|
27.9.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 283/20 |
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 1015/2014
z dnia 22 lipca 2014 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 154/2013
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3 i art. 10 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W art. 4 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 („rozporządzenie w sprawie GSP”) określono kryteria dotyczące przyznawania preferencji taryfowych przewidzianych w rozwiązaniu ogólnym w ramach ogólnego systemu preferencji („GSP”). |
|
(2) |
Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie GSP kraj, który został sklasyfikowany przez Bank Światowy jako kraj o wysokim dochodzie lub o średniowysokim dochodzie przez trzy kolejne lata, nie powinien korzystać z preferencji w ramach GSP. |
|
(3) |
Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie GSP kraj, który korzysta z umowy o preferencyjnym dostępie do rynku, która zasadniczo w zakresie całego handlu zapewnia taki sam poziom preferencji taryfowych jak system GSP lub lepszy, nie powinien korzystać z preferencji w ramach GSP. |
|
(4) |
Wykaz krajów korzystających objętych rozwiązaniem ogólnym w ramach GSP ustanowiono w załączniku II do rozporządzenia w sprawie GSP. Zgodnie z art. 5 rozporządzenia w sprawie GSP należy dokonać przeglądu załącznika II do dnia 1 stycznia każdego roku w celu odzwierciedlenia zmian w odniesieniu do kryteriów określonych w art. 4. Ponadto artykuł ten stanowi, że krajowi korzystającemu z systemu GSP i podmiotom gospodarczym należy zapewnić wystarczający czas na dokładne przystosowanie się do zmiany statusu danego kraju w ramach GSP. W związku z tym rozwiązanie GSP musi pozostać w mocy przez rok od dnia wejścia w życie zmiany statusu kraju na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) i przez dwa lata od dnia zastosowania umowy o preferencyjnym dostępie do rynku zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b). |
|
(5) |
Turkmenistan został sklasyfikowany przez Bank Światowy jako kraj o średniowysokim dochodzie w latach 2012, 2013 i 2014. W związku z tym na mocy art. 4 ust. 1 lit. a) Turkmenistan nie kwalifikuje się już do statusu kraju korzystającego z systemu GSP i powinien zostać usunięty z załącznika II do rozporządzenia w sprawie GSP. Decyzja o usunięciu danego kraju korzystającego z wykazu krajów korzystających z systemu GSP ma zastosowanie po upływie roku od dnia wejścia w życie tej decyzji. W trosce o jednolite stosowanie Turkmenistan powinien zostać usunięty z załącznika II ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2016 r. |
|
(6) |
W 2013 r. rozpoczęto stosowanie umów o preferencyjnym dostępie do rynku z następującymi krajami: z Peru w dniu 1 marca 2013 r., z Kolumbią, Hondurasem, Nikaraguą i Panamą w dniu 1 sierpnia 2013 r., z Kostaryką i Salwadorem w dniu 1 października 2013 r. i z Gwatemalą w dniu 1 grudnia 2013 r. W celu zapewnienia jednolitego stosowania zmiany statusu GSP i zgodnie z rozporządzeniem w sprawie GSP Peru, Kolumbia, Honduras, Nikaragua, Panama, Kostaryka, Salwador i Gwatemala powinny zostać usunięte z załącznika II ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2016 r. |
|
(7) |
W art. 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie GSP ustanowiono szczególne warunki kwalifikowalności do preferencji taryfowych w ramach szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów („GSP+”). Jednym z podstawowych warunków jest to, że dany kraj musi być krajem korzystającym z systemu GSP. Wykaz krajów korzystających z GSP+ ustanowiono w załączniku III do rozporządzenia w sprawie GSP. |
|
(8) |
Kostaryka, Gwatemala, Salwador, Panama i Peru przestają być krajami korzystającymi z systemu GSP i tym samym na mocy art. 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie GSP przestaną być krajami korzystającymi z GSP+. Kraje te należy zatem usunąć z załącznika III do rozporządzenia w sprawie GSP ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2016 r. |
|
(9) |
Zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1421/2013 (2) Ekwador przestaje być krajem korzystającym z systemu GSP od dnia 1 stycznia 2015 r. W związku z tym zgodnie z art. 9 rozporządzenia w sprawie GSP Ekwador przestanie być krajem korzystającym z GSP+ i powinien zostać usunięty z załącznika III rozporządzenia w sprawie GSP ze skutkiem od tego samego dnia. |
|
(10) |
W wyniku wejścia w życie rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1421/2013 w dniu 1 stycznia 2014 r. rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 154/2013 (3), w którym ustanowiono wersję skonsolidowaną załącznika II oraz którym usunięto Iran i Azerbejdżan z wykazu krajów korzystających z GSP, nie ma już zastosowania. W związku z tym z uwagi na pewność prawa należy uchylić rozporządzenie delegowane (UE) nr 154/2013. Jednak w drodze odstępstwa od rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1421/2013 rozporządzenie delegowane (UE) nr 154/2013 powinno nadal mieć zastosowanie do dnia 22 lutego 2014 r. w odniesieniu do Azerbejdżanu i Iranu. W związku z tym należy sprecyzować, że Iran i Azerbejdżan utrzymały status krajów korzystających z systemu GSP w dniach od 1 stycznia 2014 r. do 22 lutego 2014 r., |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 978/2012
W rozporządzeniu (UE) nr 978/2012 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
w załączniku II z kolumn A i B usuwa się odpowiednio następujące kraje i odpowiadające im kody alfabetyczne:
|
|
2) |
w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:
|
Artykuł 2
Uchylenie
Rozporządzenie delegowane (UE) nr 154/2013 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.
W drodze odstępstwa od rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1421/2013 w odniesieniu do Azerbejdżanu i Iranu utrata mocy staje się skuteczna z dniem 23 lutego 2014 r.
Artykuł 3
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 ust. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
Artykuł 1 ust. 2 lit. a) stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Artykuł 1 ust. 2 lit. b) stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2014 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 303 z 31.10.2012, s. 1.
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1421/2013 z dnia 30 października 2013 r. zmieniające załączniki I, II i IV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 wprowadzającego plan ogólnych preferencji taryfowych (Dz.U. L 355 z 31.12.2013, s. 1).
(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 154/2013 z dnia 18 grudnia 2012 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 wprowadzającego plan ogólnych preferencji taryfowych (Dz.U. L 48 z 21.2.2013, s. 1).