Dyrektywa Komisji

z dnia 2 kwietnia 1982 r.

dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 76/115/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach silnikowych

(82/318/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep [1], ostatnio zmieniona dyrektywą (EWG) 80/1267 [2], w szczególności jej art. 11,

uwzględniając dyrektywę Rady 76/115/EWG z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach silnikowych [3], ostatnio zmieniona dyrektywą 81/575/EWG [4], w szczególności jej art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

w interesie bezpieczeństwa drogowego Rada, dyrektywą 81/575/EWG, rozszerzyła zakres dyrektywy 76/115/EWG, która do tamtej chwili była ograniczona do pojazdów kategorii M1, w rozumieniu załącznika I do dyrektywy 70/156/EWG, na wszystkie klasy pojazdów silnikowych; to rozszerzenie zakresu było możliwe dzięki postępowi technicznemu osiągniętemu dotychczas; jednakże wprowadzenie w życie tego środka spowoduje konieczność dostosowania wymagań i testów określonych w dyrektywie z powiększonym zakresem; doświadczenie zdobyte w stosowaniu dyrektywy ujawniło potrzebę większego dostosowania niektórych przepisów do warunków konkretnych testów;

przepisy niniejszej dyrektywy są zgodne z opinią Komitetu ds. Adaptacji Postępu Technicznego Dyrektyw w sprawie Usuwania Barier Technicznych w Handlu Pojazdami Silnikowymi,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załącznikach I, II i III do dyrektywy 76/115/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1. Z mocą od dnia 1 października 1982 r. żadne Państwo Członkowskie nie może w odniesieniu do pojazdów silnikowych kategorii M1 z przyczyn dotyczących punktów mocowania pasów bezpieczeństwa:

- odmówić przyznania homologacji typu EWG, wydania świadectwa opisanego w art. 10 ust. 1 tiret ostatnie dyrektywy 70/156/EWG lub przyznania krajowej homologacji typu w odniesieniu do typu pojazdu silnikowego, lub

- zakazać wejścia do użytku pojazdów,

jeśli punkty mocowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach tego typu lub w tych pojazdach nie są zgodne z wymaganiami dyrektywy 76/115/EWG, zmienioną niniejszą dyrektywą.

2. Z mocą od dnia 1 października 1983 r. w odniesieniu do pojazdów silnikowych kategorii M1 Państwa Członkowskie:

- nie będą wydawać świadectwa określonego w art. 10 ust. 1 tiret ostatnie dyrektywy 70/156/EWG w odniesieniu do typu pojazdu silnikowego, w którym punkty mocowania pasów bezpieczeństwa nie spełniają wymagań dyrektywy 76/115/EWG, zmienioną niniejszą dyrektywą,

- mogą odmówić wydania krajowej homologacji typu w odniesieniu do typu pojazdu silnikowego, w którym punkty mocowania pasów bezpieczeństwa nie spełniają wymagań dyrektywy 76/115/EWG, zmienioną niniejszą dyrektywę.

W przypadku niektórych samochodów typu kabriolet lub samochodów ze zdejmowanym dachem, zatwierdzonych zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 76/115/EWG ppkt 4.3.2 w pierwotnym brzmieniu, wyżej wymienioną datę zastępuje się datą 1 października 1986 r.

3. Z mocą od dnia 1 października 1984 r. Państwa Członkowskie mogą zakazać wprowadzenia do użytku pojazdów kategorii M1, w których punkty mocowania pasów bezpieczeństwa nie spełniają wymagań dyrektywy (EWG) 76/115 zmieniona niniejszą dyrektywą.

Niniejszy przepis nie ma zastosowania do niektórych samochodów typu kabriolet lub samochodów ze zdejmowanym dachem zatwierdzonych zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 76/115/EWG ppkt 4.3.2 w pierwotnym brzmieniu.

