Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2023/2406

z dnia 23 października 2023 r.

w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Nigrze

Artykuł 1

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

„roszczenie” oznacza roszczenie, niezależnie od tego, czy jest dochodzone w postępowaniu sądowym, z którym wystąpiono przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub po tym dniu, wynikające z umowy lub transakcji lub pozostające w związku z umową lub transakcją, w szczególności:

(i)

roszczenie o wykonanie zobowiązania wynikającego z umowy lub transakcji lub pozostającego w związku z umową lub transakcją;

(ii)

roszczenie o przedłużenie terminu płatności lub o spłatę obligacji, gwarancji finansowej lub zabezpieczenia w jakiejkolwiek formie;

(iii)

roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji;

(iv)

roszczenie wzajemne;

(v)

roszczenie o uznanie lub wykonanie – w tym w drodze procedury exequatur – wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania;

„umowa lub transakcja” oznacza transakcję, niezależnie od jej formy i właściwego dla niej prawa, obejmującą jedną umowę lub większą liczbę umów lub podobnych zobowiązań zawartych przez te same lub różne strony; na potrzeby niniejszej definicji pojęcie „umowa” obejmuje obligacje, gwarancje lub zabezpieczenia, w szczególności gwarancje finansowe lub zabezpieczenia finansowe, oraz kredyty, niezależnie od tego, czy na gruncie prawa stanowią odrębny instrument, a także wszelkie odnośne postanowienia, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;

„właściwe organy” oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II;

„zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa wszelkiego rodzaju, rzeczowe lub niematerialne, ruchome lub nieruchome, które nie są środkami finansowymi, ale mogą być użyte do pozyskania środków finansowych, towarów lub usług;

„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza zapobieganie wykorzystywaniu zasobów gospodarczych do pozyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką;

„zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom środków finansowych, ich przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu, dostępowi do nich lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;

„środki finansowe” oznaczają wszelkiego rodzaju aktywa finansowe i korzyści finansowe, w tym między innymi:

(i)

gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, weksle trasowane, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;

(ii)

depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne;

(iii)

papiery wartościowe i instrumenty dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty reprezentujące papiery wartościowe, obligacje krótko- i długoterminowe, warranty, skrypty dłużne, kontrakty na instrumenty pochodne;

(iv)

odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z tytułu aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;

(v)

kredyty, prawo do potrącenia, gwarancje, gwarancje należytego wykonania umowy lub inne zobowiązania finansowe;

(vi)

akredytywy, konosamenty, kwity zastawne;

(vii)

dokumenty poświadczające udział w środkach finansowych lub zasobach finansowych;

„terytorium Unii” oznacza terytoria państw członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat o Unii Europejskiej, na warunkach określonych w tym traktacie, wraz z przestrzenią powietrzną.

Artykuł 2

Zamraża się wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I, będące ich własnością, znajdujące się w ich posiadaniu lub pod ich kontrolą.

Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku I ani na ich rzecz żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.

W załączniku I wymienione są osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy:

odpowiedzialne za działania lub polityki zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu w Nigrze lub biorące udział, bezpośrednio lub pośrednio, w takich działaniach lub politykach, lub wspierające takie działania lub polityki, lub czerpiące z nich korzyści;

podważające porządek konstytucyjny w Nigrze;

których działania, polityki lub działalność podważają demokrację lub praworządność w Nigrze, w tym osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy odpowiedzialne za arbitralne aresztowanie demokratycznie wybranych władz Nigru;

zaangażowane w Nigrze w planowanie czynów stanowiących poważne pogwałcenie lub naruszenie praw człowieka lub pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, w kierowanie takimi czynami lub w ich popełnianie, stosownie do przypadku;

powiązane z osobami fizycznymi lub prawnymi, podmiotami lub organami, o których mowa w lit. a)–d).

Artykuł 3

Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 1 lub 2 właściwe organy mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:

niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym do dokonania płatności za żywność, płatności z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, płatności za leki i leczenie, płatności podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów lub zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;

niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że właściwy organ powiadomił właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję o powodach, dla których uważa, że należy udzielić szczególnego zezwolenia, co najmniej dwa tygodnie przed jego udzieleniem; lub

przedmiotem wpłaty na rachunek lub wypłaty z rachunku misji dyplomatycznej lub placówki konsularnej lub organizacji międzynarodowej posiadającej immunitet na mocy prawa międzynarodowego, w zakresie, w jakim płatności te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej lub placówki konsularnej lub organizacji międzynarodowej.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 1 w terminie dwóch tygodni od udzielenia takiego zezwolenia.

