UMOWA

między Unią Europejską a Republiką Korei w sprawie niektórych aspektów przewozów lotniczych

UNIA EUROPEJSKA,

z jednej strony, oraz

REPUBLIKA KOREI,

z drugiej strony,

zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,

STWIERDZAJĄC, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, iż niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych przez kilka państw członkowskich Unii Europejskiej z państwami trzecimi są niezgodne z prawem Unii Europejskiej,

STWIERDZAJĄC, że między niektórymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Republiką Korei zawarto pewną liczbę dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawierających podobne przepisy oraz że państwa członkowskie Unii Europejskiej mają obowiązek zastosować wszelkie właściwe środki w celu wyeliminowania niezgodności takich umów z traktatami UE,

STWIERDZAJĄC, że Unia Europejska ma wyłączne kompetencje w zakresie szeregu aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a państwami trzecimi,

STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Unii Europejskiej unijni przewoźnicy lotniczy mający siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a państwami trzecimi,

UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Unią Europejską a pewnymi państwami trzecimi, przewidujące możliwość nabywania przez obywateli tych państw trzecich praw własności w odniesieniu do przewoźników lotniczych posiadających koncesje wydane zgodnie z prawem Unii Europejskiej,

UZNAJĄC, że spójność postanowień dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Republiką Korei z prawem Unii Europejskiej zapewni solidną podstawę prawną dla przewozów lotniczych między Unią Europejską a Republiką Korei i umożliwi zachowanie ciągłości takich przewozów,

STWIERDZAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Republiką Korei, które nie są sprzeczne z prawem Unii Europejskiej, nie muszą zostać zmienione ani zastąpione,

STWIERDZAJĄC, że zmiany dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Republiką Korei potwierdziłyby doskonałe stosunki pomiędzy Unią Europejską a Republiką Korei w dziedzinie transportu lotniczego, oraz

STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszej Umowy celem Unii Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu lotniczego między Unią Europejską a Republiką Korei, naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi z Unii Europejskiej a przewoźnikami lotniczymi z Republiki Korei ani zmiana wykładni postanowień dotyczących praw przewozowych, zawartych w obowiązujących umowach dwustronnych o komunikacji lotniczej,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Postanowienia ogólne

1. Na użytek niniejszej Umowy:

a)	„państwa członkowskie” oznaczają państwa członkowskie Unii Europejskiej;

b)	„traktaty UE” oznaczają Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

c)	„Umawiająca się Strona” oznacza stronę niniejszej Umowy;

d)	„strona” oznacza stronę odpowiedniej dwustronnej umowy o komunikacji lotniczej;

e)	„przewoźnik lotniczy” oznacza również linię lotniczą.

2. Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną danej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej.

3. Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych z państwa członkowskiego będącego stroną danej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.

Artykuł 2

Wyznaczenie, upoważnienie i cofnięcie

1. Ust. 3 i 4 niniejszego artykułu mają pierwszeństwo przed odpowiednimi postanowieniami zawartymi w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, upoważnień oraz zezwoleń wydanych mu przez Republikę Korei oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia takich upoważnień lub zezwoleń.

2. Ust. 3 i 4 niniejszego artykułu mają pierwszeństwo przed odpowiednimi postanowieniami zawartymi w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez Republikę Korei przewoźnika lotniczego, upoważnień oraz zezwoleń wydanych mu przez zainteresowane państwo członkowskie oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia takich upoważnień lub zezwoleń.

