|
20.9.2008 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 253/1 |
DYREKTYWA KOMISJI 2008/84/WE
z dnia 27 sierpnia 2008 r.
ustanawiająca szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(Wersja skodyfikowana)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dodatków do środków spożywczych dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 3 ust. 3 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Dyrektywa Komisji 96/77/WE z dnia 2 grudnia 1996 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (2) została kilkakrotnie znacząco zmieniona (3). Dla zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy ją zatem skodyfikować. |
|
(2) |
Konieczne jest ustalenie kryteriów czystości dla wszystkich dodatków innych niż barwniki i substancje słodzące wymienione w dyrektywie 95/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i środki słodzące (4). |
|
(3) |
Konieczne jest uwzględnienie specyfikacji i technik analitycznych dotyczących dodatków wymienionych w projekcie Codex Alimentarius sporządzonym przez Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Środków Spożywczych (JECFA). |
|
(4) |
Dodatki do środków spożywczych, jeśli są przygotowane metodami produkcji lub z materiałów wyjściowych znacznie różniących się od tych, które ocenił Naukowy Komitet ds. Żywności, lub od tych określonych w niniejszej dyrektywie, powinny zostać poddane ocenie bezpieczeństwa przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności ze szczególnym naciskiem na kryteria czystości. |
|
(5) |
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt. |
|
(6) |
Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku II część B, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Kryteria czystości określone w art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy 89/107/EWG dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące, uwzględnionych w dyrektywie 95/2/WE, są wymienione w załączniku I do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Dyrektywa 96/77/WE, zmieniona dyrektywami wymienionymi w załączniku II część A, traci moc, bez naruszenia zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego, określonych w załączniku II część B.
Odesłania do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłania do niniejszej dyrektywy zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa jest skierowana do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 sierpnia 2008 r.
W imieniu Komisji
José Manuel BARROSO
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 27.
(2) Dz.U. L 339 z 30.12.1996, s. 1.
(3) Zob. załącznik II część A.
ZAŁĄCZNIK I
Tlenek etylenu nie może być używany do celów sterylizacji w dodatkach do żywności.
E 170 (i) WĘGLAN WAPNIA
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same co kryteria ustalone w załączniku do dyrektywy Komisji 95/45/WE (1).
E 200 KWAS SORBOWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas sorbowy |
||
|
Trans, trans-2,4-heksadienowy kwas |
|||
|
Einecs (ang. European inventory of existing commercial chemical substances; pol. Europejski spis istniejących substancji chemicznych o znaczeniu handlowym) |
203-768-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H802 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
112,12 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne igły lub biały, sypki proszek o lekkim, charakterystycznym zapachu, niewykazujący żadnych zmian koloru po ogrzewaniu przez 90 minut w temperaturze 105 oC |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 133 oC a 135 oC po suszeniu próżniowym przez cztery godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym |
||
|
Roztwór izopropanolu (1 w 4 000 000 ) wykazuje absorpcję maksymalną przy 254 ± 2 nm |
||
|
|
||
|
80 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Aldehydy |
Nie więcej niż 0,1 % (jako formaldehyd) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 202 SORBINIAN POTASU
|
Definicje |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sorbinian potasu |
||
|
(E, E)-2,4-heksadienian potasu |
|||
|
Sól potasowa kwasu trans, trans 2,4-heksadienowego |
|||
|
Einecs |
246-376-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H7O2K |
||
|
Masa cząsteczkowa |
150,22 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
Opis |
Biały proszek krystaliczny niewykazujący żadnych zmian koloru po ogrzewaniu przez 90 minut w temperaturze 105 oC |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 1,0 % (105 oC, 3 godz.) |
||
|
Kwasowość lub zasadowość |
Nie więcej niż około 1,0 % (jak kwas sorbowy lub Κ2CO3) |
||
|
Aldehydy |
Nie więcej niż 0,1 % obliczony jak formaldehyd |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 203 SORBINIAN WAPNIA
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sorbinian wapnia |
||
|
Sól wapniowa kwasu trans, trans-2,4-heksadienowego |
|||
|
Einecs |
231-321-6 |
||
|
Wzór chemiczny |
C12H14O4Ca |
||
|
Masa cząsteczkowa |
262,32 |
||
|
Oznaczenie |
Zawartość: nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
Opis |
Drobny, biały proszek krystaliczny niewykazujący żadnej zmiany koloru po ogrzewaniu przez 90 minut w temperaturze 105 oC |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 2,0 % oznaczone w wyniku suszenia próżniowego przez cztery godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym |
||
|
Aldehydy |
Nie więcej niż 0,1 % (jako formaldehyd) |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 210 KWAS BENZOESOWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas benzoesowy |
||
|
Kwas benzenokarboksylowy |
|||
|
Kwas fenylokarboksylowy |
|||
|
Einecs |
200-618-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
C7H6O2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
122,12 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
121,5 –123,5 oC |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu przez trzy godziny nad kwasem siarkowym |
||
|
pH |
Około 4 (roztwór wodny) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Chlorowane związki organiczne |
Nie więcej niż 0,07 % wyrażone jako chlorki, co odpowiada 0,3 % wyrażonym jako kwas chlorobenzoesowy |
||
|
Substancje łatwo podatne na utlenienie |
Dodać 1,5 ml kwasu siarkowego do 100 ml wody, podgrzać do temperatury wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor utrzymuje się przez 30 sekund. Rozpuścić 1 g próbki, ważonej z dokładnością do mg, w podgrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4 do różowego koloru, który utrzymuje się przez 15 sekund. Nie powinno być wymagane więcej niż 0,5 ml |
||
|
Substancje łatwo zwęglające się |
Zimny roztwór 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5 –95,5 % kwasu siarkowego nie może wykazywać silniejszego zabarwienia niż to płynu referencyjnego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC (2), 0,3 ml chlorku żelazowego TSC (3), 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC (4) i 4,4 ml wody |
||
|
Kwasy policykliczne |
Pierwszy osad uzyskiwany w wyniku częściowego zakwaszenia zobojętnionego roztworu kwasu benzoesowego nie może mieć innej temperatury topnienia niż temperatura kwasu benzoesowego |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
Ε 211 BENZOESAN SODU
|
Definicje |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Benzoesan sodu |
||
|
Sól sodowa kwasu benzenokarboksylowego |
|||
|
Sól sodowa kwasu fenylokarboksylowego |
|||
|
Einecs |
208-534-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
C7H5O2Na |
||
|
Masa cząsteczkowa |
144,11 |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 99 % C7H5O2Na po suszeniu w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Opis |
Biały, prawie bezwonny, krystaliczny proszek lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie, średnio rozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego otrzymywanego przez zakwaszenie i nierekrystalizowanego to 121,5 –123,5 oC po suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 1,5 % po suszeniu w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Substancje łatwo podatne na utlenienie |
Dodać 1,5 ml kwasu siarkowego do 100 ml wody, podgrzać do temperatury wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie utrzymuje się przez 30 sekund. Rozpuścić 1 g próbki, ważonej z dokładnością do mg, w ogrzanym roztworze i miareczkować za pomocą 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor utrzymuje się przez 15 sekund. Nie powinno się wymagać więcej niż 0,5 ml |
||
|
Kwasy policykliczne |
Pierwszy osad uzyskiwany w wyniku częściowego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu benzoesanu sodu nie może mieć innego zakresu temperatur topnienia niż ten dla kwasu benzoesowego |
||
|
Chlorowane związki organiczne |
Nie więcej niż 0,06 % wyrażone jako chlorek, odpowiadające 0,25 % wyrażonemu jako kwas monochlorobenzoesowy |
||
|
Stopień kwasowości i zasadowości |
Zobojętnienie 1 g benzoesanu sodu w obecności fenoloftaleiny nie może wymagać więcej niż 0,25 ml 0,1 Ν NaOH lub 0,1 Ν HCl |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 212 BENZOESAN POTASU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Benzoesan potasu |
||
|
Sól potasowa kwasu benzenokarboksylowego |
|||
|
Sól potasowa kwasu fenylokarboksylowego |
|||
|
Einecs |
209-481-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
C7H5KO2 · 3H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
214,27 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % C7H5KO2 po suszeniu w temperaturze 105 oC do stałej masy |
||
|
Opis |
Biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 26,5 % ustalona poprzez suszenie w temperaturze 105 oC |
||
|
Chlorowane związki organiczne |
Nie więcej niż 0,06 % wyrażone jako chlorek, odpowiadające 0,25 % wyrażonemu jako kwas chlorobenzoesowy |
||
|
Substancje łatwo podatne na utlenienie |
Dodać 1,5 ml kwasu siarkowego do 100 ml wody, podgrzać do temperatury wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor utrzymuje się przez 30 sekund. Rozpuścić 1 g próbki, ważonej z dokładnością do mg, w ogrzanym roztworze i miareczkować za pomocą 0,1 Ν KMnO4, do momentu kiedy różowy kolor utrzyma się przez 15 sekund. Nie powinno być wymagane więcej niż 0,5 ml |
||
|
Substancje łatwo zwęglające się |
Zimny roztwór 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5 –95,5 % kwasu siarkowego nie może wykazywać silniejszego zabarwienia niż ten płynu referencyjnego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody |
||
|
Kwasy policykliczne |
Pierwszy osad otrzymywanyw wyniku częściowego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu benzoesanu potasu nie może mieć innego zakres temperatur topnienia niż ten kwasu benzoesowego |
||
|
Stopień kwasowości i zasadowości |
Zobojętnienie 1 g benzoesanu potasu w obecności fenoloftaleiny nie może wymagać więcej niż 0,25 ml 0,1 Ν NaOH lub 0,1 Ν HCl |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 213 BENZOESAN WAPNIA
|
Synonimy |
Benzoesan wapnia |
|||
|
Definicje |
|
|||
|
Nazwa chemiczna |
Benzoesan wapnia |
|||
|
Dwubenzoesan wapnia |
||||
|
Einecs |
218-235-4 |
|||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: |
C14H10O4Ca |
||
|
Monowodzian: |
C14H10O4Ca · H2O |
|||
|
Triwodzian: |
C14H10O4Ca · 3H2O |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
Bezwodny: |
282,31 |
||
|
Monowodzian: |
300,32 |
|||
|
Triwodzian: |
336,36 |
|||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % po suszeniu w temperaturze 105 oC |
|||
|
Opis |
Białe lub bezbarwne kryształy, lub biały proszek |
|||
|
Identyfikacja |
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
Czystość |
|
|||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 17,5 % ustalona poprzez suszenie w temperaturze 105 oC do stałej masy |
|||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,3 % |
|||
|
Chlorowane związki organiczne |
Nie więcej niż 0,06 % wyrażanych jako chlorek, odpowiadające 0,25 % wyrażonym jako kwasy chlorobenzoesowe |
|||
|
Substancje łatwo podatne na utlenienie |
Dodać 1,5 ml kwasu siarkowego do 100 ml wody, ogrzać do temperatury wrzenia i kroplami dodawać 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor utrzyma się przez 30 sekund. Rozpuścić 1 g próbki, ważonej z dokładnością do mg, w ogrzanym roztworze i miareczkować za pomocą 0,1 Ν KMnO4 aż do otrzymania różowego koloru, który utrzyma się przez 15 sekund. Nie powinno być wymagane więcej niż 0,5 ml |
|||
|
Substancje łatwo zwęglające się |
Chłodny roztwór 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5 –95,5 % kwasu siarkowego nie może wykazywać silniejszego zabarwienia niż płyn referencyjny zawierający 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody |
|||
|
Kwasy policykliczne |
Pierwszy osad uzyskiwany w wyniku częściowego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu benzoesanu wapnia nie może mieć innego zakresu temperatur topnienia niż ten kwasu benzoesowego |
|||
|
Stopień kwasowości lub zasadowości |
Zobojętnienie 1 g benzoesanu wapnia w obecności fenoloftaleiny nie może wymagać więcej niż 0,25 ml 0,1 Ν NaOH lub 0,1 Ν HCl |
|||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
Ε 214 p-HYDROKSYBENZOESAN ETYLU
|
Synonimy |
Etyloparaben |
||
|
p-oksybenzowesan etylu |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
p-hydroksybenzoesan eytlu |
||
|
Ester etylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego |
|||
|
Einecs |
204-399-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
C9H10O3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
166,8 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 oC |
||
|
Opis |
Prawie bezwonny; małe, bezbarwne kryształki lub biały, krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
115–118 oC |
||
|
Zakres temperatur topnienia kwasu p-hydroksybenzoesowego uzyskiwanego przez zakwaszenie i nierekrystalizowanego: 213–217 oC po suszeniu próżniowym w eksykatorze z kwasem siarkowym |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 oC |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy |
Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 215 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU ETYLU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu etylu |
||
|
Związek sodowy estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego |
|||
|
Einecs |
252-487-6 |
||
|
Wzór chemiczny |
C9H9O3Na |
||
|
Masa cząsteczkowa |
188,8 |
||
|
Analiza |
Zawartość: estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego nie mniej niż 83 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
115–118 oC po suszeniu próżniowym w eksykatorze z kwasem siarkowym |
||
|
Zakres temperatur topnienia kwasu p-hydroksybenzoesowego pochodzącego z próbki to 213–217 oC |
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 5 % określone poprzez suszenie próżniowego w eksykatorze z kwasem siarkowym |
||
|
Popiół siarczanowy |
37–39 % |
||
|
Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy |
Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 218 p-HYDROKSYBENZOESAN METYLU
|
Synonimy |
Metyloparaben |
||
|
p-oksybenzoesan metylu |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
p-hydroksybenzoesan metylu |
||
|
Ester metylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego |
|||
|
Einecs |
243-171-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C8H8O3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
152,15 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 oC |
||
|
Opis |
Prawie bezwonny; małe, bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
125–128 oC |
||
|
Zakres temperatur topnienia kwasu p-hydroksybenzoesowego pochodzącego z próbki wynosi 213–217 oC po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty w suszeniu |
Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 oC |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy |
Nie więcej niż 0,35 % wyrażony jako kwas p-hydroksybenzoesowy |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 219 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU METYLU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu metylu |
||
|
Sól sodowa estru metylowego kwasu p-hydrokybenzoesowego |
|||
|
Wzór chemiczny |
C8H7O3Na |
||
|
Masa cząsteczkowa |
174,15 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały higroskopijny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
40–44,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy |
Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 220 DWUTLENEK SIARKI
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Dwutlenek siarki |
||
|
Bezwodnik kwasu siarkawego |
|||
|
Einecs |
231-195-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
SO2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
64,07 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % |
||
|
Opis |
Bezbarwny niepalny gaz o silnym, ostrym, duszącym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Pozostałości nielotne |
Nie więcej niż 0,01 % |
||
|
Tritlenek siarki |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Inne gazy, które nie są zwykle obecne w powietrzu |
Brak śladów |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 221 SIARCZYN SODU
|
Definicja |
|
|||
|
Nazwa chemiczna |
Siarczyn sodu (bezwodny lub siedmiowodzian) |
|||
|
Einecs |
231-821-4 |
|||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: |
Na2SO3 |
||
|
Siedmiowodzian: |
Na2SO37H2O |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
Bezwodny: |
126,04 |
||
|
Siedmiowodzian: |
252,16 |
|||
|
Analiza |
Bezwodny: |
Nie mniej niż 95 % Na2SO3 i nie mniej niż 48 % SO2 |
||
|
Siedmiowodzian: |
Nie mniej niż 48 % Na2SO3 i nie mniej niż 24 % SO2 |
|||
|
Opis |
Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształki |
|||
|
Identyfikacja |
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
Czystość |
|
|||
|
Trisiarczan |
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartości SO2 |
|||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniuna zawartości SO2 |
|||
|
Selen |
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartości SO2 |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
Ε 222 WODOROSIARCZYN SODU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Bisiarczyn sodu |
||
|
Wodorosiarczyn sodu |
|||
|
Einecs |
231-921-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
NaHSO3 w roztworze wodnym |
||
|
Masa cząsteczkowa |
104,06 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 32 % w/w NaHSO3 |
||
|
Opis |
Klarowny roztwór, od bezbarwnego do żółtego |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 50 mg/kg Na2SO3 w przeliczeniu na zawartości SO2 |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartości SO2 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 223 PIROSIARCZYN SODU
|
Synonimy |
Pirosiarczyn |
||
|
Pirosiarczyn sodu |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Dwusiarczyn sodu |
||
|
Pentaoksodwusiarczyn dwusodowy |
|||
|
Einecs |
231-673-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
Na2S2O5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
190,11 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95 % Na2S2O5 i nie mniej niż 64 % SO2 |
||
|
Opis |
Białe kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Trisiarczan |
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniuna zawartości SO2 |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniuna zwartości SO2 |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartości SO2 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 224 PIROSIARCZYN POTASU
|
Synonimy |
Pirosiarczyn potasu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Dwusiarczyn potasu |
||
|
Pentaoksodwusiarczyn potasu |
|||
|
Einecs |
240-795-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
K2S2O5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
222,33 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 90 % K2S2O5 i nie mniej niż 51,8 % SO2, reszta składająca się prawie całkowicie z siarczanu potasu |
||
|
Opis |
Bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Trisiarczan |
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniuna zawartości SO2 |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartości SO2 |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartości SO2 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 226 SIARCZYN WAPNIA
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Siarczyn wapnia |
||
|
Einecs |
218-235-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
CaSO3 · 2H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
156,17 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95 % CaSO3 · 2H2O i nie mniej niż 39 % SO2 |
||
|
Opis |
Białe kryształy lub biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniuna zawartości SO2 |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniuna zawartości SO2 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 227 WODOROSIARCZYN WAPNIA
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Bisiarczyn wapnia |
||
|
Wodorosiarczyn wapnia |
|||
|
Einecs |
237-423-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
Ca(HSO3)2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
202,22 |
||
|
Analiza |
6–8 % (w/v) dwutlenku siarki i 2,5 –3,5 % (w/v) dwutlenku wapnia odpowiadające 10–14 % (w/v) bisiarczynu wapnia [Ca(HSO3)2] |
||
|
Opis |
Klarowny zielonkawo-żółty roztwór wodny o wyraźnym zapachu dwutlenku siarki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniuna zawartości SO2 |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniuna zawartości SO2 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 228 WODOROSIARCZYN POTASU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Bisiarczyn potasu |
||
|
Wodorosiarczyn potasu |
|||
|
Einecs |
231-870-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
KHSO3 w roztworze wodnym |
||
|
Masa cząsteczkowa |
120,17 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 280 g KHSO3 na litr (lub 150 g SO2 na litr) |
||
|
Opis |
Klarowny, bezzapachowy roztwór wodny |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartości SO2 |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartości SO2 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 230 BIFENYL
|
Synonimy |
Dwufenyl |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
1,1'-bifenyl |
||
|
Fenylobenzen |
|||
|
Einecs |
202-163-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C12H10 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
154,20 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,8 % |
||
|
Opis |
Białe lub bladożółte do czysto krystalicznego bursztynowego ciało stałe o charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
68,5 –70,5 oC |
||
|
Destyluje całkowicie w zakresie 2,5 oC między 252,5 oC a 257,5 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Benzen |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Aminy aromatyczne |
Nie więcej niż 2 mg/kg (jak anilina) |
||
|
Pochodne fenolu |
Nie więcej niż 5 mg/kg (jak fenol) |
||
|
Substancje łatwo zwęglające się |
Zimny roztwór 0,5 g bifenylu w 5 ml 94,5 –95,5 % kwasu siarkowego nie może wykazywać silniejszego zabarwienia niż ten płynu referencyjnego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody |
||
|
Terpenyl i wyższe pochodne polifenylu |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne |
Nieobecne |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 231 ORTOFENYLOFENOL
|
Synonimy |
Ortoksenol |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
(1,1'-bifenyl)-2-ol |
||
|
2-hydroksydwufenyl |
|||
|
o-hydroksydwufenyl |
|||
|
Einecs |
201-993-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C12H10O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
170,20 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % |
||
|
Opis |
Biały lub lekko żółtawy krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
56–58 oC |
||
|
Roztwór etanolowy (1 g w 10 ml) daje zielony kolor po dodaniu 10 % roztworu chlorku żelazowego |
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Eter dwufenylu |
Nie więcej niż 0,3 % |
||
|
p-fenylofenol |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
1-naftol |
Nie więcej niż 0,01 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej ni 10 mg/kg |
Ε 232 SÓL SODOWA ORTOFENYLOFENOLU
|
Synonimy |
Ortofenylofenolan sodowy |
||
|
Sól sodowa o-fenylofenolu |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól sodowa ortofenylofenolu |
||
|
Einecs |
205-055-6 |
||
|
Wzór chemiczny |
C12H9ONa · 4H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
264,26 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97 % C12H9ONa · 4H2O |
||
|
Opis |
Biały lub lekko żółtawy krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Dwufenyloeter |
Nie więcej niż 0,3 % |
||
|
p-fenylofenol |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
1-naftol |
Nie więcej niż 0,01 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 233 TIABENDAZOL
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
4-(2-benzoimidazolilo)tiazol |
||
|
2-(4-tiazolilo)-1H-benzoimidazol |
|||
|
Einecs |
205-725-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H7N3S |
||
|
Masa cząsteczkowa |
201,26 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały bezwonny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
296–303 oC |
||
|
Maksymalna absorpcja w 0,1 Ν HC1 (0,0005 % w/v) przy 302 nm, 258 nm i 243 nm |
||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
Stosunek absorpcji 243 nm/302 nm = 0,47 –0,53 |
|||
|
Stosunek absorpcji 258 nm/302 nm = 0,14 –0,18 |
|||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 234 NIZYNA
|
Definicja |
Nizyna składa się z kilku ściśle powiązanych polipeptydów wytwarzanych przez naturalne szczepy Streptococcus lactis, Lancefield grupa Ν |
|
Einecs |
215-807-5 |
|
Wzór chemiczny |
C143H230N42O37S7 |
|
Masa cząsteczkowa |
3 354,12 |
|
Analiza |
Koncentrat nizyny zawiera nie mniej niż 900 jednostek na mg w mieszaninie odtłuszczonej suchej masy mleka i minimalnej zawartości 50 % chlorku sodowego |
|
Opis |
Biały proszek |
|
Czystość |
|
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 3 % gdy suszone do stałej masy w temperaturze 102–103 oC |
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 235 NATAMYCYNA
|
Synonimy |
Pimaricin |
||||||
|
Definicja |
Natamycyna jest antybiotykiem przeciwgrzybicznym z grupy makrolidów polienowych wytwarzanym przez naturalne szczepy Streptomyces natalensis lub Streptococcus lactis |
||||||
|
Einecs |
231-683-5 |
||||||
|
Wzór chemiczny |
C33H47O13N |
||||||
|
Masa cząsteczkowa |
665,74 |
||||||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||||||
|
Opis |
Biały do biało-kremowego krystaliczny proszek |
||||||
|
Identyfikacja |
|
||||||
|
Dodanie kilku kryształków natamycyny na szkiełko podstawowe do kropli:
które zmieniają się w blady czerwony po kilku minutach |
||||||
|
Roztwór 0,0005 % w/v w 1 % metanolowym roztworze kwasu octowego ma maksymalną absorpcję około 290 nm, 303 nm i 318 nm, punkt przecięcia przy 280 nm i wykazuje minimalną przy około 250 nm, 295,5 nm i 311 nm |
||||||
|
5,5 –7,5 (1 % w/v roztwór we wcześniej zobojętnionej mieszaninie 20 części dwumetyloformamidu i 80 części wody) |
||||||
|
[α]D 20 = + 250 o do + 295 o (1 % w/v roztworu w lodowatym kwasie octowym, w temperaturze 20 oC i w przeliczeniu na suchą masę) |
||||||
|
Czystość |
|
||||||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 8 % (nad P2O5 w próżni w temperaturze 60 oC dostałej masy) |
||||||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % |
||||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||||||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||||||
|
Kryteria mikrobiologiczne: ogólna liczba bakterii |
Nie więcej niż 100/g |
Ε 239 HEKSAMETYLENOCZTEROAMINA
|
Synonimy |
Heksamina |
||
|
Urotropina |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
1,3,5,7-tetraazatricyklo [3.3.1.13,7]-dekan, heksametylenoczteroamina |
||
|
Einecs |
202-905-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H12N4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
140,19 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwny lub biały, krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu w temperaturze 105 oC w próżni nad P2O5 przez dwie godziny |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 0,005 % wyrażone jako SO4 |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 0,005 % wyrażone jako Cl |
||
|
Sole amonowe |
Niewykrywalne |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 242 DIMETYLODIWĘGLAN
|
Synonimy |
DMDC |
||
|
Pirowęglan dimetylowy |
|||
|
Definicje |
|
||
|
Einecs |
224-859-8 |
||
|
Nazwa chemiczna |
Dwumetyl dwuwęglanu |
||
|
Ester dimetylowy kwasu pirowęglowego |
|||
|
Wzór chemiczny |
C4H6O5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
134,09 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,8 % |
||
|
Opis |
Bezbarwny płyn rozpada się w roztworze wodnym. Jest żrący dla skóry i oczu i toksyczny przy wdychaniu i spożyciu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Po rozpuszczeniu pozytywny wynik testów dla CO2 i metanolu |
||
|
17 oC |
||
|
Temperatura wrzenia |
172 oC z rozpadem |
||
|
Około 1,25 g/cm3 |
||
|
Maksymalne przy 1 156 i 1 832 cm-1 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Węglan dwumetylu |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Chlor ogółem |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 249 AZOTYN POTASU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Azotyn potasu |
||
|
Einecs |
231-832-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
KNO2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
85,11 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę (5) |
||
|
Opis |
Białe lub lekko żółte rozpływające się granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 9,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata po suszeniu |
Nie więcej niż 3 % po suszeniu przez cztery godziny nad żelem krzemionkowym |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 250 AZOTYN SODU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Azotyn sodu |
||
|
Einecs |
231-555-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
NaNO2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
69,00 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę (6) |
||
|
Opis |
Biały, krystaliczny proszek lub żółtawe grudki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty w suszeniu |
Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu nad żelem krzemionkowym przez cztery godziny |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 251 AZOTAN SODU
1. AZOTAN SODU W FORMIE STAŁEJ
|
Synonimy |
Saletra chilijska |
||
|
Azotan sodu lub saletra sodowa |
|||
|
Definicje |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Azotan sodu |
||
|
Einecs |
231–554–3 |
||
|
Wzór chemiczny |
NaNO3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
85,00 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % po suszeniu |
||
|
Opis |
Biały, krystaliczny, lekko higroskopijny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nie mniej niż 5,5 i nie więcej niż 8,3 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata podczas suszenia |
Nie więcej niż 2 % po suszeniu w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Azotyny |
Nie więcej niż 30 mg/kg wyrażone jako NaNO2 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 251 AZOTAN SODU
2. AZOTAN SODU PŁYNNY
|
Definicje |
Płynny azotan sodu jest roztworem wodnym azotanu sodu będącym bezpośrednim wynikiem reakcji chemicznej między wodorotlenkiem sodu i kwasem azotowym w ilościach stoechiometrycznych, bez późniejszej krystalizacji. Standardowe formy przygotowane z płynnego azotanu sodu, spełniające te specyfikacje, mogą zawierać kwas azotowy w nadmiernej ilości, jeżeli jest to wyraźnie stwierdzone i oznakowane |
||
|
Nazwa chemiczna |
Azotan sodu |
||
|
Einecs |
231-554-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
NaNO3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
85,00 |
||
|
Analiza |
Zawartość: między 33,5 % i 40,0 % NaNO3 |
||
|
Opis |
Jasna, bezbarwna ciecz |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nie mniej niż 1,5 i nie więcej niż 3,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Wolny kwas azotowy |
Nie więcej niż 0,01 % |
||
|
Azotyny |
Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażonych jako NaNO2 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,3 mg/kg |
||
|
Niniejsza specyfikacja odnosi się do 35 % roztworu wodnego |
|
Ε 252 AZOTAN POTASU
|
Synonimy |
Saletra chilijska |
||
|
Azotan sodu lub saletra sodowa |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Azotan potasu |
||
|
Einecs |
231-818-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
KNO3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
101,11 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały krystaliczny proszek lub przezroczyste pryzmaty o chłodzącym, słonym, ostrym smaku |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nie mniej niż 4,5 i nie więcej niż 8,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata w suszeniu |
Nie więcej niż 1 % po suszeniu w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Azotyny |
Nie więcej niż 20 mg/kg wyrażonych KNO2 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 260 KWAS OCTOWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas octowy |
||
|
Kwas etanowy |
|||
|
Einecs |
200-580-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
C2H4O2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
60,05 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,8 % |
||
|
Opis |
Klarowny, bezbarwny płyn o ostrym, charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
118 oC przy ciśnieniu 760 mm (rtęci) |
||
|
Około 1,049 |
||
|
|
||
|
Nie niższy niż 14,5 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Pozostałości nielotne |
Nie więcej niż 100 mg/kg |
||
|
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje podatne na utlenienie |
Nie więcej niż 1 000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy |
||
|
Substancje łatwo podatne na utlenienie |
Rozpuścić 2 ml próbki w szklanym, zamykanym pojemniku z 10 ml wody i dodać 0,1 ml 0,1 Ν nadmanganianu potasu. Różowy kolor nie zmienia się w brązowy przed upływem 30 minut |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 261 OCTAN POTASU
|
Definicje |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Octan potasu |
||
|
Einecs |
204-822-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
C2H3O2K |
||
|
Masa cząsteczkowa |
98,14 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne rozpływające się kryształy lub biały krystaliczny proszek, bezwonny lub z lekkim zapachem octu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nie mniej niż 7,5 i nie więcej niż 9,0 |
||
|
|
||
|
Czytstość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 8 % po suszeniu w temperaturze 150 oC przez dwie godziny |
||
|
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje podatne na utlenienie |
Nie więcej niż 1 000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 262 (i) OCTAN SODU
|
Definicja |
|
|||
|
Nazwa chemiczna |
Octan sodu |
|||
|
Einecs |
204-823-8 |
|||
|
Wzór chemiczny |
C2H3NaO2 · nH2O (n = 0 lub 3) |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
Bezwodny: |
82,03 |
||
|
Triwodzian: |
136,08 |
|||
|
Analiza |
Zawartość (dla obu postaci bezwodnej i triwodzian): nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
|||
|
Opis |
Bezwodny: |
Biały, bezwonny, granulowany, higroskopijny proszek |
||
|
Triwodzian: |
Bezbarwne, przezroczyste kryształy lub granulkowy krystaliczny proszek, bezwonny lub o słabym zapachu octu. Musuje w ciepłym, suchym powietrzu |
|||
|
Identyfikacja |
|
|||
|
Nie mniej niż 8,0 i nie więcej niż 9,5 |
|||
|
|
|||
|
Czystość |
|
|||
|
Straty podczas suszenia |
Bezwodny: |
Nie więcej niż 2 % (120 oC, 4 godz.) |
||
|
Triwodzian: |
Między 36 a 42 % (120 oC, 4 godz.) |
|||
|
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje podatne na utlenienie |
Nie więcej niż 1 000 mg/kg wyrażony jako kwas mrówkowy |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
Ε 262 (ii) DIOCTAN SODU
|
Definicja |
Dwuoctan sodu jest molekularnym związkiem octanu sodu i kwasu octowego |
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorodioctan sodu |
||
|
Einecs |
204-814-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H7NaO4 · nH2O (n = 0 lub 3) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
142,09 (bezwodny) |
||
|
Analiza |
Zawartość: 39–41 % wolnego kwasu octowego i 58–60 % octanu sodu |
||
|
Opis |
Białe, higroskopijne, krystaliczne ciało stałe o zapachu octu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nie mniej niż 4,5 i nie więcej niż 5,0 |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje podatne na utlenienie |
Nie więcej niż 1 000 mg/kg wyrażone jak kwas mrówkowy |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 263 OCTAN WAPNIA
|
Definicja |
|
|||
|
Nazwa chemiczna |
Octan wapnia |
|||
|
Einecs |
200-540-9 |
|||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: |
C4H6O4Ca |
||
|
Monowodzian: |
C4H6O4Ca · H2O |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
Bezwodny: |
158,17 |
||
|
Monowodzian: |
176,18 |
|||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
|||
|
Opis |
Bezwodny octan wapnia jest białym, higroskopijnym, krystalicznym ciałem stałym o lekko gorzkim smaku. Lekki zapach kwasu octowego może być obecny. Monowodzian może być w postaci igieł, granulek lub proszku |
|||
|
Identyfikacja |
|
|||
|
Nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 9,0 |
|||
|
|
|||
|
Czystość |
|
|||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 11 % po suszeniu (155 oC do stałej masy, dla monowodzianu) |
|||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,3 % |
|||
|
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje podatne na utlenienie |
Nie więcej niż 1 000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
Ε 270 KWAS MLEKOWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas mlekowy |
||
|
Kwas 2-hydroksypropionowy |
|||
|
Kwas 1-hydroksyetano-l-karboksylowy |
|||
|
Einecs |
200-018-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C3H6O3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
90,08 |
||
|
Oznaczenie |
Zawartość: nie mniej niż 76 % i nie więcej niż 84 % |
||
|
Opis |
Bezbarwny lub żółtawy, prawie bezwonny, syropowaty płyn o kwaśnym smaku, składający się z mieszaniny kwasu mlekowego (C3H6O3) i mleczanu kwasu mlekowego (C6H10O5). Otrzymuje się go w drodze mlecznej fermentacji cukrów lub przygotowuje syntetycznie |
||
|
Uwaga: Kwas mlekowy jest higroskopijny, a kiedy stężony przez gotowanie, kondensuje w formie mleczanu kwasu mlekowego, który w czasie rozcieńczania i podgrzewania ulega hydrolizie do kwasu mlekowego |
|
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Chlorek |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 0,25 % |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Uwaga: Ta specyfikacja odnosi się do 80 % roztworu wodnego; dla słabszych wodnych roztworów obliczyć wartości odpowiadające ich zawartości kwasu mlekowego |
|
Ε 280 KWAS PROPIONOWY
|
Definicje |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas propionowy |
||
|
Kwas propanowy |
|||
|
Einecs |
201-176-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
C3H6O2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
74,08 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 % |
||
|
Opis |
Bezbarwny lub lekko żółtawy, oleisty płyn z lekkim, ostrym zapachem |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
-22 oC |
||
|
138,5 –142,5 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Pozostałości nielotne |
Nie więcej niż 0,01 %, gdy suszone w temperaturze 140 oC do stałej masy |
||
|
Aldehydy |
Nie więcej niż 0,1 % wyrażone jako formaldehyd |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 281 PROPIONIAN SODU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Propionian sodu |
||
|
Propanian sodu |
|||
|
Einecs |
205-290-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
C3H5O2Na |
||
|
Masa cząsteczkowa |
96,06 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 oC |
||
|
Opis |
Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek lub drobny, biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nie mniej niż 7,5 i nie więcej niż 10,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 4 %, ustalona poprzez suszenie przez dwie godziny w temperaturze 105 oC |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 282 PROPIONIAN WAPNIA
|
Definicje |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Propionian wapnia |
||
|
Einecs |
223-795-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H10O4Ca |
||
|
Masa cząsteczkowa |
186,22 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 oC |
||
|
Opis |
Biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 6,0 a 9,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 4 %, ustalona poprzez suszenie przez dwie godziny w temperaturze 105 oC |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,3 % |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 283 PROPIONIAN POTASU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Propionian potasu |
||
|
Propanin potasu |
|||
|
Einecs |
206-323-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C3H5KO2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
112,17 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 oC |
||
|
Opis |
Biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 4 %, ustalona poprzez suszenie przez dwie godziny w temperaturze 105 oC |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,3 % |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 284 KWAS BOROWY
|
Synonimy |
Kwas borny |
||
|
Kwas ortoborowy |
|||
|
Borofaks |
|||
|
Definicje |
|
||
|
Einecs |
233-139-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
H3BO3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
61,84 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 % |
||
|
Opis |
Bezbarwne, bezwonne, przezroczyste kryształy lub białe granulki lub proszek; lekko oleiste w dotyku; występuje w naturze jako minerał sassolin |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Około 171 oC |
||
|
|
||
|
Między 3,8 a 4,8 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Nadtlenki |
Nie wywołuje żadnego koloru przy dodaniu roztworu KI |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 285 CZTEROBORAN SODU (BORAKS)
|
Synonimy |
Boran sodu |
||
|
Definicje |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Czteroboran sodu |
||
|
Biboran sodu |
|||
|
Piroboran sodu |
|||
|
Bezwodny czteroboran |
|||
|
Einecs |
215-540-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
Na2B4O7 |
||
|
Na2B4O7 · 10H2O |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
201,27 |
||
|
Opis |
Proszkowe lub szklanopodobne płytki stają się matowe pod wpływem powietrza; wolno rozpuszczalne w wodzie |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 171 oC a 175 oC z rozpadem |
||
|
Czystość |
|
||
|
Nadtlenki |
Nie rozwija żadnego koloru po dodaniu roztworu KI |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 290 DWUTLENEK WĘGLA
|
Synonimy |
Kwas węglowy – gaz |
||
|
Suchy lód (postać stała) |
|||
|
Bezwodnik węglowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Dwutlenek węgla |
||
|
Einecs |
204-696-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
CO2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
44,01 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % v/v w przeliczeniu na substancję gazową |
||
|
Opis |