Artykuł 3

1. Z mocą od dnia 1 października 1982 r. żadne Państwo Członkowskie nie może w odniesieniu do przyczyn odnoszących się do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa pojazdów silnikowych kategorii innej niż M1:

- odmówić przyznania homologacji typu EWG, wydania świadectwa opisanego w art. 10 ust. 1 tiret ostatnie dyrektywy 70/156/EWG lub przyznania krajowej homologacji w odniesieniu do typu pojazdu silnikowego, lub

- zakazać wejścia do użytku pojazdów,

jeśli punkty mocowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach tego typu lub w tych pojazdach są zgodne z wymaganiami dyrektywy 76/115/EWG, zmienioną niniejszą dyrektywą.

2. Bez względu na powyższy ust. 1 żadne Państwo Członkowskie nie może w odniesieniu do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa:

- odmówić do dnia 30 września 1986 r. przyznania homologacji typu EWG, wydania świadectwa określonego w art. 10 ust. 1 tiret ostatnie dyrektywy 70/156/EWG lub przyznania krajowej homologacji w odniesieniu do typu pojazdu silnikowego kategorii N2 i N3,

- zakazać do dnia 30 września 1987 r. wejścia do użytku pojazdów tych kategorii,

jeśli ten typ pojazdu lub tych pojazdów nie jest wyposażony w punkty mocowania pasów bezpieczeństwa.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 30 września 1982 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 1982 r.

W imieniu Komisji

Karl-Heinz Narjes

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1.

[2] Dz.U. L 375 z 31.12.1980, str. 34.

[3] Dz.U. L 24 z 30.1.1976, str. 6.

[4] Dz.U. L 209 z 29.7.1981, str. 30.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

Zmiany do załączników do dyrektywy 76/115/EWG

ZAŁĄCZNIK I – DEFINICJE, WNIOSKI O HOMOLOGACJĘ TYPU EWG, HOMOLOGACJA TYPU EWG, SPECYFIKACJE, BADANIA, ZGODNOŚĆ PRODUKCJI, INSTRUKCJE

Ppkt 1.9. Skreśla się wyrazy "(tip-up)" w wersji angielskiej.

Ppkt 2.2.1 otrzymuje brzmienie:

"2.2.1. Rysunki ogólnego układu elementu pojazdu w odpowiedniej skali przedstawiające umieszczenie punktów mocowania pasów, skutecznych punktów mocowań pasów (w przypadku stosowania) oraz szczegółowe rysunki punktów mocowania pasów, a także elementu, do którego są przymocowane".

Ppkt 4.1.1 otrzymuje brzmienie:

"4.1.1. H jest punktem odniesienia w rozumieniu Załącznika do dyrektywy 77/649/EWG ppkt 1.1 i musi być ustalony zgodnie z procedurą określoną w tej dyrektywie.

4.1.1.1. Punkt H’ jest punktem odniesienia odpowiadającym H zgodnie w rozumieniu ppkt 4.1.1 i jest ustalany dla wszystkich normalnych pozycji, w których używany jest fotel.

4.1.1.2. Punkt R jest punktem odniesienia fotela określonym w załączniku III do dyrektywy 77/649/EWG ppkt 1.2".

Ppkt 4.1.2 otrzymuje brzmienie:

"4.1.2. Linia odniesienia to linia prosta określona w załączniku III do dyrektywy 77/649/EWG ppkt 3.4."

Ppkt 4.1.4 otrzymuje brzmienie:

"4.1.4. Punkt C jest punktem umieszczonym pionowo 450 mm nad punktem R. Jednakże jeżeli odległość S określona w ppkt 4.1.6 jest nie mniejsza niż 280 mm i jeżeli wybrana została przez producenta formuła zmienna BR = 280 mm + 0 78 S określona w ppkt 4.4.4.3, odległość w pionie między C a R wynosi 500 mm".

Ppkt 4.1.5. Wyrazy "punkt H" zastępuje się wyrazami "punkt H’".

