Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3076/78

z dnia 21 grudnia 1978 r.

w sprawie przywozu chmielu z państw trzecich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1170/77 [2], w szczególności jego art. 5 ust. 3 i art. 18,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 5 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 stanowi, że chmiel i produkty chmielowe pochodzące z państw trzecich mogą być przywożone tylko wtedy, gdy ich normy jakości są przynajmniej równoważne minimalnym wymaganiom obowiązującym w obrocie takimi produktami zbieranymi we Wspólnocie lub ich pochodnymi; jednakże stanowi ono, że produkty te są uznawane za spełniające powyższe wymagania wyłącznie wtedy, gdy załączone jest do nich świadectwo wydane przez władze państwa pochodzenia i uznane za równoważne certyfikatowi wymaganemu przy dopuszczaniu do obrotu chmielu i produktów chmielowych pochodzenia wspólnotowego;

szczegółowe zasady dotyczące kontroli tych wymogów, sporządzania świadectw oraz uznawania równoważności tych świadectw zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1646/78 [3] i rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2397/78 [4], zmienionych rozporządzeniem (EWG) nr 2709/78 [5];

doświadczenie zdobyte od czasu wejścia w życie powyższych rozporządzeń wskazuje, że konieczne jest ich uzupełnienie oraz, w celu uproszczenia czynności administracyjnych, zebranie w jednym rozporządzeniu wszystkich przepisów dotyczących dopuszczania do swobodnego obrotu chmielu i produktów pochodnych pochodzących z państw trzecich oraz odrębnego uregulowania kwestii równoważności świadectw wydawanych w państwach trzecich;

rozporządzenie Rady (EWG) nr 1784/77 z dnia 19 lipca 1977 r. dotyczące certyfikacji chmielu [6] określa bardzo ścisłe wymogi dopuszczania do obrotu produktów chmielowych, w szczególności mieszanek; obecnie nie istnieje metoda skutecznej kontroli na granicach, czy wymagania te są przestrzegane; jedynie zobowiązanie państw wywożących do przestrzegania wymogów wspólnotowych dla wprowadzania tych produktów do obrotu może zastąpić taką kontrolę; konieczne jest zatem, aby załączać do wymienionych produktów świadectwa określone w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71;

minimalne wymagania dla dopuszczania chmielu do obrotu zostały ustalone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 890/78 z dnia 28 kwietnia 1978 r., ustanawiającym szczegółowe zasady certyfikacji chmielu [7]; konieczne jest ustanowienie szczegółowych zasad kontroli tych wymagań przy przywozie chmielu z państw trzecich bez świadectwa uznawanego za równoważne;

w celu ułatwienia kontroli przeprowadzanej przez właściwe władze Państw Członkowskich niezbędne jest określenie formy i, w miarę potrzeby, treści tych świadectw oraz zasad ich używania;

w celu uwzględnienia praktyki handlowej właściwe władze muszą mieć prawo, w przypadku podziału przesyłanej partii towaru, do sporządzania pod swym nadzorem wypisu ze świadectwa w odniesieniu do każdej nowej przesyłki towaru wynikającej z podziału;

analogicznie do wspólnotowego systemu certyfikacji niektóre produkty powinny być, z powodu ich użycia, wyłączone spod kontroli lub obowiązku przedstawiania świadectw przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu;

Komitet Zarządzający ds. Chmielu nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Dopuszczanie do swobodnego obrotu we Wspólnocie pochodzących z państw trzecich produktów wymienionych w art. 1 rozporządzenia nr 1696/71/EWG uzależnione jest od dostarczenia dowodu spełnienia wymagań określonych w art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia.

2. Dowód, o którym mowa w ust. 1, jest dostarczany:

a) w odniesieniu do szyszek chmielu objętych pozycją 12.06 Wspólnej Taryfy Celnej przez przedstawienie:

- świadectwa określonego w art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia, zwanego dalej "świadectwem równoważności",

- lub świadectwa kontroli określonego w art. 4 niniejszego rozporządzenia;

b) w odniesieniu do produktów innych niż szyszki chmielowe i do soku oraz ekstraktów chmielu objętych odpowiednio pozycją 12.06 i podpozycją 13.03 A VI, Wspólnej Taryfy Celnej przez przedstawienie świadectwa równoważności.

3. Dla celów niniejszego rozporządzenia "przesyłka" oznacza pewną ilość produktu posiadającą jednolite cechy i wysyłaną w tym samym czasie przez jednego nadawcę do jednego odbiorcy.

Artykuł 2

1. Świadectwo równoważności, określone w art. 1 ust. 2 lit. a) i b), sporządzane jest dla każdej przesyłki na formularzu według wzoru ustalonego w załączniku I oraz zgodnie ze wskazówkami zawartymi w załączniku IV i składa się z oryginału i dwóch kopii.