Bezbarwny gaz w normalnych warunkach środowiska z lekkim, ostrym zapachem. W handlu dwutlenek węgla jest transportowany i sprowadzany jako płyn w pojemnikach ciśnieniowych lub systemach luźnego przechowywania, lub jako sprasowany „suchy lód”. Formy masy suchego lodu zwykle zawierają dodatki, substancje takie jak glikol propylenowy lub olej mineralny jako substancje wiążące |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Kiedy strumień próbki jest przepuszczany przez roztwór wodorotlenku baru, wytwarza się biały osad, który rozpuszcza się, musując w rozcieńczonym kwasie octowym |
||
|
Czystość |
|
||
|
Kwasowość |
915 ml gazu przepuszczonego przez 50 ml świeżo zagotowanej wody nie może wytworzyć więcej kwasu oznaczonego przy użyciu oranżu metylowego, niż jest zawarte w 50 ml świeżo przegotowanej wody, do której dodano 1 ml kwasu solnego (0,01 N) |
||
|
Substancje redukujące, wodorofosforek i siarczek |
915 ml gazu przepuszczonego przez 25 ml amoniakalnego azotanu srebra, do którego dodano 3 ml amoniaku, nie może powodować mętnienia lub czernienia tego roztworu |
||
|
Tlenek węgla |
Nie więcej niż 10 μl/l |
||
|
Zawartość oleju |
Nie więcej niż 0,1 mg/1 |
E 296 KWAS JABŁKOWY
|
Synonimy |
DL – Kwas jabłkowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
DL – Kwas jabłkowy, kwas hydroksybutanodiowy, kwas hydroksybursztynowy |
||
|
Einecs |
230-022-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H6O5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
134,09 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały krystaliczny proszek lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Kwas fumarowy |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Kwas maleinowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 297 KWAS FUMAROWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas trans-butenodiowy, kwas trans-etyleno-1,2-dikarboksylowy |
||
|
Einecs |
203-743-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H4O4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
116,07 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały krystaliczny proszek lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
286–302 oC (szybkie ogrzewanie w zamkniętej kapilarze) |
||
|
|
||
|
3,0 –3,2 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,5 % (120 oC, 4 godz.) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Kwas maleinowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
Ε 300 KWAS ASKORBINOWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
L-kwas jabłkowy |
||
|
Kwas askorbinowy |
|||
|
2,3-didehydro-L-treo-heksono-l,4-lakton |
|||
|
3-keto-L-gulofuranolakton |
|||
|
Einecs |
200-066-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H806 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
176,13 |
||
|
Analiza |
Kwas askorbinowy, po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godz., zawiera nie mniej niż 99 % C6H8O6 |
||
|
Opis |
Białe do bladożółtego; bezwonne, krystaliczne ciało stałe |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 189 oC a 193 oC z rozpadem |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,4 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godz. |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Skręcalność właściwa |
[α]D 20 między +20,5 o a +21,5 o (10 % w/v roztwór wodny) |
||
|
pH 2 % roztworu wodnego |
Między 2,4 a 2,8 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 301 ASKORBINIAN SODU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Askorbinian sodu |
||
|
L-askorbinian sodu |
|||
|
2,3-didehydro-L-treo-heksono-l,4-lakton fenolanu sodowego |
|||
|
3-keto-L-gulofurano-lakton fenolanu sodowego |
|||
|
Einecs |
205-126-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H7O6Na |
||
|
Masa cząsteczkowa |
198,11 |
||
|
Analiza |
Askorbinian sodu po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godz., zawiera nie mniej niż 99 % C6H7O6Na |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały; bezwonna, krystaliczna masa, która ciemnieje pod wpływem światła |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godz. |
||
|
Skręcalność właściwa |
[α]D 20 między + 103 o a + 106 o (10 % w/v roztwór wodny) |
||
|
pH 10 % roztworu wodnego |
Między 6,5 a 8,0 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 302 ASKORBINIAN WAPNIA
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Diwodzian askorbinianu wapnia |
||
|
Diwodzian Sól wapnia 2,3-didehydro-L-treo-heksono-l,4-laktonu |
|||
|
Einecs |
227-261-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C12H14O12Ca · 2H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
426,35 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych |
||
|
Opis |
Biały do lekko bladego, szarawo-żółtego, bezwonny, krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) |
||
|
Skręcalność właściwa |
[α]D 20 między + 95o a + 97o (5 % w/v roztwór wodny) |
||
|
pH 10 % roztworu wodnego |
Między 6,0 a 7,5 |
||
|
Substancje lotne |
Nie więcej niż 0,3 % oznaczona w wyniku suszenia w temperaturze pokojowej przez 24 godz. w eksykatorze zawierającym kwas siarkowy lub pięciotlenek fosforu |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 304 (i) PALMITYNIAN ASKORBYLU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Palmitynian askorbylu |
||
|
Palmitynian L-askorbylu |
|||
|
2,3-didehydro-L-treo-heksono-l,4-laktono-6-palmitynian |
|||
|
6-palmitilo-3-keto-L-gulofuranolakton |
|||
|
Einecs |
205-305-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
C22H38O7 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
414,55 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
Opis |
Białe lub żółtawo-białe ciało stałe z zapachem cytrusopodobnym |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 107 oC a 117 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 2,0 % po suszeniu w piecu próżniowym w temperaturze 56 oC i 60 oC przez godzinę |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Skręcalność właściwa |
[α]D 20 między + 21o i + 24o (5 % w/v w roztworze metanolu) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 304 (ii) STEARYNIAN ASKORBYLU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Stearynian askorbylu |
||
|
Stearynian L-askorbylu |
|||
|
2,3-didehydro-L-treo-heksono-l,4-laktono-6-stearynian |
|||
|
6-stearylo-3-keto-L-gulofuranolakton |
|||
|
Einecs |
246-944-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
C24H42O7 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
442,6 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % |
||
|
Opis |
Białe lub żółtawe, białe ciało stałe z cytrusopodobnym zapachem |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Około 116 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 2,0 % po suszeniu w piecu próżniowym w temperaturze 56–60 oC przez jedną godzinę |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 306 MIESZANINA TOKOFEROLI
|
Definicja |
Produkt otrzymywany w wyniku destylacji z parą wodną jadalnych produktów zawierających jadalne oleje roślinne, składających się ze skoncentrowanych tokoferoli i tokotrienoli |
||
|
Zawiera tokoferole takie, jak d-α-, d-β-, d-γ- i d-ς-tokoferole |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
430,71 (d-α-tokoferol) |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 34 % całości tokoferoli |
||
|
Opis |
Brązowawo-czerwony do czerwonego, klarowny, lepki olej o łagodnym, charakterystycznym zapachu i smaku. Może wykazywać lekką separację składników woskopodobnych w formie mikrokryształków |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nierozpuszczalna w wodzie. Rozpuszczalna w alkoholu etylowym. Miesza się z eterem |
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Skręcalność właściwa |
[α]D 20 nie mniej niż + 20o |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 307 ALFA-TOKOFEROL
|
Synonimy |
DL-α-tokoferol |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
DL-5,7,8-trimetylotokol |
||
|
DL-2,5,7,8-tetrametylo-2-(4′,8′,12′-trimetylotridecylo)-6-chromanol |
|||
|
Einecs |
233-466-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C29H50O2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
430,71 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 96 % |
||
|
Opis |
Żółtawy do bursztynowego, prawie bezwonny, przejrzysty, lepki olej, utleniający się i ciemniejący pod wpływem powietrza lub światła |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, mieszający się z eterem |
||
|
W absolutnym alkoholu etylowym maksimum absorpcji jest przy około 292 nm |
||
|
Czystość |
|
||
|
Współczynnik załamania |
n D 201,503 –1,507 |
||
| Współczynnik absorpcji
|
(0,01 g w 200 ml absolutnego etanolu) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Skręcalność właściwa |
[α] 20 D 0 o±0,05 o (1:10 w chloroformie) |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
Ε 308 GAMMA-TOKOFEROL
|
Synonimy |
dl-γ-tokoferol |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
2,7,8-trimetylo-2-(4’,8’,12’-trimetylotridecylo)-6-chromanol |
||
|
Einecs |
231-523-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
C28H48O2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
416,69 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97 % |
||
|
Opis |
Klarowny, lepki, bladożółty olej, który utlenia się i ciemnieje pod wpływem powietrza lub światła |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
W alkoholu etylowym maksimum absorpcji wynosi 298 nm i 257 nm |
||
|
Czystość |
|
||
| Współczynnik absorpcji
|
|
||
|
|
|||
|
Współczynnik załamania |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 309 DELTA-TOKOFEROL
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczne |
2,8-dimetylo-2-(4’,8’,12’-trimetyltridecylo)-6-chromanol |
||
|
Einecs |
204-299-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C27H46O2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
402,7 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97 % |
||
|
Opis |
Klarowny, lepki, bladożółty lub pomarańczowy olej, który utlenia się i ciemnieje pod wpływem powietrza lub światła |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
W etanolu absolutnym maksimum absorpcji jest około 298 nm i 257 nm |
||
|
Czystość |
|
||
| Współczynnik absorpcji
|
|
||
|
|
|||
|
Współczynnik załamania |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 310 GALUSAN PROPYLU
|
Definicje |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Galusan propylu |
||
|
Ester propylowy kwasu galusowego |
|||
|
Ester n-propylowy kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego |
|||
|
Einecs |
204-498-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H12O5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
212,20 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe, kremowo-białe, krystaliczne, bezwonne ciało stałe |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Słabo rozpuszczalny w wodzie, swobodnie rozpuszczalny w alkoholu etylowym, eterze i propan-l,2-diolu |
||
|
Między 146 oC a 150 oC po suszeniu w temperaturze 110 oC przez cztery godziny |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Nie więcej niż 1,0 % (110 oC, 4 godz.) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Wolny kwas |
Nie więcej niż 0,5 % (jak kwas galusowy) |
||
|
Chlorowany związek organiczny |
Nie więcej niż 100 mg/kg (jak Cl) |
||
| Współczynnik absorpcji
|
|
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 311 GALUSAN OKTYLU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Galusan oktylu |
||
|
Ester oktylowy kwasu galusowego |
|||
|
Ester n-oktylowy kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego |
|||
|
Einecs |
213-853-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C15H22O5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
282,34 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % po suszeniu w temperaturze 90 oC przez sześć godzin |
||
|
Opis |
Białe do biało-kremowego, bezwonne ciało stałe |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalne w wodzie, łatwo rozpuszczalne w alkoholu etylowym, eterze i propano-1,2-diolu |
||
|
Między 99 oC a 102 oC po suszeniu w temperaturze 90 oC przez sześć godzin |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,5 % (90 oC, sześć godzin) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Wolny kwas |
Nie więcej niż 0,5 % (jak kwas galusowy) |
||
|
Chlorowany związek organiczny |
Nie więcej niż 100 mg/kg (jak C1) |
||
| Współczynnik absorpcji
|
|
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 312 GALUSAN DODECYLU
|
Synonimy |
Galusan laurylu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Galusan dodecylu |
||
|
Ester n-dodecylowy (lub laurylowy) kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego |
|||
|
Ester dodecylowy kwasu galusowego |
|||
|
Einecs |
214-620-6 |
||
|
Wzór chemiczny |
C19H30O5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
338,45 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % po suszeniu w temperaturze 90 oC przez sześć godzin |
||
|
Opis |
Białe lub kremowo-białe bezwonne ciało stałe |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalne w wodzie, łatwo rozpuszczalne w alkoholu etylowym i eterze |
||
|
Między 95 oC a 98 oC po suszeniu w temperaturze 90 oC przez sześć godzin |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,5 % (90 oC, sześć godzin) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Wolny kwas |
Nie więcej niż 0,5 % (jak kwas galusowy) |
||
|
Chlorowany związek organiczny |
Nie więcej niż 100 mg/kg (jak Cl) |
||
| Współczynnik absorpcji
|
|
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
E 315 KWAS ERYTROBOWY
|
Synonimy |
Kwas izoaskorbinowy |
||
|
Kwas d-araboaskorbinowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
γ-lakton kwasu d-erytro-heks-2-enowego |
||
|
Kwas izoaskorbinowy |
|||
|
Kwas d-izoaskorbinowy |
|||
|
Einecs |
201-928-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H8O6 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
176,13 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe do żółtawego krystaliczne ciało stałe, ciemniejące stopniowo pod wpływem światła |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Około 164–172 oC, łącznie z rozkładem |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 0,4 % po wysuszeniu w warunkach obniżonego ciśnienia na krzemionce koloidalnej przez 3 godz. |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,3 % |
||
|
Skręcalność właściwa |
[α]25 D 10 % (w/v) roztworu wodnego pomiędzy -16,5 o a - 18 o |
||
|
Szczawiany |
Do roztworu 1 g w 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego oraz 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
Ε 316 IZOASKORBINIAN SODU
|
Synonimy |
Izoaskorbinian sodu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Izoaskorbinian sodu |
||
|
Sól sodowa kwasu D-izoaskorbinowego |
|||
|
Sól sodowa 2,3-didehydro-D-erytro-heksono-1,4-laktonu |
|||
|
Monowodzian 3-keto-D-gulofurano-lakton fenolanu sodowego |
|||
|
Einecs |
228-973-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H7O6Na · H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
216,13 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godz., w przeliczeniu na masę monowodzianu |
||
|
Opis |
Białe krystaliczne ciało stałe |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Łatwo rozpuszczalne w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalne w alkoholu etylowym |
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godz. |
||
|
Skręcalność właściwa |
[α]D 25 10 % (w/v) roztwór wodny między + 95 o i + 98 o |
||
|
pH 10 % roztworu wodnego |
5,5 –8,0 |
||
|
Szczawian |
Do roztworu 1 g w 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż10 mg/kg |
E 319 TERT-BUTYLOHYDROCHINON (TBHQ)
|
Synonimy |
TBHQ |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwy chemiczne |
Tert-butylo-1,4-benzenodiol 2-(1,1-dimetyloethyl)-1,4-benzenodiol |
||
|
Einecs |
217-752-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H14O2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
166,22 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 99 % C10H14O2 |
||
|
Opis |
Biały kryształ o charakterystycznej woni |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu |
||
|
Nie mniej niż 126,5 oC |
||
|
Rozpuścić około 5 mg próbki w 10 ml metanolu i dodać 10,5 ml roztworu dimetyloaminy (1:4). Powstanie roztwór o zabarwieniu czerwonym do różowego |
||
|
Czystość |
|
||
|
Tert-butylo-p-benzochinon |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
2,5-di-(tert-butylo)-hydrochinon |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Hydroksychinon |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Toluen |
Nie więcej niż 25 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 320 BUTYLOHYDROKSYANIZOL (BHA)
|
Synonimy |
BHA |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
3-tert-butylo-4-hydroksy-anizol |
||
|
Mieszanina izomerów 2-tert-butylo-hydroksy-anizolu i 3-tert-butylo-4-hydroksy-anizolu |
|||
|
Einecs |
246-563-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
C11H16O2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
180,25 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98,5 % i nie mniej niż 85 % 3 tert-butylo-4-hydroksy-anizolu |
||
|
Opis |
Białe lub lekko żółte kryształy albo woskowate ciało stałe o lekkim, aromatycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu |
||
|
Między 48 oC a 63 oC |
||
|
Pozytywny wynik testu na obecność grup fenolowych |
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,05 % po prażeniu w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
Zanieczyszczenia fenolowe |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
| Absorpcja
|
|
||
| Absorpcja
|
|
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
Ε 321 BUTYLOHYDROKSYTOLUEN (BHT)
|
Synonimy |
BHT |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
2,6-ditertbutylo-p-krezol |
||
|
4-metylo-2,6-ditertiarybutylofenol |
|||
|
Einecs |
204-881-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
C15H24O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
220,36 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % |
||
|
Opis |
Białe, krystaliczne lub w postaci płatków ciało stałe, bezwonne lub o charakterystycznym, słabym, aromatycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalne w wodzie i propano-1,2-diolu |
||
|
Łatwo rozpuszczalne w alkoholu etylowym |
|||
|
W temperaturze 70 oC |
||
|
Absorpcja w zakresie 230–320 nm 2 cm warstwy roztworu 1 w 100 000 bezwodnego etanolu wykazuje maksimum jedynie przy 278 nm |
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,005 % |
||
|
Zanieczyszczenia fenolowe |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
| Współczynnik absorpcji
|
|
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 322 LECYTYNY
|
Synonimy |
Fosforany |
||
|
Fosfolipidy |
|||
|
Definicja |
Lecytyny są mieszaninami lub frakcjami fosfatydów otrzymywanymi w wyniku procesów fizycznych ze środków spożywczych pochodzenia roślinnego, łącznie z produktami hydrolizy otrzymywanymi w wyniku użycia właściwych, bezpiecznych enzymów |
||
|
Lecytyny mogą być lekko wybielone w środowisku wodnym za pomocą nadtlenku wodoru. Utlenianie to nie może chemicznie modyfikować fosfatydów lecytynowych |
|||
|
Einecs |
232-307-2 |
||
|
Analiza |
Lecytyny: nie mniej niż 60,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie |
||
|
Lecytyny hydrolizowane: nie mniej niż 56,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie |
|||
|
Opis |
Lecytyny: brązowy płyn lub półpłynna lepka masa lub proszek |
||
|
Lecytyny hydrolizowane: jasnobrązowa lub brązowa lepka ciecz lub pasta |
|||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Do zlewki o pojemności 800 ml dodać 500 ml wody (30–35 oC). Następnie powoli dodawać 50 ml próbki, ciągle mieszając. Hydrolizowana lecytyna utworzy jednorodną emulsję. Niehydrolizowana lecytyna utworzy oddzielną masę około 50 g |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 2,0 % oznaczono w wyniku suszenia w temperaturze 105 oC przez godzinę |
||
|
Toluen – substancja nierozpuszczalna |
Nie więcej niż 0,3 % |
||
|
Liczba kwasowa |
Lecytyny: nie więcej niż 35 mg wodorotlenku potasu na gram |
||
|
Lecytyny hydrolizowane: nie więcej niż 45 mg wodorotlenku potasu na gram |
|||
|
Liczba nadtlenkowa |
Równa lub mniejsza niż 10 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 325 MLECZAN SODU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Mleczan sodu |
||
|
2-hydroksypropanian sodu |
|||
|
Einecs |
200-772-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C3H5NaO3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
112,06 (bezwodny) |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 % |
||
|
Opis |
Bezbarwny, przezroczysty płyn |
||
|
Bezwonny lub o lekkim, charakterystycznym zapachu |
|||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Kwasowość |
Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu wyrażone jak kwas mlekowy |
||
|
pH 20 % roztworu wodnego |
6,5 –7,5 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Substancje redukujące |
Brak redukcji roztworu Fehlinga |
||
|
Uwaga: Niniejsza specyfikacja odnosi się do 60 % roztworu wodnego |
|
Ε 326 MLECZAN POTASU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Mleczan potasu |
||
|
2-hydroksypropanian potasu |
|||
|
Einecs |
213-631-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
C3H5O3K |
||
|
Masa cząsteczkowa |
128,17 (bezwodna) |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 % |
||
|
Opis |
Lekko lepka, prawie bezwonna, klarowna ciecz. Bezwonny lub o słabym, charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Spalać roztwór mleczanu potasu do uzyskania popiołu. Popiół jest zasadowy, a po dodaniu kwasu musuje |
||
|
Nanieść 2 ml roztworu mleczanu potasu na 5 ml 1 w 100 roztworu katechinyw kwasie siarkowym. W miejscu zetknięcia się powstaje mocny ciemnoczerwony kolor |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Kwasowość |
Rozpuścić 1 g roztworu mleczanu potasu w 20 ml wody, dodać 3 krople fenolftaleiny TS i miareczkować 0,1 Ν wodorotlenku sodu. Nie powinno zostać zużyte wiecej niż 0,2 ml |
||
|
Substancje redukujące |
Roztwór mleczanu potasu nie powinien powodować żadnej redukcji roztworu Fehlinga |
||
|
Uwaga: Niniejsza specyfikacja odnosi się do 60 % roztworu wodnego |
|
Ε 327 MLECZAN WAPNIA
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Dimleczan wapnia |
||
|
Wodzian dimleczanu wapnia |
|||
|
Sól wapniowa kwasu 2-hydroksypropanolowego |
|||
|
Einecs |
212-406-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
(C3H5O2)2 Ca · nH2O (n = 0–5) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
218,22 (bezwodna) |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Prawie bezwonny, biały, krystaliczny proszek lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie i praktycznie nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Oznaczone w wyniku suszenia w temperaturze 120 oC przez cztery godziny: |
||
|
|||
|
|||
|
|||
|
|||
|
Kwasowość |
Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na suchą masę i wyrażoną jako kwas mlekowy |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor) |
||
|
pH 5 % roztworu |
Między 6,0 a 8,0 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Substancje redukujące |
Brak redukcji roztworu Fehlinga |
Ε 330 KWAS CYTRYNOWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas cytrynowy |
||
|
Kwas 2-hydroksy-1,2,3-propanotrikarboksylowy |
|||
|
Kwas β-hydroksytrikarbalitykowy |
|||
|
Einecs |
201-069-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
|
||
|
|||
|
Masa cząsteczkowa |
|
||
|
|||
|
Analiza |
Kwas cytrynowy może być bezwodny lub może zawierać jedną molekułę wody. Kwas cytrynowy zawiera nie mniej niż 99,5 % C6H8O7 w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Kwas cytrynowy jest białym lub bezbarwnym, bezzapachowym, krystalicznym ciałem stałym o silnym, kwaśnym smaku. Monowodzian musuje po wpływem suchego powietrza |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w alkoholu etylowym, rozpuszczalny w eterze |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Bezwodny kwas cytrynowy zawiera nie więcej niż 0,5 % wody; monowodzian kwasu cytrynowego zawiera nie więcej niż 8,8 % wody (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,05 % po prażeniu kalcynującym w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg, wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu |
Ogrzewać 1 g sproszkowanej próbki 10 ml minimum 98 % kwasu siarkowego w łaźni wodnej w temperaturze 90 oC w ciemności przez godzinę. Powinien powstać nie bardziej niż blady, brązowy kolor (odpowiadający Płyn K) |
Ε 331 (i) CYTRYNIAN MONOSODOWY
|
Synonimy |
Cytrynian monosodowy |
||
|
Monozasadowy cytrynian sodu |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Cytrynian monosodowy |
||
|
Monosodowa sól kwasu 2-hydroksy-l,2,3-propanotrikarboksylowego |
|||
|
Wzór chemiczny |
|
||
|
|||
|
Masa cząsteczkowa |
|
||
|
|||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Krystaliczny biały proszek lub bezbarwne kryształki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Ustalone poprzez suszenie w temperaturze 180 oC przez cztery godziny:
|
||
|
|||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
pH 1 % roztworu wodnego |
Między 3,5 a 3,8 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
Ε 331 (ii) CYTRYNIAN DISODOWY
|
Synonimy |
Cytrynian disodowy |
||
|
Dizasadowy cytrynian sodu |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Cytrynian disodowy |
||
|
Sól dwusodowa kwasu 2-hydroksy-l,2,3-propanotrikarboskylowego |
|||
|
Sól dwusodowa kwasu cytrynowego z 1,5 cząsteczkami wody |
|||
|
Einecs |
205-623-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H6O7Na2 · 1,5H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
263,11 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Krystaliczny biały proszek lub bezbarwne kryształki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Nie więcej niż 13,0 % oznaczony w wyniku suszenia w temperaturze 180 oC przez cztery godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
pH 1 % roztworu wodnego |
Między 4,9 a 5,2 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
Ε 331 (iii) CYTRYNIAN TRISODOWY
|
Synonimy |
Cytrynian trisodowy |
|||
|
Trizasadowy cytrynian sodu |
||||
|
Definicja |
|
|||
|
Nazwa chemiczna |
Cytrynian trisodowy |
|||
|
Sól trisodowa kwasu 2-hydroksy-l,2,3-propanotrikarboksylowego |
||||
|
Sól trisodowa kwasu cytrynowego, w bezwodnej formie lub dwuwodzianu, lub pięciowodzianu |
||||
|
Einecs |
200-675-3 |
|||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: |
C6H5O7Na3 |
||
|
Uwodniony: |
C6H5O7Na3 · nH2O (n = 2 lub 5) |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
258,07 (bezwodna) |
|||
|
Analiza |
Nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
|||
|
Opis |
Krystaliczny biały proszek lub bezbarwne kryształy |
|||
|
Identyfikacja |
|
|||
|
|
|||
|
Czystość |
|
|||
|
Ubytek podczas suszenia |
Oznaczone w wyniku suszenia w temperaturze 180 oC przez cztery godziny: |
|||
|
nie więcej niż 1,0 % |
|||
|
nie więcej niż 13,5 % |
|||
|
nie więcej niż 30,3 % |
|||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
|||
|
pH 5 % roztworu wodnego |
Między 7,5 a 9,0 |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||
Ε 332 (i) CYTRYNIAN MONOPOTASOWY
|
Synonimy |
Cytrynian monopotasowy |
||
|
Monozasadowy cytrynian potasowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Cytrynian monopotasowy |
||
|
Sól monopotasowa kwasu 2-hydroksy-l,2,3-propanotrikarboksylowego |
|||
|
Bezwodna sól monopotasowa kwasu cytrynowego |
|||
|
Einecs |
212-753-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H7O7K |
||
|
Masa cząsteczkowa |
230,21 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Nie więcej niż 1,0 % oznaczony w wyniku suszenia w temperaturze 180 oC przez cztery godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
pH 1 % roztworu wodnego |
Między 3,5 a 3,8 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
Ε 332 (ii) CYTRYNIAN TRIPOTASOWY
|
Synonimy |
Cytrynian tripotasowy |
||
|
Trizasadowy cytrynian potasowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Cytrynian tripotasowy |
||
|
Sól tripotasowa kwasu 2-hydroksy-l,2,3-propanotrikarboksylowego |
|||
|
Monowodzian soli tripotasowej kwasu cytrynowego |
|||
|
Einecs |
212-755-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H5O7K3 · H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
324,42 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształy |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Nie więcej niż 6,0 % oznaczone w wyniku suszenia w temperaturze 180 oC przez cztery godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażony jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
pH 5 % roztworu wodnego |
Między 7,5 a 9,0 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
Ε 333 (i) CYTRYNIAN MONOWAPNIOWY
|
Synonimy |
Cytrynian monowapniowy |
||
|
|
Cytrynian monozasadowy wapnia |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Cytrynian monowapnia |
||
|
Sól monowapniowa kwasu 2-hydroksy-l,2,3-propanotrikarboksylowego |
|||
|
Monowodzian soli monowapniowej kwasu cytrynowego |
|||
|
Wzór chemiczny |
(C6H7O7)2Ca · H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
440,32 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Drobny biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek podczas suszenia |
Nie więcej niż 7,0 % ustalone w wyniku suszenia w temperaturze 180 oC przez cztery godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
pH 1 % roztworu wodnego |
Między 3,2 a 3,5 |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Węglany |
Rozpuszczanie 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2 Ν kwasu solnego nie może uwolnić więcej niż kilku oddzielnych pęcherzyków |
Ε 333 (ii) CYTRYNIAN DIWAPNIOWY
|
Synonimy |
Cytrynian dwuwapniowy |
||
|
Dizasadowycytrynian wapnia |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Cytrynian dwuwapniowy |
||
|
Sól dwuwapniowa kwasu 2-hydroksy-l,2,3-propanotrikarboksylowego |
|||
|
Triwodzian soli diwapniowej kwasu cytrynowego |
|||
|
Wzór chemiczny |
(C6H7O7)2Ca2 · 3H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
530,42 |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 97,5 % w przeliczniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Drobny biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 20,0 % ustalone w wyniku suszenia w temperaturze 180 oC przez cztery godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Węglany |
Rozpuszczanie 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2 Ν kwasu solnego nie może uwolnić więcej niż kilku oddzielnych pęcherzyków |
Ε 333 (iii) CYTRYNIAN TRIWAPNIOWY
|
Synonimy |
Cytrynian triwapniowy |
||
|
Trizasadowy cytrynian wapnia |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Cytrynian triwapniowy |
||
|
Sól triwapniowa kwasu 2-hydroksy-l,2,3-propanotrikarboksylowego |
|||
|
Tetrawodzian soli triwapniowej kwasu cytrynowego |
|||
|
Einecs |
212-391-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H6O7)2Ca3 · 4H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
570,51 |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Drobny biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 14,0 % ustalone w wyniku suszenia w temperaturze 180 oC przez cztery godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Węglany |
Rozpuszczanie 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2 Ν kwasu solnego nie może uwalniać więcej niż kilku oddzielnych pęcherzyków |
Ε 334 KWAS L(+)-WINOWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
L-kwas winowy |
||
|
Kwas L-2,3-dihydroksybutanediolowy |
|||
|
Kwas d-α, β-dihydroksybursztynowy |
|||
|
Einecs |
201-766-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H6O6 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
150,09 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne lub przezroczyste ciało stałe lub biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 168 oC a 170 oC |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,5 % (nad P2O5, 3 godz.) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 1 000 mg/kg po prażeniu kalcynującym w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
Skręcalność właściwa 20 % w/v roztworu wodnego |
[α]D 20 między +11,5 o a +13,5 o |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażony jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
Ε 335 (i) WINIAN MONOSODOWY
|
Synonimy |
Sól monosodowa L-(+)-kwasu winowego |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól monosodowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanediolowego |
||
|
Monowodzian soli monosodowej L-(+)-kwasu winowego |
|||
|
Wzór chemiczny |
C4H5O6Na · H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
194,05 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Przezroczyste, bezbarwne kryształy |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 10,0 % ustalona poprzez suszenie w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 335 (ii) WINIAN DISODOWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Disodowy L-winian |
||
|
Disodowy (+)-winian |
|||
|
Disodowy kwas (+)-2,3-dwuhydroksybutanediolowy |
|||
|
Diwodzian soli dwusodowej L-(+)-kwasu winowego |
|||
|
Einecs |
212-773-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H4O6Na2 · 2H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
230,8 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Przezroczyste, bezbarwne kryształy |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
1 gram jest nierozpuszczalny w 3 ml wody. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 17,0 % ustalone poprzez suszenie w temperaturze 150 oC przez cztery godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
pH 1 % roztworu wodnego |
Między 7,0 a 7,5 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 336 (i) WINIAN MONOPOTASOWY
|
Synonimy |
Monopotasowa sól kwasu L(+)-winowego |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Bezwodna monopotasowa sól L-(+)-kwasu winowego |
||
|
Sól monopotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanediolowego |
|||
|
Wzór chemiczny |
C4H5O6K |
||
|
Masa cząsteczkowa |
188,16 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały krystaliczny lub granulowany proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
230 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
pH 1 % roztworu wodnego |
3,4 |
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 1,0 % ustalona poprzez suszenie w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 336 (ii) WINIAN DIPOTASOWY
|
Synonimy |
Dwuzasadowy winian potasu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól dwupotasowa kwasu L-2,3-dwuhydroksybutanediolowego |
||
|
Sól monopotasowa z połową molekuły wody L-(+)-kwasu winowego |
|||
|
Einecs |
213-067-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H4O6K2 · 1/2H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
235,2 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały krystaliczny lub granulowany proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
pH 1 % roztworu wodnego |
Między 7,0 a 9,0 |
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 4,0 % ustalone w wyniku suszenia w temperaturze 150 oC przez cztery godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
Ε 337 WINIAN SODOWO-POTASOWY
|
Synonimy |
Sodowo-potasowy L-(+)-winian |
||
|
Sól Rochelle |
|||
|
Sól Seignette’a |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól sodowo-potasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanediolowego |
||
|
Sodowo-potasowy L-(+)-winian |
|||
|
Einecs |
206-156-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H4O6KNa · 4H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
282,23 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
1 gram jest rozpuszczalny w 1 ml wody, nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Między 70 oC a 80 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 26,0 % i nie mniej niż 21,0 % ustalone poprzez suszenie w temperaturze 150 oC przez trzy godziny |
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażony jako kwas szczawiowy, po suszeniu |
||
|
pH 1 % roztworu wodnego |
Między 6,5 a 8,5 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 338 KWAS FOSFOROWY
|
Synonimy |
Kwas ortofosorowy |
||
|
Kwas fosforowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas fosforowy |
||
|
Einecs |
231-633-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
H3PO4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
98,00 |
||
|
Analiza |
Kwas fosforowy jest dostępny na rynku jako roztwór wodny o różnym stężeniu. Zawartość nie mniejsza niż 67,0 % i nie większa niż 85,7 %. |
||
|
Opis |
Czysta, bezbarwna, lepka ciecz |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Kwasy lotne |
Nie więcej niż 10 mg/kg (jak kwas octowy) |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 200 mg/kg (wyrażone jako chlor) |
||
|
Azotany |
Nie więcej niż 5 mg/kg (jak NaNO3) |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 1 500 mg/kg (jak CaSO4) |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Uwaga: Niniejsza specyfikacja odnosi się do 75 % roztworu wodnego |
|
E 339 (i) FOSFORAN MONOSODOWY
|
Synonimy |
Monofosforan monosodowy |
||
|
Kwaśny monofosforan monozasadowy |
|||
|
Ortofosforan monosodowy |
|||
|
Jednozasadowy fosforan sodu |
|||
|
Diwodoromonofosforan sodowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Diwodoromonofosforan sodu |
||
|
Einecs |
231-449-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: NaH2PO4 |
||
|
Monowodzian: NaH2PO4 · H2O |
|||
|
Diwodzian: NaH2PO4 · 2H2O |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
Bezwodny: 119,98 |
||
|
Monowodzian: 138,00 |
|||
|
Diwodzian: 156,01 |
|||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 97 % NaH2PO4 po suszeniu w temperaturze 60 oC przez jedną godzinę, a następnie w 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Zawartość P2O5 |
Między 58,0 % i 60,0 % bezwodnej przeliczeniu na bezwodna masę |
||
|
Opis |
Biały, bezwonny, bezbarwny, lekko rozpływający się proszek, kryształki lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym lub eterze |
||
|
Między 4,1 i 5,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Bezwodna sól traci nie więcej niż 2,0 %, monowodzian nie więcej niż 15,0 %, a diwodzian nie więcej niż 25 % w przypadku, gdy suszone w temperaturze 60 oC przez godzinę, a następnie w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodna masę |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 339 (ii) FOSFORAN DISODOWY
|
Synonimy |
Monofosforan disodowy |
||
|
Drugorzędowy fosforan sodowy |
|||
|
Ortofosforan disodowy |
|||
|
Wodorofosforan disodowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodoromonofosforan disodu |
||
|
Wodoroortofosforan disodu |
|||
|
Einecs |
231-448-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: Na2HPO4 |
||
|
Wodzian: Na2HPO4 · nH2O (n = 2, 7 lub 12) |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
141,98 (bezwodny) |
||
|
Analiza |
Po suszeniu w temperaturze 40 oC przez trzy godziny i następnie w temperaturze 105 oC przez pięć godzin, zawiera nie mniej niż 98 % Na2HPO4 |
||
|
Zawartość P2O5 |
Między 49 % i 51 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezwodny wodorofosforan disodowy ma postać białego, higroskopijnego, bezwonnego proszku. Uwodnione dostępne postacie zawierają diwodzian: białe krystaliczne, bezwonne ciało stałe; heptawodzian: białe, bezwonne, kryształki w postaci nalotu lub ziarnkowy proszek; a także dodecawodzian: biały, bezwonny proszek lub kryształki w postaci nalotu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Między 8,4 i 9,6 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Przy suszeniu w temperaturze 40 oC przez trzy godziny i następnie w temperaturze 105 oC przez pięć godzin, straty na wadze są następujące: postać bezwodna – nie więcej niż 5,0 %, diwodzian – nie więcej niż 22,0 %, heptawodzian – nie więcej niż 50,0 %, dodecawodzian – nie więcej niż 61,0 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 339 (iii) FOSFORAN TRISODOWY
|
Synonimy |
Fosforan trisodowy |
||
|
Fosforan trisodowy |
|||
|
Ortofosforan trisodowy |
|||
|
Definicja |
Fosforan trisodowy otrzymuje się z roztworów wodnych i krystalizuje się w postaci bezwodnej oraz z ½, 1, 6, 8 lub 12 H2O. Dodecawodzian zawsze krystalizuje się z roztworów wodnych przy nadmiarze wodorotlenku sodu. Zawiera 1/4 cząsteczek NaOH |
||
|
Nazwa chemiczna |
Monofosforan sodowy |
||
|
Fosforan trisodowy |
|||
|
Ortofosforan trisodowy |
|||
|
Einecs |
231-509-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: Na3PO4 |
||
|
Uwodniony: Na3PO4 · nH2O (n = ½, 1, 6, 8, lub 12) |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
163,94 (bezwodny) |
||
|
Analiza |
Bezwodny fosforan sodowy i jego postacie uwodnione, z wyjątkiem dodecawodzianu, zawierają nie mniej niż 97,0 % Na3PO4 suchej przeliczeniu na suchą masę wodzianu. Dodecwodzian fosforanu sodowego zawiera nie mniej niż 92,0 % Na3PO4 w przeliczeniu na postać po prażeniu |
||
|
Zawartość P2O5 |
Między 40,5 % i 43,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe bezwonne kryształki, granulki lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Między 11,5 i 12,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty przy spalaniu |
Po suszeniu w temperaturze 120 oC przez dwie godziny, a następnie spalaniu w temperaturze około 800 oC przez 30 minut ubytek masy jest następujący: postać bezwodna nie więcej niż 2,0 %, monowodzian nie więcej niż 11,0 %, dodecawodzian: między 45,0 % i 58,0 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 340 (i) FOSFORAN MONOPOTASOWY
|
Synonimy |
Monozasadowy fosforan monopotasowy |
||
|
Monofosforan monopotasowy |
|||
|
Ortofosforan potasu |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Diwodorofosforan potasowy |
||
|
Diwodoroortofosforan monopotasowy |
|||
|
Diwodorofosforan monopotasowy |
|||
|
Einecs |
231-913-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
KH2PO4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
136,09 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98,0 % po wysuszeniu w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Zawartość P2O5 |
Między 51,0 % i 53,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezwonne, bezbarwne kryształki lub biały ziarnisty lub krystaliczny proszek, higroskopijny |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Między 4,2 i 4,8 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 2,0 %, ustalony w wyniku suszenia w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,2 % bezwodnej przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 340 (ii) FOSFORAN DIPOTASOWY
|
Synonimy |
Fosforan dipotasowy |
||
|
Drugorzędowy fosforan potasowy |
|||
|
Wodorofosforan dipotasowy |
|||
|
Ortofosforan dipotasowy |
|||
|
Dizasadowy wodorofosforan potasowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorofosforan dipotasowy |
||
|
Wodorofosforan dipotasowy |
|||
|
Wodoroortofosforan dipotasowy |
|||
|
Einecs |
231-834-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
K2HPO4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
174,18 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 98 % po wysuszeniu w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Zawartość P2O5 |
Między 40,3 % i 41,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwny lub biały ziarnisty proszek, kryształki lub masa; substancja rozpływająca się |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Między 8,7 i 9,4 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 2,0 %, ustalony w wynikususzenia w temperaturze 105 oC przez cztery godziny |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 340 (iii) FOSFORAN TRIPOTASOWY
