(1)

Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 ustanawia przepisy dotyczące wykrywania i zwalczania salmonelli u drobiu. Zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 można podjąć decyzję o niestosowaniu szczególnych metod kontroli w ramach narodowych programów kontroli ustalonych przez państwa członkowskie dla osiągnięcia celów wspólnotowych ustanowionych zgodnie z tym rozporządzeniem.

(2)

Zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. a) i lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 można podjąć decyzję o stosowaniu szczególnych metod kontroli w celu ograniczenia występowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych na poziomie produkcji podstawowej zwierząt oraz na innych etapach łańcucha żywnościowego, jak również można przyjąć zasady dotyczące warunków stosowania takich metod.

(3)

Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 przed przedstawieniem zasad dotyczących szczególnych metod kontroli Komisja zasięga opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).

(4)

Komisja zasięgnęła opinii EFSA w sprawie stosowania środków zwalczających drobnoustroje oraz szczepionek w zwalczaniu salmonelli u drobiu. Dnia 21 października 2004 r. EFSA wydał dwie oddzielne opinie w sprawie powyższych kwestii.

(5)

W opinii dotyczącej stosowania środków zwalczających drobnoustroje w zwalczaniu salmonelli u drobiu EFSA zalecił zaniechanie stosowania środków zwalczających drobnoustroje ze względu na zagrożenie dla zdrowia publicznego związane z rozwojem, selekcją i rozprzestrzenianiem się oporności bakterii na te środki. Stosowanie środków zwalczających drobnoustroje powinno podlegać oficjalnie określonym warunkom, które zapewniałyby ochronę zdrowia publicznego, oraz musi zostać wcześniej w pełni uzasadnione i zarejestrowane przez właściwy organ.

(6)

W związku z tym, na podstawie opinii EFSA, należy zakazać stosowania środków zwalczających drobnoustroje w ramach krajowych programów kontroli przyjmowanych zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 w przypadkach innych niż wyjątkowe sytuacje, o których mowa w opinii EFSA.

(7)

We wszystkich przypadkach należy stosować jedynie weterynaryjne produkty lecznicze dopuszczone zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (2) lub z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającym wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającym Europejską Agencję Leków (3).

(8)

W niniejszym rozporządzeniu weterynaryjne produkty lecznicze zwalczające drobnoustroje określane są jako środki zwalczające drobnoustroje. Jednak produkty dopuszczone jako dodatki paszowe zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (4) również są uznawane za środki zwalczające drobnoustroje. Powinny one być wyłączone z zakresu niniejszego rozporządzenia, ponieważ stosowanie tych dodatków może być narzędziem ograniczania zakażania salmonellą poprzez pasze, a jednocześnie nie wiąże się z rozwojem, selekcją i rozprzestrzenianiem się oporności bakterii.

(9)

W opinii dotyczącej stosowania szczepionek w zwalczaniu salmonelli u drobiu EFSA stwierdził, że szczepienie drobiu uważane jest za dodatkowy środek służący podnoszeniu odporności ptaków na zakażenie salmonellą oraz redukcji wydalania bakterii.

(10)

W swojej opinii EFSA stwierdził również w szczególności, iż dostępne obecnie szczepionki, zarówno żywe, jak i inaktywowane, mogą być bezpiecznie stosowane przez całe życie ptaków, z wyjątkiem okresu wycofania przed ubojem oraz – w przypadku szczepionek żywych – z wyjątkiem kur niosek w okresie produkcji, pod warunkiem że metody wykrywania umożliwiają rozróżnienie szczepów szczepionki od szczepów dzikich. W sytuacji, kiedy celem jest zmniejeszenie wysokiej chorobowości, szczepienie kur niosek jest uważane za przydatne jako środek ograniczający wydalanie bakterii i skażenie jaj. Salmonella enteritidis jest główną przyczyną zachorowań u ludzi w wyniku spożycia jaj.

(11)

W związku z tym, na podstawie opinii EFSA, należy zakazać stosowania dostępnych obecnie żywych szczepionek w ramach narodowych programów kontroli przyjmowanych zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 u kur niosek w okresie produkcji. Żywe szczepionki nie powinny być stosowane, o ile producent nie przedstawi właściwej metody rozróżniania bakteriologicznie dzikich szczepów salmonelli od szczepów szczepionki.

(12)

Na podstawie obecnych dowodów naukowych stosowanie żywych lub inaktywowanych szczepionek przeciwko Salmonella enteritidis powinno być obowiązkowe w państwach członkowskich charakteryzujących się wysoką chorobowością w celu poprawy ochrony zdrowia publicznego. Progiem wskazującym na konieczność obowiązkowego szczepienia powinna być chorobowość Salmonella enteritidis wykazana w czasie badań podstawowych zgodnie z decyzją Komisji 2004/665/WE (5) oraz w ramach systemów badawczych zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2160/2003.

(13)

W odniesieniu do stad hodowlanych rozporządzenie Komisji (WE) nr 1091/2005 z dnia 12 lipca 2005 r. wdrażające rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących stosowania szczególnych metod kontroli w ramach krajowych programów na rzecz zwalczania salmonelli (6) określa przepisy dotyczące stosowania środków zwalczających drobnoustroje oraz szczepionek w ramach krajowych programów zwalczania salmonelli w stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus.

(14)

W celu zapewnienia jasności przepisów należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 1091/2005 i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem.

(15)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,