(1)

Art. 168 dyrektywy 2006/112/WE ustanawia prawo podatnika do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) naliczonego od dostarczanych mu towarów i świadczonych na jego rzecz usługi, które są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Art. 26 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy zawiera wymóg rozliczania się z VAT w przypadku użycia towarów stanowiących część majątku przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub, bardziej ogólnie, do celów innych niż działalność jego przedsiębiorstwa.

(2)

Na mocy decyzji wykonawczej Rady 2013/805/UE (2) Polska została upoważniona, do dnia 31 grudnia 2016 r., do ograniczenia do wysokości 50 % prawa do odliczania VAT od zakupu, nabycia wewnątrzwspólnotowego, przywozu, wynajmu lub leasingu niektórych silnikowych pojazdów drogowych oraz wydatków z nimi związanych, jeśli pojazd nie jest używany wyłącznie do celów działalności gospodarczej, a także do zwolnienia podatnika z obowiązku rozliczania się z VAT od wykorzystania pojazdów objętych ograniczeniem do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (zwanych dalej „środkami stanowiącymi odstępstwo”).

(3)

Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 8 lutego 2016 r. Polska wniosła o upoważnienie jej do dalszego stosowania środków stanowiących odstępstwo.

(4)

Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie, pismem z dnia 6 czerwca 2016 r., o wniosku złożonym przez Polskę. Pismem z dnia 8 czerwca 2016 r. Komisja powiadomiła Polskę, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku.

(5)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 decyzji 2013/805/UE Polska przedłożyła Komisji – wraz z wnioskiem o przedłużenie – sprawozdanie ze stosowania przywołanej decyzji, zawierające m.in. przegląd stosowanego ograniczenia procentowego dotyczącego prawa do odliczenia. Na podstawie dostępnych informacji Polska uważa, że stawka 50 % pozostaje zasadna. Jednocześnie, w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania, wymóg rozliczania się z VAT w przypadku użycia pojazdu silnikowego do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej powinien być zawieszony, jeśli pojazd ten podlega takiemu ograniczeniu. Te środki stanowiące odstępstwo mogą być uzasadnione potrzebą uproszczenia procedury naliczania VAT i zapobieżenia uchylaniu się od płacenia podatków poprzez niewłaściwe prowadzenie dokumentacji oraz składanie fałszywych deklaracji podatkowych.

(6)

Przedłużenie stosowania środków stanowiących odstępstwo powinno być ograniczone w czasie, tak aby można było ocenić ich skuteczność oraz stwierdzić, czy wskaźnik procentowy jest odpowiedni; należy zatem upoważnić Polskę do dalszego stosowania środków stanowiących odstępstwo do dnia 31 grudnia 2019 r.

(7)

Jeżeli Polska uzna za konieczne przedłużenie stosowania środków stanowiących odstępstwo na kolejny okres po roku 2019, najpóźniej do dnia 1 kwietnia 2019 r. powinna przedłożyć Komisji, wraz z wnioskiem o przedłużenie, sprawozdanie dotyczące stosowania środków stanowiących odstępstwo, zawierające przegląd stosowanego wskaźnika procentowego.

(8)

Przedłużenie stosowania środków stanowiących odstępstwo będzie miało jedynie niewielki wpływ na ogólną kwotę podatku pobieranego na końcowym etapie konsumpcji i nie wpłynie negatywnie na zasoby własne Unii z tytułu VAT.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2013/805/UE,