|
Synonimy |
Fosforan potasowy |
||
|
Fosforan potasowy, trizasadowy |
|||
|
Ortofosforan tripotasowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Fosforan tripotasowy |
||
|
Fosforan tripotasowy |
|||
|
Ortofosforan tripotasowy |
|||
|
Einecs |
231-907-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: K3PO4 |
||
|
Uwodniony: K3PO4 · nH2O (n = 1 lub 3) |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
212,27 (bezwodny) |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 97 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
||
|
Zawartość P2O5 |
Między 30,5 % i 33,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
||
|
Opis |
Bezbarwne lub białe, bezwonne, higroskopijne kryształki lub granulki. Formy uwodnione zawierają monowodzian i triwodzian |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Między 11,5 i 12,3 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty po prażeniu |
Bezwodny: nie więcej niż 3,0 %; uwodniony: nie więcej niż 23,0 %. Oznaczony w wyniku suszenia w temperaturze 105 oC przez jedną godzinę, a następnie prażenie w temperaturze około 800 oC ± 25 oC przez 30 minut |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 341 (i) FOSFORAN MONOWAPNIOWY
|
Synonimy |
Fosforan wapnia, monozasadowy |
||
|
Ortofosforan monowapniowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Diwodoroortofosforan wapnia |
||
|
Einecs |
231-837-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: Ca(H2PO4)2 |
||
|
Monohydrat: Ca(H2PO4)2 · H2O |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
234,05 (bezwodny) |
||
|
252,08 (monowodzian) |
|||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
Zawartość P2O5 |
Między 55,5 % a 61,1 % w postaci bezwodnej |
||
|
Opis |
Ziarnisty proszek lub białe rozpływające się kryształki lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 23,0 % a 27,5 % (bezwodny) |
||
|
Między 19,0 % a 24,8 % (monowodzian) |
|||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 14 %, oznaczony w wyniku suszenia w temperaturze 105 oC przez cztery godziny (bezwodny) |
||
|
Nie więcej niż 17,5 %, oznaczony w wyniku suszenia w temperaturze 60 oC przez jedną godzinę, a następnie w temperaturze 105 oC przez cztery godziny (monowodzian) |
|||
|
Straty przy prażeniu |
Nie więcej niż 17,5 % po prażeniu w temperaturze 800 oC ± 25 oC przez 30 minut (bezwodny) |
||
|
Nie więcej niż 25,0 %, ustalony przez suszenie w temperaturze 105 oC przez jedną godzinę, a następnie prażenie w temperaturze 800 oC ± 25 oC przez 30 minut (monowodzian) |
|||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
341 (ii) FOSFORAN DIWAPNIOWY
|
Synonimy |
Wodorofosforan wapniowy, dizasadowy |
||
|
Ortofosforan diwapniowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Monowodorofosforan wapniowy |
||
|
Monowodoroortofosforan wapniowy |
|||
|
Drugorzędowy fosforan wapniowy |
|||
|
Einecs |
231-826-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: CaHPO4 |
||
|
Diwodzian: CaHPO4 · 2H2O |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
136,06 (bezwodny) |
||
|
172,09 (diwodzian) |
|||
|
Analiza |
Fosforan diwapniowy, po suszeniu w temperaturze 200 oC przez trzy godziny zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż równowartość 102 % CaHPO4 |
||
|
Zawartość P2O5 |
Między 50,0 % i 52,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe kryształki lub granulki, ziarnisty proszek lub proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Trudno rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty przy prażeniu |
Nie więcej niż 8,5 % (bezwodny) lub 26,5 % (diwodzian), po prażeniu w temperaturze 800 oC ± 25 oC przez 30 minut |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 50 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
341 (iii) FOSFORAN TRIWAPNIOWY
|
Synonimy |
Fosforan wapniowy, trizasadowy |
||
|
Ortofosforan wapniowy |
|||
|
Hydroksyfosforan pentawapniowy |
|||
|
Hydroksyapatit wapnia |
|||
|
Definicja |
Fosforan triwapnia składa się ze zmiennej mieszanki fosforanów wapnia uzyskanych w wyniku neutralizacji kwasu fosforowego wodorotlenkiem wapnia i posiadającej przybliżony skład 10CaO · 3P2O5 · H2O |
||
|
Nazwa chemiczna |
Hydroksyfosforan pentawapniowy |
||
|
Fosforan triwapnia |
|||
|
Einecs |
235-330-6 (Hydroksyfosforan pentawapniowy) |
||
|
231-840-8 (Ortofosforan wapnia) |
|||
|
Wzór chemiczny |
Ca5(PO4)3 · OH lub Ca3(PO4)2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
502 lub 310 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 90 %, w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
||
|
Zawartość P2O5 |
Między 38,5 % a 48,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały bezwonny proszek, stabilny w powietrzu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie; nierozpuszczalny w alkoholu etylowym, rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie solnym i kwasie azotowym |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty przy prażeniu |
Nie więcej niż 8 % po prażeniu w temperaturze 800 oC ± 25 oC, do ciężaru stałego |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 50 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 343 (i) FOSFORAN MONOMAGNEZOWY
|
Synonimy |
Diwodorofosforan magnezu |
||
|
Fosforan magnezu, monozasadowy |
|||
|
Ortofosforan monomagnezowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Diwodoromonofosforan monomagnezowy |
||
|
Einecs |
236-004-6 |
||
|
Wzór chemiczny |
Mg(H2PO4)2 · nH2O (gdzie n = 0–4) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
Bezwodny: 218,30 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 51,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
||
|
Opis |
Biały, bezwonny, krystaliczny proszek, słabo rozpuszczalny w wodzie |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nie mniej niż 21,5 % (po prażeniu) |
||
|
Czystość |
|
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 343 (ii) FOSFORAN DIMAGNEZOWY
|
Synonimy |
Wodorofosforan jednomagnezowy |
||
|
Dwuzasadowy fosforan magnezu |
|||
|
Ortofosforan dimagnezu, drugorzędowy |
|||
|
Drugorzędowy fosforan magnezowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Monoworofosforan dimagnezu |
||
|
Einecs |
231-823-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
MgHPO4 · nH2O (gdzie n = 0–3) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
Bezwodny: 120,30 |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 96 % po prażeniu |
||
|
Opis |
Biały, bezwonny, krystaliczny proszek, słabo rozpuszczalny w wodzie |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nie mniej niż 33,0 % w przeliczeniu na bezwodna masę |
||
|
Czystość |
|
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 350 (i) JABŁCZAN SODU
|
Synonimy |
Sól sodowa kwasu jabłkowego |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
DL-jabłczan disodowy, disodowa sól kwasu hydroksybutanodiowego |
||
|
Wzór chemiczny |
Półwodzian: C4H4Na2O5 · ½ H2O |
||
|
Triwodzian: C4H4Na2O5 · 3H2O |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
Półwodzian: 187,05 |
||
|
Triwodzian: 232,10 |
|||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały krystaliczny proszek lub bryłki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Wynik pozytywny |
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Półwodzian: nie więcej niż 7,0 % po suszeniu w temperaturze 130 oC przez cztery godziny. Triwodzian: nie więcej niż 20,5 –23,5 % po suszeniu w temperaturze 130 oC przez cztery godziny |
||
|
Zasadowość |
Nie więcej niż 0,2 % jako Na2CO3 |
||
|
Kwas fumarowy |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Kwas maleinowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 350 (ii) WODOROJABŁCZAN SODU
|
Synonimy |
Monosodowa sól kwasu DL-jabłkowego |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
DL-jabłczan monosodowy, 2-DL-hydroksybursztynian monosodowy |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H5NaO5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
156,07 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Wynik pozytywny |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 2,0 % po suszeniu w temperaturze 110 oC przez trzy godziny |
||
|
Kwas maleinowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Kwas fumarowy |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 351 JABŁCZAN POTASU
|
Synonimy |
Sól potasowa kwasu jabłkowego |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
DL-jabłczan dipotasu, dipotasowa sól kwasu hydroksybutanodiowego |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H4K2O5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
210,27 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 59,5 % |
||
|
Opis |
Bezbarwny lub prawie bezbarwny roztwór wodny |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Wynik pozytywny |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zasadowość |
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na K2CO3 |
||
|
Kwas fumarowy |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Kwas maleinowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 352 (i) JABŁCZAN WAPNIA
|
Synonimy |
Sól sodowa kwasu jabłkowego |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
DL-jabłczan wapnia, alfa-hydroksybursztynian wapnia, sól wapniowa kwasu hydroksybutanodiowego |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H5CaO5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
172,14 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną substancję |
||
|
Opis |
Biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Wynik pozytywny |
||
|
Słabo rozpuszczalny w wodzie |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 2 % po suszeniu w temperaturze 100 oC przez trzy godziny |
||
|
Zasadowość |
Nie więcej niż 0,2 % jako CaCO3 |
||
|
Kwas maleinowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Kwas fumarowy |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 352 (ii) WODOROJABŁCZAN WAPNIA
|
Synonimy |
Monowapniowa sól kwasu DL-jabłkowego |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
DL-jabłczan monowapniowy, 2-DL-hydroksybursztynian monowapniowy |
||
|
Wzór chemiczny |
(C4H5O5)2Ca |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Wynik pozytywny |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 2,0 % po suszeniu w temperaturze 110 oC przez trzy godziny |
||
|
Kwas maleinowy |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Kwas fumarowy |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 353 KWAS METAWINOWY
|
Synonimy |
Kwas diwinowy |
|
Definicja |
|
|
Nazwa chemiczna |
Kwas metawinowy |
|
Wzór chemiczny |
C4H6O6 |
|
Analiza |
Nie mniej niż 99,5 % |
|
Opis |
W formie krystalicznej lub formie proszku, o barwie białej lub żółtawej. Bardzo łatwo topnieje, ze słabym zapachem karmelu |
|
Identyfikacja |
|
|
A. |
Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie i alkoholu etylowym |
|
B. |
Umieścić próbkę 1 do 10 mg substancji w próbówce wraz z 2 mg skondensowanego kwasu siarkowego oraz 2 kroplami odczynnika siarkowo-rezorcynowego. Przy podgrzaniu do 150 oC pojawia się intensywne fioletowe zabarwienie |
|
Czystość |
|
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 354 WINIAN WAPNIA
|
Synonimy |
Winian L-wapnia |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
L(+)-2,3-dihydroksybutanodionian wapnia, diwodzian |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H4CaO6 · 2H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
224,18 |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 98,0 % |
||
|
Opis |
Drobny krystaliczny proszek, o barwie białej lub białawej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
+7,0 ° do +7,4 ° (0,1 % w 1 N roztworze HCl) |
||
|
Między 6,0 a 9,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Siarczany (jako H2SO4) |
Nie więcej niż 1 g/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 355 KWAS ADYPINOWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas heksanodiowy, kwas butanodikarboksylowy-1,4 |
||
|
Einecs |
204-673-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H10O4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
146,14 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,6 % |
||
|
Opis |
Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
151,5 –154,0 oC |
||
|
Słabo rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 356 ADYPINIAN SODU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Adypinian sodu |
||
|
Einecs |
231-293-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H8Na2O4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
190,11 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % (bezwodnej przeliczeniu na bezwodną masę) |
||
|
Opis |
Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
151–152 oC (dla kwasu adypinowego) |
||
|
Ok. 50 g/100 ml wody (20 oC) |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 357 ADYPINIAN POTASU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Adypinian potasu |
||
|
Einecs |
242-838-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H8K2O4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
222,32 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % (bezwodnej w przeliczeniu na bezwodna substancję) |
||
|
Opis |
Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
151–152 oC (dla kwasu adypinowego) |
||
|
Ok. 60 g/100 ml wody (20 oC) |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 363 KWAS BURSZTYNOWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas butanodiowy |
||
|
Einecs |
203-740-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H6O4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
118,09 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % |
||
|
Opis |
Bezbarwne lub białe, bezwonne kryształy |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 185,0 oC a 190,0 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Pozostałość po prażeniu |
Nie więcej niż 0,025 % (prażenie przez 15 minut w temperaturze 800 oC) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 380 CYTRYNIAN TRIAMONOWY
|
Synonimy |
Trizasadowy cytrynian amonu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól triamonowa kwasu 2-hydroksypropano-1,2,3-trikarboksylowego |
||
|
Einecs |
222-394-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H17N3O7 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
243,22 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97,0 % |
||
|
Opis |
Białe lub białawe kryształy albo proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Dobrze rozpuszczalny w wodzie |
||
|
Czystość |
|
||
|
Szczawiany |
Nie więcej niż 0,04 % (jako kwas szczawiowy) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
Ε 385 SÓL WAPNIOWO-DISODOWA KWASU ETYLENODIAMINOTETRAOCTOWEGO
|
Synonimy |
Sól wapniowo-dwusodowa EDTA |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
N,N’-l,2-etanodiylbis [N-(karboksymetylo)-glicynian] [(4-)-O, O’,ON,ON]wapniowo(2)-dwusodowy |
||
|
Sól wapniowo-dwusodowa kwasu etylenodwuaminotetraoctowego |
|||
|
Sól wapniowo-dwusodowa (etylenodwunitrilo) tetraoctanu |
|||
|
Einecs |
200-529-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10Hl2O8CaN2Na2 · 2H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
410,31 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe, bezwonne, krystaliczne granulki lub biały do prawie białego proszek; lekko higroskopijne |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
5–13 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 400 KWAS ALGINOWY
|
Definicja |
Glukoronoglikan o budowie liniowej awierającygłownie jednostki kwasu D-mannurowego połączone w pozycji β(1-4) oraz jednostki kwasu L-glukuronowego przyłączone w pozycji α(1-4) pierścieniami piranozy. Kwas alginowy jest hydrofilnym koloidalnym węglowodanem ekstrahowanym za pomocą rozcieńczonych zasad z plech różnych gatunków brunatnic (Phaeophyceae) |
||
|
Einecs |
232-680-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H8O6)n |
||
|
Masa cząsteczkowa |
10 000 –600 000 (typowa średnia) |
||
|
Analiza |
Z kwasu alginowego otrzymuje się, obliczone dla bezwodnej substancji, nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 23 % dwutlenku węgla (CO2), będące odpowiednikiem dla nie mniej niż 91 % i nie więcej niż 104,5 % kwasu alginowego (C6H8O6)n (obliczone dla równoważnika masy wynoszącej 200) |
||
|
Opis |
Kwas alginowy występuje w postaci włóknistego granulatu lub proszku. Jego barwa waha się od białej do żółtawobrązowej. Jest prawie bezwonny |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Powoli rozpuszcza się w roztworze węglanu sodu, wodorotlenku sodu i ortofosforanu sodu |
||
|
Przygotować 0,5 % roztwór próbki w 1M roztworze wodorotlenku sodu. Dodać 2,5 % roztworu chlorku wapnia w ilości jednej piątej objętości próbki. Tworzy się galaretowaty osad o dużej objętości. Ten test pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od gumy arabskiej, pochodnej sodowej karboksymetylocelulozy, karboksymetyloskrobi, karagenu, żelatyny, gumy ghatti, gumy karaja, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i tragakantu |
||
|
Przygotować 0,5 -procentowy roztwór próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodu. Dodać nasyconego roztworu siarczanu amonu w ilości równej połowie objętości próbki. Nie tworzy się żaden osad. Ten test pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od agaru, pochodnej sodowej karboksymetylocelulozy, karagenu, deestryfikowanej pektyny, żelatyny, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i skrobi |
||
|
0,01 g próbki, wstrząsać ją z 0,15 ml 0,1 N roztworu wodorotlenku sodu. Dodać 1 ml roztworu w kwasie siarczanu żelaza (III). W ciągu pięciu minut pojawi się wiśniowo-czerwone zabarwienie, przechodzące z czasem w głęboki fiolet |
||
|
Czystość |
|
||
|
pH 3 % zawiesiny |
Pomiędzy 2,0 i 3,5 |
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 8 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Wodorotlenek sodu (roztwór 1 M) |
Nie więcej niż 2 % obliczone dla bezwodnej, nierozpuszczalnej substancji |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Liczba bakterii ogółem |
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
||
|
Drożdże i pleśnie |
Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
E 401 ALGINIAN SODU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól sodowa kwasu alginowego |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H7NaO6)n |
||
|
Masa cząsteczkowa |
10 000 –600 000 (typowa średnia) |
||
|
Analiza |
Z alginianu sodu otrzymuje się, obliczone dla bezwodnej substancji, wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla (CO2), będące odpowiednikiem dla nie mniej niż 90,8 % i nie więcej niż 106,0 % alginianu sodu (obliczone dla równoważnika masy wynoszącej 222) |
||
|
Opis |
Praktycznie bezwonny, biały do żółtawego, włóknisty lub ziarnisty proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu dla bezwodnej masy |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Liczba bakterii ogółem |
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
||
|
Drożdże i pleśnie |
Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
E 402 ALGINIAN POTASU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól potasowa kwasu alginowego |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H7KO6)n |
||
|
Masa cząsteczkowa |
10 000 –600 000 (typowa średnia) |
||
|
Analiza |
Z alginianu potasu otrzymuje się, obliczone dla bezwodnej substancji, nie mniej niż 16,5 % i nie więcej niż 19,5 % ditlenku węgla (CO2), będące odpowiednikiem dla nie mniej niż 89,2 % i nie więcej niż 105,5 % alginianu potasu (obliczone dla równoważnika masy wynoszącej 238) |
||
|
Opis |
Praktycznie bezwonny, biały do żółtawego, włóknisty lub ziarnisty proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Liczba bakterii ogółem |
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
||
|
Drożdże i pleśnie |
Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
E 403 ALGINIAN AMONU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól amonowa kwasu alginowego |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H11NO6)n |
||
|
Masa cząsteczkowa |
10 000 –600 000 (typowa średnia) |
||
|
Analiza |
Z bezwodnej substancji otrzymuje się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla, będące odpowiednikiem dla nie mniej niż 88,7 % i nie więcej niż 103,6 % alginianu amonu (obliczone dla równoważnika masy wynoszącej 217) |
||
|
Opis |
Biały do żółtawego, włóknisty lub ziarnisty proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 7 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Liczba bakterii ogółem |
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
||
|
Drożdże i pleśnie |
Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
E 404 ALGINIAN WAPNIA
|
Synonimy |
Sól wapniowa alginianu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Sól wapniowa kwasu alginowego |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H7Ca½O6)n |
||
|
Masa cząsteczkowa |
10 000 –600 000 (typowa średnia) |
||
|
Analiza |
Z alginianu wapnia, w przeliczeniu na bezwodna masę, otrzymuje się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % ditlenku węgla będące odpowiednikiem dla nie mniej niż 89,6 % i nie więcej niż 104,5 % alginianu wapnia (obliczone dla równoważnika masy wynoszącej 219) |
||
|
Opis |
Praktycznie bezwonny, biały do żółtawego włóknisty lub ziarnisty proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Liczba bakterii ogółem |
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
||
|
Drożdże i pleśnie |
Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
E 405 ALGINIAN PROPANO-1,2-DIOLU
|
Synonimy |
Alginian hydroksypropylu |
||
|
1,2-propanodiolowy ester kwasu alginowego |
|||
|
Alginian glikolu propylenowego |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego. Występują różnice w składzie, w zależności od stopnia estryfikacji i udziału procentowego wolnych i zobojętnionych grup karboksylowych w cząsteczce |
||
|
Wzór chemiczny |
(C9H14O7)n |
||
|
(zestryfikowany) |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
10 000 - 600 000 (typowa średnia) |
||
|
Analiza |
Z bezwodnej substancji wydzieli się nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 20 % dwutlenku węgla. |
||
|
Opis |
Praktycznie bezwonny, biały do żółtawobrązowego, włóknisty lub ziarnisty proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 20 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Całkowita ilość propanodiolu-1,2 |
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 45 % |
||
|
Wolny propanodiol-1,2 |
Nie więcej niż 15 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 2 % i w przeliczeniu na bezwodną substancję |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Liczba bakterii ogółem |
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
||
|
Drożdże i pleśnie |
Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
E 406 AGAR
|
Synonimy |
Geloza |
||
|
Japoński agar |
|||
|
Bengalski, cejloński, chiński lub japoński karuk |
|||
|
Layor Carang |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Agar to hydrofilny koloidalny polisacharyd mający w swoim składzie przede wszystkim jednostki D-galaktozy. Mniej więcej w co dziesiątej jednostce D-galaktopiranozowej jedna z grup hydroksylowych jest zestryfikowana kwasem siarkowym, który jest zobojętniony przez wapń, magnez, potas lub sód. Agar otrzymuje się z gatunków glonów morskich z rodziny Gelidiaceae i Sphaerococcaceae, spokrewnionych z nimi czerwonych alg należących do klasy Rhodophyceae |
||
|
Einecs |
232-658-1 |
||
|
Analiza |
Progowe stężenie żelu nie powinno być wyższe niż 0,25 % |
||
|
Opis |
Agar jest bezwonny lub posiada lekki, charakterystyczny zapach. W postaci niezmielonej występuje zwykle w formie pęków cienkich, błoniastych pozlepianych pasm lub też w formie pociętych pasków, płatków bądź granulek. Barwa: od lekko żółtawopomarańczowej, żółtawoszarej do jasnożółtej lub bezbarwny. Zwilżony staje się elastyczny i odporny na rozerwanie. Wysuszony jest kruchy. Sproszkowany agar ma barwę białą, żółtawobiałą lub jasnożółtą. Agar zawieszony w wodzie, w badaniu mikroskopowym ma strukturę ziarnistą i nieco włóknistą. Mogą być w nim obecne nieliczne fragmenty szkieletów gąbek i pancerzyki okrzemek. W roztworze wodzianu chloralu sproszkowany agar wydaje się bardziej przejrzysty niż w wodzie. Ma bardziej lub mniej ziarnistą strukturę, bruzdkowany, graniasty. Może zawierać nieliczne fragmenty pancerzyków okrzemek. Odporność żelu na ścinanie może być standaryzowana przez dodanie dekstrozy, maltodekstryn lub sacharozy |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w zimnej wodzie. Rozpuszczalny we wrzącej wodzie |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 22 % (105 oC, pięć godzin) |
||
|
Popiół |
Nie więcej niż 6,5 % obliczone w przeliczeniu na bezwodną masę ustalone w temperaturze 550 oC |
||
|
Popiół nierozpuszczalny w kwasie (nierozpuszczalny w 3N kwasie solnym) |
Nie więcej niż 0,5 % w temperaturze 550 oC w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Substancje nierozpuszczalne (w gorącej wodzie) |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Skrobia |
Niewykrywalna za pomocą następującej metody: do roztworu próbki w stężeniu 1:10, dodać kilka kropel roztworu Lugola. Niebieskie zabarwienie się nie pojawi |
||
|
Żelatyna i inne białka |
Rozpuścić około 1 g agaru w 100 ml wrzącej wody. Pozostawić, aż wystygnie do temperatury mniej więcej 50 oC. Do 5 ml próby dodać 5 ml roztworu trinitrofenolu (1 g bezwodnego trinitrofenolu rozpuścić w 100 ml gorącej wody). W ciągu 10 minut nie pojawi się zmętnienie. |
||
|
Absorbcja wody |
Umieścić 5 g agaru w cylindrze miarowym o pojemności 100 ml. Napełnić cylinder wodą, wymieszać i odstawić na 24 godz. w temperaturze 25 oC. Przelać zawartość cylindra przez zwilżoną watę szklaną, pozwalając wodzie spłynąć do drugiego cylindra o pojemności 100 ml. Nie powinno znaleźć się w nim więcej niż 75 ml wody |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
E 407 KARAGEN
|
Synonimy |
Wyroby handlowe są sprzedawane pod różnymi nazwami, takimi jak: |
||
|
|
Geloza mchu irlandzkiego |
||
|
|
Eucheumana (z Eucheuma spp.) |
||
|
|
Iridophycan (z Iridaea spp.) |
||
|
|
Hypnean (z Hypnea spp.) |
||
|
|
Furcellaran lub duński agar-agar (z Furcellaria fastigiata) |
||
|
|
Carrageenan (z karagenu i Gigartina spp.) |
||
|
Definicje |
Karagenan jest otrzymywany przez ekstrakcję wodną naturalnych szczepów wodorostów morskich Gigartinaceae, Solieriaceae, Hypneaeceae i Furcellariaceae, rodzin klasy Rhodophyceae (czerwone wodorosty morskie). Nie stosuje się innych organicznych środków strącających niż metanol, etanol i propan-2-ol. Karagen zawiera głównie sole potasu, sodu, magnezu i wapnia siarczanowych estrów polisacharydów, które w trakcie hydrolizy tworzą galaktozę i 3,6-anhydrogalaktozę. Karagen nie może być hydrolizowany lub w inny sposób chemicznie degradowany |
||
|
Einecs |
232-524-2 |
||
|
Opis |
Żółtawy do bezbarwnego, gruby do drobnego proszek, praktycznie bezwonny |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość metanolu, etanolu, propan-2-olu |
Nie więcej niż 0,1 %/kg, pojedynczo lub w połączeniu |
||
|
Lepkość roztworu 1,5 % w 75 oC |
Nie mniej niż 5 mPa.s |
||
|
Ubytek na skutek suszenia |
Nie więcej niż 12 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Siarczany |
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % suchej przeliczeniu na suchą masę (jako SO4) |
||
|
Popiół |
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % ustalona na podstawie suchej masy w 550 oC |
||
|
Popiół nierozpuszczalny w kwasie |
Nie więcej niż 1 % na podstawie suchej masy (nierozpuszczalnej w 10 % kwasie solnym) |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w kwasie |
Nie więcej niż 2 % na podstawie suchej masy (nierozpuszczalne w 1 % wag kwasie siarkowym) |
||
|
Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (masa cząsteczkowa frakcji poniżej 50 kDa) |
Nie więcej niż 5 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ogólna liczba drobnoustrojów |
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
||
|
Drożdże i pleśń |
Nie więcej niż 300 kolonii na gram |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
E 407a PRZETWORZONY WODOROST MORSKI Z GATUNKU EUCHEUMA
|
Synonimy |
PES (akronim dla przetworzonych wodorostów morskich) |
||
|
Definicje |
Przetworzone wodorosty morskie eucheuma otrzymuje się poprzez traktowanie wodnym roztworem KOH naturalnych szczepów wodorostów morskich Eucheuma cottonii i Eucheuma spinosum, klasy Rhodophyceae (czerwone wodorosty morskie) w celu usunięcia zanieczyszczeń, przemycie świeżą wodą i suszenie celem uzyskania produktu. Dalsze oczyszczanie można osiągnąć poprzez mycie metanolem, etanolem lub propan-2-olem i suszenie. Produkt składa się głównie z soli potasowej siarczanowych estrów polisacharydów, które wskutek hydrolizy dają galaktozę i 3,6-anhydrogalaktozę. Sole sodowe, wapniowe i magnezowe siarczanowych estrów polisacharydów są obecne w mniejszych ilościach. W produkcie jest obecne również do 15 % celulozy glonów. Karagen w przetworzonych wodorostach morskich eucheuma nie powinien być hydrolizowany lub w inny sposób chemicznie degradowany |
||
|
Opis |
Praktycznie bezwonny, gruboziarnisty lub miałki proszek, o barwie beżowej do żółtawej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Tworzy mętne, lepkie zawiesiny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość metanolu, etanolu, propan-2-olu |
Nie więcej niż 0,1 %/kg, pojedynczo lub w połączeniu |
||
|
Lepkość 1,5 % roztworu w 75 oC |
Nie mniej niż 5 mPa.s |
||
|
Ubytek na skutek suszenia |
Nie więcej niż 12 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Siarczany |
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO4) |
||
|
Popiół |
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę w 550 oC |
||
|
Popioły nierozpuszczalne w kwasie solnym |
Nie więcej niż 1 % na podstawie suchej masy (nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym) |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w kwasie |
Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 15 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 1 % wag. kwasie siarkowym) |
||
|
Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (masa cząsteczkowa frakcji poniżej 50 kDa) |
Nie więcej niż 5 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ogólna liczba drobnoustrojów |
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
||
|
Drożdże i pleśń |
Nie więcej niż 300 kolonii na gram |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
E 410 MĄCZKA CHLEBA ŚWIĘTOJAŃSKIEGO
|
Synonimy |
Guma karoba |
||
|
Guma algaroba |
|||
|
Definicja |
Mączka chleba świętojańskiego to mielone bielmo nasion drzewa o nazwie szarańczyn strąkowy (Ceratonia siliqua) z rodziny motylkowych (Leguminosae). Mączka chleba świętojańskiego składa się głównie z hydrokoloidalnych polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, zbudowanych z jednostek galaktopiranozowych i mannopiranozowych, połączonych wiązaniami glikozydowymi, które mogą być opisane chemicznie jako galaktomannan |
||
|
Masa cząsteczkowa |
50 000 –3 000 000 |
||
|
Einecs |
232-541-5 |
||
|
Analiza |
Zawartość galaktomannanu: nie mniej niż 75 % |
||
|
Opis |
Biały do żółtobiałego, prawie bezwonny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Umieścić na szkiełku mikroskopowym niewielką ilość zmielonej próbki zanurzonej w roztworze wodnym zawierającym 0,5 % jodu w 1 % jodku potasu. Mączka chleba świętojańskiego zawiera długie, rurkowate komórki, oddzielone od siebie lub w niewielkich odstępach. Mają one brązową zawartość i znacznie mniej regularne kształty niż w przypadku gumy guar, gdzie występują spójne grupy owalnych do gruszkowatych w kształcie komórek, a ich zawartość ma barwę żółtą do brązowej. |
||
|
Rozpuszczalna w gorącej wodzie, nierozpuszczalna w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15 % (105 oC, pięć godzin) |
||
|
Popiół |
Nie więcej niż 1,2 % ustalone w temperaturze 800 oC |
||
|
Białka (N x 6,25 ) |
Nie więcej niż 7 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w kwasie |
Nie więcej niż 4 % |
||
|
Skrobia |
Niewykrywalna za pomocą następującej metody: do roztworu próbki w rozcieńczeniu 1:10, dodać kilka kropel roztworu Lugola. Niebieskie zabarwienie nie pojawi się |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Etanol i 2-propanol |
Nie więcej niż 1 % oddzielnie lub jako mieszanina |
E 412 GUMA GUAR
|
Synonimy |
Guaran |
||
|
Mączka guar |
|||
|
Definicja |
Guma guar to mielone bielmo nasion dzikich odmian rośliny guar Cyamopsis tetragonolobus (L.) Taub. z rodziny Leguminosae. Guma guar składa się głównie z hydrokoloidalnych polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, zbudowanych z jednostek galaktopiranozowych i mannopiranozowych, połączonych wiązaniami glikozydowymi, które mogą być opisane chemicznie jako galaktomannan |
||
|
Einecs |
232-536-0 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
50 000 –8 000 000 |
||
|
Analiza |
Zawartość galaktomannanu: nie mniej niż 75 % |
||
|
Opis |
Biały do żółtobiałego, prawie bezwonny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Rozpuszczalna w zimnej wodzie |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15 % (105 oC, pięć godzin) |
||
|
Popiół |
Nie więcej niż 1,5 % ustalone w temperaturze 800 oC |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w kwasie |
Nie więcej niż 7 % |
||
|
Białka (N x 6,25 ) |
Nie więcej niż 10 % |
||
|
Skrobia |
Niewykrywalna za pomocą następującej metody: do roztworu próbki rozcieńczonej 1:10 dodać kilka kropel roztworu jodyny. Niebieskie zabarwienie nie pojawi się |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
E 413 TRAGAKANTA
|
Synonimy |
Guma tragakantowa |
||
|
Tragant |
|||
|
Definicja |
Tragakanta to wysuszona wydzielina otrzymywana z pni i gałęzi dzikiej odmiany krzewu tragankagumodajnego Astragalus gummifer i innych azjatyckich gatunków traganka (rodzina Leguminosae). Tragakant składa się głównie z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej (arabinogalaktan i kwaśne polisacharydy), które w procesie hydrolizy rozpadają się na kwas galakturonowy, arabinozę, ksylozę i fukozę. Mogą być także obecne niewielkie ilości glukozy i ramnozy (pochodzące ze śladowych ilości skrobi i/lub celulozy) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
W przybliżeniu 800 000 |
||
|
Einecs |
232-252-5 |
||
|
Opis |
Niezmielony tragakant występuje w postaci płaskich, blaszkowatych, prostych lub poskręcanych kawałków lub spiralnie skręconych fragmentów o grubości 0,5 –2,5 mm i długości do 3 cm. Zabarwienie białe do jasnożółtego, niektóre kawałki mogą mieć czerwonawy odcień. Kawałki mają rogowatą strukturę, z krótkim pęknięciem. Tragakant jest bezwonny. Jego roztwór jest kleisty i ma mdły smak. Sproszkowany tragakant ma barwę białą do bladożółtej lub różowobrązowawej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
1 g próbki umieszczony w 50 ml wody pęcznieje, tworząc gładką, sztywną, połyskliwą zawiesinę. Nierozpuszczalny w etanolu. Nie pęcznieje w 60-proc. wodnym roztworze etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Negatywny wynik testu na obecność gumy karaja |
Zagotować 1 g próbki z 20 ml wody, aż pojawi się zawiesina. Dodać 5 ml kwasu solnego i powtórnie zagotować przez 5 minut. Nie pojawi się trwałe różowe lub czerwone zabarwienie |
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 16 % (105 oC, 5 godzin) |
||
|
Popiół całkowity |
Nie więcej niż 4 % |
||
|
Popiół nierozpuszczalny w kwasie |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w kwasie |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
E 414 GUMA ARABSKA
|
Synonimy |
Guma senegalska |
||
|
Definicja |
Guma arabska to wysuszona wydzielina otrzymywana z pni i gałęzi dzikiej odmiany krzewu akacji senegalskiej (Acacia senegal (L.). Willdenow) lub blisko spokrewnionych gatunków z rodzaju Acacia (rodzina Leguminosae). Guma arabska składa się głównie z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej i ich soli wapniowych, magnezowych i potasowych, które w procesie hydrolizy rozpadają się na arabinozę, galaktozę, ramnozę i kwas glukuronowy |
||
|
Masa cząsteczkowa |
W przybliżeniu 350 000 |
||
|
Einecs |
232-519-5 |
||
|
Opis |
Niezmielona guma arabska występuje w postaci białych lub żółtawobiałych okrągławych kropel o różnej wielkości lub kanciastych kawałków. Czasem zmieszana jest z ciemniejszymi fragmentami. Dostępna jest także w formie białych lub żółtawobiałych płatków, granulek, proszku lub materiału suszonego metodą rozpyłową |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
1 g próbki rozpuszcza się w 2 ml zimnej wody, tworząc roztwór, który łatwo się przelewa, wykazuje odczyn kwasny w obecności lakmusu. Nierozpuszczalna w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 17 % (105 oC, pięć godzin) dla postaci ziarnistej i nie więcej niż 10 % (105 oC, cztery godzin) dla dla materiału suszonego metoda rozpyłową |
||
|
Popiół całkowity |
Nie więcej niż 4 % |
||
|
Popiół nierozpuszczalny w kwasie |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w kwasie |
Nie więcej niż 1 % |
||
|
Skrobia lub dekstryna |
Przygotować wodny roztwór gumy arabskiej w stosunku 1:50, zagotować i odstawić do wystygnięcia. Do 5 ml dodać 1 kroplę roztworu Lugola. Nie pojawi się zabarwienie niebieskawe ani czerwonawe |
||
|
Tanina |
Do 10 ml wodnego roztworu próby rozcieńczonej w stosunku 1:50 dodać około 0,1 ml chlorku żelaza (9 g FeCl3 · 6H2O rozpuścić w wodzie do objętości 100 ml). Nie pojawi się czarnawe zabarwienie ani czarnawy osad |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Produkty hydrolizy |
Nieobecne: mannoza, ksyloza i kwas glukuronowy (próba chromatograficzna) |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
E 415 GUMA KSANTANOWA
|
Definicja |
Guma ksantanowa jest zbudowana z wielocząsteczkowych polisacharydów, wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanów przy zastosowaniu naturalnych szczepów bakterii Xanthomonas campestris, oczyszczana przez wytrącenie etanolem lub 2-propanolem, wysuszona i zmielona. Zawiera jako dominujące jednostki heksozy: D-glukozę i D-mannozę, którym towarzyszy kwas D-glukuronowy i kwas pirogronowy. Jest produkowana w postaci soli sodu, potasu lub wapnia. Roztwory mają odczyn obojętny |
||
|
Masa cząsteczkowa |
Około 1 000 000 |
||
|
Einecs |
234-394-2 |
||
|
Analiza |
Daje, w przeliczeniu na suchą masę, nie mniej niż 4,2 % i nie więcej niż 5 % CO2, co odpowiada 91 % do 108 % gumy ksanatanowej |
||
|
Opis |
Proszek o zabarwieniu kremowym |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 15 % (105 oC, 21/2 godz.) |
||
|
Popiół całkowity |
Nie więcej niż 16 % w przeliczeniu na suchą masę po suszeniu w temperaturze 105 oC przez 4 godz. i oznaczeniu w temperaturze 650 oC |
||
|
Kwas pirogronowy |
Nie mniej niż 1,5 % |
||
|
Azot |
Nie więcej niż 1,5 % |
||
|
Etanol i propan-2-ol |
Nie więcej niż 500 mg/kg pojedynczo lub łącznie |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Ogólna liczba drobnoustrojów |
Nie więcej niż 5 000 kolonii w 1 g |
||
|
Drożdże i pleśnie |
Nie więcej niż 300 kolonii w 1 g |
||
|
E. coli |
Nieobecne w 5 g |
||
|
Salmonella spp. |
Nieobecna w 10 g |
||
|
Xanthomonas campestris |
Żywe komórki nieobecne w 1 g |
E 416 GUMA KARAYA
|
Synonimy |
Katilo |
||
|
Kadaja |
|||
|
Guma sterculia |
|||
|
Sterculia |
|||
|
Karaya, guma karaya |
|||
|
Kullo |
|||
|
Kuterra |
|||
|
Definicja |
Guma karaja to wysuszona wydzielina z pni i gałęzi dzikich odmian (Sterculia urens Roxburgh) oraz innych gatunków należących do Sterculia (rodzina Sterculiaceae), a także Cochlospermum gossypium A. P. De Candolle lub innych gatunków Cochlospermum (rodzina Bixaceae). Guma karaja składa się głównie z acetylowanych polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, które w procesie hydrolizy rozpadają się, dając galaktozę, ramnozę i kwas galakturonowy oraz niewielkie ilości kwasu glukuronowego |
||
|
Einecs |
232-539-4 |
||
|
Opis |
Guma karaja występuje w postaci kropel różnej wielkości lub nieregularnych połamanych kawałków o charakterystycznym półkrystalicznym wyglądzie. Barwa: bladożółta do różowobrązowej, przeświecająca i rogowata. Sproszkowana guma karaja jest jasnoszara do różowobrązowej. Wydziela lekką woń kwasu octowego. |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalna w etanolu |
||
|
Guma karaja pęcznieje w 60 % roztworze etanolu, co różni ją od innych gum |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 20 % (105 oC, 5 godzin) |
||
|
Popiół całkowity |
Nie więcej niż 8 % |
||
|
Popiół nierozpuszczalny w kwasie |
Nie więcej niż 1 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w kwasie |
Nie więcej niż 3 % |
||
|
Kwasy lotne |
Nie więcej niż 10 % (jako kwas octowy) |
||
|
Skrobia |
Niewykrywalna |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
E 417 GUMA TARA
|
Definicja |
Guma tara uzyskiwana jest przez mielenie bielma nasion dzikich odmian Caesalpinia spinosa (rodzina Leguminosae). Guma tara składa się z polisacharydów o wysokiej masie cząsteczkowej tworzących strukturę galaktomannanu. Główny składnik składa się z liniowego łańcucha jednostek β-(1-4)-D-mannopiranozy połączonych wiązaniami α-(1-6) z D-galaktopiranozą. Stosunek mannozy do galaktozy w gumie tara wynosi 3:1 (w mączce chleba świętojańskiego 4:1, a w gumie guar 2:1) |
||
|
Einecs |
254-409-6 |
||
|
Opis |
Biały do białożółtego bezwonny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalna w wodzie. |
||
|
Nierozpuszczalna w etanolu |
|||
|
Do wodnego roztworu próbki dodać niewielką ilość boranu sodu. Tworzy się żel |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15 % |
||
|
Popiół |
Nie więcej niż 1,5 % |
||
|
Substancje rozpuszczalne w kwasie |
Nie więcej niż 2,0 % |
||
|
Białka |
Nie więcej niż 3,5 % (czynnik N x 5,7 ) |
||
|
Skrobia |
Niewykrywalna |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
E 418 GUMA GELLAN
|
Definicja |
Guma gellan to polisacharyd o dużej masie cząsteczkowej wytwarzany na drodze fermentacji węglowodanów przez kultury bakterii Pseudomonas elodea. Produkt podlega oczyszczeniu przez wytrącanie z użyciem alkoholu izopropylowego, a następnie suszeniu i mieleniu. Polisacharyd o wysokiej masie cząsteczkowej składa się przede wszystkim z powtarzających się jednostek tetrasacharydu (czterocukru), zbudowanych z jednej cząsteczki ramnozy, jednej cząsteczki kwasu glukuronowego i dwóch cząsteczek glukozy i podstawionych grupami acylowymi (glicerol i acetyl) jako estrami połączonymi wiązaniami O-glikozydowymi. Kwas glukuronowy jest zobojętniany do mieszanej soli potasowej, sodowej, wapniowej i magnezowej |
||
|
Einecs |
275-117-5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
W przybliżeniu 500 000 |
||
|
Analiza |
Ma w swoim składzie nie mniej niż 3,3 % i nie więcej niż 6,8 % CO2 (w przeliczeniu na suchą masę) |
||
|
Opis |
Białawy proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalna w wodzie, tworzy lepki roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15 % (suszenie w temperaturze 105 oC, przez dwie i pół godziny) |
||
|
Azot |
Nie więcej niż 3 % |
||
|
2-propanol |
Nie więcej niż 750 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Liczba bakterii ogółem |
Nie więcej niż 10 000 kolonii na gram |
||
|
Drożdże i pleśnie |
Nie więcej niż 400 kolonii na gram |
||
|
E. coli |
Brak w 5 g |
||
|
Salmonella spp. |
Brak w 10 g |
E 420 (i) SORBITOL
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy Komisji 2008/60/WE (7).