2. Świadectwo równoważności jest ważne tylko wówczas, gdy zostało należycie wypełnione i poświadczone przez jedną z właściwych władz w państwie trzecim pochodzenia.

3. Świadectwo równoważności uważa się za należycie poświadczone, jeżeli zawiera ono miejsce i datę wydania oraz jest podpisane i opatrzone pieczęcią władzy emitującej.

Artykuł 3

1. Każda jednostka opakowania zbiorczego objęta świadectwem równoważności zawiera następujące dane w jednym z języków Wspólnoty:

- opis produktu,

- odmianę lub odmiany,

- kraj pochodzenia,

- oznaczenia i numery wymienione w rubryce 9 świadectwa równoważności lub wyciągu z niego.

2. Informacje należy umieścić w sposób czytelny i nieusuwalny na zewnętrznej powierzchni opakowania za pomocą znaków o ujednoliconej wielkości.

Artykuł 4

1. Świadectwo kontroli określone w art. 1 ust. 2 lit. a) tiret drugie jest wydawane w odniesieniu do każdej przesyłki przez właściwe władze Państw Członkowskich po przeprowadzeniu kontroli zgodności z minimalnymi wymogami dopuszczenia do obrotu, określonymi w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 890/78, zgodnie z metodami określonymi w art. 3 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia.

2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji nazwę i adres władz określonych w ust. 1, wraz z odciskami pieczęci urzędowych oraz, gdzie właściwe, odciskami stempli wyciskowych właściwych władz.

3. Świadectwo kontroli jest sporządzane w jednym oryginale i dwóch kopiach, na formularzu według wzoru zamieszczonego w załączniku III oraz zgodnie ze wskazówkami zawartymi w załączniku IV.

Artykuł 5

1. W przypadku gdy przesyłka objęta świadectwem równoważności zostaje podzielona przed dopuszczeniem do swobodnego obrotu, wyciąg ze świadectwa wystawia się dla każdej nowej przesyłki wynikającej z takiego podziału. Świadectwo zastępuje się konieczną liczbą wyciągów. Każdy wyciąg sporządzany jest przez zainteresowaną stronę w jednym oryginale i dwóch kopiach na formularzu według wzoru podanego w załączniku II oraz zgodnie z przepisami odnoszącymi się do świadectwa równoważności określonego w art. 2 ust. 1.

2. Organy celne opatrują w następstwie oryginał i obie kopie świadectwa równoważności swoimi uwagami oraz kontrasygnują oryginał i dwie kopie każdego wyciągu. Zachowują one oryginał świadectwa, obydwie kopie przesyłają do organu właściwego do spraw zapewniania zgodności z systemem certyfikacji określonym w art. 1 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 1784/77, a następnie zwracają oryginał i dwie kopie każdego wyciągu osobie zainteresowanej.

Artykuł 6

Przy dopełnianiu formalności celnych wymaganych dla dopuszczenia do swobodnego obrotu we Wspólnocie produktu, do którego odnosi się świadectwo równoważności, wyciąg lub świadectwo kontroli, oryginał i obydwie kopie przedstawiane są organom celnym, które kontrasygnują je i zachowują oryginał. Organy celne przesyłają jedną z kopii organowi właściwemu do spraw nadzoru nad systemem certyfikacji określonym w art. 1 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 1784/77, w Państwie Członkowskim, w którym dany produkt zostaje dopuszczony do swobodnego obrotu. Drugą kopię zwraca się importerowi, który musi zachować ją co najmniej przez trzy lata.

Artykuł 7

W przypadku odsprzedaży po wprowadzeniu do swobodnego obrotu do produktu należy załączyć fakturę lub inny dokument handlowy sporządzony przez sprzedającego, podający numer referencyjny świadectwa równoważności, wyciągu lub świadectwa kontroli, jak również nazwę organu, który je wydał, a także następujące informacje przeniesione:

1) ze świadectwa równoważności lub wyciągu:

a) dla szyszek chmielowych:

- opis produktu,

- wagę brutto,

- miejsce produkcji,

- rok zbioru,

- odmianę,

- kraj pochodzenia,

- oznaczenia i numery identyfikacyjne wymienione w sekcji 9 świadectwa;

b) dla produktów wytwarzanych z chmielu, oprócz danych wymienionych w ust. 1 lit. a): miejsce i datę przetworzenia;

2) ze świadectwa kontroli:

- opis produktu,

- wagę brutto,

- oznaczenia i numery opakowań.

