(1)

Zgodnie z art. 104 Traktatu państwa członkowskie mają unikać nadmiernego deficytu budżetowego.

(2)

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do stabilności finansów publicznych, jako środku służącym tworzeniu warunków do zapewnienia stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

(3)

Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 104 oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia wdrażania procedury nadmiernego deficytu (1) (które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu) przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia dotyczące wdrażania procedury nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania przepisów wspomnianego Protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3605/93 (2).

(4)

Przeprowadzona w 2005 r. reforma Paktu na rzecz stabilności i wzrostu miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej. W szczególności jej celem było, by na wszystkich etapach procedury nadmiernego deficytu w pełni uwzględniono kontekst gospodarczy i budżetowy. W związku z powyższym Pakt na rzecz stabilności i wzrostu zawiera wytyczne wspierające realizację polityki rządu mającej na celu szybkie przywrócenie dobrego stanu finansów publicznych z uwzględnieniem sytuacji gospodarczej.

(5)

Postanowienia art. 104 ust. 5 Traktatu nakładają na Komisję obowiązek skierowania opinii do Rady w przypadku uznania przez Komisję, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić. Uwzględniwszy sprawozdanie opracowane zgodnie z art. 104 ust. 3 oraz wziąwszy pod uwagę opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego wydaną zgodnie z art. 104 ust. 4, Komisja doszła do wniosku, iż w Irlandii istnieje nadmierny deficyt. W związku z tym dnia 24 marca 2009 r. Komisja przedstawiła Radzie stosowną opinię w sprawie Irlandii (3).

(6)

Artykuł 104 ust. 6 Traktatu stanowi, że Rada po dokonaniu całościowej oceny, a przed podjęciem decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, zobowiązana jest rozważyć wszelkie uwagi zgłaszane przez dane państwo członkowskie. W przypadku Irlandii całościowa ocena prowadzi do następujących wniosków.

(7)

Zgodnie ze zaktualizowanym programem stabilności deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w Irlandii wyniósł 6,3 % PKB w 2008 r. i tym samym przekroczył wartość referencyjną ustaloną na poziomie 3 % PKB. Deficyt nie zbliżał się do wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, lecz jej przekroczenie ma charakter wyjątkowy. W szczególności stwierdzono, iż wynika ono ze znacznego pogorszenia sytuacji gospodarczej w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Zgodnie ze śródokresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 r. przewiduje się, że w 2008 r. rzeczywisty wzrost PKB w Irlandii był bardzo negatywny (-2 %, czyli więcej, niż przewidywały władze Irlandii (-1,4 %) w dodatku do zaktualizowanego programu stabilności ze stycznia 2009 r.).

(8)

Ponadto przekroczenie wartości referencyjnej nie może być uważane za tymczasowe. Według śródokresowej prognozy służb Komisji ze stycznia 2009 r., po uwzględnieniu środków na rok bieżący w budżecie na 2009 r. (ale bez uwzględnienia 1 % PKB dodatkowego pakietu konsolidacyjnego ogłoszonego w lutym 2009 r.), deficyt powinien dojść do 11 % PKB w 2009 r. oraz, przy założeniu niezmiennego kursu polityki, osiągnie poziom 13 % PKB w 2010 r. Dlatego też przewidziane w Traktacie kryterium dotyczące deficytu nie zostało spełnione.

(9)

W 2008 r. dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych kształtował się na poziomie 40,6 % PKB, czyli poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB. Jednakże zgodnie ze średniookresową prognozą służb Komisji ze stycznia 2009 r. poziom długu powinien szybko wzrastać, naruszając wartość referencyjną wynoszącą 60 % PKB do 2010 r.

(10)

Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 „istotne czynniki” mogą zostać uwzględnione w procesie podejmowania decyzji Rady w sprawie istnienia nadmiernego deficytu zgodnie z art. 104 ust. 6 wtedy, gdy spełniony jest w pełni podwójny warunek: deficyt zbliża się do wartości referencyjnej oraz przekroczenie przez niego tej wartości ma charakter tymczasowy. W przypadku Irlandii ten podwójny warunek nie jest spełniony. Dlatego też istotne czynniki nie zostały uwzględnione w procesie podejmowania niniejszej decyzji,