Ppkt 4.1.6.2.1 otrzymuje brzmienie:

"4.1.6.2.1. Płaszczyzna P dla siedzenia kierowcy to pionowa płaszczyzna równoległa do wzdłużnej płaszczyzny przecięcia pojazdu, która przechodzi przez środek koła kierownicy w płaszczyźnie krawędzi koła kierownicy, a kierownica, jeśli ma możliwość regulacji położenia, znajduje się w środkowym położeniu".

Ppkt 4.1.6.2.3. Ostatni wiersz otrzymuje brzmienie:

"A≥300 mm, jeżeli siedzenie ławkowe zostało przystosowane do więcej niż dwóch pasażerów."

Ppkt 4.3.4. Dodaje się, co następuje:

"W tym przypadku wystarczają dwa niższe punkty mocowania".

Skreśla się ppkt 4.4.2.3.

Ppkt 4.4.3. W wersji niderlandzkiej dodaje się wyraz "effectief".

Ppkt 4.4.3.1 otrzymuje brzmienie:

"4.4.3.1. Kąty α1 i α2 muszą wynosić od 30° do 80° dla wszystkich normalnych pozycji użytkowych fotela. Jeżeli w przypadku foteli przednich pojazdów mechanicznych kategorii M przynajmniej jeden z kątów α1 i α2 jest stały we wszystkich normalnych ustawieniach użytkowych fotela, jego wartość powinna wynosić 60° ± 10°."

Ppkt 4.4.3.2 otrzymuje brzmienie:

"4.4.3.2. W przypadku kanap w pojazdach silnikowych innych niż kategorii M1 siedzenia tylne i siedzenia regulowane z urządzeniem regulującym w rozumieniu ppkt 1.12 z kątem pochylenia oparcia siedzenia mniejszym niż 20o (patrz załącznik III, rysunek 1), kąty α1 i α2 mogą być poniżej wartości podanej w ppkt 4.4.3.1, pod warunkiem że wynoszą nie mniej niż 20o w każdej normalnej pozycji użytkowania."

Ppkt 4.4.4.1 otrzymuje brzmienie:

"4.4.4.1. Jeśli używana jest prowadnica pasa lub podobne urządzenie, które wpływa na położenie skuteczne górnego punktu mocowania pasa bezpieczeństwa, miejsce to określa się w sposób konwencjonalny przez rozważenie położenia punktu mocowania w momencie, kiedy wzdłużna linia środkowa pasa przechodzi przez punkt J1 poprowadzony z punktu R przez następujące trzy segmenty:

RZ , który jest segmentem linii odniesienia mierzonej w pozycji do góry od R i mierzącej 530 mm,

ZX , który jest segmentem prostopadłym do wzdłużnej płaszczyzny przecięcia pojazdu, mierzonym od punktu Z w kierunku punktu mocowania, o długości 120 mm,

XJ1 , który jest segmentem prostopadłym do płaszczyzny określonej segmentami RZ i ZX, mierzonym w kierunku do przodu od punktu X, o długości 60 mm.

Punkt J2 jest określony symetrycznie do punktu J1 względem wzdłużnej płaszczyzny pionowej przechodzącej przez linię odniesienia opisaną w ppkt 4.1.2 danego manekina usytuowanego na fotelu."

Ppkt 4.4.4.2 otrzymuje brzmienie:

"4.4.4.2. Skuteczny górny punkt mocowania musi znajdować się poniżej płaszczyzny FN, która przebiega prostopadle do wzdłużnej płaszczyzny środkowej fotela oraz pod katem 65° w stosunku do linii odniesienia. Kąt można zmniejszyć do 60° w przypadku foteli tylnych. Płaszczyznę FN należy tak ustawić, aby przecinała linię odniesienia w punkcie D w taki sposób, że GRD = 315 mm + 1,8 S. Jednakże kiedy S ≤ 200 mm, GRD przyjmuje wartość 675 mm."

Ppkt 4.4.4.3 otrzymuje brzmienie:

"4.4.4.3. Skuteczny górny punkt mocowania pasa musi znajdować się za płaszczyzną FK przebiegającą prostopadle do wzdłużnej płaszczyzny środkowej fotela oraz przecinającą linię odniesienia w punkcie B pod katem 120° w taki sposób, że BR = 260 mm + S. Kiedy S ≥ 280 mm, producent może użyć BR = 260 mm + 0,8 według swojego uznania."

