17.2.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 41/43


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/250

z dnia 13 lutego 2015 r.

zmieniająca załączniki I i II do decyzji 2004/558/WE w odniesieniu do statusu krajów związkowych: Saksonii, Saksonii-Anhaltu, Brandenburgii, Berlina i Meklemburgii-Pomorza Przedniego jako obszarów wolnych od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 706)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2 i art. 10 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dyrektywie 64/432/EWG ustanowiono zasady do stosowania w wewnątrzunijnym handlu bydłem. Art. 9 tej dyrektywy stanowi, że w przypadku gdy państwo członkowskie posiada obowiązkowy krajowy program zwalczania jednej z chorób zakaźnych wymienionych w wykazie w załączniku E (II) do tej dyrektywy, może ono przedłożyć ten program Komisji do zatwierdzenia. Wykaz ten obejmuje zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła. Zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła to wyraźna kliniczna manifestacja objawów zakażenia wirusem opryszczki bydła typu 1 (BHV1). W art. 9 dyrektywy 64/432/EWG zdefiniowano także dodatkowe gwarancje, które mogą być wymagane w handlu wewnątrzunijnym.

(2)

Ponadto art. 10 dyrektywy 64/432/EWG stanowi, że jeżeli państwo członkowskie uzna, że jego terytorium lub część jego terytorium są wolne od chorób wymienionych w załączniku E (II) do tej dyrektywy, przedkłada ono Komisji odpowiednią dokumentację towarzyszącą. W artykule tym zdefiniowano także dodatkowe gwarancje, które mogą być wymagane w handlu wewnątrzunijnym.

(3)

W decyzji Komisji 2004/558/WE (2) zatwierdzono programy kontroli i zwalczania BHV1 przedstawione przez państwa członkowskie wymienione w załączniku I do tej decyzji w odniesieniu do regionów wymienionych w tym załączniku, do których zastosowanie mają dodatkowe gwarancje zgodnie z art. 9 dyrektywy 64/432/EWG.

(4)

Ponadto w załączniku II do decyzji 2004/558/WE wymieniono regiony państw członkowskich uznane za wolne od BHV1, do których mają zastosowanie dodatkowe gwarancje zgodnie z art. 10 dyrektywy 64/432/EWG.

(5)

Wszystkie regiony Niemiec, z wyjątkiem krajów związkowych Bawarii i Turyngii, są obecnie wymienione w wykazie w załączniku I do decyzji 2004/558/WE. Kraje związkowe Bawaria i Turyngia są wolne od BHV1 i w związku z tym figurują w wykazie w załączniku II do tej decyzji.

(6)

Niemcy przedłożyły Komisji dokumentację na poparcie wniosku o dodatkowe gwarancje zgodnie z art. 10 dyrektywy 64/432/EWG, tak aby kraje związkowe: Saksonia, Saksonia-Anhalt, Brandenburgia, Berlin i Meklemburgia-Pomorze Przednie zostały uznane za wolne od BHV1.

(7)

W następstwie oceny dokumentacji towarzyszącej przedłożonej przez wspomniane państwo członkowskie kraje związkowe: Saksonia, Saksonia-Anhalt, Brandenburgia, Berlin i Meklemburgia-Pomorze Przednie nie powinny już być wymienione w załączniku I do decyzji 2004/558/WE, lecz powinny być wymienione w załączniku II do tej decyzji, a stosowanie dodatkowych gwarancji zgodnie z art. 10 dyrektywy 64/432/EWG powinno zostać rozszerzone na te kraje związkowe. Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki I i II do decyzji 2004/558/WE.

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2004/558/WE.

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załączniki I i II do decyzji 2004/558/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji


(1)   Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64.

(2)  Decyzja Komisji 2004/558/WE z dnia 15 lipca 2004 r. wdrażająca dyrektywę Rady 64/432/EWG w sprawie dodatkowych gwarancji dla handlu wewnątrzwspólnotowego bydłem odnoszących się do zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła i zatwierdzenia programów zwalczania przedstawionych przez państwa członkowskie (Dz.U. L 249 z 23.7.2004, s. 20.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

Państwa członkowskie

Regiony państw członkowskich, do których mają zastosowanie dodatkowe gwarancje w zakresie zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła zgodnie z art. 9 dyrektywy 64/432/EWG

Belgia

Wszystkie regiony

Republika Czeska

Wszystkie regiony

Niemcy

Wszystkie regiony, z wyjątkiem krajów związkowych: Bawarii, Turyngii, Saksonii, Saksonii-Anhaltu, Brandenburgii, Berlina i Meklemburgii-Pomorza Przedniego

Włochy

Region Friuli-Wenecja Julijska

Region Dolina Aosty

Autonomiczna prowincja Trydent

„ZAŁĄCZNIK II

Państwa członkowskie

Regiony państw członkowskich, do których mają zastosowanie dodatkowe gwarancje w zakresie zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła zgodnie z art. 10 dyrektywy 64/432/EWG

Dania

Wszystkie regiony

Niemcy

Kraje związkowe: Bawaria, Turyngia, Saksonia, Saksonia-Anhalt, Brandenburgia, Berlin i Meklemburgia-Pomorze Przednie

Włochy

Autonomiczna prowincja Bolzano

Austria

Wszystkie regiony

Finlandia

Wszystkie regiony

Szwecja

Wszystkie regiony