(1)

W swojej decyzji 77/706/EWG (1) Rada postanowiła utworzyć mechanizm ustanawiania celu wspólnotowego dla zmniejszenia zużycia pierwotnych źródeł energii w przypadku trudności w dostawach ropy naftowej i produktów ropopochodnych.

(2)

W swojej decyzji 79/639/EWG (2) Komisja ustanowiła szczegółowe zasady wykonania decyzji 77/706/EWG.

(3)

Decyzje 77/706/EWG i 79/639/EWG ustanawiają skomplikowane procedury, które pociągają za sobą znaczące obciążenia administracyjne zarówno dla państw członkowskich, jak i Komisji, w tym różne obowiązki sprawozdawcze. Procedury te nie znalazły jakiegokolwiek praktycznego zastosowania.

(4)

W przypadku zakłócenia w dostawach ropy naftowej i produktów ropopochodnych zapasy interwencyjne mogą szybko i skutecznie zastąpić brakujące ilości, bez utrudniania działalności gospodarczej lub mobilności. W związku z powyższym zapasy interwencyjne są obecnie uznawane za główne narzędzie reagowania na zakłócenia w dostawach.

(5)

Ponadto dyrektywa Rady 2009/119/WE (3) ustanawia wzmocnione ramy w zakresie zapasów interwencyjnych, zapewniając ich dostępność i fizyczny dostęp do nich oraz określając procedury dotyczące ich wykorzystania.

(6)

Dyrektywa 2009/119/WE zobowiązuje również państwa członkowskie do wprowadzenia procedur, aby w sposób całościowy lub nakierowany na konkretne produkty ograniczyć zużycie, między innymi poprzez przyznanie pewnym grupom odbiorców pierwszeństwa dostępu do produktów naftowych.

(7)

W ramach programu sprawności i wydajności regulacyjnej Komisja dokonuje systematycznego przeglądu unijnych aktów prawnych w celu zidentyfikowania możliwości uproszczenia przepisów i zmniejszenia obciążeń regulacyjnych.

(8)

Decyzje 77/706/EWG i 79/639/EWG powinny zatem zostać uchylone,