KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na podstawie art. 17 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1225/2011 z dnia 28 listopada 2011 r. do celów art. 42–52 oraz art. 57 i 58 rozporządzenia Rady (WE) nr 1186/2009 ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych (2) państwa członkowskie muszą przekazywać Komisji informacje dotyczące zwolnienia z należności celnych niektórych części zamiennych, składników, akcesoriów, narzędzi i wyposażenia, których wartość lub cena przekracza pewien poziom. Komisja musi przekazać odnośne informacje państwom członkowskim. Na podstawie art. 18 wspomnianego rozporządzenia wykonawczego informacje te są okresowo badane przez Komitet Kodeksu Celnego.

(2)

Na podstawie art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1225/2011 niektóre informacje zawarte we wnioskach o zwolnienie z należności celnych towarów przywożonych przez lub w imieniu organizacji lub instytucji naukowych mających siedzibę w Unii muszą zostać przekazane Komisji przez państwa członkowskie, do których złożono wniosek.

(3)

Obowiązki te, które istnieją od 1983 r., nie są już konieczne do prawidłowego zarządzania przywozem zwolnionym z należności celnych. Ponadto stwarzałyby one niepotrzebne obciążenie administracyjne zarówno dla państw członkowskich, jak i Komisji. Zatem w interesie uproszczenia przepisów i racjonalności należy uchylić lub uprościć odpowiednie przepisy.

(4)	Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1225/2011.

(5)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1225/2011 wprowadza się następujące zmiany:

1)	skreśla się rozdział VII;

2)	art. 20 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 20 Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym znajduje się instytucja lub organizacja będąca odbiorcą, we wszystkich przypadkach bezpośrednio podejmuje decyzje w sprawie wniosków, o których mowa w art. 19.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.