3. Po otrzymaniu wyznaczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, oraz wniosków od wyznaczonego przewoźnika (wyznaczonych przewoźników), złożonych w odpowiedniej formie oraz w sposób odpowiedni dla zezwoleń eksploatacyjnych oraz pozwoleń technicznych, każda ze stron strona wydaje, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5 niniejszego artykułu, odpowiednie zezwolenia i pozwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez państwo członkowskie:

(i)	przewoźnik lotniczy ma siedzibę, zgodnie z postanowieniami traktatów UE, w państwie członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, oraz posiada ważną koncesję wydaną przez państwo członkowskie zgodnie z prawem Unii Europejskiej;

(ii)	państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze;

(iii)

główne miejsce prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego znajduje się na terytorium państwa członkowskiego, od którego otrzymał on ważną koncesję; oraz

(iv)

przewoźnik lotniczy stanowi własność, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw, oraz pozostaje pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub ich obywateli lub tych innych państw lub ich obywateli;

w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez Republikę Korei:

(i)	Republika Korei sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym; oraz

(ii)	Republika Korei lub obywatele Republiki Korei posiadają znaczący udział w tym przedsiębiorstwie lotniczym i sprawują nad nim skuteczną kontrolę, a przewoźnik lotniczy posiada ważną koncesję wydaną przez Republikę Korei;

c)	wyznaczona linia lotnicza spełnia warunki określone w przepisach ustawowych i wykonawczych stosowanych zwykle do wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych przez stronę rozpatrującą wniosek lub wnioski.

4. Każda ze stron może odmówić wydania zezwoleń eksploatacyjnych lub pozwoleń technicznych przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez drugą stronę, lub cofnąć, zawiesić lub ograniczyć takie zezwolenia lub pozwolenia, jeżeli:

w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez państwo członkowskie:

(i)	przewoźnik lotniczy nie ma siedziby, zgodnie z postanowieniami traktatów UE, w państwie członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, oraz nie posiada ważnej koncesji wydanej przez państwo członkowskie zgodnie z prawem Unii Europejskiej;

(ii)	państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje lub nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub w wyznaczeniu nie są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze;

(iii)

główne miejsce prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego, które wydało koncesję;

(iv)

przewoźnik lotniczy nie stanowi własności, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, bądź innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw, oraz nie pozostaje pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub ich obywateli lub tych innych państw lub ich obywateli;

(v)

przewoźnik lotniczy otrzymał już zezwolenie na działalność zgodnie z dwustronną umową między Republiką Korei a innym państwem członkowskim, a Republika Korei może wykazać, że wykonywanie praw przewozowych zgodnie z niniejszą umową na trasie, która zawiera punkt znajdujący się na terytorium wspomnianego innego państwa członkowskiego, byłoby obejściem ograniczeń praw przewozowych nałożonych przez tę inną umowę; lub

(vi)

przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez państwo członkowskie, nie istnieje dwustronna umowa o przewozach lotniczych między Republiką Korei a tym państwem członkowskim, a państwo to odmówiło przyznania praw przewozowych przewoźnikowi wyznaczonemu przez Republikę Korei;

w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez Republikę Korei:

(i)	Republika Korei nie sprawuje ani nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym; lub

(ii)	Republika Korei ani obywatele Republiki Korei nie posiadają znaczącego udziału w tym przedsiębiorstwie lotniczym i nie sprawują nad nim skutecznej kontroli, lub przewoźnik lotniczy nie posiada ważnej koncesji wydanej przez Republikę Korei;

c)	wyznaczona linia lotnicza nie spełnia warunków określonych w przepisach ustawowych i wykonawczych stosowanych zwykle do wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych przez stronę przyznającą przedmiotowe prawa.

5. Wykonując swoje prawa wynikające z ust. 4 niniejszego artykułu i bez uszczerbku dla swoich praw wynikających z ust. 4 lit. a) ppkt (v) i (vi) niniejszego artykułu, Republika Korei powstrzymuje się od dyskryminacji przewoźników pochodzących z państw członkowskich ze względu na ich przynależność państwową.

Artykuł 3

Prawa dotyczące kontroli regulacyjnej

1. Ust. 2 niniejszego artykułu uzupełnia odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. c).

2. Jeżeli państwo członkowskie (zwane dalej „pierwszym państwem członkowskim”) wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje drugie państwo członkowskie, prawa Republiki Korei zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między pierwszym państwem członkowskim a Republiką Korei mają również zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez drugie państwo członkowskie oraz w odniesieniu do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.