E 420 (ii) SYROP SORBITOLOWY
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 421 MANNITOL
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 422 GLICEROL
|
Synonimy |
Gliceryna |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
1,2,3-propanotriol |
||
|
Glicerol |
|||
|
Trihydroksypropan |
|||
|
Einecs |
200-289-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C3H8O3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
92,10 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % glicerolu w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Przejrzysta, bezbarwna, higroskopijna, syropowata ciecz, o bardzo lekkim, charakterystycznym, dość przyjemnym, łagodnym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
W probówce podgrzać kilka kropel próbki z dodatkiem 0,5 g wodrosiarczanu potasu. Uwolnione zostaną charakterystyczne, duszące opary akryloaldehydu |
||
|
Nie mniej niż 1,257 |
||
|
Pomiędzy 1,471 a 1,474 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,01 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
Butano-1,2,4-triol |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Akryloaldehyd, glukoza i związki amonowe |
Podgrzać przez pięć minut mieszaninę 5 ml glicerolu i 5 ml roztworu wodorotlenku potasu (1–10) w temperaturze 60 oC. Nie stanie się ona żółta ani nie pojawi się zapach amoniaku |
||
|
Kwasy tłuszczowe i estry |
Nie więcej niż 0,1 % obliczone jako kwas masłowy |
||
|
Związki chlorowane |
Nie więcej niż 30 mg/kg (jako chlor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 425 (i) GUMA KONJAC
|
Definicja |
Guma konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem uzyskiwanym z mączki konjac poprzez ekstrakcję wodną. Mączka konjac jest nieoczyszczonym produktem surowym uzyskiwanym z korzeni rośliny wieloletniej Amorphophallus konjac. Głównym składnikiem gumy konjac jest rozpuszczalny w wodzie i mający wysoką masę cząsteczkową glukomanian polisacharydu, składający się z cząsteczek d-mannozy i d-glukozy w proporcji molowej 1,6 :1,0, połączonych przez wiązania beta(1-4)-glikozydowe. Krótsze łańcuchy boczne przyczepione są przez wiązania beta(1-3)-glikozydowe, a grupy acetylowe występują losowo w proporcji ok. 1 grupa na 9–19 cząsteczek cukru |
||
|
Masa cząsteczkowa |
Główny składnik, glukomanian, ma średnią masę cząsteczkową 200 000 do 2 000 000 |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 75 % wodzianu węgla |
||
|
Opis |
Proszek barwy od białej przez kremową po jasnobeżową |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozprasza się w zimnej lub ciepłej wodzie, formując wysoce lepki roztwór o pH 4,0 –7,0 |
||
|
Dodać 5 ml 4 % boranu sodu do 1 % roztworu próbki w próbówce, potem mocno wstrząsnąć. Tworzy się żel |
||
|
Przygotować 2 % roztwór próbki poprzez podgrzewanie w gorącej kąpieli wodnej przez 30 min, ciągle mieszając, a wtedy schłodzić do temperatury pokojowej. Na każdy gram próbki użyty do przygotowania 30 g 2 % roztworu dodać 1 ml 10 % roztworu węglanu potasu do w pełni uwodnionego roztworu w temperaturze otoczenia. Podgrzać mieszaninę w kąpieli wodnej do 85 oC i utrzymywać w tej temperaturze przez 2 godz. bez mieszania. Pod tymi warunkami formuje się żel stabilny termicznie |
||
|
Nie mniej niż 3 kgm-1s-1 przy 25 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 12 % (105 oC, 5 godzin) |
||
|
Skrobia |
Nie więcej niż 3 %. |
||
|
Białko |
Nie więcej niż 3 % (N × 5,7 ) |
||
|
Określić zawartość azotu przy użyciu metody Kjeldahla. Procentowa zawartość azotu w próbce przemnożona przez 5,7 wyznacza zawartość białka w próbce |
|||
|
Substancje rozpuszczalne w eterze |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Popioły łącznie |
Nie więcej niż 5,0 % (800 oC, 3–4 godz.) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Salmonella spp. |
Niewykrywalna w 12,5 g |
||
|
E. coli |
Niewykrywalne w 5 g |
E 425 (ii) GLUKOMANNAN KONJAKU
|
Definicja |
Glukomanian konjaku jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem uzyskiwanym z mączki konjac poprzez przemywanie alkoholem etylowym z dodatkiem wody. Mączka konjac jest nieoczyszczonym produktem surowym uzyskiwanym z bulw rośliny wieloletniej Amorphophallus konjac. Głównym składnikiem gumy konjac jest rozpuszczalny w wodzie i mający wysoką masę cząsteczkową glukomanian polisacharydu, składający się z cząsteczek d-mannozy i d-glukozy w proporcji molowej 1,6 :1,0, połączonych przez wiązania beta(1-4)-glikozydowe z odgałęzieniami przy około co 50-60 cząsteczce. Co ok. 19 reszta cukrowa jest acetylowana |
||
|
Masa cząsteczkowa |
500 000 do 2 000 000 |
||
|
Analiza |
Włókno nadające się na cele spożywcze łącznie nie mniej niż 95 % masy odwodnionej |
||
|
Opis |
Sypki i bezwonny drobnoziarnisty proszek, barwy od białej po jasnobrązową |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozprasza się w zimnej lub ciepłej wodzie, formując roztwór o wysokiej lepkości i pH 5,0 –7,0 . Rozpuszczalność zwiększana jest przez ciepło i mieszanie mechaniczne |
||
|
Przygotować 2 % roztwór próbki poprzez podgrzewanie w gorącej kąpieli wodnej przez 30 min, ciągle mieszając, a wtedy schłodzić do temperatury pokojowej. Na każdy gram próbki użyty do przygotowania 30 g 2 % roztworu dodać 1 ml 10 % roztworu węglanu potasu do w pełni uwodnionego roztworu w temperaturze otoczenia. Podgrzać mieszaninę w kąpieli wodnej do 85 oC i utrzymywać w tej temperaturze przez 2 godz. bez mieszania. W tych warunkach formuje się żel stabilny termicznie |
||
|
Nie mniej niż 20 kgm-1s-1 przy 25 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 8 % (105 oC, 3 godz.) |
||
|
Skrobia |
Nie więcej niż 1 % |
||
|
Białko |
Nie więcej niż 1,5 % (N × 5,7 ) |
||
|
Oznaczenie zawartości azotu przy użyciu metody Kjeldahla. Procentowa zawartość azotu w próbce przemnożona przez 5,7 wyznacza zawartość białka w próbce |
|||
|
Substancje rozpuszczalne w eterze |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Siarczyny (jako SO2) |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 0,02 % |
||
|
Rozpuszczalność w 50 % alkoholu |
Nie więcej niż 2 % próbki |
||
|
Popioły łącznie |
Nie więcej niż 2 % (800 oC, 3–4 godz.) |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Salmonella spp. |
Niewykrywalna w 12,5 g |
||
|
E. coli |
Niewykrywalne w 5 g |
E 426 HEMICELULOZA SOJOWA
|
Synonimy |
|
||
|
Definicja |
Hemiceluloza sojowa jest oczyszczonym, rozpuszczalnym w wodzie polisacharydem uzyskiwanym z naturalnych włókien sojowych za pomocą ekstrakcji gorącą wodą |
||
|
Nazwy chemiczne |
Rozpuszczalne w wodzie polisacharydy sojowe |
||
|
Rozpuszczalne w wodzie włókna sojowe |
|||
|
Analiza |
Nie mniej niż 74 % węglowodanów |
||
|
Opis |
Biały, sypki proszek suszony natryskowo |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w gorącej i zimnej wodzie, nie tworzy żelu |
||
|
pH 1 % roztworu |
5,5 ±1,5 |
||
|
Nie więcej niż 200 mPa.s |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 7 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Białko |
Nie więcej niż 14 % |
||
|
Popiół całkowity |
Nie więcej niż 9,5 % (600 oC, 4 godz.) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ogólna liczba drobnoustrojów |
Nie więcej niż 3 000 kolonii w 1 g |
||
|
Drożdże i pleśnie |
Nie więcej niż 100 kolonii w 1 g |
||
|
E. coli |
Nieobecne w 10 g |
E 431 STEARYNIAN POLIOKSYETYLENU (40)
|
Synonimy |
Stearynian polioksylu (40) |
||
|
Monostearynian polioksyetylenu (40) |
|||
|
Definicja |
Mieszanina mono- i diestrów spożywczego, dostępnego w handlu kwasu stearynowego i mieszanych dioli polioksyetylenowych (o średniej długości polimeru wynoszącej około 40 jednostek oksyetylenowych) oraz wolnych polioli |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Płatki o kremowej barwie lub woskowate ciało stałe w temperaturze 25oC o lekkim zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu. Nierozpuszczalny w olejach mineralnych |
||
|
39–44 oC |
||
|
Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie więcej niż 1 |
||
|
Liczba zmydlenia |
Nie mniej niż 25 i nie więcej niż 35 |
||
|
Liczba hydroksylowa |
Nie mniej niż 27 i nie więcej niż 40 |
||
|
1,4-dioksan |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Tlenek etylenu |
Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
||
|
Glikole etylenowe (mono- i di-) |
Nie więcej niż 0,25 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 432 MONOLAURYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 20)
|
Synonimy |
Polisorbat 20 |
||
|
Monolaurynian polioksyetylenu (20) sorbitolu |
|||
|
Definicja |
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego mono- i dibezwodników oraz dostępnego w handlu, spożywczego kwasu laurynowego, oksyetylenowana około dwudziestoma molami tlenku etylenu na mol sorbitolu i jego bezwodników |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 70 % grup oksyetylenowych, będących odpowiednikiem dla nie mniej niż 97,3 % monolaurynianu polioksyetylenu sorbitanowego (20), w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
W temperaturze 25 oC – oleista ciecz o lekkim, charakterystycznym zapachu, koloru od cytrynowożółtego do bursztynowego |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i dioksanie. Nierozpuszczalny w olejach mineralnych i eterze naftowym |
||
|
Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie więcej niż 2 |
||
|
Liczba zmydlenia |
Nie mniej niż 40 i nie więcej niż 50 |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie mniej niż 96 i nie więcej niż 108 |
||
|
1,4-dioksan |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Tlenek etylenu |
Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
||
|
Glikole etylenu (mono- i di-) |
Nie więcej niż 0,25 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 433 MONOOLEINIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 80)
|
Synonimy |
Polisorbat 80 |
||
|
Monooleinian polioksyetylenu (20) sorbitanowego |
|||
|
Definicja |
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego mono- i dibezwodników oraz dostępnego w handlu, spożywczego kwasu oleinowego, okstyetylenowana około dwudziestoma molami tlenku etylenu na mol sorbitolu i jego bezwodników |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, będących odpowiednikiem dla nie mniej niż 96,5 % monooleinianu polioksyetylenu sorbitanowego (20), obliczone dla bezwodnej masy |
||
|
Opis |
W temperaturze 25 oC – oleista ciecz o lekkim, ocharakterystycznym zapachu, o barwie od cytrynowożółtej do bursztynowej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w olejach mineralnych i eterze naftowym |
||
|
Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie więcej niż 2 |
||
|
Liczba zmydlenia |
Nie mniej niż 45 i nie więcej niż 55 |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie mniej niż 65 i nie więcej niż 80 |
||
|
1,4-dioksan |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Tlenek etylenu |
Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
||
|
Glikole etylenu (mono- i di-) |
Nie więcej niż 0,25 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 434 MONOPALMITYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 40)
|
Synonimy |
Polisorbat 40 |
||
|
Monopalmitynian polioksyetylenu (20) sorbitanowego |
|||
|
Definicja |
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego mono- i dibezwodników oraz dostępnego w handlu, spożywczego kwasu palmitynowego, oksyetylenowana około dwudziestoma 20 molami tlenku etylenu na mol sorbitolu i jego bezwodników |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 66 % grup oksyetylenowych, będących odpowiednikiem dla nie mniej niż 97,0 % monopalmitynianu polioksyetylenu sorbitanowego (20), w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
W temperaturze 25 oC – oleista lub żelowata ciecz o lekkim, charakterystycznym zapachu, o barwie od cytrynowożółtej do pomarańczowej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i acetonie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym |
||
|
Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie więcej niż 2 |
||
|
Liczba zmydlenia |
Nie mniej niż 41 i nie więcej niż 52 |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie mniej niż 90 i nie więcej niż 107 |
||
|
1,4-dioksan |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Tlenek etylenu |
Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
||
|
Glikole etylenu (mono- i di-) |
Nie więcej niż 0,25 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 435 MONOSTEARYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 60)
|
Synonimy |
Polisorbat 60 |
||
|
Monostearynian polioksyetylenu (20) sorbitanowego |
|||
|
Definicja |
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego mono- i dibezwodników oraz dostępnego w handlu, spożywczego kwasu stearynowego, oksyetylenowana około dwudziestoma molami tlenku etylenu na mol sorbitolu i jego bezwodników |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, będących odpowiednikiem dla nie mniej niż 97,0 % monopalmitynianu polioksyetylenu sorbitanowego (20), w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
W temperaturze 25 oC – oleista lub żelowata ciecz o lekkim, charakterystycznym zapachu, o barwie cytrynowożółtej do pomarańczowej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i olejach roślinnych |
||
|
Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie więcej niż 2 |
||
|
Liczba zmydlenia |
Nie mniej niż 45 i nie więcej niż 55 |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie mniej niż 81 i nie więcej niż 96 |
||
|
1,4-dioksan |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Tlenek etylenu |
Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
||
|
Glikole etylenu (mono- i di-) |
Nie więcej niż 0,25 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 436 TRISTEARYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 65)
|
Synonimy |
Polisorbat 65 |
||
|
Tristearynian polioksyetylenu (20) sorbitanowego |
|||
|
Definicja |
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego mono i dibezwodników oraz dostępnego w handlu, spożywczego kwasu stearynowego, oksyetylenowana około dwudziestoma molami tlenku etylenu na mol sorbitolu i jego bezwodników |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 46 % grup oksyetylenowych, będących odpowiednikiem dla nie mniej niż 96,0 % tristearynianu polioksyetylenu sorbitanowego (20), w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
W temperaturze 25 oC – brązowe, woskowate ciało stałe o lekkim, charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
W wodzie ulega rozproszeniu. Rozpuszczalny w oleju mineralnym, olejach roślinnych, eterze ropy naftowej, acetonie, eterze, dioksanie, etanolu i metanolu |
||
|
29–33 oC |
||
|
Charakterystyka częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie więcej niż 2 |
||
|
Liczba zmydlenia |
Nie mniej niż 88 i nie więcej niż 98 |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie mniej niż 40 i nie więcej niż 60 |
||
|
1,4-dioksan |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Tlenek etylenu |
Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
||
|
Glikole etylenu (mono- i di-) |
Nie więcej niż 0,25 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 440 (i) PEKTYNA
|
Definicja |
Pektyna składa się głównie z częściowych estrów metylowych kwasu poligalakturonowego (pektowego) i jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Uzyskuje się ją poprzez ekstrakcję w środowisku wodnym z materiału roślinnego (rośliny jadalne), zwykle owoców cytrusowych lub jabłek. Jako odczynników strąceniowych nie można używać innych substancji niż metanol, etanol i 2-propanol |
||
|
Einecs |
232-553-0 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego, po przemyciu kwasem i alkoholem (w przeliczeniu na bezwodną pozbawioną popiołów masę) |
||
|
Opis |
Biały, jasnożółty, jasnoszary lub jasnobrązowy proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalna w wodzie. Tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 12 % (105 oC, 2 godz.) |
||
|
Popiół nierozpuszczalny w kwasie |
Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalny w około 3N kwasie solnym) |
||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg, w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Zawartość azotu |
Nie więcej niż 1,0 % po przemyciu kwasem i alkoholem etylowym |
||
|
Wolny metanol, etanol i 2-propanol |
Nie więcej niż 1 % pojedynczo lub jako mieszanina, w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
E 440 (ii) PEKTYNA AMIDOWANA
|
Definicja |
Pektyna amidowana składa się głównie z częściowych estrów metylowych i amidów kwasu poligalakturonowego (pektowego) i jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Uzyskuje się ją poprzez ekstrakcję w środowisku wodnym z materiału roślinnego (rośliny jadalne), zwykle owoców cytrusowych lub jabłek i poddaniu działaniu amoniaku w środowisku zasadowym. Jako odczynników strąceniowych nie można używać innych substancji niż metanol, etanol i 2-propanol |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego, po przemyciu kwasem i alkoholem (w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały, jasnożółty, jasnoszarawy lub jasnobrązowawy proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalna w wodzie. Tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu |
||
|
Czystaść |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 12 % (105 oC, 2 godz.) |
||
|
Popiół nierozpuszczalny w kwasie |
Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalny w około 3N kwasie solnym) |
||
|
Stopień amidowania |
Nie więcej niż 25 % całkowitej ilości grup karboksylowych |
||
|
Pozostałości dwutlenku siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg, w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Zawartość azotu |
Nie więcej niż 2,5 % po przemyciu kwasem i alkoholem etylowym |
||
|
Wolny metanol, etanol i 2-propanol |
Nie więcej niż 1 % pojedynczo lub jako mieszanina, obliczone dla substancji pozbawionej składników lotnych |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
E 442 FOSFATYDY AMONOWE
|
Synonimy |
Sole amonowe kwasu fosfatydowego, mieszane sole amonowe fosforylowanych glicerydów |
||
|
Definicja |
Mieszanina amonowych związków kwasów fosfatydowych otrzymywana z jadalnych tłuszczy i olejów (zwykle z częściowo utwardzonego oleju rzepakowego). Jedna, dwie lub trzy reszty acylowe glicerolu mogą być połączone z fosforem. Co więcej, dwa estry fosforu mogą być połączone razem jako fosfatydylo fosfatydy |
||
|
Analiza |
Zawartość fosforu: nie mniej niż 3,0 % i nie więcej niż 3,4 %. Zawartość amonu: nie mniej niż 1,2 % i nie więcej niż 1,5 % (w przeliczeniu na azot) |
||
|
Opis |
Maziste ciało półstałe |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w tłuszczach. Nierozpuszczalny w wodzie. Częściowo rozpuszczalny w etanolu i acetonie |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Substancja nierozpuszczalna w eterze naftowym |
Nie więcej niż 2,5 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 444 OCTAN IZOMAŚLANU SACHAROZY
|
Synonimy |
SAIB |
||
|
Definicja |
Octan izomaślanu sacharozy jest mieszaniną produktów reakcji estryfikacji sacharozy spożywczej z bezwodnikiem kwasu octowego i bezwodnikiem izomasłowym, poddanych następnie destylacji. Mieszanina zawiera wszelkie możliwe kombinacje estrów, w których stosunek molarny octanu do maślanu wynosi 2:6 |
||
|
Einecs |
204-771-6 |
||
|
Nazwa chemiczna |
Heksaizomaślan dioctanu sacharozy |
||
|
Wzór chemiczny |
C40H62O19 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
832-856 (przybliżenie), C40H62O19:846,9 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98,8 % i nie więcej niż 101,9 % C40H62O19 |
||
|
Opis |
Ciecz o słabym słomkowym zabarwieniu, słodkim zapachu, przejrzysta i wolna od osadów |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w większości rozpuszczalników organicznych |
||
|
[n]40 D: 1,4492 –1,4504 |
||
|
[d]25 D: 1,141 –1,151 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Trioctan glicerolu Triacetyna |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie wyższa niż 0,2 |
||
|
Liczba zmydlenia |
Nie niższa niż 524 i nie wyższa niż 540 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 445 ESTRY GLICEROLU I ŻYWICY ROŚLINNEJ
|
Synonimy |
Żywica estrowa |
||
|
Definicja |
Mieszanina estrów tri- i digliceroli i kwasów żywicznych z drzewa kalafonii. Żywica uzyskiwana jest przez ekstrakcję rozpuszczalnikami z wiekowych pni sosnowych, po której następuje proces oczyszczania rozpuszczalnikami metodą cieczowo-cieczową. Z tej charakterystyki wyłączone są substancje otrzymywane z kalafonii i uzyskiwane z pni żywych drzew oraz substancje otrzymywane z żywicy talowej będącej produktem ubocznym w czasie przetwarzania masy papierniczej. Ostateczny produkt składa się przeciętnie w 90 % z kwasów żywicznych i w 10 % ze składników obojętnych (niekwasowych). Frakcja kwasów żywicznych to złożona mieszanina izomerycznych diterpenoidów kwasów monokarboksylowych, o empirycznym wzorze molekularnym C20H30O2 kwasu eikosanowego. Substancja jest oczyszczana w procesie odpędzania z parą wodną lub przeciwprądowej destylacji parowej |
||
|
Opis |
Twarde, żółte lub jasnobursztynowe ciało stałe |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalne w wodzie. Rozpuszczalne acetonie |
||
|
Charakterystyczne dla związku |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ciężar właściwy roztworu |
[d]20 25 nie mniej niż 0,935 , przy oznaczeniu dla 50 % roztworu w d-limonenie (97 %, temperatura wrzenia 175,5 –176,0 oC, d20 4: 0,84 ) |
||
|
Temperatura mięknienia (metoda pierścienia i kuli) |
Pomiędzy 82 oC a 90 oC |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie niższa niż 3 i nie wyższa niż 9 |
||
|
Liczba hydroksylowa |
Nie niższa niż 15 i nie wyższa niż 45 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Test na nieobecność żywicy talowej (test siarkowy) |
Kiedy związki organiczne zawierające siarkę są podgrzewane w obecności mrówczanu sodu, siarka ulega przekształceniu w siarkowodór, który łatwo może być wykryty za pomocą papierka octanowego. Pozytywny wynik testu wskazuje na wykorzystanie żywicy talowej zamiast żywicy drzewnej |
E 450 (i) DIFOSFORAN DISODOWY
|
Synonimy |
Difosforan diwodoro-disodowy |
||
|
Pirofosforan diwodoro-disodowy |
|||
|
Kwaśny pirofosforan sodu |
|||
|
Pirofosforan disodowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Difosforan diwodoro-disodowy |
||
|
Einecs |
231-835-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
Na2H2P2O7 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
221,94 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 95 % difosforanu disodowego |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 63,0 % i nie więcej niż 64,5 % |
||
|
Opis |
Biały proszek lub ziarna |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Rozpuszczalne w wodzie |
||
|
Między 3,7 i 5,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,5 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 1 % |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 450 (ii) DIFOSFORAN TRISODOWY
|
Synonimy |
Kwaśny prirofosforan-trójsodowy |
||
|
Monowodorodifosforan trisodowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Einecs |
238-735-6 |
||
|
Wzór chemiczny |
Monowodzian: Na3HP2O7 · H2O |
||
|
Bezwodny: Na3HP2O7 |
|||
|
Mada cząsteczkowa |
Monowodzian: 261,95 |
||
|
Bezwodny: 243,93 |
|||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 59 % |
||
|
Opis |
Biały proszek lub ziarna, pojawiający się w postaci bezwodnej lub jako monowodzian |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie |
||
|
Między 6,7 i 7,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty przy prażeniu |
Nie więcej niż 4,5 % w przypadku związku bezwodnym |
||
|
Nie więcej niż 11,5 % w postaci monowodzianu |
|||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,5 % (105 oC, 4 godz.) |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 450 (iii) DIFOSFORAN TETRASODU
|
Synonimy |
Pirofosforan tetrasodowy |
||
|
Pirofosforan sodu |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Difosforan tetrasodu |
||
|
Einecs |
231-767-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
Bezwodny: Na4P2O7 |
||
|
Dekawodzian: Na4P2O7 · 10H2O |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
Bezwodny: 265,94 |
||
|
Dekawodzian: 446,09 |
|||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 95 % Na4P2O7 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 52,5 % i nie więcej niż 54,0 % |
||
|
Opis |
Bezbarwne lub białe kryształki albo biały krystaliczny lub ziarnisty proszek. W suchym powietrzu dekahydrat tworzy lekki nalot |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Między 9,8 i 10,8 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty przy prażeniu |
Nie więcej niż 0,5 % w przypadku bezwodnej soli, nie mniej niż 38 % i nie więcej niż 42 % w przypadku dekawodzianu, w obu przypadkach ustalony po suszeniu w temperaturze 105 oC przez cztery godziny, a następnie spalaniu w temperaturze 550 oC przez 30 minut |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 450 (v) DIFOSFORAN TETRAPOTASU
|
Synonimy |
Pirofosforan potasu |
||
|
Pirofosforan tetrapotasu |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Difosforan tetrapotasu |
||
|
Einecs |
230-785-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
K4P2O7 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
330,34 (bezwodny) |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 42,0 % i nie więcej niż 43,7 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne kryształki lub biały bardzo higroskopijny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Między 10,0 i 10,8 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty przy prażeniu |
Nie więcej niż 2 % po suszeniu w temperaturze 105 oC przez cztery godziny, a następnie prażeniu w temperaturze 550 oC przez 30 minut |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
450 (vi) DIFOSFORAN DIWAPNIOWY
|
Synonimy |
Pirofosforan wapnia |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Difosforan diwapniowy |
||
|
Pirofosforan diwapniowy |
|||
|
Einecs |
232-221-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
Ca2P2O7 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
254,12 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 96 % |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 55 % i nie więcej niż 56 % |
||
|
Opis |
Drobny, biały, bezwonny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie solnym i kwasie azotowym |
||
|
Między 5,5 i 7,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty przy zapaleniu |
Nie więcej niż 1,5 % w temperaturze 800 oC ± 25 oC przez 30 minut |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 50 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 450 (vii) DIWODORO DIFOSFORAN WAPNIA
|
Synonimy |
Pirofosforan wapnia |
||
|
Pirofosforan diwodoru wapnia kwasowego |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Difosforan diwodoru wapnia |
||
|
Einecs |
238-933-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
CaH2P2O7 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
215,97 |
||
|
Oznaczanie analityczne |
Zawartość nie mniejsza niż 90 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 64 % |
||
|
Opis |
Białe kryształki lub proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Substancje nierozpuszczalne w kwasie |
Nie więcej niż 0,4 % |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 451 (i) TRIFOSFORAN PENTASODOWY
|
Synonimy |
Trójpolifosforan pięciosodowy |
||
|
Trójpolifosforan sodowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Trifosforan pentasodu |
||
|
Einecs |
231-838-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
Na5O10P3 · nH2O (n = 0 lub 6) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
367,86 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 85,0 % (bezwodny) lub 65,0 % (heksawodzian) |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 56 % i nie więcej niż 59 % (bezwodny) lub nie mniej niż 43 % i nie więcej niż 45 % (heksawodzian) |
||
|
Opis |
Białe, lekko higroskopijne granulki lub proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
|
||
|
Między 9,1 i 10,2 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Bezwodny: nie więcej niż 0,7 % (105 oC, jedna godzina) |
||
|
Heksawodzian: nie więcej niż 23,5 % (60 oC, jedna godzina, następnie suszenie w temperaturze 105 oC, cztery godziny) |
|||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Wyższe polifosforany |
Nie więcej niż 1 % |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 451 (ii) TRIFOSFORAN PENTAPOTASOWY
|
Synonimy |
Trójpolifosforan pięciopotasowy |
||
|
Trójpolifosforan potasu |
|||
|
Trójpolifosforan potasowy |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Tifosforan pentapotasu |
||
|
Tripolifosforan pentapotasu |
|||
|
Einecs |
237-574-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
K5O10P3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
448,42 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 85 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 46,5 % i nie więcej niż 48 % |
||
|
Opis |
Biały, bardzo higroskopijny proszek lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie |
||
|
|
||
|
Między 9,2 i 10,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po prażeniu |
Nie więcej niż 0,4 % (po suszeniu w temperaturze 105 oC przez cztery godziny, a następnie spalaniu w temperaturze 550 oC przez 30 minut) |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażony jako fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 452 (i) POLIFOSFORAN SODU
1. ROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN
|
Synonimy |
Heksametafosforan sodu |
||
|
Tetrapolifosforan sodu |
|||
|
Sól Grahama |
|||
|
Polifosforany sodu, szkliste |
|||
|
Polimetafosforan sodu |
|||
|
Metafosforan sodu |
|||
|
Definicja |
Rozpuszczalne polifosforany sodu otrzymuje się przez stopienie i następnie schłodzenie ortofosforanów sodu. Związki te są klasą składającą się z kilku amorficznych, rozpuszczalnych w wodzie polifosforanów składających się z liniowych łańcuchów jednostek metafosforanu, (NaPO3)x, gdzie x ≥ 2, zakończone grupami Na2PO4. Substancje te zazwyczaj identyfikuje się na podstawie stosunku Na2O/P2O5 lub zawartość P2O5. Stosunki Na2O/P2O5 różnią się znacząco od około 1,3 dla tetrapolifosforanu sodu, w przypadku gdy x = około 4; do około 1,1 dla soli Grahama, ogólnie nazywanej heksametafosforanem sodu, w przypadku, gdy x = 13 do 18; oraz wynosi około 1,0 w przypadku polifosforanów sodu o wyższych masach cząsteczkowych, gdzie x = 20 do 100 lub więcej. Wartość pH ich roztworów waha się od 3,0 do 9,0 |
||
|
Nazwa chemiczna |
Polifosforan sodu |
||
|
Einecs |
272-808-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
Niejednorodne mieszaniny soli sodowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” wynosi nie mniej niż 2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
(102)n |
||
|
Oznaczanie zawartości P2O5 |
Nie mniej niż 60 % i nie więcej niż 71 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne lub białe, przezroczyste płytki, granulki lub proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie |
||
|
|
||
|
Między 3,0 i 9,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po prażeniu |
Nie więcej niż 1 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
2. NIEROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN
|
Synonimy |
Nierozpuszczalny metafosforan sodu |
||
|
Sól Maddrella |
|||
|
Nierozpuszczalny polifosforan sodu, IMP |
|||
|
Definicja |
Nierozpuszczalny metafosforan sodu jest polifosforanem sodu o wysokiej masie cząsteczkowej, składającym się z dwóch długich łańcuchów metafosforanów (NaPO3)x, które są spiralnie skręcone wokół wspólnej osi. Stosunek Na2O/P2O5 wynosi około 1,0 . Wartość pH wodnej zawiesiny sporządzonej w stosunku 1 do 3 wynosi ok. 6,5 |
||
|
Nazwa chemiczna |
Polifosforan sodu |
||
|
Einecs |
272-808-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
Niejednorodne mieszaniny soli sodu liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” wynosi nie mniej niż 2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
(102)n |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 68,7 % i nie więcej niż 70,0 % |
||
|
Opis |
Biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w kwasach mineralnych i w roztworach chlorków potasu i amonu (ale nie sodu) |
||
|
|
||
|
Około 6,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 452 (ii) POLIFOSFORAN POTASU
|
Synonimy |
Metafosforan potasu |
||
|
Polimetafosforan potasu |
|||
|
Sól Kurrola |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Polifosforan potasu |
||
|
EINECS |
232-212-6 |
||
|
Wzór chemiczny |
(KPO3)n |
||
|
Niejednorodne mieszaniny soli potasu liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” wynosi nie mniej niż 2 |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
(118)n |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 53,5 % i nie więcej niż 61,5 % w przeliczeniu na pozostałośc po prażeniu |
||
|
Opis |
Drobny, biały proszek lub kryształki lub bezbarwne szkliste płytki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
1 g rozpuszcza się w 100 ml roztworu octanu sodu o stężeniu 1 do 25 |
||
|
|
||
|
Nie więcej niż 7,8 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po prażeniu |
Nie więcej niż 2 % (w 105 oC przez cztery godziny, a następnie prażenie w temperaturze 550 oC przez 30 minut) |
||
|
Fosforan pierścieniowy |
Nie więcej niż 8 % zawartości P2O5 |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 452 (iii) POLIFOSFORAN SODOWO-WAPNIOWY
|
Synonimy |
Polifosforan sodowo-wapniowy, szklisty |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Polifosforan sodowo-wapniowy |
||
|
Einecs |
233-782-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
(NaPO3)n CaO, gdzie n wynosi zwykle 5 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 69 % w przeliczeniu na P2O5 |
||
|
Opis |
Białe szkliste kryształy lub kule |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
W przybliżeniu 5–7 |
||
|
7–15 % m/m |
||
|
Czystość |
|
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 452 (iv) POLIFOSFORAN WAPNIA
|
Synonimy |
Metafosforan wapnia |
||
|
Polimetafosforan wapnia |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Polifosforan wapnia |
||
|
Einecs |
236-769-6 |
||
|
Wzór chemiczny |
(CaP2O6)n |
||
|
Niejednorodne mieszaniny soli wapnia liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(n + 1), gdzie „n” wynosi nie mniej niż 2 |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
(198)n |
||
|
Zawartość P2O5 |
Nie mniej niż 71 % i nie więcej niż 73 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
||
|
Opis |
Bezwonne, bezbarwne kryształki lub biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Zazwyczaj trudno rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w środowisku kwaśnym |
||
|
|
||
|
27–29,5 % |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po prażeniu |
Nie więcej niż 2 % (w 105 oC przez cztery godziny, a następnie spalanie w temperaturze 550 oC przez 30 minut) |
||
|
Fosforan pierścieniowy |
Nie więcej niż 8 % zawartości P2O5 |
||
|
Fluorek |
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 459 BETA-CYKLODEKSTRYNA
|
Definicja |
Beta-cyclodekstryna to nieredukujący cykliczny sacharyd, składający się z siedmiu jednostek D-glukopiranozylowych, połączonych wiązaniami α-1,4. Produkt jest wytwarzany z udziałem enzymu cykloglikozylotransferazy (CGT-aza), uzyskiwanego z Bacillus circulans, Paenibacillus macerans lub połączenia szczepu Bacillus licheniformis SJ1608 na częściowo hydrolizowanych skrobiach |
||
|
Nazwa chemiczna |
Cykloheptoamyloza |
||
|
EINECS |
231-493-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H1005)7 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
1 135 |
||
|
Analiza |
Zawartość (C6H1005)7: nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Praktycznie bezwonne, białe lub prawie białe, krystaliczne ciało stałe |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Trudno rozpuszczalna w wodzie; dobrze rozpuszczalna w gorącej wodzie; słabo rozpuszczalna w etanolu |
||
|
[α]25 D:+160o do + 164o (roztwór 1 %) |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 14 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Inne cyklodekstryny |
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Pozostałości rozpuszczalników (toluen i trichloroetylen) |
Nie więcej niż 1 mg/kg dla każdego rozpuszczalnika |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 460 (i) CELULOZA MIKROKRYSTALICZNA
|
Synonimy |
Żel celulozowy |
||
|
Definicja |
Celuloza mikrokrystaliczna to oczyszczona, częściowo zdepolimeryzowana celuloza uzyskiwana przez działanie kwasami mineralnymi na alfa-celulozę, otrzymywaną w postaci pulpy z naturalnych odmian roślin włóknistych. Stopień polimeryzacji jest zwykle niższy od 400 |
||
|
Nazwa chemiczna |
Celuloza |
||
|
Einecs |
232-674-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H10O5)n |
||
|
Masa cząsteczkowa |
Około 36 000 |
||
|
Analiza |
Zawartość celulozy: nie mniej niż 97 %, w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Drobny, biały lub prawie biały bezwonny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalna w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Słabo rozpuszczalna w roztworze wodorotlenku sodu |
||
|
Do 1 mg próbki dodać 1ml kwasu fosforowego i ogrzewać w łaźni wodnej przez 30 minut. Dodać 4 ml roztworu pirokatechiny rozcieńczonej w kwasie fosforowym w stosunku 1:4 i ogrzewać przez następne 30 minut. Pojawi się czerwone zabarwienie |
||
|
|
||
|
W mikserze wysokoobrotowym miksować przez pięć minut 30 g próbki z 270 ml wody (12 000 obrotów na minutę). Otrzymana mieszanina będzie albo luźną zawiesiną, albo ciężką, gęstą zawiesiną, praktycznie nielejącą się i tylko w niewielkim stopniu sedymentującą, zawierającą wiele uwięzionych pęcherzyków powietrza. Jeśli uzyska się luźną mieszaninę, 100 ml należy przenieść do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na godzinę. Zawiesina opadnie, a nad nią pojawi się sklarowana ciecz |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 7,0 % (105 oC, 3 godz.) |
||
|
Substancje rozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,24 % |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % po prażeniu w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
pH 10 % zawiesiny w wodzie |
pH sklarowanej cieczy: pomiędzy 5,0 a 7,5 |
||
|
Skrobia |
Niewykrywalna |
||
|
Do 20 ml zawiesiny pobranej z próby z testu D dodać kilka kropli roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno pojawić się zabarwienie niebieskie ani purpurowe |
|||
|
Wielkość cząstek |
Nie mniejsza niż 5 μm (nie więcej niż 10 % cząstek o wielkości mniejszej niż 5 μm) |
||
|
Grupy karboksylowe |
Nie więcej niż 1 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 460 (ii) CELULOZA SPROSZKOWANA
|
Definicja |
Oczyszczona, mechanicznie rozdrabniana celuloza jest uzyskiwana z alfa-celulozy, otrzymywanej w postaci pulpy z naturalnych odmian roślin włóknistych |
||
|
Nazwa chemiczna |
Celuloza |
||
|
Liniowy polimer jednostek glukozowych połączonych wiązaniami 1:4 |
|||
|
Einecs |
232-674-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H10O5)n |
||
|
Masa cząsteczkowa |
(162)n (n wynosi z reguły 1 000 lub więcej) |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 92 % |
||
|
Opis |
Biały bezwonny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalna w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Słabo rozpuszczalna w roztworze wodorotlenku sodu |
||
|