Ppkt 4.4.4.5. "H" zastępuje się "R".

Ppkt 4.4.4.6 otrzymuje brzmienie:

"4.4.4.6. Zamocowanie efektywne wyższego pasa musi być umieszczone ponad poziomą płaszczyzną przechodzącą przez punkt C zdefiniowany w ppkt 4.1.4."

Ppkt 4.4.4.7 otrzymuje brzmienie:

"4.4.4.7. Ponadto do punktu górnego mocowania wymienionego w ppkt 4.3.1 mogą zostać dołączony inny skuteczny górny punkt mocowania, jeśli spełniony jest jeden z następujących warunków:

4.4.4.7.1. Dodatkowe punkty mocowania spełniają wymagania ustanowione w ppkt 4.4.4.1–4.4.4.6.

4.4.4.7.2. Dodatkowe punkty mocowania mogą być używane bez pomocy narzędzi, zgodnie z wymaganiami ustalonymi w ppkt 4.4.4.5 i 4.4.4.6 i są umieszczone w jednym z położeń określonych przez zmianę położenia opisanego w załączniku III rysunek 1 – 80 mm ponad lub poniżej w pozycji pionowej.

4.4.4.7.3. Punkt(-y) mocowania jest/są przeznaczone do pasa uprzęży, spełnia/ją wymagania ustalone w ppkt 4.4.4.6, znajduje(-ą) się za poprzeczną płaszczyzną przechodzącą przez linie odniesienia i jest/są umieszczone:

4.4.4.7.3.1. W przypadku pojedynczego punktu mocowania wewnątrz obszaru wspólnego dla dwóch dwuścianów opisanych przez linie pionowe przechodzące przez punkty J1 i J2 w rozumieniu ppkt 4.4.4.1, których sekcje poziome są określone w załączniku III rysunek 2;

4.4.4.7.3.2. W przypadku dwóch punktów mocowań wewnątrz któregokolwiek odpowiedniego dwuścianu z określonych powyżej, pod warunkiem że każdy punkt mocowania jest oddalony nie więcej niż 50 mm od symetrycznie oddalonego lustrzanego odbicia drugiego punktu mocowania względem płaszczyzny P, określonej w ppkt 4.1.6 danego siedzenia."

4.5.1. W wersji niderlandzkiej "(7,16 duim)" zastępuje się "(7/16)".

Po ppkt 4.5.1 dodaje się nowe ppkt 4.5.2 i 4.5.3 w brzmieniu:

"4.5.2. Jeśli pojazd jest wyposażony przez producenta w pasy bezpieczeństwa, które są dołączone do wszystkich punktów mocowań przeznaczonych dla danego fotela, te punkty mocowania nie muszą spełniać wymagań przewidzianych w ppkt 4.5.1, pod warunkiem że są zgodne z innymi przepisami niniejszej dyrektywy. Wymagania określone w ppkt 4.5.1 również nie mają zastosowania do dodatkowych punktów mocowań, które spełniają warunki wymienione w ppkt 4.4.4.7.3.

4.5.3. Musi istnieć możliwość oddzielenia pasa bezpieczeństwa i punktu mocowania bez uszkodzenia tego ostatniego."

Ppkt 5.1.2 otrzymuje brzmienie:

"5.1.2. Fotele dopasowuje i umieszcza się w pozycji do prowadzenia lub użycia wybranego przez obsługę techniczną przeprowadzającą testy, aby wprowadzić jak najbardziej skrajne warunki w odniesieniu do wytrzymałości systemu. W raporcie opisuje się ustawienie foteli. Tylne siedzenie, jeżeli jego pochylenie można regulować, ustawia się zgodnie z położeniem określonym przez producenta lub, jeśli nie ma takiego określenia, w pozycji odpowiadającej w jak największym stopniu skutecznemu kątowi tylnego siedzenia do 25° dla pojazdów kategorii M1 i N1 i do 15° dla pojazdów wszystkich innych kategorii."

