DECYZJA RADY (UE) 2016/1039

z dnia 16 czerwca 2016 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie wniosku Unii Europejskiejo przedłużenie zwolnienia WTO dotyczącego autonomicznego systemu preferencjiprzyznanego Bałkanom Zachodnim

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Art. IX ust. 3 i 4 porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „porozumieniem ustanawiającym WTO”) określa procedury stosowane przy zwolnieniu z obowiązków nałożonych na członków porozumieniem ustanawiającym WTO lub wielostronnymi porozumieniami handlowymi.

(2)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2000 (1) wprowadzające bezcłowe lub preferencyjne traktowanie produktów pochodzących z Bałkanów Zachodnich (Albania, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, była jugosłowiańska republika Macedonii, Kosowo (*1), Czarnogóra i Serbia) było wielokrotnie znacząco zmieniane i zostało ujednolicone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1215/2009 (2). Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1336/2011 (3) przedłużyło obowiązywanie autonomicznych preferencji handlowych do dnia 31 grudnia 2015 r.

Na podstawie rozporządzenia Rady (UE) nr 517/2013 (4) Chorwacja przestała podlegać zakresowi rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 po przystąpieniu do Unii Europejskiej. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/2423 (5) przedłużyło obowiązywanie autonomicznych preferencji handlowych do dnia 31 grudnia 2020 r. Rozporządzenie (WE) nr 1215/2009 w obowiązującym brzmieniu przewiduje swobodny dostęp do rynku Unii dla towarów pochodzących z krajów oraz terytoriów Bałkanów Zachodnich, z wyjątkiem niektórych produktów rolnych, względem których wprowadzono ograniczone koncesje w formie bezcłowych kontyngentów taryfowych.

(3)

W przypadku braku zwolnienia Unii z obowiązków na podstawie art. I ust. 1 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 oraz art. XIII GATT 1994 traktowanie przewidziane w autonomicznym systemie preferencji handlowych należałoby rozszerzyć, w koniecznym zakresie, na wszystkich pozostałych członków Światowej Organizacji Handlu (WTO).

(4)	W interesie Unii leży złożenie wniosku o przedłużenie zwolnienia WTO dotyczącego autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez Unię Bałkanom Zachodnim na podstawie art. IX ust. 3 Porozumienia WTO.

(5)	Unia jest zobowiązana przedłożyć taki wniosek WTO.

(6)	Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte przez Unię w ramach Rady Generalnej WTO w odniesieniu do tego wniosku,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu, obejmuje złożenie wniosku o przedłużenie do dnia 31 grudnia 2021 r. istniejącego zwolnienia WTO dotyczącego autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez Unię Europejską Bałkanom Zachodnim i opowiedzenie się za przyjęciem tego wniosku.

Niniejsze stanowisko zostanie przedstawione przez Komisję.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 czerwca 2016 r.

W imieniu Rady

L.F. ASSCHER

Przewodniczący

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2000 z dnia 18 września 2000 r. wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2820/98 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1763/1999 i (WE) nr 6/2000 (Dz.U. L 240 z 23.9.2000, s. 1).

(*1) Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie deklaracji niepodległości Kosowa.

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej (Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 1).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1336/2011 z dnia 13 grudnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej (Dz.U. L 347 z 30.12.2011, s. 1).

(4) Rozporządzenie Rady (UE) nr 517/2013 z dnia 13 maja 2013 r. dostosowujące niektóre rozporządzenia i decyzje w takich dziedzinach, jak swobodny przepływ towarów, swobodny przepływ osób, prawo spółek, polityka konkurencji, rolnictwo, bezpieczeństwo żywności, polityka weterynaryjna i fitosanitarna, polityka transportowa, energia, podatki, statystyka, sieci transeuropejskie, wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe, sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo, środowisko, unia celna, stosunki zewnętrzne, polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i obrony oraz instytucje w tej dziedzinie, w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2423 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej oraz zawieszające jego stosowanie w odniesieniu do Bośni i Hercegowiny (Dz.U. L 341 z 24.12.2015, s. 18).