W mikserze wysokoobrotowym miksować przez pięć minut 30 g próbki z 270 ml wody (12 000 obrotów na minutę). Otrzymana mieszanina będzie albo luźno lejącą się zawiesiną, albo ciężką, gęstą zawiesiną, praktycznie nielejącą się i tylko w niewielkim stopniu opadającą, zawierającą wiele uwięzionych pęcherzyków powietrza. Jeśli uzyska się luźno lejącą się mieszaninę, 100 ml należy przenieść do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na godzinę. Zawiesina opadnie, a nad nią pojawi się sklarowana ciecz |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 7,0 % (105 oC, 3 godz.) |
||
|
Substancje rozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,3 % po prażeniu w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
pH 10 % zawiesiny w wodzie |
pH sklarowanej cieczy wynosi pomiędzy 5,0 a 7,5 |
||
|
Skrobia |
Niewykrywalna |
||
|
Do 20 ml zawiesiny pobranej z próby z testu B dodać kilka kropli roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno się pojawić zabarwienie niebieskie do purpurowego, ani purpurowe |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Wielkość cząstek |
Nie mniejsza niż 5 μm (nie więcej niż 10 % cząstek o wielkości mniejszej niż 5 μm) |
E 461 METYLOCELULOZA
|
Synonimy |
Eter metylowy celulozy |
||||||
|
Definicja |
Metyloceluloza to celuloza uzyskiwana bezpośrednio z naturalnych odmian roślin włóknistych i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi |
||||||
|
Nazwa chemiczna |
Eter metylowy celulozy |
||||||
|
Wzór chemiczny |
Polimery zawierają jednostki glukozowe z różnymi podstawnikami o następującym wzorze ogólnym: |
||||||
|
|
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą być następujące:
|
||||||
|
Masa cząsteczkowa |
Od około 20 000 do 380 000 |
||||||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 25 % i nie więcej niż 33 % grup metoksylowych (-OCH3) i nie więcej niż 5 % grup hydroksyetoksylowych (-OCH2CH2OH) |
||||||
|
Opis |
Lekko higroskopijny, biały lub lekko żółtawy lub szarawy, bezwonny i pozbawiony smaku, granulowany lub włóknisty proszek |
||||||
|
Identyfikacja |
|
||||||
|
Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty lub lekko opalizujący, lepki, koloidalny roztwór. Nierozpuszczalny w etanolu, eterze i chloroformie |
||||||
|
Rozpuszczalny w lodowatym kwasie octowym |
|||||||
|
Czystość |
|
||||||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 10 % (105 oC, 3 godz.) |
||||||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 1,5 % (po prażeniu w temperaturze 800 ± 25 oC) |
||||||
|
pH 1 % roztworu koloidalnego |
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 |
||||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||||||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||||||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
E 462 ETYLOCELULOZA
|
Synonimy |
Eter etylowy celulozy |
|||
|
Definicja |
Etyloceluloza jest celulozą uzyskiwaną bezpośrednio z materiału włóknistego pochodzenia roślinnego oraz częściowo eteryfikowaną grupami etylowymi |
|||
|
Nazwa chemiczna |
Eter etylowy celulozy |
|||
|
Wzór chemiczny |
Polimery zawierające podstawione jednostki glukozowe, o następującym wzorze ogólnym: |
|||
|
C6H7O2(OR1) (OR2), gdzie R1 i R2 mogą być:
|
||||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 44 % i nie więcej niż 50 % grup etoksylowych (-OC2H5) w przeliczeniu na suchą masę (co jest równoważne nie więcej niż 2,6 grupom etoksylowym na jednostkę glukozową) |
|||
|
Opis |
Lekko higroskopijny, biały do brudnobiałego proszek bezwonny i bez smaku |
|||
|
Identyfikacja |
|
|||
|
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, glicerolu i propano-1,2-diolu, ale rozpuszczalny w różnych proporcjach w pewnych rozpuszczalnikach organicznych, w zależności od zawartości grup etoksylowych. Etyloceluloza zawierająca mniej niż 46–48 % grup etoksylowych łatwo rozpuszcza się w tetrahydrofuranie, octanie metylu, chloroformie oraz mieszaninach węglowodoru aromatycznego z etanolem. Etyloceluloza zawierająca 46–48 % lub więcej grup etoksylowych jest łatwo rozpuszczalna w etanolu, metanolu, toluenie, chloroformie oraz octanie etylu |
|||
|
Rozpuścić 5 g próbki w 95 g mieszaniny toluen – etanol w stosunku 80:20 (w/w). Powstaje przejrzysty, stabilny, żółtawy roztwór. Wlać kilka ml roztworu na szklaną płytkę i pozostawić do odparowania rozpuszczalnika. Powstaje gruba, mocna, ciągła, przejrzysta błona. Błona taka jest łatwopalna |
|||
|
Czystość |
|
|||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 3 % (105 oC, 2 godz.) |
|||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,4 % |
|||
|
pH 1 % roztworu koloidalnego |
Obojętne względem lakmusu |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
|||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 463 HYDROKSYPROPYLOCELULOZA
|
Synonimy |
Eter hydroksypropylowy celulozy |
|||||||
|
Definicja |
Hydroksypropyloceluloza to celuloza uzyskiwana bezpośrednio z naturalnych odmian roślin włóknistych i częściowo zeteryfikowaną grupami hydroksypropylowymi |
|||||||
|
Nazwa chemiczna |
Eter hydroksypropylowy celulozy |
|||||||
|
Wzór chemiczny |
Polimery zawierają jednostki glukozowe z różnymi podstawnikami o następującym wzorze ogólnym: |
|||||||
|
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą być następujące:
|
||||||||
|
Masa cząsteczkowa |
Od około 30 000 do 1 000 000 |
|||||||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 80,5 % grup hydroksypropyloksylowych (-CH2CHOHCH3), co stanowi odpowiednik nie więcej niż 4,6 grup hydroksypropyloksylowych na jednostkę glukozy, w przeliczeniu na suchą masę |
|||||||
|
Opis |
Lekko higroskopijny, biały lub lekkożółtawy lub szarawy, bezwonny i pozbawiony smaku, granulowany lub włóknisty proszek |
|||||||
|
Identyfikacja |
|
|||||||
|
Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty lub lekko opalizujący, lepki, koloidalny roztwór. Rozpuszczalny w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze |
|||||||
|
Oznaczyć podstawniki metodą chromatografii gazowej |
|||||||
|
Czystość |
|
|||||||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 10,0 % (105 oC, 3 godz.) |
|||||||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % po prażeniu w temperaturze 800 ± 25 oC |
|||||||
|
pH 1 % zawiesiny koloidalnej |
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 |
|||||||
|
Chlorohydryny propylenowe |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
|||||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||||||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||||||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
E 464 HYDROKSYPROPYLO METYLOCELULOZA
|
Definicja |
Hydroksypropylo metyloceluloza to celuloza uzyskiwana bezpośrednio z naturalnych odmian roślin włóknistych i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi oraz zawierająca niewielką ilość podstawników hydroksypropylowych |
|||||||||
|
Nazwa chemiczna |
Eter 2-hydroksypropylowy metylocelulozy |
|||||||||
|
Wzór chemiczny |
Polimery zawierające jednostki glukozowe z różnymi podstawnikami o następującym wzorze ogólnym: |
|||||||||
|
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą być następujące:
|
||||||||||
|
Masa cząsteczkowa |
Od około 13 000 do 200 000 |
|||||||||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 19 % i nie więcej niż 30 % grup metoksylowych (-OCH3) oraz nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 12 % grup hydroksypropylowych (-CH2CHOHCH3), w przeliczeniu na sucha masę |
|||||||||
|
Opis |
Lekko higroskopijny, biały lub lekko żółtawy lub szarawy, bezwonny i pozbawiony smaku, granulowany lub włóknisty proszek |
|||||||||
|
Identyfikacja |
|
|||||||||
|
Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty lub lekko opalizujący, lepki, koloidalny roztwór. Nierozpuszczalny w etanolu |
|||||||||
|
Oznaczyć podstawniki za pomocą chromatografii gazowej |
|||||||||
|
Czystość |
|
|||||||||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 10,0 % (105 oC, 3 godz.) |
|||||||||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 1,5 % dla produktów o lepkości 50 mPa.s lub wyższej |
|||||||||
|
Nie więcej niż 3 % dla produktów o lepkości poniżej 50 mPa.s |
||||||||||
|
pH 1 % roztworu koloidalnego |
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 |
|||||||||
|
Chlorohydryny propylenu |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
|||||||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||||||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||||||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||||||||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||||||||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
E 465 ETYLOMETYLOCELULOZA
|
Synonimy |
Metyloetyloceluloza |
|||||
|
Definicja |
Etylometyloceluloza to celuloza uzyskiwana bezpośrednio z naturalnych odmian roślin włóknistych i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi i etylowymi |
|||||
|
Nazwa chemiczna |
Ester metyloetylowy celulozy |
|||||
|
Wzór chemiczny |
Polimery zawierające jednostki glukozowe z różnymi podstawnikami o następującym wzorze ogólnym: |
|||||
|
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą być następujące:
|
||||||
|
Masa cząsteczkowa |
Od około 30 000 do 40 000 |
|||||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 3,5 % i nie więcej niż 6,5 % grup metoksylowych (-OCH3) oraz nie mniej niż 14,5 % i nie więcej niż 19 % grup etoksylowych (-OCH2CH3) oraz nie mniej niż 13,2 % i nie więcej niż 19,6 % ogólnej ilości grup alkoksylowych, detoksy ogółem wyrażonych jako grupy metoksylowe, w przeliczeniu na bezwodną masę |
|||||
|
Opis |
Lekko higroskopijny, biały lub lekko żółtawy lub szarawy, bezwonny i pozbawiony smaku, granulkowany lub włóknisty proszek |
|||||
|
Identyfikacja |
|
|||||
|
Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty lub lekko opalizujący, lepki, koloidalny roztwór. Rozpuszczalny w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze |
|||||
|
Czystość |
|
|||||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 15,0 % dla formy włóknistej i nie więcej niż 10 % dla formy sproszkowanej (105 oC, do stałej masy) |
|||||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,6 % |
|||||
|
pH 1 % roztworu koloidalnego |
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 |
|||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
E 466 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLOCELULOZY
|
Synonimy |
Karboksymetyloceluloza |
|||||
|
CMC |
||||||
|
NaCMC |
||||||
|
CMC sodowa |
||||||
|
Guma cellulozowa |
||||||
|
Definicja |
Karboksymetyloceluloza to częściowa sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy otrzymywanej bezpośrednio z naturalnych odmian roślin włóknistych |
|||||
|
Nazwa chemiczna |
Sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy |
|||||
|
Wzór chemiczny |
Polimery zawierające jednostki glukozowe z różnymi podstawnikami o następującym wzorze ogólnym: |
|||||
|
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą być następujące:
|
||||||
|
Masa cząsteczkowa |
Wyższa niż około 17 000 (stopień polimeryzacji około 100) |
|||||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 %, obliczone dla bezwodnej substancji |
|||||
|
Opis |
Lekko higroskopijny, biały lub lekko żółtawy lub szarawy, bezwonny i pozbawiony smaku, granulowany lub włóknisty proszek |
|||||
|
Identyfikacja |
|
|||||
|
W wodzie tworzy lepki, koloidalny roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu |
|||||
|
Roztwór próbki o stężeniu 0,1 % intensywnie wytrząsać. Nie tworzy się warstwa piany. (Test ten pozwala na odróżnienie soli sodowych karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy) |
|||||
|
Do 5 ml 0,5 % roztworu próbki dodać 5 ml 5 % roztworu siarczanu miedzi lub siarczanu glinu. Wytrąca się osad. (Test ten pozwala na odróżnienie soli sodowej karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i tragakanty) |
|||||
|
Do 50 ml wody dodawać 0,5 g sproszkowanej karboksymetylocelulozy, cały czas mieszając dla uzyskania jednorodnej zawiesiny. Kontynuować mieszanie, dopóki roztwór nie stanie się klarowny. Przeprowadzić następujący test: |
|||||
|
Do 1 mg próbki rozcieńczonej równą ilością wody w małej probówce dodać 5 kropli roztworu 1-naftolu (hydroksynaftalenu). Pochylić probówkę i ostrożnie wlać po ściance 2 ml kwasu siarkowego, tak aby utworzył warstwę na dnie. Na granicy faz pojawi się czerwono-purpurowe zabarwienie |
||||||
|
Czystość |
|
|||||
|
Stopień podstawienia |
Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych (-CH2COOH) na jednostkę glukozy |
|||||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 12,0 % (105 oC do stałej masy) |
|||||
|
pH 1 % roztworu koloidalnego |
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,5 |
|||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
|||||
|
Całkowita zawartość glikolanów |
Nie więcej niż 0,4 %, w przeliczeniu na glikolan sodu i bezwodną masę |
|||||
|
Sód |
Nie więcej niż 12,4 %, w przeliczeniu na bezwodną masę |
E 468 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLOCELULOZY USIECIOWANA
|
Synonimy |
Karboksymetyloceluloza usieciowana |
|||||
|
Usieciowana CMC |
||||||
|
Sól sodowa CMC usieciowana |
||||||
|
Guma celulozowa usieciowana |
||||||
|
Definicja |
Usieciowana sól sodowa karboksymetylocelulozy jest solą sodową celulozy termicznie usieciowanej częściowo O-karboksymetylowanej |
|||||
|
Nazwa chemiczna |
Sól sodowa usieciowanego karboksymetyloeteru celulozy |
|||||
|
Wzór chemiczny |
Polimery zawierające podstawione jednostki bezwodnej glukozy o wzorze ogólnym: |
|||||
|
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2,R3 mogą być następujące:
|
||||||
|
Opis |
Lekko higroskopijny, biały lub białawy bezwonny proszek |
|||||
|
Identyfikacja |
|
|||||
|
A. |
Wytrząsać 1 g próbki ze 100 ml roztworu zawierającego 4 mg/kg błękitu metylenowego i pozostawić do odstawienia. Badana substancja pochłania błękit metylowy i wytrąca się w postaci niebieskiej, włóknistej masy |
|||||
|
B. |
Wytrząsać 1 g próbki z 50 ml wody. Przenieść 1ml mieszaniny do probówki, dodać 1ml wody i 0,05 ml świeżo przygotowanego roztworu alfa-naftolu w metanolu (40 g/l). Przechylić probówkę i ostrożnie dodać 2 ml kwasu siarkowego, wlewając go po ściance tak, aby utworzył warstwę na dnie probówki. Na granicy faz pojawi się czerwono-fioletowe zabarwienie |
|||||
|
C. |
Reaguje z sodem |
|||||
|
Czystość |
|
|||||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 6 % (105 oC, 3 godz.) |
|||||
|
Rozpuszczalność w wodzie |
Nie więcej niż 10 % |
|||||
|
Stopień podstawienia |
Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na jednostkę bezwodnej glukozy |
|||||
|
pH 1 % roztworu |
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 7,0 |
|||||
|
Zawartość sodu |
Nie więcej niż 12,4 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
|||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 469 ENZYMATYCZNIE ZHYDROLIZOWANA KARBOKSYMETYLOCELULOZA
|
Synonimy |
Sól sodowa karboksymetylocelulozy, hydrolizowana enzymatycznie |
||
|
Definicja |
Enzymatycznie hydrolizowana karboksymetyloceluloza jest uzyskiwana z karboksymetylocelulozy poprzez enzymatyczne trawienie celulazą wytwarzaną przez Trichoderma longibrachiatum (dawniej T. reesei) |
||
|
Nazwa chemiczna |
Karboksymetyloceluloza, sód, częściowo hydrolizowanaenzymatycznie |
||
|
Wzór chemiczny |
Sole sodowe polimerów zawierających podstawione jednostki bezwodnej glukozy o wzorze ogólnym: |
||
|
[C6H7O2(OH)x(OCH2COONa)y]n |
|||
|
gdzie n oznacza stopień polimeryzacji: |
|||
|
x = 1,50 –2,80 |
|||
|
y = 0,20 –1,50 |
|||
|
x + y = 3,00 |
|||
|
y = stopień podstawienia |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
178,14 gdy y = 0,20 |
||
|
282,18 gdy y = 1,50 |
|||
|
Makrocząsteczki: nie mniej niż 800 (n około 4) |
|||
|
Analiza |
Nie mniej niż 99,5 % łącznie z mono- i disacharydami, przeliczone na suchą masę |
||
|
Opis |
Biały, lub lekko żółty lub szarawy, bezwonny, lekko higroskopijny ziarnisty lub włóknisty proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Wytrząsać energicznie 0,1 % roztwór próbki. Nie powinna pojawiać się żadna warstwa piany. Ten test pozwala na odróżnienie karboksymetylocelulozy sodu – hydrolizowanej lub nie – od innych eterów celulozy, alginianów i naturalnych gum |
||
|
Do 5 ml 0,5 % roztworu próbki dodać 5 ml 5 % roztworu siarczanu miedziowego lub glinu. Pojawi się osad. Test ten pozwala na odróżnienie pochodnej sodowej karboksymetylocelulozy – hydrolizowanej lub nie – od innych eterów celulozy i od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i tragakanty |
||
|
Do 50 ml wody dodać 0,5 g sproszkowanej próbki. Zamieszać do uzyskania jednorodnej zawiesiny. Kontynuować mieszanie do momentu uzyskania klarownego roztworu. W małej probówce rozcieńczyć 1 ml roztworu jednym mililitrem wody. Dodać 5 kropli naftolu-1 TS. Pochylić probówkę i ostrożnie wlać po jej ściance 2ml kwasu siarkowego, tak aby utworzył warstwę na dnie probówki. Na granicy faz pojawi się czerwono-fioletowe zabarwienie |
||
|
Nie mniej niż 2 500 kgm-1s-1 przy temperaturze 25 oC, co odpowiada średniej masie cząsteczkowej 5 000 D |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 12 % (105 oC w odniesieniu do stałej masy) |
||
|
Stopień podstawienia |
Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na jednostkę bezwodnej glukozy, w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
pH 1 % koloidalnego roztworu |
Nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 8,5 |
||
|
Chlorek sodu i glikolan sodu |
Nie więcej niż 0,5 % pojedynczo lub łącznie |
||
|
Pozostała aktywność enzymatyczna |
Pozytywny wynik testu. Nie obserwuje się zmian w lepkości badanego roztworu, co wskazuje na hydrolizę karboksymetylocelulozy sodu |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
E 470 a SOLE SODOWE, POTASOWE I WAPNIOWE KWASÓW TŁUSZCZOWYCH
|
Definicja |
Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasów tłuszczowych występują w jadalnych olejach i tłuszczach. Uzyskuje się je z jadalnych tłuszczów i olejów lub w procesie destylacji spożywczych kwasów tłuszczowych |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95 %, w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Lekkie proszki, płatki lub substancje półstałe o barwie białej bądź kremowo-białej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Sole sodowe i potasowe: rozpuszczalne w wodzie i etanolu; sole wapniowe: nierozpuszczalne w wodzie, etanolu i eterze |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Sód |
Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 14 % wyrażone jako Na2O |
||
|
Potas |
Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 21,5 % wyrażone jako K2O |
||
|
Wapń |
Nie mniej niż 8,5 % i nie więcej niż 13 % wyrażone jak CaO |
||
|
Substancje niezmydlające |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Substancje alkaliczne niezwiązane |
Nie więcej niż 0,1 %, w przeliczeniu na NaOH |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w alkoholu |
Nie więcej niż 0,2 % (tylko sole potasu i sodu) |
E 470 b SOLE MAGNEZOWE KWASÓW TŁUSZCZOWYCH
|
Definicja |
Sole magnezowe kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych olejach i tłuszczach. Uzyskuje się je z jadalnych tłuszczów i olejów lub w procesie destylacji spożywczych kwasów tłuszczowych |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95 %, w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Lekkie proszki, płatki lub substancje półstałe o barwie białej bądź kredowobiałej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalne w wodzie. Częściowo rozpuszczalne w etanolu i eterze |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Magnez |
Nie mniej niż 6,5 % i nie więcej niż 11 w przeliczeniu na MgO |
||
|
Substancje alkaliczne niezwiązane |
Nie więcej niż 0,1 %, w przeliczeniu na MgO |
||
|
Substancje niezmydlające się |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 471 MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH
|
Synonimy |
Monostearynian glicerolu |
||
|
Monopalmitynian glicerolu |
|||
|
Monooleinian glicerolu itd. |
|||
|
Monostearynian, monopalmitynian, monooleinian itp. |
|||
|
GMS (dla monostearynianu glicerolu) |
|||
|
Definicja |
Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych składają się z mieszaniny estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych (mono-, di- i triestrów) występujących w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnych kwasów tłuszczowych i glicerolu |
||
|
Analiza |
Zawartość mono- i diestrów: nie mniej niż 70 % |
||
|
Opis |
Produkt występuje w różnych postaciach – jako jasnożółta do jasnobrązowej oleista ciecz do białawego lub zbliżonej do białej twardej woskowej masy. Ciało stałe może mieć postać płatków, proszku lub małych kuleczek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Charakterystyczne dla częściowego estru kwasu tłuszczowego i poliolu |
||
|
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu i toluenie |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie wyższa niż 6 |
||
|
Wolny glicerol |
Nie więcej niż 7 % |
||
|
Poliacyloglicerole |
Nie więcej niż 4 % diglicerolu i nie więcej niż 1 % wyższych poligliceroli, w przeliczeniu na całkowitą zawartość glicerolu |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Całkowity glicerol |
Nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 33 % |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 oC) |
||
|
|||
E 472 a MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM OCTOWYM
|
Synonimy |
Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem octowym |
||
|
Acetoglicerydy |
|||
|
Acetylowane mono- i diglicerydy |
|||
|
Estry glicerolu kwasu octowego i kwasu tłuszczowego |
|||
|
Definicja |
Estry gliceroli i kwasu octowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu octowego i wolnych glicerydów |
||
|
Opis |
Klarowne, ruchliwe ciecze lub substancje stałe, o barwie od białej do jasnożółtej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe i kwas octowy |
Niewykrywalne |
||
|
Wolny glicerol |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Całkowity kwas octowy |
Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 32 % |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas octowy) |
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
||
|
Całkowity glicerol |
Nie mniej niż 14 % i nie więcej niż 31 % |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % (800± 25 oC) |
||
|
|||
E 472 b MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MLEKOWYM
|
Synonimy |
Estry kwasu mlekowego mono- i diglicerydów |
||
|
Laktoglicerydy |
|||
|
Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mlekowym |
|||
|
Definicja |
Estry glicerolu z kwasem mlekowym i kwasami tłuszczowymi występujące w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu mlekowego i wolnych glicerydów |
||
|
Opis |
Klarowne, ruchliwe ciecze lub substancje stałe woskowe o zróżnicowanej konsystencji i o barwie od białej do jasnożółtej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, ale ulegający rozproszeniu w gorącej wodzie |
||
|
Czystość |
|
||
|
Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe i kwas mlekowy |
Niewykrywalne |
||
|
Wolny glicerol |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Kwas mlekowy ogółem |
Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 45 % |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas mlekowy) |
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu kwas oleinowy |
||
|
Glicerol ogółem |
Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 30 % |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 oC) |
||
|
|||
E 472 c ESTRY MONO- I DIGLICERYDÓW KWASÓW TŁUSZCZOWYCH Z KWASEM CYTRYNOWYM
|
Synonimy |
Citrem |
||
|
Estry mono i diglicerydów z kwasem cytrynowym |
|||
|
Cytroglicerydy |
|||
|
Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym |
|||
|
Definicja |
Estry glicerolu i kwasu cytrynowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w olejach i tłuszczach jadalnych. Mogą zawierać małe ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu cytrynowego oraz wolnych glicerydów. Mogą być częściowo lub całkowicie zobojętnione wodorotlenkiem sodu lub wodorotlenkiem potasu |
||
|
Opis |
Żółtawe lub lekko brązowe ciecze lub ciała stałe o konsystencji wosku, lub substancje półstałe |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nierozpuszczalne w zimnej wodzie |
||
|
W gorącej wodzie tworzą zawiesinę |
|||
|
Rozpuszczalne w olejach i tłuszczach |
|||
|
Nierozpuszczalne w zimnym etanolu |
|||
|
Czystość |
|
||
|
Inne kwasy niż kwas cytrynowy i kwasy tłuszczowe |
Niewykrywalne |
||
|
Wolny glicerol |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Całkowity glicerol |
Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 33 % |
||
|
Kwas cytrynowy ogółem |
Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 50 % |
||
|
Popiół siarczanowy (oznaczony w temperaturze 800 ± 25 oC) |
Produkty niezobojętnione: nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Produkty częściowo lub całkowicie zobojętnione: nie więcej niż 10 % |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
||
|
|||
E 472 d MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM WINOWYM
|
Synonimy |
Estry kwasu winowego mono- i diglicerydów |
||
|
Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem winowym |
|||
|
Definicja |
Estry glicerolu i kwasu winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i wolnych glicerydów |
||
|
Opis |
Gęste, lepkie żółtawe ciecze do twardych, żółtych wosków |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe i kwas winowy |
Niewykrywalne |
||
|
Wolny glicerol |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Glicerol ogółem |
Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 29 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Całkowity kwas winowy |
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 50 % |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % oznaczony w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
|||
E 472 e MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MONOACETYLO- LUB DIACETYLOWINOWYM
|
Synonimy |
Estry kwasu diacetylowinowego mono- i diglicerydów |
||
|
Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mono- i diacetylowinowym |
|||
|
Estry kwasu diacetylowinowego i kwasu tłuszczowego glicerolu |
|||
|
Definicja |
Mieszanina estrów glicerolu z kwasami mono- i diacetylowinowymi (otrzymywanymi z kwasu winowego) oraz z kwasami tłuszczowymi występujące w jadalnnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu octowego i winowego i ich mieszanin i wolnych glicerydów. Zawierają też estry kwasu winowego i octowego z kwasami tłuszczowymi |
||
|
Opis |
Gęste lepkie ciecze, substancje o konsystencji tłuszczu lub żółte i woskowate, które w kontakcie z wilgotnym powietrzem hydrolizują z uwalnianiem kwasu octowego |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe, kwas winowy i kwas octowy |
Niewykrywalne |
||
|
Wolny glicerol |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Glicerol ogółem |
Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 28 % |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % oznaczony w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Kwas winowy ogółem |
Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 40 % |
||
|
Kwas octowy ogółem |
Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 32 % |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
||
|
|||
E 472 f MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE MIESZANINĄ KWASÓW OCTOWEGO I WINOWEGO
|
Synonimy |
Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasami octowym i winowym |
||
|
Definicja |
Estry glicerolu i kwasów octowego i winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu octowego i winowego i wolnych glicerydów. Może też zawierać estry mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych i kwasu mono- i diacetylowinowego |
||
|
Opis |
Gęste lepkie ciecze lub substancje stałe, o barwie od białej do jasnożółtej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe, kwas winowy i kwas octowy |
Niewykrywalna |
||
|
Wolny glicerol |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Glicerol ogółem |
Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 27 % |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % oznaczony w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Kwas octowy ogółem |
Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 20 % |
||
|
Kwas winowy ogółem |
Nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 40 % |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
||
|
|||
E 473 ESTRY SACHAROZY I KWASÓW TŁUSZCZOWYCH
|
Synonimy |
Cukroestry |
|||
|
Estry cukru |
||||
|
Definicja |
Estry sacharozy i kwasów tłuszczowych to przede wszystkim mono-, di- i triestry sacharozy i kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych olejach i tłuszczach. Mogą być uzyskiwane z sacharozy i estrów metylowych i etylowych spożywczych kwasów tłuszczowych lub poprzez ekstrakcję z sacharoglicerydów. W procesie wytwarzania tych substancji mogą być używane wyłącznie następujące rozpuszczalniki organiczne: dimetylosulfotlenek, dimetyloformamid, octan etylu, 2-propanol, 2-metylo-1-propanol, glikol propylenowy i keton metylowo-etylowy. |
|||
|
Analiza |
Zawieranie mniej niż 80 % |
|||
|
Opis |
Gęste żele, miękkie substancje stałe lub proszki o barwie od białej do białoszarej |
|||
|
Identyfikacja |
|
|||
|
|
|||
|
Trudno rozpuszczalne w wodzie |
|||
|
Rozpuszczalne w etanolu |
||||
|
Czystość |
|
|||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 2,0 % oznaczony w temperaturze 800 ± 25 oC |
|||
|
Wolny cukier |
Nie więcej niż 5 % |
|||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 3 %, w przeliczeniu na kwas oleinowy |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
|
Metanol |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
|
Dimetylosulfotlenek |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
|||
|
Dimetyloformamid |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
2-metylo-1-propanol |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
|
Octan etylu |
|
Nie więcej niż 350 mg/kg pojedynczo lub w mieszaninie |
||
|
2-propanodiol |
||||
|
Glikol propylenowy |
||||
|
Keton metylowo-etylowy |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
|
||||
E 474 SACHAROGLICERYDY
|
Synonimy |
Glicerydy cukrowe |
|||
|
Definicja |
Sacharoglicerydy uzyskiwane są w procesie reakcji sacharozy z jadalnym olejem lub tłuszczem. W wyniku reakcji powstaje mieszanina składająca się głównie z mono- di- i triestów sacharozy i kwasów tłuszczowych, z niewielkim dodatkiem pozostałych mono-, di- i triglicerydów pochodzących z tłuszczu lub oleju. W procesie wytwarzania tych substancji mogą być używane wyłącznie następujące rozpuszczalniki organiczne: cykloheksan, dimetyloformamid, octan etylu, 2-propanol i 2-metylo-1-propanol |
|||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 40 % i nie więcej niż 60 % estrów sacharozy i kwasów tłuszczowych |
|||
|
Opis |
Miękkie masy o konsystencji stałej, gęste żele lub proszki o barwie od białej lub zbliżonej do białej |
|||
|
Identyfikacja |
|
|||
|
|
|||
|
Nierozpuszczalne w zimnej wodzie |
|||
|
Rozpuszczalne w etanolu |
||||
|
Czystość |
|
|||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 2,0 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 oC |
|||
|
Wolny cukier |
Nie więcej niż 5 % |
|||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 3 %, w przeliczeniu na kwas oleinowy |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
|
Metanol |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
|||
|
Dimetyloformamid |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
|||
|
2-metylo-1-propanol |
|
Nie więcej niż 10 mg/kg oddzielnie lub jako mieszanina |
||
|
Cykloheksan |
||||
|
Octan etylu |
|
Nie więcej niż 350 mg/kg pojedynczo lub w mieszaninie |
||
|
2-propanodiol |
||||
|
||||
E 475 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I POLIGLICEROLU
|
Synonimy |
Estry kwasów tłuszczowych i poliglicerolu |
||
|
Estry poliglicerynowe estrów kwasów tłuszczowych |
|||
|
Definicja |
Estry kwasów tłuszczowych i poliglicerolu uzyskiwane są w procesie estryfikacji poliglicerolu jadalnymi olejami i tłuszczami lub kwasami tłuszczowymi występującymi w jadalnych olejach i tłuszczach. Poliglicerol jest mieszaniną przede wszystkim di-, tri- i tetragliceroli i zawiera nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu |
||
|
Analiza |
Całkowita zawartość estrów kwasów tłuszczowych nie mniej niż 90 % |
||
|
Opis |
Oleiste do bardzo lepkich cieczy, jasnożółte lub bursztynowe, także plastyczne lub miękkie substancje o stałej o barwie od jasnobrązowej do brązowej twarde, woskowe substancje stałe |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Estry mają właściwości od bardzo hydrofilnych do bardzo lipofilnych, ale jako grupa związków tworzą w wodzie zawiesinę i są rozpuszczalne w olejach i rozpuszczalnikach organicznych |
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe |
Niewykrywalne |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 6 %, w przeliczeniu na kwas oleinowy |
||
|
Całkowity glicerol i poliglicerol |
Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 60 % |
||
|
Wolny glicerol i poliglicerol |
Nie więcej niż 7 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
|||
E 476 POLIRYCYNOOLEINIAN POLIGLICEROLU
|
Synonimy |
Estry glicerolu i kwasów tłuszczowych skondensowanego oleju rycynowego |
||
|
Ester poliglicerolu i poliskondensowanych kwasów tłuszczowych oleju rycynowego |
|||
|
Estry poliglicerolu i wewnątrzestryfikowanego kwasu rycynooleinowego |
|||
|
PGPR |
|||
|
Definicja |
Polirycynooleinian poliglicerolu otrzymuje się w procesie estryfikacji poliglicerolu skondensowanymi kwasami tłuszczowymi oleju rycynowego |
||
|
Opis |
Klarowna, bardzo lepka ciecz |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie i w etanolu. |
||
|
Rozpuszczalny w eterze, węglowodorach i fluorowcowanych węglowodorach |
|||
|
|
||
|
Pomiędzy 1,4630 a 1,4665 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Poliglicerole |
Poliglicerol powinien składać się z nie mniej niż 75 % di-, tri- i tetragliceroli i zawierać nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu |
||
|
Liczba wodorotlenkowa |
Nie niższa niż 80 i nie wyższa niż 100 |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie wyższa niż 6 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 477 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I GLIKOLU PROPYLENOWEGO
|
Synonimy |
Estry kwasów tłuszczowych i glikolu propylenowego |
||
|
Definicja |
Estry kwasów tłuszczowych i glikolu propylenowego składają się z mieszaniny mono- i diestrów propano-1,2-diolu i kwasów tłuszczowych pochodzących z jadalnych olejów i tłuszczów. Pozostałości alkoholu to jedynie propano-1,2-diol oraz śladowe ilości dimerów i trimerów. Kwasy organiczne, inne niż spożywcze kwasy tłuszczowe, są nieobecne |
||
|
Analiza |
Całkowita zawartość estrów kwasów tłuszczowych nie mniej niż 85 % |
||
|
Opis |
Klarowne ciecze lub woskowate białe płatki, kulki lub substancje stałe o słodkim zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe |
Niewykrywalne |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 6 %, w przeliczeniu na kwas oleinowy |
||
|
Propano-1,2-diol ogółem |
Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 31 % |
||
|
Wolny propano-1,2-diol |
Nie więcej niż 5 % |
||
|
Dimery i trimery glikolu propylenowego |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
|||
E 479 b TERMOUTLENIONY OLEJ SOJOWY Z MONO- I DIGLICERYDAMI KWASÓW TŁUSZCZOWYCH
|
Synonimy |
TOSOM |
||
|
Definicja |
Termoutleniony olej sojowy poddany działaniu mono- i diglicerydów – kwasów tłuszczowych, stanowi mieszaninę estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach i kwasach tłuszczowych uzyskiwanych z termoutlenionego oleju z nasion soi. Uzyskiwany jest w procesie oddziaływania 10 % termoutlenionego oleju sojowego i 90 % mono- i diglicerydów spożywczych kwasów tłuszczowych i dezodoryzację w próżni, w temperaturze 130 oC. Olej sojowy wytwarzany jest wyłącznie z naturalnych odmian soi |
||
|
Opis |
Konsystencja stała lub woskowa o barwie od bladożółtej do jasnobrązowej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w gorącym oleju lub tłuszczu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zakres temperatur topnienia |
55–65 oC |
||
|
Wolne kwasy tłuszczowe |
Nie więcej niż 1,5 %, w przeliczeniu na kwas oleinowy |
||
|
Wolny glicerol |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Kwasy tłuszczowe ogółem |
83–90 % |
||
|
Glicerol ogółem |
16–22 % |
||
|
Estry metylowe kwasów tłuszczowych nietworzące związków addycyjnych z mocznikiem |
Nie więcej niż 9 % estrów metylowych kwasów tłuszczowych ogółem |
||
|
Kwasy tłuszczowe nierozpuszczalne w eterze naftowym |
Nie więcej niż 2 % kwasów tłuszczowych ogółem |
||
|
Liczba nadtlenkowa |
Nie wyższa niż 3 |
||
|
Epoksydy |
Nie więcej niż 0,03 % tlenku etylenu |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 481 STEAROILOMLECZAN SODU
|
Synonimy |
Stearoilomleczan sodu |
||
|
Sól sodowa mleczanu stearoilowego |
|||
|
Definicja |
Mieszanina soli sodowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz niewielkich ilości soli sodowych innych podobnych kwasów, uzyskiwanych w reakcji kwasu mlekowego i stearynowego. Mogą być także obecne inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecnośći w użytym kwasie stearynowym |
||
|
Nazwa chemiczna |
Di-2-stearoilomleczan sodu |
||
|
Di(2-stearoiloksy)propionian sodu |
|||
|
Einecs |
246-929-7 |
||
|
Wzór chemiczny (główne składniki) |
C21H39O4Na |
||
|
C19H35O4Na |
|||
|
Opis |
Biały lub lekko żółtawy proszek albo krucha substancja stała o charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Sód |
Nie mniej niż 2,5 % i nie więcej niż 5 % |
||
|
Liczba estrowa |
Nie niższa niż 90 i nie wyższa niż 190 |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie niższa niż 60 i nie wyższa niż 130 |
||
|
Kwas mlekowy ogółem |
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 482 STEAROILOMLECZAN WAPNIA
|
Synonimy |
Stearoilomleczan wapnia |
||
|
Definicja |
Mieszanina soli wapniowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli wapniowych innych podobnych kwasów, uzyskiwana w reakcji kwasu mlekowego i stearynowego. Mogą być także obecne inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, które są obecne w użytym w reakcji kwasie stearynowym |
||
|
Nazwa chemiczna |
Di-2-stearoilomleczan wapnia |
||
|
Di(2-stearoiloksy)propionian wapnia |
|||
|
Einecs |
227-335-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
C42H78O8Ca |
||
|
C38H70O8Ca |
|||
|
Opis |
Biały lub lekko żółtawy proszek albo krucha substancja stała o charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Słabo rozpuszczalny w gorącej wodzie |
||
|
Czystość |
|
||
|
Wapń |
Nie mniej niż 1 % i nie więcej niż 5,2 % |
||
|
Liczba estrowa |
Nie niższa niż 125 i nie wyższa niż 190 |
||
|
Kwas mlekowy ogółem |
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie niższa niż 50 i nie wyższa niż 130 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 483 WINIAN STEARYLU
|
Synonimy |
Winian stearylopalmitylu |
||
|
Definicja |
Produkt esrtyfikacji kwasem winowym handlowego alkoholu stearynowego, który ma w swym składzie głównie alkohole stearylowy i palmitylowy. Produkt składa się głównie z diestrów oraz niewielkich ilości monoestrów i niezmienionych surowców wyjściowych |
||
|
Nazwa chemiczna |
Winian distearylu |
||
|
Winian dipalmitylu |
|||
|
Wzór chemiczny |
C38H74O6 do C40H78O6 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