Ppkt 5.3.2 "10° + 5°" zastępuje się "10 ± 5°".

Ppkt 5.3.3. W wersji niderlandzkiej wyraz "kort" zastępuje się wyrazem "snel".

Ppkt 5.3.5.1. Dodaje się, co następuje:

"Ponadto w przypadku gdy występuje więcej punktów mocowań niż te przewidziane w ppkt 4.3, te punkty mocowania podlegają testom określonym w ppkt 5.4.5, w którym obciążenia są przekazywane do punktu mocowania za pomocą urządzenia odtwarzającego geometrię typu pasa bezpieczeństwa przeznaczonego do dołączenia do tych punktów mocowań."

Ppkt. 5.4.1.2, 5.4.1.3, 5.4.2.1 i 5.4.2.2. Dodaje się, co następuje:

"W przypadku pojazdów w kategoriach innych niż M1 i N1 obciążenie testowe wynosi 675 ± 20 daN."

Ppkt 5.4.3. Dodaje się, co następuje:

"W przypadku pojazdów w kategoriach innych niż M1 i N1 obciążenie testowe wynosi 1110 ± 20 daN."

Ppkt 5.4.4.2. Dodaje się, co następuje:

"W przypadku pojazdów w kategoriach innych niż M1 i N1 siła ta musi być równa 10-krotnej masie całego fotela."

Po ppkt 5.4.4.2 dodaje się nowy ppkt 5.4.5 w brzmieniu:

"5.4.5. Badanie w układzie pasów specjalnego typu

5.4.5.1. Obciążenie testowe 1350 ± 20 daN stosowane jest do urządzenia ciągnącego (patrz załącznik IV rysunek 2) dołączonego do punktu mocowania takiego pasa bezpieczeństwa za pomocą urządzenia imitującego geometrię pasa lub pasów klatki piersiowej.

5.4.5.2. W tym samym czasie stosuje się siłę pociągową 1350 ± 20 daN do urządzenia ciągnącego (patrz załącznik IV rysunek 3) dołączonego do dwóch niższych punktów mocowań pasa.

5.4.5.3. W przypadku pojazdów w kategoriach innych niż M1 i N1 obciążenie testowe wynosi 675 ± 20 daN."

Ppkt 5.5.2 otrzymuje brzmienie:

"5.5.2. W pojazdach, w których wykorzystywane są takie urządzenia, urządzenia przesuwania i unieruchamiania pozwalające osobom zajmującym wszystkie siedzenia opuszczać pojazd muszą nadawać się do obsługi ręcznej po ustaniu działania siły pociągowej."

ZAŁĄCZNIK II – ZAŁĄCZNIK DO ŚWIADECTWA HOMOLOGACJI TYPU EWG POJAZDU: PUNKTY MOCOWANIA PASÓW BEZPIECZEŃSTWA.

Przypis 1: Uwagi wyjaśniające otrzymują brzmienie:

""A" dla pasa trzypunktowego,

"B" dla pasa biodrowego,

"S" dla specjalnego typu pasów; w tym przypadku charakter typów wyjaśniony jest pod hasłem "Uwagi",

"Ar", "Br" lub "Sr" dla pasów ze zwijaczami,

"Are", "Bre" lub "Sre" dla pasów ze zwijaczami i urządzeniami absorbującymi energię w co najmniej jednym punkcie mocowania."

W załączniku III wprowadza się następujące zmiany:

ZAŁĄCZNIK III

Rysunek 1

Miejsca umieszczenia skutecznych punktów mocowań pasów

+++++ TIFF +++++

Rysunek 2

Wyższe skuteczne punkty mocowania zgodnie z załącznikiem I ppkt 4.4.4.7.3

+++++ TIFF +++++

ZAŁĄCZNIK IV: Dodaje się następujący rysunek:

+++++ TIFF +++++

Rysunek 3

--------------------------------------------------