RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 ust. 2 akapit trzeci,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Środki dotyczące wspólnej organizacji rynku zbóż przyjęte na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 (2) obejmują system interwencji na rynku wewnętrznym, którego celem jest przede wszystkim stabilizacja rynku i zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej prowadzącej działalność w tym sektorze.

(2)

Stosowanie tego systemu w ciągu ostatnich dwóch lat gospodarczych doprowadziło do stworzenia ogromnych zapasów kukurydzy, których zbyt na rynku wspólnotowym i międzynarodowym okazuje się być wyjątkowo trudny ze względu na ich umiejscowienie. Ponadto kukurydza jest zbożem, które ciężko się przechowuje i którego zbyt, ze względu na stopniowo obniżającą się wraz z czasem przechowywania jakość zboża, staje się trudniejszy, im dłużej się je przechowuje.

(3)

Z końcem tego okresu zauważono również, że system interwencji, jaki zastosowano, nie pozwala osiągnąć postawionych mu celów, w szczególności w odniesieniu do sytuacji producentów kukurydzy w niektórych regionach Wspólnoty. W rzeczywistości w tych regionach system ten stał się alternatywą dla bezpośredniego zbytu produktów na rynku, mimo że cena jaką w rzeczywistości producenci otrzymywali za zebraną kukurydzę była niższa od ceny interwencyjnej.

(4)	W takich okolicznościach system interwencji w odniesieniu do kukurydzy nie odgrywa roli, dla której został stworzony, oraz dodatkowo utrudnia zorientowanie produkcji na potrzeby rynku.

(5)	Utrzymanie systemu interwencji w jego obecnym stanie może prowadzić do kolejnego wzrostu zapasów interwencyjnych kukurydzy, nie dając przy tym żadnych korzyści zainteresowanym producentom.

(6)

Niezbędne jest zatem przyjęcie właściwych środków, aby zagwarantować prawidłowe funkcjonowanie wspólnotowego rynku zbóż. W tym celu najbardziej adekwatnym środkiem, biorąc pod uwagę wyżej wymienione kwestie oraz inne możliwości zbytu dostępne na rynku dla producentów, wydawałoby się ustalenie pułapu ilości kukurydzy kwalifikującej się do interwencji w maksymalnej ogólnej ilości wynoszącej dla Wspólnoty 1 500 000 ton w roku gospodarczym 2007/2008 i 700 000 ton 2008/2009 w roku gospodarczym oraz zmniejszenie tej ilości do 0 ton od roku gospodarczego 2009/2010.

(7)	Rozporządzenie (WE) nr 1784/2003 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego ilość kukurydzy skupionej przez agencje interwencyjne ogranicza się do następujących maksymalnych ilości:

—	1 500 000 ton w roku gospodarczym 2007/2008;

—	700 000 ton w roku gospodarczym 2008/2009;

—	0 ton od roku gospodarczego 2009/2010.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od roku gospodarczego 2007/2008.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 11 czerwca 2007 r.

W imieniu Rady

H. SEEHOFER

Przewodniczący

(1) Opinia z dnia 24 maja 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).