Artykuł 4

Art. 2 ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do udostępniania środków finansowych lub zasobów gospodarczych niezbędnych do zapewnienia terminowego dostarczania pomocy humanitarnej ani do wspierania innych działań wspierających podstawowe potrzeby ludzkie, w przypadku gdy taka pomoc jest udzielana i takie inne działania są prowadzone przez:

Organizację Narodów Zjednoczonych, w tym jej programy, fundusze oraz inne podmioty i organy, a także jej wyspecjalizowane agencje i organizacje powiązane;

organizacje międzynarodowe;

organizacje humanitarne posiadające status obserwatora w Zgromadzeniu Ogólnym Narodów Zjednoczonych oraz członków tych organizacji humanitarnych;

dwustronnie lub wielostronnie finansowane organizacje pozarządowe uczestniczące w organizowanych przez ONZ programach pomocy humanitarnej, programach pomocy na rzecz uchodźców, innych apelach ONZ lub klastrach pomocy humanitarnej koordynowanych przez Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA);

organizacje i agencje, którym Unia wydała certyfikat partnerstwa humanitarnego lub które zostały certyfikowane lub uznane przez państwo członkowskie zgodnie z procedurami krajowymi;

wyspecjalizowane agencje państw członkowskich; lub

pracowników, beneficjentów, jednostki zależne lub partnerów wykonawczych podmiotów wymienionych w lit. a)–f), w czasie i w zakresie, w jakim działają w takim charakterze.

Nie naruszając ust. 1 i na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 1 i 2, właściwe organy w państwach członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że przekazanie takich środków finansowych lub zasobów gospodarczych jest niezbędne do zapewnienia terminowego dostarczania pomocy humanitarnej lub do wspierania innych działań służących zaspokojeniu podstawowych potrzeb ludzkich.

W przypadku gdy właściwy organ w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku o udzielenie zezwolenia na podstawie ust. 2 nie wyda decyzji odmownej, nie zażąda przekazania informacji ani nie powiadomi o przedłużeniu terminu, zezwolenie to uważa się za udzielone.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego artykułu w terminie czterech tygodni od udzielenia takiego zezwolenia.

Artykuł 5

Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed dniem, w którym osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, o których mowa w art. 2, wymieniono w załączniku I, lub są przedmiotem orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim, przed tym dniem lub później;

środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub taką decyzją lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub takiej decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują;

decyzja nie przynosi korzyści osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku I; oraz

uznanie tego orzeczenia lub tej decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 1 w terminie dwóch tygodni od udzielenia takiego zezwolenia.

Artykuł 6

Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 1 i pod warunkiem że płatność dokonywana przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ wymienione w załączniku I jest należna z tytułu umowy lub porozumienia zawartych przez daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub organ, lub z tytułu zobowiązania powstałego dla danej osoby fizycznej lub prawnej, danego podmiotu lub organu, zanim daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub organ wymieniono w załączniku I, właściwe organy mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, pod warunkiem że dany właściwy organ ustalił, że:

środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ wymienione w załączniku I; oraz

dokonanie płatności nie narusza art. 2 ust. 2.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 1 w terminie dwóch tygodni od udzielenia takiego zezwolenia.

Artykuł 7

Art. 2 ust. 2 nie stoi na przeszkodzie temu, by instytucje finansowe lub kredytowe, które otrzymują środki finansowe przekazywane przez osoby trzecie na rachunek wymienionych w załączniku I osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, zapisywały te otrzymane środki finansowe w dobro zamrożonych rachunków, pod warunkiem że wszelkie dodatkowe kwoty, którymi uznano te rachunki, również podlegają zamrożeniu. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie informuje odpowiedni właściwy organ o wszelkich takich transakcjach.

Art. 2 ust. 2 nie stosuje się do uznawania zamrożonych rachunków:

odsetkami lub innymi dochodami z tych rachunków, pod warunkiem że takie odsetki lub inne dochody są zamrożone zgodnie z art. 2 ust. 1;

płatnościami należnymi z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed dniem wymienienia osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 2, w załączniku I, pod warunkiem że takie płatności są zamrożone zgodnie z art. 2 ust. 1; lub

płatnościami należnymi na podstawie orzeczenia sądowego, decyzji administracyjnej lub orzeczenia arbitrażowego wydanych w państwie członkowskim lub wykonalnych w danym państwie członkowskim pod warunkiem że takie płatności są zamrożone zgodnie z art. 2 ust. 1.