Artykuł 4

Opodatkowanie paliwa lotniczego

1. Ust. 2 niniejszego artykułu uzupełnia odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).

2. Niezależnie od jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne z postanowień wymienionych w załączniku II lit. d) nie jest przeszkodą dla państwa członkowskiego w nałożeniu w sposób wolny od dyskryminacji podatków, opłat specjalnych, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium, przeznaczone do użytku w statku powietrznym wyznaczonego przewoźnika lotniczego pochodzącego z Republiki Korei, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.

Artykuł 5

Zgodność z zasadami konkurencji

1. Niezależnie od jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne z postanowień każdej z umów wymienionych w załączniku I nie może:

a)	sprzyjać zawieraniu porozumień między przedsiębiorstwami, decyzjom związków przedsiębiorstw lub uzgodnionym praktykom zapobiegającym konkurencji, zakłócającym ją lub ją ograniczającym;

b)	wzmacniać skutków porozumienia, decyzji lub uzgodnionej praktyki, o których mowa w lit. a) ; lub

c)	przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków zapobiegających konkurencji, zakłócających ją lub ją ograniczających.

2. Nie stosuje się postanowień umów wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 6

Załączniki do Umowy

Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.

Artykuł 7

Przegląd lub zmiany

Umawiające się Strony mogą, w dowolnym czasie, poddać przeglądowi lub zmienić niniejszą Umowę za obopólną pisemną zgodą.

Artykuł 8

Wejście w życie

1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po późniejszej z dat, w których Umawiające się Strony przekazały sobie wzajemnie pisemne notyfikacje stwierdzające, iż wewnętrzne procedury stron niezbędne do wejścia w życie niniejszej Umowy zostały zakończone.

2. Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Republiką Korei, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku I lit. b). Niniejszą Umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie.

Artykuł 9

Utrata mocy obowiązującej

1. W przypadku utraty mocy obowiązującej umowy wymienionej w załączniku I tracą jednocześnie moc wszystkie postanowienia niniejszej Umowy odnoszące się do tej umowy.

2. W przypadku utraty mocy obowiązującej wszystkich umów wymienionych w załączniku I niniejsza Umowa traci moc z dniem utraty mocy obowiązującej przez ostatnią z tych umów.

NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 czerwca 2020 r., w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz koreańskim, przy czym każdy z tych tekstów jest równie autentyczny.

ZAŁĄCZNIK I

WYKAZ UMÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 NINIEJSZEJ UMOWY

Umowy o komunikacji lotniczej między Republiką Korei a państwami członkowskimi Unii Europejskiej, wraz z ewentualnymi zmianami, modyfikacjami lub uzupełnieniami, które w dniu podpisania niniejszej Umowy były podpisane i weszły w życie:

—	Umowa między rządem federalnym Austrii a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Wiedniu w dniu 15 maja 1979 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Austria”;

—	Umowa między rządem Królestwa Belgii a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Brukseli w dniu 20 października 1975 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Belgia”;

—	Umowa między rządem Republiki Bułgarii a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Sofii w dniu 19 sierpnia 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Bułgaria”;

—	Umowa między rządem Republiki Chorwacji a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej, sporządzona w Zagrzebiu w dniu 30 grudnia 2015 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Chorwacja”;

—

Umowa między rządem Czeskiej i Słowackiej Republiki Federacyjnej a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej, sporządzona w Seulu w dniu 26 października 1990 r., zmieniona Umową między rządem Republiki Czeskiej a rządem Republiki Korei zmieniającą Umowę między rządem Czeskiej i Słowackiej Republiki Federacyjnej a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej, podpisaną w Seulu dnia 26 października 1990 r., zawarta w drodze wymiany not dyplomatycznych w dniach 3 grudnia 2004 r. i 14 lutego 2005 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Republika Czeska”;

