|
19.8.2005 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 214/3 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1356/2005
z dnia 18 sierpnia 2005 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2377/90 ustanawiającego wspólnotową procedurę określania najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego w odniesieniu do kwasu oksolinowego i morantelu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (1), w szczególności jego art. 2,
uwzględniając opinię Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Wszystkie substancje czynne farmakologicznie, które są stosowane we Wspólnocie w produktach leczniczych przeznaczonych do podawania zwierzętom hodowanym w celu produkcji żywności powinny być oceniane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90. |
|
(2) |
Kwas oksolinowy został ujęty w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 w odniesieniu do mięśni, skóry, tłuszczu, wątroby i nerek kurczaków i świń oraz do mięśni i skóry ryb, w naturalnych proporcjach, z wyjątkiem zwierząt, których jaja są przeznaczone do spożycia przez ludzi. Wpis ten powinien zostać rozszerzony o wszystkie ssaki hodowane w celu produkcji żywności, z wyjątkiem zwierząt, których mleko i jaja są przeznaczone do spożycia przez ludzi. W przypadku ryb wpis ten odnosi się jedynie do „mięśni i skóry, w naturalnych proporcjach”, a w przypadku świń i drobiu najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości dotyczący tłuszczu odnosi się do „skóry i tłuszczu, w naturalnych proporcjach”. |
|
(3) |
Morantel został ujęty w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby, nerek i mleka bydła i owiec. Wpis ten powinien objąć wszystkie przeżuwacze. |
|
(4) |
Rozporządzenie (EWG) nr 2377/90 powinno zostać odpowiednio zmienione. |
|
(5) |
Aby umożliwić wykonanie przepisów niniejszego rozporządzenia, jego stosowanie należy rozpocząć dopiero po odpowiednim okresie, co pozwoli Państwom Członkowskim dostosować zezwolenia na wprowadzenie do obrotu wydawane zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (2). |
|
(6) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2377/90 wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 18 października 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, 18 sierpnia 2005 r.
W imieniu Komisji
Günter VERHEUGEN
Wiceprzewodniczący
(1) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1299/2005 (Dz.U. L 206 z 9.8.2005, str. 4).
(2) Dz.U. L 311 z 28.11.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/28/WE (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, str. 58).
ZAŁĄCZNIK
A. Do załącznika I (Wykaz substancji czynnych farmakologicznie, dla których ustalone zostały najwyższe dopuszczalne limity pozostałości) wprowadza się następujące substancje:
1. Środki przeciwzakaźne
1.2. Antybiotyki
1.2.3. Chinolony
|
Substancja czynna farmakologicznie |
Pozostałość znacznikowa |
Gatunek zwierząt |
Najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości |
Tkanki docelowe |
|
Kwas oksolinowy |
Kwas oksolinowy |
Wszystkie zwierzęta hodowane w celu produkcji żywności (1) |
100 μg/kg |
Mięśnie (2) |
|
50 μg/kg |
Tłuszcz (3) |
|||
|
150 μg/kg |
Wątroba |
|||
|
150 μg/kg |
Nerki |
2. Środki przeciwpasożytnicze
2.1. Środki przeciw endopasożytom
2.1.7. Tetrahydropirymidy
|
Substancja czynna farmakologicznie |
Pozostałość znacznikowa |
Gatunek zwierząt |
Najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości |
Tkanki docelowe |
|
Morantel |
Suma pozostałości, które mogą być hydrolizowane do N-metylo-1,3-propanodiaminy, wyrażona w odpowiednikach morantelu |
Wszystkie przeżuwacze |
100 μg/kg |
Mięśnie |
|
100 μg/kg |
Tłuszcz |
|||
|
800 μg/kg |
Wątroba |
|||
|
200 μg/kg |
Nerki |
|||
|
50 μg/kg |
Mleko |
(1) Nie stosować u zwierząt, których mleko lub jaja są przeznaczone do spożycia przez ludzi. Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości w odniesieniu do tłuszczu, wątroby i nerek nie mają zastosowania w przypadku ryb.
(2) W przypadku ryb najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości odnosi się do „mięśni i skóry, w naturalnych proporcjach”.
(3) W przypadku świń i drobiu najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości odnosi się do „skóry i tłuszczu, w naturalnych proporcjach”.