Artykuł 8

Osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:

natychmiast dostarczają wszelkich informacji, które ułatwiłyby przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, takich jak informacje dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 2 ust. 1, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym te osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, oraz przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem państwa członkowskiego; oraz

współpracują z właściwym organem przy weryfikacji informacji, o których mowa w lit. a).

Obowiązek określony w ust. 1 ma zastosowanie z zastrzeżeniem przepisów krajowych lub innych mających zastosowanie przepisów dotyczących poufności informacji będących w posiadaniu organów sądowych oraz zgodnie z zasadą poufności komunikacji między prawnikami a ich klientami zagwarantowaną w art. 7 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Do celów niniejszego przepisu taka komunikacja obejmuje informacje związane z doradztwem prawnym udzielanym przez innych certyfikowanych specjalistów, którzy są uprawnieni na mocy prawa krajowego do reprezentowania swoich klientów w postępowaniu sądowym, w zakresie, w jakim takie doradztwo prawne jest udzielane w związku z toczącym się lub przyszłym postępowaniem sądowym.

Wszelkie dodatkowe informacje otrzymane bezpośrednio przez Komisję udostępnia się państwom członkowskim.

Wszelkie informacje przekazane lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem wykorzystuje się jedynie w celu, w jakim je przekazano lub otrzymano.

Właściwe organy państw członkowskich, w tym organy egzekwowania prawa, organy celne w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ( 1 ) oraz właściwe organy w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 ( 2 ), dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 ( 3 ) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE ( 4 ), a także administratorzy rejestrów urzędowych, w których rejestrowane są osoby fizyczne, osoby prawne, podmioty i organy oraz majątek nieruchomy lub ruchomy, niezwłocznie przetwarzają informacje, w tym dane osobowe oraz, w razie potrzeby, informacje, o których mowa w ust. 1, oraz niezwłocznie wymieniają się nimi z innymi właściwymi organami swojego państwa członkowskiego, innych państw członkowskich oraz z Komisją, jeżeli takie przetwarzanie i taka wymiana informacji są niezbędne do wykonywania zadań organu przetwarzającego informacje lub otrzymującego informacje wynikających z niniejszego rozporządzenia, w szczególności gdy organy te lub administratorzy ci wykrywają przypadki lub próby naruszenia lub obejścia zakazów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 9

Zakazuje się świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście środków, o których mowa w art. 2.

Osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w załączniku I:

zgłaszają w terminie sześciu tygodni od dnia ich wymienienia w załączniku I środki finansowe lub zasoby gospodarcze, podlegające jurysdykcji państwa członkowskiego, należące do nich, będące ich własnością, będące w ich posiadaniu lub pod ich kontrolą, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym te środki finansowe lub zasoby gospodarcze się znajdują; oraz

współpracują z właściwym organem przy weryfikacji tych informacji.

Nieprzestrzeganie ust. 2 uznaje się za udział, o którym mowa w ust. 1, w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście środków, o których mowa w art. 2.

Dane państwo członkowskie informuje Komisję w terminie dwóch tygodni od otrzymania informacji na podstawie ust. 2 lit. a).

Wszelkie informacje przekazane lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem wykorzystuje się jedynie w celu, w jakim je przekazano lub otrzymano.

Wszelkie przetwarzanie danych osobowych odbywa się zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz rozporządzeniami (UE) 2016/679 i (UE) 2018/1725 oraz jedynie w takim zakresie, jaki jest niezbędny do stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10

Osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, lub ich dyrektorzy lub pracownicy, dokonujący zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych lub odmawiający ich udostępnienia w dobrej wierze w przekonaniu, że działania takie są zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie ponoszą odpowiedzialności z tego tytułu, chyba że dowiedziono, że środki finansowe i zasoby gospodarcze zamrożono lub odmówiono ich udostępnienia na skutek niedbalstwa.

Osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy nie ponoszą odpowiedzialności, jeżeli nie wiedziały i nie miały uzasadnionego powodu, by przypuszczać, że ich działania mogą naruszać środki określone w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 11

Nie podlegają zaspokojeniu żadne roszczenia w związku z umową lub transakcją, na których wykonanie mają wpływ, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, środki nałożone na podstawie niniejszego rozporządzenia, w tym roszczenia o naprawienie szkody lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, zwłaszcza roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o spłatę obligacji, gwarancji lub zabezpieczenia, w szczególności gwarancji finansowej lub zabezpieczenia finansowego, w jakiejkolwiek formie, jeżeli z takimi roszczeniami wystąpiły:

osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w załączniku I;

osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).

