(1)

Maksymalny limit pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej określa się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

(2)

Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 (2).

(3)

Węglan manganu jest obecnie wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona wyłącznie do stosowania doustnego u wszystkich gatunków zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność.

(4)

Do Europejskiej Agencji Leków złożono wniosek w sprawie rozszerzenia obecnego wpisu dotyczącego węglanu manganu na stosowanie u bydła do podawania pozajelitowego.

(5)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 Europejska Agencja Leków powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków.

(6)

Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił rozszerzenie MLP dla stosowania węglanu manganu u bydła na podawanie pozajelitowe oraz zalecił ekstrapolację MLP dla stosowania węglanu manganu u bydła na wszystkie gatunki zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność.

(7)

Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) nr 37/2010, by obejmowało stosowanie substancji węglanu manganu do podawania pozajelitowego u wszystkich gatunków zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,