KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania.

(2)	Unijny wykaz dodatków do żywności może zostać uaktualniony zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 (2), z inicjatywy Komisji albo na podstawie wniosku.

(3)	Wniosek o zezwolenie na stosowanie dwutlenku siarki – siarczynów (E 220-228) w aromatyzowanych produktach na bazie wina określonych w art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1601/91 (3) złożyli w dniu 27 marca 2013 r. producenci tych produktów; wniosek ten udostępniono państwom członkowskim.

(4)

Istnieje technologiczna potrzeba stosowania dwutlenku siarki – siarczynów (E 220-228) w aromatyzowanych produktach na bazie wina. Dwutlenek siarki – siarczyny (E 220-228) dodaje się, aby wstrzymać utlenianie i zapobiec zanieczyszczeniom mikrobiologicznym, a w rezultacie lepiej chronić smak i barwę produktów. Chronione powinny być w szczególności produkty takie jak wermut, gdyż często są one przechowywane przez długi czas po otwarciu butelki.

(5)

Komitet Naukowy ds. Żywności określił dopuszczalne dzienne spożycie dla dwutlenku siarki – siarczynów (E 220-228) (4). Aromatyzowane produkty na bazie wina są napojami alkoholowymi, które zwykle konsumowane są jako alternatywa dla innych napojów alkoholowych, takich jak wina, w których dozwolone jest stosowanie dwutlenku siarki – siarczynów. Dodatkowe narażenie na dwutlenek siarki – siarczyny (E 220-228) w wyniku przedmiotowego nowego zastosowania pozostanie ograniczone i nie doprowadzi do zwiększenia ogólnego spożycia. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie dwutlenku siarki – siarczynów (E 220-228) jako substancji konserwującej i przeciwutleniającej w aromatyzowanych produktach na bazie wina.

(6)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 Komisja powinna zasięgnąć opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności w celu uaktualnienia unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, z wyjątkiem przypadków gdy dana aktualizacja nie ma wpływu na zdrowie człowieka. Ponieważ zezwolenie na stosowanie dwutlenku siarki – siarczynów (E 220-228) jako substancji konserwującej i przeciwutleniającej w aromatyzowanych produktach na bazie wina stanowi aktualizację tego wykazu niemającą wpływu na zdrowie człowieka, zasięgnięcie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie jest konieczne.

(7)	Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

(8)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1)

(3) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych (Dz.U. L 149 z 14.6.1991, s. 1).