—	Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Republiki Finlandii a rządem Republiki Korei, sporządzona w Seulu w dniu 12 listopada 1996 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Finlandia”;

—	Umowa między rządem Republiki Francuskiej a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Seulu w dniu 7 czerwca 1974 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Francja”;

—	Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Federalnej Niemiec a rządem Republiki Korei, sporządzona w Bonn w dniu 7 marca 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Niemcy”;

—	Umowa między rządem Republiki Greckiej a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Atenach w dniu 25 stycznia 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Grecja”;

—	Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Węgier a rządem Republiki Korei, sporządzona w Seulu w dniu 28 listopada 2014 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Węgry”;

—	Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Republiki Łotwy a rządem Republiki Korei, sporządzona w Nowym Jorku w dniu 28 września 2018 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Łotwa”;

—	Umowa między rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej, sporządzona w Luksemburgu w dniu 27 września 2000 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Luksemburg”;

—	Umowa między rządem Republiki Korei a rządem Republiki Malty o komunikacji lotniczej pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Valletcie w dniu 25 marca 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Malta”;

—	Umowa o transporcie lotniczym między rządem Królestwa Niderlandów a rządem Republiki Korei, sporządzona w Hadze w dniu 24 czerwca 1970 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Niderlandy”;

—	Umowa między rządem Rzeczpospolitej Polskiej a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej, sporządzona w Seulu w dniu 14 października 1991 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Polska”;

—	Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Republiki Portugalskiej a rządem Republiki Korei, podpisana w Seulu w dniu 25 maja 2018 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Portugalia”.

—	Umowa między rządem Rumunii a rządem Republiki Korei dotycząca cywilnego transportu lotniczego pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Seulu w dniu 10 marca 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Rumunia”;

—	Umowa między rządem Czeskiej i Słowackiej Republiki Federacyjnej a rządem Republiki Korei o komunikacji lotniczej, sporządzona w Seulu w dniu 26 października 1990 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Słowacja”;

—	Umowa o transporcie lotniczym między rządem Królestwa Hiszpanii a rządem Republiki Korei, sporządzona w Seulu w dniu 21 czerwca 1989 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Hiszpania”.

Umowy o komunikacji lotniczej oraz inne ustalenia parafowane lub podpisane między Republiką Korei a państwami członkowskimi Unii Europejskiej, wraz z ewentualnymi zmianami, modyfikacjami lub uzupełnieniami, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie:

—	Umowa między rządem Republiki Korei a rządem Królestwa Danii o regularnych przewozach lotniczych pomiędzy i poza ich terytoriami, parafowana w Seulu w dniu 6 września 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Dania”;

—	Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Republiki Włoskiej a rządem Republiki Korei, podpisana w Rzymie w dniu 17 października 2018 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Włochy”;

—	Umowa między rządem Republiki Korei a rządem Królestwa Szwecji o regularnych przewozach lotniczych pomiędzy i poza ich terytoriami, parafowania w Seulu w dniu 6 września 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Republika Korei–Szwecja”;

—	Protokół ustaleń między władzami lotniczymi Republiki Korei a władzami lotniczymi Francji, podpisany w Paryżu w dniu 23 maja 2002 r., zwany dalej w załączniku II „protokołem ustaleń Republika Korei–Francja z 2002 r.”;

—

Uzgodniony protokół między delegacją Republiki Korei a delegacją Królestwa Hiszpanii dotyczący kwestii związanych z Umową o transporcie lotniczym między Republiką Korei a Królestwem Hiszpanii, podpisany w Seulu w dniu 15 grudnia 2005 r., zwany dalej w załączniku II „uzgodnionym protokołem Republika Korei–Hiszpania z 2005 r.”.