We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane na mocy ust. 1, spoczywa na osobie fizycznej lub prawnej, podmiocie lub organie, które dochodzą zaspokojenia tego roszczenia.

Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do przeprowadzenia kontroli sądowej w celu weryfikacji, czy niewykonanie zobowiązań umownych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jest zgodne z prawem.

Artykuł 12

Komisja i państwa członkowskie informują się nawzajem o środkach zastosowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia i dzielą się wszelkimi innymi dostępnymi im istotnymi informacjami związanymi z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacjami dotyczącymi:

środków finansowych zamrożonych na podstawie art. 2 oraz zezwoleń udzielonych na podstawie odstępstw określonych w niniejszym rozporządzeniu;

naruszeń przepisów i trudności z ich egzekwowaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.

Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują sobie nawzajem oraz Komisji wszelkie inne dostępne im istotne informacje, które mogłyby mieć wpływ na skuteczne wykonywanie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 13

W przypadku gdy Rada podejmie decyzję o objęciu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu środkami, o których mowa w art. 2, dokonuje stosownych zmian załącznika I.

Rada przekazuje decyzję zgodnie z ust. 1, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie fizycznej lub prawnej, danemu podmiotowi lub danemu organowi bezpośrednio — jeżeli adres jest znany — albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie fizycznej lub prawnej, takiemu podmiotowi lub takiemu organowi zgłoszenie uwag.

W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu danych decyzji i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub dany organ.

Wykaz w załączniku I jest poddawany regularnym przeglądom, które odbywają się co najmniej raz na 12 miesięcy.

Komisja jest upoważniona do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazywanych przez państwa członkowskie.

Artykuł 14

W załączniku I zamieszcza się uzasadnienie wymienienia w wykazie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów.

W załączniku I zamieszcza się informacje, które są niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o ile informacje te są dostępne. W przypadku osób fizycznych informacje takie mogą obejmować: imiona i nazwiska oraz pseudonimy; datę i miejsce urodzenia; obywatelstwo: numer paszportu i numer dowodu tożsamości; płeć; adres, jeżeli jest znany; oraz funkcję lub zawód. W przypadku osób prawnych, podmiotów lub organów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer ewidencyjny i miejsce prowadzenia działalności.

Artykuł 15

Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające kary mające zastosowanie w przypadkach naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz wprowadzają wszelkie środki niezbędne do zapewnienia stosowania tych przepisów. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne oraz odstraszające. Państwa członkowskie przewidują również odpowiednie środki konfiskaty dochodów pochodzących z takich naruszeń.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.

Artykuł 16

Rada, Komisja i Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”) mogą przetwarzać dane osobowe w celu realizacji zadań spoczywających na niej na mocy niniejszego rozporządzenia. Do zadań tych należy:

w przypadku Rady: przygotowywanie i wprowadzanie zmian do załącznika I;

w przypadku Wysokiego Przedstawiciela przygotowywanie zmian do załącznika I;

w przypadku Komisji:

(i)

uwzględnianie treści załącznika I w publicznie dostępnym elektronicznym skonsolidowanym wykazie osób, grup i podmiotów podlegających sankcjom finansowym Unii oraz na publicznie dostępnej interaktywnej mapie sankcji;

(ii)

przetwarzanie informacji na temat skutków, jakie wywierają środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, takich jak wartość zamrożonych środków finansowych i informacje o zezwoleniach udzielonych przez właściwe organy.

Rada, Komisja i Wysoki Przedstawiciel przetwarzają, w stosownych przypadkach, odpowiednie dane dotyczące przestępstw popełnionych przez osoby fizyczne ujęte w wykazie, wyroków skazujących takie osóby lub środków bezpieczeństwa dotyczących takich osób wyłącznie w zakresie, w jakim takie przetwarzanie jest niezbędne do przygotowania załącznika I.

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia Rada, Komisja i Wysoki Przedstawiciel zostają wyznaczeni jako „administrator” w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w celu zapewnienia, by zainteresowane osoby fizyczne mogły korzystać ze swoich praw na podstawie tego rozporządzenia.

Artykuł 17

Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku II. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach adresów swoich stron internetowych wymienionych w załączniku II.

Państwa członkowskie zgłaszają Komisji swoje właściwe organy, w tym dane kontaktowe tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach w tym zakresie.

