—

Jest źródłem fachowej wiedzy o sprawach wojskowych UE,

—

zapewnia powiązanie między EUMC z jednej strony a zasobami wojskowymi dostępnymi dla UE z drugiej strony, oraz służy fachową wiedzą w sprawach wojskowych organom UE zgodnie z zaleceniami EUMC,

—

pełni trzy główne funkcje operacyjne: wczesnego ostrzegania, oceny sytuacji i planowania strategicznego,

—

zapewnia zdolność wczesnego ostrzegania. Planuje, ocenia i wydaje zalecenia dotyczące koncepcji zarządzania kryzysami oraz ogólnych strategii wojskowych i wprowadza w życie decyzje i wytyczne EUMC,

—

wspiera EUMC w zakresie oceny sytuacji oraz wojskowych aspektów planowania strategicznego (1) w pełnym zakresie misji i zadań przewidzianych w art. 17 ust. 2 TUE, w tym tych określonych w Europejskiej Strategii Bezpieczeństwa we wszelkich operacjach kierowanych przez UE niezależnie od tego, czy UE korzysta z aktywów i potencjału NATO, czy też nie,

—

wspiera (na prośbę SG/WP lub Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPB)) tymczasowe misje do państw trzecich lub organizacji międzynarodowych w celu służenia, w zależności od potrzeby, radą lub pomocą w wojskowych aspektach zapobiegania konfliktom, zarządzania kryzysami oraz stabilizacji sytuacji po konflikcie,

—

wnosi wkład w proces szczegółowego opracowania, oceny i przeglądu celów osiągnięcia zdolności obronnej, uwzględniając potrzebę zapewnienia przez zainteresowane Państwa Członkowskie spójności z procesem planowania obrony NATO (DPP) i z procesem planowania i oceny (PARP) w Partnerstwie dla Pokoju (PfP) zgodnie z ustalonymi procedurami,

—

ściśle koordynuje swoje prace z Europejską Agencją Obrony,

—

jest odpowiedzialny za monitorowanie, ocenę i formułowanie zaleceń dotyczących sił i potencjału postawionego do dyspozycji UE przez Państwa Członkowskie w dziedzinie szkolenia, ćwiczeń i interoperacyjności,

—

utrzymuje zdolność wzmocnienia sztabu krajowego wyznaczonego do prowadzenia autonomicznej operacji UE, głównie poprzez komórkę cywilno-wojskową,

—

jest odpowiedzialny, poprzez komórkę cywilno-wojskową, za uzyskiwanie zdolności do planowania i prowadzenia autonomicznej operacji UE oraz, w ramach SWUE, utrzymuje zdolność do szybkiego ustanowienia centrum operacji dla danej operacji, w szczególności w takich przypadkach, kiedy konieczna jest wspólna reakcja cywilno-wojskowa oraz kiedy nie określono żadnego sztabu krajowego, po podjęciu decyzji odnośnie do takiej operacji przez Radę na podstawie rady EUMC.

—

Pod kierownictwem EUMC służy fachową wiedzą o sprawach wojskowych Sekretarzowi Generalnemu/Wysokiemu Przedstawicielowi oraz organom UE,

—

monitoruje potencjalne kryzysy polegając na odpowiednim krajowym i wielonarodowym potencjale wywiadowczym,

—

dostarcza do Centrum Sytuacyjnego informacje wojskowe i otrzymuje od niego dane wyjściowe,

—

przeprowadza wyprzedzające planowanie strategiczne w jego aspektach wojskowych,

—

określa i sporządza wykaz europejskich sił krajowych i wielonarodowych przeznaczonych do prowadzenia operacji kierowanych przez UE we współpracy z NATO,

—

przyczynia się do rozwoju i przygotowania (łącznie ze szkoleniem i ćwiczeniami) krajowych i wielonarodowych sił postawionych do dyspozycji UE przez Państwa Członkowskie. Warunki i sposoby powiązań z NATO określają odpowiednie dokumenty,

—

organizuje i koordynuje procedury z krajowymi i wielonarodowymi sztabami, łącznie ze sztabami NATO udostępnianymi UE, zapewniając, w miarę możności, zgodność z procedurami NATO,

—

wnosi wkład w wojskowe aspekty walki z terroryzmem w ramach EPBiO,

—

przyczynia się do opracowania koncepcji, doktryn, planów i procedur użycia wojskowych aktywów i potencjału w prowadzeniu operacji zarządzania konsekwencjami klęski żywiołowej lub katastrofy spowodowanej przez człowieka,

—

programuje, planuje, stosuje i ocenia procedury UE dotyczące zarządzania kryzysami w ich aspekcie wojskowym, łącznie ze stosowaniem procedur UE/NATO,