ZAŁĄCZNIK II

WYKAZ ARTYKUŁÓW ZAWARTYCH W UMOWACH WYMIENIONYCH W ZAŁĄCZNIKU I, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2–4 NINIEJSZEJ UMOWY

Wyznaczenie:

—	art. 3 ust. 1, 2 i 3 umowy Republika Korei–Austria;

—	art. 3 ust. 1, 2 i 3 umowy Republika Korei–Belgia;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Bułgaria;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Chorwacja;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Republika Czeska;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Dania;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Finlandia;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Francja;

—	art. 3 ust. 2 i 3 umowy Republika Korei–Niemcy;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Grecja;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Węgry;

—	art. 7 umowy Republika Korei–Włochy;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Łotwa;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Luksemburg;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Malta;

—	art. 3 ust. 1, 2 i 3 umowy Republika Korei–Niderlandy;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Polska;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Portugalia;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Rumunia;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Słowacja;

—	art. III umowy Republika Korei–Hiszpania;

—	art. 3 umowy Republika Korei–Szwecja.

Odmowa wydania zezwoleń lub pozwoleń lub ich cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie:

—	art. 3 ust. 4 i 5 umowy Republika Korei–Austria;

—	art. 3 ust. 4 i 5 umowy Republika Korei–Belgia;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Bułgaria;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Chorwacja;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Republika Czeska;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Dania;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Finlandia;

—	art. 3-bis umowy Republika Korei–Francja;

—	art. 3 ust. 4 i 5 umowy Republika Korei–Niemcy;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Grecja;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Węgry;

—	art. 8 umowy Republika Korei–Włochy;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Łotwa;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Luksemburg;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Malta;

—	art. 3 ust. 4 i 5 umowy Republika Korei–Niderlandy;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Polska;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Portugalia;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Rumunia;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Słowacja;

—	art. IV umowy Republika Korei–Hiszpania;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Szwecja.

Kontrola regulacyjna:

—	art. 7 umowy Republika Korei–Austria;

—	art. 7 umowy Republika Korei–Belgia;

—	art. 10 umowy Republika Korei–Bułgaria;

—	art. 7 umowy Republika Korei–Chorwacja;

—	art. 8 umowy Republika Korei–Republika Czeska;

—	art. 17A umowy Republika Korei–Dania;

—	art. 9 umowy Republika Korei–Finlandia;

—	dodatek II do protokołu ustaleń Republika Korei–Francja z 2002 r.;

—	art. 8 umowy Republika Korei–Grecja;

—	art. 9 umowy Republika Korei–Węgry;

—	art. 10 umowy Republika Korei–Włochy;

—	art. 15 umowy Republika Korei–Łotwa;

—	art. 6 umowy Republika Korei–Luksemburg;

—	art. 7 umowy Republika Korei–Malta;

—	art. 11A umowy Republika Korei–Niderlandy;

—	art. 9 bis umowy Republika Korei–Polska;

—	art. 14 umowy Republika Korei–Portugalia;

—	art. 8 umowy Republika Korei–Rumunia;

—	art. 8 umowy Republika Korei–Słowacja;

—	art. VIIIa dodatku 4 do uzgodnionego protokołu Republika Korei–Hiszpania z 2005 r.;

—	art. 17A umowy Republika Korei–Szwecja.

Opodatkowanie paliwa lotniczego:

—	art. 4 umowy Republika Korei–Austria;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Belgia;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Bułgaria;

—	art. 10 umowy Republika Korei–Chorwacja;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Republika Czeska;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Dania;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Finlandia;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Francja;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Niemcy;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Grecja;

—	art. 6 umowy Republika Korei–Węgry;

—	art. 12 umowy Republika Korei–Włochy;

—	art. 7 umowy Republika Korei–Łotwa;

—	art. 8 umowy Republika Korei–Luksemburg;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Malta;

—	art. 4 umowy Republika Korei–Niderlandy;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Polska;

—	art. 6 umowy Republika Korei–Portugalia;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Rumunia;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Słowacja;

—	art. V umowy Republika Korei–Hiszpania;

—	art. 5 umowy Republika Korei–Szwecja.