(1)

Zgodnie z art. 355 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Rada Europejska może, z inicjatywy zainteresowanego państwa członkowskiego, przyjąć – jednomyślnie i po konsultacji z Komisją – decyzję zmieniającą wobec Unii status duńskiego, francuskiego lub niderlandzkiego kraju lub terytorium, o którym mowa w art. 355 ust. 1 i 2.

(2)

W piśmie prezydenta Republiki Francuskiej z dnia 26 października 2011 r. Republika Francuska (zwana dalej „Francją”) zwróciła się do Rady Europejskiej o podjęcie takiej decyzji, aby Majotta, która ma obecnie status kraju i terytorium zamorskiego w rozumieniu art. 355 ust. 2 TFUE i która w związku z tym figuruje w załączniku II do tego Traktatu, uzyskała status regionu najbardziej oddalonego w rozumieniu art. 349 TFUE.

(3)

Francja złożyła ten wniosek po tym, jak mieszkańcy Majotty postanowili o stopniowym pogłębianiu swoich związków z Francją metropolitalną, co potwierdziło referendum z dnia 29 marca 2009 r., w którym 95,2 % głosujących wyraziło wolę przekształcenia Majotty w departament. Od dnia 31 marca 2011 r. Majotta stanowi więc 101. departament francuski i 5. francuski departament zamorski.

(4)

Strukturalna sytuacja gospodarcza i społeczna oraz położenie geograficzne Majotty mają wszystkie cechy wymienione w art. 349 TFUE, które powinien posiadać region najbardziej oddalony w rozumieniu tego postanowienia. W związku z tym do art. 349 TFUE należy włączyć odniesienie do Majotty, tak aby artykuł ten miał do niej zastosowanie w całości; to samo dotyczy art. 355 ust. 1 TFUE.

(5)

Zmiana statusu Majotty względem Unii, jako odpowiedź na demokratycznie zgłoszony wniosek, powinna stanowić krok spójny z nabyciem przez Majottę statusu bliskiego statusowi metropolitalnemu,

1)

w art. 349 akapit pierwszy po słowie „Martyniki” dodaje się słowo „Majotty”;

2)

w art. 355 akapit pierwszy po słowie „Martyniki” dodaje się słowo „Majotty”;

3)

w załączniku II skreśla się tiret szóste.