—

uczestniczy w szacunkowej ocenie kosztów operacji i ćwiczeń,

—

działa w porozumieniu z krajowymi sztabami i wielonarodowymi sztabami sił wielonarodowych,

—

ustanawia stałe stosunki z NATO zgodnie ze „Stałymi uzgodnieniami między UE a NATO”,

—

gości zespół łącznikowy przy SWUE oraz utrzymuje komórkę UE przy SHAPE zgodnie ze sprawozdaniem Prezydencji dotyczącym EPBiO, przyjętym przez Radę w dniu 13 grudnia 2004 r.,

—

nawiązuje odpowiednie stosunki z określonymi odpowiednikami w ONZ oraz innych organizacjach międzynarodowych, łącznie z OBWE i UA, pod warunkiem zawarcia porozumień z tymi organizacjami,

—

przyczynia się do koniecznego wszechstronnego procesu uczenia się na podstawie doświadczeń,

—

zadania wypełniane poprzez komórkę cywilno-wojskową:

—

Występuje do organizacji wywiadowczych o określone informacje i przetwarza je, podobnie jak inne istotne informacje ze wszystkich dostępnych źródeł,

—

wspiera EUMC w jego wkładzie we wstępne wytyczne planowania i dyrektywy planowania KPB,

—

opracowuje wojskowe opcje strategiczne stanowiące podstawę rad dotyczących spraw wojskowych, jakich EUMC udziela PSC i ustala ich priorytety poprzez:

—

określa siły, które mogą uczestniczyć w ewentualnych operacjach kierowanych przez UE, koordynując swoje działanie z krajowymi sztabami planistycznymi i, w stosownych przypadkach, z NATO,

—

pomaga dowódcy operacji w technicznych wymianach z państwami trzecimi oferującymi udział wojskowy w operacji kierowanej przez UE oraz w przygotowaniu konferencji w sprawie formowania sił zbrojnych,

—

kontynuuje monitorowanie sytuacji kryzysowych,

—

zadania wypełniane poprzez komórkę cywilno-wojskową:

—

SWUE, działając pod kierunkiem EUMC, nieustannie monitoruje wszelkie wojskowe aspekty operacji. Prowadzi strategiczną analizę we współpracy z wyznaczonym dowódcą operacji w celu wspierania EUMC w jego roli doradczej wobec PSC odpowiedzialnego za kierunek strategiczny,

—

w świetle politycznego i operacyjnego rozwoju sytuacji przedstawia EUMC nowe opcje stanowiące podstawę rad w sprawach wojskowych, udzielanych PSC,

—

wnosi wkład we wzmocniony kluczowy zalążek oraz, w stosownych przypadkach, w inne wzmocnienia Centrum Operacji UE,

—

zadania wypełniane poprzez komórkę cywilno-wojskową:

—

SWUE działa pod wojskowym kierownictwem EUMC, któremu podlega,

—

SWUE jest departamentem Sekretariatu Rady przyporządkowanym bezpośrednio SG/WP i ściśle współpracuje z innymi departamentami Sekretariatu Rady,

—

SWUE jest kierowany przez DGSWUE, oficera w stopniu generała broni lub w równorzędnym stopniu,

—

w jego skład wchodzi personel oddelegowany z Państw Członkowskich działający jako podmiot prawa międzynarodowego zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady (SGR), jak również urzędników służby cywilnej oddelegowanych z SGR i Komisji. W celu poprawy procesu doboru SWUE zachęca się Państwa Członkowskie do typowania więcej niż jednego kandydata na każde stanowisko,

—

aby sprostać z pełnemu zakresowi misji i zadań, SWUE jest zorganizowany w sposób przedstawiony w dodatku „A”,

—

w przypadku sytuacji wymagających zarządzania kryzysami lub ćwiczeń SWUE może ustanowić Zespoły Działania Kryzysowego (CAT), korzystając ze swej własnej wiedzy, sił i infrastruktury. Dodatkowo, w razie konieczności, może wystąpić do Państw Członkowskich UE za pośrednictwem EUMC o udostępnienie sił w celu czasowego wzmocnienia,

—

misja, funkcja i organizacja komórki cywilno-wojskowej, jak również konfiguracja centrum operacji zostały przyjęte przez Radę w dniu 13 grudnia i zatwierdzone przez Radę Europejską w dniach 16 i 17 grudnia 2004 r. EUMC, poprzez DGSWUE, będzie udzielać wytycznych dotyczących działań wojskowych podejmowanych przez komórkę cywilno-wojskową. Funkcjonalną odpowiedzialność za wkład komórki w aspekty cywilne zarządzania kryzysami ponosi nadal DGE. Składanie sprawozdań z tych działań Komitetowi ds. Cywilnych Aspektów Zarządzania Kryzysami (CIVCOM) będzie zgodne z ustanowionymi procedurami dotyczącymi aspektów cywilnych zarządzania kryzysami.