627–655 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 90 % estrów ogółem, co odpowiada liczbie estrowej nie niższej niż 163 i nie wyższej niż 180 |
||
|
Opis |
W temperaturze 25 oC maziste ciało stałe o kremowej barwie |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Pomiędzy 67 a 77 oC. Po zmydleniu nasyconego dlugiego łańcucha alkoholi tłuszczowych temperatura topnienia waha się od 49 oC do 55 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie niższa niż 200 i nie wyższa niż 220 |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie wyższa niż 5,6 |
||
|
Kwas winowy ogółem |
Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 35 % |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % ustalone w temperaturze 800 ± 25 oC |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Substancje niezmydlające się |
Nie mniej niż 77 % i nie więcej niż 83 % |
||
|
Liczba jodowa |
Nie wyższa niż 4 (metoda Wijs) |
E 491 MONOSTEARYNIAN SORBITOLU
|
Definicja |
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem stearynowym |
||
|
Einecs |
215-664-9 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych |
||
|
Opis |
Lekkie kulki, płatki lub twarda woskowata substancja stała o barwie od kremowej do jasnobrązowej i o nieznacznym charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Powyżej temperatury topnienia rozpuszczalny w toluenie, dioksanie, czterochlorku węgla, eterze, metanolu, etanolu i anilinie. Nierozpuszczalny w eterze naftowym i acetonie. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, tworzący zawiesinę w ciepłej wodzie. W temperaturze powyżej 50 oC rozpuszczalny z tworzeniem mgły w oleju mineralnym i octanie etylu |
||
|
50–52 oC |
||
|
Charakterystyczne dla niepełnych estrów kwasów tłuszczowych i polioli |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie wyższa niż 10 |
||
|
Liczba zmydlania |
Nie niższa niż 147 i nie wyższa niż 157 |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie niższa niż 235 i nie wyższa niż 260 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 492 TRISTEARYNIAN SORBITOLU
|
Definicja |
Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem stearynowym |
||
|
Einecs |
247-891-4 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych |
||
|
Opis |
Lekkie kulki, płatki lub twarda woskowa substancja stała o barwie od kremowej do jasnobrązowej i słabym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Słabo rozpuszczalny w toluenie, eterze, czterochlorku węgla i octanie etylu. Tworzy zawiesiny w eterze naftowym oleju mineralnym, olejach roślinnych, acetonie i dioksanie. Nierozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu |
||
|
47–50 oC |
||
|
Charakterystyczne dla niepełnych estrów kwasów tłuszczowych i polioli |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie wyższa niż 15 |
||
|
Liczba zmydlania |
Nie niższa niż 176 i nie wyższa niż 188 |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie niższa niż 66 i nie wyższa niż 80 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 493 MONOLAURYNIAN SORBITOLU
|
Definicja |
Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem laurynowym |
||
|
Einecs |
215-663-3 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych |
||
|
Opis |
Oleista, lepka ciecz barwy bursztynowej, kulki lub płatki o barwie od kremowej do jasnobrązowej lub twarda, woskowata substancja stała o lekkim zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Tworzy zawiesiny w gorącej i zimnej wodzie |
||
|
Charakterystyczne dla niepełnych estrów kwasów tłuszczowych i polioli |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie wyższa niż 7 |
||
|
Liczba zmydlania |
Nie niższa niż 155 i nie wyższa niż 170 |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie niższa niż 330 i nie wyższa niż 358 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 494 MONOOLEINIAN SORBITOLU
|
Definicja |
Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem oleinowym. Głównym składnikiem jest monooleinian 1,4-sorbitolu. Oprócz niego występują także monooleinian izosorbinian, dioleinian sorbitolu i trioleinian sorbitolu |
||
|
Einecs |
215-665-4 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych |
||
|
Opis |
Bursztynowa lepka ciecz, kulki lub płatki o barwie od kremowej do jasnobrązowej lub twarda, woskowa substancja stała o lekkim, charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Powyżej temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, w ciepłej wodzie tworzy zawiesiny |
||
|
Pozostałość kwasu oleinowego uzyskana w procesie zmydlania monooleinianu sorbitolu ma liczbę jodową pomiędzy 80 a 100 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie wyższa niż 8 |
||
|
Liczba zmydlania |
Nie niższa niż 145 i nie wyższa niż 160 |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie niższa niż 193 i nie wyższa niż 210 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 495 MONOPALMITYNIAN SORBITOLU
|
Synonimy |
Palmitynian sorbitolu |
||
|
Definicja |
Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem palmitynowym |
||
|
Einecs |
247-568-8 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych |
||
|
Opis |
Jasnokremowe do jasnobrązowych kulek lub płatków lub twarda, woskowata substancja stała o lekkim, charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Powyżej temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, metanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, w ciepłej wodzie tworzy zawiesinę |
||
|
45–47 oC |
||
|
Charakterystyczne dla niepełnych estrów kwasów tłuszczowych polioli |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie wyższa niż 7,5 |
||
|
Liczba zmydlania |
Nie niższa niż 140 i nie wyższa niż 150 |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Nie niższa niż 270 i nie wyższa niż 305 |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 500 (i) WĘGLAN SODU
|
Synonimy |
Soda amoniakalna, soda bezwodna, soda kalcynowana |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Węglan sodu |
||
|
Einecs |
207-838-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
Na2CO3 · nH2O (n = 0,1 lub 10) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
106,00 (bezwodny) |
||
|
Analiza |
Zawartość Na2CO3: nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne kryształy lub biały ziarnisty albo krystaliczny proszek |
||
|
Forma bezwodna jest higroskopijna, a dekawodzian pokrywa się krystalicznym nalotem |
|||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 2,0 % (forma bezwodna), 15,0 % (monowodzian) lub 55–65 % (dekawodzian). Suszenie do stałej masy we wzrastającej stopniowo temperaturze (70–300 oC) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 500 (ii) WODOROWĘGLAN SODU
|
Synonim |
Diwęglan sodu, kwaśny węglan sodu, diwęglan sodowy, soda oczyszczona |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorowęglan sodu |
||
|
Einecs |
205-633-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
NaHCO3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
84,01 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne lub białe masy krystaliczne albo krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 8,0 a 8,6 |
||
|
Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 0,25 % (nad żelem krzemiankowym, 4 godz.) |
||
|
Sole amonowe |
Po podgrzaniu zapach amoniaku jest niewyczuwalny |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 500 (iii) PÓŁTORAWĘGLAN SODU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Monowodorodiwęglan sodu |
||
|
Einecs |
208-580-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
Na2(CO)3 · NaHCO3 · 2H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
226,03 |
||
|
Analza |
Zawartość NaHCO3: między 35,0 % a 38,6 %, a zawartość NaHCO3 między 46,4 % a 50,0 % Na2CO3 |
||
|
Opis |
Białe płatki, kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie |
||
|
Czystość |
|
||
|
Chlorek sodu |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 501 (i) WĘGLAN POTASU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Węglan potasu |
||
|
Einecs |
209-529-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
K2CO3 · nH2O (n = 0 lub 1,5 ) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
138,21 (bezwodny) |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały proszek, łatwo rozpływający się pod wpływem wilgoci z powietrza |
||
|
Forma uwodniona występuje w postaci drobnych, białych, półprzezroczystych kryształów lub granulek |
|||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 5,0 % (forma bezwodna) lub 18,0 % (forma uwodniona) (180 oC, 4 godz.) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 501 (ii) WODOROWĘGLAN POTASU
|
Synonimy |
Diwęglan potasu, kwaśny węglan potasu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorowęglan potasu |
||
|
Einecs |
206-059-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
KHCO3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
100,11 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % KHCO3 w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne kryształy, biały proszek lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 0,25 %. Suszenie przez cztery godziny, w obecności żelu krzemionkowego |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 503 (i) WĘGLAN AMONU
|
Definicja |
W skład węglanu amonu wchodzą karbaminian amonu, węglan amonu i wodorowęglan amonu w różnych proporcjach |
||
|
Nazwa chemiczna |
Węglan amonu |
||
|
Einecs |
233-786-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
CH6N2O2, CH8N2O3 i CH5NO3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
Karbaminian amonu: 78,06 ; węglan amonu: 98,73 ; wodorowęglan amonu: 79,06 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 30,0 % i nie więcej niż 34,0 % NH3 |
||
|
Opis |
Biały proszek lub twarde, białe bądź półprzejrzyste kryształy albo masy. Pod wpływem powietrza matowieje i zmienia się w białe, porowate bryłki lub proszku (diwęglanu amonu), co spowodowane jest ulotnieniem się amoniaku i ditlenku węgla |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie |
||
|
Czystość |
|
||
|
Substancje nielotne |
Nie więcej niż 500 mg/kg |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 503 (ii) WODOROWĘGLAN AMONU
|
Synonimy |
Diwęglan amonu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorowęglan amonu |
||
|
Einecs |
213-911-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
CH5NO3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
79,06 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
||
|
Opis |
Białe kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Substancje nielotne |
Nie więcej niż 500 mg/kg |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 504 (ii) WODOROWĘGLAN MAGNEZU
|
Synonimy |
Hydroksywęglan magnezu, podwęglan magnezu (lekki lub ciężki), uwodniony zasadowy węglan magnezu, węglanu hydroksymagnezowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Uwodniony wodorotlenek magnezowo-węglowy |
||
|
Einecs |
235-192-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
4MgCO3Mg(OH)25H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
485 |
||
|
Analiza |
Zawartość magnezu: nie mniej niż 40,0 % i nie więcej niż 45 % w przeliczeniu na MgO |
||
|
Opis |
Biała, lekka, krucha masa albo gruboziarnisty biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w alkoholu etylowym |
||
|
Czystość |
|
||
|
Substancje nierozpuszczalne w kwasach |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Substancje rozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Wapno |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 507 KWAS CHLOROWODOROWY
|
Synonim |
Chlorowodór, kwas solny |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas chlorowodorowy |
||
|
Einecs |
231-595-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
HCl |
||
|
Masa cząsteczkowa |
36,46 |
||
|
Analiza |
Kwas solny jest dostępny w handlu w różnych stężeniach. Stężony zawiera nie mniej niż 35,0 % HCl |
||
|
Opis |
Klarowna, bezbarwna lub lekko żółtawa żrąca ciecz o gryzącym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Związki organiczne (ogółem) |
Związki organiczne ogółem (niezawierające fluoru): nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Benzen: nie więcej niż 0,05 mg/kg |
|||
|
Związki fluorowe ogółem: nie więcej niż 25 mg/kg |
|||
|
Substancje nielotne |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Substancje redukujące |
Nie więcej niż 70 mg/kg (jako SO2) |
||
|
Substancje utleniające |
Nie więcej niż 30 mg/kg (jako Cl2) |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 508 CHLOREK POTASU
|
Synonimy |
Sylwin |
||
|
Sylvit |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Chlorek potasu |
||
|
Einecs |
231-211-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
KCl |
||
|
Masa cząsteczkowa |
74,56 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 %, w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne, wydłużone, pryzmatyczne lub sześcienne kryształy lub biały ziarnisty proszek. Pozbawiony zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 1 % (105 oC, 2 godz.) |
||
|
Sód |
Negatywny wynik testu |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 509 CHLOREK WAPNIA
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Chlorek wapnia |
||
|
Einecs |
233-140-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
CaCl2 · nH2O (n = 0,2 lub 6) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
110,99 (bezwodny); 147,02 (diwodzian); 219,08 (heksawodzian) |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 93,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały, bezbarwny, higroskopijny proszek lub kryształy rozpływające się pod wpływem wilgoci z powietrza |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Bezwodny chlorek wapnia: łatwo rozpuszczalny w wodzie i w etanolu |
||
|
Diwodzian: łatwo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu |
|||
|
Heksawodzian: bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie i w etanolu |
|||
|
Czystość |
|
||
|
Magnez i sole alkaliczne |
Nie więcej niż 5,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 40 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 511 CHLOREK MAGNEZU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Chlorek magnezu |
||
|
Einecs |
232-094-6 |
||
|
Wzór chemiczny |
MgCl2 · 6H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
203,30 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
||
|
Opis |
Bezbarwne, bezwonne, rozpływające się pod wpływem wilgoci z powietrza płatki lub kryształy |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Amon |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 512 CHLOREK CYNY (II)
|
Synonimy |
Chlorek cyny (II), dichlorek cyny |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Chlorek cyny (II), diwodzian |
||
|
Einecs |
231-868-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
SnCl2 · 2H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
225,63 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 98,0 % |
||
|
Opis |
Bezbarwne lub białe kryształy. Może wydzielać lekki zapach kwasu solnego |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Woda: rozpuszczalny w masie wody mniejszej od jego masy. W wodzie dodanej w nadmiarze tworzy nierozpuszczalną sól zasadową |
||
|
Etanol: rozpuszczalny |
|||
|
Czystość |
|
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 513 KWAS SIARKOWY
|
Synonimy |
Stężony kwas siarkowy, siarczan diwodorowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas siarkowy |
||
|
Einecs |
231-639-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
H2SO4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
98,07 |
||
|
Analiza |
Kwas siarkowy jest dostępny w handlu w różnych stężeniach. Postać stężona zawiera nie mniej niż 96,0 % |
||
|
Opis |
Klarowna, bezbarwna lub lekko brązowawa, bardzo żrąca, oleista ciecz |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Mieszający się z wodą, z wytworzeniem dużej ilości ciepła, również z etanolem |
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół |
Nie więcej niż 0,02 % |
||
|
Substancje redukujące |
Nie więcej niż 40 mg/kg (jako SO2) |
||
|
Azotany |
Nie więcej niż 10 mg/kg (w odniesieniu do H2SO4) |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 514 (i) SIARCZAN SODU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Siarczan sodu |
||
|
Wzór chemiczny |
Na2SO4 · nH2O (n = 0 lub 10) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
142,04 (bezwodny) |
||
|
322,04 (dekawodzian) |
|||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwne kryształy lub delikatny, biały, krystaliczny proszek. Dekawodzian pokrywa się krystalicznym nalotem |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 1,0 % (forma bezwodna); nie więcej niż 57 % (dekawodzian) w 130 oC |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 514 (ii) WODOROSIARCZAN SODU
|
Synonimy |
Kwaśny siarczan sodu, disiarczan sodu, wodorosiarczan (VI) sodu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorosiarczan sodu |
||
|
Wzór chemiczny |
NaHSO4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
120,06 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95,2 % |
||
|
Opis |
Białe bezwonne kryształy lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 0,8 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 515 (i) SIARCZAN POTASU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Siarczan potasu |
||
|
Wzór chemiczny |
K2SO4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
174,25 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % |
||
|
Opis |
Bezbarwne lub białe kryształy albo krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 5,5 a 8,5 |
||
|
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Selen |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 515 (ii) WODOROSIARCZAN POTASU
|
Definicja |
|
||
|
Synonimy |
Disiarczan potasu, kwaśny siarczan potasu |
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorosiarczan potasu |
||
|
Wzór chemiczny |
KHSO4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
136,17 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % |
||
|
Temperatura topnienia |
197 oC |
||
|
Opis |
Białe, rozpływające się pod wpływem wilgoci z powietrza kryształy, kawałki lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Selen |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 516 SIARCZAN WAPNIA
|
Synonimy |
Gips, selenit, anhydryt (gips bezwodny) |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Siarczan wapnia |
||
|
Einecs |
231-900-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
CaSO4 · nH2O (n = 0 lub 2) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
136,14 (bezwodny); 172,18 (diwodzian) |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Delikatny, biały do lekko żółtawego, bezwonny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Słabo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Bezwodny: nie więcej niż 1,5 % (250 oC, stała masa) Diwodzian: nie więcej niż 23 % (250 oC, stała masa) |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 517 SIARCZAN AMONU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Siarczan amonu |
||
|
Einecs |
231-984-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
(NH4)2SO4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
132,14 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 100,5 % |
||
|
Opis |
Biały proszek, połyskujące płytki lub krystaliczne kawałki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po prażeniu |
Nie więcej niż 0,25 % |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 520 SIARCZAN GLINU
|
Synonim |
Ałun |
||||
|
Definicja |
|
||||
|
Nazwa chemiczna |
Siarczan glinu |
||||
|
Einecs |
233-135-0 |
||||
|
Wzór chemiczny |
Al2(SO4)3 |
||||
|
Masa cząsteczkowa |
324,13 |
||||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na wyprażoną substancję |
||||
|
Opis |
Biały proszek, połyskliwe płytki lub krystaliczne kawałki |
||||
|
Identyfikacja |
|
||||
|
|
||||
|
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
||||
|
Czystość |
|
||||
|
Ubytek po prażeniu |
Nie więcej niż 5 % (500 oC, 3 godz.) |
||||
|
Alkalia i ziemie alkaliczne |
Nie więcej niż 0,4 % |
||||
|
Selen |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 521 SIARCZAN GLINOWO-SODOWY
|
Synonim |
Sodowy ałun, ałun sodu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Siarczan glinu sodu |
||
|
Einecs |
233-277-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
AlNa(SO4)2 · nH2O (n = 0 lub 12) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
242,09 (bezwodny) |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 96,5 % (bezwodny) i 99,5 % (dodekawodzian) obliczone dla bezwodnej substancji |
||
|
Opis |
Przezroczyste kryształy lub biały, krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Dodekawodzian jest łatwo rozpuszczalny w wodzie. Forma bezwodna powoli rozpuszcza się w wodzie. Obie formy są nierozpuszczalne w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Postać bezwodna: nie więcej niż 10,0 % (220 oC, 16 godz.) |
||
|
Dodekawodzian: nie więcej niż 47,2 % (50–55 oC, 1 godz., a następnie 200 oC, 16 godz.) |
|||
|
Sole amonowe |
Po podgrzaniu zapach amoniaku jest niewyczuwalny |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 522 SIARCZAN GLINOWO-POTASOWY
|
Synonim |
Potasu ałun, potasowy ałun |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Siarczan glinowo-potasowy, dodekawodzian |
||
|
Einecs |
233-141-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
AlK(SO4)2 · 12H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
474,38 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 % |
||
|
Opis |
Duże przezroczyste kryształy lub biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Sole amonowe |
Po podgrzaniu zapach amoniaku jest niewyczuwalny |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 523 SIARCZAN AMONOWO-GLINOWY
|
Synonim |
Ałun amonowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Siarczan amonowo-glinowy |
||
|
Einecs |
232-055-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
AlNH4(SO4)2 · 12H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
453,32 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 % |
||
|
Opis |
Duże bezbarwne kryształy lub biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Metale alkaliczne i ziemie alkaliczne |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Selen |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 30 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 524 WODOROTLENEK SODU
|
Synonimy |
Soda kaustyczna, ług sodowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorotlenek sodu |
||
|
Einecs |
215-185-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
NaOH |
||
|
Masa cząsteczkowa |
40,0 |
||
|
Analiza |
Wodorotlenek sodu w postaci ciała stałego zawiera nie mniej niż 98,0 % zasady ogółem (jako NaOH). Zawartość w roztworach na podstawie stwierdzonej lub oznaczonej na opakowaniu procentowej zawartości NaOH |
||
|
Opis |
Białe lub prawie białe płytki, płatki, pałeczki, stopione masy lub inne postacie. Roztwory przejrzyste lub lekko mętne, bezbarwne lub o lekkim zabarwieniu. Silnie żrący i higroskopijny. Pod wpływem powietrza pochłania dwutlenek węgla, tworząc węglan sodu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Łatwo rozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie i substancje organiczne |
5 % roztwór jest całkowicie przejrzysty, bezbarwny lub o lekkim zabarwieniu |
||
|
Węglany |
Nie więcej niż 0,5 % (jako Na2CO3) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 0,5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 525 WODOROTLENEK POTASU
|
Synonim |
Potaż żrący |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorotlenek potasu |
||
|
Einecs |
215-181-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
KOH |
||
|
Masa cząsteczkowa |
56,11 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 85,0 % w przeliczeniu na KOH |
||
|
Opis |
Białe lub prawie białe płytki, płatki, pałeczki, masy stopione lub inne formy |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Roztwór 5 % jest całkowicie przejrzysty i bezbarwny |
||
|
Węglany |
Nie więcej niż 3,5 % (jako K2CO3) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 526 WODOROTLENEK WAPNIA
|
Synonim |
Wapno gaszone, wapno hydratyzowane |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorotlenek wapnia |
||
|
Einecs |
215-137-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
Ca(OH)2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
74,09 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 92,0 % |
||
|
Opis |
Biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół nierozpuszczalny w kwasie |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Magnez i sole zasadowe |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Bar |
Nie więcej niż 300 mg/kg |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 527 WODOROTLENEK AMONU
|
Synonim |
Woda amoniakalna, silny roztwór wodny amoniaku |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorotlenek amonu |
||
|
Wzór chemiczny |
NH4OH |
||
|
Masa cząsteczkowa |
35,05 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 27 % HN3 |
||
|
Opis |
Klarowny, bezbarwny roztwór, o silnie gryzącym, charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Substancje nielotne |
Nie więcej niż 0,02 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 528 WODOROTLENEK MAGNEZU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorotlenek magnezu |
||
|
Einecs |
215-170-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
Mg(OH)2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
58,32 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezwonny, biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 2,0 % (105 oC, 2 godz.) |
||
|
Ubytek po prażeniu |
Nie więcej niż 33,0 % (800 oC do stałej masy) |
||
|
Tlenek wapnia |
Nie więcej niż 1,5 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 529 TLENEK WAPNIA
|
Synonim |
Wapno palone |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Tlenek wapnia |
||
|
Einecs |
215-138-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
CaO |
||
|
Masa cząsteczkowa |
56,08 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95,0 % w przeliczeniu na wyprażoną masę |
||
|
Opis |
Bezwonne, twarde, białe lub szarawe ziarniste masy lub proszki o barwie białej do szarawej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po prażeniu |
Nie więcej niż 10,0 % (około 800 oC do stałej masy) |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w kwasie |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Bar |
Nie więcej niż 300 mg/kg |
||
|
Magnez i sole zasadowe |
Nie więcej niż 1,5 % |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 530 TLENEK MAGNEZU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Tlenek magnezu |
||
|
Einecs |
215-171-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
MgO |
||
|
Masa cząsteczkowa |
40,31 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na wyprażoną substancję |
||
|
Opis |
Wyjątkowo objętościowy biały proszek znany jako lekki tlenek magnezu lub zwarty, spoisty proszek znany jako ciężki tlenek magnezu. 5 g lekkiego tlenku magnezu zajmuje objętość 40–50 ml, podczas gdy 5 g ciężkiego tlenku magnezu – objętość 10–20 ml |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po prażeniu |
Nie więcej niż 5,0 % (około 800 oC do stałej masy) |
||
|
Tlenek wapnia |
Nie więcej niż 1,5 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 535 ŻELAZOCYJANEK SODU
|
Synonimy |
Heksacyjanożelazian sodu, żółty prusydek sodu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Żelazocyjanek sodu |
||
|
Einecs |
237-081-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
Na4Fe(CN)6 · 10H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
484,10 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % |
||
|
Opis |
Żółte kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda niezwiązana |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,03 % |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Wolny cyjanek |
Niewykrywalny |
||
|
Żelazicyjanek |
Niewykrywalny |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 536 ŻELAZOCYJANEK POTASU
|
Synonimy |
Żółty prusydek potasu, heksacyjanożelazian potasu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Żelazocyjanek potasu |
||
|
Einecs |
237-722-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
K4Fe(CN)6 · 3H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
422,4 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % |
||
|
Opis |
Cytrynowożółte kryształy |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Wilgotność |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,03 % |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Wolny cyjanek |
Niewykrywalny |
||
|
Żelazicyjanek |
Niewykrywalny |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 538 ŻELAZOCYJANEK WAPNIA
|
Synonimy |
Żółty prusydek wapna, heksacyjanożelazian wapnia |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Żelazocyjanek wapnia |
||
|
Einecs |
215-476-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
Ca2Fe(CN)6 · 12H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
508,3 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % |
||
|
Opis |
Żółte kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Wilgotność |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,03 % |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Wolny cyjanek |
Niewykrywalny |
||
|
Żelazicyjanek |
Niewykrywalny |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 541 FOSFORAN GLINOWO-SODOWY, KWAŚNY
|
Synonim |
SALP |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Tetradekawodorooktafosforan sodowo-triglinowy (A) lub |
||
|
Pentadekawodorooktafosforan diglinowotrisodowy (B) |
|||
|
Einecs |
232-090-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
NaAl3H14(PO4)8 · 4H2O (A) |
||
|
Na3Al2H15(PO4)8 (B) |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
949,88 (A) |
||
|
897,82 (B) |
|||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95,0 % (obydwie formy) |
||
|
Opis |
Biały bezbwonny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Odczyn kwaśny na papierku lakmusowym |
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w kwasie chlorowodorowym |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas prażenia |
19,5 –21,0 % (A) (750–800 oC, 2 godz.) |
||
|
15–16 % (B) (750–800 oC, 2 godz.) |
|||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 25 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 4 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 551 DWUTLENEK KRZEMU
|
Synonimy |
Krzemionka, ditlenek krzemu |
||
|
Definicja |
Dwutlenek krzemu jest amorficzną substancją, którą wytwarza się syntetycznie w procesie hydrolizy par, otrzymując zmatowioną koloidalną krzemionkę, bądź w procesie mokrym, gdzie otrzymuje się osad krzemionkowy, żel krzemionkowy lub uwodnioną krzemionkę. Zmatowiona koloidalna krzemionka jest wytwarzana zasadniczo w formie bezwodnej, podczas gdy krzemionka uzyskana w procesie mokrym ma postać uwodnioną lub zawiera powierzchniowo związaną wodę |
||
|
Nazwa chemiczna |
Ditlenek krzemu |
||
|
Einecs |
231-545-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
(SiO2)n |
||
|
Masa cząsteczkowa |
60,08 (SiO2) |
||
|
Analiza |
Zawartość po wyprażeniu: nie mniej niż 99,0 % (zmatowiona, koloidalna krzemionka) lub 94,0 % (formy uwodnione) |
||
|
Opis |
Biały, puszysty proszek lub granulki |
||
|
Higroskopijny |
|||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 2,5 % (zmatowiona, koloidalna krzemionka, 105 oC, 2 godz.) |
||
|
Nie więcej niż 8,0 % (osad krzemionkowy i żel krzemionkowy, 105 oC, 2 godz.) |
|||
|
Nie więcej niż 70,0 % (uwodniona krzemionka, 105 oC, 2 godz.) |
|||
|
Straty podczas prażenia |
Nie więcej niż 2,5 % po suszeniu (1 000 oC, zmatowiona, koloidalna krzemionka) |
||
|
Nie więcej niż 8,5 % po suszeniu (1 000 oC, formy uwodnione) |
|||
|
Sole rozpuszczalne, podatne na jonizację |
Nie więcej niż 5,0 % (jako Na2SO4) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 552 KRZEMIAN WAPNIA
|
Definicja |
Krzemian wapnia to uwodniona lub bezwodna krzemionka zawierająca różne proporcje CaO i SiO2 |
||||
|
Nazwa chemiczna |
Krzemian wapnia |
||||
|
Einecs |
215-710-8 |
||||
|
Analiza |
Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:
|
||||
|
Opis |
Biały lub białawy, swobodnie przesypujący się proszek, zachowujący tę właściwość nawet po wchłonięciu stosunkowo dużej ilości wody lub innych cieczy |
||||
|
Identyfikacja |
|
||||
|
|
||||
|
|
||||
|
Czystość |
|
||||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 10 % (105 oC, 2 godz.) |
||||
|
Straty podczas prażenia |
Nie mniej niż 5 % i nie więcej niż 14 % (1 000 oC, stała masa) |
||||
|
Sód |
Nie więcej niż 3 % |
||||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 553a(i) KRZEMIAN MAGNEZU
|
Definicja |
Krzemian magnezu jest produktem syntetycznym, w którym stosunek molowy tlenku magnezu do dwutlenku krzemu wynosi w przybliżeniu 2:5 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 15 % MgO i nie mniej niż 67 % SiO2 w przeliczeniu na wyprażoną substancję |
||
|
Opis |
Bardzo drobny, biały, bezwonny proszek, wolny od zbryleń |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 7,0 a 10,8 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15 % (105 oC, 2 godz.) |
||
|
Straty podczas prażenia |
Nie więcej niż 15 % po suszeniu (1 000 oC, 20 minut) |
||
|
Sole rozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 3 % |
||
|
Wolne zasady |
Nie więcej niż 1 % (jako NaOH) |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 553a(ii) TRIKRZEMIAN MAGNEZU
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Trikrzemian magnezu |
||
|
Wzór chemiczny |
Mg2Si3O8 · xH2O (przybliżony skład) |
||
|
Einecs |
239-076-7 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 29,0 % MgO i nie mniej niż 65,0 % SiO2, dla obu w przeliczeniu na wyprażoną substancję |
||
|
Opis |
Drobny, biały proszek, wolny od zbryleń |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 6,3 a 9,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas prażenia |
Nie mniej niż 17 % i nie więcej niż 34 % (1 000 oC) |
||
|
Sole rozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Wolne zasady |
Nie więcej niż 1,0 % (jako NaOH) |
||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 553b TALK
|
Synonimy |
Talk |
||
|
Definicja |
Występująca w naturze forma uwodnionego krzemianu magnezu, zawierająca zróżnicowane proporcje towarzyszących minerałów takich jak alfa-kwarc, kalcyt, chloryt, dolomit, magnezyt i flogopit |
||
|
Nazwa chemiczna |
Wodorometakrzemian magnezu |
||
|
Einecs |
238-877-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
Mg3(Si4O10)(OH)2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
379,22 |
||
|
Opis |
Lekki, jednolity proszek barwy białej lub prawie białej, śliski w dotyku |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Charakterystyczne piki przy 3 677 , 1 018 i 669 cm-1 |
||
|
Piki przy 9,34 /4,66/3,12 Å |
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie i etanolu |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 0,5 % (105 oC, 1 godz.) |
||
|
Substancje rozpuszczalne w kwasach |
Nie więcej niż 6 % |
||
|
Substancje rozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Żelazo rozpuszczalne w kwasach |
Niewykrywalne |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 554 KRZEMIAN GLINOWO-SODOWY
|
Synonimy |
Krzemoglinian sodu, glinokrzemian sodu, krzemian sodowo-glinowy |
||||
|
Definicja |
|
||||
|
Nazwa chemiczna |
Krzemian glinowo-sodowy |
||||
|
Analiza |
Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:
|
||||
|
Opis |
Drobny, biały, bezpostaciowy proszek lub granulki |
||||
|
Identyfikacja |
|
||||
|
|
||||
|
Między 6,5 a 11,5 |
||||
|
Czystość |
|
||||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 8,0 % (105 oC, 2 godz.) |
||||
|
Strata przy prażeniu |
Nie mniej niż 5,0 % i nie więcej niż 11,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę (1 000 oC, stała masa) |
||||
|
Sód |
Nie mniej niż 5,0 % i nie więcej niż 8,5 % (jako Na2O) w przeliczeniu na bezwodną masę |
||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 555 KRZEMIAN GLINOWO-POTASOWY
|
Synonimy |
Mika |
||
|
Definicja |
Naturalna mika składa się głównie z krzemianu glinowo-potasowego (muskowitu) |
||
|
Einecs |
310-127-6 |
||
|
Nazwa chemiczna |
Krzemian glinowo-potasowy |
||
|
Wzór chemiczny |
KAl2[AlSi3O10](OH)2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
398 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98 % |
||
|
Opis |
Krystaliczne płatki lub proszek barwy od jasnoszarej do białej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie, rozcieńczonych kwasach i zasadach oraz w rozpuszczalnikach organicznych |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 0,5 % (105 oC, 2 godz.) |
||
|
Antymon |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Cynk |
Nie więcej niż 25 mg/kg |
||
|
Bar |
Nie więcej niż 25 mg/kg |
||
|
Chrom |
Nie więcej niż 100 mg/kg |
||
|
Miedź |
Nie więcej niż 25 mg/kg |
||
|
Nikiel |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
E 556 KRZEMIAN GLINOWO-WAPNIOWY
|
Synonimy |
Glinokrzemian wapnia, krzemoglinian wapnia, krzemian wapniowo-glinowy |
||||||
|
Definicja |
|
||||||
|
Nazwa chemiczna |
Krzemian glinowo-wapniowy |
||||||
|
Analiza |
Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:
|
||||||
|
Opis |
Drobny, biały, sypki proszek |
||||||
|
Identyfikacja |
|
||||||
|
|
||||||
|
Czystość |
|
||||||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 10,0 % (105 oC, 2 godz.) |
||||||
|
Strata przy prażeniu |
Nie mniej niż 14,0 % i nie więcej niż 18,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę (1 000 oC, stała masa) |
||||||
|
Fluorki |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||||||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||||||
|
Ołów |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||||||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 558 BENTONIT
|
Definicja |
Bentonit jest naturalną glinką zawierającą wysoki procent montmorylonitu, rodzimego uwodnionego krzemianu glinu, w którym cześć atomów glinu i krzemu została w sposób naturalny zastąpiona przez inne atomy, takie jak atomy magnezu i żelaza. Między warstwami mineralnymi umieszczone są atomy wapnia i sodu. Istnieją cztery powszechnie spotykane odmiany bentonitu: naturalny bentonit sodowy, naturalny bentonit wapniowy, bentonit aktywowany sodem oraz bentonit aktywowany kwasem |
||
|
Einecs |
215-108-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
(Al, Mg)8(Si4O10)4(OH)8 · 12H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
819 |
||
|
Analiza |
Zawartość montmorylonitu nie mniej niż 80 % |
||
|
Opis |
Bardzo drobny proszek lub granulki barwy żółtawobiałej lub białoszarej. Struktura bentonitu umożliwia absorbowanie wody do wewnątrz i na powierzchni zewnętrznej (pęcznienie) |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Charakterystyczne piki przy 12,5 /15 A |
||
|
Piki przy 428/470/530/1 110 –1 020 /3 750 –3 400 cm-1 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 15,0 % (105 oC, 2 godz.) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
E 559 KRZEMIAN GLINU (KAOLIN)
|
Synonimy |
Kaolin, lekki lub ciężki |
||
|
Definicja |
Uwodniony krzemian glinu (kaolin) jest oczyszczoną białą glinką plastyczną, składającą się z kaolinitu, krzemianu glinowo-potasowego, skalenia i kwarcu. Obróbka nie powinna obejmować prażenia. Naturalna glinka kaolinitowa stosowana do produkcji krzemianu glinu może zawierać pewien poziom dioksyn, który nie sprawia, że produkt stanowi zagrożenie dla zdrowia lub jest nieodpowiedni do spożycia przez ludzi |
