym państwie członkowskim, jeżeli wymagane są identyfikacja czynnika lub zastosowanie badań serologicznych;

b)

aktywną pomoc w diagnozowaniu chorób w związku z podejrzeniem i potwierdzeniem wystąpienia ognisk w państwach członkowskich poprzez otrzymywanie izolatów wirusów capripox do celów diagnostyki potwierdzającej, charakterystyki wirusów i przyczyniania się do badań i analiz epidemiologicznych. Niezwłoczne przekazywanie wyników tych działań Komisji, państwom członkowskim i właściwym krajowym laboratoriom wyznaczonym do diagnozowania tych chorób.

a)

udzielanie pomocy w organizowaniu szkoleń, kursów doszkalających i warsztatów dla pracowników krajowych laboratoriów wyznaczonych do diagnozowania chorób wywoływanych przez wirusy capripox i ekspertów w zakresie diagnostyki laboratoryjnej w celu harmonizacji technik diagnostycznych tych chorób w całej Unii;

b)

uczestnictwo w forach międzynarodowych poświęconych w szczególności standaryzacji i wdrażaniu metod analitycznych w odniesieniu do tych chorób;

c)

współpracę z właściwymi laboratoriami w państwach trzecich, w których choroby te występują w odniesieniu do metod diagnozowania chorób wywoływanych przez wirusy capripox;

d)

dokonywanie przeglądu na corocznych spotkaniach laboratoriów krajowych wyznaczonych do diagnozowania chorób wywoływanych przez wirusy capripox istotnych wymagań dotyczących badań ustalonych przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE) w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych i w podręczniku badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych;

e)

wspomaganie Komisji przy przeglądzie zaleceń OIE określonych w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych i w podręczniku badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych;

f)

uwzględnianie nowych osiągnięć w zakresie epidemiologii chorób wywoływanych przez wirusy capripox.