Dziennik Urzędowy L 058 , 07/03/1996 P. 0001 - 0002
Wspólne stanowisko z dnia 26 lutego 1996 r. określone przez Radę na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczące wywozu broni do byłej Jugosławii (96/184/WPZiB) (96/184/WPZiB) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. J.2, uwzględniając rezolucję nr 1021 przyjętą dnia 22 listopada 1995 r. przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, a także mając na uwadze, co następuje: Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie w dniu 5 lipca 1991 r. zdecydowały o nałożeniu embarga na broń i sprzęt wojskowy, które dotyczy całej Jugosławii, OKREŚLA NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO: 1. Mając na uwadze ustanowienie pokoju i stabilizację sytuacji ludności regionu byłej Jugosławii, w szczególności biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa międzynarodowym oddziałom wojskowym oraz personelowi cywilnemu rozmieszczonym w Bośni i Hercegowinie oraz Chorwacji podczas wdrażania porozumienia pokojowego, Unia Europejska uważa, że państwa wywożące będą musiały wykazać się powściągliwością nawet po zniesieniu embarga ONZ na broń dla państw byłej Jugosławii zgodnie z rezolucją nr 1021 Rady Bezpieczeństwa ONZ. 2. Rada Unii Europejskiej w związku z tym postanawia, że: i) w okresie rozmieszczania wojsk IFOR i UNTAES, jak również podczas innych działań, w tym również Międzynarodowych Zadaniowych Sił Policyjnych (IPTF), embargo UE na broń, amunicję i sprzęt wojskowy [1] zostanie utrzymane wobec Bośni i Hercegowiny, Chorwacji oraz Federalnej Republiki Jugosławii. Embargo nie obejmuje transferu sprzętu potrzebnego do rozminowywania. Państwa Członkowskie powiadomią Radę o takich transferach; ii) z zastrzeżeniem przepisów rezolucji nr 1021 [2] Rady Bezpieczeństwa ONZ, wnioski o pozwolenie wywozowe dla Słowenii i byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (Fyrom) będą rozpatrywane dla każdego przypadku oddzielnie. Niniejsze postanowienie zostaje przyjęte pod warunkiem, że Państwa Członkowskie wykażą powściągliwość w swojej polityce wywozu broni do Słowenii i byłej Republiki Macedonii (Fyrom), opartą na wspólnych kryteriach wywozu broni zawartych w konkluzjach ze spotkania Rady Europejskiej w Luksemburgu w dniach 28 i 29 czerwca 1991 r. oraz w Lizbonie w dniach 26 i 27 czerwca 1992 r. Wezmą również pod uwagę cele polityki Unii Europejskiej w tym regionie, ukierunkowane głównie na pokój i stabilizację, w tym również potrzebę kontroli i ograniczenia zbrojeń do minimum, oraz środki budowy zaufania; iii) Unia Europejska dołoży starań, aby zachęcić inne państwa do przyjęcia podobnej polityki powściągliwości. 3. Niniejsze wspólne stanowisko zostanie zrewidowane przed zakończeniem rozmieszczania sił IFOR i Untaes. 4. Niniejsze wspólne stanowisko wchodzi w życie z dniem 13 marca 1996 r. 5. Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym. Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lutego 1996 r. W imieniu Rady S. Agnelli Przewodniczący [1] Powyższe embargo obejmuje broń przeznaczoną do działań ofensywnych oraz amunicję do niej, nośniki broni, nośniki innego sprzętu wojskowego oraz sprzęt pomocniczy wymieniony w wykazie broni objętej embargiem z dnia 8 i 9 lipca 1991 r. Embargo obejmuje również części zamienne, naprawy, transfer technologii wojskowych i kontrakty zawarte przed wprowadzeniem embarga. [2] Ustęp1 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1021 przewiduje, że zakaz dostarczania broni ciężkiej (zgodnie z definicją porozumienia pokojowego), amunicji do tej broni, min, samolotów wojskowych i śmigłowców będzie nadal obowiązywał w przypadku wszystkich byłych republik Jugosławii przez okres następnych 90 dni od złożenia raportu przez sekretarza generalnego podczas oficjalnego podpisania porozumienia pokojowego do czasu wejścia w życie umowy o ograniczeniu zbrojeń, o której mowa w załączniku 1b. Po złożeniu sprawozdania przez sekretarza generalnego w sprawie realizacji załącznika 1b (porozumienie w sprawie stabilizacji w regionie) zgodnie z ustaleniami stron, wszystkie postanowienia embarga ONZ na broń przestają obowiązywać, o ile Rada Bezpieczeństwa nie zdecyduje inaczej. --------------------------------------------------