||
|
Einecs |
215-286-4 (kaolinit) |
||
|
Wzór chemiczny |
Al2Si2O5(OH)4 (kaolinit) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
264 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 90 % (suma dwutlenku krzemu i tlenku glinu, po prażeniu) |
||
|
Dwutlenek krzemu (SiO2) pomiędzy 45 % a 55 % |
|||
|
Tlenek glinu (Al2O3) pomiędzy 30 % a 39 % |
|||
|
Opis |
Drobny, biały lub biało-szary mazisty proszek. Kaolin składa się z przypadkowo ułożonych stosów płatków kaolinitu lub pojedynczych płatków sześciokątnych |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Charakterystyczne piki przy 7,18 /3,58/2,38/1,78 Å |
||
|
Piki przy 3 700 i 3 620 cm-1 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po prażeniu |
Pomiędzy 10 i 14 % (1 000 oC, stała masa) |
||
|
Substancja rozpuszczalna w wodzie |
Nie więcej niż 0,3 % |
||
|
Substancja rozpuszczalna w kwasie |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 5 % |
||
|
Tlenek potasu (K2O) |
Nie więcej niż 5 % |
||
|
Węgiel |
Nie więcej niż 0,5 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 570 KWASY TŁUSZCZOWE
|
Definicja |
Liniowe kwasy tłuszczowe: kwas kaprylowy (C8), kwas kaprynowy (C10), kwas laurynowy (C12), kwas mirystynowy (C14), kwas palmitynowy (C16), kwas stearynowy (C18), kwas oleinowy (C18:1) |
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas oktanowy (C8), kwas dekanowy (C10), kwas dodekanowy (C12), kwas tetradekanowy (C14), kwas heksadekanowy (C16), kwas oktadekanowy (C18), kwas 9-oktadecenowy (C18:1) |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 98 % oznaczone metodą chromatograficzną |
||
|
Opis |
Bezbarwna ciecz lub białe ciało stałe uzyskiwane z olejów i tłuszczów |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Pozostałości po prażeniu |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Substancje niezmydlające się |
Nie więcej niż 1,5 % |
||
|
Woda |
Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 574 KWAS GLUKONOWY
|
Synonimy |
Kwas D-glukonowy, kwas dekstronowy |
||
|
Definicja |
Kwas glukonowy jest wodnym roztworem kwasu glukonowego i glukono-delta-laktonu |
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas glukonowy |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H12O7 (kwas glukonowy) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
196,20 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 50,0 % (jako kwas glukonowy) |
||
|
Opis |
Bezbarwna do lekko żółtej, klarowna ciecz o konsystencji syropu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Utworzony związek topi się w temperaturze między 196 oC a 202 oC z rozkładem |
||
|
Czystość |
|
||
|
Pozostałości po prażeniu |
Nie więcej niż 1,0 % |
||
|
Substancje redukujące |
Nie więcej niż 0,75 % (jako D-glukoza) |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 350 mg/kg |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 240 mg/kg |
||
|
Siarczyny |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 575 GLUKONO-DELTA-LAKTON
|
Synonimy |
Glukonolakton, GDL, delta-lakton kwasu D-glukonowego, delta-glukonolakton |
||
|
Definicja |
Glukono-delta-lakton jest cyklicznym, 1,5 -wewnątrz-cząsteczkowym estrem kwasu D-glukonowego. W środowisku wodnym ulega hydrolizie, tworząc równowagową mieszaninę kwasu D-glukonowego (55–66 %) i delta- oraz gamma-laktonów |
||
|
Nazwa chemiczna |
D-glukono-1,5-lakton |
||
|
Einecs |
202-016-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H10O6 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
178,14 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Drobny, biały, prawie bezwonny krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Powstały związek topi się i ulegarozkładowi w temperaturze 196–202 oC |
||
|
Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu |
||
|
152 oC ± 2 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 1,0 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Substancje redukujące |
Nie więcej niż 0,75 % (jako D-glukoza) |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 576 GLUKONIAN SODU
|
Synonimy |
Sól sodowa kwasu D-glukonowego |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
D-glukonian sodu |
||
|
Einecs |
208-407-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H11NaO7 (bezwodny) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
218,14 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98,0 % |
||
|
Opis |
Biały do lekko brązowego, ziarnisty do drobnego, krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu |
||
|
Między 6,5 a 7,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Substancje redukujące |
Nie więcej niż 1,0 % (jako D-glukoza) |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 577 GLUKONIAN POTASU
|
Synonim |
Sól potasowa kwasu D-glukonowego |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
D-glukonian potasu |
||
|
Einecs |
206-074-2 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H11KO7 (bezwodny) |
||
|
C6H11KO7 · H2O (monowodzian) |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
234,25 (bezwodny) |
||
|
252,26 (monowodzian) |
|||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 97,0 % i nie więcej niż 103,0 % w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
Opis |
Bezwonny, swobodnie przesypujący się, biały do żółtawobiałego, krystaliczny proszek lub granulki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 7,0 a 8,3 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Bezwodny: nie więcej niż 3,0 % (105 oC, w próżni, przez 4 godz.) Monowodzian: nie mniej niż 6,0 % i nie więcej niż 7,5 % (suszenie w temperaturze 105 oC, w próżni, przez 4 godz.) |
||
|
Substancje redukujące |
Nie więcej niż 1,0 % (jako D-glukoza) |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 578 GLUKONIAN WAPNIA
|
Synonimy |
Sól wapniowa kwasu D-glukonowego |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Di-D-glukonian wapnia |
||
|
Einecs |
206-075-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
C12H22CaO14 (bezwodny) |
||
|
C12H22CaO14 · H2O (monowodzian) |
|||
|
Masa cząsteczkowa |
430,38 (bezwodny) |
||
|
448,39 (monowodzian) |
|||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 102,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę i monowodzian |
||
|
Opis |
Bezwonny, białe, krystaliczne granulki lub proszek. Stabilny w zetknięciu z powietrzem |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
Między 6,0 a 8,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Bezwodny: nie więcej niż 3,0 % (105 oC, 16 godz.) |
||
|
Monowodzian: nie więcej niż 2,0 % (105 oC, 16 godz.) |
|||
|
Substancje redukujące |
Nie więcej niż 1,0 % (jako D-glukoza) |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 579 GLUKONIAN ŻELAZAWY
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Di-D-glukonian żelaza, diwodzian |
||
|
Żelaza (II) diglukonian, diwodzian |
|||
|
Einecs |
206-076-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
C12H22 FeO14 · 2H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
482,17 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 95 %, w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
Opis |
Blady żółtozielonkawy do szarożółtawego proszek albo granulki. Może mieć słaby zapach palonego cukru |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie po lekkim podgrzaniu. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
|
||
|
|
||
|
Pomiędzy 4 a 5,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 10 % (105 oC, 16 godz.) |
||
|
Kwas szczawiowy |
Niewykrywalny |
||
|
Żelazo (III) |
Nie więcej niż 2 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Substancje redukujące |
Nie więcej niż 0,5 % wyrażone jako glukoza |
E 585 MLECZAN ŻELAZAWY
|
Synonimy |
Mleczan żelaza (II) |
||
|
2-hydroksypropionian żelaza (II) |
|||
|
Sól (2:1) żelaza (2+) kwasu 2-hydroksypropionowego |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
2-hydroksypropionian żelaza (II) |
||
|
Einecs |
227-608-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C6H10FeO6 · xH2O, gdzie x = 2 lub 3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
Diwodzian: 270,02 |
||
|
Triwodzian: 288,03 |
|||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 96 %, w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
Opis |
Zielonkawobiałe kryształy lub jasnozielony proszek o charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
|
||
|
Pomiędzy 4 a 6 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 18 % (100 oC, w próżni, pod ciśnieniem około 700 mm Hg) |
||
|
Żelazo (III) |
Nie więcej niż 0,6 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 586 4-HEKSYLOREZORCYNOL
|
Synonimy |
4-heksyl-1,3-benzenodiol |
||
|
Heksylorezorcynol |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
4-heksylorezorcynol |
||
|
Einecs |
205-257-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
C12H18O2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
197,24 |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
Opis |
Biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Łatwo rozpuszczalny w eterze i acetonie, bardzo słabo rozpuszczalny w wodzie |
||
|
Do 1 ml nasyconego roztworu próbki dodać 1 ml kwasu azotowego. Pojawia się lekko czerwone zabarwienie próbki |
||
|
Do 1 ml nasyconego roztworu próbki dodać 1 ml bromu TS. Rozpuszcza się żółty kłaczkowaty osad, tworząc żółty roztwór |
||
|
62–67 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Kwasowość |
Nie więcej niż 0,05 % |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Rezorcynol i inne fenole |
Wytrząsać około 1 g próbki w 50 ml wody przez kilka minut, odfiltrować i dodać 3 krople chlorku żelaza TS do filtratu. Nie powstaje ani czerwony, ani niebieski kolor |
||
|
Nikiel |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
E 620 KWAS GLUTAMINOWY
|
Synonimy |
Kwas L-glutaminowy, kwas L-α-aminoglutarowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas L-glutaminowy, kwas L-2-amino-pentanodiowy |
||
|
Einecs |
200-293-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
C5H9NO4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
147,13 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między +31,5 ° a +32,2 ° (10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCl, w 200 mm rurce) |
||
|
Między 3,0 a 3,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 0,2 % (80 oC, 3 godz.) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Kwas pirolidono-karboksylowy |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 621 GLUTAMINIAN MONOSODOWY
|
Synonimy |
Glutaminian sodu, MSG |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
L-glutaminian monosodowy, monowodzian |
||
|
Einecs |
205-538-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
C5H8NaNO4 · H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
187,13 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Między +24,8 o a +25,3 o |
||
|
(10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCl, w 200 mm rurce) |
|||
|
Między 6,7 a 7,2 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 0,5 % (98 oC, 5 godz.) |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Kwas pirolidono-karboksylowy |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 622 GLUTAMINIAN MONOPOTASOWY
|
Synonimy |
Glutaminian potasu, MPG |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
L-glutaminian monopotasowy, monowodzian |
||
|
Einecs |
243-094-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
C5H8KNO4 · H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
203,24 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Między +22,5 o a +24,0 o |
||
|
(10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCl, w 200 mm rurce) |
|||
|
Między 6,7 a 7,3 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 0,2 % (80 oC, 5 godz.) |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Kwas pirolidono-karboksylowy |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 623 DIGLUTAMINIAN WAPNIA
|
Synonimy |
Glutaminian wapnia |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Di-L-glutaminian monowapniowy |
||
|
Einecs |
242-905-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H16CaN2O8 · xH2O (x = 0, 1, 2 lub 4) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
332,32 (bezwodny) |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 102,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Między +27,4 o a +29,2 o (dla diglutaminianu wapniowego z x = 4) (10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCl, w 200 mm rurce) |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 19,0 % (dla diglutaminianu wapniowego z x = 4) (metoda Karla Fischera) |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Kwas pirolidono-karboksylowy |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 624 GLUTAMINIAN MONOAMONOWY
|
Synonimy |
Glutaminian amonu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
L-glutaminian monoamonowy, monowodzian |
||
|
Einecs |
231-447-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
C5H12N2O4 · H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
182,18 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Między +25,4 o a +26,4 o |
||
|
(10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCl, w 200 mm rurce) |
|||
|
Między 6,0 a 7,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 0,5 % (50 oC, 4 godz.) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Kwas pirolidono-karboksylowy |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 625 DIGLUTAMINIAN MAGNEZU
|
Synonimy |
Glutaminian magnezu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Di-L-glutaminian monomagnezowy, tetrawodzian |
||
|
Einecs |
242-413-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H16MgN2O8 · 4H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
388,62 |
||
|
Analiza |
Zawiera nie mniej niż 95,0 % i nie więcej niż 105,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezwonne, białe lub prawie białe kryształy lub proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Między +23,8 o a +24,4 o |
||
|
(10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCl, w 200 mm rurce) |
|||
|
Między 6,4 a 7,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 24 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Kwas pirolidono-karboksylowy |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 626 KWAS GUANYLOWY
|
Synonimy |
Kwas guanylowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas guanozyno-5’-monofosforowy |
||
|
Einecs |
201-598-8 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H14N5O8P |
||
|
Masa cząsteczkowa |
363,22 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe lub bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek, bez zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 1,5 a 2,5 |
||
|
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01 N HCl przy 256 nm |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 1,5 % (120 oC, 4 godz.) |
||
|
Inne nukleotydy |
Niewykrywalne przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 627 GUANYLAN DISODOWY
|
Synonimy |
Guanylan sodowy, 5’-guanylan sodowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Guanozyno-5’-monofosforan disodowy |
||
|
Einecs |
221-849-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H12N5Na2O8P · x H2O (x = ok. 7) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
407,19 (substancja odwodniona) |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe lub bezbarwne, bezwonne kryształy lub biały krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 7,0 a 8,5 |
||
|
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01 N HCl przy 256 nm |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 25 % (120 oC, 4 godz.) |
||
|
Inne nukleotydy |
Niewykrywalne przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 628 GUANYLAN DIPOTASOWY
|
Synonimy |
Guanylan potasowy, 5’-guanylan potasowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Guanozyno-5’-monofosforan dipotasowy |
||
|
Einecs |
226-914-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H12K2N5O8P |
||
|
Masa cząsteczkowa |
439,40 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodna masę |
||
|
Opis |
Białe lub bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek, bez zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 7,0 a 8,5 |
||
|
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01 N HCl przy 256 nm |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 5 % (120 oC, 4 godz.) |
||
|
Inne nukleotydy |
Niewykrywalne przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 629 GUANYLAN WAPNIA
|
Synonimy |
5’-guanylan wapniowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Guanozyno-5’-monofosforan wapniowy |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H12CaN5O8P · nH2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
401,20 (substancja odwodniona) |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe lub prawie białe kryształy lub proszek, bez zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 7,0 a 8,0 |
||
|
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01 N HCl przy 256 nm |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 23,0 % (120 oC, 4 godz.) |
||
|
Inne nukleotydy |
Niewykrywalne przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 630 KWAS INOZYNOWY
|
Synonimy |
Kwas 5’-inozynowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Kwas inozyno-5’-monofosforowy |
||
|
Einecs |
205-045-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H13N4O8P |
||
|
Masa cząsteczkowa |
348,21 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe lub bezbarwne kryształy lub proszek, bez zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 1,0 a 2,0 |
||
|
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01 N HCl przy 250 nm |
||
|
Czystość |
|
||
|
Strata przy suszeniu |
Nie więcej niż 3,0 % (120 oC, 4 godz.) |
||
|
Inne nukleotydy |
Niewykrywalne przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 631 INOZYNIAN DISODOWY
|
Synonimy |
Inozynian sodowy, 5’-inozynian sodowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Inozyno-5’-monofosforan disodowy |
||
|
Einecs |
225-146-4 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H11N4Na2O8P · H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
392,17 (substancja odwodniona) |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe lub bezbarwne kryształy lub proszek, bez zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 7,0 a 8,5 |
||
|
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01 N HCl przy 250 nm |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 28,5 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Inne nukleotydy |
Niewykrywalne przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 632 INOZYNIAN DIPOTASOWY
|
Synonimy |
Inozynian potasowy, 5’-inozynian potasowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Inozyno-5’-monofosforan dipotasowy |
||
|
Einecs |
243-652-3 |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H11K2N4O8P |
||
|
Masa cząsteczkowa |
424,39 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe lub bezbarwne kryształy lub proszek, bez zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 7,0 a 8,5 |
||
|
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01 N HCl przy 250 nm |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 10,0 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Inne nukleotydy |
Niewykrywalne przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 633 INOZYNIAN WAPNIA
|
Synonimy |
5’-inozynian wapniowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Inozyno-5’-monofosforan wapniowy |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H11CaN4O8P · nH2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
386,19 (substancja odwodniona) |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe lub bezbarwne kryształy lub proszek, bez zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 7,0 a 8,0 |
||
|
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01 N HCl przy 250 nm |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 23,0 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Inne nukleotydy |
Niewykrywalne przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 634 5’-RYBONUKLEOTYD WAPNIA
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
5’-rybonukleotyd wapniowy to zasadniczo mieszanina inozyno-5’-monofosforanu wapniowego oraz guanozyno-5’-monofosforanu wapniowego |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H11N4CaO8P · nH2O i |
||
|
C10H12N5CaO8P · nH2O |
|||
|
Analiza |
Zawartość obu głównych składników nie mniej niż 97,0 %, w tym każdego z nich nie mniej niż 47,0 % i nie więcej niż 53 %, w każdym przypadku w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe lub prawie białe kryształy lub proszek, bez zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 7,0 a 8,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 23,0 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Inne nukleotydy |
Niewykrywalne przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 635 5’-RYBONUKLEOTYD DISODOWY
|
Synonimy |
5’-rybonukleotyd sodowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
5’-rybonukleotyd disodowy to zasadniczo mieszanina inozyno-5’-monofosforanu disodowego oraz guanozyno-5’-monofosforanu disodowego |
||
|
Wzór chemiczny |
C10H11N4Na2O8P · nH2O i |
||
|
C10H12N5Na2O8P · nH2O |
|||
|
Analiza |
Zawartość obu głównych składników nie mniej niż 97,0 %, w tym każdego z nich nie mniej niż 47,0 % i nie więcej niż 53 %, w każdym przypadku w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe lub prawie białe kryształy lub proszek, bez zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 7,0 a 8,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 26,0 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Inne nukleotydy |
Niewykrywalne przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 640 GLICYNA I JEJ SÓL SODOWA
|
Synonimy (gly) |
Kwas aminooctowy, glikokol |
||
|
(sól Na) |
Glicynian sodu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna (gly) |
Kwas aminooctowy |
||
|
(sól Na) |
Glicynian sodu |
||
|
Wzór chemiczny (gly) |
C2H5NO2 |
||
|
(sól Na) |
C2H5NO2Na |
||
|
Einecs (gly) |
200-272-2 |
||
|
(sól Na) |
227-842-3 |
||
|
Masa cząsteczkowa (gly) |
75,07 |
||
|
(sól Na) |
98 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Białe kryształy lub krystaliczny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia (gly) |
Nie więcej niż 0,2 % (105 oC, 3 godz.) |
||
|
(sól Na) |
Nie więcej niż 0,2 % (105 oC, 3 godz.) |
||
|
Pozostałość po prażeniu (gly) |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
(sól Na) |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 650 OCTAN CYNKU
|
Synonimy |
Sól cynkowa kwasu octowego, diwodzian |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Octan cynku, diwodzian |
||
|
Wzór chemiczny |
C4H6O4 Zn · 2H2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
219,51 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 98 % i nie większa niż 102 % C4H6O4 Zn · 2H2O |
||
|
Opis |
Bezbarwne kryształy lub drobny proszek o barwie złamanej bieli |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 6,0 a 8,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Substancje nierozpuszczalne |
Nie więcej niż 0,005 % |
||
|
Chlorki |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||
|
Siarczany |
Nie więcej niż 100 mg/kg |
||
|
Alkalia i ziemie alkaliczne |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Lotne zanieczyszczenia organiczne |
Test pozytywny |
||
|
Żelazo |
Nie więcej niż 50 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 20 mg/kg |
||
|
Kadm |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 900 DIMETYLOPOLISILOKSAN
|
Synonimy |
Polidimetylosiloksan, płyn silikonowy, olej silikonowy, silikon dimetylowy |
||
|
Definicja |
Dimetylopolisiloksan jest mieszaniną całkowicie zmetylowanych liniowych polimerów siloksanu, zawierających powtarzające się człony o wzorze (CH3)2SiO i grupy końcowe stabilizowane jednostkami trimetylosiloksynowymi (CH3)3SiO |
||
|
Nazwa chemiczna |
Dimetylowane siloksany i silikony |
||
|
Wzór chemiczny |
(CH3)3-Si-[O-Si(CH3)2]n-O-Si(CH3)3 |
||
|
Analiza |
Zawartość silikonu ogółem: nie mniej niż 37,3 % i nie więcej niż 38,5 % |
||
|
Opis |
Klarowna, bezbarwna, lepka ciecz |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 0,964 a 0,977 |
||
|
Między 1,400 a 1,405 |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 0,5 % (150 oC, 4 godz.) |
||
|
Lepkość |
Nie niższa niż 1,00 · 10-4m2s-1 w temperaturze 25 oC |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 901 WOSK PSZCZELI
|
Synonimy |
Biały wosk, żółty wosk |
||
|
Definicja |
Żółty wosk pszczeli uzyskiwany jest w wyniku stopienia komórek pszczelego plastra, wytworzonych przez pszczoły miodne (Apis mellifera L.). Proces ten przeprowadza się z użyciem gorącej wody, a następnie usuwa ciała obce Biały wosk pszczeli uzyskuje się poprzez bielenie żółtego wosku pszczelego |
||
|
Einecs |
232-383-7 (wosk pszczeli) |
||
|
Opis |
Żółtawobiałe (biały wosk) lub żółtawe do szarobrązowego (żółty wosk) kawałki lub płytki o delikatnej ziarnistej i nie krystalicznej fakturze. Mają przyjemny, przypominający miód, zapach |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 62 oC a 65 oC |
||
|
Około 0,96 |
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie |
||
|
Trudno rozpuszczalny w alkoholu |
|||
|
Bardzo łatwo rozpuszczalny w chloroformie i eterze |
|||
|
Czystość |
|
||
|
Liczba kwasowa |
Nie mniejsza niż 17 i nie większa niż 24 |
||
|
Liczba zmydlenia |
87–104 |
||
|
Liczba nadtlenkowa |
Nie wyższa niż 5 |
||
|
Glicerol i inne poliole |
Nie więcej niż 0,5 % (jako glicerol) |
||
|
Cerezyna, parafiny i niektóre inne woski |
Nieobecne |
||
|
Tłuszcze, wosk japoński, kalafonia i mydła |
Nieobecne |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 902 WOSK CANDELILLA
|
Definicja |
Wosk Candelilla jest oczyszczonym woskiem uzyskiwanym z liści rośliny candelilla (Euphorbia antisyphilitica) |
||
|
Einecs |
232-347-0 |
||
|
Opis |
Twardy, żółtawobrązowy, nieprzezroczysty lub półprzezroczysty wosk |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Około 0,983 |
||
|
Między 68,5 oC a 72,5 oC |
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie |
||
|
Rozpuszczalny w chloroformie i toluenie |
|||
|
Czystość |
|
||
|
Liczba kwasowa |
Nie niższa niż 12 i nie wyższa niż 22 |
||
|
Liczba zmydlenia |
Nie niższa niż 43 i nie wyższa niż 65 |
||
|
Glicerol i inne poliole |
Nie więcej niż 0,5 % (jako glicerol) |
||
|
Cerezyna, parafiny i niektóre inne woski |
Nieobecne |
||
|
Tłuszcze, wosk japoński, kalafonia i mydła |
Nieobecne |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 903 WOSK CARNAUBA
|
Definicja |
Wosk carnauba jest oczyszczonym woskiem uzyskiwanym z pączków liściowych i liści palmy woskowej Brazylian Mart, Copernicia cerifera |
||
|
Einecs |
232-399-4 |
||
|
Opis |
Jasnobrązowy lub jasnożółty proszek albo płatki, także twarde, kruche ciało stałe o przełamie żywicowatym |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Około 0,997 |
||
|
Między 82 oC a 86 oC |
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie |
||
|
Częściowo rozpuszczalny we wrzącym etanolu |
|||
|
Rozpuszczalny w chloroformie i eterze dietylowym |
|||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,25 % |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie niższa niż 2 i nie wyższa niż 7 |
||
|
Liczba estrowa |
Nie niższa niż 71 i nie wyższa niż 88 |
||
|
Substancje niezmydlające się |
Nie mniej niż 50 % i nie więcej niż 55 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 904 SZELAK
|
Synonimy |
Szelak bielony, biały szelak |
||
|
Definicja |
Szelak to oczyszczony i bielony szelak nieoczyszczony będący żywiczną wydzieliną owada Laccifer (Tachardia) lacca Kerr (rodzina Coccidae) |
||
|
Einecs |
232-549-9 |
||
|
Opis |
Bielony szelak – biaława, bezpostaciowa, żywica w postaci granulek |
||
|
Bielony szelak wolny od wosku – jasnożółta, bezpostaciowa, żywica w postaci granulek |
|||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie. Łatwo (choć bardzo powoli) rozpuszczalny w alkoholu, słabo rozpuszczalny w acetonie |
||
|
Między 60 a 89 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 6,0 % (suszenie w obecności żelu krzemionkowego, w temperaturze 40 oC, przez 15 godz.) |
||
|
Kalafonia |
Nieobecna |
||
|
Wosk |
Bielony szelak: nie więcej niż 5,5 % |
||
|
Bielony szelak wolny od wosku: nie więcej niż 0,2 % |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 905 WOSK MIKROKRYSTALICZNY
|
Synonimy |
Wosk naftowy |
|||
|
Definicja |
Wosk mikrokrystaliczny to rafinowana mieszanina nasyconych węglowodorów w formie ciała stałego, głównie rozgałęzionych parafin uzyskiwanych z ropy naftowej |
|||
|
Opis |
Wosk bez zapachu, barwy od białej do bursztynowej |
|||
|
Identyfikacja |
|
|||
|
Nierozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu |
|||
|
n D 1001,434 –1,448 |
|||
|
Czystość |
|
|||
|
Masa cząsteczkowa |
Średnio nie mniej niż 500 |
|||
|
Lepkość w 100 oC |
Nie mniej niż 1,1 · 10-5 m2s-1 |
|||
|
Pozostałość po prażeniu |
Nie więcej niż 0,1 % |
|||
|
Liczba atomów węgla w 5 % cząsteczek w temperaturze wrzenia |
Nie więcej niż 5 % cząsteczek z liczbą atomów węgla poniżej 25 |
|||
|
Barwa |
Test pozytywny |
|||
|
Siarka |
Nie więcej niż 0,4 % |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|||
|
Wielopierścieniowe składniki aromatyczne |
Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, uzyskiwane za pomocą ekstrakcji przy użyciu sulfotlenku dimetylu, powinny spełniać następujące limity absorbancji w ultrafiolecie: |
|||
|
|
nm |
Maksimum absorbancji na cm długości drogi optycznej |
||
|
|
280–289 |
0,15 |
||
|
|
290–299 |
0,12 |
||
|
|
300–359 |
0,08 |
||
|
|
360–400 |
0,02 |
||
E 907 UWODORNIONY POLI-1-DEKEN
|
Synonimy |
Uwodorniony polidek-1-en |
||
|
Uwodorniona poli-alfa-olefina |
|||
|
Definicje |
|
||
|
Wzór chemiczny |
C10nH20n+2, gdzie n = 3–6 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
560 (średnio) |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 98,5 % uwodornionego poli-1-dekenu, posiadającego następujący rozkład oligomerów: |
||
|
C30: 13–37 % |
|||
|
C40: 35–70 % |
|||
|
C50: 9–25 % |
|||
|
C60: 1–7 % |
|||
|
Opis |
Bezbarwna, bezwonna, lepka ciecz |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu; rozpuszczalny w toluenie |
||
|
Spala się jasnym płomieniem, wydzielając charakterystyczny zapach podobny do zapachu parafiny |
||
|
Czystość |
|
||
|
Lepkość |
Pomiędzy 5,7 × 10-6 i 6,1 × 10-6 m2s-1 w 100 oC |
||
|
Związki o liczbie węgla mniejszej niż 30 |
Nie więcej niż 1,5 % |
||
|
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu |
Po 10 minutach wytrząsania w łaźni z wrząca wodą, probówka z kwasem siarkowym z 5-gramową próbką uwodornionego poli-1-dekenu, nie jest ciemniejsza niż bardzo jasnosłomkowy kolor |
||
|
Nikiel |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 912 ESTRY KWASU MONTANOWEGO
|
Definicja |
Kwasy montanowe i/lub ich estry z glikolem etylenowym i/lub 1,3 -butanodiolem i/lub glicerolem |
||
|
Nazwa chemiczna |
Estry kwasu montanowego |
||
|
Opis |
Płatki, proszek, granulki lub kuleczki, barwy od prawie białej do żółtawej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 0,98 a 1,05 |
||
|
Powyżej 77 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Liczba kwasowa |
Nie więcej niż 40 |
||
|
Glicerol |
Nie więcej niż 1 % (technika chromatografii gazowej) |
||
|
Inne poliole |
Nie więcej niż 1 % (technika chromatografii gazowej) |
||
|
Inne rodzaje wosków |
Niewykrywalne (przez zróżnicowaną kolorymetrię skaningową i/lub spektroskopię w podczerwieni) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Chrom |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 914 WOSK POLIETYLENOWY UTLENIONY
|
Definicja |
Polarne produkty reakcji z łagodnego utleniania polietylenu |
||
|
Nazwa chemiczna |
Utleniony polietylen |
||
|
Opis |
Płatki, proszek, granulki lub kuleczki, barwy prawie białej |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 0,92 a 1,05 |
||
|
Powyżej 95 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Liczba kwasowa |
Nie więcej niż 70 |
||
|
Lepkość w 120 oC |
Nie mniej niż 8,1 · 10-5 m2s-1 |
||
|
Inne rodzaje wosków |
Niewykrywalne (przez zróżnicowaną kolorymetrię skaningową i/lub spektroskopię w podczerwieni) |
||
|
Tlen |
Nie więcej niż 9,5 % |
||
|
Chrom |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
E 920 L-CYSTEINA
|
Definicja |
Chlorowodorek L-cysteiny lub monowodzian chlorowodorku L-cysteiny. Jako źródła tej substancji nie można wykorzystywać ludzkich włosów |
||
|
Einecs |
200-157-7 (bezwodna) |
||
|
Wzór chemiczny |
C3H7NO2S · HCl · n H2O (gdzie n = 0 lub 1) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
157,62 (bezwodna) |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 101,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały proszek lub bezbarwne kryształy |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Łatwo rozpuszczalna w wodzie i w etanolu |
||
|
Forma bezwodna topi się w temperaturze około 175 oC |
||
|
[α]20 D: między +5,0 o a +8,0 o lub |
||
|
[α]25 D: między +4,9 o a +7,9 o |
|||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Między 8,0 % a 12,0 % |
||
|
Dla formy bezwodnej: nie więcej niż 2,0 % |
|||
|
Pozostałość po prażeniu |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Jon amoniowy |
Nie więcej niż 200 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1,5 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 927b KARBAMID
|
Synonim |
Mocznik |
||
|
Definicja |
|
||
|
Einecs |
200-315-5 |
||
|
Wzór chemiczny |
CH4N2O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
60,06 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Bezbarwny do białego pryzmatyczny proszek krystaliczny albo małe, białe płytki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie |
||
|
Rozpuszczalny w etanolu |
|||
|
Utworzenie białego, krystalicznego osadu oznacza pozytywny wynik testu |
||
|
Pojawienie się czerwonawo-fioletowego zabarwienia oznacza pozytywny wynik testu |
||
|
132 oC do 135 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 1,0 % (105 oC, 1 godz.) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Substancje nierozpuszczalne w etanolu |
Nie więcej niż 0,04 % |
||
|
Zasadowość |
Pozytywny wynik testu |
||
|
Jon amoniowy |
Nie więcej niż 500 mg/kg |
||
|
Biuret |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 938 ARGON
|
Definicja |
|
|
Nazwa chemiczna |
Argon |
|
Einecs |
231-147-0 |
|
Wzór chemiczny |
Ar |
|
Masa cząsteczkowa |
40 |
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % |
|
Opis |
Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz |
|
Czystość |
|
|
Woda |
Nie więcej niż 0,05 % |
|
Metan i inne węglowodory, obliczone jako metan |
Nie więcej niż 100 μl/l |
E 939 HEL
|
Definicja |
|
|
Nazwa chemiczna |
Hel |
|
Einecs |
231-168-5 |
|
Wzór chemiczny |
He |
|
Masa cząsteczkowa |
4 |
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % |
|
Opis |
Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz |
|
Czystość |
|
|
Woda |
Nie więcej niż 0,05 % |
|
Metan i inne węglowodory, obliczone jako metan |
Nie więcej niż 100 μl/l |
E 941 AZOT
|
Definicja |
|
|
Nazwa chemiczna |
Azot |
|
Einecs |
231-783-9 |
|
Wzór chemiczny |
N2 |
|
Masa cząsteczkowa |
28 |
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % |
|
Opis |
Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz |
|
Czystość |
|
|
Woda |
Nie więcej niż 0,05 % |
|
Tlenek węgla |
Nie więcej niż 10 μl/l |
|
Metan i inne węglowodory, obliczone jako metan |
Nie więcej niż 100 μl/l |
|
Dwutlenek azotu i tlenek azotu |
Nie więcej niż 10 μl/l |
|
Tlen |
Nie więcej niż 1 % |
E 942 PODTLENEK AZOTU
|
Definicja |
|
|
Nazwa chemiczna |
Podtlenek azotu |
|
Einecs |
233-032-0 |
|
Wzór chemiczny |
N2O |
|
Masa cząsteczkowa |
44 |
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % |
|
Opis |
Bezbarwny, niepalny gaz o słodkawym zapachu |
|
Czystość |
|
|
Woda |
Nie więcej niż 0,05 % |
|
Tlenek węgla |
Nie więcej niż 30 μl/l |
|
Dwutlenek azotu i tlenek azotu |
Nie więcej niż 10 μl/l |
E 943a BUTAN
|
Synonimy |
n-Butan |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Butan |
||
|
Wzór chemiczny |
CH3CH2CH2CH3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
58,12 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 96 % |
||
|
Opis |
Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
108,935 kPa w temperaturze 20 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Metan |
Nie więcej niż 0,15 % obj. |
||
|
Etan |
Nie więcej niż 0,5 % obj. |
||
|
Propan |
Nie więcej niż 1,5 % obj. |
||
|
Izobutan |
Nie więcej niż 3,0 % obj. |
||
|
1,3-butadien |
Nie więcej niż 0,1 % obj. |
||
|
Wilgotność |
Nie więcej niż 0,005 % |
E 943b IZOBUTAN
|
Synonimy |
2-metylopropan |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
2-metylopropan |
||
|
Wzór chemiczny |
(CH3)2 CH CH3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
58,12 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 94 % |
||
|
Opis |
Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
205,465 kPa w temperaturze 20 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Metan |
Nie więcej niż 0,15 % obj. |
||
|
Etan |
Nie więcej niż 0,5 % obj. |
||
|
Propan |
Nie więcej niż 2,0 % obj. |
||
|
n-Butan |
Nie więcej niż 4,0 % obj. |
||
|
1,3-butadien |
Nie więcej niż 0,1 % obj. |
||
|
Wilgotność |
Nie więcej niż 0,005 % |
E 944 PROPAN
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Propan |
||
|
Wzór chemiczny |
CH3CH2CH3 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
44,09 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 95 % |
||
|
Opis |
Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
732,910 kPa w temperaturze 20 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Metan |
Nie więcej niż 0,15 % obj. |
||
|
Etan |
Nie więcej niż 1,5 % obj. |
||
|
Izobutan |
Nie więcej niż 2,0 % obj. |
||
|
n-Butan |
Nie więcej niż 1,0 % obj. |
||
|
1,3-butadien |
Nie więcej niż 0,1 % obj. |
||
|
Wilgotność |
Nie więcej niż 0,005 % |
E 948 TLEN
|
Definicja |
|
|
Nazwa chemiczna |
Tlen |
|
Einecs |
231-956-9 |
|
Wzór chemiczny |
O2 |
|
Masa cząsteczkowa |
32 |
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99 % |
|
Opis |
Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz |
|
Czystość |
|
|
Woda |
Nie więcej niż 0,05 % |
|
Metan i inne węglowodory obliczone jako metan |
Nie więcej niż 100 μl/l |
E 949 WODÓR
|
Definicja |
|
|
Nazwa chemiczna |
Wodór |
|
Einecs |
215-605-7 |
|
Wzór chemiczny |
H2 |
|
Masa cząsteczkowa |
2 |
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 99,9 % |
|
Opis |
Bezbarwny, bezwonny, łatwo palny gaz |
|
Czystość |
|
|
Woda |
Nie więcej niż 0,005 % obj. |
|
Tlen |
Nie więcej niż 0,001 % obj. |
|
Azot |
Nie więcej niż 0,75 % obj. |
E 950 ACESULFAM K
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 951 ASPARTAM
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 953 IZOMALT
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 957 TAUMATYNA
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 959 NEOHESPERYDYNA DC
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 965 (i) MALTITOL
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 965 (ii) SYROP MALTITOLOWY
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 966 LAKTITOL
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 967 KSYLITOL
Kryteria czystości dla tego dodatku są takie same, co kryteria ustalone w załączniku I do dyrektywy 2008/60/WE.
