(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 896/2001 (2) ustanawia szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 838/2004 z dnia 28 kwietnia 2004 r. (3) przyjęło środki przejściowe w celu ułatwienia przejścia z ustaleń istniejących w nowych Państwach Członkowskich przed ich przystąpieniem na ustalenia wynikające ze wspólnej organizacji rynku bananów, na okres od 1 maja do 31 grudnia 2004 r. W celu zapewnienia zaopatrzenia rynku, w szczególności w nowych Państwach Członkowskich, rozporządzenie to ustaliło w sposób przejściowy dodatkową ilość dla kontyngentów taryfowych otwartych na przywóz produktów pochodzących z wszystkich państw trzecich przez art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, na takich samych warunkach taryfowych, na okres od 1 maja do 31 grudnia 2004 r.

(3)

W odniesieniu do wspomnianego celu, jakim jest ułatwienie przejścia na ustalenia wynikające ze wspólnej organizacji rynku w nowych Państwach Członkowskich, a w perspektywie przejścia na ustalenia czysto taryfowe mające zastosowanie do przywozu, najpóźniej do dnia 1 stycznia 2006 r., w zastosowaniu art. 16 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, należy przyjąć środki przejściowe również dla roku 2005.

(4)

W celu zapewnienia zaopatrzenia rynku, w szczególności w nowych Państwach Członkowskich, należy ustalić dodatkowe ilości dla kontyngentów otwartych na przywóz produktów pochodzących ze wszystkich państw trzecich na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 404/93, na takich samych warunkach taryfowych. Takie ustalenie musi być przejściowe i nie może powodować uszczerbku dla wyników toczących się negocjacji w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO), będących wynikiem przystąpienia nowych Państw Członkowskich. Dodatkowo, nie powinny wykluczać możliwości zwiększenia tych ilości w przypadku konieczności spełnienia wymogów uzasadnionych popytem.

(5)

Zarządzanie wspomnianymi ilościami dodatkowymi musi się odbywać przy użyciu mechanizmów i instrumentów wprowadzonych w życie dla zarządzania kontyngentami taryfowymi przez rozporządzenie (WE) nr 896/2001. Niemniej jednak, z uwagi na swój przejściowy charakter, wspomniane ilości dodatkowe muszą być przedmiotem zarządzania odrębnego od zarządzania kontyngentami taryfowymi.

(6)

W ramach mechanizmów wprowadzonych w życie rozporządzeniem (WE) nr 896/2001 dodatkowe ilości należy rozdzielić między dwie kategorie importerów, określone w art. 2 wspomnianego rozporządzenia, a także przyjąć przepisy w celu określenia szczególnej ilości referencyjnej dla każdego importera tradycyjnego i szczególnego przydziału dla każdego importera nietradycyjnego. Należy przypomnieć, że powyższy podział oraz określenie ilości referencyjnych i przydziałów dotyczą importerów, którzy zaopatrywali rynki nowych Państw Członkowskich w latach poprzedzających ich przystąpienie.

(7)

Aby określić ilości referencyjne importerów tradycyjnych, wydaje się być uzasadnione utrzymanie trzyletniego okresu referencyjnego dla lat 2000, 2001 i 2002, ustalonego w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 838/2004, jak również utrzymanie średniej wielkości przywozu pierwotnego dokonanego w tym okresie przez każdego z importerów tradycyjnych, zarejestrowanych w zastosowaniu środków przejściowych przyjętych w 2004 r., w wyniku kontroli przeprowadzonych przez właściwe organy. Przepisy, które należy przyjąć, muszą jednak zezwalać na wzięcie pod uwagę wniosków złożonych przez importerów tradycyjnych, niezarejestrowanych w 2004 r., w zakresie, w jakim spełniają oni warunki rejestracji ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 414/2004 (4) oraz rozporządzeniu (WE) nr 838/2004, w szczególności w odniesieniu do definicji przywozu pierwotnego oraz dowodu, że wspomniani importerzy zaopatrywali nowe Państwa Członkowskie w przedmiotowym okresie.

(8)

W przypadku nowych importerów nietradycyjnych uzasadnionym jest przewidzieć, aby ich rejestracja odbywała się w zależności od ich działalności handlowej prowadzonej w zakresie przywozu w ciągu jednego z trzech lat: 2002, 2003 i 2004, zgodnie z postanowieniami art. 6, 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 896/2001.

(9)

W celu zarządzania tymi dostępnymi ilościami powinny zostać ustalone współczynniki dostosowujące, które mają być stosowane do ilości, o których poinformowało Państwa Członkowskie.

(10)

W celu zapewnienia satysfakcjonującego zaopatrzenia rynku, w szczególności w celu zapewnienia stałego przepływu przywozu do nowych Państw Członkowskich, środki przejściowe powinny obejmować wydawanie pozwoleń na dopuszczenie do swobodnego obrotu w nowym Państwie Członkowskim. W konsekwencji wniesione zabezpieczenia powinny zostać zwolnione proporcjonalnie do ilości dopuszczonych do swobodnego obrotu w nowym Państwie Członkowskim.

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Bananów,

a)

„Wspólnota piętnastu państw” oznacza Wspólnotę w składzie na dzień 30 kwietnia 2004 r.;

b)

„nowe Państwa Członkowskie” oznaczają Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację;

c)

„poszerzona Wspólnota” oznacza Wspólnotę w składzie na dzień 1 maja 2004 r.;

d)

„przywóz pierwotny” oznacza działanie gospodarcze określone w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 896/2001 prowadzone w celu sprzedaży w jednym lub kilku nowych Państwach Członkowskich;

e)

„minimalna ilość” oznacza minimalną ilość zdefiniowaną w art. 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 896/2001, ustanowioną na podstawie całego pierwotnego przywozu zrealizowanego w celu zaopatrzenia rynków nowych Państw Członkowskich;

f)

„właściwe organy” oznaczają właściwe organy wymienione w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 896/2001.

1)

Niewykorzystane ilości objęte pozwoleniem akcesyjnym mogą być ponownie przyznawane, na wniosek, temu samemu importerowi – posiadaczowi lub nabywcy pozwolenia – do wykorzystania w następnym okresie. Taki ponowny przydział stosuje się do przywozu bananów w ramach dodatkowych ilości.

2)

Wniosek i pozwolenie na ponowny przydział zawierają w polu 20 następujące wyrażenia: „wniosek o ponowny przydział”, „importer tradycyjny” lub „importer nietradycyjny” – „Rozporządzenie (WE) nr 1892/2004 – art. 10. Pozwolenie ważne wyłącznie w nowym Państwie Członkowskim”.

—

między importerami tradycyjnymi, o których mowa w art. 5,

—

przez jednego importera tradycyjnego, o którym mowa w art. 5 na rzecz importera nietradycyjnego, o którym mowa w art. 6, lub

—

między importerami nietradycyjnymi, o których mowa w art. 6.