W przypadku gdy w niniejszym rozporządzeniu ustanowiono wymóg powiadamiania lub informowania Komisji lub wymóg innego rodzaju porozumiewania się z Komisją, na potrzeby takiego porozumiewania się stosuje się adres i inne dane kontaktowe wskazane w załączniku II.

Artykuł 18

Wszelkie informacje przekazane Komisji lub otrzymane przez nią zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są wykorzystywane przez Komisję wyłącznie do celów, do których zostały przekazane lub otrzymane.

Artykuł 19

Niniejsze rozporządzenie stosuje się:

na terytorium Unii, w tym w tym także w jej przestrzeni powietrznej;

na pokładach wszelkich statków powietrznych lub jednostek pływających podlegających jurysdykcji państwa członkowskiego;

wobec każdej osoby fizycznej będącej obywatelem państwa członkowskiego, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;

wobec każdej osoby prawnej, każdego podmiotu lub organu, na terytorium Unii lub poza nim, zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego;

wobec każdej osoby prawnej, każdego podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo w Unii.

Artykuł 20

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 2:

[…]

ZAŁĄCZNIK II

Strony internetowe zawierające informacje o właściwych organach oraz adres na potrzeby powiadomień kierowanych do Komisji

▼M1

BELGIA

https://diplomatie.belgium.be/en/policy/policy_areas/peace_and_security/sanctions

BUŁGARIA

https://www.mfa.bg/en/EU-sanctions

CZECHY

www.financnianalytickyurad.cz/mezinarodni-sankce.html

DANIA

https://um.dk/udenrigspolitik/sanktioner/ansvarlige-myndigheder

NIEMCY

https://www.bmwi.de/Redaktion/DE/Artikel/Aussenwirtschaft/embargos-aussenwirtschaftsrecht.html

ESTONIA

https://vm.ee/sanktsioonid-ekspordi-ja-relvastuskontroll/rahvusvahelised-sanktsioonid

IRLANDIA

https://www.dfa.ie/our-role-policies/ireland-in-the-eu/eu-restrictive-measures/

GRECJA

http://www.mfa.gr/en/foreign-policy/global-issues/international-sanctions.html

HISZPANIA

https://www.exteriores.gob.es/es/PoliticaExterior/Paginas/SancionesInternacionales.aspx

FRANCJA

http://www.diplomatie.gouv.fr/fr/autorites-sanctions/

CHORWACJA

https://mvep.gov.hr/vanjska-politika/medjunarodne-mjere-ogranicavanja/22955

WŁOCHY

https://www.esteri.it/it/politica-estera-e-cooperazione-allo-sviluppo/politica_europea/misure_deroghe/

CYPR

https://mfa.gov.cy/themes/

ŁOTWA

https://www.fid.gov.lv/en

LITWA

https://www.urm.lt/en/lithuania-in-the-region-and-the-world/lithuanias-security-policy/international-sanctions/997

LUKSEMBURG

https://maee.gouvernement.lu/fr/directions-du-ministere/affaires-europeennes/organisations-economiques-int/mesures-restrictives.html

WĘGRY

https://kormany.hu/kulgazdasagi-es-kulugyminiszterium/ensz-eu-szankcios-tajekoztato

MALTA

https://smb.gov.mt/

NIDERLANDY

https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/internationale-sancties

AUSTRIA

https://www.bmeia.gv.at/themen/aussenpolitik/europa/eu-sanktionen-nationale-behoerden/

POLSKA

https://www.gov.pl/web/dyplomacja/sankcje-miedzynarodowe

https://www.gov.pl/web/diplomacy/international-sanctions

PORTUGALIA

https://portaldiplomatico.mne.gov.pt/politica-externa/medidas-restritivas

RUMUNIA

http://www.mae.ro/node/1548

SŁOWENIA

http://www.mzz.gov.si/si/omejevalni_ukrepi

SŁOWACJA

https://www.mzv.sk/europske_zalezitosti/europske_politiky-sankcie_eu

FINLANDIA

https://um.fi/pakotteet

SZWECJA

https://www.regeringen.se/sanktioner

Adres, na który należy przesyłać powiadomienia skierowane do Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Financial Stability, Financial Services and Capital Markets Union (DG FISMA)

Rue de Spa/Spastraat 2

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu

( 1 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

( 2 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

( 3 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

( 4 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

		Dziennik Urzędowy
		nr	strona	data
►M1	ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2024/2465 z dnia 10 września 2024 r.	L 2465	1	12.9.2024