Artykuł 8

W drodze odstępstwa od niniejszego rozporządzenia przedstawianie dokumentów określonych w art. 1 ust. 2 ani zgodność z przepisami art. 3 nie jest wymagana przy dopuszczaniu do swobodnego obrotu następujących rodzajów chmielu i produktów chmielowych w opakowaniach o wadze nieprzekraczającej 500 g w przypadku szyszek chmielowych i chmielu sproszkowanego oraz 150 g w przypadku ekstraktów chmielowych:

a) małych opakowań przeznaczonych do sprzedaży na użytek własny poszczególnych osób;

b) przeznaczonych do doświadczeń naukowych i technicznych;

c) przeznaczonych na targi objęte specjalnymi ustaleniami celnymi dotyczącymi targów.

Opis, waga i przeznaczenie końcowe produktu powinny znajdować się na opakowaniu zbiorczym.

Artykuł 9

Rozporządzenia (EWG) nr 1646/78 i (EWG) nr 2397/78 niniejszym tracą moc.

Jednakże formularz umieszczony w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2397/78 i formularz świadectwa kontroli określony w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1646/78 wydawanego przez Państwa Członkowskie obowiązują do dnia 1 stycznia 1981 r.

Artykuł 10

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1979 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1978 r.

W imieniu Komisji

Finn Gundelach

Wiceprzewodniczący

[1] Dz.U. L 175 z 4.8.1971, str. 1.

[2] Dz.U. L 137 z 3.6.1977, str. 7.

[3] Dz.U. L 191 z 14.7.1978, str. 25.

[4] Dz.U. L 289 z 14.10.1978, str. 1.

[5] Dz.U. L 327 z 22.11.1978, str. 8.

[6] Dz.U. L 200 z 8.8.1977, str. 1.

[7] Dz.U. L 117 z 29.4.1978, str. 43.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK III

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK IV

ZASADY DOTYCZĄCE FORMULARZY WYMAGANYCH NA MOCY NINIEJSZEGO ROZPORZĄDZENIA

I. PAPIER

Należy używać papieru białego o gramaturze przynajmniej 40 g/m2.

II. FORMAT

Obowiązuje następujący format:

- 210 x 297 mm dla świadectwa równoważności i wyciągów z niego,

- 210 x 148 mm dla świadectwa kontroli.

III. JĘZYKI

A. Świadectwo równoważności musi być drukowane w jednym z języków urzędowych Wspólnoty; może ono również być drukowane w języku urzędowym bądź jednym z języków urzędowych państwa emitującego.

B. Wyciąg ze świadectwa równoważności i świadectwo kontroli musi być drukowane w jednym z języków urzędowych Wspólnoty, wyznaczonym przez właściwe władze emitującego Państwa Członkowskiego.

IV. WYPEŁNIANIE FORMULARZY

A. Formularze są wypełniane na maszynie do pisania lub ręcznie; w tym drugim przypadku powinny być one wypełniane czytelnie, tuszem i drukowanymi literami.

B. Każdy egzemplarz jest oznaczony indywidualnym numerem nadawanym przez władzę emitującą; jest on identyczny dla oryginału i jego dwóch kopii.

C. W przypadku świadectwa równoważności i jego wyciągów:

1) Rubryki 5 świadectwa nie wypełnia się w przypadku produktów chmielowych wytworzonych z mieszanek chmielowych.

2) Rubryki 7 i 8 wypełnia się dla wszystkich produktów chmielowych.

3) Opis produktów stanowi jeden z poniższych zwrotów:

a) "chmiel nieprzygotowany", tj. chmiel, który został poddany jedynie operacjom wstępnego suszenia i wstępnego pakowania;

b) "chmiel przygotowany", tj. chmiel, który został poddany operacjom końcowego suszenia i końcowego pakowania;

c) "chmiel sproszkowany" (obejmuje również granulaty i chmiel sproszkowany wzbogacony);

d) "zizomeryzowane ekstrakty chmielu", tj. ekstrakty, w których alfakwasy zostały poddane prawie całkowitej izomeryzacji;

e) "ekstrakty chmielu", tj. ekstrakty inne niż zizomeryzowane ekstrakty chmielu;

f) "mieszane produkty chmielowe", tj. mieszanka produktów wymienionych w lit. c), d) i e), z wyjątkiem chmielu.

4) Opis "chmiel nieprzygotowany" i "chmiel przygotowany" uzupełnia się zwrotem "pozbawiony nasion", jeśli zawartość nasion jest niższa niż 2 % wagi chmielu, oraz zwrotem "z nasionami" w pozostałych przypadkach.

5) W przypadkach gdy produkty wytworzone z chmielu otrzymane zostały z różnych odmian chmielu, i/lub w różnych miejscach produkcji, te różne odmiany i/lub miejsca produkcji podaje się w rubryce 9, z wyszczególnieniem poszczególnych odmian pochodzących z poszczególnych obszarów produkcji wchodzących w skład mieszanki w formie udziałów procentowych w wadze mieszanki.

--------------------------------------------------