E 999 EKSTRAKT Z QUILLAIA
|
Synonimy |
Wyciąg z kory mydłoki, wyciąg z kory Quillay, wyciąg z kory Panama, wyciąg Quillaia, wyciąg z kory Murillo, wyciąg z kory China |
||
|
Definicja |
Wyciąg Quillaia uzyskiwany jest w procesie wodnej ekstrakcji Quillaja saponaria Molina lub innych gatunków Quillaia, drzew z rodziny Rosaceae. Ekstrakt zawiera dużo saponin triterpenowych, składających się z glikozydów kwasu kwilajowego. Obecne są także cukry, takie jak glukoza, galaktoza, arabinoza, ksyloza i ramnoza, oraz taniny, szczawian wapnia i inne składniki |
||
|
Opis |
Ekstrakt Quillaia występuje w formie proszku o jasnobrązowej barwie z różowym odcieniem. Dostępny jest także jako roztwór wodny |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Między 4,5 a 5,5 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 6,0 % (metoda Karla Fischera) (tylko forma proszku) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
E 1103 INWERTAZA
|
Definicja |
Inwertaza uzyskiwana jest z Saccharomyces cerevisiae |
|
Nazwa systematyczna |
Fruktohydrolaza β-D-fruktofuranozydowa |
|
Numer według Komisji ds. Enzymów |
EC 3.2.1.26 |
|
Einecs |
232-615-7 |
|
Czystość |
|
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
|
Kadm |
Nie więcej niż 0,5 mg/kg |
|
Ogólna liczba bakterii |
Nie więcej niż 50 000 /g |
|
Salmonella spp. |
Nieobecne w 25 g |
|
Bakterie z grupy coli |
Nie więcej niż 30/g |
|
E. coli |
Nieobecne w 25 g |
Ε 1105 LIZOZYM
|
Synonimy |
Chlorowodorek lizozymu |
||
|
Muramidaza |
|||
|
Definicja |
Lizozym jest liniowym polipeptydem uzyskiwanym z białek jaj kurzych składającym się ze 129 aminokwasów. Posiada aktywność enzymatyczną w swojej zdolności do hydrolizy wiązań β(1-4) pomiędzy kwasem N-acetylomuraminowym i N-acetyloglukozaminą błony komórkowej bakterii, w szczególności organizmów gram-dodatnich. Otrzymywany jest zwykle jako chlorowodorek |
||
|
Nazwa chemiczna |
Komisja ds. Enzymów (WE) nr 3.2.1.17 |
||
|
Einecs |
232-620-4 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
Około 14 000 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniej niż 950 mg/g w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały, bezwonny proszek o lekko słodkim smaku |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Zawartość wody |
Nie więcej niż 6,0 % (metoda Karla Fischera) (jedynie postać proszku) |
||
|
Pozostałość po prażeniu |
Nie więcej niż 1,5 % |
||
|
Azot |
Nie mniej niż 16,8 % i nie więcej niż 17,8 % |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Metale ciężkie (jako Pb) |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Wymagania mikrobiologiczne |
|
||
|
Ogólna liczba bakterii |
Nie więcej niż 5 x 104 kolonii/g |
||
|
Salmonella |
Nieobecne w 25 g |
||
|
Staphylococcus aureus |
Nieobecne w 1 g |
||
|
Escherichia coli |
Nieobecne w 1 g |
E 1200 POLIDEKSTROZA
|
Synonimy |
Zmodyfikowana polidekstroza |
||
|
Definicja |
Losowo związane polimery glukozy z pewną ilością końcowych grupsorbitolowych oraz z resztami kwasu cytrynowego lub fosforowego, połączonymi z polimerami poprzez wiązania mono- lub diestrowe. Substancję tę otrzymuje się poprzez stopienie i kondensację składników. Składa się ona przeciętnie z 90 części D-glukozy, 10 części sorbitolu, jednej części kwasu cytrynowego lub jednej dziesiątej części kwasu fosforowego. W polimerach dominują wiązania 1,6 glukozydowe, ale obecne są także inne typy wiązań chemicznych. Produkt zawiera niewielkie ilości wolnej glukozy, sorbitolu, lewoglukozanu (1,6-anhydro-D-glukozy) i kwasu cytrynowego. Może zostać zobojętniony każdą zasadą przeznaczoną do żywności i/lub poddany odbarwieniu i dejonizacji w w celu dalszego oczyszczenia. Produkt może być także częściowo uwodorniony w obecności katalizatora niklowego Raneya, aby poddać redukcji znajdującą się w nim glukozę. Polidekstroza N to zobojętniona polidekstroza |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 90 % polimeru, w przeliczeniu na suchą masę bez uwzględniania popiołu |
||
|
Opis |
Ciało stałe o barwie od białej do jasnobrązowej. Polidekstroza rozpuszcza się w wodzie, dając klarowny roztwór, bezbarwny lub o słomkowym kolorze |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 2,5 a 7,0 dla polidekstrozy |
||
|
Między 5,0 a 6,0 dla polidekstrozy N |
|||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 4,0 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,3 % (polidekstroza) |
||
|
Nie więcej niż 2,0 % (polidekstroza N) |
|||
|
Nikiel |
Nie więcej niż 2 mg/kg dla uwodornionej polidekstrozy |
||
|
1,6-anhydro-D-glukoza |
Nie więcej niż 4,0 % w przeliczeniu na suchą masę bez uwzględniania popiołu |
||
|
Glukoza i sorbitol |
Nie więcej niż 6,0 % łącznie w przeliczeniu na suchą masę bez uwzględniania popiołu. Glukozę i sorbitol oznacza się oddzielnie |
||
|
Graniczna masa cząsteczkowa |
Negatywny wynik testu na obecność polimerów o masie cząsteczkowej wyższej niż 22 000 |
||
|
5- hydroksymetylofurfural |
Nie więcej niż 0,1 % (polidekstroza) |
||
|
Nie więcej niż 0,05 % (polidekstroza N) |
|||
|
Ołów |
Nie więcej niż 0,5 mg/kg |
E 1201 POLIWINYLOPIROLIDON
|
Synonimy |
Povidon |
||
|
PVP |
|||
|
Rozpuszczalny poliwinylopirolidon |
|||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Poliwinylopirolidon, poli-[1-(2-okso-l-pirolidynylo)-etylen] |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H9NO)n |
||
|
Masa cząsteczkowa |
Nie mniej niż 25 000 |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 11,5 % i nie większa niż 12,8 % azotu (N) w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze |
||
|
Między 3,0 i 7,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Całkowity popiół |
Nie więcej niż 0,1 % |
||
|
Aldehyd |
Nie więcej niż 500 mg/kg (jako acetaldehyd) |
||
|
Wolny-N- winylopirolidon |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Hydrazyna |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 1202 POLIWINYLOPOLIPIROLIDON
|
Synonimy |
Krospowidon |
||
|
Poliwidon usieciowany |
|||
|
Nierozpuszczalny poliwinylopirolidon |
|||
|
Definicja |
Poliwinylopirolidon jest to poli-[l-(2-okso-l-pirolidynylo)-etylen], usieciowany w sposób losowy. Jest on wytwarzany poprzez polimeryzację N-winylo-2-pirolidonu przy obecności sody żrącej jako katalizatora lub N,N’-diwinyloimidazolidonu. Ze względu na to, że jest nierozpuszczalny we wszystkich powszechnie stosowanych rozpuszczalnikach, masa cząsteczkowa nie podlega analitycznemu oznaczeniu |
||
|
Nazwa chemiczna |
Poliwinylopirolidon, poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen] |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H9NO)n |
||
|
Analiza |
Zawartość nie mniejsza niż 11 % i nie większa niż 12,8 % azotu (N) w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Biały higroskopijny proszek o lekkim, znośnym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Nierozpuszczalny w wodzie, w etanolu i w eterze |
||
|
Między 5,0 i 8,0 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 6 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,4 % |
||
|
Substancje rozpuszczalne w wodzie |
Nie więcej niż 1 % |
||
|
Wolny-N-winylopirolidon |
Nie więcej niż 10 mg/kg |
||
|
Wolny-N,N’-diwinylo-imidazolidon |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 1204 PULLULAN
|
Definicja |
Liniowy, obojętny glukan, składający się głównie z jednostek maltotriozy połączonych wiązaniami 1,6-glikozydowymi. Powstaje w wyniku fermentacji hydrolizowanej skrobi spożywczej, przy użyciu nietoksycznych szczepów Aureobasidium pullulans. Po zakończeniu procesu fermentacji komórki grzybów zostają usunięte w wyniku mikrofiltracji, uzyskany filtrat jest sterylizowany termicznie, a barwniki i inne zanieczyszczenia są usuwane za pomocą adsorpcji i chromatografii jonowymiennej |
||
|
Einecs |
232-945-1 |
||
|
Wzór chemiczny |
(C6H10O5)x |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 90 % glukanu w przeliczeniu na suchą masę |
||
|
Opis |
Biały, zbliżony do białego, bezwonny proszek |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
||
|
5,0 –7,0 |
||
|
Dodać 2 ml glikolu polietylenowego 600 do 10 ml 2 % wodnego roztworu pullulanu. Powstaje biały osad |
||
|
Przygotować dwie probówki z 10 ml 10 % roztworu pullulanu. Dodać 0,1 ml roztworu pullulanazy o aktywności 10 jednostek/g do jednej probówki oraz 0,1 ml wody do drugiej. Po inkubacji w temperaturze około 25 oC przez 20 minut znacząco spada lepkość roztworu, do którego wprowadzono pullulanazę |
||
|
Czystość |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 6 % (w 90 oC, przy ciśnieniu nie większym niż 50 mm Hg, przez 6 godz.) |
||
|
Mono-, di- oraz oligosacharydy |
Nie więcej niż 10 % (wyrażone jako glukoza) |
||
|
Lepkość |
100–180 mm2/s (10 % ww. roztworu wodnego w temperaturze 30 oC) |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Drożdże i pleśnie |
Nie więcej niż 100 kolonii w 1 gramie |
||
|
Bakterie z grupy coli |
Nieobecne w 25 g |
||
|
Salmonella |
Nieobecne w 25 g |
E 1404 SKROBIA UTLENIONA
|
Definicja |
Skrobia utleniona to skrobia poddana działaniu podchlorynu sodu |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek lub granulki lub (jeśli poddana wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Grupy karboksylowe |
Nie więcej niż 1,1 % |
||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1410 FOSFORAN MONOSKROBIOWY
|
Definicja |
Fosforan monoskrobiowy to skrobia poddana procesowi estryfikacji kwasem ortofosforowym lub ortofosforanem sodu lub potasu albo tripolifosforanem sodu |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek albo granulki albo (jeśli poddany wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Pozostałość fosforanu |
Nie więcej niż 0,5 % (jako P) dla skrobi pszennej lub ziemniaczanej |
||
|
Nie więcej niż 0,4 % (jako P) dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1412 FOSFORAN DISKROBIOWY
|
Definicja |
Fosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodu lub tlenochlorkiem fosforu |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek albo granulki albo (jeśli poddany wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Pozostałość fosforanu |
Nie więcej niż 0,5 % (jako P) dla skrobi pszennej lub ziemniaczanej |
||
|
Nie więcej niż 0,4 % (jako P) dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1413 FOSFORANOWANY FOSFORAN DISKROBIOWY
|
Definicja |
Fosforanowany fosforan diskrobiowy to skrobia poddana wielu procesom przetwarzania, które opisano dla fosforanu monoskrobiowego i diskrobiowego |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek albo granulki, albo (jeśli poddany wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Pozostałość fosforanu |
Nie więcej niż 0,5 % (jako P) dla skrobi pszennej lub ziemniaczanej |
||
|
Nie więcej niż 0,4 % (jako P) dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1414 ACETYLOWANY FOSFORAN DISKROBIOWY
|
Definicja |
Acetylowany fosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodu lub tlenochlorkiem fosforu i zestryfikowana bezwodnikiem octowym lub octanem winylu |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek albo granulki, albo (jeśli poddany wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Grupy acetylowe |
Nie więcej niż 2,5 % |
||
|
Pozostałość fosforanu |
Nie więcej niż 0,14 % (jako P) dla skrobi pszennej lub ziemniaczanej |
||
|
Nie więcej niż 0,04 % (jako P) dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Octan winylu |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1420 SKROBIA ACETYLOWANA
|
Synonim |
Octan skrobi |
||
|
Definicja |
Skrobia acetylowana jest to skrobia zestryfikowana bezwodnikiem octowym lub octanem winylu |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek albo granulki, albo (jeśli poddana wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Grupy acetylowe |
Nie więcej niż 2,5 % |
||
|
Octan winylu |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1422 ACETYLOWANY ADYPINIAN DISKROBIOWY
|
Definicja |
Acetylowany adypinian diskrobiowy to skrobia usieciowana bezwodnikiem adypinowym i zestryfikowana bezwodnikiem octowym |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek albo granulki, albo (jeśli poddany wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Grupy acetylowe |
Nie więcej niż 2,5 % |
||
|
Grupy adypinowe |
Nie więcej niż 0,135 % |
||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1440 HYDROKSYPROPYLOSKROBIA
|
Definicja |
Hydroksypropyloskrobia to skrobia eteryfikowana tlenkiem propylenu |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek albo granulki, albo (jeśli poddana wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Grupy hydroksypropylowe |
Nie więcej niż 7,0 % |
||
|
Chlorohydryna propylenu |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1442 HYDROKSYPROPYLOFOSFORAN DISKROBIOWY
|
Definicja |
Hydroksypropylofosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodu lub tlenochlorkiem fosforu i zeteryfikowana tlenkiem propylenu |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek albo granulki albo (jeśli poddany wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Grupy hydroksypropylowe |
Nie więcej niż 7,0 % |
||
|
Pozostałość fosforanu |
Nie więcej niż 0,14 % (jako P) dla skrobi pszennej lub ziemniaczanej |
||
|
Nie więcej niż 0,04 % (jako P) dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Chlorohydryna propylenu |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1450 SÓL SODOWA OKTENYLOBURSZTYNIANU SKROBIOWEGO
|
Synonim |
SSOS |
||
|
Definicja |
Sól sodowa oktenylobursztynianu skrobiowego to skrobia zestryfikowana bezwodnikiem oktenylobursztynowym |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek albo granulki, albo (jeśli poddana wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Grupy oktenylobursztynowe |
Nie więcej niż 3,0 % |
||
|
Pozostałość kwasu oktenylobursztynowego |
Nie więcej niż 0,3 % |
||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1451 ACETYLOWANA SKROBIA UTLENIONA
|
Definicja |
Acetylowana skrobia utleniona to skrobia poddana działaniu podchlorynu sodu, a następnie estryfikacji bezwodnikiem octowym |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek albo granulki, albo (jeśli poddana wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub cząsteczki gruboziarniste |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości wyrażone w odniesieniu do bezwodnej masy, z wyjątkiem strat podczas suszenia) |
|
||
|
Straty podczas suszenia |
Nie więcej niż 15,0 % dla skrobi zbożowej |
||
|
Nie więcej niż 21,0 % dla skrobi ziemniaczanej |
|||
|
Nie więcej niż 18,0 % dla innych rodzajów skrobi |
|||
|
Grupy karboksylowe |
Nie więcej niż 1,3 % |
||
|
Grupy acetylowe |
Nie więcej niż 2,5 % |
||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych rodzajów skrobi (jeśli nie jest podane inaczej) |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
E 1452 SÓL GLINOWA OKTENYLOBURSZTYNIANU SKROBIOWEGO
|
Synonimy |
SAOS |
||
|
Definicja |
Sól glinowa oktenylobursztynianu skrobiowego to skrobia estryfikowana bezwodnikiem oktenylobursztynowym i poddana działaniu siarczanu glinu |
||
|
Opis |
Biały lub prawie biały proszek, lub granulki, lub (jeżeli poddano wstępnemu żelowaniu) płatki, bezpostaciowy proszek lub gruboziarniste cząsteczki |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
Czystość (wszystkie wartości w przeliczeniu na bezwodną masę, z wyjątkiem ubytku po suszeniu) |
|
||
|
Ubytek po suszeniu |
Nie więcej niż 21,0 % |
||
|
Grupy oktenylobursztynowe |
Nie więcej niż 3 % |
||
|
Pozostałości kwasu oktenylobursztynowego |
Nie więcej niż 0,3 % |
||
|
Dwutlenek siarki |
Nie więcej niż 50 mg/kg dla modyfikowanych skrobi zbożowych |
||
|
Nie więcej niż 10 mg/kg dla innych modyfikowanych skrobi, chyba że określono inaczej |
|||
|
Arsen |
Nie więcej niż 1 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 2 mg/kg |
||
|
Rtęć |
Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
||
|
Glin |
Nie więcej niż 0,3 % |
E 1505 CYTRYNIAN TRIETYLOWY
|
Synonim |
Cytrynian etylu |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
2-hydroksypropano-1,2,3-trikarboksylan trietylu |
||
|
Einecs |
201-070-7 |
||
|
Wzór chemiczny |
C12H20O7 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
276,29 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,0 % |
||
|
Opis |
Bezwonna, praktycznie bezbarwna, oleista ciecz |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
d25 25: 1,135 –1,139 |
||
|
[n]D 20: 1,439 –1,441 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 0,25 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Kwasowość |
Nie więcej niż 0,02 % (jako kwas cytrynowy) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 1517 DIOCTAN GLICEROLU
|
Synonimy |
Diacetyna |
||
|
Definicje |
Dioctan glicerolu składa się głównie z mieszaniny 1,2- i 1,3-dioctanów gliceryny, z niewielką ilością mono- i triestrów |
||
|
Nazwy chemiczne |
Dioctan glicerolu |
||
|
Dioctan 1,2,3-propanotriolu |
|||
|
Wzór chemiczny |
C7H12O5 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
176,17 |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 94,0 % |
||
|
Opis |
Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, nieco oleista ciecz o słabym tłuszczowym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie. Mieszający się z etanolem |
||
|
|
||
|
d20 20: 1,175 –1,195 |
||
|
Pomiędzy 259 oC a 261 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Popiół całkowity |
Nie więcej niż 0,02 % |
||
|
Kwasowość |
Nie więcej niż 0,4 % (jako kwas octowy) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 1518 TRIOCTAN GLICEROLU
|
Synonimy |
Triacetyna |
||
|
Definicje |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
Trioctan glicerolu |
||
|
Eines |
203-051-9 |
||
|
Wzór chemiczny |
C9H14O6 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
218,21 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 98,0 % |
||
|
Opis |
Bezbarwna, nieco oleista ciecz o lekkim, tłuszczowym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
|
||
|
Między 1,429 a 1,431 w temperaturze 25 oC |
||
|
Między 1,154 a 1,158 |
||
|
Między 258 oC a 270 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Woda |
Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Popiół zasiarczony |
Nie więcej niż 0,02 % (jako kwas cytrynowy) |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 1519 ALKOHOL BENZYLOWY
|
Synonimy |
Fenylokarbinol |
||
|
Alkohol fenylometylowy |
|||
|
Benzenometanol |
|||
|
Alfa-hydroksytoluen |
|||
|
Definicje |
|
||
|
Nazwy chemiczne |
Alkohol benzylowy |
||
|
Fenylometanol |
|||
|
Wzór chemiczny |
C7H8O |
||
|
Masa cząsteczkowa |
108,14 |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 98,0 % |
||
|
Opis |
Bezbarwna, klarowna ciecz, o słabym aromatycznym zapachu |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze |
||
|
[n] D20: 1,538 –1,541 |
||
|
d25 25: 1,042 –1,047 |
||
|
|
||
|
Czystość |
|
||
|
Zakres destylacji |
Nie mniej niż 95 % obj. Destyluje pomiędzy 202 oC i 208 oC |
||
|
Liczba kwasowa |
Nie więcej niż 0,5 |
||
|
Aldehydy |
Nie więcej niż 0,2 % obj. (jako benzaldehyd) |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
E 1520 PROPANE-1,2-DIOL
|
Synonim |
Glikol propylenowy |
||
|
Definicja |
|
||
|
Nazwa chemiczna |
1,2-dihydroksypropan |
||
|
Einecs |
200-338-0 |
||
|
Wzór chemiczny |
C3H8O2 |
||
|
Masa cząsteczkowa |
76,10 |
||
|
Analiza |
Zawartość: nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
||
|
Opis |
Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, lepka ciecz |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i acetonie |
||
|
d20 20: 1,035 –1,040 |
||
|
[n]20 D: 1,431 –1,433 |
||
|
Czystość |
|
||
|
Zakres temperatur destylacji |
99 % v/v destyluje w zakresie między 185 oC a 189 oC |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,07 % |
||
|
Woda |
Nie więcej niż 1,0 % (metoda Karla Fischera) |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
GLIKOL POLIETYLENOWY 6000
|
Synonimy |
PEG 6000 |
||
|
Makrogol 6000 |
|||
|
Definicje |
Glikol polietylenowy 6000 jest mieszaniną polimerów o ogólnym wzorze H-(OCH2-CH)-OH odpowiadającą średniej względnej masie cząsteczkowej około 6 000 |
||
|
Wzór chemiczny |
(C2H4O)n H2O (n = liczba jednostek tlenku etylenu odpowiadająca masie cząsteczkowej 6 000 , około 140 jednostek) |
||
|
Masa cząsteczkowa |
5 600 –7 000 |
||
|
Analiza |
Nie mniej niż 90,0 % i nie więcej niż 110,0 % |
||
|
Opis |
Białe lub prawie białe ciało stałe przypominające wyglądem wosk lub parafinę |
||
|
Identyfikacja |
|
||
|
Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie i w dichlorometanie. Praktycznie nierozpuszczalny w alkoholu, w eterze oraz w tłuszczach i olejach mineralnych |
||
|
Między 55 oC i 61 oC |
||
|
Czystość |
|
||
|
Lepkość |
Między 0,220 i 0,275 kgm-1s-1 w temperaturze 20 oC |
||
|
Liczba wodorotlenowa |
Między 16 i 22 |
||
|
Popiół siarczanowy |
Nie więcej niż 0,2 % |
||
|
Tlenek etylenu |
Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
||
|
Arsen |
Nie więcej niż 3 mg/kg |
||
|
Ołów |
Nie więcej niż 5 mg/kg |
(1) Dz.U. L 226 z 22.9.1995, s. 1.
(*1) Skrobia TS: wzorzec 0,5 g skrobi (skrobia ziemniaczana, skrobia kukurydziana lub skrobia rozpuszczalna) z 5 ml wody; do otrzymanej pasty dodać odpowiednią ilość wody, aby dopełnić do całkowitej objętości 100 ml, mieszając cały czas. Gotować przez kilka minut, schłodzić, filtrować. Skrobia musi być świeżo przygotowana.
(2) Chlorek kobaltu TSC: rozpuścić około 65 g chlorku kobaltu CoCl2 · 6H2O w odpowiedniej ilości mieszaniny 25 ml kwasu solnego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła 1 litr. Umieścić dokładnie 5 ml tego roztworu w kolbie okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 5 ml 3 % nadtlenku wodoru, następnie 15 ml 20 % roztworu wodorotlenku sodu. Gotować przez 10 minut, schłodzić, dodać 2 g jodku potasu oraz 20 ml 25 % kwasu siarkowego. Po całkowitym rozpuszczeniu osadu miareczkować uwolniony jodek tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS (*1). 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 23,80 mg CoCl2 · 6H2O. Dopasować końcową objętość roztworu przez dodanie odpowiedniej ilości mieszaniny kwasu solnego i wody, aby otrzymać roztwór zawierający 59,5 mg CoCl2 · 6H2O na ml.
(3) Chlorek żelazowy TSC: rozpuścić około 55 g chlorku żelazowego w odpowiedniej ilości mieszaniny 25 ml kwasu solnego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła 1 litr. Umieścić 10 ml tego roztworu w kolbie okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 15 ml wody i 3 g jodku potasu; odstawić mieszaninę na 15 minut. Rozcieńczyć 100 ml wody, następnie miareczkować uwolniony jodek tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS (*1). 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 27,03 mg FeCl3 · 6H2O. Dopasować końcową objętość roztworu poprzez dodanie odpowiedniej ilości mieszaniny kwasu solnego i wody, aby roztwór zawierał 45,0 mg FeCl3 · 6H2O na ml.
(4) Siarczan miedziowy TSC: rozpuścić około 65 g siarczanu miedzi CuSO4 · 5H2O w odpowiedniej ilości mieszaniny 25 ml kwasu solnego i 975 ml wody, aby całkowita wniosła jednen litr. Umieścić 10 ml tego roztworu w kolbie okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 40 ml wody, 4 ml kwasu octowego i 3 g jodku potasu. Miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS (*1). 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 24,97 mg CuSO4 · 5H2O. Dopasować końcową objętość roztworu przez dodanie odpowiedniej ilości mieszaniny kwasu solnego i wody, aby otrzymać roztwór zawierający 62,4 mg CuSO4 · 5H2O na ml.
(5) Kiedy etykietowany jest z napisem „do użycia w żywności”, azotyn może być sprzedawany jedynie w postaci mieszaniny z solą spożywczą lub substytutem soli.
(6) Kiedy etykietowany jest z napisem „do użycia w żywności”, azotyn może być sprzedawany jedynie w postaci mieszaniny z solą spożywczą lub substytutem soli.
ZAŁĄCZNIK II
CZĘŚĆ A
Uchylona dyrektywa i jej kolejne zmiany
(określone w art. 2)
|
Dyrektywa Komisji 96/77/WE
|
(Dz.U. L 339 z 30.12.1996 s. 1)
|
CZĘŚĆ B
Lista terminów przeniesienia do prawa krajowego
(określonych w art. 2)
|
Dyrektywa |
Termin przeniesienia |
|
96/77/WE |
1 lipca 1997 r. (1) |
|
98/86/WE |
1 lipca 1999 r. (2) |
|
2000/63/WE |
31 marca 2001 r. (3) |
|
2001/30/WE |
1 czerwca 2002 r. (4) |
|
2002/82/WE |
31 sierpnia 2003 r. |
|
2003/95/WE |
1 listopada 2004 r. (5) |
|
2004/45/WE |
1 kwietnia 2005 r. (6) |
|
2006/129/WE |
15 lutego 2008 r. |
(1) Zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 96/77/WE produkty wprowadzane na rynek lub etykietowane przed dniem 1 lipca 1997 r., które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą, mogą być sprzedawane do wyczerpania zapasów.
(2) Zgodnie z art. 2 ust. 2 dyrektywy 98/86/WE produkty znajdujące się na rynku lub etykietowane przed dniem 1 lipca 1999 r., które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą, mogą być wprowadzane do obrotu aż do wyczerpania zapasów.
(3) Zgodnie z art. 2 ust. 3 dyrektywy 2000/63/WE produkty znajdujące się na rynku lub etykietowane przed dniem 31 marca 2001 r., które nie stosują się do tej dyrektywy, mogą być wprowadzane do obrotu aż do wyczerpania zapasów.
(4) Zgodnie z art. 2 ust. 3 dyrektywy 2001/30/WE produkty wprowadzone do obrotu i etykietowane przed dniem 1 czerwca 2002 r., które nie są zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy, mogą być sprzedawane do wyczerpania zapasów.
(5) Zgodnie z art. 3 dyrektywy 2003/95/WE produkty wprowadzone na rynek lub etykietowane przed dniem 1 listopada 2004 r., które nie spełniają wymogów niniejszej dyrektywy, mogą być sprzedawane do wyczerpania zapasów.
(6) Zgodnie z art. 3 dyrektywy 2004/45/WE produkty wprowadzone na rynek lub etykietowane przed dniem 1 kwietnia 2005 r., które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą, mogą być sprzedawane do wyczerpania zapasów.
ZAŁĄCZNIK III
Tabela korelacji
|
Dyrektywa 96/77/WE |
Niniejsza dyrektywa |
|
Artykuł 1 |
Artykuł 1 |
|
Artykuł 2 |
— |
|
Artykuł 3 |
— |
|
— |
Artykuł 2 |
|
Artykuł 4 |
Artykuł 3 |
|
Artykuł 5 |
Artykuł 4 |
|
Załącznik |
Załącznik I |
|
— |
Załącznik II |
|
— |
Załącznik III |